Dyzuria – przyczyny, objawy i leczenie dysurii

Dysuria – jedną z najczęstszych dolegliwości zmuszających pacjenta do wizyty w gabinecie urologicznym jest dysuria.

Dysuria jest to objaw choroby, która polega na bolesnym oddawaniu moczu, któremu bardzo często towarzyszy uczucie pieczenie cewki moczowej.

Może pojawić się także stałe uczucie parcia na mocz, częste oddawanie moczu w niewielkich ilościach. Mocz często w takich przypadkach oddawany jest kropelkami bądź też przerywanym strumieniem. Często występuje ból w dole brzucha przy wypełnionym pęcherzu.

Przyczyny dysurii

Dysuria może mieć różne przyczyny. Zwykle jest to podrażnienie pęcherza moczowego lub cewki moczowej, spowodowane zakażeniem lub inną chorobą.

Dyzuria – przyczyny, objawy i leczenie dysurii

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.Dyzuria – przyczyny, objawy i leczenie dysurii

Choroby cewki moczowej

Najczęściej występującą przyczyną dysurii są choroby zapalne cewki moczowej, wywołane zarazkami, które są przyczyną chorób wenerycznych. Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i nie rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej wywołane przez Chlamydie, mycoplasmę, rzęsistka pochwowego, grzyby candida.

Do przyczyn dysurii mogą należeć też wady wrodzone cewki moczowej oraz urazy np. u kobiet podczas porodu.

Choroby pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego to dość częsta przypadłość, która częściej towarzyszy kobietą niż mężczyzną.  Pierwsze objawy to uczucie lekkiego pieczenia podczas oddawania moczu i ma ona charakter bakteryjny.

  • Kamica pęcherza moczowego, kamień nerkowy przesuwa się z nerki do moczowodu powodując przy tym nieznośny ból to tak zwany atak kolki nerkowej.
  • Rak pęcherza moczowego, najczęstszy objaw to krwiomocz przy częstym oddawaniu moczu.
  • Choroby gruczołu krokowego, łagodny przerost prostaty

Choroby ginekologiczne

  1. Zapalenie sromu, towarzyszą temu objawy takie jak pieczenie, ból, zaczerwienienie skóry z białym nalotem
  2. Zapalenie pochwy, świąd i pieczenie pochwy, bolesność podczas oddawania moczu
  3. Zapalenie szyjki macicy, ropne i śluzowe upławy, krwawienia z pochwy.

Obniżenie narządów płciowych, uczucie parcia i ból. Trudności w oddawaniu moczu, nietrzymanie moczu.

Dysuria – leczenie

Leczenie dysurii zależne jest od przyczyn. W zależności od objawów należy zgłosić się do odpowiedniego lekarza specjalisty.

Jeżeli ból wywołują problemy z układem moczowym należy zgłosić się do urologa. Leczenie zazwyczaj związane jest z podaniem leków przeciw bakteryjnych i przeciw zapalnych.

Objawowe leczenie polega na podaniu leków przeciwbólowych i rozkurczowych.

Zalecana jest częsta higiena osobista, mycie pod bieżącą wodą w kierunku od przodu do tyłu, by nie przenosić bakterii z odbytu do cewki moczowej i narządu rodnego. Istotne jest też, aby spożywać przynajmniej dwa litry wody dziennie, aby przepłukiwać układ moczowy, zmniejszając ryzyko osiedlania się bakterii.

Jeżeli ból związany jest z problemami ginekologicznymi należy niezwłocznie zgłosić się do ginekologa. Lekarz zbierze wywiad i może zalecić odpowiednie badania zanim zastosuje leczenie.

Najprawdopodobniej będzie potrzebne badanie moczu lub posiew moczu, badania z krwi a także może zostać pobrany wymaz z cewki moczowej lub narządów rodnych.

Krew w moczu (krwiomocz) – co oznacza krew w moczu?

Czerwony lub różowy mocz, pieczenie, problemy z załatwianiem potrzeb fizjologicznych – to tylko niektóre objawy, których nie należy ignorować. Krwiomocz może być objawem chorób układu moczowego.

Aby je zdiagnozować, lekarz może zalecić badanie ogólne moczu, a także, w uzasadnionych wypadkach, USG czy urografię. Zabarwienie moczu na kolor czerwony może mieć także przyczyny niechorobowe. Jednakże za każdym razem powinno być to zweryfikowane laboratoryjnym badaniem moczu.

Oto najczęstsze przyczyny pojawienia się krwi w moczu.

Krew w moczu –  krwiomocz a krwinkomocz

Krew w moczu, czyli krwiomocz, powoduje zmianę jego zabarwienia na kolor różowawo-czerwonawy.

Krwiomoczu (krwiomoczu makroskopowego) nie należy mylić z krwinkomoczem (krwiomoczem mikroskopowym), w przypadku którego u chorego pojawia się zwiększona liczba erytrocytów (krwinek czerwonych) w moczu (powyżej 3 w polu widzenia w jednej próbce moczu), ale jego kolor pozostaje bez zmian.

Obecność krwi w moczu potwierdzić (jeśli mówimy o krwiomoczu) lub wykryć (jeśli mówimy o krwinkomoczu) można w badaniu ogólnym moczu. Jest ono rozpoczynane z użyciem testu paskowego, którego ewentualny dodatni wynik jest weryfikowany w badaniu mikroskopowym.

Krwiomocz − przyczyny

Krwiomocz może pojawiać w chorobach górnego odcinka układu moczowego. Krew w moczu może być objawem: kamicy moczowej, torbieli nerek, gruźlicy nerek lub nowotworów. Mocz z krwią może występować także przy zapaleniu cewki moczowej, jej zwężeniu, obecności ciała obcego lub nowotworu.

Inne przyczyny krwiomoczu to choroby gruczołu krokowego, a więc rozrost, zapalenie lub rak stercza, a także choroby pęcherza – zapalenie pęcherza, polipy, czy kamienie. Krwiomocz u kobiet może być także związany z  endometriozą.

Krwiomocz mikroskopowy, choć niewidoczny gołym okiem, również może sygnalizować poważne choroby. Pojawienie się krwinek czerwonych w moczu nie jest objawem specyficznym. Zwiększona ilość erytrocytów w polu widzenia może oznaczać schorzenia nerek, np.

zapalenie kłębuszkowe i cewkowo-śródmiąższowe, wielotorbielowatość nerek, czy rzadki zespół Alporta.

Krwiomocz mikroskopowy może być także objawem schorzeń dróg moczowych (swoistych i nieswoistych), kamicy układu moczowego, chorób naczyń krwionośnych, nowotworów czy różnego rodzaju skaz krwotocznych.

Krew w moczu a stany zapalne dróg moczowych

Mocz z krwią i pieczenie podczas oddawania moczu mogą oznaczać zapalenie dróg moczowych. Dlatego „sikanie krwią” powinno skłaniać do wykonania odpowiednich badań.

Typowe objawy zakażenia pęcherza i dróg moczowych to ból i pieczenie przy oddawaniu moczu, częsta potrzeba korzystania z toalety oraz ból lub kłucie w dole brzucha. Choroby układu moczowego i jego stany zapalne mogą prowadzić do zakażenia nerek.

W takim wypadku pojawić się może gorączka, ból w okolicach nerek, osłabienie, nudności i wymioty.

U dzieci zapalenie dróg moczowych wiąże się z brakiem apetytu, gorączką, wymiotami i ogólnym rozdrażnieniem. W rzadkich przypadkach można zaobserwować skrzepy krwi w moczu dziecka, co powinno być pilnym wskazaniem do wizyty u lekarza.

Krwiomocz jest przesłanką do wykonania ogólnego badania moczu. W uzasadnionych przypadkach, konieczne mogą być także badania takie jak: USG nerek i dróg moczowych, urografia oraz tomografia. Leczenie zakażenia nerek, pęcherza moczowego lub cewki moczowej zazwyczaj polega na podaniu odpowiedniego antybiotyku.

Leia também:  Bolesna owulacja – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Krew w moczu a choroby nerek

Krwiomocz (makro- czy mikroskopowy) może być związany z chorobami nerek. Jednym z najczęstszych powodów obecności krwi w moczu jest kamica nerkowa, zapalenie nerek z nawracającym krwiomoczem, a w skrajnych przypadkach rak nerki.

W celu właściwego zdiagnozowania chorób nerek wykonuje się m.in. badanie ogólne moczu oraz ultrasonografię (USG). Kiedy u chorego pojawia się krew w moczu, wykonuje się też morfologię krwi. W przypadku niejasnego rozpoznania lub podejrzenia np.

ostrego śródmiąższowego zapalenia nerek – można zalecić biopsję nerki. Jeśli krew w moczu jest następstwem kłębuszkowego zapalenia nerek, stosuje się leczenie przyczynowe.

Może to być terapia immunosupresyjna, leczenie moczopędne lub ograniczenie podaży sodu.

Krwiomocz a choroby gruczołu krokowego (prostaty)

Krew w moczu u mężczyzn może oznaczać niekiedy choroby gruczołu krokowego. Stąd krwiomocz może wystąpić przy przeroście prostaty. Pierwszym niepokojącym objawem tego stanu są problemy z oddawaniem moczu. Przerost prostaty pojawia się zazwyczaj po 45. − 50.

roku życia i dotyczy nawet połowy badanych, a po 60. roku życia – 70% mężczyzn (Kwias Z. Łagodny rozrost stercza – podstawowe wiadomości dla lekarza rodzinnego. Przew. Lek. 2000; 9, 47-57).

Problem ten w wielu przypadkach oznacza naturalny proces starzenia się organizmu i nie jest związany z innymi schorzeniami.

Przy postępującym przeroście prostaty, mężczyźni mogą mieć kłopoty z kompletnym opróżnieniem pęcherza, czy uczuciem parcia w okolicy pęcherza. W skrajnych sytuacjach może dochodzić do całkowitego zatrzymania moczu.

Wystąpienie krwiomoczu i każdej innej nieprawidłowości związanej z oddawaniem moczu należy skonsultować z urologiem. Lekarz przeprowadzi pogłębioną diagnostykę występujących objawów.

Ich przyczynami mogą być zarówno infekcje układu moczowego, jak i rak prostaty.

Krew w moczu a choroba nowotworowa

Krwiomocz może oznaczać chorobę nowotworową pęcherza, prostaty lub nerek. Nowotwory układu moczowego, według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych, obejmują kilka jednostek chorobowych.

Są one stosunkowo trudne do rozpoznania i bardzo często dają objawy w późnej fazie choroby, kiedy trudno jest o pełne wyleczenie.

Z tego powodu krew w moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu, ból pęcherza i nerek powinny być skonsultowane z lekarzem.

Krwiomocz a endometrioza

Dość rzadko krew w moczu jest kojarzona podczas diagnostyki z endometriozą (gruczolistością wewnątrzmaciczną, endometriosis). Endometrioza to obecność tkanki endometrium poza jamą macicy. Dotyczy od 10% do 20% kobiet na świecie.

Endometriozę narządów układu moczowego spotyka się u niewielkiej grupy pacjentek − 1 − 2% i jest ona trudna do wykrycia. Dotyczyć ona może pęcherza moczowego, niekiedy moczowodu lub nerek. Endometrioza jest łagodną chorobą, ale może mieć ostry przebieg kliniczny.

W endometriozie układu moczowego pojawia się ból w okolicy spojenia łonowego, krwiomocz podczas menstruacji, częstomocz i dysuria.

Leczenie endometriozy zależy od nasilenia objawów, czasu jej trwania i wieku pacjentki. Objaw, jakim jest krwiomocz, wymaga diagnostyki różnicowej z innymi chorobami układu moczowego.

Krew w moczu – przyczyny „niechorobowe”

Istnieją przypadki, w których czerwony mocz nie oznacza problemów ze zdrowiem. Czerwone zabarwienie moczu może być  następstwem spożycia określonych posiłków, np. buraków, rabarbaru, rydzów lub barwników spożywczych oraz niektórych leków.

Te przyczyny pozwala wykluczyć laboratoryjne badanie ogólne moczu. Erytrocyty w moczu mogą pojawić się po intensywnym wysiłku lub po odbyciu stosunku płciowego. Krwiomocz może wystąpić także przy gorączce.

Przed oddaniem moczu do analizy należy wyeliminować te czynniki.

Moczu nie należy też badać w trakcie menstruacji lub w okresie bezpośrednio przed lub po niej, gdyż domieszka krwi miesiączkowej może spowodować dodatni wynik badania w kierunku zarówno erytrocytów, jak i białka oraz leukocytów, co może prowadzić do błędnej interpretacji wyników badania ogólnego moczu.

Prawdopodobne zapalenie pęcherza, krwiomocz i ból w podbrzuszu powinny jednak być ważną przesłanką do wizyty u specjalisty i wykonania podstawowych badań.

W związku z tym, że przebieg chorób układu moczowego może (przynajmniej przez pewien czas) być bezobjawowy, analiza ogólna moczu zaliczana jest do badań profilaktycznych, które u dorosłych bez żadnych objawów chorobowych powinny być wykonywane raz do roku.

Piśmiennictwo:

Infekcja układu moczowego: przyczyny, objawy i leczenie

Infekcja układu moczowego, inaczej zakażenie układu moczowego (ZUM), to infekcja bakteryjna układu moczowego.

W zależności od miejsca zakażenia wyróżnić można infekcję górnych dróg moczowych lub dolnych dróg moczowych. Zakażenia dolnego odcinka układu moczowego obejmują pęcherz moczowy i cewkę moczową.

Zakażenia górnego odcinka układu moczowego obejmują nerki, układy kielichowo-miedniczkowe oraz okolicę okołonerkową.

Wyróżnia się kilka postaci klinicznych ZUM. To na przykład:

  • bakteriomocz bezobjawowy lub znamienny,
  • powikłane zakażenie układu moczowego,
  • niepowikłane zakażenie układu moczowego,
  • nawrót zakażenia układu moczowego. To ponowny epizod ZUM wywołany tym samym czynnikiem etiologicznym, pojawiający się w ciągu trzech tygodni od zakończenia leczenia poprzedniej infekcji układu moczowego,
  • ponowne zakażenie układu moczowego.

W jaki sposób “łapie się wilka”?

W warunkach fizjologicznych układ moczowy jest jałowy z wyjątkiem końcowego odcinka cewki moczowej. Do układu moczowego patogeny wywołujące infekcje mogą wnikać drogą wstępującą, krwiopochodną czy limfatyczną.

Najczęstszą przyczyną infekcji układu moczowego jest bakteria E. coli (Escherichia coli). Specjaliści są zdania, że odpowiada ona nawet za 90 procent przypadków zakażenia układu moczowego. Infekcja zwykle jest skutkiem przeniesienia się bakterii z odbytu najpierw do cewki moczowej, a następnie do pęcherza.

Infekcje układu moczowego wywołują również inne drobnoustroje, takie jak choćby Klebsiella pneumoniae, bakteria Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa Staphylococcus saprophyticus, rzadziej wirusy i grzyby. Nawrotom zakażenia układu moczowego sprzyja aktywność seksualna.

Zakażenie układu moczowego jest jedną z najczęstszych infekcji bakteryjnych w populacji wieku rozwojowego.

Jak podaje Polskie Towarzystwo Nefrologii Dziecięcej, infekcja układu moczowego u młodszych dzieci może świadczyć o obecności wady układu moczowego, u dzieci starszych często współistnieje z zaburzeniami czynnościowymi dróg moczowych czy zaparciami.

Szczyt zapadalności przypada między drugim a szóstym rokiem życia, a ryzyko pojawienia się ZUM jest nawet 30 razy większe u dziewczynek niż chłopców. W okresie noworodkowym częściej objawia się u chłopców.

Niepowikłane zakażenie układu moczowego częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. To powszechna dolegliwość kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży. Przyczyną jest bliskość ujścia cewki moczowej i odbytu.

W ciąży ryzyko pojawienia się ZUM potęguje wysoki poziom progesteronu. Hormon rozluźnia mięśnie moczowodów i pęcherza, co zwiększa ryzyko refluksu moczowego. Częstość zakażeń wzrasta u osób w wieku podeszłym.

Predyspozycja do zakażeń układu moczowego może być dziedziczna.

Leia também:  Como casar no civil nos estados unidos: 4 passos

Infekcjom układu moczowego towarzyszą takie objawy jak:

  • ból podbrzusza,
  • ból pleców okolicy lędźwiowej,
  • pieczenie podczas oddawania moczu,
  • ból w czasie oddawania moczu,
  • parcie na mocz, parcia naglące,
  • utrudnione oddawanie moczu (dysuria),
  • gorączka,
  • częstomocz, częste oddawanie moczu w porze nocnej (nykturia),
  • krwiomocz lub ropa w moczu (rzadko).

Leczenie infekcji układu moczowego polega na stosowaniu antybiotyku lub chemioterapeutyku przez siedem do 14 dni. Aby lek był skuteczny, należy wykonać badania moczu.

Podstawowym badaniem potwierdzającym ZUM jest badanie mikrobiologiczne moczu. Preferowaną metodą pobrania moczu na posiew jest pobranie próbki ze środkowego strumienia podczas mikcji.

Nie zaleca się pobierania moczu na posiew do woreczka.

Lek dobierany jest na podstawie wyniku posiewu moczu i antybiogramu, który wskazuje szczepy bakterii odpowiedzialne za rozwój infekcji. Na drogi moczowe dobrze działają leki i suplementy diety z żurawiną, witaminą C, wyciągiem z pietruszki, mniszkiem lekarskim.

Dzieci do trzeciego miesiąca życia wymagają hospitalizacji. Dzieci powyżej trzeciego miesiąca życia wymagają hospitalizacji w szczególnych przypadkach, gdy ich stan jest ciężki, istnieje podejrzenia zakażenia uogólnionego lub dziecko nie reaguje na zastosowane wcześniej leczenie.

Infekcje układu moczowego są groźne, ponieważ mogą prowadzić do powikłań, takich jak uszkodzenia nerek czy sepsa, czyli bakteryjnego zakażenia całego organizmu bakteriami. Nie wolno ich bagatelizować.

Częste oddawanie moczu – co je powoduje?

Częstotliwość oddawania moczu zależy od pojemności pęcherza, ilości spożywanych płynów, a także ewentualnych chorób i schorzeń.

Pojemność pęcherza moczowego dorosłej osoby wynosi standardowo od 350 do 400 mililitrów. Za prawidłowe uznaje się oddawanie 1,5 litra moczu dziennie przy przyjmowaniu około 2,5 litrów wody z płynów, pokarmu oraz wody oksydacyjnej.

Oczywiście podane wartości są uśrednione. Częstotliwość oddawania moczu zależy od indywidualnych uwarunkowań fizjologicznych, objętości przyjmowanych płynów czy temperatury otoczenia.

Przyjęło się, że wskazaniem do wizyty u lekarza jest potrzeba oddania moczu więcej niż 8 razy w ciągu jednego dnia.

Co to jest częstomocz?

Częstomocz to zaburzenie charakteryzujące się zbyt częstym oddawaniem moczu (częściej niż 8 razy w ciągu doby). Towarzyszą temu często:

  • dysuria – trudności w oddawaniu moczu,
  • stranguria – uczucie palenia w cewce moczowej,
  • pollakisuria – częste lub ciągłe parcie na mocz.

Wyróżniamy też:

  • oligurię – inaczej skąpomocz, czyli oddawanie zbyt małych ilości moczu w ciągu doby (mniej niż 500 mililitrów / < 70 mililitrów na każde 10 kilogramów masy ciała); z kolei bezmocz to stan, kiedy oddawane jest mniej niż 100 mililitrów moczu w ciągu doby;
  • poliurię – czyli wielomocz; wydalanie dużych ilości moczu (powyżej 2,5 litra w ciągu doby).

Częste oddawanie moczu w nocy

Nykturia, czyli wzmożone oddawanie moczu (więcej niż jeden raz) w ciągu nocy, podobnie jak wspomniane wcześniej zaburzenia, nie są chorobami, a objawami. Nykturia towarzyszy wielu schorzeniom układu moczowego, zaburzeniom metabolicznym lub po prostu jest konsekwencją spożycia większej ilości płynów przed snem.

Przeczytaj też nasz inny artykuł: sikanie pod prysznicem – nie olewaj ekologii!.

Przyczyny częstego oddawania moczu

Częste oddawanie moczu nie zawsze wynika z zaburzeń pracy układu moczowego – poniżej przedstawiamy najczęstsze przyczyny częstomoczu.

Spożywanie dużej ilości płynów

Zwiększona objętość przyjmowanych płynów naturalnie skutkuje potrzebą częstszych wizyt w toalecie. Samo zapotrzebowanie jest kwestią indywidualną, podobnie jak efektywność pracy nerek.

Mogą one przefiltrować nawet 150 litrów płynów na dobę! Przyjęcie ich zbyt dużo (czyli tyle, ile nerki nie zdążą oczyścić) może zaburzyć funkcjonowanie organizmu i spowodować gromadzenie się nadmiernej ilości wody w krwioobiegu.

Pamiętajcie: złoty środek! Okazuje się, że ze wszystkim da się przesadzić.

Zmniejszona pojemność pęcherza moczowego

Zakażenia układu moczowego, różnego rodzaju urazy, choroby rdzenia kręgowego – lista potencjalnych przyczyn zaburzeń funkcjonowania pęcherza jest długa. Niewielka pojemność pęcherza może prowadzić do częstszych wizyt w toalecie i częstszego oddawania moczu w niewielkich ilościach.

Przyjmowanie niektórych leków

Częste oddawanie moczu może być skutkiem przyjmowania leków na wybrane choroby. Należą do nich specyfiki przeznaczone dla osób zmagających się między innymi z chorobami układu krążenia. Mogą wpłynąć one zarówno na częstotliwość oddawania moczu, jak i jego ilość.

Zespół pęcherza nadreaktywnego

Pęcherz nadreaktywny (potocznie) to zespół objawów mogących wynikać z:

  • nieprawidłowej pracy nerwów odpowiedzialnych za funkcjonowanie układu moczowego,
  • zaburzeń czynności skurczowej mięśnia wypieracza pęcherza i jego nadwrażliwości na bodźce,
  • problemów o podłożu psychosomatycznym (na przykład depresji, nerwicy lękowej),
  • nawracających zapaleń dróg moczowych.

Objawy choroby to między innymi:

  • częste oddawanie moczu,
  • nykturia,
  • parcie na pęcherz moczowy,
  • nietrzymanie moczu.

Przyczyną występowania objawów nadreaktywności pęcherza moczowego są zaburzenia neurologiczne. Schorzenie może być także związane z obecnością innych chorób przewlekłych (takich jak cukrzyca czy choroba Parkinsona). Symptomy mogą się wzmagać wraz z wiekiem. U osób z prostatą zespół pęcherza nadreaktywnego często związany jest z symultanicznym przerostem gruczołu krokowego.

Kamica moczowa

Choroba ta polega na odkładaniu się kamieni, utworzonych z przefiltrowanych przez nerki minerałów. Złogi powstające w drogach moczowych, oprócz parcia i częstego oddawania moczu, powodują tak zwaną kolkę nerkową – silny ból w okolicy lędźwiowej, promieniujący do spojenia łonowego i wewnętrznej powierzchni uda.

Choroby układu moczowego

  • Zakażenie układu moczowego (na przykład zapalenie pęcherza moczowego) – częściej dotyczy osób z macicami ze względu na niewielką odległość od ujścia pochwy do cewki moczowej – drobnoustroje mają większą możliwość przedostania się w głąb dróg moczowych. Leczenie polega na przyjmowaniu leków przeciwbakteryjnych – nie należy samodzielnie rezygnować z przyjmowania preparatu po ustąpieniu objawów, a stosować się do zaleceń lekarza. Niewłaściwa farmakoterapia może prowadzić do oporności na leki i nawracających infekcji.
  • Wrodzone wady nerek (i innych elementów układu) – jedną z możliwych przyczyn ich powstawania są czynniki genetyczne. W przypadku nerek mogą one dotyczyć ich liczby, ułożenia czy kształtu. Zdarzają się również wrodzone wady moczowodów czy cewki moczowej. Główny objaw tego typu problemów stanowią częste zakażenia układu, wynikające z niewydolności nerek i utrudnionego wydalania moczu. Stąd częste oddawanie moczu w małych ilościach, któremu towarzyszy ból, krwiomocz czy gorączka. Przewlekłe problemy wywołane przez te wady mogą znacznie pogorszyć jakość życia i wymagają chirurgicznej korekcji celem przywrócenia drożności dróg moczowych, a niekiedy usunięcia nerki.
  • Nowotwór pęcherza moczowego – rozpoznanie w większości przypadków dotyczy mężczyzn (u kobiet notuje się 3 razy mniejszą liczbę zachorowań). Pierwszy najczęstszy objaw stanowi krwiomocz, nierzadko bezbolesny, oraz LUTS (ang. lower urinary tract symptoms; czyli cały zespół dolegliwości ze strony dolnych dróg moczowych). W przypadku wystąpienia innych objawów dyzurycznych (częstomoczu, problemów z mikcją) niezbędna jest szybka diagnostyka i wykluczenie innych potencjalnych przyczyn problemu. Ten typ nowotworu bardzo często rozwija się podstępnie i przez długi czas bezobjawowo. Leczenie zależy od stopnia rozwoju choroby.
Leia também:  Como alterar uma página para o modo paisagem no microsoft word no windows ou mac

Schorzenia gruczołu krokowego

U mężczyzn zbyt częste oddawanie moczu może być wywołane przez:

  • Przerost prostaty – nawet łagodny rozrost stercza może powodować ucisk cewki moczowej i przerost wypieracza pęcherza. Zwiększa to częstotliwość oddawania moczu. U chorych często obserwuje się problemy z rozpoczęciem mikcji i zaleganie moczu. Łagodny przerost prostaty występuje u prawie wszystkich starzejących się osób z prostatą (u około 50% do 60 roku życia i u około 90% do 85 roku życia).

Do rozpoznania łagodnego przerostu prostaty nie są potrzebne badania poziomu PSA oraz fPSA (antygenów gruczołu krokowego), niemniej powinny one zostać oznaczone u każdej osoby z prostatą (raz między 40 a 50 rokiem życia, a po pięćdziesiątce – raz na rok). Takie badanie może zlecić lekarz rodzinny.

  • Nowotwór gruczołu krokowego – najczęściej rozpoznawany nowotwór złośliwy u osób z prostatą w Polsce. Całodobowy częstomocz (nasilony w nocy) to jeden z pierwszych objawów choroby. Częste oddawanie moczu w tym przypadku znacznie zaburza normalne funkcjonowanie, uniemożliwiając na przykład spokojny, kilkugodzinny sen, co z kolei wpływa negatywnie na samopoczucie i zdrowie psychiczne. Rak prostaty rozwija się bardzo powoli, dlatego pojawienie się jego symptomów może świadczyć o dalszym stadium nowotworu, które bezwzględnie wymaga wszczęcia specjalistycznego leczenia. Rak stercza występuje przeważnie u osób po 50. roku życia.

Więcej o prostacie dowiesz się z naszego artykułu: Prostata – serce między nogami?.

Cukrzyca

Osoby chorujące na cukrzycę nierzadko zmagają się z infekcjami układu moczowego i narządów płciowych.

Cukrzyca często wywołuje u chorych uczucie „pełnego pęcherza”. Dlaczego? Wysoki poziom cukru we krwi skutkuje zwiększoną produkcją moczu, który nerki usiłują rozcieńczyć jak największą ilością wody.

Moczówka prosta centralna

To dolegliwość endokrynologiczna, spowodowana zaburzeniami (lub niedoborem) wydzielania wazopresyny – hormonu regulującego ciśnienie tętnicze oraz gęstość moczu. Osoba chorująca na moczówkę odczuwa nieustanne pragnienie, a spożywanie wzmożonej ilości płynów wywołuje częste oddawanie moczu.

Istnieje także inna odmiana moczówki – nerkowa. Wynika z zaburzonej odpowiedzi cewek nerkowych na działanie wazopresyny. Może być to wywołane defektem genetycznym lub przebytymi chorobami (na przykład odmiedniczkowym zapaleniem nerek).

Częstomocz w ciąży

Częste oddawanie moczu bywa jednym z pierwszych objawów ciąży. Może pojawić się już po kilku pierwszych tygodniach i towarzyszyć nawet do porodu.

Przyczyną częstego oddawania moczu w ciąży jest wzrost macicy, która z czasem uciska na ściany pęcherza moczowego.

Częstomocz u dzieci

Pojemność pęcherza moczowego rośnie wraz z rozwojem organizmu. Dzieci zdecydowanie częściej oddają mocz niż dorośli – nie powinno to więc budzić niepokoju, do momentu, aż częstej mikcji nie towarzyszą dodatkowe objawy, takie jak:

  • ból i pieczenie przy oddawaniu moczu,
  • brunatny kolor moczu (może świadczyć o obecności krwi!),
  • niewielka ilość wydalanego moczu,
  • gorączka i dreszcze.

Powyższe symptomy mogą sugerować zakażenie dróg moczowych. Należy więc niezwłocznie udać się do lekarza i wykonać pełny komplet badań, aby zdemaskować odpowiedzialną za nie bakterię.

Częste oddawanie moczu – leczenie

Jak zmniejszyć częstotliwość oddawania moczu?

Leczenie częstomoczu zależy oczywiście od przyczyny tej dolegliwości. Postawienie celnej diagnozy możliwe jest na podstawie licznych i szczegółowych badań moczu oraz całego organizmu.

Osobom, które cierpią z powodu zaburzeń mikcji (zbyt częste oddawanie moczu, nietrzymanie moczu) często sugeruje się badanie urodynamiczne. Pod tym pojęciem kryje się kontrola wielu funkcji narządów układu moczowego.

Badanie polega na wprowadzeniu cewnika przez cewkę moczową do pęcherza oraz balonu manometrycznego przez odbyt – pacjent_ka musi następnie oddać mocz do specjalnego urządzenia mierzącego jego objętość i prędkość wydalania.

Poprzez dodatkowe wprowadzenie elektrod igłowych sprawdzana jest praca zwieraczy.

Częste oddawanie moczu nie powinno być ignorowane, a już na pewno nie leczone samodzielnie. Na niektóre ze schorzeń układu moczowego (na przykład zakażenia bakteryjne) można jednak pomagać sobie „domowymi” sposobami, traktowanymi jako dodatkowa, suplementacyjna terapia.

  • Kluczową rolę odgrywa dbanie o nawodnienie organizmu i spożywanie dużej ilości wody w ciągu dnia.
  • Polecana jest także żurawina (zarówno w postaci owocu, jak i preparatów zawierających ją w swoim składzie). Poprzez zawartość licznych witamin i minerałów stosowanie jej w formie codziennej suplementacji może korzystnie wpłynąć na funkcjonowanie całego organizmu. Pamiętajmy jednak, że wyciągi czy soki z żurawiny nie są preparatami leczniczymi, a jedynie zdrowym dodatkiem do codziennej diety i farmakoterapii.
  • Niezwykle ważna jest też higiena intymna – jak moglibyśmy o niej nie wspomnieć! 🙂 Przyczyny infekcji narządów płciowych i układu moczowego mogą leżeć w niewłaściwym dbaniu o ich czystość. Rzecz dotyczy każdej osoby niezależnie od płci.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*