Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Jeśli bliscy narzekają, że chrapiesz, sprawdź, co możesz zrobić, by to zmienić. Jest kilka sprawdzonych sposobów. / Shutterstock

Chroniczne zmęczenie, rozdrażnienie, kłótliwość, mniejsza wydajność w pracy i trudności z koncentracją – temu wszystkiemu winne może być chrapanie, które, jak szacują naukowcy, dotyczy już aż 45 proc. z nas. Choć jest wdzięcznym tematem żartów, to w rzeczywistości stanowi poważny problem, bo w parze z nim występuje często bezdech senny, który zwiększa ryzyko wystąpienia chorób serca i układu krążenia, cukrzycy, a nawet udaru mózgu.

1 Chrapiemy przede wszystkim wtedy, gdy oddychamy nie przez nos, a przez usta – a do tego jesteśmy zmuszeni, gdy jama nosowa jest „zatkana”. Warto więc zadbać o jej oczyszczenie, ułatwiając tym samym powietrzu swobodny przepływ.

Jak to zrobić? Przede wszystkim sprawdzając, co jest przyczyną tej nieprzyjemnej dolegliwości – może nią być na przykład zbagatelizowana infekcja, alergia czy stan zapalny zatok.

Doraźnie pomoże wzięcie przed snem gorącego prysznica lub kąpieli czy domowa inhalacja – dzięki temu para udrożni górne drogi oddechowe (by wzmocnić jej działanie, można do wody wlać kilka kropli olejku sosnowego albo eukaliptusowego).

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Shutterstock

2 – Spanie na wznak sprzyja chrapaniu, ponieważ język opada wówczas ku tyłowi.

Zwęża w ten sposób drogi oddechowe i blokuje swobodny przepływ powietrza, które przedostając się przez taką utrudnioną „trasę” wprawia w wibracje wiotką część podniebienia i nasadę języka, generując nieprzyjemne dźwięki – tłumaczy dr n. med.

Marta Held-Ziółkowska, specjalista otolaryngolog ze Szpitala Medicover. Warto więc przede wszystkim wyrobić u siebie nawyk układania się do snu na boku, a za plecami położyć poduszkę, która w nocy będzie utrudniała przewrócenie się na wznak.

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Shutterstock

3 Chrapanie nasila się, gdy śpimy w pomieszczeniu, w którym powietrze jest suche. Z tego powodu warto zadbać o jego dobre nawilżenie. Nie trzeba od razu inwestować w profesjonalny nawilżacz – wystarczy na przykład rozwiesić w pomieszczeniu wilgotne ręczniki bądź ustawić w pokoju naczynie z wodą, która będzie naturalnie parować.

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Shutterstock

4 – Nadwaga i otyłość oznaczają odkładanie się zbędnej tkanki tłuszczowej nie tylko na brzuchu czy udach, ale też w okolicy szyi. Podczas snu uciska ona drogi oddechowe, a ich zmniejszona drożność sprawia, że powietrze musi przedostawać się przez gardło pod znacznie większym ciśnieniem.

To może sprawić, że zaczynamy chrapać bądź będzie wzmagać ten problem, jeśli mieliśmy z nim do czynienia już wcześniej – tłumaczy dr n. med. Marta Held-Ziółkowska ze Szpitala Medicover. Dlatego zarówno ze względów ogólnozdrowotnych, jak i w celu wyeliminowania nieprzyjemnych sennych odgłosów, warto zadbać o utrzymywanie prawidłowej masy ciała.

Poprawę często daje utrata już kilku nadprogramowych kilogramów.

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Shutterstock

5 Alkohol uważany jest za jeden czynników sprzyjających chrapaniu, ponieważ dodatkowo obniża napięcie i tak już rozluźnionych podczas snu mięśni gardła (podobne działanie mają niektóre leki, m.in. te nasenne, uspokajające i antyhistaminowe, które stosuje się przy leczeniu alergii).

Specjaliści zalecają, by napojów z procentami nie pić przynajmniej przez trzy-cztery godziny przed snem.

Spokojnym (i cichym) snom nie sprzyja też palenie tytoniu, ponieważ dym podrażnia błonę śluzową wyścielającą jamę nosową i gardło, powoduje jej przekrwienie i może prowadzić do stanów zapalnych oraz obrzęków, które skutkują zwężeniem dróg oddechowych.

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Shutterstock

6 Lekarze mają dziś do dyspozycji co najmniej kilka skutecznych sposobów na to, by na stałe wyeliminować chrapanie, a wybór konkretnej metody uzależniony jest od przyczyny problemu. Jeśli winne są przerośnięte migdałki, skrzywiona przegroda nosowa bądź choroby zatok, konieczna może być operacja.

Jeżeli natomiast powodem chrapania jest wiotczenie mięśni podniebienia miękkiego, wykonuje się specjalny zabieg, który pozwala na ich usztywnienie.

– Przeprowadza się go w znieczuleniu miejscowym, a cała procedura trwa tylko kilkanaście minut i polega na wprowadzeniu do podniebienia miękkiego trzech cienkich implantów Pillar – są to niewielkie paseczki o średnicy 2 milimetrów i długości 18 milimetrów, wykonane z materiału, który służy też do produkcji między innymi zastawek serca czy nici chirurgicznych – tłumaczy dr n. med.

Marta Held-Ziółkowska ze Szpitala Medicover. – Implanty te są niewidoczne i niewyczuwalne przez pacjenta, nie powodują też jakichkolwiek trudności podczas mówienia czy połykania – dodaje. Przy zbyt długim i wiotkim podniebieniu można również wykonać jego skrócenie, stosując mało bolesną metodę chirurgii radiofalowej.

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Shutterstock

Drukuj

Bezdech senny a cukrzyca – co powinieneś wiedzieć na ten temat

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Część objawów bezdechu sennego jest bardzo podobna do objawów cukrzycy. Należą do nich symptomy takie jak zmęczenie, otyłość, częste oddawanie moczu w nocy czy nadmierna senność w ciągu dnia. Najczęściej przypisuje się je jednej z chorób – w większości przypadków cukrzycy. Tymczasem problem jest bardziej złożony.

Bezdech senny a cukrzyca (typu I i II)

Cukrzyca jako przewlekła choroba metaboliczna wynika z zaburzonego wydzielania lub działania insuliny.

Cukrzycę typu I oraz typu II łączy tylko jeden wspólny objaw – podwyższony poziom cukru we krwi. Poza tym maja ze sobą niewiele wspólnego. Trudno przeoczyć objawy cukrzycy typu I, takie jak m.in.

 częste oddawanie moczu, wzmożone pragnienie, osłabienie, nudności i utrata wagi mimo dużego apetytu.

W przeciwieństwie do cukrzycy typu I – cukrzyca typu II rozwija się latami, a same objawy nasilają się stopniowo. Objawy tego rodzaju cukrzycy można pomylić z objawami bezdechu sennego.

Zarówno przy cukrzycy typy II jak i przy bezdechu sennym, jako główną przyczynę wymienia się otyłość. Dodać można do tego brak ruchu i złą dietę.

Jednej i drugiej chorobie towarzyszą: senność, częste oddawanie moczu, zmęczenie, czy trudności w utracie masy ciała.

Ze względu na podobne objawy cukrzycy i bezdechu sennego niezwykle ważne jest obserwowanie przez chorego własnego organizmu, słuchanie uwag bliskich dotyczących naszych kwestii zdrowotnych (np. głośne chrapanie, zaobserwowany bezdech) i przekazanie rzetelnych informacji specjalistom. Właściwa diagnoza jest niezbędna dla podjęcia skutecznego leczenia jednej z chorób lub obu!

Aby najszybciej sprawdzić, czy zaobserwowane objawy wynikają z bezdechu sennego, zaleca się przeprowadzenie badań poligraficznych, które można wykonać w domu, bez konieczności spędzenia nocy w szpitalu.

Wykluczenie bezdechu sennego jest istotne nie tylko z uwagi na konieczność zastosowania innych rozwiązań w przypadku tej choroby, ale również na fakt, że OBS jest niezależnym czynnikiem rozwoju cukrzycy typu II.

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

U osób z bezdechem sennym prawdopodobieństwo rozpoznania cukrzycy jest wyższe nawet do 70%!

Bezdech senny może być przyczyną cukrzycy

Ścisły związek pomiędzy obturacyjnym bezdechem sennym i cukrzycą typu 2 potwierdzają badania na grupie pacjentów z cukrzycą typu 2. Aż 70% pacjentów z cukrzycą typu II cierpi na obturacyjny bezdech senny.

Najnowsze badania eksperymentalne sugerują istnienie zależności przyczynowo – skutkowej między bezdechem nocnym a zwiększoną opornością tkanek na insulinę. Świadomość wagi problemu bezdechu sennego w środowisku lekarzy jest niestety w dalszym ciągu niedostateczna.

Warto przy tym pamiętać, że wyrównanie metaboliczne cukrzycy jest trudniejsze jeśli u pacjenta współistnieje nieleczony bezdech senny.

Jak rozwija się cukrzyca u chorych z OBS?

Rozwój cukrzycy typu II u osób cierpiących na obturacyjny bezdech senny wyjaśnia wiele mechanizmów.

Występowanie epizodów bezdechu sennego powoduje hipoksję (niedobór tlenu w tkankach). Podczas wielokrotnych bezdechów powstaje przerywana hipoksja i pojawia się stres indukowany niedotlenieniem.

Stres doprowadza do wydzielania kortyzolu z nadnerczy (hormon stresu), a przewlekły nadmiar kortyzolu w organizmie doprowadza do insulinooporności. Efektem jest rozwój cukrzycy typu 2.

Dodatkowo bezdech senny prowadzi do wzrostu produkcji cytokin (https://pl.wikipedia.org/wiki/Cytokiny) , przede wszystkim interleukiny 6 oraz TNFalfa. One natomiast wpływają na blokowanie kanałów insulinowych w tkankach, prowadząc do insulinooporności.

Przerywana hipoksja prowadzi także do rozregulowania wydzielania glukagonu (hormonu o działaniu przeciwnym do insuliny). Prawdopodobnie bezdechy powodują wzrost wydzielania glukagonu, co przyczynia się do zwiększenia glukozy we krwi.

Większość osób OBS ma nadwagę lub jest otyła. Podobnie, jest udowodniony związek między cukrzycą typu II a otyłością. Organizm osób z nadwagą produkuje insulinę. Tkanki osób chorych są mniej wrażliwe na insulinę niż u osób zdrowych. Stąd im bardziej chory jest otyły, tym jego tkanki są mniej oporne na insulinę.

Terapia CPAP a cukrzyca

Aparat na bezdech senny (CPAP) to najprostsza i najskuteczniejsza metoda na OBS. Efekty jego stosowania są odczuwalne bardzo często już pierwszej nocy jego używania.

Decyzja o stosowaniu terapii za pomocą aparatu CPAP jest podejmowana szybciej, gdy pacjent choruje na cukrzycę i gdy współistnieją choroby serca i naczyń.

Powodem jest zwiększone ryzyko zgonu, w szczególności „nagłego zgonu sercowego”, w czasie snu.

U osób z chorobą niedokrwienną, powtarzający się bezdech senny pogłębia niedotlenienie mięśnia sercowego i komorowych zaburzeń rytmu zwiększając ryzyko nagłego zgonu.

Okazuje się, że rozpoczęcie terapii aparatem na bezdech senny u badanych pacjentów spowodowało redukcję wyładowań kardiowertera w nocy. Powtarzające się tylko w godzinach nocnych interwencje kardiowertera–defibrylatora ICD redukują zagrażające życiu arytmie.

Leia também:  Powikłania zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych

Wykazano, że skuteczna eliminacja bezdechów za pomocą aparatu CPAP prowadzi do poprawy wyrównania cukrzycy.

Jak zmniejszyć ryzyko zachorowania na cukrzycę typu II?

Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Ćwicz regularnie i zmień nawyki żywieniowe. Zmniejszysz ryzyko powstania cukrzycy i bezdechu sennego

Podobnie jak w przypadku profilaktyki bezdechu sennego, należy zmienić nawyki żywieniowe i styl życia. Osobom z nawagą zaleca się ćwiczenia i dietę, aby zredukować masę ciała. Szczególnie osobom prowadzącym siedzący tryb życia, rekomendujemy dużo ruchu i ćwiczeń. Podobnie jak przy profilaktyce wielu chorób i tu zaleca się rezygnację z palenia oraz innych używek.

Pamiętajmy, nie zawsze chorobie da się zapobiec, bo wpływ na rozwój cukrzycy typu II mają również: czynniki genetyczne, wiek a także płeć (na cukrzycę częściej chorują kobiety). Dlatego najważniejsze jest obserwowanie własnego ciała, a przy pojawieniu się niepokojących objawów, konieczna jest konsultacja ze specjalistą.

  • Na koniec jeszcze raz podkreślamy: każdy chory na cukrzycę typu 2 powinien zostać poddany rutynowemu badaniu przesiewowemu w kierunku bezdechu sennego i odwrotnie. 
  • Tylko właściwa diagnoza pozwoli na podjęcie odpowiedniego leczenia.
  • Pozdrawiamy
    Zespół BRANDvital

Astma oskrzelowa a bezdech senny – czy astma zwiększa ryzyko wystąpienia bezdechu sennego?

23 października 2020Przemek Bezdech senny a cukrzyca – czy bezdech senny może być przyczyną cukrzycy?

Astma oskrzelowa a bezdech senny – czy jest między nimi powiązanie? Organizm ludzki aby prawidłowo funkcjonować potrzebuje snu, podczas którego odpoczywa i regeneruje się. Niestety obturacyjny bezdech senny zaburza ten odpoczynek i sprawia, że nasz organizm nie jest odpowiednio dotleniony. Osoby borykające się z tym schorzeniem odczuwają ciągłe zmęczenie i senność. Nieleczony bezdech senny może skutkować nadciśnieniem tętniczym bądź cukrzycą oraz zwiększać ryzyko choćby zawału serca. Przyczyn wystąpienia bezdechu sennego jest wiele. Wśród nich pojawia się astma, co pokazują wyniki badań opublikowane w czasopiśmie naukowym „Journal of the American Medical Association”.

Zespół naukowców pod kierunkiem Mihaeli Teodorescu analizował związek pomiędzy astmą a obturacyjnym bezdechem sennym. W 1988 roku zaprosili do swojego projektu badawczego 547 pracowników rządowych instytucji w wieku od 30 do 60 lat.

W chwili rozpoczęcia badania u żadnej osoby nie stwierdzono bezdechu sennego, a 81 osób miało zdiagnozowaną astmę. Co 4 lata uczestników eksperymentu poddawano badaniu polisomnograficznemu w celu sprawdzenia różnych parametrów organizmu ludzkiego podczas snu. Ponadto badani wypełniali ankiety dotyczących ich stanu zdrowia.

Eksperyment wykazał zależność pomiędzy astmą oskrzelową a wystąpieniem obturacyjnego bezdechu sennego.

Astma oskrzelowa a bezdech senny – potwierdzona zależność

Zespół Mihaeli Teodorescu, uwzględniając czynniki zakłócające, doszedł do następujących wniosków:

  • u osób cierpiących na astmę oskrzelową względne ryzyko pojawienia się obturacyjnego bezdechu sennego wynosiło 1,39 (95% przedział ufności CI 1,06-1,82);
  • ryzyko wystąpienia bezdechu sennego z nadmierną sennością w ciągu dniach u osób z astmą było 3-krotnie większe niż w grupie kontrolnej (ryzyko względne wynosiło 2,72; 95%CI 1,26-5,89).

Dla lepszego zobrazowania otrzymanych wyników warto je podać w przeliczeniu na 5 lat.

Wówczas widzimy, że ryzyko wystąpienia obturacyjnego bezdechu sennego u astmatyków było o 7% większe niż u osób bez zdiagnozowanej astmy, zaś ryzyko pojawienia się u nich bezdechu sennego z nadmierną sennością w ciągu dnia było już o 18% większe niż u osób, które astmy nie mają.

Badania pokazują, że u 27% chorych na astmę oskrzelową obturacyjny bezdech senny rozwinął się w ciągu pierwszych 4 lat, podczas gdy u osób bez stwierdzonej astmy odsetek ten wynosił 16%. Według naukowców osoby borykające się z astmą oskrzelową były w ok.

40% bardziej narażone na wystąpienie obturacyjnego bezdechu sennego w porównaniu z osobami zdrowymi. Ponadto im dłużej badani chorowali na astmę tym związek z występowaniem u nich bezdechu sennego był silniejszy oraz częściej skarżyli się na większą senność w ciągu dnia niż osoby zdrowe.

Astma oskrzelowa – czynnikiem ryzyka bezdechu sennego

Astma oskrzelowa a bezdech senny – czy istnieje między nimi zależność? Zespół naukowców pod kierunkiem Mihaeli Teodorescu doszedł do wniosku, że astma oskrzelowa sprzyja rozwojowi obturacyjnego bezdechu sennego i wykazał potrzebę przeprowadzenia dodatkowych badań w kierunku owej zależności by lepiej zrozumieć mechanizm jej występowania, a także ocenić czy przeprowadzanie badań okresowych u osób chorujących na astmę w kierunku występowania bezdechu sennego będzie zasadne. Zwłaszcza, że liczne badania potwierdzają negatywny wpływ bezdechu sennego na organizm ludzki wykazując groźne dla niego konsekwencje zdrowotne – głównie niewydolność układu krążenia i ryzyko zawału serca, co z kolei zwiększa ryzyko zgonów. Tak więc obturacyjny bezdech senny jest schorzeniem, którego nie można lekceważyć. W przypadku osób chorujących na astmę zaleca się leczenie astmy, a także kontrole lekarskie oraz zwrócenie uwagi, czy nie występują u nich objawy bezdechu sennego.

UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

Obturacyjny bezdech senny, chrapanie, bezdechy

  • Czy jesteś stale zmęczony i senny w ciągu dnia?
  • Czy masz wrażenie, że Twój sen jest nieefektywny? Nie wysypiasz się pomimo przespanej nocy?
  • Czy Twój partner/partnerka twierdzi, że chrapiesz w nocy lub przestajesz oddychać (bezdechy)?
  • Czy cierpisz na nadciśnienie tętnicze, inne choroby serca, depresję, zaburzenia potencji?
  • Czy skarżysz się na bóle głowy, zawroty głowy – szczególnie rano?

Obturacyjny bezdech senny (OBS) polega na wielokrotnym występowaniu w czasie snu epizodów obniżenia lub całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Jest rozpowszechnionym schorzeniem, często nie uświadamianym przez chorego. Szacuje się, że z powodu OBS cierpi 24% dorosłych mężczyzn i 9% dorosłych kobiet, a objawy choroby odczuwa odpowiednio 4% i 2%. Elementem bezdechu sennego jest często chrapanie, którego dokuczliwe efekty doświadczają rodziny pacjentów. Chociaż większość chorych cierpiących na OBS chrapie, to brak chrapania wcale nie wyklucza obecności zespołu.

Schorzenie istotnie zwiększa także ryzyko wystąpienia:

  • udarów mózgu
  • zawałów serca
  • nadciśnienia tętniczego
  • niewydolności serca i układu krążenia
  • zaburzeń rytmu serca
  • cukrzycy
  • depresji
  • zwiększone ryzyko wypadków komunikacyjnych

Według danych Komisji Europejskiej zaśnięcie za kierownicą jest powodem 7% wypadków na europejskich drogach, natomiast na polskich drogach co roku dochodzi do ponad 500 zdarzeń drogowych spowodowanych zaśnięciem kierowcy! Według dyrektywy 2006/126/WE, którą Polska wprowadziła 31 grudnia 2015 roku, kierowcy cierpiący na bezdech mogą stracić prawo jazdy. Nowe przepisy dotyczą pacjentów, u których zdiagnozowano nieleczony bezdech senny. Wprowadzono także ograniczenia w zakresie wydawania nowych praw jazdy kierowcom z umiarkowaną i ciężką postacią tej choroby. Kierowcy, u których podejrzewa się bezdech senny umiarkowany albo ciężki muszą przejść specjalistyczne badania lekarskie.

Do objawów obserwowanych w zespole bezdechu sennego należą:

  • senność w ciągu dnia
  • uczucie zmęczenia w ciągu dnia
  • uczucie, że sen nie daje wypoczynku.
  • obserwowane przez otoczenie głośne i nieregularne chrapanie, występowanie okresów bezdechów podczas snu
  • nadmierna drażliwość
  • poranne bóle głowy,
  • trudności z koncentracją i pamięcią
  • zaburzenia potencji u mężczyzn

Do czynników ryzyka związanych z wystąpieniem zespołu należą:

  • nadwaga – jednakże osoby szczupłe również mogą chorować na bezdech śródsenny
  • duży obwód szyi – ponad 43 cm u mężczyzn i 38 cm u kobiet
  • nadciśnienie – bezdech senny występuje częściej u osób z nadciśnieniem.
  • zwężenie dróg oddechowych – powiększone migdałki, skrzywienie przegrody nosa
  • płeć – mężczyźni ok. dwukrotnie częściej niż kobiety chorują na bezdech senny
  • alkohol, środki uspokajające – obniżają napięcie mięśni gardła
  • palenie – trzykrotny wzrost ryzyka bezdechu.

W diagnostyce zespołu bezdechów stosuje się:

  • wywiad
  • skale senności i kwestionariusze (np. ESS)
  • badanie laryngologiczne (w tym badania endoskopowe)
  • nocne badanie przesiewowe
  • nocne pełne badanie polisomnograficzne

Badania nocne dostarczają bardzo wielu ważnych informacji odnośnie jakości naszego snu oraz występujących problemów z oddychaniem. Kluczowym parametrem jest indeks AHI, który oznacza ilość bezdechów oraz spłyceń oddechu na godzinę snu pacjenta.

 Badania nocne przesiewowe i polisomnograficzne podają indeks AHI, jednakże badania przesiewowe nie są go w stanie określić precyzyjnie, gdyż nie jest znany dokładnie czas snu pacjenta. W związku z tym indeks AHI pochodzący z badań przesiewowych jest często zaniżony.

Wyjątkiem jest aparat Watch-PAT, który potrafi określić dokładnie czas snu pacjenta i w związku z tym podaje rzeczywisty indeks AHI.

Badanie aparatem Watch-PAT jest doskonałą alternatywą dla pełnej polisomnografii i podstawowym elementem wstępnej diagnostyki zespołu bezdechów podczas snu.

Wartość indeksu AHI i stopień ciężkości choroby:

  • AHI < 5wynik w normie,
  • 5 < AHI 25postać ciężka bezdechu.

Leczenie aparatami CPAP

W naszej Przychodni ustalamy ciśnienie terapeutyczne dla aparatów CPAP oraz wystawiamy wnioski refundacyjne NFZ na protezy powietrzne CPAP. Przeczytaj więcej.

Bezdech senny – jak i na ile sposobów może nas zabić

  • Bezdech senny – jak i na ile sposobów może nas zabić
  • Chrapanie to powszechna dolegliwość, która przytrafia się nam lub naszym bliskim.
  • Szacuje się, że w Polsce u około 45% mężczyzn i  30 kobiet występuje chrapanie.
  • U około 10% chrapiących występuje bezdech senny.
  • Czyli ponad 1 mln osób w naszym kraju cierpi z powodu tej dolegliwości.
  • Z tej powszechności wynika zarazem fakt, że nauczyliśmy się żyć z chrapaniem i w miarę możliwości akceptować je u innych osób.
  • O bezdechach sennych mówimy wtedy, gdy następuje w czasie snu zatrzymanie oddychania na więcej niż 10 sekund.
  • Bezdech obok wywołanych nim nocnych cierpień, których dana osoba jest mniej lub bardziej świadoma, może prowadzić do nadciśnienia, chorób serca, udarów oraz zawałów.

Ponadto, bezdech może być groźnym w inny sposób, zarówno dla chrapiącego jak i przypadkowych osób. Powszechne są bowiem przypadki, kiedy osoby dotknięte bezdechem są niewyspane, przez co np. zasypiają za kierownicą samochodu, powodując bardzo groźne wypadki.

Czy chrapiący skazany jest na bezdech

Sama przypadłość, zwana chrapaniem, wynika z rozluźnienia mięśni języka i gardła, które następuje podczas snu. Wiotczejące mięśnie zawężają przestrzeń gardła. Idealna budowa naszego ciała umożliwia właściwy przepływ powietrza. Jednak taka idealna budowa górnych dróg oddechowych zdarza się rzadko.

Wystarczą bowiem dodatkowe defekty w budowie anatomicznej jak krzywa przegroda nosa,  niedrożność nosa z wielu przyczyn, przerost podniebienia i języczka czy też zbyt duże migdałki, aby doszło do utrudnienia przepływu powietrza, i tym samym do chrapania. Jednocześnie, na chrapanie wpływ mieć może np.

:

  • nadwaga z nadmiernym otłuszczeniem i przerostem tkanek w obrębie górnych dróg oddechowych
  • zażyty alkohol lub leki np. nasenne czy też palenie tytoniu
  • nadciśnienie lub schorzenia dróg oddechowych czy centralnego układu nerwowego
  1. WAŻNE
  2. Problem dotyczy zarówno dorosłych jak i małych dzieci.
  3. Problemy z zaburzeniami prawidłowego oddychania u małych dzieci to temat do oddzielnego omówienia.
  4. U dorosłych, chrapanie i bezdechy pogłębiają się w miarę upływu lat i przebytych chorób.

Nie każdy chrapiący cierpi na bezdech senny. Jednak każda osoba z bezdechem jest jednocześnie osobą chrapiącą. Zwróćmy zatem uwagę na nasze chrapanie oraz zachowanie podczas snu. W tym celu poprośmy o obserwację naszych bliskich. Można także bez trudu nagrać nocne odgłosy na dyktafonie w telefonie leżącym obok łóżka.

Jeżeli dojdzie już do bezdechu, wówczas chrapiący nie może prawidłowo oddychać podczas snu. W  związku z tym nasz mózg pozostaje w pewnych okresach snu pozbawiony na jakiś czas tlenu.

Następuje również obniżenie zawartości tlenu we krwi. Nasz organizm sam się broni, toteż chrapiący często wybudza się ze snu, gwałtownie zaczerpując powietrza.

Gdy zasypia, cała sytuacja się powtarza w mniejszych lub większych odstępach czasu.

Tym samym, bezdech senny:

  • sprawia, że męczymy się w nocy mniej lub bardziej świadomie (czasem zrzucając winę na bliżej nieokreślone koszmary senne);
  • powoduje, że organizm broniąc się przed niedotlenieniem mózgu uruchamia mechanizmy zwiększające poziom glukozy we krwi, co w efekcie wywołuje cukrzycę
  • wskutek regularnego niewysypiania się występuje  zmęczenie w ciągu dnia, spadek koncentracji, przysypianie w porze obiadowej i wcześnie wieczorami
  • powoduje też bóle głowy, spadek nastroju i wydolności fizycznej i psychicznej, często depresję
  • prowadzi z czasem do niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca, zawałów i udarów mózgu
  • sprawia, że narażamy inne osoby nie mogące się wysypiać przez nasze chrapanie na podobne zagrożenia z najczęstszym skutkiem w postaci pogorszenia relacji rodzinnych i przenoszenia się bliskich do innej sypialni

Błędne koło

Jak wyżej wspomniano, osoby otyłe oraz wykazujące nadciśnienie są bardziej narażone na bezdech senny. Jednocześnie, osoby cierpiące na bezdech mogą się nabawić nadciśnienia właśnie wskutek wywołanego bezdechem regularnego niedotleniania organizmu. Dlatego też, z bezdechem związane jest swoiste błędne koło.

Osoba zdrowa może wówczas nagle zacząć mieć problemy z nadciśnieniem, natomiast osoba, która te problemy już ma, może zacząć w późniejszym czasie cierpieć na bezdech.

Tym samym, osoba, która niedawno mierzyła swoje ciśnienie, może nie wiedzieć o tym, że wskutek bezdechu ciśnienie to w dość szybkim czasie trwale jej się podwyższy. A od nadciśnienia droga do poważnych chorób jest już bliska. Podobnie jest np. z cukrzycą – może być ona zarówno skutkiem, jak i przyczyną bezdechu.

Na określonym etapie nie ma możliwości ustalenia, co pojawiło się pierwsze. Jednakże możemy mieć wpływ na to, że zauważymy bezdech odpowiednio wcześnie.

Na co zatem zwrócić uwagę

Aby uniknąć problemów związanych z bezdechem, należy zadać sobie kilka pytań, a mianowicie:

  • czy się wysypiam?
  • czy inne osoby zwracają uwagę na to, że chrapię?
  • czy budzę się często w nocy z uczuciem nieprzyjemnego dławienia?
  • czy śni mi się, że nie mogę zaczerpnąć powietrza?
  • czy już mam problemy z: nadciśnieniem, sercem, cukrzycą lub czy leczę się na depresję?
  • czy często odczuwam stan przygnębienia?
  • czy często jestem zmęczona/y?
  • czy chcę zasnąć o nietypowych porach i w nietypowych miejscach?
  • czy po przebudzeniu czuję nadmierną suchość w ustach?
  • czy odczuwam zatykania nosa zwłaszcza w nocy?

WAŻNE

Na wszystkie powyższe problemy musimy również zwrócić uwagę, obserwując naszych bliskich. Czasem bardzo trudno będzie im bowiem powiązać bezdech senny z trapiącymi ich na co dzień dolegliwościami.

Podjęcie leczenia

Jeżeli mamy podejrzenie, że męczy nas bezdech senny, powinniśmy odwiedzić otolaryngologa. Lekarz przede wszystkim obejrzy nas pod kątem ewentualnych defektów (sprawdzi m.in. przegrodę nosową, wielkość migdałków oraz gardło), a także przeprowadzi szczegółowy wywiad.

WAŻNE

Wywiad lekarski ma na celu potwierdzenie, czy dotyka nas bezdech senny. Jednocześnie, od wskazanych objawów – ich stopnia i częstotliwości – zależy, jaką terapię zaleci lekarz.

Odpowiednia diagnoza często wymaga dodatkowo przeprowadzenia badań polisomnograficznych w czasie snu, lub tomografii komputerowej .

Samo leczenie może przebiegać wieloetapowo, przy czym jest ono uzależnione od przyczyn u indywidualnego pacjenta. W ramach leczenia pacjent może np.:

  • zostać skłoniony do zmiany przyzwyczajeń (np. odstawienia alkoholu, wprowadzenia innej diety, zmniejszenia masy ciała);
  • otrzymać preparaty ułatwiające oddychanie (np. preparaty zmniejszające rozluźnienie mięśni podczas snu);
  • być skierowanym na operację celem korekcji drożności dróg oddechowych ( np. operację przegrody nosa, przerośniętych małżowin nosowych, zbyt przerośniętego podniebienia miękkiego czy zapadającego się języka);
  • otrzymać zalecenie stosowania aparatu CPAP (jest to wyposażony w pompę powietrzną aparat zakładany na nos, utrzymujący podczas snu prawidłowy przepływ powietrza do organizmu);
  • otrzymać preparaty leczące alergie, leczenie stanów zapalnych błon śluzowych nosa czy zatok oraz migdałków;

Z uwagi na fakt, że bezdech senny może nam zaszkodzić na wiele sposobów, nie należy lekceważyć chrapania i innych dolegliwościach związanych ze snem (lub jego jakością).

Odpowiednio wcześnie wykryty bezdech senny pozwala nam bowiem uniknąć wielu przykrych konsekwencji, w tym wieloletniego leczenia chorób nim wywołanych.

Dlatego też warto skoncentrować się na chrapaniu, zebrać wszystkie fakty związane z naszym codziennym funkcjonowaniem oraz przedstawić je lekarzowi.

Ćwiczenia fizyczne sposobem na bezdech senny

Badania wykazały, że ćwiczenia mogą być użytecznym leczeniem uzupełniającym dla osób cierpiących na obturacyjny bezdech senny. Schorzenie to charakteryzuje się głośnym chrapaniem i zaburzonym oddychaniem. Bezdech senny może zwiększać ryzyko chorób serca, udaru mózgu i zaburzeń funkcji poznawczych.

Leczenie bezdechu sennego

Popularnym sposobem leczenia bezdechu sennego jest wspomaganie oddychania stałym dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych tzw. CPAP. Metoda ta polega na nałożeniu maski na nos lub nos i usta i podłączeniu jej do pompy powietrza. Przez maskę tłoczone jest powietrze, które utrzymuje otwarte drogi oddechowe podczas snu.

Według Lindy Massako Ueno-Pardi, profesor w School of Arts, Science and Humanities na Uniwersytecie w São Paulo w Brazylii trening fizyczny może być atrakcyjną i uzupełniającą metodą leczenia niefarmakologicznego.

Czytaj więcej: Jak pozbyć się chrapania? Dzień Walki z Chrapaniem

Przyczyny bezdechu sennego

Powodów bezdechu sennego może być wiele. Stan ten jest często związany z otyłością, która może powodować zwężenie dróg oddechowych z tyłu gardła, co utrudnia oddychanie w pozycji leżącej.

Palenie papierosów, historia rodziny, zatkany nos, spanie na wznak, picie alkoholu, posiadanie grubszej szyi lub wąskiego gardła i nieprawidłowości hormonalne również mogą być powodem chrapania i bezdechu podczas snu.

Niektóre schorzenia, takie jak cukrzyca typu 2, również zwiększają ryzyko wystąpienia bezdechu sennego.

Metabolizm glukozy w mózgu

Poprzednie badania wykazały, że u osób cierpiących na bezdech senny dochodzi do spadku metabolizmu glukozy w mózgu.

Prowadzi to do zaburzenia zdolności mózgu do przesyłania i prawidłowego wykorzystania glukozy. Glukoza jest głównym źródłem paliwa dla mózgu, a więc może to upośledzać funkcje poznawcze.

Ueno-Pardi i jej zespół badali, czy ćwiczenia mogłyby pomóc w poprawie tego stanu rzeczy.

Inspiracją do rozpoczęcia badań było badanie opublikowane w 2019 r. w czasopiśmie Brain Plasticity. W badaniu tym stwierdzono, że zwiększona aktywność aerobowa poprawiła metabolizm glukozy w mózgu i funkcje wykonawcze u osób w średnim wieku zagrożonych chorobą Alzheimera.

Wpływ ćwiczeń na bezdech senny

Nowe badania objęły 47 brazylijskich dorosłych z umiarkowanym lub ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym.

Połowa z nich uczestniczyła w 60-minutowych nadzorowanych ćwiczeniach trzy razy w tygodniu przez sześć miesięcy. Druga połowa nie brała udziału.

Nadzorowane ćwiczenia obejmowały pięć minut rozgrzewki, 25-40 minut jazdy na rowerze stacjonarnym, 10 minut wzmacniania mięśni i 5 minut odpoczynku.

Uczestnicy w obu grupach wykonali serię testów do pomiaru zdolności wysiłkowej, metabolizmu glukozy w mózgu i funkcji poznawczych. Do badanych funkcji poznawczych należała zdolność do planowania i wykonywania zadań.

Badacze mierzyli również nasilenie objawów obturacyjnego bezdechu sennego.

Wśród badanych objawów były zaburzenia oddychania i obniżenie poziomu tlenu w organizmie, czyli niedotlenienie, które, jak wykazano, ma wpływ na uwagę i zdolności wykonawcze.

Pod koniec sześciu miesięcy, osoby z grupy ćwiczącej wykazały

  • zwiększoną zdolność do ćwiczeń,
  • poprawę zdolności mózgu do wykorzystania glukozy,
  • zmniejszenie objawów bezdechu sennego,
  • wzrost funkcji poznawczych.

Osoby, które nie ćwiczyły, nie doświadczyły żadnych zmian z wyjątkiem spadku metabolizmu glukozy w mózgu.

Wyniki tych badań zostały przedstawione na wirtualnej konferencji AHA’s Hypertension Scientific Sessions.

Otyłość a bezdech senny

Według Grandner’a dyrektora Sleep and Health Research Program trening może być również świetną opcją do zmniejszenia otyłości, która jest jedną z przyczyn bezdechu podczas snu. Zauważa on, że metoda CPAP nie rozwiązuje problemu otyłości i jej wpływu na bezdech i chrapanie. Ponadto CPAP jest leczeniem objawowym, a nie likwiduje przyczyn choroby.

Ueno-Pardi również uważa, że redukcja tkanki tłuszczowej miała wpływ na wyniki. Jej zespół nie mierzył utraty wagi, ale procent tkanki tłuszczowej. W grupie ćwiczącej zaobserwowali znaczny spadek ilości tkanki tłuszczowej. Ćwiczenia mogły poprawić nasilenie bezdechu sennego poprzez zmniejszenie tkanki tłuszczowej, zwłaszcza wokół dróg oddechowych.

„Istnieje wiele badań wskazujących na to, że utrata wagi jest naprawdę skuteczną strategią leczenia bezdechu sennego” – powiedział Grandner.

Źródło: https://www.drugs.com/news/aha-news-exercise-may-reduce-sleep-apnea-improve-brain-health-100635.html

Bezdech senny – czy jest niebezpieczny? Leczenie bezdechu sennego

Bezdech senny to poważna choroba, która utrudnia oddychanie podczas snu. Może być niebezpieczna dla zdrowia a nawet życia. Występuję wyłącznie u osób, które chrapią. Bezdech senny może spowodować niedotlenienie, udar, nadciśnienie i choroby serca. Jakie są możliwości leczenia obturacyjnego bezdechu sennego?

Szacuje się, że na bezdech podczas snu choruje mniej więcej co 10 osoba, która chrapie. Inne nazwy tej dolegliwości to: obturacyjny bezdech senny, bezdech śródsenny, zespół bezdechów i spłyceń oddychania w czasie snu. Najczęściej chorują otyli mężczyźni powyżej 40. roku życia.

Nie zawsze bezdechy świadczą o chorobie. Krótkotrwałe bezdechy pojawiają się u zdrowych ludzi. Nie każdy, kto chrapie ma bezdechy, które są obturacyjnym bezdechem sennym. Aby mówić o obturacyjnym bezdechu sennym, bezdechy muszą trwać dłużej niż 10 sekund i w ciągu godziny pojawiać się częściej niż 10 razy.

Bezdech senny zawsze związany jest z chrapaniem, nie występuje u osób, które nie chrapią.

Sprawdź ofertę Apteline.pl: Leki na chrapanie i bezdech 

Objawy bezdechu sennego

Bezdech senny może pojawić się wyłącznie podczas snu i tego nocnego, i w czasie popołudniowej drzemki.

Obturacyjny bezdech podczas snu to poważne zaburzenie polegające na zapadaniu się górnych dróg oddechowych, przez co utrudniony jest przepływ powietrza do płuc i z płuc. To powoduje przerwy w oddychaniu. Podczas przerwy w oddychaniu – przepona i inne mięśnie oddechowe pracują.

Im bardziej pogłębia się bezdech i niedotlenienie organizmu – tym ruchy przepony i brzucha stają się  gwałtowniejsze. Ten stan określa się jako „walkę o tlen”. Dochodzi do wybudzenia i wtedy na chwilę powraca prawidłowy przepływa powietrza.

Chory znowu zapada w głębszy sen, ale napięcie mięśni słabnie i cały cykl zaczyna się od nowa.

Objawy bezdechu sennego można podzielić na dzienne i nocne.

Nocne objawy bezdechu to:

  • głośne chrapanie przeplatane bezdechami,
  • niespokojny sen przerywany wybudzeniami,
  • poczucie dławienia się w czasie snu,
  • suchość w jamie ustnej,
  • częste wybudzenia związane z koniecznością oddania moczu.

Dzienne objawy bezdechu sennego to:

  • uczucie zmęczenia i niewyspania,
  • poranne bóle głowy,
  • kłopoty z pamięcią i koncentracją,
  • zasypianie w czasie oglądania telewizji, prowadzenia samochodu,
  • zaburzenia nastroju.

Podstawowe badanie w diagnozowaniu obturacyjnego bezdechu podczas snu to badanie polisomnograficzne. Pozwala ono na rejestrację oddychania, czynności mózgu i serca, ruchów klatki piersiowej i dźwięków wydawanych przez osobę śpiącą.

W przypadku podejrzenia OBS liczy się liczbę bezdechów w czasie trwania snu i oblicza tzw. wskaźnik AHI (z ang. Apnea Hipopnea Index). Wskaźnik ten informuje on o liczbie bezdechów w ciągu godziny snu.

Wyróżnia się 3 stopnie ciężkości bezdechu podczas snu:

  • stopień I (łagodny) – zasypianie podczas czytania, oglądania telewizji. W badaniu polisomnograficznym od 5 do 15 bezdechów na godzinę.
  • stopień II (umiarkowany) – zasypianie podczas spotkań wymagających zwiększonej uwagi. W czasie badania snu od 15 do 30 bezdechów na godzinę.
  • stopień III (ciężki) – zasypianie w czasie rozmowy, jedzenia posiłku (np. w czasie podnoszenia łyżki do ust), prowadzenia samochodu. W polisomnografii powyżej 30 bezdechów na godzinę.

Badanie polisomnograficzne – na czym polega?

Jeśli podejrzewasz bezdech senny u siebie lub bliskiej osoby koniecznie skontaktuj się z lekarzem rodzinnym lub bezpośrednio z poradnią zaburzeń oddychania w czasie snu. Każda pracowania polisomnograficzna ma własne procedury przygotowania się do badania. Często badania oferują poradnie gruźlicy i chorób płuc.

Polisomnografię przeprowadza się w specjalnie przygotowanych, wyciszonych pokojach. Badanie nie boli. Aby się udało, badana osoba musi po prostu zasnąć.

W czasie badania za pomocą elektrod i czujników, przykładanych w odpowiednich miejscach ciała, mierzone są:

  • przebieg fal mózgowych i ruchy gałek ocznych w czasie snu,
  • ruchy klatki piersiowej i brzucha,
  • przepływ powietrza do płuc i z płuc,
  • zawartość tlenu we krwi tętniczej (tzw. saturacja),
  • czynność serca,
  • pozycja ciała.

Czym grozi bezdech senny?

Bezdechy powodują niedotlenienie organizmu, dlatego chorzy na bezdech senny częściej chorują na nadciśnienie tętnicze, które jest oporne na leczenie preparatami obniżającymi ciśnienie krwi. Często rozwija się choroba niedokrwienna serca.

Osoby chrapiące z bezdechami nie powinny lekceważyć bólu za mostkiem i łatwego męczenia się. Zaburzenia rytmu serca mogą objawiać się zwolnieniem czynności serca lub kołataniem i prowadzić do zasłabnięcia czy utraty przytomności.

Chorzy na OBPS często są otyli lub cierpią na nadwagę.

Podsumowując, nieleczony bezdech senny grozi poważnymi powikłaniami, takimi jak:

Leczenie bezdechu sennego

Bezdech senny zawsze należy leczyć. Są różne metody terapii w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Pacjenci dostają np. specjalną maskę, w której śpią. Leczenie zaczyna się jednak od zmiany nawyków. Chory powinien unikać spania na plecach.

Zawsze można wszyć w tylną część piżamy piłkę tenisową, która da o sobie znać, gdy pacjent będzie chciała spać na wznak. Osoby z nadwagą i bezdechem sennym koniecznie powinny zmniejszyć masę ciała.

Ważne jest też unikanie alkoholu przed snem, leków nasennych i uspokajających.

Najbardziej skuteczną metodą leczenia u większości chorych jest specjalny aparat z maską do spania (CPAP), który wytwarza stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych. Pomaga zlikwidować bezdechy i zapewnia prawidłowy sen. CPAP musi być jednak używany przez cały czas trwania snu.

Część chorych ma czasami problemy z przyzwyczajeniem się do spania w masce i do aparatu. Niektórzy mają objawy klaustrofobiczne.

Próby farmakologicznego leczenia bezdechu sennego nie są jak na razie skuteczne.

U osób, które chrapią i cierpią na bezdech senny potrzebne może być leczenie operacyjne. Zabiegi polegają na częściowym usunięciu tkanek miękkich gardła i podniebienia miękkiego, skróceniu języczka, plastyce podniebienia i gardła.

Tego typu zabiegi leczą chrapanie, natomiast nie zawsze pomagają na bezdech senny (szacuje się, że są skuteczne u 60 procent chorych). Dlatego po leczeniu operacyjnym należy zawsze wykonać badanie polisomnograficzne, aby sprawdzić, czy przyniosło ono pożądany skutek.

Czytaj więcej: Chrapanie – przyczyny, leczenie, skutki. Co na chrapanie?

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*