Zawał serca – kto jest najbardziej podatny?

Zawał serca – kto jest najbardziej podatny?Choroby układu krążenia lekarz Poznań

Choroby układu krążenia to niezwykle powszechny problem, z którym zmaga się wielu Polaków. Z oficjalnych statystyk wynika, że każdego roku w naszym kraju występuje około 70 tysięcy przypadków udaru mózgu. Wynik ten daje trzecie miejsce w plebiscycie najczęstszych przyczyn zgonów wśród ludzi dorosłych. Jak więc widać problem ten może być poważny i nie należy go lekceważyć.

Kto jest najbardziej podatny na choroby układu krążenia?

Jak to się mówi, choroba nie wybiera i może dotknąć dosłownie każdego. Jednak istnieje pewna reguła, która może sprzyjać jej pojawieniu się. Choroby układu krążenia najczęściej dotykają ludzi, którzy:

  • borykają się z problemami nadciśnienia tętniczego krwi,
  • mają podwyższone stężenie cholesterolu we krwi,
  • palą papierosy,
  • mają problemy z nadwagą i otyłością,
  • obciążeni są nadmiernym stresem,
  • nie prowadzą aktywnego trybu życia,
  • niewłaściwe się odżywiają,
  • częściowo tolerują bądź nie tolerują glukozy,
  • zmagają się ze wzrostem stężenia kwasu moczowego lub fibrynogenu,
  • mają cukrzycę.

Do pozostałych czynników można zaliczyć uwarunkowanie genetyczne oraz wiek (zapadalność na te schorzenia wzrasta wraz z wiekiem). Ze statystyk wynika również, że to mężczyźni chorują częściej niż kobiety. U płci żeńskiej wzrost zachorowań można zaobserwować po menopauzie.

Najczęstsze dysfunkcje układu krążenia

Do górujących liczebnie chorób układu krążenia można zaliczyć:

  • nadciśnienie tętnicze – inaczej podwyższone ciśnienie we krwi, jest to ciśnienie przekraczające wartości 139/89 mmHg. Choroba ta może objawiać się bólami oraz zawrotami głowy, omdleniami i uczuciem kołatania serca,
  • miażdżycę – jest to wyjątkowo niebezpieczna choroba, gdyż nie towarzyszą jej żadne objawy, a rozwijać się może już od dziecka. Pierwsze symptomy zauważalne są dopiero w podeszłym wieku. Aby zapobiec procesom miażdżycowym, zaleca się stosować odpowiednią dietę, zwiększyć aktywność fizyczną i nie palić tytoniu.

Do pozostałych chorób z pewnością można zaliczyć udar mózgu, zawał serca, wystąpienie żylaków, chorobę wieńcową, gorączkę reumatyczną, niewydolność serca, arytmię serca.

Co zrobić w przypadku wystąpienia problemów z układem krążenia?

Wielu ludzi lekceważy pierwsze objawy i odwleka ewentualną wizytę u lekarza. Jest to nieodpowiedzialne podejście, które znacznie może wpłynąć na ich zdrowie. Dlatego w przypadku jakichkolwiek podejrzeń zaleca się niezwłocznie skonsultować z lekarzem.

Jeśli potrzebujesz eksperckiej pomocy bądź wizyty u sprawdzonego lekarza, koniecznie zajrzyj na stronę Lekarz Rodzinny Poznań. Z pewnością udzielimy Ci cennych wskazówek.

Sprawdź:

  • Badanie Holter Poznań
  • Spirometria Poznań 

Zawał serca – przyczny, objawy, pierwsza pomoc | Synexus

Zawał serca – kto jest najbardziej podatny?

Zawał serca to obecnie jedna z najczęstszych przyczyn zgonów na całym świecie. Chorego można jednak uratować, o ile udzieli mu się właściwej pomocy. W przypadku zawału serca o uratowaniu życia decydują sekundy. Stąd tak ważne jest właściwe i szybkie rozpoznanie objawów zawału i udzielenie odpowiedniej pierwszej pomocy jeszcze przed przewiezieniem pacjenta do szpitala. Jak to zrobić? Jakie kroki podjąć, kiedy jest się świadkiem zawału serca? Poznaj zasady pierwszej pomocy przy ataku serca.

Atak serca: druzgocące statystyki

Statystyki jasno wskazują, że zawał serca to jedna z najczęstszych przyczyn zgonów na całym świecie. Każdego roku ok. 100 tys. osób przechodzi atak serca, a 30% z nich umiera. Wiele z tych osób można uratować, warunkiem jest jednak udzielenie właściwej pierwszej pomocy.

Powinna być udzielona jak najszybciej, ponieważ od pierwszych objawów zawału do powstania nieodwracalnych zmian w sercu mija od 90 do 120 minut. Jeśli w tym czasie chory zostanie zdiagnozowany, będzie mu udzielona pierwsza pomoc i zostanie wdrożone leczenie szpitalne, to jego szanse na przeżycie znacząco wzrastają.

Dlatego tak ważne jest znalezienie odpowiedzi na pytanie, co robić przy zawale? Pierwszą pomoc przy ataku serca powinien znać każdy, ponieważ nierzadko może ona uratować życie poszkodowanemu.

Zawał serca: przyczyny, objawy

Zawał mięśnia sercowego to upośledzenie zaopatrywania w krew mięśnia sercowego na skutek niewydolności wieńcowej. Oznacza to, że krew nie może swobodnie przepływać i nie dostarcza do mięśnia właściwej ilości tlenu.

Następstwem tego jest mniej lub bardziej rozległe zniszczenie tkanek ściany serca wynikłe z martwicy niedotlenionego fragmentu narządu.

Przyczynami ataku serca najczęściej jest miażdżyca tętnic wieńcowych, a także zablokowanie tętnic na skutek dostania się do nich powietrza, tłuszczów lub innych ciał obcych. 

Zawał serca: objawy podstawowe

Aby móc szybko zareagować i udzielić pierwszej pomocy przy zawale serca, konieczne jest poznanie jego podstawowych objawów. Tym najbardziej charakterystycznym i najważniejszym jest ból w klatce piersiowej – silny, piekący, gniotący i dławiący. U większości pacjentów promieniuje do szyi, lewego ramienia, czasem brzucha. Jako pozostałe objawy ataku serca wymienia się:

  • duszność,
  • bladość,
  • poty,
  • kołatanie serca,
  • przyspieszenie bicia serca,
  • omdlenie,
  • ból brzucha,
  • nudności,
  • stan podgorączkowy.

To objawy zawału serca u osoby przytomnej, które występują najczęściej.

Zawał serca – objawy i postępowanie u kobiet

Przy zawale serca u kobiety często występują nietypowe, trudne do rozpoznania objawy, które nie są charakterystyczne. Właśnie z tego powodu niedokrwienie serca u pań zwykle rozpoznawane jest później. Znacznie zmniejsza to szansę na przeżycie. Objawy, które powinny zaniepokoić i skłonić do rozpoczęcia pierwszej pomocy przy zawale, to:

  • bóle zamostkowe,
  • pieczenie lub ucisk w tzw. dołku,
  • trudności z oddychaniem,
  • nagły ból mięśni, któremu może towarzyszyć bezwładność rąk,
  • zmęczenie, ogólne osłabienie, a nawet omdlenie,
  • nagła potliwość,
  • nudności, a nawet wymioty,
  • trudny do określenia ból – może wystąpić za mostkiem lub pod lewym łukiem żebrowym czy łopatką.

U niektórych kobiet występują również symptomy mogące sugerować inne choroby, takie jak niestrawność, menopauzę czy przeziębienie.

Zawał serca: pierwsza pomoc doraźna

W przypadku zawału serca najważniejsze jest, aby poszkodowany jak najszybciej znalazł się pod profesjonalną opieką lekarską. Zanim zacznie się udzielać doraźnej pomocy, należy wezwać pogotowie. Można to zrobić, dzwoniąc na bezpłatny numer 112.

Priorytetem jest natychmiastowe przyjęcie pacjenta do szpitala i wdrożenie profesjonalnej procedury ratunkowej z zakresu kardiologii interwencyjnej. Wzywając pogotowie, należy dokładnie opisać objawy poszkodowanego.

Osoby, które zauważą u siebie objawy zawału serca, a znajdują się same w domu, po zadzwonieniu po karetkę powinny otworzyć od razu drzwi do mieszkania, aby ułatwić ratownikom dostanie się do nieruchomości. Przy zawale serca w każdej chwili można stracić przytomność.

Zawał serca: pierwsza pomoc krok po kroku

  • Po wezwaniu karetki pogotowia można przejść do udzielania poszkodowanemu pomocy doraźnej. Jakie są kroki pierwszej pomocy przy ataku serca?
  • Poszkodowanego należy ułożyć w pozycji półsiedzącej z uniesionym nieznacznie tułowiem, jego plecy powinny być oparte o coś stabilnego i wygodnego.
  • Należy poluzować ubranie np. rozpiąć pasek u spodni, biustonosz, zdjąć krawat oraz otworzyć okna – ułatwi to oddychanie; następnie warto zadbać o komfort cieplny poszkodowanego, przykrywając go kocem.
  • Poszkodowanemu nie można podawać nic do jedzenia ani picia; wskazane jest natomiast podanie leków ograniczających postęp martwicy serca oraz łagodzących dolegliwości bólowe, czyli aspiryny, jeśli mamy do niej dostęp. Leki można podać, tylko jeśli pacjent jest przytomny i świadomy.
  • W przypadku, gdy nastąpi zatrzymanie czynności życiowych, natychmiast należy rozpocząć resuscytację oddechowo-krążeniową i nie przerywać jej do czasu przyjazdu karetki pogotowia; szansę na przeżycie zwiększa już samo uciskanie klatki piersiowej (należy wykonać co najmniej 100 uciśnięć na minutę).
  • W miejscach publicznych (dworce, centra handlowe itp.) często można skorzystać z automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED); jeśli jest taka możliwość, należy z niej skorzystać i dążyć do wykonania defibrylacji.
  • Przez cały czas udzielania pierwszej pomocy przy zawale (o ile poszkodowany jest świadomy) należy zachować spokój i nie straszyć poszkodowanego. U wielu osób przy wystąpieniu objawów ataku serca występuje bardzo silny lęk przed śmiercią, który może przerodzić się nawet w atak paniki.
Leia também:  Carros Toyota Hilux em Pernambuco cor Branco com final da placa 9,0

Jak przeprowadzić resuscytację krążeniowo-oddechową?

W przypadku, gdy poszkodowany straci przytomność, pierwsza pomoc przy ataku serca obejmuje rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Pierwsza pomoc ogranicza się do uciskania klatki piersiowej.

W tym celu należy zapleść palcami dłonie leżące jedna na drugiej – w przypadku osób praworęcznych prawa dłoń powinna być jako pierwsza, u osób leworęcznych na odwrót. Dłonie kładzie się mniej więcej na środku klatki piersiowej i nie uginając łokci, uciska się klatkę do 1/3 jej głębokości.

Resuscytację oddechową dla własnego bezpieczeństwa powinno się wykonywać przez maseczkę (minimalizacja ryzyka chorób przenoszonych przez płyny ustrojowe), a jeśli się jej nie ma, należy całkowicie zrezygnować z podawania oddechów.

Zawał serca i co dalej?

Niestety zawały serca lubią się powtarzać. Chory, który powróci ze szpitala, powinien więc dbać o swój stan zdrowia. Wskazane jest prowadzenie oszczędnego i spokojnego trybu życia. Nie można też zapominać o regularnych kontrolach lekarskich. 

Centrum Medyczne Synexus zaprasza na bezpłatne badania i konsultacje z lekarzem, pacjentów ze zdiagnozowanym niealkoholowym stłuszczeniem wątroby bądź cukrzycą typu 2.

Dzięki konsultacjom pacjenci zyskują szansę na nowe możliwości terapeutyczne w ramach prowadzonych programów badań klinicznych nowych leków i terapii. Dodatkowo mogą oni zostać skierowani na dodatkowe bezpłatne badania i konsultacje specjalistyczne (w ofercie m.in. badanie wątroby FibroScan®).

Zapraszamy do zapoznania się ze stroną internetową Centrum Medycznego Synexus, gdzie znajdują się szczegóły na temat badań i konsultacji.

lek. Michał Dąbrowski

Zawał serca – przyczyny, objawy, ryzyko zachorowania

Zawał serca dotyka osób w coraz młodszym wieku. Dlatego też warto zgłębić temat jego przyczyn, objawów, ale przede wszystkim konsekwencji, jakie może za sobą nieść. Czym jest zawał serca? Jak rozpoznać, że to właśnie zawał i jak reagować w przypadku jego wystąpienia?

Główne przyczyny zawału serca

Do głównych przyczyn zawału serca (zawału mięśnia sercowego) należą:

  • nieodpowiednia dieta
  • nadwaga
  • palenie papierosów
  • stres
  • podwyższony cholesterol

Kto jest najbardziej narażony na zawał serca?

Zawały serca najczęściej dotykają mężczyzn w przedziale wiekowym 60-70 lat. Niemniej jednak każdy z nas powinien dokładnie monitorować swój stan zdrowia, ponieważ na zawały mięśnia sercowego zapadają coraz młodsze osoby. Większe tendencje do zachorowania mają osoby, u których występowały zawały serca we wcześniejszych pokoleniach.

Jak zmniejszyć ryzyko zawału serca?

Mimo, że nie mamy wpływu na swoje geny, to mamy wpływ na to, jaki tryb życia prowadzimy.

Aby uniknąć zawału, warto zadbać o umiarkowany poziom cholesterolu w organizmie, czy ilość spalanych papierosów.

Jak wiadomo – serce lubi ruch, dlatego pamiętajmy o tym, aby zadbać o swoją kondycję. Nie musimy się przesadnie forsować – wystarczy kilkunastominutowy spacer codziennie wieczorem.

Objawy zawału serca

Zwykle zawał serca objawia się silnym bólem w klatce piersiowej promieniującym do lewej ręki (po stronie serca). Towarzyszy mu dyskomfort, strach, kłopoty z oddychaniem – oddech staje się płytki. Niekiedy ból promieniuje także do karku, ramion. W niektórych przypadkach pojawia się zesztywnienie kończyn, szczęki.

Jak postępować w przypadku wystąpienia zawału serca?

Przede wszystkim, należy zachować spokój, położyć się w wygodnej pozycji i wezwać pogotowie ratunkowe dokładnie opisując objawy. Gdy zawał przytrafia się nam lub komuś w naszym otoczeniu najważniejszą rzeczą jest czas – należy reagować zdecydowanie.

 Aby sprawdzić, co dokładnie się nam przytrafiło i czy na pewno był to zawał serca niezbędne jest wykonanie badania echa serca, które należy skonsultować z lekarzem kardiologiem.

Lekarz może zlecić także szereg dodatkowych badań, aby potwierdzić lub wykluczyć zawał.

Dieta po zawale serca – ważne wskazówki żywieniowe

Dieta po zawale jest tak samo ważna, jak monitorowanie swojego stanu zdrowia i przyjmowania leków. Przede wszystkim należy ograniczyć do minimum ilość spożywanych tłuszczów, a do diety wprowadzić warzywa i owoce.

Tłuste mięso warto zastąpić chudym indykiem, kurczakiem lub rybami gotowanymi na parze. Ryby są doskonałym źródłem kwasów tłuszczowych, które dobrze wpływają na ciśnienie tętnicze krwi. Unikać należy tłustych serów i nabiału. Słodycze i inne niezdrowe przekąski dobrze jest zastąpić tymi, które mają wysoką zawartość błonnika.

Komu grozi zawał serca?

2017-10-23

Naukowcy dowiedli, że zaburzenia erekcji poprzedzają wystąpienia zawału serca nawet o kilka lat! To skutek procesu miażdżycowego, który dotyka wszystkie tętnice.

Niemal każdy ma krewnego czy przyjaciela, który przeszedł „atak serca”, często bez żadnych wcześniejszych oznak choroby. Aż 90 proc. zawałów serca spowodowanych jest miażdżycą.

Jej wpływ na tętnice wieńcowe, które zaopatrują ściany mięśnia sercowego w tlen i niezbędne składniki odżywcze jest szczególnie brutalny. Jeśli do dużych zmian miażdżycowych dochodzi w naczyniach wieńcowych, chory skarży się na ucisk i ból w klatce piersiowej, który promieniuje do rąk i szyi.

Gdy jedna z tętnic wieńcowych zostanie zablokowana – serce nie otrzymuje tlenu i ważnych składników odżywczych. Wtedy dochodzi do zawału serca.

Miażdżyca potrafi rozwijać się długo i nie daje żadnych objawów. Pracujemy na nią całe życie. Palenie papierosów, niewłaściwa dieta, brak aktywności fizycznej – to tylko niektóre z przyczyn, dla których miażdżyca zaczyna atakować nasz organizm. A skutki mogą być nieodwracalne. Kto jest najbardziej narażony na zawał serca, i co powinno być sygnałem do niepokoju?

Dużo pracujesz? Uważaj – grozi Ci zawał!

Jeszcze niedawno uważano, że zawał serca to choroba dyrektorów. To ich praca kojarzyła się ze stresem, dużą odpowiedzialnością i wieloma obowiązkami. Najnowsze badanie przeprowadzone przez niemieckich specjalistów pod kierunkiem ekonomisty Armina Falka obalają ten mit.

Okazuje się, że najbardziej narażeni na zawał są zwykli pracownicy. To oni zazwyczaj najwięcej godzin spędzają w pracy, wierząc, że w ten sposób uda się szybko przeskoczyć na kolejny poziom kariery.

Leia também:  Carros Mitsubishi usados com Volante com regulagem de altura a Flex

To im najczęściej towarzyszy poczucie krzywdy – gdy awansu nie da się osiągnąć tak szybko, jak myśleli i wciąż zarabiają nie tyle pieniędzy, ile oczekiwali. Poczucie krzywdy jest tym silniejsze, im więcej dla tej pracy poświęcają. A często dzieje się to kosztem życia prywatnego i rodzinnego.

Na dodatek to właśnie szeregowi pracownicy najmniej dbają o zdrowie: jedzą byle co i byle jak, pracują z grypą, bo przecież terminy gonią, lekceważą objawy, gdy organizm zaczyna się buntować i wysyła niepokojące objawy.

Jeśli więc pracujesz ponad 55 godzin w tygodniu – jesteś trzy razy bardziej narażony na zawał mięśnia sercowego niż pracownicy spędzający w biurach nie więcej niż 40 godzin. A Polacy są w niechlubnej czołówce w Europie, jeśli chodzi o czas pracy! Pracujemy średnio o dwie godziny dłużej niż mieszkańcy innych krajów europejskich. Nic dziwnego, że i zawał serca dopada nas częściej.

Masz zaburzenia erekcji? To sygnał, że wkrótce możesz mieć zawał serca!

Problemy z potencją są wciąż tematem wstydliwym i niewielu mężczyzn przyzna się swojemu lekarzowi rodzinnemu, że zmaga się z tą niedyspozycją. Mówimy, że jesteśmy przepracowani, zestresowani czy przemęczeni, tymczasem aż za 70 proc.

przypadków zaburzeń erekcji winę ponosi miażdżyca. Miażdżyca uszkadza naczynia tętnicze, a wtedy krew nie może swobodnie przepływać. Ma utrudniony dostęp nie tylko do serca czy mózgu, ale także do ciał jamistych prącia, co uniemożliwia powstanie erekcji.

Naczynia tętnicze, które doprowadzają krew do członka mają średnicę 0.6-0.7 mm. Są aż o jedną trzecią węższe od tych, które oplatają serce.

Dlatego też miażdżyca najpierw rozwija się w tętnicach prowadzących krew do penisa – a sygnałem są zaburzenia erekcji, które pojawiają się dużo wcześniej niż objawy sercowe czy chromanie przestankowe.

Układ sercowo-naczyniowy i sprawność seksualna działają jak system „naczyń połączonych”. Już kilka lat temu naukowcy dowiedli, że zaburzenia erekcji mogą nawet kilka lat wyprzedzać wystąpienie zawału serca.

Nie czekaj – rozpocznij walkę z miażdżycą!

Od wielu lat na świecie w profilaktyce i leczeniu miażdżycy stosuje się chelatację EDTA. Podczas terapii w kroplówce podaje się syntetyczny aminokwas EDTA, który łącząc się z metalami wychwytuje jony wapnia.

Blaszka pozbawiona wapnia stopniowo rozpuszcza się, aż całkiem zniknie.

W przeciwieństwie do zabiegu operacyjnego, który dotyczy najbardziej zagrożonego miejsca, chelatacja pozwala usunąć złogi miażdżycowe nagromadzone przez lata, przede wszystkim w drobnych naczyniach, ale również w dużych tętnicach.

Terapia powoduje powstrzymanie procesów miażdżycowych, które w zaawansowanej postaci prowadzą do chorób serca, choroby wieńcowej, a w nagłych przypadkach nawet do zawału mięśnia sercowego. Nie ma co zwlekać. Walkę z miażdżycą warto rozpocząć zanim poczyni w organizmie prawdziwe spustoszenie.

_ChSiN_2_2015__05_P_Slaska

  • Choroby układu krążenia związane z pracą zawodową — istotny problem zdrowotny osób pracujących
  • Occupationally related cardiovascular diseases — significant health problem among employees
  • Agata Salska1, Krzysztof Chiżyński1, Witold Salski2, Marta Wiszniewska2, Jolanta Walusiak-Skorupa2
  • 1Klinika Intensywnej Terapii Kardiologicznej Katedry Kardiologii i Kardiochirurgii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

2Klinika Chorób Zawodowych i Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi

STRESZCZENIE

Choroby układu krążenia (CVD) są jedną z najważniejszych przyczyn zachorowań i umieralności w populacji polskiej i europejskiej, stanowiąc blisko połowę przyczyn zgonów. Dane epidemiologiczne dotyczące rozpowszechnienia CVD dowodzą ich istotnej roli w kształtowaniu sytuacji zdrowotnej ludności, w tym osób w wieku produkcyjnym, aktywnych zawodowo.

W środowisku pracy może wystąpić narażenie na wiele czynników ryzyka CVD, zarówno klasycznych, jak i typowo zawodowych. Dodatkowo choroby te mogą stanowić ograniczenie lub przeciwwskazanie do podjęcia i/lub kontynuowania wykonywania zawodu.

  1. Szerokie rozpowszechnienie CVD, także w populacji osób młodych, oraz możliwość modyfikacji znanych czynników ryzyka, w tym również tych występujących na stanowisku pracy nakazuje poszukiwanie sposobów profilaktyki i wczesnego wykrywania CVD, aby zminimalizować ich negatywne skutki medyczne i społeczno-ekonomiczne zarówno w odniesieniu do jednostki, jak i ogółu populacji.
  2. Celem pracy była prezentacja związku najistotniejszych z punktu widzenia epidemiologii CVD z pracą zawodową, a także wykazanie istotnej roli poradnictwa zawodowego i opieki profilaktycznej oraz ich wpływu na kształtowanie ryzyka sercowo-naczyniowego wśród osób pracujących.
  3. Choroby Serca i Naczyń 2015, 12 (2), 75–87
  4. Słowa kluczowe: choroby układu krążenia, ryzyko sercowo-naczyniowe, zawodowe czynniki ryzyka
  5. ABSTRACT

Cardiovascular diseases (CVD) are a major cause of morbidity and mortality in the population of Poland and Europe. They constitute nearly half of the total causes of death. Epidemiological data on the prevalence of cardiovascular diseases have shown their crucial role in modifying the health situation of the population, including people in the working age.

Work environment may modify or entail an exposure to a number of classic and professional cardiovascular risk factors. In addition, cardiovas-cular diseases may be a limitation or contraindication to take and/or to continue the occupation.

  • High prevalence of CVD, including the young population and the ability to modify the known risk factors, including those occurring in the workplace, requires the searchfor the possibilities of prevention and early detection of CVD in order to minimize their negative effects on medical and socio-economical level, both in terms of to the individual patient and the general population.
  • The aim of the study was to present the relationship between the most important cardiovascular diseases and occupation, as well as to demonstrate the important role of the preventive care and its impact on the cardiovascular risk.
  • Choroby Serca i Naczyń 2015, 12 (2), 75–87
  • Key words: cardiovascular disease, cardiovascular risk, occupational risk factors
  • WPROWADZENIE

Choroby układu krążenia (CVD, cardio-vascular disease) obejmują wiele jednostek chorobowych różniących się między sobą patogenezą, epidemiologią i rokowaniem, ale nierzadko posiadających wspólne czynniki ryzyka. Od wielu lat CVD stanowią jedną z najważniejszych przyczyn zachorowań i umieralności w większości krajów, odpowiadając za niemal połowę zgonów w populacji polskiej i europejskiej [1, 2].

Ta grupa chorób stanowi problem nie tylko medyczny, ale także społeczno-ekonomiczny, będąc istotną przyczyną niepełnosprawności czy przedwczesnych zgonów wśród osób młodych, w wieku produkcyjnym.

W tym przedziale wiekowym CVD często stanowią także przeciwwskazanie do wykonywania zawodu, stając się przyczyną czasowej lub stałej absencji chorobowej.

Jednocześnie środowisko pracy może być źródłem czynników ryzyka CVD — zarówno tych klasycznych, jak i typowo zawodowych, co może wpływać na rozwój i przebieg choroby lub uniemożliwiać osobie chorej powrót do pracy [1, 2].

  1. Szerokie rozpowszechnienie CVD, także w populacji osób młodych, oraz możliwość modyfikacji znanych czynników ryzyka, również tych występujących na stanowisku pracy nakazuje poszukiwanie sposobów profilaktyki i wczesnego wykrywania CVD, aby zminimalizować negatywne skutki medyczne i społeczno-ekonomiczne CVD zarówno w odniesieniu do jednostki, jak i ogółu populacji.
  2. Celem pracy była prezentacja związku najistotniejszych z punktu widzenia epidemiologii CVD z pracą zawodową w kontekście działań, które powinny być podejmowane w ramach opieki profilaktycznej.
  3. EPIDEMIOLOGIA
  4. Długość życia w populacjach polskiej i europejskiej, umieralność z powodu CVD
Leia também:  Ropień wątroby – pojedynczy, mnogi, bakteryjny - przyczyny, objawy, leczenie

Przeciętna długość życia w populacji polskiej wzrasta od roku 1991. W roku 2011 wynosiła ona 72,4 roku dla mężczyzn oraz 80,9 roku dla kobiet i była wciąż istotnie niższa niż przeciętna dla krajów Unii Europejskiej (UE) — o 4,8 i 2,1 roku odpowiednio dla mężczyzn i kobiet [1].

Zarówno w Polsce, jak i w Europie obserwuje się spadek liczby zgonów z powodu CVD oraz poprawę wyników leczenia, nadal jednak w populacji polskiej stanowią one najważniejszą ogólną przyczynę umieralności, odpowiadając za 46% przypadków śmiertelnych (40,8% ogółu zgonów mężczyzn oraz 51,8% kobiet w 2010 r.). W krajach Europy CVD są przyczyną 47% zgonów, zaś w krajach zrzeszonych w UE — 40% [2].

Struktura epidemiologiczna chorób kardiologicznych ulega zmianie, nadal jednak dominuje choroba niedokrwienna serca (IHD, ischaemic heart disease), w tym zawał serca (stanowiąc odpowiednio 26 i 10% zgonów z przyczyn kardiologicznych w Polsce).

Na drugim miejscu wśród przyczyn zgonów z powodu CVD, zarówno w Polsce, jak i w Europie, znajduje się udar mózgu.

Odsetek przypadków zakończonych śmiercią z powodu IHD oraz chorób naczyniowych ośrodkowego układu nerwowego (OUN) stopniowo maleje, ustępując innym CVD, między innymi niewydolności serca [1].

Procentowy udział zgonów z przyczyn kardiologicznych wzrasta wraz z wiekiem, ale stanowią one również główną przyczynę przedwczesnej (< 65. rż.) śmiertel-ności zarówno w populacji polskiej, jak i europejskiej.

Biorąc pod uwagę średnią dla krajów UE znajdują się one na drugim miejscu, po chorobach nowotworowych. Choroba wieńcowa jest najczęstszą pojedynczą przyczyną zgonów osób poniżej 65. roku życia w krajach Europy [2].

W populacji powyżej 65. roku życia CVD również stanowią największą (54,1%) grupę przyczyn zgonów, zaś w populacjach 25.–44. roku życia i 45.–64. roku życia zajmują drugie miejsce (odpowiednio 17,1 i 30%) [1].

Ponadto CVD są także główną przyczyną hospitalizacji w Polsce (15%), podstawową przyczyną wydawania orzeczeń rentowych (wg danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za rok 2012 — 21,7% ogółu orzeczeń), a także odpowiadają za 6,5% przyczyn ogólnych absencji chorobowych [1].

Najczęstsze CVD

U podłoża wielu CVD leży miażdżyca. Pierwsze blaszki miażdżycowe pojawiają się już w dzieciństwie, ale kliniczna manifestacja choroby ma miejsce najczęściej w 50.–60. roku życia. Niezależnym czynnikiem ryzyka jej rozwoju są zaburzenia gospodarki lipidowej; hipercholesterolemia dotyczy blisko 60% dorosłych Polaków [3, 4].

Najczęstszą manifestacją kliniczną miażdżycy jest choroba wieńcowa, stanowiąca główną przyczynę (> 98%) IHD, zarówno w jej przewlekłej, jak i ostrej postaci. Częstość występowania IHD wzrasta z wiekiem i wynosi w grupie 45.–64. roku życia 5–7% u kobiet i 4–7% u mężczyzn, a w grupie 65.–84. roku życia odpowiednio 10–12% u kobiet i 12–14% u mężczyzn [3, 5].

Występowanie ostrych zespołów wieńcowych bez uniesienia odcinka ST w Polsce ocenia się na ponad 100 000 przypadków rocznie.

Notuje się je częściej u mężczyzn, zarówno w grupie osób z niestabilną dławicą piersiową, jak i z zawałem serca bez uniesienia odcinka ST (odpowiednio 55–70 i 70–75%).

Zawał serca z uniesieniem odcinka ST jest w Polsce powodem hospitalizacji około 50 000 osób rocznie [3].

Częstość występowania nadciśnienia tętniczego w ogólnej populacji europejskiej szacuje się na 30–45% [3, 6]. W Polsce badanie WOBASZ wykazało występowanie nadciśnienia tętniczego u 42% mężczyzn i 33% kobiet [7].

Niewydolność serca dotyczy 1–2% dorosłej populacji krajów rozwiniętych, głównie ludzi starszych (≥ 10% w populacji ≥ 70. rż.). Jedną z przyczyn doprowadzających do rozwoju niewydolności serca są kardiomiopatie, czyli pierwotne choroby mięśnia sercowego, zaś z punktu widzenia związku z chorobami zawodowymi na uwagę zasługuje grupa kardiomiopatii o podłożu toksycznym [3].

Zespół metaboliczny jest jednostką chorobową łączącą w sobie patologie z zakresu układu krążenia i zaburzenia metaboliczne. W populacji polskiej dotyczy on 30,7% mężczyzn i 26,8% kobiet.

Na chorobę może mieć wpływ wiele czynników, w tym związanych ze statusem społeczno-ekonomicznym pacjentów.

W wieloośrodkowym badaniu WOBASZ wykazano istotny statystyczne wzrost ryzyka wystąpienia zespołu metabolicznego w związku z paleniem tytoniu, niską aktywnością fizyczną, większą masą ciała i niskim subiektywnym poczuciem zdrowia.

W populacji kobiet średnie i wyższe wykształcenie wiązało się z niższym ryzykiem rozwoju zespołu metabolicznego, natomiast u mężczyzn obniżało ryzyko wystąpienia podwyższonych wartości ciśnienia tętniczego, ale zwiększało ryzyko istnienia obniżonych wartości lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL, high-density lipoprotein) [3, 8].

CZYNNIKI RYZYKA CVD W ODNIESIENIU DO PRACY ZAWODOWEJ

Dane epidemiologiczne dotyczące rozpowszechnienia CVD oraz udziału tych schorzeń w ogólnej śmiertelności dowodzą ich istotnej roli w sytuacji zdrowotnej populacji, w tym osób aktywnych zawodowo. W środowisku pracy może wystąpić narażenie na wiele czynników ryzyka CVD.

Dodatkowo choroby te mogą stanowić ograniczenie lub przeciwwskazanie do podjęcia i/lub kontynuowania wykonywania zawodu, a także wpływać na sytuację społeczną i ekonomiczną w skali jednostki, ale również populacji — obciążając między innymi system ubezpieczeń społecznych i stanowiąc istotną przyczynę przyznawania świadczeń, w tym rent chorobowych.

Duża część czynników ryzyka CVD jest wspólna dla wielu schorzeń. Obok czynników niemodyfikowalnych (np. wiek, płeć, czynniki genetyczne) można wyróżnić czynniki modyfikowalne — wynikające ze stylu życia, trybu pracy zawodowej oraz specyficzne czynniki występujące w środowisku pracy. Czynniki ryzyka CVD można także podzielić na klasyczne i zawodowe.

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO, World Health Organization) adekwatna zmiana trybu życia mogłaby przynieść obniżenie śmiertelności z powodu CVD nawet o 3/4 w skali populacji.

Dane epidemiologiczne wskazują, że w CVD modyfikacja czynników ryzyka wpływa na zmniejszenie śmiertelności bardziej niż rozwój metod terapii (> 50 v.

40%), dlatego jest tak istotna i nie może ograniczać się do osób starszych z już rozwiniętą chorobą, ale powinna obejmować młodą, zdrową populację [4].

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*