Zapalenie pochwy a upławy

Śluz kobiecy zmienia swoją konsystencję i barwę w zależności od fazy cyklu menstruacyjnego. Nie należy mylić go z upławami, które pojawiają się, gdy dopada nas infekcja intymna. Jak odróżnić prawidłowy śluz od upławów zwiastujących chorobę?  

Dobrze znać swoje ciało i potrafić stwierdzić, do którego momentu wydzielina z pochwy jest objawem fizjologicznym, a kiedy zwiastuje zakażenie.

Sam fakt występowania wydzieliny w pochwie jest zjawiskiem jak najbardziej naturalnym i pożądanym. Składa się na nią śluz szyjki macicy oraz złuszczone komórki nabłonka pochwy.

Śluz nawilża ścinki pochwy, zapobiega otarciom, a przez to infekcjom. Jest też naturalnym lubrykantem podczas stosunku.

Prawidłowa wydzielina z pochwy

Kobieca pochwa nie jest środowiskiem sterylnym. Wręcz przeciwnie, bytuje w niej ponad sto mikroorganizmów, również takich, które wywołują choroby. W zdrowej mikrobiocie pochwy bakterie, grzyby i drożdżaki pozostają we wzajemnie kontrolującej się równowadze, co przeciwdziała infekcjom.

Te rozwijają się wówczas, gdy tworzy się ku temu odpowiednie środowisko. Fizjologiczne odczyn pH pochwy jest kwaśny, a florę bakteryjną dominują pałeczki kwasu mlekowego. Kwaśne pH hamuje rozwój  infekcji. Prawidłowa wydzielina z pochwy zmienia swoją konsystencję w zależności od fazy cyklu.

  • W pierwszej połowie cyklu śluz jest rzadki, lejący, przejrzysty i może być obfity.
  • Podczas owulacji staje się bardziej śliski i konsystencją przypomina białko jaja kurzego.
  • W drugiej połowie cyklu pochwa staje się bardziej sucha. Śluz zanika, jest nieprzejrzysty, kłaczkowaty, gęsty, może mieć lekko białawy odcień.

Nieprawidłowa wydzielina z pochwy

Prawidłowy śluz, niezależnie od fazy cyklu jest bezbarwny i bezwonny (oczywiście pod warunkiem zachowywania zasad higieny. Nieprawidłowy śluz, świadczący o infekcjach lub chorobach intymnych można rozpoznać po nieprzyjemnym zapachu i/lub odmiennej barwie. Często towarzyszą my dodatkowe objawy, takie jak świąd, ból podczas stosunku, nadmierne parcie na pęcherz.

Zapalenie pochwy a upławy
  • Szybki test przeznaczony jest do oznaczania zakresu pH pochwy, próbką do badań jest wymaz z pochwy.
  • Test pomocny jest w szybkim diagnozowaniu infekcji intymnych.
  • ZAMÓW JUŻ DZIŚ

Białe, serowate upławy  z pochwy

Upławy w kolorze białym, przypominające twaróg są typowym objawem grzybicy pochwy, zwanej również drożdżycą lub kandydozą. Ten rodzaj nieprawidłowej wydzieliny spotykany jest najczęściej.

Białej wydzielinie o serowatej konsystencji zwykle towarzyszy silny świąd, pieczenie okolic intymnych, bolesne oddawanie moczu.

Leczenie grzybicy pochwy polega na stosowaniu specjalnych kremów lub globulek dopochwowych, dostępnych bez recepty.

Upławy o rybim zapachu

Obfite szaro-białe upławy o charakterystycznym rybim zapachu to objaw bakteryjnego zapalenia pochwy, tzw. waginozy bakteryjnej. Waginozy nie leczymy domowymi sposobami, konieczne jest udanie się do specjalisty, który zrobi wymaz z pochwy i dobierze doustny lub dopochwowy antybiotyk.

>>Płyny do higieny intymnej, żele, emulsje oraz irygatory

Zielonkawa wydzielina z pochwy

Obfite, pieniste, żółto-zielone upławy − to objaw rzęsistkowicy spowodowanej aktywnością pierwotniaka, rzęsistka pochwowego. Leczenie rzęsistkowicy również wymaga konsultacji lekarskiej.

Ropna wydzielina z pochwy

Śluzowate, ropne upławy − to pojawiający się niekiedy objaw chlamydiozy. Często towarzyszy im pieczenie podczas oddawania moczu, niewielkie krwawienia między miesiączkami i krwawienie po stosunku. Chlamydioza wymaga konsultacji lekarskiej i natychmiastowego podjęcia leczenia, ponieważ może prowadzić do niepłodności.

Zapalenie pochwy a upławy Lactovaginal stosuje się u kobiet i dziewcząt powyżej 16. roku życia w celu przywrócenia lub uzupełnienia prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Lek zaleca się stosować:

  • profilaktycznie,
  • w stanach zapalnych narządów rodnych, po leczeniu lekami przeciwbakteryjnymi, przeciwrzęsistkowymi lub przeciwgrzybiczymi,
  • przy występowaniu upławów.

SPRAWDŹ

Wydzielina z pochwy a ciąża

Obserwacja śluzu pozwala określić dni płodne. W czasie owulacji śluz jest przezroczysty, klarowny, ciągnący. Ułatwia plemnikom dotarcie do komórki jajowej. W czasie całej ciąży śluz z pochwy bywa bardziej obfity i przypomina ten z okresu owulacji. U wielu kobiet konieczne jest noszenie w tyk okresie wkładek higienicznych.

Kwaśne pH pochwy

Kwaśne pH pochwy to skuteczne zabezpieczenie przed infekcjami intymnymi, a tym samym gwarancja prawidłowej wydzieliny z pochwy. Pomocne w utrzymywaniu prawidłowego mikrobiomu pochwy są pałeczki kwasu mlekowego, dostępne m.in.

w probiotykach ginekologicznych. Stosuje się je zarówno profilaktycznie, by chronić się przed infekcjami, jak i pomocniczo podczas leczenie infekcji.

W tym pierwszym przypadku bardziej polecane są probiotyki doustne, przy już istniejących infekcjach – dopochwowe.

Jak skutecznie leczyć bakteryjne zapalenie pochwy? To powinnaś wiedzieć!

Zapalenie pochwy a upławyBakteryjne zakażenie pochwy to skutek zaburzenia równowagi w mikroflorze błony śluzowej narządów płciowych. Infekcja pojawia się wówczas, gdy dochodzi do rozwoju bakterii beztlenowych i tlenowych kosztem pałeczek kwasu mlekowego. Leczenie bakteryjnego zakażenia pochwy opiera się przede wszystkim na ograniczeniu szczepów patogennych i przywróceniu prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Kuracja polega na stosowaniu antybiotykoterapii, wspieranej irygacją pochwy.

Błona śluzowa pochwy jest skolonizowana przez liczną mikroflorę, którą tworzą bakterie beztlenowe i tlenowe, mykoplazmy urogenitalne oraz grzyby. Prawidłowa flora bakteryjna pochwy (o pH 4-4,7) pełni funkcję ochronną – zabezpiecza przed rozwojem infekcji. Ponieważ jednak dolny odcinek narządów płciowych, a więc srom, pochwa i szyjka macicy – jest narażony na działanie wielu szkodliwych czynników, może pod ich wpływem tracić swoje zdolności obronne, umożliwiając rozwój różnego rodzaju zakażeń.

Niedostateczna higiena osobista obojga partnerów, stosowanie antybiotyków oraz zbyt częste używanie preparatów o właściwościach antyseptycznych łatwo stwarza warunki idealne do rozwoju bakteryjnego zakażenia pochwy.

Infekcje intymne pojawiają się albo w wyniku przenoszenia chorobotwórczych drobnoustrojów drogą płciową, albo zwiększonego rozwoju bakterii endogennych, czyli tych, które tworzą naturalne, zdrowe środowisko błony śluzowej pochwy. 

Infekcje bakteryjne wywołują bakterie beztlenowe (BV – bacterial vaginosis) lub tlenowe (AV – aerobic vaginitis). W obu przypadkach dochodzi do zaburzenia równowagi ekosystemu pochwy.

Bakterie tlenowe i bakterie beztlenowe w pochwie rozwijają się kosztem pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus spp.

), co przekłada się na podniesienie poziomu pH, zmniejszenie stężenia mleczanów i zwiększenie stężenia cytokin pozapalnych w wydzielinie. 

U części kobiet bakteryjne zakażenie pochwy może przebiegać bezobjawowo. U pozostałych, w zależności od rodzaju zakażenia, wiąże się z uciążliwymi objawami.

Dolegliwości wywołane przez bakterie beztlenowe:

  • obfite, szarobiałe upławy,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy (rybi),
  • pH większe lub równe 4,5.

Dolegliwości wywołane przez bakterie tlenowe:

  • skąpe lub obfite, lepkie, ropne upławy o żółtym zabarwieniu,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy (gnilny),
  • pH powyżej 6,
  • zaczerwienienie, obrzęk,
  • możliwe drobne nadżerki,
  • bolesność śluzówek, pieczenie, świąd, dyskomfort podczas stosunku (dyspareunia).

Antybiotykoterapia i irygacja pochwy – skuteczne leczenie

Infekcje intymne o podłożu bakteryjnym są w pełni wyleczalne, choć zdarza się, że dochodzi do nawrotów. Dlatego też leczenie bakteryjnego zakażenia pochwy (wywołanej przez bakterie beztlenowe lub tlenowe) powinno składać się nie tylko z odpowiedniej antybiotykoterapii, lecz także ze sposobów wspomagających odtworzenie naturalnej mikroflory pochwy. 

Bakteryjne zapalenie pochwy leczy się objawowo i przyczynowo. Do terapii włączane są środki o działaniu łagodzącym i przeciwbólowym, preparaty odbudowujące mikroflorę bakteryjną oraz antybiotyki. Antybiotykoterapia polega na stosowaniu kremów, żelów czy maści aplikowanych bezpośrednio na skórę, globulek dopochwowych bądź tabletek doustnych. 

Schemat antybiotykoterapii przy zakażeniu bakteryjnym pochwy:

  • Klindamycyna 2% w kremie, stosowanie 5g dziennie przez 7 dni.
  • Metronidazol – 2 g doustnie jednorazowo bądź 500 mg doustnie 2x dziennie przez 7 dni.
  • Meklocyklina 35 mg dziennie, dopochwowo przez 6 dni.
  • Nifuratel 0,5 g i nystatyna 200 000 j.m. – jedna globulka dopochwowo 1x dziennie przez 7 dni.

Dobrym sposobem na złagodzenie objawów zakażenia i przyspieszenie leczenia jest irygacja pochwy. Płukanie pochwy 1-2 razy dziennie przez 3-7 dni pomaga pokonać ból, pieczenie i swędzenie pochwy, zmniejszyć obrzęk i zaczerwienienie, usunąć upławy i nieprzyjemny zapach z pochwy.

Poza tym płyny do irygacji mają szerokie spektrum działania – znieczulają, zabijają bakterie i pomagają odtworzyć naturalną mikroflorę. To prosty zabieg higieniczny, który można przeprowadzić samodzielnie w domu, przy użyciu różnych preparatów.

Dobre rezultaty przynosi irygacja pochwy kwasem mlekowym, zawierającym dobroczynne pałeczki kwasu mlekowego. Dużą skuteczność wykazuje też płukanie pochwy chlorowodorkiem benzydaminy, który stabilizuje błony komórkowe, działa antyseptycznie i znieczula miejscowo.

Benzydamina to niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy OTC (dostępny bez recepty). 

Wspieranie leczenia infekcji intymnych irygacją pochwy pozwala obniżyc poziom chorobotwórczych bakterii beztlenowych i tlenowych, a także przywrócić prawidłowe pH.

Trzeba także pamiętać, że irygacja pochwy, która polega na miejscowej aplikacji substancji czynnych, jest znacznie efektywniejsza i bezpieczniejsza od innych form farmakoterapii.

Umożliwia szybsze uzyskanie efektów terapeutycznych, a dzięki temu, że omija przewód pokarmowy, nie wywołuje ogólnoustrojowych ani żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych. 

W leczeniu bakteryjnego zakażenia pochwy najważniejsze jest, aby antybiotykoterapię stosować do końca, zgodnie z zaleceniami lekarza. Odstawienie leku zaraz po ustąpieniu objawów bardzo często prowadzi do nawrotu choroby.

Podobnie dzieje się, kiedy leczenie nie obejmuje środków, które pozwalają odbudować prawidłowy ekosystem w pochwie. Nie wystarczy ograniczyć ilości bakterii beztlenowych czy tlenowych antybiotykami, konieczne jest także stosowanie preparatów zakwaszających oraz probiotyków, zawierających pałeczki kwasu mlekowego.

Kluczowa jest także odpowiednia higiena, na którą najlepszym sposobem jest irygacja pochwy. 

Infekcje intymne

Infekcje intymne to często używana nazwa dla zakażeń zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych.

Zakażenie wywołać mogą różne rodzaje drobnoustrojów: bakterie, grzyby, pierwotniaki oraz wirusy. Zakażenia pochwy i sromu wywołane jest zazwyczaj przez gatunki należące do saprofitów skóry i błon śluzowych, a do infekcji dochodzi w wyniku zaburzenia prawidłowej mikroflory lub obniżonej odporności organizmu.

  • Jednym z objawów zakażenia jest stan zapalny (zapalenie) dotkniętego nim obszaru charakteryzujący się: zaczerwieniem, bólem i obrzękiem skóry i błon śluzowych1.
  • Zakażenia żeńskich narządów płciowych należą do najczęściej występujących infekcji, szczególnie u kobiet w okresie rozrodczym2.
  • Najczęstsze rodzaje zakażeń pochwy i sromu, stanowiące 3/4 tych infekcji to:
  1. bakteryjne zakażenie pochwy (stanowiące 22-50% przypadków3). Ten rodzaj zakażeń pochwy (inaczej: waginoz) dzieli się na:
  • zakażenia wywołane bakteriami wymagającymi do rozwoju tlenu (waginoza tlenowa -AV), najczęściej wywołana przez paciorkowce
  • zakażenia wywołane bakteriami, które rozwijają się bez obecności tlenu (waginoza bakteryjna- BV), wywołana najczęściej przez Gardnerella vaginalis
  1. grzybice (stanowiące 17-39% przypadków4). Drożdżaki Candida albicans stwierdza się w 90-95% przepadków grzybic pochwy i sromu5.

Drożdżakowe zapalenie pochwy i sromu (vulvovaginal candidiasis – VVC) jest – po bakteryjnym zapaleniu pochwy – drugą co do częstości występowania nieprawidłowością związaną z biocenozą pochwy. Objawy grzybicy pochwy to6:

  • silny świąd okolic intymnych
  • charakterystyczne białe, grudkowate, niekiedy wodniste, bezwonne upławy.
  • ból występujący w czasie stosunku płciowego (dyspareunia)
  • pieczenie podczas oddawania moczu (dyzuria)
  • zaczerwienienie zewnętrznych narządów płciowych
  • odczyn pochwy jest w granicach stwierdzanego u zdrowej kobiety (pH 3,5- 4,5)
  1. Często stwierdza się współwystępowanie zakażenia grzybiczego i bakteryjnego – to tak zwane zakażenie mieszane.
  2. Częstość występowania mieszanych zakażeń pochwy ocenia się na 33-50% wszystkich przypadków zakażeń pochwy7.
  3. W Polsce najczęstszą kombinacją patogenów izolowanych w przypadkach mieszanych zakażeń pochwy jest współistnienie bakterii tlenowych z grupy paciorkowców (AV) i drożdżaków.

Zazwyczaj objawy mieszanego zakażenia pochwy są nietypowe, odbiegające od klasycznych objawów grzybicy, waginozy bakteryjnej lub waginozy tlenowej. Obraz kliniczny mieszanego zapalenia pochwy jest zwykle wypadkową objawów charakterystycznych dla zakażenia poszczególnymi patogenami zidentyfikowanymi u pacjentki2.

Najczęściej obserwowane są:

  • obfite upławy o różnym zabarwieniu,
  • nieprzyjemny zapach
  • pieczenie,
  • świąd
  • wzrost pH treści pochwowej (powyżej 4,5).

Jedną ze skutecznych i krótkich miejscowych terapii infekcji grzybiczych (drożdżycy pochwy i sromu) i mieszanych zakażeń pochwy (szczególnie grzybiczo-bakteryjnych) jest stosowanie azotanu fentikonazolu w kapsułkach dopochwowych miękkich po 200 mg przez 3 dni -Gynoxin® OPTIMA lub w dawce 600 mg podawanej jednorazowo – Gynoxin® UNO.

  Dostępna jest także postać Gynoxin® krem dopochwowy, leczenie którym trwa 3 dni przy dawkowaniu 2 razy na dobę lub 6 dni przy dawkowaniu raz na dobę. Lek charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwgrzybiczego i przeciwbakteryjnego, a jego stosowanie powoduje szybkie ustępowanie objawów klinicznych zakażenia.

 Leki Gynoxin® dostępny jest w aptece bez recepty.

Piśmiennictwo:

  1. Anderson MR. (2004). Evaluation of vaginal complaints. JAMA, 291:1368–79..
  2. Sobel J. Vaginitis. N Engl J Med, 1997, 337, 1896–1903.
  3. Kenyon C, Colebunders R, Crucitti T. The global epidemiology of bacterial vaginosis: a systematic review. A J Obstet Gynecol, 2013; 209: 505–523.
  4. Sobel J., Faro S., Force R. i wsp. Vulvovaginal candidiasis: epidemiologic, diagnostics, and therapeutic considerations. Am J Obstet Gynecol, 1998, 178, 203–211.
  5. Achkar JM, Fries BC. Candida infections of the genitourinanry tract. Clin. Microbiol Rev, 2010, 23:253–73.
  6. Sobel JD. (2007). Vulvovaginal candidosis. Lancet, 369:1961–71.
  7. Donders G, Vereecken A, Bosmans E [et al.] Definition of a type of abnormal vaginal flora that is distinct from bacterial vaginosis: aerobic vaginitis. BJOG, 2002, 109, 34–43.

INFEKCJE INTYMNE U KOBIET

Infekcje intymne mogą przydarzyć się kobietom w każdym wieku, także podczas ciąży i połogu.

Infekcje miejsc intymnych to częste problemy intymne kobiet, gdyż pod wpływem nadmiaru wilgoci, otarć lub zranienia dochodzi do maceracji naskórka w okolicy pochwy, a wtedy łatwo o zakażenie.

Najczęściej występujące rodzaje infekcji intymnych to: infekcja intymna bakteryjna lub grzybicza infekcja okolic intymnych. Dokuczliwe objawy infekcji intymnych to: upławy, swędzenie, pieczenie i ból.

Jak wyleczyć infekcję intymną? Jeśli masz skłonność do infekcji intymnych lub poczujesz pierwsze niepokojące objawy infekcji intymnej – ból, pieczenie, swędzenie – działaj, aby jak najszybciej powstrzymać zakażenie. Możesz wykorzystać sprawdzony sposób na infekcje intymne jak: octenisept® – lek odkażający, zawierający oktenidynę i fenoksyetanol.

Lek na infekcje intymne octenisept® możesz zastosować przy użyciu dodatkowo aplikatora waginalnego – ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybicznego – patogenów najczęściej odpowiedzialnych ze problemy w infekcjach intymnych, a także jest skuteczny w zwalczaniu wirusa Herpes vaginalis. Co ważne, octenisept® + aplikator dopochwowy jest lekiem na infekcje intymne bez recepty, dostępnym w aptece.

Ważne! Terapia będzie skuteczna, jeśli zaaplikujesz lek – preparat na infekcje intymne sobie oraz podasz go partnerowi. Mężczyźni często przechodzą infekcje intymne bezobjawowo, ale stanowią źródło zakażenia dla swoich partnerek. Leczenie infekcji intymnych wspólnie z partnerem to więc dobry sposób na zapobieganie infekcjom intymnym w przyszłości.

Podstawowe objawy stanów zapalnych pochwy:

  1. nadmierna wydzielina (upławy) – pienista (świadczy o zakażeniu Trichomonas vagnalis), grudkowata (świadczy o zakażeniach grzybiczych), o brzydkim, rybim zapachu (zakażenie Gardnella vaginalis), brązowawa, zielonkawa lub żółtawa wydzielina (zakażenie mieszane)
  2. świąd pochwy i sromu
  3. dolegliwości bólowe przy współżyciu

Uwaga! Kobiety, które przechodzą zmiany hormonalne, także w podczas ciąży, niezależnie od tego, czy stosują antybiotykoterapię, narażone są na infekcje bakteryjne i grzybicze.

W wyniku zaburzenia biocenozy pochwy może dojść do bakteryjnego zapalenie pochwy, kandydozy pochwy i sromu, infekcji mieszanej bakteryjno-grzybiczej, infekcje wywołanej przez Herpes vaginalis.

Brak leczenia prowadzić może do następujących powikłań: zapalenia przydatków, poronienia lub porodu przedwczesnego, zapalenia szyjki macicy. Przy leczeniu infekcji intymnych nie zapominajmy o partnerze! Jedyna skuteczna kuracja to wspólna kuracja.

4 powody dlaczego warto używać leku octenisept® przy infekcjach intymnych:

  1. dostępny bez recepty lek o potwierdzonej skuteczności na bakterie w tym: Gardnella, grzyby Candida albicans, wirusy Herpens simplex i pierwotniaki Trichomonas vaginalis
  2. nie zaburza naturalnej odbudowy mikroflory pochwy
  3. nie ogranicza rekolonizacji bakterii Lactobacillus
  4. może być stosowany równocześnie przez partnera – jest bezbarwny (nie brudzi bielizny), bezbolesny i prosty w użyciu.

Bakteryjne zapalenie, infekcja bakteryjna pochwy I Canesten

Dowiedz się więcej na temat objawów bakteryjnego zapalenia pochwy, kto jest najbardziej narażony na infekcję i na czym polega różnica pomiędzy bakteryjnym zapaleniem a grzybicą. W naszym artykule znajdziesz porady na temat możliwych metod leczenia i zapobiegania nawrotom bakteryjnego zapalenia pochwy.

Bakteryjne zapalenie pochwy może cię zaniepokoić, bo jego objawy są nieprzyjemne: rybi zapach i szare, wodniste upławy. Objawy mogą ulec nasileniu po stosunku4. Powinnaś jednak wiedzieć, że u niektórych kobiet bakteryjne zapalenie pochwy przebiega zupełnie bezobjawowo.3

Kobiety często mylą bakteryjne zapalenie z grzybicą pochwy, ale są to zupełnie różne infekcje i każdą z nich leczy się inaczej.

Do objawów grzybicy zalicza się: nadwrażliwość i świąd w okolicy pochwy, serowate upławy oraz pieczenie podczas oddawania moczu5.

Z kolei bakteryjne zapalenie pochwy objawia się rybim zapachem oraz szarymi, wodnistymi upławami i nie powinno powodować świądu ani nadwrażliwości pochwy3.

Analizując objawy możesz nie mieć pewności, która infekcja jest przyczyną Twoich dolegliwości.

Umów się na wizytę lekarską, jeżeli przechodzisz bakteryjne zapalenie pochwy po raz pierwszy, zastosowane przez Ciebie leczenie produktami bez recepty nie przynosi rezultatów oraz jeżeli jesteś w ciąży.

Kobiety w ciąży mogą być bardziej narażone na infekcje pochwy ze względu na zmiany hormonalne, które zaburzają równowagę pH wewnątrz pochwy.

Zalecamy konsultację lekarską, ponieważ bakteryjne zapalenie pochwy może wywołać powikłania ciąży3.

Bakteryjne zapalenie pochwy najczęściej łatwo wyleczyć w warunkach domowych przy użyciu środków dostępnych bez recepty. Twój farmaceuta powinien polecić najlepszy środek, dzięki któremu szybko poradzisz sobie z objawami. Skuteczny produkt dostępny bez recepty powinien zapewniać następujące korzyści:

  • Szybka ulga od rybiego zapachu,
  • Zmniejszenie nasilenia szarych, wodnistych upławów,
  • Zahamowanie przyrostu bakterii powodujących zapalenie,
  • Nasilenie przyrostu korzystnych bakterii.

Twój lekarz może również przepisać ci kurację antybiotykami. Jeżeli po raz pierwszy przechodzisz bakteryjne zapalenie pochwy, zawsze powinnaś skonsultować się z lekarzem.

Zawsze lepiej jest zapobiegać niż leczyć. Dzięki kilku prostym zasadom łatwiej unikniesz bakteryjnego zapalenia pochwy. Przede wszystkim pamiętaj o tym, że twoje okolice intymne są bardziej delikatne od reszty ciała, dlatego nie powinnaś używać do ich mycia zwykłego mydła lub żelu pod prysznic. Mogą one zaburzyć równowagę pH pochwy.

Lepiej też kąpać się pod prysznicem, a nie w wannie.3

Inne wskazówki, które pomogą ci uniknąć nawrotu bakteryjnego zapalenia pochwy:

  • Nie używaj dezodorantów ani produktów perfumowanych w pobliżu miejsc intymnych, które mogą je podrażniać.
  • Utrzymuj pochwę w czystości i suchości.
  • Nie stosuj płukania wnętrza pochwy.
  • Nie używaj silnych detergentów do prania bielizny.
  • Podczas miesiączki używaj wkładek zamiast tamponów.
  • W toalecie podcieraj się zawsze od przodu do tyłu.
  • Noś bawełnianą bieliznę.3,4

Źródła:

1 E.H. Koumans et al. The Prevalence of Bacterial Vaginosis in the United States, 2001–2004; Associations With Symptoms, Sexual Behaviors, and Reproductive Health. Sexually Transmitted Diseases 2007; Volume 34, Issue 11, p. 864-869 doi: 10.1097/OLQ.0b013e318074e565.

2 P.E. Hay, A. Ugwumadu, J. Chowns. Sex, thrush and bacterial vaginosis. International Journal of STD & AIDS 1997; 8: 603-608.

Infekcja intymna u kobiet – jak rozpoznać i wyleczyć?

Grzyby i bakterie to najczęstsze przyczyny infekcji narządów płciowych u kobiet. Można je rozpoznać po obecności upławów oraz intensywnym świądzie i bolesności narządów płciowych. Odróżnienie grzybicy od zakażenia bakteryjnego jest niezwykle ważne dla podjęcia skutecznej terapii.

Leczenie infekcji intymnych

Upławy, świąd i pieczenie to typowe oznaki zakażenia pochwy. Większość kobiet potrafi bez trudu samodzielnie zdiagnozować tę dolegliwość i poprosić w aptece o wydanie konkretnych leków.

Jednak zapalenie pochwy może być powodowane przez wiele różnych czynników zakaźnych. W związku z tym leki, które zadziałały podczas ostatniego epizodu mogą następnym razem okazać się nieskuteczne.

 Grzybica pochwy może być nawracająca.

Główną przeszkodą na drodze do wyleczenia jest rozpoznanie, z jakiego typu infekcją mamy do czynienia.

Zarówno bakterie, grzyby, jak i pierwotniaki mogą wywoływać bardzo podobne dolegliwości, będące konsekwencją stanu zapalnego i naruszenia naturalnej fizjologii błony śluzowej pochwy.

Choć w większości przypadków winowajcami są bakterie, nierzadko czynnikiem sprawczym okazuje się mikroorganizm z rodzaju Candida – przedstawiciel królestwa grzybów. Aby zastosować prawidłowe leki, trzeba najpierw ustalić jaki patogen jest odpowiedzialny za chorobę. 

Infekcja pochwy – grzybicza czy bakteryjna?

Choć objawy bywają często podobne, istnieją sposoby, aby z dużym prawdopodobieństwem odróżnić zakażenie grzybicze od bakteryjnego. Pierwszą wskazówką jest konsystencja i zapach upławów. Silny, nieprzyjemny zapach (określany często „rybim zapachem”) to znak, że konieczna może być wizyta u lekarza.

Tego typu objawy wskazują na bakteryjną przyczynę zapalenia, a antybiotyki i leki przeciwbakteryjne, które mogłyby pomóc (m.in. metronidazol), są dostępne tylko na receptę. Farmaceuta może samodzielnie wdrożyć jedynie leczenie pomocnicze.

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku zakażenia rzęsistkiem pochwowym, której głównym symptomem jest zielonożółty kolor upławów. 

Infekcja grzybicza, w przeciwieństwie do bakteryjnej, nie wywołuje upławów o silnym zapachu. Mają one charakterystyczną, serowatą konsystencję i są niemal bezzapachowe. Czasem pacjentki porównują je do ściętego mleka.

Typową cechą infekcji grzybiczej jest również intensywny świąd i bolesność warg sromowych, co występuje rzadko bądź z niewielkim nasileniem w przypadku zakażenia bakteryjnego. Nagły początek objawów także sugeruje infekcję grzybami z rodzaju Candida. Symptomy bakteryjnego zapalenia mają tendencję do bardziej stopniowego narastania.

Warto wiedzieć, że infekcja grzybicza pochwy może niekiedy przebiegać niemal bezobjawowo – upławy oraz świąd są wtedy ledwie zauważalne.

Infekcja grzybicza i bakteryjna – różnice

Grzybica pochwy:

  • Upławy: Biały kolor, ,,serowata” konsystencja, bezzapachowe
  • Świąd: Intensywny, nieustanny, występuje niemal zawsze
  • Dodatkowe objawy: Bolesność i zaczerwienienie warg sromowych
  • Czynniki ryzyka: Antybiotykoterapia, leki obniżające odorność; może wystąpić w każdym wieku
  • Przebieg: Nagły początek objawów

Zapalenie bakteryjne pochwy:

  • Upławy: Biały kolor, luźna konsystencja, silny rybi zapach
  • Świąd: Mniej nasilony, występuje rzadko
  • Dodatkowe objawy: Niekiedy objawy ogólnego zakażenia (np. gorączka, uczucie zmęczenia
  • Czynniki ryzyka: Częste stosunki płciowe, zmienna liczba partnerów seksualnych, obfite miesiączkowanie, używanie wkładek antykoncepcyjnych; występuje głównie w wieku rozrodczym
  • Przebieg: Objawy narastają bardziej stopniowo

Przyczyny infekcji intymnych

Nie tylko same objawy, ale to, u kogo one występują może podpowiedzieć jaki mikroorganizm stoi za zapaleniem pochwy. Grzybica może się przytrafić w każdym wieku, nawet u młodych kobiet będących u progu okresu dojrzewania.

Zapalenie pochwy wywoływane przez bakterie i rzęsistka najczęściej występują w wieku rozrodczym – stosunki płciowe, zmienna liczba partnerów seksualnych oraz stosowanie wkładek antykoncepcyjnych to typowe czynniki ryzyka tych zakażeń. 

Kandydoza pochwy, a w zasadzie wystąpienie kandydozy pochwy może być efektem stosowania określonych leków, najczęściej antybiotyków o szerokim spektrum działania.

Stąd na receptach obok antybiotyku często można znaleźć profilaktycznie przepisany środek przeciwgrzybiczy.

Zaburzenie naturalnej mikroflory zmienia środowisko chemiczne pochwy i umożliwia ekspansję wrogich mikroorganizmów. 

Oprócz antybiotyków infekcje grzybicze mogą wywołać następujące leki:

  • glikokortykosteroidy (stosowane w chorobach zapalnych, autoimmunologicznych, astmie etc.),
  • hormony płciowe (antykoncepcja hormonalna, hormonalna terapia zastępcza),
  • leki immunosupresyjne (stosowane w schorzeniach autoimmunologicznych, w transplantologii).

Swoje podejrzenia odnośnie przyczyny zapalenia powinno się oczywiście potwierdzić podczas konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy się wstydzić opisując swoje dolegliwości pracownikowi służby zdrowia – dokładny opis schorzenia pozwoli na dobór najbardziej odpowiednich leków.

Co na grzybicę pochwy?

Gdy już wiemy lub domyślamy się, że za naszą dolegliwością stoi infekcja grzybicza możemy rozpocząć efektywne leczenie. Część skutecznych preparatów jest dostępnych w aptece bez recepty. Należą do nich przede wszystkim środki przeciwgrzybicze takie, jak klotrimazol, bifonazol i mikonazol.

Występują one w postaciach do użytku miejscowego – kremach, globulkach i pesariach (tylko kremy są dostępne bez recepty). Ich codzienne stosowanie umożliwia wyleczenie większości infekcji, choć należy się uzbroić w cierpliwość – walka z grzybicą trwa zazwyczaj nawet do 3-4 tygodni.

Najpopularniejszy środek – klotrimazol w kremie – nakłada się 2-3 razy na dobę kontynuując terapię jeszcze przez parę dni po ustąpieniu dolegliwości.

Niezwykle skuteczną opcją terapeutyczną, zarówno w przypadku infekcji grzybiczych, jak i bakteryjnych są doustne bądź dopochwowe preparaty probiotyczne.

Pomocne są produkty zawierające florę bakteryjną z rodzaju Lactobacillus.

Organizmy te poprzez produkcję kwasu mlekowego przywracają prawidłowe środowisko błony śluzowej pochwy i hamują namnażanie złowrogich bakterii i grzybów. 

Udowodniono, że preparaty probiotyczne potrafią również znacząco skrócić czas leczenia. Sprawdzają się także u osób z częstymi, nawracającymi infekcjami dróg rodnych i jako osłona przy antybiotykoterapii.

W aptece znajdziemy także preparaty skojarzone, zawierające oprócz dobroczynnych bakterii, dodatkowe składniki takie, jak: inulina (prebiotyk), witamina C, kwas mlekowy lub kwas hialuronowy.

Wszystkie te substancje pomagają odtworzyć naturalny, fizjologiczny stan dróg rodnych, a także wykazują działanie łagodzące.

Grzybica pochwy – kiedy do lekarza

Gdy metody dostępne bez recepty nie działają, czas na wizytę u lekarza. W wyniku przeprowadzonego wywiadu i badania może on potwierdzić lub odrzucić przypuszczenia pacjentki dotyczące czynnika wywołującego zapalenie. 

Gdy lekarz postawi diagnozę infekcji grzybiczej, może podjąć decyzję o przepisaniu silniejszych środków przeciwgrzybiczych podawanych jedynie drogą doustną. Najczęściej stosuje się flukonazol w postaci jednorazowej dawki – 150 miligramów.

Pojedyncze przyjęcie leku nie powoduje zazwyczaj żadnych działań niepożądanych i nie wchodzi w interakcje z innymi środkami leczniczymi.

Często przepisywane są także globulki lub pesaria z substancją przeciwgrzybiczą lub połączeniem kilku substancji działających na wiele różnych drobnoustrojów.

Oczywiście w ramach kuracji lekarze często zalecają równoległe stosowanie preparatów dostępnych bez recepty: kremu z klotrimazolem i kapsułek z bakteriami kwasu mlekowego. Na szczęście, dostępne leki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze umożliwiają wyleczenie infekcji niemal w każdym przypadku.

Czytaj również: 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*