Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny, objawy, leczenie

Wyprysk pieniążkowaty, inaczej wyprysk mikrobowy, to jedna z odmian wyprysku kontaktowego. Zmiany na skórze kształtem przypominają monety, a najczęściej pojawiają się na skórze kończyn, tułowia i rąk.

Jego przyczyny nie są znane. Wyprysk pieniążkowaty zazwyczaj pojawia się u dorosłych w średnim wieku, choć występuje również u dzieci.

Jakie są objawy wyprysku pieniążkowatego oraz jak przebiega jego leczenie?

Spis treści:

Wyprysk pieniążkowaty (wyprysk pieniążkowy, wyprysk mikrobowy, łac. eczema nummulare) jest odmianą wyprysku charakteryzującą się licznymi, okrągłymi zmianami, w kształcie monet, najczęściej wielkości 1- 3 cm. Są one wyraźnie odgraniczonymi od otoczenia. Ogniska rumieniowe pokryte są pęcherzykami i grudkami. Zmiany przewlekłe pokrywa złuszczający się naskórek.

Umiejscowienie wyprysku pieniążkowatego nie jest specyficzne, zmiany mogą pojawiać się symetrycznie na tułowiu, kończynach dolnych i grzbietach rąk.

Choroba jest przewlekła, występuje z nawrotami i częściej dotyka osób starszych. Wyprysk pieniążkowy bardzo rzadko występuje u dzieci. Pacjenci z wypryskiem pieniążkowym mogą wykazywać nadwrażliwość na neomycynę, nikiel, rtęć oraz formaldehyd. 

Wyprysk pieniążkowaty – badania diagnostyczne

Rozpoznanie wyprysku pieniążkowatego ustala się na podstawie obrazu klinicznego oraz wywiadu lekarskiego przeprowadzonego z pacjentem.  

Badania diagnostyczne zazwyczaj nie są wymagane. Aby wykluczyć infekcję grzybiczą w pojedynczych zmianach, należy zbadać zeskrobiny naskórka.

W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na wyprysk pieniążkowaty należy zgłosić się do dermatologa lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.

Wyprysk pieniążkowaty – różnicowanie

Wyprysk pieniążkowaty należy różnicować z chorobami o podobnym obrazie klinicznym. Są to między innymi:

Wyprysk pieniążkowaty – leczenie

W leczeniu wyprysku pieniążkowatego stosuje się leczenie miejscowe i ogólne. 

W trakcie leczenia miejscowego wskazane jest stosowanie emolientów oraz środków myjących niezawierających mydła. Miejscowo stosuje się kremy i aerozole z antybiotykami i steroidami o średniej mocy.

W trakcie leczenia ogólnego, podobnie jak w innych odmianach wyprysku, podaje się środki przeciwalergiczne. Stosuje się antybiotyki w zależności od wyników antybiogramu. Przy nasilonych zmianach odpowiednie jest podanie steroidów.

Wyprysk pieniążkowaty – zapobieganie

Występowaniu zmian sprzyjają różne czynniki – w tym stres, wtórne infekcje oraz nadmierne wysuszenie skóry. Choć zmianom tym nie można całkowicie zapobiec, prawdopodobieństwo pojawienia się wyprysku pieniążkowatego  można zmniejszyć. W tym celu warto:

  •  nawilżać skórę
  •  unikać stosowania mydła
  •  nosić ubrania o naturalnym składzie, przewiewne i luźne
  •  nawilżać powietrze w pomieszczeniu

Czytaj też:

Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny, objawy, leczenie Studentka kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Jej największą pasją jest medycyna. Uwielbia też sport, głównie bieganie i taniec. Chciałaby swoich przyszłych pacjentów leczyć tak, aby widzieć w nich człowieka, nie tylko chorobę.
Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny, objawy, leczenie Natalia Młyńska

Czy artykuł był przydatny?

Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny i sposoby leczenia

  • choroby skóry
  • pielęgnacja skóry
  • problemy skórne
  • uroda
  • zmiany skórne

Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny, objawy, leczenie

Zmiana skórna określana jako wyprysk pieniążkowaty to jeden z rodzajów wyprysku kontaktowego. Czy znane są przyczyny tej choroby? Jakie objawy ma wyprysk pieniążkowaty? Jak wygląda leczenie? Kogo dotyka to schorzenie i jak je leczyć?

Choroba najczęściej dotyka mężczyzn w wieku od 50-ego do 70-ego roku życia. Nie jest znana etiologia choroby, jaką jest wyprysk pieniążkowaty.przyczyny, objawy – mimo że schorzenie dosyć łatwo zdiagnozować, to wciąż trudno określić czynniki ryzyka.

Wiadomo, że część przypadków ma związek z nadwrażliwością na niektóre drobnoustroje, a dokładniej mówiąc – na alergeny bakteryjne (antygeny i toksyny bakteryjne), szczególnie w sytuacji zakażenia wewnątrzustrojowego.

Większe prawdopodobieństwo pojawienia się wyprysku pieniążkowatego występuje u osób o nadmiernie suchej skórze, cierpiących na bakteryjne zapalenie skóry, które posiadają rany na skórze (wskutek np. drapania lub częstego kontaktu z substancjami chemicznymi o drażniącym charakterze), przyjmującymi niektóre preparaty (np. interferon), cierpiących na częste obrzęki nóg.

Ważnym czynnikiem ryzyka wyprysku pieniążkowatego wydaje się być współwystępowanie innych dolegliwości dermatologicznych, np. atopowego zapalenia skóry. Częste stosowanie wysuszających kosmetyków (np. mydeł) oraz zbyt częste kąpiele powodują zaostrzanie się objawów choroby.

Wyprysk pieniążkowaty – objawy

Dosyć charakterystyczne są symptomy tego schorzenia skórnego jakim jest wyprysk pieniążkowaty.

Choroba, zdjęcia wyprysków skórnych pokazują liczne ogniska o okrągłym kształcie, zwykle o średnicy kilku centymetrów, z wyraźnie zaznaczoną granicą. Zmiany kształtem podobne są do monet, stąd nazwa choroby.

Zmiany skórne w postaci wysiękowych grudek i pęcherzyków widoczne są na podłożu o charakterze rumieniowatym.

Liczba wykwitów jest różna – od pojedynczych po liczne grudki wysiękowe zlewające się niekiedy w większe zmiany. Jeśli wyprysk pieniążkowaty przejdzie w fazę choroby przewlekłej, wówczas ogniska rumieniowate zaczynają się złuszczać.

Objawy wyprysku pieniążkowatego najczęściej widoczne są na kończynach dolnych i górnych (np. grzbiety rąk), rzadko pojawiają się na tułowiu lub na twarzy. Zmianom skórnym towarzyszy uporczywy świąd, odczuwalny i nasilający się przede wszystkim w nocy.

Choroba ma charakter przewlekły, z częstymi nawrotami. Jako że trudno poznać czynniki powodujące rozwój choroby, dlatego nie możliwe są działania profilaktyczne i całkowite zapobieganie nawrotom.

Wyprysk pieniążkowaty – diagnostyka

Objawy wyprysku pieniążkowatego są typowe, często już na podstawie wywiadu z pacjentem i po obejrzeniu zmian lekarz jest w stanie postawić trafną diagnozę. Zmiany skórne przypominają nieco symptomy obecne przy grzybicach skóry, dlatego należy przeprowadzić także diagnostykę wykluczającą to podłoże choroby.

Dla potwierdzenia rozpoznania zwykle przeprowadza się badanie histopatologiczne. W znieczuleniu miejscowym pobierany jest mały fragment tkanki ze zmienionego chorobowo miejsca, a następnie odsyłany jest do szczegółowej analizy. Wynik tego badania jednoznacznie potwierdza lub wyklucza wyprysk pieniążkowaty. Dodatkowa diagnostyka nie jest wymagana.

Wyprysk pieniążkowaty – leczenie

Leczenie wyprysku pieniążkowatego oparte jest na stosowaniu miejscowo leków (maści lub kremów) z glikokortykosteroidami. Daje to dobre i zadowalające efekty, zmiany skórne goją się. Niekiedy stosuje się krótką ogólną terapię steroidami.

Ważne jest nie tylko stosowanie leków, ale także ochrona zmienionej chorobowo skóry. Równolegle z maściami i kremami warto stosować specjalne kosmetyki natłuszczające i nawilżające skórę. W sytuacji, gdy dojdzie do nadkażenia grudek wysiękowych, należy zastosować antybiotyki.

Wyprysk pieniążkowaty u dzieci – czy występuje?

Jak już wspomniano, charakterystyczne objawy wyprysku pieniążkowatego i pierwsze wykwity pojawia się najczęściej po 50. roku życia, u dzieci pojawiają się bardzo rzadko.

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji: 05 marca 2018

Wyprysk pieniążkowy – przyczyny, objawy i leczenie

Wyprysk pieniążkowy to nic innego jak zapalenie skóry charakteryzujące się obecnością dużej ilości rozsianych ognisk zapalnych, przypominających swoim kształtem monety (stąd wzięła się nazwa dolegliwości).

Wyprysk pieniążkowy daje objawy w postaci świądu, suchości oraz łuszczenia skóry. Zmiany chorobowe mają tendencję do sączenia i tworzenia strupów.

Tego rodzaju przypadłość może wystąpić w każdym wieku, najczęściej jednak pojawia się u ludzi starszych.

Przyczyny wyprysku pieniążkowego pozostają nieznane. Uważano, iż zasadniczą rolę w jej powstawaniu odgrywały antygeny bakteryjne i toksyny bakterii, obecne zwłaszcza w ogniskach zapalnych zlokalizowanych w narządach wewnętrznych.

Jednak sanacja tych ognisk nie przynosiła spodziewanej poprawy (cholecystektomia, chirurgiczne usunięcie stanu zapalnego zatok obocznych nosa). Zatem prawdopodobnie wyprysk pieniążkowy ma związek z zakażeniem wewnątrzustrojowym.

Wtórna infekcja zmian występujących w wyprysku pieniążkowym jest częsta, jednak nie stanowi dowodu na infekcyjne tło schorzenia. Część autorów sugeruje, że ze względu na obecność wykwitów chorobowych o takiej samej morfologii jak w wyprysku atopowym, wyprysk pieniążkowy pozostaje w ścisłym związku z atopowym zapaleniem skóry.

Leia também:  Badania, diagnostyka i markery na raka płuc

Wyprysk pieniążkowy bardzo rzadko występuje u dzieci.

Pacjenci z wypryskiem pieniążkowym mogą wykazywać nadwrażliwość na:

  1. niektóre preparaty, np. neomycynę,

  2. metale (np. nikiel, rtęć),

  3. formaldehyd.

Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia wyprysku pieniążkowego u osób:

  1. cierpiących na częste obrzęki nóg,

  2. mających słaby przepływ krwi,

  3. przyjmujących niektóre preparaty, np. interferon czy izotretoninę zalecanąw leczeniu ostrego trądziku,

  4. posiadających zmiany (rany) na skórze wynikających z drapania, ugryzienia owada czy kontaktu z substancjami chemicznymi,

  5. cierpiących na suchość skóry,

  6. posiadających bakteryjne zapalenie skóry,

  7. przebywających na co dzień w zimnym i suchym klimacie,

  8. posiadających inne dolegliwości o charakterze dermatologicznym, np.atopowe zapalenie skóry.

W przebiegu wyprysku pieniążkowego występują dość wyraźnie odgraniczone od otoczenia ogniska zapalne wielkości monety z obecnością grudek obrzękowych i pęcherzyków.

Liczba wykwitów jest zmienna, począwszy od kilku, a skończywszy na bardzo licznych zlewających się z sobą. W formie przewlekłej dominuje drobne złuszczanie w obrębie ognisk rumieniowych.

Oprócz tego występuje wyraźny świąd, który nasila się szczególnie w nocy. Przebieg jest przewlekły często nawrotowy.

Pozostałe charakterystyczne objawy występujące w przebiegu wyprysku pieniążkowego:

  1. zmiany chorobowe lokalizują się najczęściej na tułowiu oraz kończynach dolnych i grzbietach rąk; niekiedy mogą występować na stopach, klatce piersiowej, ramionach i dłoniach,

  2. występujące na skórze plamy mają od 0,5 do 2 centymetrów,

  3. wyprysk pieniążkowy ma tendencję do nawrotów,

  4. ogniska zapalne występujące w przebiegu wyprysku pieniążkowego mogą ulegać nadkażeniu bakteryjnemu; wówczas konieczne jest wdrożenie antybiotyku,

  5. wykwity skórne towarzyszące dolegliwości przypominają zmiany skórne wywołane przez grzyby. Z tego powodu ważna jest diagnostyka wykluczająca grzybicę skory, szczególnie gdy pacjent nie odpowiada na leczenie.

W rozpoznaniu wyprysku pieniążkowego zwraca się szczególna uwagę na jego obraz kliniczny oraz informacje uzyskane w trakcie wywiadu lekarskiego.

U większości pacjentów nie ma konieczności wykonywania dodatkowych badań, ponieważ objawy wyprysku są na tyle charakterystyczne, że wystarczają do postawienia rozpoznania.

Niekiedy pobiera się wycinki skóry, aby wykluczyć grzybicę, a także przeprowadza się testy płatkowe, aby określić alergen wywołujący chorobę.

Obraz histopatologiczny zmian wyprysku pieniążkowego nie jest specyficzny. W obrębie naskórka występuje akantoza i spongioza z tworzeniem pęcherzy i strupów, natomiast w skórze właściwej okołonaczyniowy naciek limfocytarny. W cięższych przypadkach w naskórku widoczne są zmiany łuszczycopodobne, jednak bez mikroropni.

Wyprysk pieniążkowy należy różnicować z innymi dolegliwościami o podobnych objawach, np.:

  1. grzybicą skóry gładkiej;

  2. wypryskiem zimowym;

  3. pieniążkowym atopowym zapaleniem skóry;

  4. kontaktowym zapaleniem skóry;

  5. przyłuszczycą drobnoogniskową.

W leczeniu dolegliwości miejscowo stosuje się maści lub kremy z kortykosteroidami, niekiedy konieczna jest ogólna krótkotrwała steroidoterapia. Należy zadbać o odpowiednią ochronę uszkodzonej skóry.

W tym celu zalecane są preparaty nawilżające oraz natłuszczające skórę. Bardzo rzadko, w przypadku dużego nasilenia zmian, wdrażane są doustne kortykosteroidy oraz preparaty przeciwalergiczne.

Jeżeli doszło do nadkażenia bakteryjnego konieczne są antybiotyki.

Jakie są rokowania? Ostrożne, wyprysk pieniążkowy to choroba o przewlekłym charakterze z częstymi nawrotami.

Poniżej przedstawiono praktyczne rady przydatne w zapobieganiu wypryskowi pieniążkowemu.

1. Unikaj sytuacji mogących podrażniać lub uszkadzać skórę. Jest to ważne, ponieważ wszelkie czynniki podrażniające mogą prowadzić do zaostrzenia objawów wyprysku pieniążkowego. Zamiast kąpieli lepiej jest wziąć prysznic. Warto przebywać z daleka od grzejnika i ognia.

2. Nawilżaj skórę za pomocą różnych kremów nawilżających. Najlepiej, gdy będą one używane zaraz po kąpieli, gdy skóra jest jeszcze lekko wilgotna. Tego rodzaju preparaty pomagają zatrzymać wodę w skórze. Najpopularniejsze z nich to emolienty, które utrzymują odpowiednie nawilżenie skóry.

3. Unikaj stosowania mydła, ponieważ posiada ono właściwości wysuszające. Polecane są delikatne preparaty myjące i pielęgnacyjne, które blokują utratę wody przez skórę.

4. Nawilżaj powietrze w pomieszczeniach, w których przebywasz.

5. Noś luźniejsze ubrania oraz unikaj szorstkich i podrażniających skórę materiałów.

Wyprysk pieniążkowy to choroba przewlekła, zatem stosowanie się do wyżej wymienionych porad pomaga uniknąć czynników zaostrzających i wywołujących objawy tej dolegliwości.

Mazur / Mazur

RYC. W-27. Wyprysk pieniążkowaty.

Mazur / Mazur

RYC. W-28. Wyprysk pieniążkowaty.

Mazur / Mazur

RYC. W-29. Wyprysk pieniążkowaty.

Lit.: [1] Braun-Falco O., Plewig G., Wolff H.H., Burgdorf W.H.C.: Dermatologia, red. wyd. pol. Gliński W., Wolska H., Wydawnictwo Czelej, Lublin 2002.

Źródło: A. Kaszuba, Z. Adamski: „Leksykon dermatologiczny”; Wydanie I, Wydawnictwo Czelej

  • Wyprysk mięczakowy Liczne rozsiane wykwity mięczaka zakaźnego głównie u dzieci z atopowym zapaleniem skóry
  • Wyprysk suchy Syn.: Dry skin eczema, eczema craquelé, xerotic eczema, asteatotic eczema, pityriasis simplex corporis, eczema hiemalis, wyprysk z braku natłuszczania (zimowy),…
  • Wyprysk opryszczkowy Syn.: Eczema herpeticum, eruptio varicelliformis Kaposi. Def.: Rozsiane zakażenie HSV dotyczące głównie chorych z atopowym zapaleniem skóry, często dzieci.
  • Wyprysk hiperkeratotyczny dłoni i stóp Wyprysk hiperkeratotyczny charakteryzuje się obecnością zlewnych ognisk nadmiernego rogowacenia naskórka umiejscowionych na dłoniach i/lub na podeszwach stóp….
  • Wyprysk wyprzeniowy Wyprysk wyprzeniowy to powierzchowny odczyn zapalny wywołany tarciem o siebie powierzchni skóry. Dolegliwość występuje zwykle u osób z dużą otyłością, które…
  • Wyprysk podudzi Wyprysk podudzi to zmiany wypryskowe zlokalizowane na podudziach, które występują u osób z zaburzeniami krążenia żylnego kończyn dolnych. Dolegliwość pojawia się…
  • Wyprysk potnicowy Wyprysk potnicowy to zapalenie skóry obejmujące dłoniową powierzchnię rąk i podeszwy stóp. Charakteryzuje się występowaniem niewielkich pęcherzyków wypełnionych…
  • Wyprysk rąk Wyprysk rąk to rodzaj dolegliwości skórnej, której objawy lokalizują się w okolicy kończyn górnych. Wyprysk rąk występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn i…
  • Wyprysk kontaktowy Wyprysk kontaktowy to najczęstsza postać wyprysku, charakteryzująca się zmianami skórnymi powstającymi w miejscu zadziałania na skórę związków o właściwościach…
  • Egzema – przyczyny, rodzaje, objawy, leczenie. Dieta i domowe sposoby na egzemę Egzema (wyprysk) jest to grupa schorzeń skórnych, które powodują stan zapalny, zaczerwienienie oraz świąd skóry. Bardzo często egzemę utożsamia się wyłącznie z… Jadwiga Bogdaszewska-Czabanowska

Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny, objawy, leczenie

Wyprysk pieniążkowaty to rodzaj wyprysku kontaktowego. Choroba charakteryzuje się licznymi, okrągłymi zmianami w kształcie monet.

Te najczęściej pojawiają się na tułowiu, grzbietach rąk i kończynach dolnych. Ich przyczyna nie jest znana. Podstawą leczenia są glikokortykosteroidy.

Nie mniej ważna jest ochrona uszkodzonej skóry, polegająca głównie na jej nawilżaniu i natłuszczaniu. Co warto wiedzieć?

1. Co to jest wyprysk pieniążkowaty?

Wyprysk pieniążkowaty (łac. eczema nummulare), inaczej wyprysk mikrobowy lub wyprysk pieniążkowy, to odmiana wyprysku kontaktowego.

Zmiany, które swoim kształtem zmiany przypominają monety, najczęściej pojawiają się symetrycznie na skórze kończyn i tułowia. Mogą być także zlokalizowane na klatce piersiowej.

Choroba jest przewlekła, występuje z nawrotami. Nie jest zakaźna.

2. Przyczyny wyprysku pieniążkowatego

Przyczyna choroby nie jest dokładnie poznana. Wiadomo, że zmiany chorobowe związane są z nadwrażliwością komórkową na alergeny bakteryjne, zwłaszcza paciorkowcowe.

W rozwoju zmian skórnych dużą rolę przypisuje się antygenom i toksynom bakteryjnym (co ma związek z zakażeniem wewnątrzustrojowym w obrębie różnych narządów). Czynnikiem, który może zaostrzać zmiany jest stosowanie wysuszających mydeł oraz nadmierne kąpiele.

Leia também:  Domowe sposoby na chrypkę

Zmiany pojawić się mogą w każdym wieku, choć według specjalistów częściej obserwuje się je u osób starszych. Szczyt zachorowań na zapalenie skóry tego typu przypada na 50.–70. rok życia.

Znamienne jest to, że mężczyźni zwykle zmagają się z chorobą pomiędzy 55. a 65. rokiem życia, kobiety zaś częściej między 15. a 25. rokiem życia. Wyprysk pieniążkowy bardzo rzadko występuje u dzieci.

Choroba częściej manifestuje się u mężczyzn.

Badania dowodzą, że wyprysk pieniążkowaty częściej pojawia się u osób, które:

  • mają słabe krążenie, cierpią na obrzęki nóg,
  • leczą schorzenia dermatologiczne, zwłaszcza AZS (atopowe zapalenie skóry) czy zastoinowe zapalenie skóry,
  • borykają się z bakteryjnym zapaleniem skóry,
  • mieszkają w zimnym i suchym klimacie,
  • mają suchą skórę,
  • mają rany na skórze. Te mogą być wywołane kontaktem z substancjami chemicznymi, ugryzieniem owada czy urazem mechanicznym,
  • stosują izotretoninę (lek na trądzik) lub interferon.

3. Objawy wyprysku mikrobowego

Jak wygląda wyprysk pieniążkowaty? Ma okrągły kształt i od 1 do 3 centymetrów wielkości. Jest dobrze i wyraźnie odgraniczony od otoczenia.

Zmiany początkowo to małe, czerwonawe plamki i pęcherzyki.

Te z czasem, ponieważ wykwity mają tendencję do powiększania się i zlewania, składają się drobnych grudek wysiękowych i pęcherzyków zlokalizowanych na podłożu rumieniowym.

Sączące się zmiany skórne z czasem zmieniają się w strupy. Może towarzyszyć im świąd (który nasila się w nocy), suchość i łuszczenie się skóry. Wypryski o charakterze przewlekłym pokrywa złuszczający się naskórek.

Choroba jest przewlekła i nawrotowa. Charakteryzuje się licznymi zmianami. Pacjenci z wypryskiem pieniążkowym mogą wykazywać nadwrażliwość na neomycynę, nikiel, rtęć oraz formaldehyd.

4. Diagnostyka i leczenie

W przypadku zaobserwowania niepokojących zmian skórnych należy zgłosić się do lekarza POZ lub dermatologa. Rozpoznanie wyprysku mikrobowego opiera się na wywiadzie i obrazie klinicznym choroby. Choć ten jest typowy, czasem do potwierdzenia podejrzenie choroby niezbędne jest wykonanie badania histopatologicznego wycinka ze zmiany chorobowej.

W diagnostyce różnicowej pod uwagę bierze się grzybicę powierzchowną skóry, łuszczycę, łupież różowy czy kontaktowe zapalenie skóry. W leczeniu wyprysku pieniążkowatego stosuje się miejscowo glikokortykosteroidy w postać maści, kremu, płynu i żelu.

W przypadku dużego nasilenia oraz rozległości zmian stosuje się doustną kortykoterapię. W przypadku infekcji bakteryjnej, na którą narażona jest zmiana, wdraża się antybiotyki. Podaje się także leki przeciwalergiczne.

Podstawą terapii wyprysku pieniążkowatego jest ochrona uszkodzonej skóry, polegająca przede wszystkim na jej nawilżaniu i natłuszczaniu. Warto pamiętać, że skóra zwykle cechuje się większą wrażliwością, dlatego mogą pojawić się podrażnienia i uczucie suchości.

Kluczowe jest stosowanie kremów nawilżających, najlepiej codzienne po kąpieli. Trzeba także unikać różnych sytuacji, w których może dojść do podrażnienia i uszkodzenia skóry (np. noszenia ubrań, których materiał może drażnić skórę).

Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Wyprysk pieniążkowaty – jak wyleczyć? Leki i domowe sposoby

Wyprysk pieniążkowaty to stan zapalny skóry objawiający się charakterystycznymi zmianami skupionymi w okrężny kształt – stąd jego nazwa. Czy jest ona zaraźliwy, jak go rozpoznać i jak leczyć?

źródło:123RF

Wyprysk pieniążkowaty jest zmianą skórną charakteryzującą się wyraźnym odgraniczeniem od skóry zdrowej.

Zwykle ma ona postać drobnych pęcherzyków i grudek obrzękowych skupionych na niedużej powierzchni o monetowatym kształcie (stąd jej nazwa), zwykle o średnicy 2-6 cm.

Wykwitom towarzyszy uciążliwy świąd, zwykle występują one w obrębie kończyn dolnych i tułowia. Mogą one być pojedyncze lub liczne.

Mimo licznych badań przeprowadzonych nad rumieniem pieniążkowatym, nie do końca znane są jego przyczyny. Wymienia się jednak czynniki, które mogą mieć wpływ na jego powstanie. 

Głównie są to:

  • przewlekły stres,
  • nadmierne wysuszenie skóry,
  • infekcje wewnątrzustrojowe.

Znane są również przypadki, kiedy zmiany wystąpiły na skutek przyjmowania leków.

Mówi się również, że w niektórych przypadkach istnieje związek między wypryskiem pieniążkowatym a grzybicą oraz atopowym zapaleniem skóry. Skóra atopowa ze względu na głębokie przesuszenie pozbawiona jest naturalnej bariery ochronnej, przez co staje się dużo bardziej podatna na nadkażenia bakteryjne i stany zapalne.

Wysypka pieniążkowata jest dolegliwością dotykającą z reguły pacjentów dorosłych. Przeważnie pojawia się u osób między 50. a 70. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Pojawienie się wyprysku pieniążkowatego u dziecka uznawane jest za zjawisko nietypowe, ale medycyna zna przypadki wystąpienia choroby nawet u niemowląt.

U najmłodszych pacjentów zmiany mogą mieć związek z atopowym zapaleniem skóry, które w większości przypadków dotyka dzieci kilkumiesięcznych. To z kolei ma z reguły podłoże alergiczne.

Ponieważ wyprysk pieniążkowaty u dzieci występuje niezwykle rzadko, jego podejrzenie powinno być poparte wnikliwą diagnostyką. Niekiedy zleca się wykonanie badań mykologicznych i posiew, ponieważ zmiany grudkowo-pęcherzykowe mogą być mylone ze zmianami grzybiczymi.

Objawy wyprysku pieniążkowatego

U pacjentów dorosłych diagnostyka niekiedy ogranicza się do obserwacji zmian, ponieważ są one na tyle charakterystyczne, że czasem na podstawie ich wyglądu można postawić diagnozę.

Przede wszystkim ogniska zapalne są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry i tworzą na niej zaczerwienione „placki” o kształcie i wielkości monety.

Składają się one z drobnych grudek i pęcherzyków, a towarzyszy im świąd nasilający się w nocy.

Wyprysk, znany także jako egzema pieniążkowata, pojawia się przeważnie na kończynach dolnych i tułowiu, choć zdarza się też, że występuje w obrębie kończyn górnych. Z reguły nie obejmuje swoim zasięgiem twarzy i owłosionej skóry głowy.

Z początku ogniska zapalne mogą być pojedyncze lub nieliczne, z czasem jednak, wraz z pogłębianiem się choroby, stają się liczniejsze, a niekiedy nawet zlewają się ze sobą.

Wyglądem egzema pieniążkowata przypomina grzybicę skóry, ale jej ogniska mają bardziej regularny i odgraniczony kształt. Dolegliwość niestety często ma charakter przewlekły lub nawracający. W fazie gojenia pojawiają się strupy, ma miejsce złuszczanie naskórka.

Mimo, że wyprysk pieniążkowaty lubi nawracać i niekiedy przyjmuje postać przewlekłą, można go skutecznie leczyć. Kuracja opiera się na:

  • łagodzeniu i opanowywaniu stanu zapalnego,
  • odbudowie warstwy ochronnej naskórka,
  • leczeniu nadkażenia bakteryjnego, jeśli takowe wystąpiło.

Leki na wyprysk pieniążkowaty stosuje się miejscowo. Przeważnie zawiera ona kortykosteroidy skutecznie zwalczające stan zapalny.

Oprócz nich zaleca się głębokie nawilżanie zaatakowanej zmianami skóry, celem odbudowy bariery ochronnej i przyspieszenia regeneracji.

W leczeniu nawilżającym stosowana jest maść na wyprysk pieniążkowaty, ponieważ skuteczniej odbudowuje ona warstwę lipidową naskórka niż kremy. Skuteczniej też zapobiegają utracie wody.

W przypadku zmian odpornych na działanie glikokortykosteroidów zaleca się włączenie leków immunomodulujących o działaniu miejscowym. Niekiedy lekarze włączają do kuracji doustne leki przeciwhistaminowe celem zmniejszenia dolegliwości świądowych.

Kiedy wypryskowi towarzyszy wtórne nadkażenie bakteryjne, konieczne jest podanie antybiotyków. W zależności od tego, jak jest ono głębokie i rozległe, podaje się antybiotyki miejscowe w postaci maści lub ogólnoustrojowe przyjmowane doustnie.

Domowe sposoby na wyprysk pieniążkowaty

Wyprysk pieniążkowaty jest stanem zapalnym skóry i jako taki może być skutecznie leczony wyłącznie lekami steroidowymi lub antybiotykami. Niemniej jednak istnieją domowe sposoby, które mogą być stosowane wspomagająco podczas kuracji albo po jej zakończeniu – profilaktycznie w zapobieganiu nawrotom choroby.

Leia também:  Kępki żółte – żółtaki na skórze – przyczyny, leczenie, usuwanie

Domowe sposoby na liszaj pieniążkowaty polegają przede wszystkim na odpowiedniej pielęgnacji skóry w trakcie lub po leczeniu:

  • regularne nawilżanie skóry, którego zadaniem jest odbudowa jej bariery ochronnej oraz wzmocnienie i zmniejszenie podatności na uszkodzenia. W tym celu zaleca się smarowanie skóry balsamami lub kremami, najlepiej bezpośrednio po kąpieli, na lekko jeszcze wilgotną skórę, by zatrzymać wodę w jej wnętrzu;
  • unikanie dodatkowych podrażnień skóry, np. poprzez rezygnację z gorących kąpieli lub eksponowanie na słońce;
  • rezygnacja z kosmetyków pielęgnacyjnych o właściwościach wysuszających (np. mydła), na rzecz delikatnych kosmetyków nawilżających lub natłuszczających;
  • dbanie o odpowiedni poziom nawilżenia w pomieszczeniach, w których spędza się dużo czasu;
  • noszenie luźnej odzieży z miłych w dotyku, naturalnych materiałów.

Przy wyprysku pieniążkowatym dieta stosowana na co dzień również ma spore znaczenie. Powinna być ona tak dobrana, by wspierać nawilżenie skóry. Co zatem musi zawierać? Przede wszystkim witaminę A, witaminę E oraz nienasycone kwasy tłuszczowe. Aby zapewnić skórze właściwe nawilżenie, trzeba każdego dnia pić dużą ilość płynów, w tym przynajmniej 1,5 l wody.

Czy wyprysk pieniążkowaty jest zaraźliwy?

Ponieważ wiele chorób objawiających się zmianami skórnymi ma podłoże wirusowe, wielu pacjentów pyta, czy wyprysk pieniążkowaty jest zaraźliwy. Mimo, że etiologia tej dolegliwości nie jest jeszcze do końca rozpoznana, wiadomo, że nie ma ona charakteru zakaźnego.

Istnieją czynniki predysponujące do zachorowania na ten rodzaj egzemy:

  • przewlekłe napięcie emocjonalne,
  • przesuszenie skóry,
  • zmiany atopowe,

jednak żadna z nich nie jest zaraźliwa, podobnie jak sam wyprysk. Choć z wyglądu podobny jest on do zmian grzybiczych, które mają charakter zakaźny, wypryskiem pieniążkowatym nie można się zarazić.

Czytaj też:

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Egzema – zmiany skórne trudne do leczenia. Egzemę można leczyć

Egzema – trudne do leczenia zmiany skórne.

Mechanizm powstawania egzemy opiera się na nadmiernej reaktywności układu immunologicznego.

Podstawową rolę pełnią tutaj limfocyty – jednojądrzaste białe krwinki odpowiadające przy prawidłowym funkcjonowaniu organizmu za odporność przeciw zakażeniom wirusowym.

W przypadku powstawania egzemy kluczowy mechanizm jest tak zwany czwarty typ reakcji nadwrażliwości.

Czasami jest to odmiana łuszczycy.

Egzema to najczęściej Atopowe zapalenie skóry

W przebiegu egzemy wyodrębnia się dwa podstawowe etapy. Pierwszym z nich jest indukcja, w trakcie której cząstki alergenu wnikają do skóry i wiążą się ze specyficznymi białkami tworząc tak zwane kompleksy immunologiczne. W drugim etapie dochodzi do wyzwolenia reakcji alergicznej i powstania zmian skórnych.

Charakterystycznym dla powstawania egzemy zjawiskiem jest tak zwana spongioza, która polega na występowaniu międzykomórkowego i śródkomórkowego obrzęku związanego z obecnością limfocytów.

Istnieje wiele czynników mogących potencjalnie wywoływać egzemy. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że praktycznie wszystko może być alergenem. Do przykładowych substancji mogących wywoływać działanie alergizujące należą metale, guma, detergenty, tkaniny, kosmetyki, tworzywa sztuczne, leki i wiele innych.

Egzema – Jak się objawia, jak przebiega i jak rozpoznać?

Podstawowymi wykwitami skórnymi charakterystycznymi dla wyprysku są grudki wysiękowe i pęcherzyki. Bardzo często towarzyszy im świąd. Ich nasilenie oraz rozmieszczenie może być zróżnicowane w zależności od postaci klinicznej wyprysku.

Ponadto zmiany skórne występujące w tej chorobie często podlegają lichenizacji, w efekcie której skóra sprawia wrażenie jakby była oglądana przez szkło powiększające, często jest pogrubiała, zaczerwieniona, i wykazuje tendencję do złuszczania się.

W ciężkich i zaawansowanych postaciach tego schorzenia, podstawowym wykwitom mogą towarzyszyć zmiany zapalne i obrzękowe. Zazwyczaj zmiany skórne typowe dla egzemy wycofują się bez pozostawiania śladów na skórze.

Przebieg wyprysku może być ostry, pojawiający się nagle i ustępujący szybko, lub przewlekły, charakteryzujący się występowaniem okresów zaostrzeń i remisji.

Podstawą diagnozy jest rozpoznanie kliniczne na podstawie obecności charakterystycznych wykwitów, związkowi z oddziaływaniem alergenu oraz ustępowania bez pozostawiania śladów. Metodą pozwalającą na potwierdzenie diagnozy są tak zwane próby płatkowe.

Polegają one na przyłożeniu do skóry płatka bibuły nasączonego badanym alergenem z następczym odczytaniem reakcji.

Egzema – Jakie są postaci kliniczne?

Wyodrębniono różne postacie kliniczne wyprysku. Poniżej omówiono kilka przykładowych.

Wyprysk kontaktowy

Jest to jedna z najpowszechniej znanych postaci tego schorzenia. Charakteryzuje się występowaniem typowych zmian w miejscu ekspozycji na alergen. Może to być praktycznie każda okolica ciała. Zmiany ustępują bez pozostawienia śladów. Często do wyleczenia wystarczające jest wyeliminowanie alergenu.

Wyprysk kontaktowy niealergiczny

To specyficzna postać wyprysku kontaktowego, u którego podstaw leży drażniące działanie różnych substancji, często związane z naruszeniem ciągłości naskórka oraz zniszczeniem jego naturalnej bariery ochronnej.

Wyprysk zawodowy

Może on przybierać charakter wyprysku kontaktowego zarówno alergicznego jak i niealergicznego i jest związany z narażeniem na czynniki zawodowe. Do najczęstszych czynników wywołujących należą metale, gumy, farby, lakiery i tym podobne.

Wyprysk pieniążkowaty (mikrobowy)

Jest to odmiana wyprysku gdzie zmiany są dobrze odgraniczone od otoczenia i charakteryzują się stosunkowo dużym rozmiarem. U podstawy powstawania tej odmiany egzemy leży najprawdopodobniej reakcja typu opóźnionego na działanie toksyn bakteryjnych.

Wyprysk łojotokowy (łojotokowe zapalenie skóry)

Ta postać wyprysku jest związana z nadmierną aktywnością gruczołów łojowych przejawiającą się nadmiernie intensywnym wydzielaniem łoju. Zmiany są często rumieniowe, złuszczające, pokryte charakterystycznymi żółtymi strupami.

Wyprysk łojotokowy noworodków

Jest to postać szczególna łojotokowego zapalenia skóry. Dotyczy ona noworodków

w pierwszych tygodniach życia. Zmiany występują przede wszystkim w obrębie owłosionej skóry głowy oraz fałdów skórnych.

Wyprysk potnicowy

W tej postaci wyprysku podstawowymi wykwitami są pęcherzyki i pęcherze o twardej, napiętej powierzchni. Umiejscawiają się one głównie na dłoniach i stopach. Swoim zasięgiem mogą obejmować całe podeszwy stóp i dłoniowe powierzchnie rąk.

Wyprysk podudzi

Jest to specyficzna postać egzemy towarzysząca często owrzodzeniom. U podstawy mechanizmu powstawania tego typu wyprysku stoją zaburzenia związane z niewydolnością żylną i żylakami podudzi.

Egzema Jak leczyć?

Dobór leczenia egzemy wymaga indywidualizacji podejścia do terapii i obejmuje przede wszystkim określenie typu wyprysku. W przypadku wyprysków o podłożu alergicznym kluczowe jest wyeliminowanie czynnika powodującego reakcję uczuleniową.

Stosuje się zarówno leczenie miejscowe jak i ogólne.

Egzema leczenie miejscowe

W leczeniu miejscowym stosuje się różnego rodzaju maści ze steroidami, retinoidami i lekami przeciwalergicznymi.

Egzema – Bardzo skuteczne jest naświetlanie laserem ekscimerowym

W przypadku komponenty nadkażeniowej lub też łojotokowego charakteru wyprysku stosuje się środki zawierające antybiotyki i leki przeciwgrzybicze. W leczeniu ogólnym stosuje się przede wszystkim leki przeciwalergiczne. W razie konieczności stosuje się antybiotyki oraz leki przeciwgrzybicze.

W przypadku wyprysku podudzi zasadne jest stosowanie leków wpływających pozytywnie na poprawę krążenia żylnego oraz wzmacniających ściany naczyń krwionośnych.

O wyborze metody decyduje dermatolog.

Egzema leczenie Poznań

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*