Wady wrodzone narządu rodnego

Wrodzone wady macicy

Wady macicy dzieli się na wrodzone i nabyte. Pierwsze z nich powstają już na etapie życia płodowego i są konsekwencją nieprawidłowego różnicowania się przewodów Müllera (przyśródnerczowych). Drugie zaś – nabyte wady macicy, spowodowane są w głównej mierze obecnością zrostów wewnątrzmacicznych, mięśniaków oraz polipów endometrialnych.

Rozwój embriologiczny

W trakcie embriogenezy (6.-9. tydzień ciąży) tworzą się parzyste przewody Müllera. W wyniku różnicowania się, pomiędzy 10. a 13. tygodniem życia płodowego, ulegają one zespoleniu w dolnym odcinku, tworząc kanał maciczno-pochwowy.

Po etapie scalenia (unifikacji) następuje etap kanalizacji, czyli proces resorpcji łącznotkankowych ścian oddzielających rogi macicy. W ten sposób powstaje prawidłowo ukształtowana anatomicznie macica, szyjka macicy oraz górna część pochwy.

Jeżeli jednak ten skomplikowany proces embriologiczny ulegnie zaburzeniu na etapie wzrostu, połączenia lub kanalizacji przewodów, skutkować będzie to wrodzonymi wadami macicy, określanymi mianem müllerowskich. W przypadku zaburzenia wzrostu jednego z przewodów przyśródnerczowych Müllera wykształci się macica jednorożna.

Jeśli dojdzie na etapie scalania do nieprawidłowego połączenia się przewodów Müllera, powstanie macica podwójna lub macica dwurożna (nieprawidłowe zrastanie tylko w dystalnym odcinku przewodów Müllera).

Niewłaściwy przebieg procesu resorpcji zrośniętych ścian przewodu (zaburzenia kanalizacji) skutkować będzie powstaniem przegrody całkowitej, albo częściowej macicy. Macica dwurożna przegrodzona powstanie natomiast w wyniku jednoczesnego zaburzenia etapu fuzji (unifikacji) i resorpcji (kanalizacji).

Epidemiologia

Częstość występowania wrodzonych nieprawidłowości w budowie macicy do tej pory nie została jednoznacznie poznana i opisana w literaturze. Wyniki danych szacunkowych zależą od tego jaka populacja podlega badaniu oraz jakie metody diagnostyczne i kryteria przyjęto przy rozpoznaniu wady.

Szacuje się, że wady macicy występują u około 2-6% kobiet w populacji ogólnej. Rozbieżności w wynikach należy tłumaczyć tym, że większość anomalii rozwojowych macicy ma bezobjawowy charakter, a ich rozpoznanie następuję dopiero podczas diagnostyki zaburzeń rozrodu.

Największy odsetek wad macicy (ponad 10%) rozpoznaje się wśród kobiet , u których w wywiadzie stwierdzono powtarzającą się niemożność donoszenia ciąż.

Rozwój przewodów Müllera idzie również w parze z kształtowaniem się układu moczowego, dlatego też u pacjentek ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w budowie macicy często współwystępują zaburzenia urologiczne – 12-50%.

Etiologia wrodzonych wad macicy

Czynniki zaburzające prawidłowy proces przekształcania się przewodów Müller w trakcie życia płodowego, mające wpływ na tworzenie się wad w budowie macicy nie zostały dotychczas dostatecznie poznane.

Przypuszcza się, że anomalie macicy mogą mieć podłoże genetyczne lub też rozwijać się wskutek niekorzystnego działania czynników mechanicznych, środowiskowych lub środków farmakologicznych (np.

ekspozycja na estrogen o nazwie diethylstilbestrol – DES).

Klasyfikacja rozwojowych wad macicy

Najbardziej rozpowszechniony, opierającą się na anomaliach rozwojowych przewodów Müllera jest podział zaproponowany w 1988 roku przez American Fertility Society (AFS) – tabela 1, obecnie ASRM – American Society for Reproductive Medicine.

Wady wrodzone narządu rodnego

Aktualnie obowiązujący systemem klasyfikacji wad żeńskich narządów płciowych został opracowany przez European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE) i European Society of Gynaecological Endoskopy (ESGE) w 2013 roku – tabela 2.

Podstawę podziału na kategorie główne i podkategorię stanowi anatomia macicy.

Prócz nieprawidłowości w budowie trzonu macicy, klasyfikacja ta uwzględnia również nieprawidłowości w obrębie szyjki macicy i pochwy, tworząc dodatkowe podkategorie – tabela 3.

Wady wrodzone narządu rodnego
Wady wrodzone narządu rodnego
Wady wrodzone narządu rodnego

Do macic dysmorficznych zalicza się wszystkie przypadki macicy z prawidłowym zewnętrznym obrysem macicy (bez zagłębienia), jednak z nieprawidłowym kształtem jamy macicy (z wyłączeniem przegród wewnątrzmacicznych).

Macica z przegrodą charakteryzuje się mięśniową lub włóknistą przegrodą dzielącą macicę na dwie jamy. Przegrody te odznaczają się różnym zasięgiem, jednak przyjęto, że muszą być dłuższe niż 50% grubości ściany macicy. Kontur zewnętrzny macicy jest bez zagłębienia lub jeśli występuje to nie jest ono większe niż 50% grubości ściany macicy.

Macica dwurożna posiada dwa rogi macicy, które zazwyczaj są wyraźnie odseparowane. W macicy dwurożnej częściowej zagłębienie zewnętrzne macicy jest większe niż 50% grubości ściany macicy. W macicy dwurożnej całkowitej zagłębienie zewnętrzne macicy jest większe niż 150% grubości ściany macicy. W macicy dwurożnej przegrodzonej przegroda jest dłuższa niż 150% grubości ściany macicy.

Macica jednorożna odznacza się obecnością tylko jednego rogu macicy. Przesunięta jest na jedną stronę miednicy. Posiada pojedynczy obszar rogu z jednym jajowodem, może również posiadać róg szczątkowy z jamą komunikacyjną lub niekomunikacyjną, albo róg szczątkowy bez jamy.

Macica aplastyczna to wszelkiego rodzaju hipoplazje i agenezje macicy.

Diagnostyka

Prawidłowe rozpoznanie wad macicy ma kluczowe znaczenie dla planowania dalszego toku leczenia oraz oceny ewentualnej potrzeby i możliwości interwencji chirurgicznej. Sklasyfikowanie wady rozwojowej macicy pozwala z większą dokładnością ocenić szanse powodzenia rozrodu. Obecnie w diagnostyce wykorzystuje się wiele nieinwazyjnych badań umożliwiających dokładną ocenę anatomii układu rodnego.

Zgodnie ze stanowiskiem ESHRE/ESGE w przypadku kobiet, , u których w wywiadzie nie stwierdzono występowania objawów klinicznych mogących świadczyć o istnieniu malformacji w budowie macicy, zaleca się przeprowadzenie rutynowego badania ginekologicznego i dwumiarowego badania ultrasonograficznego (USG 2D).

W badaniu ginekologicznym z użyciem wziernika można w sposób obiektywny rozpoznać niektóre anomalia pochwy i szyjki macicy takie jak np.: aplazja, podłużna przegroda macicy sięgająca aż do ujścia zewnętrznego szyjki macicy lub podwójna szyjka macicy.

Badanie z użyciem USG 2D pozwala uzyskać wiarygodne informacje odnoszące się do kształtu szyjki macicy, jamy macicy, ściany oraz zewnętrznego obrysu macicy.

U kobiet u których podczas rutynowego badania ginekologicznego wysnuto podejrzenie występowania wrodzonych wad narządu rodnego oraz u kobiet z niepokojącymi objawami klinicznymi zaleca się pogłębić diagnostykę o trójwymiarowe badanie ultrasonograficzne (USG 3D). Badanie to pozwala uzyskać bardzo wiarygodne i obiektywne dane dotyczące szyjki macicy, jamy macicy, ściany oraz zewnętrznego obrysu macicy, a także współistniejących zmian w granicach miednicy mniejszej.

W przypadku trudności diagnostycznych oraz w razie podejrzenia złożonych wad zaleca się wykonanie tomografii rezonansem magnetycznym (MR) oraz badania endoskopowe. Badanie obrazowe MR pozwala uzyskać najbardziej wiarygodne i obiektywne informacje na temat pochwy, szyjki i jamy macicy, ściany oraz zewnętrznego obrysu macicy i innych struktur miednicy mniejszej.

Histeroskopia i laparoskopia to badania endoskopowe mające zastosowanie w ginekologii. Użycie histeroskopu pozwala zdobyć bardzo rzetelne informacje na temat ukształtowania pochwy, kanału szyjki macicy oraz jamy macicy wraz z macicznymi ujściami jajowodów.

Dzięki histeroskopii możliwe jest leczenie takich wad macicy jak: macica z przegrodą, macica dwurożna przegrodzona. Metoda ta umożliwia rozróżnienie macicy w kształcie litery T od macicy infantylnej.

Nie pozwala jednak odróżnić macicy przegrodzonej od dwurożnej, ponieważ badanie to nie dostarcza informacji na temat zewnętrznego obrysu macicy i grubości ściany macicy.

Laparoskopia natomiast jest to badanie endoskopowe o dość dużej inwazyjności, dlatego nie jest rekomendowane jako metoda diagnostyczna pierwszego wyboru. Najczęściej stosowana jest jako badanie w asyście przy leczeniu zabiegowym.

Badaniami uzupełniającymi, które mogą w niektórych przypadkach poszerzyć diagnostykę i ułatwić rozpoznanie wad macicy są również histerosalpingografia (HSG) oraz histerosalpingosonografia.

Objawy, wpływ na przebieg ciąży

W większości przypadków wrodzone wady macic nie dają żadnych objawów klinicznych, dlatego też w dużej mierze rozpoznawane są przypadkowo, podczas rutynowego ginekologicznego badania obrazowego. Czasami jednak anomalią rozwojowym macicy mogą towarzyszyć niespecyficzne objawy takie jak przewlekle bóle podbrzusza, pierwotny brak miesiączki lub bolesne miesiączkowanie.

Należy podkreślić, że wady macicy nie zmniejszają szansy zajścia w ciąże (proces zapłodnienia przebiega prawidłowo). Jednak obecność niektórych anomalii w budowie macicy może istotnie zwiększać ryzyko wystąpienia powikłań położniczych.

U pacjentek z malformacjami macicy częściej dochodzi do nawracających poronień, przedwczesnego porodu, miednicowego i poprzecznego położenia płodu, ograniczenia wewnątrzmacicznego wzrastania płodu, przedwczesnego odpływu płynu owodniowego oraz zaburzeń czynności skurczowej macicy podczas porodu.

Zwiększone ryzyko wczesnych poronień u kobiet z wadami macicy wiąże się z niedostatecznym ukrwieniem mięśnia macicy (w obrębie przegrody lub rogu macicy), a co za tym idzie niewystarczającego odżywienia zarodka i jego obumarcia. Szczególnie dotyczy to macicy przegrodzonej (najgorsze rokowania położnicze).

Leczenie

Leczenie chirurgiczne wdraża się w przypadku rozpoznania macicy jednorożnej z rogiem szczątkowym zawierającym czynne endometrium. Ten rodzaj wady wiąże się z występowaniem bólów w miednicy mniejszej, wstecznym miesiączkowaniem, rozwojem endometriozy oraz ryzykiem zagnieżdżenia ciąży w rogu.

Z uwagi na hipoplazję rogu szczątkowego w razie zagnieżdżenia się w nim ciąży zachodzi poważne ryzyko jego pęknięcia. Dlatego też, aby uniknąć powikłań położniczych, jak i zapobiec rozwojowi endometriozy czynny róg szczątkowy macicy jednorożnej powinno usuną się chirurgicznie.

Zaleca się wykonanie laparoskopii.

W przypadku powtarzających się niepowodzeń położniczych (nawykowe poronienia i utraty ciąż), u kobiet u których rozpoznano macice z przegrodami (klasa U2 i U3c wg ESHRE/ESGE) zaleca się histeroskopową resekcję przegrody w asyście z laparoskopią. Uważa się, że w przypadku macic z obecną przegrodą za nawracające poronienia odpowiada niedostateczne ukrwienie endometrium przegród, dlatego ich usunięcie podczas zabiegu chirurgicznego znacząco poprawia rokowania położnicze.

Chirurgia Ginekologiczna

INFORMACJA DLA PACJENTEK LECZONYCH Z POWODU PRZEGRODY MACICY PRZEZ DR. N. MED. ARTURA LUDWINA W PRYWATNYM SZPITALU CENTERMED

Przegroda macicy jest wadą wrodzoną, która może być istotną przyczyną nawykowych poronień lub porodów przedwczesnych.

Z tego też powodu u kobiet mających problemy z donoszeniem ciąży rekomenduje się jej usunięcie. Także u kobiet z niepłodnością zaleca się operację przegrody przed zastosowaniem procedur wspomaganego rozrodu.

Powszechnie stosowany podział wad wrodzonych wg American Fertility Society (aktualnie ARSM) określa przegrodę macicy lub inaczej macicę przegrodzoną  jako klasę V z pośród VII klas obejmujących wszystkie wady wrodzone kobiecego narządu rodnego.

Przegroda macicy jest wadą, w której jama macicy jest podzielona na mniejszym lub większym odcinku na dwie części, przy czym podział ten musi mieć długość co najmniej 15mm, natomiast budowa zewnętrzna macicy, a w szczególności obrys zewnętrzny dna jest prawidłowy lub prawie prawidłowy (tzn. wgłębienie między rogami jest mniejsze niż 10mm).

Leia também:  Modzele na stopach – jak usuwać i leczyć modzele na stopach?

Wyróżnia się przegrodę częściową (Klasa VB wg AFS) oraz przegrodę całkowitą (klasa VA) macicy.

W przypadku przegrody częściowej jama trzonu macicy jest częściowo lub całkowicie podzielona na dwie części, natomiast występuje w niej prawidłowy, pojedynczy kanał szyjki.

W przypadku przegrody całkowitej na dwie części podzielona jest jama trzonu macicy oraz kanał szyjki. Przegrodzie całkowitej najczęściej towarzyszy także przegroda częściowa lub całkowita pochwy rozdzielająca ją na dwie części.

Przegroda częściowa macicy ze względu na pewne podobieństwa w budowie bywa często mylona przez lekarzy z macicą dwurożną lub macicą łukowatą.

Nieprawidłowe rozpoznania mają tutaj o tyle ważne znaczenie, iż w przypadku macicy dwurożnej stosuje się inny sposób leczenia operacyjnego lub odstępuje się od leczenia. Lepsze są też rokowania dla ciąży rozwijającej się w macicy dwurożnej.

  • Natomiast zastosowanie u kobiet z macicą dwurożną typowego dla przegrody macicy sposobu leczenia przy użyciu histeroskopii mogłoby mieć katastrofalne skutki, w postaci przebicia dna macicy.
  • W przypadku macicy łukowatej nie jest konieczne leczenie operacyjne, a rokowanie dla ciąży jest stosunkowo dobre.
  • Przegroda całkowita macicy bywa czasem mylona z macicą podwójną.

Niedawno w Europie grupa ekspertów zaproponowała klasyfikacje ESHRE/ESGE (Human Reprod 2013) wad wrodzonych kobiecego narządu rodnego.

Jednak kryteria tej klasyfikacji dotyczące rozpoznawania przegrody macicy nie są wspierane przez jakiekolwiek badanie prospektywne lub retrospektywne pozwalające domniemywac, iż na podstawie kryteriów ESHRE/ESGE można właściwie kwalifikować pacjentów do leczenia (rozpoznanie przegrody macicy gdy podział jamy macicy przekracza 50% grubości ściany macicy, czyli jeśli ściana macicy ma np. 10mm to już 5.1mm zagłebienie dna uznawane jast jako wada wrodzona). Zdaniem dr n. med. Artura Ludwina jest to niewłaściwe.

Ostatnio Human Reproduction – jedno z najbardziej prestiżowych czasopism z Ginekologii i Położnictwa oraz Medycyny Rozrodu na świecie (Impact Factor = 4.67) uznało za stosowne opublikowanie komentarza dr n. med. Artura Ludwina i wsp. na ten temat.

http://humrep.oxfordjournals.org/content/early/2014/01/30/humrep.deu001.short?rss=1

Metody pozwalające na jednoznaczne rozpoznanie przegrody macicy i jednoznaczne jej zróżnicowanie z pozostałymi wadami są różne. Niekiedy możliwe jest zastosowanie kilku metod celem rozwiania wątpliwości.

  1. Aktualnie wg metaanaliz wieloośrodkowych badań naukowych o największej wiarygodności uważa się, że jednoznaczną diagnozę można postawić stosując:
  2. – jednoczesną histeroskopię z laparoskopią
  3. – ultrasonografię 3D
  4. – sonohisterografię (czyli usg z podaniem soli fizjologicznej do jamy macicy)

Inne metody stosowane jako pojedyncze tj. ultrasonografia 2D, HSG czy histeroskopia diagnostyczna (klasyczna ocena obrazu panoramicznego) są mniej precyzyjne lub ich dokładność jest bardzo uzależniona od osoby wykonującej (usg) lub pomimo ścisłych kryteriów diagnostycznych mogą dawać większy odsetek wyników fałszywych (HSG).

  • Zastosowanie samej histeroskopii do rozpoznawania przegrody macicy jest możliwe tylko przy zastosowaniu 3 ścisłych kryteriów i nie zostało potwierdzone w badaniach wieloośrodkowych.
  • W naszym przekonaniu metodą pozwalającą na jednoznaczne rozpoznanie, niemal w każdych warunkach klinicznych (niezależnie od dnia cyklu, grubości endometrium) i jednocześnie metodą, która jest praktycznie nieinwazyjna jest SONOHISTEROGRAFIA 3D/4D.
  • Dlatego tą metodę rekomendujemy w przypadkach wątpliwych.

Doświadczenia oraz wnioski z badania naukowego prowadzonego przez  Dr n. med.

Artura Ludwina dotyczące stosowania współcześnie dostępnych metod ultrasonograficznych oraz endoskopowych w diagnozowaniu macicy przegrodzonej, dwurożnej i łukowatej zostały opublikowane na łamach prestiżowego The Journal Minimally Invasive Gynecology – które jest oficjalnym czasopismem The American Association of Gynecologic Laparoscopists i wyznacza nowe światowe trendy w nowoczesnym, małoinwazyjnym diagnozowaniu i leczeniu schorzeń ginekologicznych.

Poniżej link do tej publikacji

http://download.journals.elsevierhealth.com/pdfs/journals/1553-4650/PIIS1553465012012745.pdf

Jesteśmy bardzo dumni, ponieważ właśnie dostaliśmy informację, że publikacja ta stała się w ostatnim okresie jedną z najczęściej czytanych !!! przez specjalistów z całego świata publikacją The Journal Minimally Invasive Gynecology (7 w kolejności publikacja na liście rankingowej dane z września 2013):

http://www.jmig.org

Poniżej przedstawiamy zdjęcie z 3D/4D sonohisterografii z zastosowaniem najnowszego sposobu renderingu obrazów 3D i 4D z zastosowaniem technologii HDlive (dostępna aktualnie w jedynym najnowcześniejszymna świecie aparacie VOLUSON E8 Expert BT12 – jakie to aparaty znajdują sie na wyposażeniu naszej pracowni ultrasonogrficznej w Ludwin & Ludwin GINEKOLOGIA)

Wady wrodzone narządu rodnego

  1. Jako podstawową metodę diagnostyki za wystarczającą uważamy ultrasonografię 3D/4D i taką proponujemy pacjentom z podejrzeniem wady macicy przy pierwszej wizycie.
  2. Musimy jednak tutaj zaznaczyć, iż konwencjonalne usg 2D wykonywane w fazie sekrecyjnej przez doświadczonego w rozpoznawaniu wad macicy lekarza może w części przypadków być wystarczające.
  3. Sposobem leczenia przegrody macicy niezależnie od jej grubości czy długości we współczesnej medycynie jest histeroskopowa resekcja.

Wady wrodzone narządu rodnego

  • Złotym standardem było jeszcze do niedawna przeprowadzanie tej operacji w asyście laparoskopii, by potwierdzić ostatecznie rozpoznanie wady i monitorować w ten sposób przebieg zabiegu.
  • Jednak konieczność dodatkowego zastosowania laparoskopii powoduje, iż procedura usuwania przegrody staje się bardziej inwazyjna.
  • Wydaje się, że w przypadku ośrodków mniej doświadczonych w diagnostyce wad wrodzonych stosowanie laparoskopii jest ciągle uzasadnione bardziej niż ewentualność narażenia pacjentki z macicą dwurożną na przebicie macicy w trakcie histeroskopii na skutek błędnego rozpoznania.
  • Operacje brzuszne Strassmana, Tompkinsa i Jonesa stosowane w latach wcześniejszych do korekcji przegrody macicy w nowoczesnych ośrodkach nie są już praktycznie stosowane.

Zgłaszającym się do nas kobietą z przegrodą macicy częściową lub całkowitą proponujemy postępowanie operacyjne wg wypracowanej przez dr A. Ludwina techniki z zastosowaniem monitorowania przy użyciu transrektalnej ultrasonografii 3D/4D.

  1. Jest to sposób pozwalający zrezygnować z asysty laparoskopii, a jednocześnie jak żadna dotąd metoda pozwala dostosować kształt jamy macicy do jej budowy zewnętrznej.
  2. Sama histeroskopia pozwala na obserwację jedynie wnętrza jamy macicy.
  3. Stosowana dodatkowo laparoskopia pozwala na obserwację powierzchni zewnętrznej.
  4. Natomiast zastosowanie ultrasonografii 3D/4D pozwala w trakcie zabiegu oceniać grubość ściany macicy w jej dnie nad usuwaną przegrodą.
  5. Dzięki takiemu postępowaniu nie ma ryzyka że ściana macicy będzie zbyt cieńka po operacji, co mogłoby grozić pęknięciem macicy w przyszłej ciąży.
  6. Jednocześnie nie będzie pozostawiona zbyt duża resztkowa część przegrody dla zachowania marginesu bezpieczeństwa, co bywa niekiedy obserwowane gdy zabieg wykonuje się stosując samą histeroskopię.

Poniżej przedstawiamy przeciętne wyniki anatomiczne jakie uzyskuje dr n. med. Artur Ludwin stosując swój sposób przeprowadzania histeroskopowego leczenia przegrody macicy – widać idealny kształt jamy macicy uzyskany po zabiegu – z odpowiednią grubościa mieśniówki dna macicy zapewniającą bezpieczne donoszenie ciaży.

Wady wrodzone narządu rodnego

Fot. Obraz macicy 6 tygodni po operacji histeroskopowej przegrody macicy przeprowadzanej przez dr n. med. Artura Ludwina z zastosowaniem jego metody z wykorzystaniem 3D/4D transrektalnej ultrasonografii śródoperacyjnej

  • Nasze wieloletnie doświadczenie osiągnięte w trakcie lecznia dużej liczby kobiet powodu przegrody macicy dyktuje nam też określone postępowanie okołooperacyjne.
  • Nie stosujemy po zabiegu jakichkolwiek wkładek wewnątrzmacicznych, gdyż ich ochrona przed powstawaniem zrostów wewnątrzmacicznych, jak wykazały nasze obserwacje oraz innych autorów jest w większości przypadków podobna jak nie stosowanie jakiejkolwiek metody.
  • Zabieg przeprowadzamy jest tylko w określonych dniach cyklu bez jakiegokolwiek przygotowania hormonalnego.

Jedynym z rekomendowanych przez nas sposobów postępowania jest zastosowanie pooperacyjne żelu przeciwzrostowego hyallobarier gel. Jest to stosunkowa nowość w tej dziedzinie i wstępne badania oraz wyniki uzyskiwane po zastosowaniu żelu są bardzo zachęcające. Szczególnie rekomendujemy ten sposób postępowania u pacjentek z przegrodą całkowitą lub szeroką przegrodą częściową.

Starania doktora Artura Ludwina w określeniu optymalnego sposobu postepowania okołooperacyjnego z zastosowaniem profilaktyki przeciwzrostowej po zabiegach histeroskopowej metroplastyki jak też wykorzystania jego oryginalenj metody standaryzacji zabiegów histeroskopowych przy użyciu trójwymiarowej (3D) transrektalnej ultrasonografii śródoperacyjnej zostały docenione przez międzynarodowych ekspertów. Mamy przyjemność poinformować, że jeden z najbardziej prestiżowych periodyków naukowych z Oxfordu z zakresu ginekologii i medycyny rozrodu (Impact factor 4,67) – Human Reproduction uznał za stosowane opublikować wyniki badań dr Artura Ludwina i wsp. z tego zakresu.

Praca Dr Artura Ludwina i wsp. pt. Role of morphologic characteristics of the uterine septum in the prediction and prevention of abnormal healing outcomes after hysteroscopic metroplasty właśnie się ukazała. Poniżej link do jej pełnego tekstu:

http://humrep.oxfordjournals.org/content/early/2014/05/16/humrep.deu110.short?rss=1

Każda z leczonych przez nas pacjentek przechodzi 3D/4D sonohisterografię i/lub histeroskopię wtórnego wejrzenia w ciągu 4-8 tygodni po zabiegu.

Pionierskie badania z zakresu diagnostyki pooperacyjnej z zastosowaniem 3D-SIS dr Artura Ludwina i wsp.

pt “Diagnostic accuracy of three-dimensional sonohysterography compared with office hysteroscopy and its interrater/intrarater agreement in uterine cavity assessment after hysteroscopic metroplasty” zostały ostatnio także opublikowane na łamach słynnego amerykańskiego czasopisma z zakresu medycyny rozrody Fertility & Sterility (Impact factor = 4.17, No 1 w zakresie Eigenfactor w Ginekologii i Połoznictwie).

Zapraszamy do odwiedzenia strony:

http://www.fertstert.org/article/S0015-0282(14)00087-9/abstract

Chętnie służymy radą i pomocą wszystkim kobietą u których rozpoznano przegrodę macicy lub istnieją trudności diagnostyczne w różnicowaniu tej wady.

W przypadku przegrody całkowitej macicy i pochwy stosujemy technikę jednoczasowej resekcji przegrody pochwy przy użyciu systemu uszczelniania naczyń LigaSure lub diatermii monopolarnej. Następnie wykonujemy histeroskopową resekcję przegrody kanału szyjki oraz jamy macicy z użyciem silikonowych cewników kierunkowych.

Poniżej przedstawiamy zdjęcie prawidłowo przebiegającej ciąży u jednej z wielu leczonych u nas z powodu przegrody macicy pacjentek.

Histeroskopowe usunięcie przegrody w asyście 4D transrektalnej ultrasonografii powoduje, że uzyskujemy kształt normalnej jamy macicy oraz jednakową grubość dna macicy dostosowaną do kształtu zewnetrzego macicy.

Dzięki temu możliwe jest bezpieczne donoszenie ciąży, bez ryzyka pęknięcia dna macicy. Takie ryzyki istnieje gdy wykonuje się samą histeroskopię, a lekarz nadmiernie przetnie włókna mieśniówe w dnie macicy.

Wady wrodzone narządu rodnego

Stosowane aktualnie przez nas metody są wynikiem naszych wieloletnich doświadczeń, badań naukowych w tym względzie, konsultacji i dyskusji z innymi autorytetami międzynarodowymi w tej dziedzinie, jak też wynikami potwierdzonych danych naukowych.

Wrodzone wady macicy – Szpital Medfemina | Wrocław

Wady wrodzone narządu rodnego

Dr n. med. Zofia Borowiec:

Czy wady wrodzone macicy powodują niepłodność?

Anomalie rozwojowe macicy (wady wrodzone macicy, malformacje wrodzone macicy, nieprawidłowości müllerowskie macicy) od dawna wiązano ze stratą ciąży i powikłaniami położniczymi.

Leia também:  Wodniak jajowodu – przyczyny, objawy, leczenie, ciąża

Nie wpływają one na ogół na zdolność poczęcia czyli samego zajścia w ciążę – problem polega na niepowodzeniach w rozwoju i donoszeniu ciąży.

Jeśli zostają wykryte podczas badań nad niepłodnością, nie mogą więc być uważane za główną przyczynę niepłodności, ale raczej za kolejną przeszkodę, którą należy brać pod uwagę wybierając sposób leczenia po zakończeniu diagnostyki. Wyjątkiem od zasady może być macica przegrodzona, o czym obszerniej w rozdziale

Co to właściwie oznacza – wady wrodzone macicy?

Są to po prostu nieprawidłowe kształty macicy, wynikające z zaburzenia jej budowy. Jest kilka rodzajów wad i każda ma inny wpływ na dalsze losy kobiety. Jedne z nich podlegają leczeniu operacyjnemu, inne należy jedynie obserwować i odpowiednio prowadzić ciążę u pacjentek ze stwierdzoną wadą.

Skąd się biorą wady wrodzone macicy?

Wady wrodzone macicy są spowodowane zaburzeniami rozwoju wewnętrznych żeńskich narządów płciowych w życiu płodowym.

Nie udowodniono podłoża genetycznego powstawania omawianych zaburzeń, podejrzewa się wpływ nieprawidłowości produkcji hormonów, a także wpływ czynników takich jak promieniowanie jonizujące, zakażenia wewnątrzmaciczne czy leki i substancje toksyczne oddziałujące podczas rozwoju płodu żeńskiego w łonie matki

Kiedy powstają wady wrodzone macicy?

Bardzo wcześnie – bo jeszcze w życiu płodowym, w łonie matki. Stąd nazwa „wrodzone” – powstają długo przed urodzeniem się małej dziewczynki, w pierwszych miesiącach jej życia w macicy matki.

W trakcie embriogenezy, w 6 tygodniu życia zarodka, układ rozrodczy żeński i męski wygląda jednakowo. Około 9 tygodnia ciąży w ciele zarodka żeńskiego z odpowiedniego połączenia się dwóch „rurek” czyli przewodów Wolffa i Müllera wytwarzają się kolejno jajowody, macica i pochwa.

W 12 tygodniu życia płodowego żeński układ rozrodczy jest już wstępnie rozwinięty, macica posiada wyraźny zewnętrzny kontur i w przekroju widoczne jest typowo ukształtowane endometrium.

Jeśli opisywane przewody ( „rurki”) nieprawidłowo się połączą – występują anomalie rozwojowe macicy (wady wrodzone macicy).

Zaburzenia powyżej opisywanego etapu rozwoju embrionalnego są przyczyną współwystępowania wad rozwojowych macicy i często układu moczowego, ponieważ powstają one w jednym procesie.

Czy wady wrodzone macicy występują często?

Rzeczywista częstość występowania nieprawidłowości müllerowskich jest trudna do oszacowania i w zależności od przyjętych kryteriów waha się w granicach od 0,16 do 10 %.

średnio uznaje się że w populacji ogólnej wady macicy występują u 5,5% kobiet, w znacznej większości nie powodując następstw klinicznych.

Stwierdzono jednak, że u kobiet z wywiadem obciążonym utratą ciąż występowanie wad wrodzonych macicy jest znamiennie wyższe,.

Jakie są rodzaje wad wrodzonych macicy?

  • Z uwagi na dość częste występowanie wad rozwojowych żeńskich wewnętrznych narządów płciowych oraz zależność podejmowanych decyzji kliniczno-terapeutycznych od typu wady, ich klasyfikacja pozostaje od wielu lat wyzwaniem dla środowisk naukowych.
  • Rysunek schmatyczny rodzajów wad macicy:
  • Literatura:
  • Rechberger, T i Kulik-Rechberger, B. Wady wrdzone układu moczowo-płciowego. Ginekol Pol. . 2011, strony 137-145.
  • Troiano, R i McCarthy, S. Mullerian duct anomalies: imaging and clinical issues. Radiology. 233 October 2004, strony 19-34.
  • Malewski, Z , red.Slomko, Z. Wady rozwojowe żeńskich narządów płciowych . Ginekologia . Warszawa : PZWL, 2008, strony 121-130.
  • Musset, R, i inni. Study of the upper urinary tract in patients with uterine malformations. Study of 133 cases. Presse Med. 75(24) May 1967, strony 1227-32.
  • Bartel, H. Embriologia. Warszawa : PZWL, 2004. strony 338-360.
  • Larsen, WJ. Development of the urogenital system. In: Human embryology. New York, : Churchill Livingstone, 1993. strony 235–279.
  • Maneschi, F, i inni. Hysteroscopically detected asymptomatic mullerian anomalies: prevalence and reproductive implications. 1995, 40., strony 684–688.
  • Grimbizis, G i Campo, M. Congenital malformations of the female genital tract: the Need for a New classification system. Fertil Steril. 2010, 94, strony 401-407.
  • Byrne, J, Nussbaum-Blask, A i Taylor, WS. Prevalence of mullerian duct anomalies detected at ultrasound. Am J Med Genet. 2000;, Tom 94, strony 9–12.
  • Simon, C, i inni. Mullerian defects in women with normal reproductive outcome. Feril Steril. 1991, 56, strony 1192– 1193.
  • Chan, Y.Y., i inni. The prevalence of congenital uterine anomalies in unselected and high-risk populations: a systematic review. Hum Reprod Update. 2011, Tom 17(6):, November;, strony 761–771.
  • Stray-Pedersen, B i Stray-Pedersen, S. Etiologic factors and subsequent reproductive performance in 195 couples with a prior history of habitual abortion. 1984, 148, strony 140-146.
  • Harger, J, i inni. Etiology of recurrent pregnancy losses and outcome of subsequent pregnancies. 1983, 62, strony 574-581.
  • Buttram, V i Gibbons, W. Mullerian anomalies: a proposed classification (an analysis of 144 cases). Fertil Steril. . 1979, strony 40-46.
  • Acién, P, Acién, M i Sánchez-Ferrer, ML. Müllerian anomalies “without a classification”: from the didelphys-unicollis uterus to the bicervical uterus with or without septate vagina. Fertil Steril. 91(6) Jun; 2009, strony 2369-75.
  • Ostronyelt P, Renner SP, Brucker S, Strissel PL, Strick R, Ostronyelt PG,Doerr HG, Schott GE, Hucke J, Wallwiener D, Beckmann MW. The VCUAM (Vagina Cervix Uterus Adnex Associated Malformation) classification: a new classification for genital malformations. Fertl Steril . 84: 2005, strony 1493–1497.
  • Grimbizis GF, Campo R i group, On behalf of the Scientific Committee of the Congenital Uterine Malformations (CONUTA) common ESHRE/ESGE working. Clinical approach for the classification of congenital uterine malformations. Gynecol Surg. . 9(20) May; 2012 .
  • Grimbizis, GF, i inni. The ESHRE–ESGE consensus on the classification of female genital tract congenital anomalies. Gynecol Surg. Aug 2013, strony 199–212.
  • Salim R, Woelfer B, Backos M, Regan L, Jurkovic D. Reproducibility of three-dimensional ultrasound diagnosis of congenital uterine anomalies. Ultrasound Obstet Gynecol. 2003 Jun, strony 21(6):578-82.
  • Lin PC, Bhatnagar KP, Nettleton GS, Nakajima ST. Female genital anomalies affecting reproduction. Fertil Steril. 78(5): Nov; 2002, strony 899-915.
  • Heinonen PK, Saarikoski S, Pystynen P. Reproductive performance of women with uterine anomalies. An evaluation of 182 cases. . Acta Obstet Gynecol Scand . 1982;, strony 61: 157–162.
  • Grimbizis GF, Camus M, Tarlatzis BC, Bontis JN, Devroey P. Clinical implications of uterine malformations and hysteroscopic treatment results. Hum Reprod Update . 2001, strony 161-174.
  • Chan, YY, Jayaprakasan, K i Raine-Fenning, NJ. Reproductive outcomes in women with congenital uterine anomalies: a systematic review. Ultrasound Obstet Gynecol. 38 2011, strony 371–382.
  • Fedele L, Bianchi S, Marchini M, Franchi D, Tozzi L, Dorta M. Ultrastructural aspects of endometrium in infertile women with septate uterus. Fertil Steril. Apr; 1996, strony 65(4):750-2.
  • Fedele L, Dorta M, Brioschi D,. Magnetic resonance evaluation of double uteri. Obstet Gynecol. 1989, strony 844-847.
  • Rechberger T, Wrobel A. Klasyfikacja oraz leczenie operacyjne anomalii rozwojowych narządu rodnego. 2005, 76, strony 921-925.
  • Strassmann, E. Fertility and unification of double uterus. Fertil Steril. 1966, 17, 165-176. 1966, strony 165-176.
  • Brucker, SY, i inni. Treatment of congenital malformations. Semin Reprod Med. 29(2) Mar 2011, strony 101-12.
  • Sugiura-Ogasawara, M, i inni. Does surgery improve live birth rates in patients with recurrent miscarriage caused by uterine anomalies? J Obstet Gynaecol. . 2014 Jul, 24, strony:1-4.
  • Sinha, R, i inni. Laparoscopic metroplasty for bicornuate uterus. J Minim Invasive Gynecol. Jan-Feb;13(1) 2006 , strony 70-3.
  • Alborzi, S, i inni. Laparoscopic metroplasty in bicornuate and didelphic uteri: feasibility and outcome. Arch Gynecol Obstet. 6 Nov 2014.
  • Das, A, Singh, AS i inni. Dysmenorrhea due to a rare müllerian anomaly. Niger J Clin Pract. 14 Jul-Sep 2011, strony 377-9.
  • Dadhwal, V, i inni. Hematometra in postmenarchal adolescent girls: a report of two cases. Gynecol Obstet Invest. 2000, strony 67-9.
  • Acién, P, i inni. The cavitated accessory uterine mass: a Müllerian anomaly in women with an otherwise normal uterus. Obstet Gynecol. Nov 2010, Tom 5, 116, strony 1101-9.
  • Takeuchi H, Sato Y, Shimanuki H, Kikuchi I, Kumakiri J, Kitade M, Kinos. Accurate preoperative diagnosis and laparoscopic removal of the cavitated non-communicated uterine horn for obstructive Mullerian anomalies. J Obstet Gynaecol Res. Feb 2006, strony 32(1):74-9.
  • Devine, K, i inni. Is magnetic resonance imaging sufficient to diagnose rudimentary uterine horn? A case report and review of the literature. J Minim Invasive Gynecol. Jul-Aug 2013, strony 20(4):533-6. .
  • Szkodziak P, Woźniak S, Czuczwar P, Paszkowski T Usefulness of three dimensional transvaginal ultrasonography and hysterosalpingography in diagnosing uterine anomalies. Ginekol Pol. May 2014, strony 85(5):354-9.
  • Salazar-López R, Antillón-Valenzuela J. Rudimentary horn pregnancy: first trimester ultrasound diagnosis and laparoscopic confirmation. Ginecol Obstet Mex. Aug; 2013, strony 81(8):482-6.
  • Fouelifack FY, Fouogue JT, Messi JO i inni. Spontaneous second-trimester ruptured pregnancy of rudimentary horn: a case report in Yaounde, Cameroon. . Pan Afr Med J. May 2014, 26, str.18 – 86.
  • Michalas S, Creatsas G, Deligeoroglou E, Markaki S. High-grade endometrial stromal sarcoma in a 16-year-old girl. Gynecol Oncol. Jul 1994, 54(1)strony:95-8.
  • Strawbridge LC, Crouch NS, Cutner AS, Creighton SM. Obstructive mullerian anomalies and modern laparoscopic management. J Pediatr Adolesc Gynecol. Jun 2007, strony 20(3):195-200.
  • Lee CL, Jain S, Wang CJ, Yen CF, Soong YK. Classification for endoscopic treatment of mullerian anomalies with an obstructive cervix. J Am Assoc Gynecol Laparosc. Aug 2001,8(3) strony 402-8.
  • Akdemir, A, i inni. Coring-type laparoscopic resection of a cavitated non-communicating rudimentary horn under hysteroscopic assistance. J Obstet Gynaecol Res. 116(5) Jul 2014, strony 1950-4.
  • Pados G, Tsolakidis D, Athanatos D,. Reproductive and obstetric outcome after laparoscopic excision of functional, non-communicating broadly attached rudimentary horn: a case series. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. Nov 2014, strony 182:33-7.
  • Caserta, D, i inni. Pregnancy in a unicornuate uterus: a case report. J Med Case Rep. 29 Apr 2014, str. 130.
Leia também:  Przeziębiony pęcherz – jak leczyć domowymi sposobami i jak zapobiegać?

Malformacje macicy – Wikipedia, wolna encyklopedia

Malformacje macicy

Macica dwurożna

ICD-10

Q51Wrodzone wady rozwojowe macicy i szyjki macicy

Q51.0

Niewytworzenie i zanik macicy

Q51.1

Zdwojenie macicy wraz ze zdwojeniem szyjki i pochwy

Q51.2

Inne zdwojenie macicy

Q51.3

Macica dwurożna

Q51.4

Macica jednorożna

Q51.5

Niewytworzenie i zanik szyjki macicy

Q51.6

Zarodkowa torbiel szyjki macicy

Q51.7

Wrodzona przetoka między macicą a przewodem pokarmowym lub drogami moczowymi

Q51.8

Inne wrodzone wady rozwojowe macicy i szyjki

Q51.9

Wrodzona wada rozwojowa macicy i szyjki, nie określona

Malformacje macicy – grupa wad wrodzonych macicy, powstałych wskutek zaburzenia rozwoju przewodów Müllera w embriogenezie. Występują u około 1% kobiecej populacji, są jednak niedodiagnozowane z powodu często bezobjawowego przebiegu. Część z nich objawia się zaburzeniami miesiączkowania, bólem, pierwotną niepłodnością lub niemożnością utrzymania ciąży. Wady budowy macicy stwierdza się u około 12% pacjentek z poronieniami nawykowymi. U 30% ciężarnych z wadami rozwojowymi narządu rodnego występuje niewydolność cieśniowo-szyjkowa[1].

Histerosalpingogram T-kształtnej macicy związanej z ekspozycją płodu na DES (klasa VII)
Histerosalpingogram macicy jednorożnej

Podział

Klasyfikacja anatomiczna malformacji macicy według American Fertility Society

Klasa

Opis

I

Agenezja lub hipoplazja struktur wywodzących się z przewodów Müllera

II.

Macica jednorożna (uterus unicornis)

III.

Macica podwójna (uterus didelphys)

IV.

Macica dwurożna (uterus bicornis)

V.

Macica podzielona

VI.

Macica łukowata (uterus arcuatus)

VII.

Wady macicy związane z wewnątrzmaciczną ekspozycją na dietylstilbestrol (DES)

A. Pochwy
B. Szyjki macicy
C. Trzonu macicy
D. Jajowodów
E. Postaci złożone
A. Z rogiem szczątkowym z jamą

  • jama rogu szczątkowego łączy się z jamą główną macicy (komunikujący róg szczątkowy)
  • jama rogu szczątkowego bez połączenia z główna jamą macicy (niekomunikujący róg szczątkowy)
B. Z rogiem szczątkowym bez jamy
C. Bez rogu szczątkowego
A. Całkowicie do poziomu ujścia wewnętrznego
B. Częściowo
A. Z przegrodą całkowitą (uterus septus)
B. Z przegrodą częściową (uterus subseptus)

Objawy

Obraz kliniczny jest zróżnicowany i zależy od rodzaju posiadanej wady. Najczęstszymi objawami są:

  • zaburzenia miesiączkowania
  • ból
  • pierwotna niepłodność
  • nawykowe poronienia
  • porody przedwczesne
  • powikłania w przebiegu porodu

Rozpoznanie

W diagnostyce wad macicy stosuje się[1]:

  • badanie ginekologiczne
  • ultrasonografię (USG)
  • histerosalpingografię (HSG)
  • histeroskopię
  • laparoskopię
  • tomografię rezonansu magnetycznego (MRI)

Przypisy

  1. ↑ a b Wady wrodzone żeńskich narządów płciowych. W: Zbigniew Friebe, Karina Kapczuk: Położnictwo i ginekologia, t. 2. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 593-600. ISBN 83-200-3082-X.

Linki zewnętrzne

  • The Congenital Uterine Anomalies

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Malformacje_macicy&oldid=63862370”

Wady rozwojowe narządu rodnego | Kobiece sprawy

Wady wrodzone narządu rodnego po­wstają wskutek defektów rozwoju przewo­dów kołośródnerczowych (Mullera) pod po­stacią agenezji przewodów płciowych lub nieprawidłowości w scalaniu tkanek lub ich kanalizacji.

Jest to związane z wpływem czynników szkodliwych działających na płód w okresie jego organogenezy.

Nieprawidło­wości rozwoju narządu rodnego mogą dać różne odmiany wad rozwojowych od zwy­kłego zarośnięcia błony dziewiczej w poje­dynczym narządzie rodnym do zarośnięcia dróg rodnych na różnej wysokości w narzą­dzie rodnym podwójnym.

Do wad rozwojowych narządu rodnego re­prezentowanych najczęściej należą anoma­lie macicy i pochwy. Całkowity brak prze­wodów kołośródnerczowych jest przyczyną braku macicy i pochwy.

Zatrzymany roz­wój przewodów przyśródnerczowych lub czę­ściowa agenezja tkanek przewodu kołośródnerczowego daje macicę jednorożną (uterus unicornis) plus jej jajowód z lub bez pełnej formy szczątkowego rogu macicy po drugiej stronie.

Trzon macicy odpowiada miejscu połą­czenia się linii środkowej prawego i le­wego przewodu koło śródnerczowego. Prze­groda oddzielająca je zanika pod koniec trze­ciego miesiąca życia płodowego.

Nieprawi­dłowe połączenia pomiędzy przewodami po­wodują takie wady jak: macica podwójna (uterus didelphys), macica łukowata (uterus arcuatus), macica dwórożna (uterus bicornis), przegrody pochwowe (vaginae septa). Rzadko występuje macica podwójna z po­dwójnymi jajnikami i jajowodami.

Zahamo­wanie prawidłowego połączenia i kanaliza­cji przewodów kołośródnerczowych może być przyczyną wrodzonego braku pochwy i ma­cicy (aplasia vaginae et uteri).

Zarośnięcie szyjki macicy (atresia cervicalis) występuje zwykle w macicach podwój­nych w jednej z dwóch szyjek i może być przyczyną haematometra. Krew miesiącz­kowa nie znajdując ujścia do pochwy groma­dzi się w jamie macicy. Udrożnienie szyjki likwiduje tę wadę na stałe.

Zarośnięcie pochwy (atresia vaginae) roz­poznawane jest w okresie noworodkowym lub częściej w okresie pokwitania. Brak droż­ności błony dziewiczej objawia się w okresie dojrzewania pozornym brakiem miesiączki oraz napadowymi bólami w dole brzucha w odstępach 4-tygodniowych.

Krew mie­siączkowa gromadzi się w pochwie (haema- tokolpos), później w jamie macicy (haema­tometra), a w zaniedbanych przypadkach w jajowodach (haematosalpinx).

Rozpozna­nie ustala się na podstawie badania gine­kologicznego, podczas którego stwierdza się zarośnięcie pochwy, a w obrębie miednicy mniejszej guz o różnych rozmiarach w za­leżności od czasu jaki upłynął od menarche.

Zarośnięta błona dziewicza jest mniej lub bardziej uwypuklona i często prześwieca przez nią stara, smołowata, gęsta krew. Le­czenie polega na chirurgicznym udrożnieniu pochwy.

Znaczenie kliniczne powyższych wad u dziewczynek jest znikome, podczas gdy w wieku rozrodczym anomalie te mogą być przyczyną powikłań położniczych, niedonoszenia ciąży lub rzadziej zaburzeń ginekolo­gicznych, takich jak: niepłodność i zaburze­nia cyklu miesięcznego.

Wady wrodzone narządów płciowych i układu pokarmowego

  • Wady wrodzone narządów płciowych i dolnego odcinka układu pokarmowego budzą w rodzicach niepokój oraz lęk o przyszłość dziecka.
  • Martwisz się o swoje dziecko?
  • Jesteś w ciąży i chcesz dowiedzieć się czegoś więcej na temat zagrożeń?

Ten artykuł jest dla Ciebie! Dowiedz się więcej o zagrożeniach związanych z wadami narządów płciowych oraz dolnego odcinka układu pokarmowego u noworodków.

bezpłatna konsultacja prawna

Wady wrodzone narządów płciowych i dolnego odcinka układu pokarmowego – wada Zastawki Cewki Tylnej (ZCT)

Wada Zastawki Cewki Tylnej oznacza nadmierny przerost błony śluzowej między ścianą cewki błoniastej, a wzgórkiem nasiennym, co utrudnia odpływ moczu u chłopców.

Wada występuje u 1:5000–8000 żywo urodzonych noworodków płci męskiej.

Rodzaj i nasilenie zależą od: wieku pacjenta, stopnia zaburzeń odpływu moczu (objawy przeszkodowe), towarzyszących zakażeń układu moczowego (ZUM).

Objawami wada Zastawki Cewki Tylnej są:

  • utrudniona mikcja
  • powiększony obwód brzucha
  • zakażenie układu moczowego
  • uszkodzenie nerek
  • wymioty,
  • nadmierny spadek masy ciała
  • żółtaczka
  • niedokrwistość
  • zły stan ogólny
  • czasem gorączka

Wada może zostać zdiagnozowana już w okresie prenatalnym, podczas standardowego badania USG. Po porodzie wykonuje się następujące badania diagnostyczne:

  • cystouretrografia mikcyjna
  • USG jamy brzusznej
  • renoscyntygrafia
  • oraz badania laboratoryjne (badanie ogólne i posiew moczu, oznaczenie stężenia kreatyniny oraz mocznika)

Czas i rodzaj leczenia ustala zespół złożony z: chirurga, urologa, neonatologa, anestezjologa.

Wady wrodzone narządów płciowych i dolnego odcinka układu pokarmowego – zespół wynicowania kloaki

Wynicowanie kloaki dotyczy 1:300 000 urodzeń, ryzyko wystąpienia wady jest jednakowe u obu płci. Objawami są:

  • wynicowanie centralnie położonej kątnicy
  • bocznie położonych 2 połówek pęcherza moczowego
  • wypadanie jelita cienkiego przez zastawkę krętniczo-kątniczą
  • nieprawidłowe rozwinięcie jelita grubego
  • szeroki rozstęp spojenia łonowego
  • przepuklina pępowinowa (90% noworodków)

U chłopców:

  • słabo rozwinięte prącie
  • moszna rozdwojona
  • wnętrostwo

U dziewczynek:

  • rozsunięte obie połówki łechtaczki i warg sromowych
  • często występuje zdwojenie układu rodnego

Zazwyczaj wadę leczy się chirurgicznie, ale najczęściej leczenie musi zostać odroczone ze względu na zły stan ogólny dziecka.

zadzwoń teraz

Wady wrodzone narządów płciowych i dolnego odcinka układu pokarmowego – zespół wynicowania pęcherza moczowego

Zespół wynicowania pęcherza moczowego występuje u 1:10 000–50 000 dzieci i dwa razy częściej dotyczy chłopców. Objawami są:

  • rozstęp spojenia łonowego z rotacją zewnętrzną talerzy kości biodrowych
  • trójkątny ubytek w powłokach dolnej części ściany brzucha
  • brak przedniej ściany pęcherza moczowego, a tylna ściana jest zrośnięta z powłokami brzusznymi
  • przemieszczenie ku przodowi odbytu oraz pochwy
  • u chłopców: prącie jest krótkie, szerokie, całkowicie rozszczepione grzbietowo
  • u dziewczynek: łechtaczka jest rozdwojona, wargi sromowe słabo rozwinięte, pochwa krótka ze zwężonym ujściem , czasem występuje wypadanie narządu rodnego
  • u noworodka: gładka, lśniąca błona śluzowa pęcherza ze skłonnością do krwawień i kalafiorowatych przerostów; czasem współistnieje przepuklina pępowinowa

Leczenie operacyjne musi zostać rozpoczęte najpóźniej w 2 dobie życia dziecka!

Wady wrodzone narządów płciowych i dolnego odcinka układu pokarmowego – wierzchniactwo

Wierzchniactw występuje u 1:150 000 dzieci i 4 razy częściej dotyczy chłopców. Charakterystyczne u chłopców są:

  • krótkie przygięte ku górze prącie z grzbietowym rozszczepieniem cewki moczowej
  • nadmiar napletka po stronie brzusznej
  • nietrzymanie moczu (85% przypadków)

Natomiast, dziewczynek dotyczą takie problemy, jak:

  • całkowite rozdwojenie łechtaczki
  • niewykształcenie cewki moczowej
  • nietrzymanie moczu
  • słabo rozwinięte wargi sromowe

Wady wrodzone narządów płciowych i dolnego odcinka układu pokarmowego – malformacje odbytu i odbytnicy

Malformacje odbytu i odbytnicy oznaczają nieprawidłowe położenie/niedrożność/zwężenie odbytu. Wada dotyczy 1–4:5 000 żywo urodzonych dzieci. Jak się objawia?

  • u chłopców: przetoka do cewki moczowej lub szyi pęcherza (obecność smółki w moczu)
  • u dziewcząt: przetoka do przedsionka pochwy (obecność smółki w przedsionku pochwy)

Malformacje odbytu i odbytnicy można zdiagnozować przy pomocą badania proktologicznego noworodka, RTG miednicy (24–48 godzina życia dziecka), USG jamy brzusznej, badanie ogólne moczu. Leczenie polega na chirurgicznej korekcji wady.

Krajowy Rejestr Osób Poszkodowanych wspiera pacjentów

Wspieramy oraz edukujemy pacjentów. Możesz się do nas zgłosić, jeżeli podejrzewasz błąd lekarza. Zapewniamy bezpłatne porady z zakresu prawa medycznego. Zadzwoń 722 080 080 i uzyskaj bezpłatną pomoc prawną. Jesteśmy po to, aby Ci pomóc.

  1. bezpłatna porada
  2. Wystarczy Twój jeden telefon do nas, aby uzyskać profesjonalną pomoc.
  3. Nie pobieramy z góry żadnych opłat!
  4. Zadzwoń  teraz – to nie wymaga wysiłku, a może tylko pomóc.

Telefon 722 080 080, lub napisz do nas [email protected]

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*