Trudno gojące się rany

5/5
(5)

Zapewniamy elastyczny wybór sposobów dostawy i płatności!

Granugel to hydrożelowy opatrunek przeznaczony do ran odleżynowych, zespołu stopy cukrzycowej czy owrzodzeń z martwicą suchą bądź rozpływną. Wspiera proces gojenia się tkanek dzięki utrzymaniu odpowiednio wilgotnego środowiska w ranie. 

Dla kogo przeznaczony jest produkt?

W praktyce lekarskiej:

  • dla pacjentów z trudno gojącymi się ranami, m.in. owrzodzeniami czy odleżynami z martwicą suchą bądź rozpływną

W opiece długoterminowej:

  • dla osób leżących, podopiecznych (pacjentów) placówek opiekuńczych, którzy borykają się z problemem ran trudno gojących się m.in. odleżyn i owrzodzeń podudzi z martwicą

W domu:

  • dla osób dorosłych, którzy borykają się z problemem ran trudno gojących się m.in.odleżyn czy owrzodzeń podudzi z martwicą

Trudno gojące się rany

  • Opatrunek do leczenia ran głębokich z martwicą suchą bądź rozpływną
  • Tworzy wilgotne środowisko wspierający proces gojenia się rany
  • Nawadnia tkankę martwiczą rozpoczynając proces oczyszczania rany
  • Stymuluje aktywność makrofagów i pobudza proces ziarninowania
  • Konsystencja żelu ułatwia aplikację
  • Łatwy do usunięcia z rany
  • Preparat należy zmieniać rzadziej niż co 3 dni w wilgotnych ranach martwiczych i co 7 dni w czystych ranach ziarninujących

Działanie

Przyspieszenie gojenia

Zastosowanie

Rany z martwicą

Wyrób medyczny

 
Trudno gojące się rany

Przedpłata na konto (przelew tradycyjny oraz płatność elektroniczna)

  • 12,99 zł – do kwoty 99 zł
  • 0,00 zł – powyżej kwoty 99 zł

Płatność przy odbiorze 

  • 15,49 zł – do kwoty 99 zł
  • 2,99 zł – w kwocie 99 zł – 1000 zł 
  • Zamówienia powyżej kwoty 1000 zł nie są realizowane za pobraniem

Dostępne formy dostawy

  • GLS
  • InPost
  • Pocztex
  • Paczkomat
  • Punkty odbioru Poczty Polskiej (Żabka, Orlen, Ruch, Urząd Pocztowy).

Uwaga – wybrane usługi mogą być niedostępne gdy:

  • Nie wyraziłeś zgody na fakturę elektroniczną – w przypadku niektórych przewoźników nie mamy możliwości dołączenia faktury papierowej (zmiany ustawień możesz dokonać po przejściu do “Moje konto” w zakładce “Zarządzanie zgodami”)
  • Nie jesteśmy w stanie spakować Twojego zamówienia do kartonu zdefiniowanego jako maksymalny dla danej formy dostawy. 
  • Wartość zamówienia przekracza zakres odpowiedzialności przewoźnika za Twoją paczkę w ramach danej formy dostawy.

2. Czas dostawy

Wyciąg z regulaminu punkt IV:

  1. Sprzedawca dostarcza zamówione Towary przesyłką kurierską. Koszty przesyłki określa załącznik nr 3 do niniejszego Regulaminu. 
  2. Zamówione Towary mogą zostać dostarczone przez Sprzedawcę jedynie pod wskazany przez Klienta adres wskazany w złożonym Zamówieniu.
  3. Termin dostawy zamówionego Towaru może wynosić do siedmiu dni roboczych od dnia otrzymania przez Klienta potwierdzenia Zamówienia.
  4. W przypadku, kiedy występują duże różnice w czasie realizacji lub sposobie pakowania i dostawy poszczególnych towarów, składających się na jedno Zamówienie, Sprzedawca może samodzielnie zdecydować o podziale zamówienia na mniejsze przesyłki. W takim przypadku, ogólny koszt dostawy podany Klientowi przy składaniu zamówienia nie ulega zmianie, a jedynie zostaje rozdzielony na poszczególne przesyłki cząstkowe. W przypadku anulowania części Zamówienia, korekcie ulegają wyłącznie te koszty dostawy, które zostały przypisane do niedostarczonej części Zamówienia. Anulowanie części Zamówienia przez Klienta jest dopuszczalne jednie do chwili otrzymania przez niego potwierdzania Zamówienia (pkt III ust. 5 niniejszego Regulaminu). 

3. Warunki płatności

W naszym sklepie za zamówione artykuły można zapłacić tradycyjnym przelewem na konto, płatnością online, kartami płatniczymi lub gotówką przy odbiorze paczki. Wybraną formę płatności należy zaznaczyć w formularzu zamówienia.

Numer konta bankowego: 70 1090 1506 0000 0001 1258 2259 – Santander Bank Polska S.A. 

  • Przy tradycyjnym przelewie bankowym w polu “Tytułem” prosimy umieścić numer zamówienia.
  • Operatorem płatności elektronicznych (przelew online, karta płatnicza) jest firma PayU S.A.

Trudno gojące się rany – rany ropiejące, u pacjentów z cukrzycą

Trudno gojące się rany

Czym jest i jak powstaje rana?

Rana jest stanem, w którym dochodzi do uszkodzenia bądź przerwania ciągłości tkanek pod wpływem działania czynnika uszkadzającego.

Czynnik ten może być zarówno zewnętrzny, taki jak uraz mechaniczny, chemiczny czy termiczny.

Może być również endogenny, wynikający z różnych stanów chorobowych takich jak niedokrwienie tętnicze, niewydolność żylna, zakażenia o różnej etiologii, czy też zmiany troficzne, jak na przykład odleżyny.

Najczęstszym mechanizmem powstania rany jest zadziałanie ostrego przedmiotu, takiego jak ostrze noża. W zależności od siły działania urazu oraz głębokości jego penetracji, rana może mieć różną głębokość, a co za tym idzie różne struktury mogą być uszkodzone.

Inny mechanizm powstawania ran działa, jeśli są one wynikiem działania tępego przedmiotu. Tego typu rany są zazwyczaj dużo bardziej skomplikowane i trudniej się goją, gdyż oprócz przerwania ciągłości skóry dochodzi często do uszkodzenia otaczających tkanek. Gojenie ich jest zazwyczaj dłuższe, a ryzyko zakażenia większe.

Trudno gojące się rany – Jakie są rodzaje ran?

Rany klasyfikowane są w zależności od rodzaju oraz siły działającego czynnika uszkadzającego. Najczęściej wyróżnia się rany cięte, kłute, szarpane, kąsane, tłuczone i postrzałowe.

Bardzo często oprócz uszkodzenia skóry oraz naskórka dochodzi do uszkodzenia struktur położonych głębiej, takich jak powięzie, naczynia, mięśnie czy włókna nerwowe.

Im więcej struktur jest uszkodzonych, i im są one rozleglejsze, tym trudniejsze i dłuższe jest gojenie się rany, a ryzyko powstania blizny wyższe.

Jak wygląda prawidłowe gojenie się ran?

Prawidłowy proces gojenia się ran składa się z czterech etapów. Pierwszym z nich jest krzepnięcie krwi. W ciągu kilku minut od powstania rany, dochodzi do gromadzenia się płytek krwi i przyklejaniu ich w miejscu uszkodzenia. Uwalniają one szereg czynników inicjujących proces gojenia oraz powodują wytworzenie siatki włóknikowej. Prowadzi to do powstania skrzepu.

Następnie dochodzi do miejscowego stanu zapalnego, w trakcie którego dochodzi do eliminacji uszkodzonych i martwych komórek, a także patogenów mogących być czynnikiem sprawczym nad każenia rany.

W kolejnym etapie dochodzi do powstawania nowych naczyń krwionośnych odżywiających tkankę, dochodzi do wzmożonych podziałów komórkowych oraz syntezy włókien kolagenowych i elastynowych.

Wreszcie, w ostatnim etapie dochodzi do przebudowy tkanki, dojrzewania komórek i usunięcia niepotrzebnych elementów.

Trudno gojące się rany – sposoby gojenia

Wyróżnia się dwa zasadnicze sposoby gojenia się ran. Pierwszym z nich jest gojenie pierwotne, przez tak zwany rychłozrost. Ten rodzaj jest najkorzystniejszy, i bardzo często kończy się bez pozostawienia blizny. Dochodzi do niego kiedy rana jest precyzyjna, a brzegi równe. Umożliwia to złączenie brzegów rany np. przez ich zszycie, oraz regenerację skóry bez ubytku tkankowego.

Drugi rodzaj gojenia to gojenie wtórne, przez ziarninowanie. Dochodzi do niego najczęściej w przebiegu dużych ran, z ubytkami tkankowymi. Rozpoczyna się wytworzeniem ziarniny w dnie rany. Powstaje ona z wrastających naczyń krwionośnych. Ziarnina stanowi podstawę do regeneracji tkanki. Gojenie przez ziarninowanie zazwyczaj wiąże się z pozostawieniem blizny.

Kiedy gojenie się ran jest utrudnione?

Istnieją stany chorobowe, które związane są z utrudnionym gojeniem ran. Należą do nich przede wszystkim stany związane z niedokrwieniem i niedotlenieniem tkanek, zakażenia, nadmierne wysuszenie rany, dysfunkcje układu immunologicznego, cukrzyca, stosowanie steroidów, niedożywienie, osłabienie.

Ozonoterapia w leczeniu trudno gojących się ran

Ozon ma silne działanie uszkadzające komórki i tkanki. Uszkodzenie komórek ma miejsce na wielu płaszczyznach.

Jest to gaz drażniący, który w pierwszej kolejności prowadzi do degradacji błon komórkowych.

Następnie, po dostaniu się ozonu do wnętrza komórki powoduje hamowanie działania wielu enzymów wewnątrzkomórkowych, w rezultacie czego z kolei dochodzi do zahamowania procesu oddychania komórkowego.

Z uwagi na silne działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwpierwotniakowe oraz inaktywujące wirusy, ozon znajduje szerokie zastosowanie w medycynie. Z racji na większą ilość atomów tlenu oraz drażniące działanie, powoduje miejscowe rozszerzenie naczyń krwionośnych włosowatych, a co za tym idzie poprawia miejscowe ukrwienie i utlenowanie tkanki.

Powoduje to również polepszenie jej odżywienia. W rezultacie dochodzi do pobudzenia procesów regeneracyjnych w obrębie skóry, a także w obrębie tkanki łącznej poprzez aktywację fibroblastów skutkującą zwiększoną produkcją włókien kolagenowych i elastynowych. Powoduje to wspomożenie procesów gojenia się ran oraz wytwarzania blizn.

Ozonoterapia jest bardzo dobrym wyborem podczas leczenia owrzodzeń podudzi, które niewątpliwie należą do trudno gojących się ran. Jest to możliwe dzięki oddziaływaniu polegającym na poprawie utlenowania i odżywienia tkanek obwodowych.

Z kolei poprzez działanie opisywane w poprzednim akapicie, ozonoterapia jest chętnie wykorzystywana jako wspomaganie gojenia się owrzodzeń podudzi o różnej etiologii (na przykład w przebiegu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej czy angiopatiach cukrzycowych), nawet w bardzo zaawansowanym stadium.

Z kolei dzięki działaniu antyseptycznemu, eliminującemu bakterie, grzyby, pierwotniaki, a także hamowaniu namnażania się wirusów, ozonoterapia dodatkowo zabezpiecza owrzodzenia przed ryzykiem nadkażenia o różnorodnej etiologii oraz powikłań z tym związanych.

Trudno gojące się rany Poznań

Sposoby na trudno gojące się rany – Czytelnia apteki Cefarm24

Najprościej ujmując, rana to przerwanie ciągłości zewnętrznej powłoki skóry. Może wystąpić wskutek otarcia, kłucia, różnych skaleczeń i od głębokości rany zależy, jak będzie wyglądało jej gojenie.

Leia também:  Woda w organizmie – jakie są przyczyny zatrzymania wody w organizmie przed okresem?

Przerwanie ciągłości tkanek powoduje w naszych organizmach szereg procesów, które mają na celu ochronę przed zakażeniem oraz produkcję komórek, które zasklepią ranę. Można je podzielić na cztery fazy. Gojenie zaczyna się od stanu zapalnego, w trakcie którego m.in.

organizm niejako organizuje swoją obronę w postaci granulocytów i przeciwciał. Następnie, w czasie fazy wytwórczej następuje produkcja tak istotnego dla zasklepienia rany kolagenu.

Po tym dochodzi do obkurczenia, a finalnie do przebudowy rany, a więc działań związanych z fibroblastami i tworzeniu włókien kolagenowych. Sprawdźmy, co może nam pomóc na trudno gojące się rany.

Działania zewnętrzne

Przede wszystkim musimy zadbać o to, aby powierzchnia rany była odkażona. Jeśli z jakiegoś powodu nie mamy dostępu do środków czyszczących, ewentualne zakażenie jesteśmy w stanie rozpoznać po: zaczerwienieniu skóry, wydobywającej się ropie lub czerwonej prędze.

Najlepiej ranę przemyć solą fizjologiczną, nigdy preparatami z alkoholem – w ostateczności zimną wodą, ale nie pod zbyt wysokim ciśnieniem (można również zastosować roztwory wodne, takie jak lugola).

Jeśli wystąpiły zanieczyszczenia, w szczególności styczności z ziemią, poza oczyszczeniem należy skonsultować się z lekarzem w sprawie ewentualnej szczepionki na tężec, jeśli od ostatniej dawki minęło 10 lat.

Co ważne, nie możemy całkowicie wysuszyć zranionego miejsca, ponieważ do odbudowy tkanek nasz organizm potrzebuje wilgotnego środowiska. Stąd używamy plastrów lub specjalnych plastrów silikonowych. Warto mieć je zawsze ze sobą, szczególnie podczas zabaw z dziećmi. Wówczas plaster z ulubioną postacią pomoże malcowi szybciej zapomnieć o bólu.

Witaminy

Chociaż powszechnie kojarzymy witaminę C z odpornością i preparatami na przeziębienie i grypę, to ma ona kluczowe znaczenie także w procesach skórnych. Kwas askorbinowy wymienia się w grupie związków uczestniczących w tworzeniu kolagenu.

Warto więc w trakcie gojenia spożywać produkty spożywcze z witaminą C lub sięgnąć po suplementy, niejednokrotnie występujące z kolagenem. Równie istotne podczas gojenia są witaminy E oraz A.

Niedobór pierwszej z nich odpowiada za niedokrwistość, a brak witaminy A oznacza problemy z produkcją wspomnianego kolagenu. Obie witaminy również można suplementować.

Naturalne sposoby na trudno gojące się rany

Poza plastrami i dostępnymi żelami istnieją naturalne sposoby na przyśpieszenie gojenia. Działania bakteriobójcze niektórych roślin były znane już od starożytności, dlatego możemy skorzystać m.in. z właściwości cebuli czy kapusty.

Pomóc może również miód. Tymczasem na przyśpieszenie gojenia skuteczność wykazano w przypadku aloesu, mniszka lekarskiego oraz babki lancetowatej.

Ziołolecznictwo sugeruje także nacieranie skrzypem polnym, a trudno gojące się rany nie będą już problemem.

GOJENIE

W naszej praktyce klinicznej mamy do czynienia przede wszystkim z zespołem stopy cukrzycowej i ranami pożylakowymi, będącymi wynikiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. To rany przewlekłe.Aby proces gojenia takich ran przebiegał prawidłowo, musimy przede wszystkim zapewnić dobre ukrwienie tkanek.

Po sprawdzeniu drożności naczyń tętniczych może okazać się konieczne ich chirurgiczne udrożnienie. Następnie usuwa się wszelkie fragmenty martwych tkanek, gdyż pozostając w ranie, mogą wywołać infekcje bakteryjne. Rozwój bakterii zakłócałby wzrost tkanek, które wypełniają ranę, by mogła się zamknąć.

W leczeniu podaje się leki bakteriobójcze, doustnie lub poprzez iniekcję. Nie należy działać miejscowo.

Moczenie ran w roztworach mydeł czy rozcieńczonych środków antyseptycznych skutkuje rozszerzaniem się zakażeń, maceracją brzegów ran, nadmiernym przesuszeniem skóry otaczającej rany, a stosowanie maści z antybiotykami prowadzi do wzrostu oporności drobnoustrojów na leki. Działanie miejscowe utrudnia wyleczenie owrzodzenia i może nawet prowadzić do konieczności amputacji kończyny.

Nowoczesne leczenie rany przewlekłej opiera się na kontroli wilgotności i temperatury w ranie, przy zastosowaniu odpowiednich, aktywnych opatrunków.

Etapy leczenia rany przewlekłej

1. Rozpoczynamy od sprawdzenia ukrwienia tkanek – do tego najczęściej wykorzystujemy badanie tętna na tętnicach stóp oraz tzw. wskaźnik kostka-ramię (ang.: ankle-brachial index = ABI).

W razie potrzeby wykonujemy także badanie USG doppler tętnic kończyn dolnych w celu dokładniejszego uwidocznienia przepływającej krwi. Jeśli te badania wykazują zmiany w tętnicach, zwykle potrzebne jest wykonanie badania tomografii komputerowej z podaniem tzw.

kontrastu (badanie to czasem określamy skrótem “angio-KT” lub “angio-TK”). O przygotowaniu i przebiegu tego badania napisaliśmy tutaj 

2. Jeśli badania USG doppler oraz angio-TK potwierdzą istotne zmiany miażdżycowe w tętnicach kończyn dolnych – konieczna będzie wizyta oraz konsulatacja chirurga naczyniowego.

Oczywiście w czasie oczekiwania na wyniki badań i konsultację musimy zadbać o ewentualne rany na stopach, lecz nasze działania w ranie będą bardzo ostrożne i mocno ograniczone.

Jeśli natomiast badania naczyniowe nie wykażą zmian – wówczas rozpoczynamy intensywne leczenie rany. 

3. Określenie rozległości i głębokości rany, a także jej stopnia zakażenia. W Angiodiabetica ZAWSZE pobieramy materiał na badania bakteriologiczne, jeśli podejrzewamy zakażenie rany.

Dobrze pobrany materiał oraz wynik z certyfikowanego laboratorium stanowi podstawę do włączenia antybiotyku WYCELOWANEGO dokładnie w bakterie, które uniemożliwiają gojenie rany.

To bardzo ważny element leczenia, który często trwać może nawet 4 tygodnie (a w niekótrych przypadkach nawet dłużej!). 

4. Jak najdokładniejsze OCZYSZCZENIE rany na stopie lub goleni. 

5. Pobudzenie rany do naturalnego gojenia się poprzez wypełnienie tkankami “od środka”.

Często pacjenci są zaskoczeni, że nawet duże i rozległe rany pozostawiamy “otwarte” (bez zbliżania skóry przy pomocy szwów chirurgicznych) – to całkowicie normalna praktyka w leczeniu ran przewlekłych, szczególnie wtedy, gdy są one zakażone. O niektórych bardziej zaawansowanych technikach opatrywania ran piszemy poniżej. 

6. Ostatni etap gojenia to całkowite pokrycie rany naskórkiem i odizolowanie żywej tkanki od środowiska zewnętrznego (bakterie, wirusy, grzyby) oraz wytworzenie bariery mechanicznej chroniącej delikatne tkanki przed urazem.

Podciśnieniowe leczenie ran

Podciśnieniowe leczenie ran (Negative Pressure Wound Therapy, NPWT) to uznana metoda specjalistyczna, o dużej efektywności, znacząco przyspieszająca gojenie i zmniejszająca ryzyko powikłań długotrwałego leczenia.

Na opatrunek podciśnieniowy składa się:

  • materiał przewodzący płyn,
  • uszczelnienie brzegów rany,
  • dren połączony z pompą podciśnieniową, która odprowadza wydzieliny i utrzymuje stałe, ściśle kontrolowane podciśnienie w obrębie rany.

Do przewodzenia płynów stosuje się luźno utkaną gazę, piankę poliuretanową o wysokim stopniu przewodzenia nasączoną roztworami płuczącymi.

Opatrunek podciśnieniowy nie musi być codziennie wymieniany, gdyż utrzymuje stałą kontrolowaną wilgotność w ranie.

Mechaniczne drażnienie podciśnieniem dna rany pobudza wzrost nowej tkanki oraz przepływ krwi przez drobne naczynia krwionośne w brzegach owrzodzenia, co znacznie zmniejsza obrzęk stopy i goleni ułatwiając przepływ krwi także w dużych naczyniach.

Wygojenie rany oznacza przede wszystkim zmniejszenie zagrożenia konieczności amputacji kończyny, a przez to także zmniejszenie śmiertelności w przebiegu tych chorób. Poprawia się również jakość życia pacjentów, gdyż nie są poddawani codziennej zmianie opatrunków.

Prawidłowo założony opatrunek podciśnieniowy, z zachowaniem wszelkich zasad jałowości i obsługi zastosowanych certyfikowanych urządzeń, stanowi bardzo wydajną i bezpieczną alternatywę dla opatrunków tzw. aktywnych, nie wspominając nawet o opatrunkach z gazy. Średni czas gojenia owrzodzeń stopy cukrzycowej standardowo może trwać ok. 8 miesięcy.

Dla zainteresowanych: artykuł dr Adama Węgrzynowskiego i prof. Doroty Zozulińskiej-Ziółkiewicz „Opatrunki wspomagane podciśnieniem w leczeniu zespołu stopy cukrzycowej”, opublikowany w kwartalniku „Diabetologia po Dyplomie” – KLIKNIJ.

Zastosowanie opatrunku podciśnieniowego skraca czas gojenia owrzodzeń o 50–80%.

Opatrunki larwalne

W postępowaniu z ranami przewlekłymi doskonale sprawdzają się również opatrunki larwalne (z larw muchy Lucilia sericata).Należą one do najskuteczniejszych sposobów usunięcia martwicy i pobudzenia tkanek rany do wzrostu.

Założenie opatrunku larwalnego poprzedzają 2-3 dni, kiedy rana przemywana jest wyłącznie solą fizjologiczną i osłaniana opatrunkiem z gazy.W gabinecie lekarz najpierw oczyszcza dokładnie ranę.

Larwy działają w ranie bardzo intensywnie, dlatego też przed założeniem opatrunku skóra wokół niej musi zostać dokładnie zabezpieczona specjalna maścią.Larwy umieszcza się bezpośrednio w ranie lub w specjalnych opatrunkach – zawsze jednak w taki sposób, by miały swobodny dostęp do samego dna rany.

Nakładanie opatrunku larwalnego wymaga dużej delikatności i precyzji, trzeba też zadbać o jego stałą dużą wilgotność. Dlatego właśnie opatrunek zwilża się solą fizjologiczną.Larwy pozostają pod opatrunkiem maksymalnie cztery doby, potem same zaczynają wydostawać się z rany.

Dlatego po dwóch dniach pacjent powinien już samodzielnie zmienić wierzchnią warstwę opatrunku (czyli gazę zwilżoną solą fizjologiczną), a po czterech dniach zdjąć cały opatrunek i usunąć z rany wszystkie larwy.

Po usunięciu opatrunku larwalnego kolejne zmiany opatrunków musi zawsze poprzedzać dokładna dezynfekcja rany – ściśle według zaleceń lekarza.

Dlaczego rany się nie goją?

29.06.2021

W zależności między innymi od rodzaju i wielkości rany jej gojenie może trwać kilka bądź kilkanaście dni. W bardziej skomplikowanych przypadkach jest to parę tygodni. Jeżeli jednak proces ten wydłuża się do dwóch miesięcy, mamy do czynienia z niegojącą się raną przewlekłą. Co może być tego przyczyną? Dlaczego czasami rany się nie goją?

W normalnych warunkach proces gojenia rozpoczyna się już w momencie zranienia. Zaczyna się od fazy zapalnej i samoczyszczenia rany, potem następują fazy naprawczo-wytwórcze i uzupełnianie ubytków.

Leia também:  Stwardnienie zanikowe boczne – objawy, diagnostyka, dziedziczenie, leczenie, rehabilitacja, opieka

Jeśli na którymś etapie te naturalne procesy są zaburzone, rana goi się wolniej lub nieprawidłowo. Przyczyny trudno gojących się ran mogą być zewnętrzne (miejscowe) lub wewnętrzne (ogólnoustrojowe).

Te pierwsze wynikają zazwyczaj z zanieczyszczenia rany i/lub niewłaściwego jej zaopatrzenia. Drugie to efekt przewlekłej choroby, a także ogólnej złej kondycji organizmu.

Zobacz, jak przebiega prawidłowy proces gojenia rany ➜

Choć wielu osobom wydaje się to nieprawdopodobne, zła dieta może prowadzić do tego, że rany nie goją się tak jak powinny lub wcale. Im lepiej jest odżywiony organizm, tym lepsza jest również kondycja skóry, a to sprawia, że łatwiej się ona regeneruje.

Poza ogólnym niedożywieniem, problemem mogą być źle zbilansowane posiłki i za mało białka w codziennym menu. W przypadku trudno gojących się ran przewlekłych białko jest absolutną podstawą wyżywienia, bo stanowi ono budulec tkanek.

Należy go w takiej sytuacji spożywać więcej niż standardowo, wzbogacając jednocześnie dietę o dodatkowe witaminy i minerały oraz pamiętając o regularnym nawadnianiu organizmu.

Zobacz: Dieta na gojenie ran – czego organizm potrzebuje najbardziej ➜

Niedokrwienie, a co za tym idzie także niedotlenienie tkanek, utrudnia, spowalnia lub wręcz uniemożliwia proces gojenia się rany.

Dzieje się tak między innymi w przypadku niektórych chorób przewlekłych zaburzających prawidłowe działanie układu krążenia (cukrzyca, niewydolność tętnicza, niewydolność żylna i inne).

Krew nie dopływa do rany (lub dopływa jej tam zbyt mało), nie docierają do niej składniki odżywcze (budulec), procesy wytwórcze nie mogą dojść do skutku albo przebiegają nieprawidłowo. Z powodu zbyt małej ilości tlenu może dochodzić ponadto do martwicy tkanek, a to prosta droga do zakażenia i dalszych powikłań.

Zaburzenia odporności mają bardzo poważny wpływ na gojenie się ran, ponieważ to układ odpornościowy organizmu odgrywa jedną z najważniejszych ról w początkowych fazach gojenia.

Jeśli nie zadziała prawidłowo, dochodzi do ran powikłanych – organizm nie broni się, tak jak powinien.

Dzieje się tak przede wszystkim w przypadku tych schorzeń, które osłabiają (lub wręcz wyłączają) odporność (na przykład choroby nowotworowe czy AIDS) oraz – paradoksalnie – także podczas niektórych terapii (jak przy różnych metodach leczenia raka).

Każde przerwanie ciągłości skóry jest potencjalnie zagrożone zanieczyszczeniem i zakażeniem.

Do rany mogą przedostać się drobnoustroje chorobotwórcze (bakterie, wirusy, grzyby) i powikłać naturalny proces gojenia, co objawia się miejscowym uciepleniem skóry, rumieniem wokół rany, pulsowaniem w jej wnętrzu, bólem, czasami także ropnym wysiękiem.

Gdy do symptomów dołącza gorączka – prawdopodobnie rozwija się groźne zakażenie ogólnoustrojowe wymagające natychmiastowej interwencji lekarza. Najczęściej zakażeniu ulegają rany szarpane – po ugryzieniach, zanieczyszczone ziemią, śliną zwierzęcia, martwiczymi tkankami. To zawsze bardzo trudno gojące się rany.

I wreszcie kwestia ostatnia, choć wcale nie najmniej ważna, czyli prawidłowe zajęcie się raną i wspomaganie naturalnego procesu gojenia. Przy braku jej zaopatrzenia lub nieprawidłowym zaopatrzeniu rany można nie tylko nie pomóc, ale i zaszkodzić.

Rana pozostawiona sama sobie – bez dezynfekcji i opatrunku – może zagoić się bez powikłań, ale równie dobrze może stać się powikłaną raną przewlekłą.

Nie warto ryzykować, choć oczywiście istnieją także opatrunki na trudno gojące się rany! Zawsze jednak lepiej zapobiegać niż leczyć.

Nie zapominajmy zatem o podstawowych czynnościach: jak najszybszym oczyszczeniu i zdezynfekowaniu rany, zabezpieczeniu jej sterylnym opatrunkiem, zastosowaniu opatrunku specjalistycznego – zależnie od rodzaju rany i utrzymywaniu odpowiedniego poziomu higieny.

Trudno gojące się rany i oparzenia – regeneracja komórek i procesy naprawcze

  • Wiadomości dermatologiczne
  • 26 września 2019
  • NR 4 (Wrzesień 2019)

Magdalena Jałowska

Rany przewlekłe to interdyscyplinarny problem medyczny. Częstość ich występowania stale wzrasta ze względu na starzenie się społeczeństwa. Rana przewlekła to rana, która nie goi się w odpowiednim czasie. Najczęściej występującymi ranami przewlekłymi są owrzodzenia oraz stopa cukrzycowa.

Rany takie ze względu na złożoną patogenezę wymagają wielokierunkowego podejścia. Oparzenie to uszkodzenie skóry wywołane najczęściej działaniem wysokiej temperatury.

Rokowanie w leczeniu oparzenia jest bezpośrednio związane z rozległością oraz głębokością oparzenia i na tej podstawie podejmuje się decyzję o leczeniu ambulatoryjnym lub w warunkach szpitalnych. Pierwsza pomoc powinna być udzielona bezzwłocznie, z zachowaniem podstawowych zasad.

Bardzo istotne jest jak najszybsze chłodzenie miejsca oparzenia, co zapobiega rozwojowi głębszych uszkodzeń skóry. Częstym powikłaniem po wygojeniu ran oparzeniowych są blizny przerosłe i przykurcze stawów pojawiające się najczęściej przy oparzeniach obejmujących całą grubość skóry.

Rana trudno gojąca się to rana, w której proces gojenia zatrzymał się przez pewien czas na jednym z etapów i nie postępuje [1]. Rana przewlekła to rana, która nie przeszła uporządkowanego i terminowego procesu gojenia [1]. Jedni autorzy za ranę przewlekłą uznają ubytek, który nie wygoił się w przeciągu 4–6 tygodni, inni zaś wydłużają tę granicę do 6–8 tygodni [2].

Szacuje się, że rany przewlekłe występują u 1–1,5% całej populacji, ok. 3% populacji powyżej 60. roku życia i 15% w wieku starczym [3]. Problem trudno gojących się ran dotyczy ok. 20 mln ludzi na całym świecie [2]. Na proces gojenia wpływa nie tylko etiopatogeneza rany i jej lokalizacja, ale także wiek, stan zdrowia pacjenta i choroby współistniejące.

  Najczęściej występującymi ranami przewlekłymi są owrzodzenia, odleżyny oraz stopa cukrzycowa [1]. Z owrzodzeń ponad 80% to owrzodzenia żylne powstające na tle niewydolności żylnej, zakrzepicy żył głębokich czy nieleczonych żylaków [4]. Owrzodzenia na tle niedokrwiennym stanowią 14%.

Owrzodzenia mogą powstać również podczas nieprawidłowego gojenia się rany po przebytym urazie, w przebiegu piodermii zgorzelinowej, zatorów spowodowanych przez cholesterol, zespołu antyfosfolipidowego, kalcyfikacji w przewlekłej niewydolności nerek, necrobiosis lipoidica, różnych postaci zapalenia tkanki podskórnej, schorzeń hematologicznych, autoimmunologicznych [5].

  Owrzodzenie żylne zwykle lokalizuje się w dolnej części podudzi, ma nieregularne brzegi, tendencję do obfitego wysięku i towarzyszącą siatkę naczyniową na obwodzie. Skóra wokół owrzodzenia zwykle jest zaczerwieniona, co wskazuje na toczący się proces zapalny [4].

  Świeże owrzodzenia będące następstwem przewlekłej niewydolności żylnej zazwyczaj są małe i powierzchowne, jednak wraz z przewlekłym przebiegiem choroby powstają owrzodzenia rozległe oraz głębokie [4]. U wielu pacjentów choroba utrzymuje się przez wiele lat i charakteryzuje się występowaniem częstych nawrotów, a leczenie jest kosztowne i długotrwałe.

Wymaga terapii skojarzonej zarówno przyczynowej, jak i miejscowej – kompresjoterapia, oczyszczanie owrzodzenia z tkanek martwiczych, wydzieliny i strupów oraz odpowiednio dobranych opatrunków [4].

Niejednokrotnie konieczne jest leczenie przyczynowe, inwazyjne – skleroterapia, chirurgia żył, leczenie przeciwbólowe, flebotropowe oraz leczenie infekcji w ranach przewlekłych odpowiednio dobranymi środkami odkażającymi, antybiotykami miejscowymi, a w niektórych przypadkach nawet antybiotykoterapią ogólnoustrojową [4].

  Niezależnie od rodzaju rany, ogólne zasady leczenia miejscowego są takie same. Podstawą jest oczyszczanie niezbędne w celu zainicjowania procesu naprawy tkanek, który ma pierwszorzędne znaczenie w terapii trudno gojących się ran [1]. Niestety, leczenie owrzodzeń trwa miesiącami i często nie przynosi zadowalającej poprawy. Biland i wsp.

zastosowali bezbiałkowy dializat pełnej krwi cielęcej (zarówno miejscowo, jak i dożylnie) w terapii przewlekłych owrzodzeń. Badanie zostało przeprowadzone wśród 210 pacjentów z owrzodzeniami. U wszystkich pacjentów stosowano kompresjoterapię. Oceniano powierzchnię owrzodzenia, głębokość, strukturę, brzegi i stan skóry wokół owrzodzenia.

W grupie osób, u których stosowano miejscowy dializat krwi cielęcej oraz podawany w dawce 10 ml dożylnie co 2 dni, zaobserwowano szybszy proces gojenia się owrzodzeń w porównaniu do osób, u których stosowano kompresjoterapię i placebo [6]. Ponadto grupa pacjentów leczonych dializatem zgłaszała mniejsze dolegliwości bólowe ze strony owrzodzenia oraz mniejszy obrzęk kończyn dolnych [6].

  Solcoseryl jest bezbiałkowym dializatem zawierającym liczne składniki o małej masie cząsteczkowej (do 5000 daltonów) pochodzące z surowicy i komórek krwi cielęcej. Preparat zawiera ok. stu związków chemicznych – aminokwasy, elektrolity, oligopeptydy, fosfolipidy, glikolipidy, kwasy nukleinowe, czynniki wzrostu (epidermal growth factor – EGF) [7].

W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach, w hodowlach komórkowych i tkankowych oraz w badaniach klinicznych wykazano, że dializat ma właściwości wspomagające komórkową przemianę materii i stymulujące fosforylację oksydacyjną, zwiększa stopień wykorzystania tlenu oraz nasila transport glukozy w niedotlenionych i pozbawionych rezerw metabolicznych komórkach.

Solcoseryl usprawnia procesy naprawcze i regeneracyjne w tkankach uszkodzonych oraz mających niewystarczające zasoby składników odżywczych, zapobiega wtórnym zmianom zwyrodnieniowym i innym patologicznym zmianom w odwracalnie uszkodzonych komórkach. Nasila syntezę kolagenu oraz stymuluje migrację i proliferację komórek [8]. Chroni tkanki zagrożone niedotlenieniem i brakiem substancji odżywczych. Przyspiesza i poprawia jakość gojenia uszkodzonych tkanek [8]. W badaniach Markiera i wsp. [7] stwierdzono, że dożylnie podawany Solcoseryl u chorych z krytycznym niedokrwieniem kończyn dolnych poddanych rekonstrukcji naczyniowej przyspiesza gojenie się obwodowych zmian martwiczych. Dodatkowo preparat łagodził objawy przewlekłego niedokrwienia, takie jak bóle kończyny oraz zaburzenia czucia [7]. 

Leia também:  Carros Jeep com Volante com regulagem de altura a Flex com final da placa 5,6

Cukrzyca, pomimo leczenia, nadal powoduje tworzenie się trudno gojących owrzodzeń na stopach. Zespół stopy cukrzycowej (ZSC) definiuje się jako wszelkiego rodzaju rany i podrażnienia na stopach, których gojenie trwa dłużej niż 4 tygodnie [1].

Neuropatia cukrzycowa oraz niedokrwienie kończyn dolnych są czynnikami etiologicznymi owrzodzenia stóp. Owrzodzenia stopy występują u 15–25% osób chorujących na cukrzycę [9]. Tylko 2/3 z nich udaje się wyleczyć, 28% skutkuje amputacją kończyn [10].

W eksperymentalnym badaniu El-Mesallamy i wsp. terapia systemowa komórkami macierzystymi krwi pępowinowej w połączeniu z miejscowo stosowanym dializatem krwi cielęcej znacznie przyspieszyła gojenie się ran u szczurów z cukrzycą [11].

Autorzy wykazali, że dializat ma właściwości insulinopodobne, poprawia transport glukozy do komórek i jej wykorzystanie. 

Oparzenia

Każdego roku oparzeniom ulega 1% mieszkańców naszego kraju [12]. Przyczyną oparzeń osób dorosłych są wypadki w pracy i w domu, są to najczęściej oparzenia termiczne. Ciężkość oparzenia określa się za pomocą różnych skali. Najbardziej powszechna jest tzw.

reguła dziewiątek, gdzie określone segmenty ciała zajmują w przybliżeniu 9% powierzchni ciała lub reguła dłoni – powierzchnia dłoni osoby oparzonej odpowiada 1% łącznej powierzchni jej ciała.  Bardzo ważna jest też ocena głębokości oparzenia. Oparzenie I stopnia jest powierzchowne i dotyczy naskórka.

Charakteryzuje się niewielkim obrzękiem i zaczerwienieniem oraz występowaniem dolegliwości bólowych [12]. Oparzenia II stopnia dzieli się na klasy IIA i IIB. Klasa IIA to oparzenie, które nie dotyczy pełnej grubości skóry. Głębsze warstwy, w których znajdują się gruczoły potowe oraz mieszki włosowe, nie ulegają uszkodzeniu.

Charakterystyczna jest miejscowa bolesność tkanek oparzonych oraz pojawianie się pęcherzy [12, 13]. W oparzeniu IIB widoczna jest powierzchowna martwica naskórka i głębszych warstw skóry. Oparzenie uszkadza naczynia krwionośne. Rany pozbawione są pęcherzy, koloru różowoceglastego lub intensywnie blade (szare).

Czasem zdarza się, że w centrum rany występuje brak czucia. W oparzeniu III stopnia może dojść do uszkodzenia zakończeń nerwowych, co sprawia, że obszar objęty oparzeniem jest mniej bolesny. Obejmuje całą grubość skóry oraz tkankę podskórną. Oparzone obszary mają kolor śnieżnobiały lub brązowo-czarny.

Oparzenia IV stopnia obejmują pełną grubość skóry wraz z mięśniami, powięziami i kośćmi. Widoczne jest całkowite zwęglenie obszarów dotkniętych oparzeniem [12]. W zależności od głębokości i rozległości oparzenia wyróżnia się oparzenia lekkie, średnie i ciężkie.

Postępowanie w oparzeniach skóry

W przypadku oparzeń termicznych należy zdjąć z oparzonego ubranie, schładzać ciało chłodną wodą lub wilgotnymi kompresami (do 15 minut lub do wystąpienia dreszczy, nie więcej niż 10% powierzchni ciała naraz), a następnie nałożyć jałowy opatrunek [13, 14]. Konieczna jest ocena stanu chorego oraz powierzchni oparzenia. W poważnych oparzeniach należy rozpocząć leczenie przeciwbólowe oraz przeciw hipowolemii. W ośrodkach specjalistycznych  leczenia wymagają oparzenia:

  • górnych dróg oddechowych, 
  • niepełnej grubości skóry (II°), które przekraczają 10% 
  • powierzchni ciała,
  • pełnej grubości skóry (III°) we wszystkich grupach wiekowych,
  • twarzy, rąk, stóp, narządów płciowych, krocza oraz okolicy dużych stawów,
  • prądem elektrycznym – wszystkie!,
  • chemiczne o porównywalnym do termicznych obszarze i lokalizacji, w szczególności zasadami,
  • u osób z chorobami współistniejącymi (takimi jak niewydolność serca, cukrzyca, choroby nerek),
  • u osób z dodatkowymi obrażeniami,
  • u dzieci, jeśli szpital dziecięcy nie ma odpowiednio przeszkolonego personelu [14].

Powierzchowne oparzenia I stopnia

W oparzeniach powierzchownych I stopnia ranę oparzeniową należy chłodzić przez 15–20 minut zimną bieżącą wodą. Następnie ranę zabezpiecza się jednym z dostępnych bez recepty preparatów (np.

Panthenol, Argosulfan, Solcoseryl) oraz jałowym opatrunkiem. W przypadku dolegliwości bólowych można zalecić lek przeciwbólowy.

Oparzenie I stopnia zwykle goi się w ciągu 7 dni bez pozostawienia blizny [15]. 

Oparzenia pośredniej głębokości – stopień IIA/IIB

Ranę oparzeniową należy chłodzić przez 15–20 minut zimną bieżącą wodą. Następnie trzeba ją odkazić i usunąć pęcherze, a potem nałożyć opatrunek specjalistyczny. Zaleca się stosowanie opatrunków ze srebrem jonowym, hydrowłóknistych lub alginianowych.

Leczenie sposobem otwartym jest polecane dla takich powierzchni, jak twarz, krocze, pośladki. Warunkiem leczenia sposobem otwartym jest zapewnienie aseptyki. Kiedy rana zagoi się przez naskórkowanie, bliznę trzeba natłuszczać kilka razy dziennie (Alantan plus, Solcoseryl maść, biała wazelina). Należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV.

U osób bez aktualnych szczepień stosuje się profilaktykę przeciwtężcową [15]. 

Oparzenie III i VI stopnia

Należy leczyć w ośrodku specjalistycznym. W ranach oparzeniowych destrukcja tkanek postępuje nadal, pomimo usunięcia czynnika sprawczego, jeszcze przez następnych kilka godzin [16].

Przez pierwsze godziny rana pooparzeniowa pogłębia się i obejmuje sąsiadujące obszary. W badaniu Ghonemi i wsp. Solcoseryl stymulował gojenie oparzeń poprzez poprawę zaopatrzenia tkanek w tlen, poprawę mikrokrążania i promowanie epitelializacji [17].

Ponadto autorzy stwierdzili, że u pacjentów, u których Solcoseryl był aplikowany wcześnie po oparzeni…

Co zyskasz, kupując prenumeratę?

  • Roczną prenumeratę kwartalnika “Wiadomości dermatologiczne”
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Zniżki w konferencjach organizowanych przez redakcję
  • …i wiele więcej!

Sprawdź

Trudno gojące się rany i owrzodzenia

  • Przemiły, sympatyczny, profesjonalny to wszystko za mało aby dokładnie określić P. Doktora. Daje ci odczuć że i dla Niego najważniejszy jest twój wygląd,a nie ilość zabiegów jakie ci można sprzedać . Szczerze polecamJ. Buksztynowicz
  • Wizytę u lekarza oceniam bardzo pozytywnie. Przebiegła szybko, konkretnie i w sympatycznej atmosferze. W zupełności polecam.Karolina Milowska
  • Doktor jest człowiekiem, który przede wszystkim lubi to, co robi. Profesjonalne traktowanie klienta. Konkretna rozmowa. Fachowe doradztwo. Bardzo wysoko oceniam profesjonalizm, doświadczenie i zaangażowanie .Grzesiek
  • Witam.Chcialabym podziekowac Panu Doktorowi za wybranie i zastosowanie u mnie zabiegu Laser frakcyjny CO2.Ten fantastyczny zabieg zluszczyl naskorek,odslaniajac zdrowa napieta ,mloda skore,Zlikwidowal przebarwienia,podniosl chomiki ,usunal zmarszczki ,(nawet bardzo gleboka lwia zmarszczke )..Zdolne rece Pana Doktora dokonaly cudu i wszystko w przyjaznej ,milej atmosferze.Zgadzam sie z poprzedniczkami opisujacymi P,Doktora.Ciesze sie ze trafilam do niego i nie zamienie na innego.Wdzieczna pacjentka DorotaDorota
  • Zdecydowanie polecam. Mój problem nie należał do powszechnych przypadłości, stąd obawiałem się wizyty u lekarza. Trafiłem do dr Srebrzyńskiego. Uspokoił, wytłumaczył wszystko i z anielską cierpliwością odpowiedział na wszystkie pytania. Na zabieg nie zdecydowałem się od razu, dopiero po naciskach rodziny. Po operacji odebrał każdy telefon, znowu wytłumaczył i uspokoił. Jestem bardzo wdzięczny dr Srebrzyńskiemu. Gdyby w ten sposób funkcjonowały wszystkie szpitale kolejki byłyby krótsze.Grzegorz
  • Jeden z najlepszych lekarzy z jakimi się spotkałam. Podchodzi do człowieka z sercem, Trafiłam do dr Srebrzyńskiego w styczniu 2012r, jako jedyny lekarz próbował mi pomóc. Jestem po 3 operacjach u doktora i bardzo sobie chwale i w sumie po dzień dzisiejszy leczę się u doktora Srebrzyńskiego bo tylko jemu ufam. Potrafi normalnie z człowiekiem porozmawiać, wytłumaczyć, uspokoić. Jest miłym i sympatycznym lekarzem i szkoda że tylko jedynym z jakim się spotkałam.Monika
  • Lekarz, który JEST PRAWDZIWYM LEKARZEM. Pacjenta traktuje z sercem, anielską cierpliwością. Wytłumaczy każdy problem, ciepły i serdeczny. Pacjent po rozmowie z Panem Doktorem wychodzi uspokojony, wie jak ma postępować i jak będzie przebiegało leczenie. Polecam Dr Srebrzyńskiego każdemu kto ma problem ze swoim zdrowiem i swoich bliskich. Dziękuję Panie Doktorze.Maryla
  • Leczę się u dr Srebrzyńskiego już kilka miesięcy. Świetny specjalista, wyrozumiały z odpowiednim podejściem do pacjenta. Szczerze polecam tego lekarza.Ania
  • Świetny lekarz w zakresie medycyny estetycznej, fachowiec, sympatyczny, rzeczowy, realista. Polecam gorącoLena
  • Gorąco polecam Pana Doktora. Doskonały, kompetentny fachowiec. Jest moim trzecim i z pewnością ostatnim lekarzem medycyny estetycznej. Wreszcie wyglądam tak jak sobie wymarzyłam. Dziękuje Panie Doktorze. Paula.Paulakoch
  • Witam, miałam poważny problem traciłam włosy garściami, byłam załamana, w głowie miałam tylko myśli, że zostanę już chyba łysa, ponieważ nie pomagało kompletnie nic, aż trafiłam do doktora Srebrzyńskiego zaproponował mi mezoterapie osoczem. Jestem po drugim zabiegu i już widzę efekty, wychodzi ich dużo dużo mniej, jestem bardzo zadowolona i wdzięczna. Poza tym podejście pana doktora do pacjenta jest niesamowite, widać że lubi to co robi, porostu lekarz z powołania, taki lekarz dziś to rzadkość. Miałam ogromne szczęście że trafiłam do pana doktora. Dziękuję z całego serca. JulitaJulita
  • opinia wynika z pierwszej wizyty u lekarza była to diagnoza a jeszcze nie leczenie wiec na razie tyle ????cezar
  • Kompetencja, profesjonalne doradztwo, przyjazna atmosfera, fachowa obsługa-lekarz budzący zaufanie, godny polecenia.Adrian
  • Lekarz godny polecenia, profesjonalne podejście do pacjenta, godny polecenia !!!! Wdzięczna pacjentka MalgorzataMałgosia
  • Rzeczowo, krótko i na temat. Gdyby wszyscy lekarze podchodzili do zawodu tak, jak p. dr. to żyło by się znacznie prościej. POLECAM!Karol Grzybowski

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*