Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Bakteryjne zapalenie pochwy oraz drożdżakowe zapalenie pochwy i sromu są spotykane codziennie w praktyce ginekologów położników, postępowanie z nimi stanowi jednak wyzwanie z uwagi na nakładające się objawy i tendencję do nawracania. Aby zapewnić właściwe rozpoznanie i wdrożyć odpowiednio ukierunkowane leczenie, konieczne jest odpowiednie badanie.

Świąd okolicy pochwy, wydzielina i specyficzny zapach należą do najczęstszych dolegliwości zgłaszanych przez pacjentki w gabinetach ginekologów i lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.

1 Kobiety często kontaktują się ze swoimi lekarzami telefonicznie po tym, jak uprzednio próbowały samodzielnie leczyć się w warunkach domowych.

Wykazano, że samodzielne rozpoznanie jest poprawne w mniej niż jednej trzeciej przypadków, co prowadzi do marnotrawienia milionów dolarów na leczenie niewłaściwej jednostki chorobowej.2 Statystycznie rozpoznanie przez telefon okazuje się tylko marginalnie lepsze niż czysty przypadek.

Objawy zapalenia pochwy są często mylone z podrażnieniem, alergią czy innymi chorobami systemowymi lub nakładają się na nie. Wśród pacjentek zgłaszających się z powodu nawrotowego zapalenia pochwy kontaktowe zapalenie skóry i atrofia skóry występują podobnie często jak zakażenie grzybicze.3

Rozpoznanie i dopasowanie odpowiedniego sposobu leczenia do właściwej jednostki chorobowej ma pierwszorzędne znaczenie dla postępowania z pacjentkami z nawracającymi objawami w okolicy pochwy i sromu. Na ten proces składa się wizyta pacjentki, ustalenie prawidłowego rozpoznania oraz wdrożenie leczenia jakichkolwiek innych dolegliwości, które mogą mieć wpływ na powodzenie wybranej terapii.

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Tabela 1. Czynniki powodujące częste podrażnienia sromu

Naturalną barierę obronną pochwy stanowi jej fizjologiczna mikroflora, nieuszkodzony nabłonek i estrogeny.

Bakterie Lactobacillus stanowią podstawę takiej ochrony, obniżając pH pochwy i tym samym stwarzając warunki niesprzyjające rozwojowi bakterii beztlenowych.4 Upośledzają także ich przyleganie do komórek nabłonkowych i konkurują z nimi o substancje odżywcze.

Na równowagę biocenozy pochwy wpływa nasienie, podniecenie seksualne, tampony, krew miesiączkowa, irygacje, antybiotyki i inne czynniki drażniące (tab. 1).

Uszkodzenie komórek nabłonka pochwy w wyniku urazu, nadmiernego wzrostu bakterii czy niedoboru estrogenów może utrudniać eliminację niepożądanych bakterii oraz zwiększać wrażliwość na wiele czynników drażniących, które wchodzą w kontakt z tkanką pochwy i sromu.5 Kontaktowe zapalenie skóry może komplikować skądinąd „zwykłe” zakażenie i predysponować do nawrotu dolegliwości z uwagi na zachwianie naturalnych mechanizmów obronnych.

W przypadku prawidłowo ustalonego rozpoznania wiele przypadków ostrego zapalenia pochwy można łatwo wyleczyć, u niektórych kobiet choroba jednak utrzymuje się lub nawraca. Niniejszy artykuł koncentruje się na częstych przyczynach nawracającego zapalenia pochwy – kandydozie i bakteryjnym zapaleniu pochwy – oraz na metodach ich leczenia i zapobiegania im.

Bakteryjne zapalenie pochwy

Bakteryjne zapalenie pochwy jest jedną z najczęstszych przyczyn pojawiania się wydzieliny z pochwy. Występuje u 5-25% studentek i u nawet 61% kobiet z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową. Ma postać obfitej wydzieliny o rybim zapachu.

Większe ryzyko występuje u kobiet, które stosują płukanie pochwy, są pochodzenia afroamerykańskiego,6 palą tytoń lub też relatywnie często współżyją lub mają nowych partnerów seksualnych.

7 Pacjentki często uważają, że zapach świadczy o niedostatecznej higienie, i w konsekwencji mogą pogorszyć sytuację, stosując płukanki lub inne zabiegi higieniczne, które mogą sprzyjać rozwojowi patologicznej flory.

Często obserwuje się również podrażnienie okolicy sromu, które może wynikać z uszkodzenia komórek nabłonka, być spowodowane wydzieliną lub stosowaniem drażniących produktów, które jeszcze bardziej uszkadzają delikatną skórę sromu.

Nieleczone bakteryjne zapalenie pochwy nie tylko wywołuje uciążliwe objawy w okolicy sromu i pochwy, ale wiąże się z takimi konsekwencjami zdrowotnymi, jak zwiększone ryzyko przedwczesnego porodu, gorączka połogowa, zapalenie tkanki łącznej mankietu pochwy, zakażenie po poronieniu, zapalenie błony śluzowej macicy i zwiększone ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową (HIV, opryszczka pospolita, rzeżączka, chlamydioza i rzęsistkowica).8 Skuteczne leczenie jest kluczowe w działaniu na rzecz ogólnego zdrowia kobiet.

Rozpoznanie

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Tabela 2.  Kryteria rozpoznania bakteryjnego zapalenia pochwy

Bakteryjne zapalenie pochwy wynika z nadmiernego namnożenia w pochwie organizmów beztlenowych (np. Gardnerella vaginalis, Prevotella, Mycoplasma i Mobiluncus). Przez nadmierny rozwój organizmy te zastępują Lactobacilli i prowadzą do podwyższenia pH pochwy.

9 Bakterie Lactobacilli wytwarzają nadtlenek wodoru będący silnym naturalnym środkiem bakteriobójczym. Rybi zapach jest spowodowany uwalnianiem się amin powstających z rozkładu białek przez bakterie beztlenowe.

Kliniczne rozpoznanie bakteryjnego zapalenia pochwy opiera się na kryteriach Amsela i wymaga spełnienia 3 z 4 kryteriów wymienionych w tabeli 2.

Barwienie metodą Grama to złoty standard w rozpoznaniu bakteryjnego zapalenia pochwy, ale kliniczne stosowanie metody ogranicza czas i możliwości laboratoriów bakteriologicznych.

Testy komercyjne nie mają szerokiego zastosowania, ale mogą zostać użyte, jeśli nie jest dostępne badanie mikroskopowe, choć są drogie i czasochłonne. Kryteria Amsela pozostają zatem preferowaną metodą diagnostyczną.

Ich czułość w porównaniu do barwienia metodą Grama wynosi ponad 90% i jest to najbardziej efektywny kosztowo sposób diagnozowania bakteryjnego zapalenia pochwy.

Hodowla nie odgrywa roli, ponieważ G. vaginalis wykrywa się u ponad połowy zdrowych kobiet, u których nie występują objawy. W przypadku wykrycia w wymazie cytologicznym komórek wyznacznikowych (clue cells) nie należy stosować leczenia empirycznego, jeśli pacjentka nie zgłasza objawów.10

Leczenie

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Tabela 3. Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy

Podstawą leczenia bakteryjnego zapalenia pochwy jest metronidazol podawany doustnie lub miejscowo. W tabeli 3 przedstawiono zalecane schematy leczenia.

Stosowanie klindamycyny może być mniej skuteczne niż metronidazolu, ale możliwe są też inne, alternatywne schematy leczenia na wypadek, gdyby przepisanie metronidazolu uniemożliwiały kwestie wygody, nietolerancji lub jakieś inne czynniki.

 W przypadku nietolerowania żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych metronidazolu opcję stanowi także tynidazol.11

Leczenie doustne wiąże się z większą liczbą działań niepożądanych niż dopochwowe, przy podobnej skuteczności.12 Odsetek wyleczeń sięga 70,5-80% w pierwszym miesiącu. U ponad 30% pacjentek dochodzi jednak do nawrotu objawów w ciągu 3 miesięcy, a u ponad 50% przed upływem 12 miesięcy.

Jednym ze sposobów pozwalających określić, czy zakażenie jest wynikiem utrzymywania się dotychczasowej infekcji, czy też doszło do ponownego zakażenia, jest kontrola wyleczenia po zastosowanej terapii. Definiuje się je jako niespełnienie żadnego z kryteriów Amsela.9

Zapalenie pochwy – przyczyny, objawy, leczenie

W nabłonku pochwy nie ma gruczołów. Niewielka ilość wydzieliny zwilżającej  fizjologicznie ściany pochwy składa się:

  • ze złuszczonych nabłonków, 
  • z przesięku z naczyń krwionośnych ścian pochwy, 
  • z wydzieliny szyjki macicy,
  • z gruczołów przedsionkowych. 

W warunkach prawidłowych, dzięki pałeczkom Doderleina, środowisko pochwy ma kwaśny charakter, co stanowi naturalną ochronę przed działaniem szkodliwych czynników. Występowanie kwaśnego odczynu uzależnione jest od odpowiedniego stężenia żeńskich hormonów płciowych zwanych estrogenami. 

Utrzymanie odpowiedniej czystości pochwy wspomagają dodatkowo dwa czynniki mechaniczne:

  • zamknięty srom u kobiet, które nie przechodziły porodu,
  • prawidłowa higiena osobista. 

Zapalenie pochwy – objawy

Proces zapalny pochwy może objawiać się:

  • upławami, 
  • świądem, 
  • pieczeniem, 
  • obrzękiem,
  • niekiedy bólem. 

Upławy mogą być być bardzo różne:

  • śluzowe, 
  • ropne, 
  • o zabarwieniu różowym, 
  • o zabarwieniu żółtym, 
  • o zabarwieniu brunatnym,
  • krwiste.

Świąd, palenie lub pieczenie są zwykle następstwem przejścia zapalenia pochwy na jej przedsionek, srom lub skórę krocza. Ból i obrzęk towarzyszą zwykle ostrej fazie choroby.

Mogą być bardzo dokuczliwe, uniemożliwiając współżycie płciowe.

Mogą pojawić się również objawy ze strony narządów sąsiednich, głównie pęcherza moczowego, wywołując stan zapalny dróg moczowych.

Upławy są najbardziej widocznym i charakterystycznym objawem zapalenia pochwy. 

Należy jednak pamiętać, że dolegliwość ta może być objawem również innych chorób w obrębie odcinków narządu rodnego. Upławy towarzyszą także chorobom:

  • jajowodów,
  • trzonu macicy,
  • szyjki macicy,

Upławy mogą być również objawem ogólnego osłabienia organizmu.

Zapalenie pochwy – przyczyny

Przyczynami zapalenia pochwy mogą być:

W wieku dziewczęcym:

  • przeniesienie na narządy płciowe bakterii żyjących w okolicy odbytu,
  • wprowadzenie ciał obcych do pochwy, np. ołówki, guziki,
  • grzybica i rzęsistkowica,
  • może być to objaw towarzyszący innym chorobom, np. anginie, zapaleniu płuc.
Leia também:  Jakie Są Objawy Helikobakter Pylori?

U kobiet w okresie pełnej dojrzałości płciowej:

  • stosunki płciowe,
  • nieprzestrzeganie higieny osobistej,
  • rzęsistek, grzybica, rzeżączka,
  • przeniesienie zakażenia na narządy płciowe zewnętrzne z innych ognisk chorobowych,
  • może być to objaw towarzyszący innym chorobom z obniżoną odpornością organizmu, np. anginie,
  • poporodowe uszkodzenia pochwy i krocza.

U kobiet w okresie pokwitania i starości:

  • zmiany zanikowe błony śluzowej pochwy,
  • niedobory hormonalne,
  • zaniedbania w higienie osobistej,
  • cukrzyca.

U wieloródek, czyli u kobiet, które przechodziły poród więcej niż jeden raz, następstwem poporodowego rozciągnięcia mięśni pochwy i krocza jest tzw. ziejący srom, który stanowi czynnik mogący wywołać stany zapalne pochwy. 

Zapalenie pochwy – profilaktyka

Największe znaczenie ma przestrzeganie zasad higieny osobistej, w szczególności zewnętrznych narządów płciowych

Rodzice małych dziewczynek powinni uświadomić dziecku potrzebę codziennych kąpieli, noszenia czystej bielizny i zwracania się do rodziców z prośbą o pomoc w razie pojawienia się świądu i wydzieliny z pochwy.

Należy również obserwować, czy dziecko nie drapie krocza w ciągu dnia lub w trakcie snu, co sugeruje pojawienie się podejrzanych zmian chorobowych narządu płciowego.

Należy pamiętać, że do mycia sromu nie należy używać mydła, które działa drażniąco, a jedynie ciepłej wody. Wskazane jest przemywanie sromu 3% roztworem kwasu borowego. 

W okresie miesiączki należy przemywać okolice intymne czystą wodą przynajmniej dwa razy dziennie. Podczas krwawienia miesiączkowego przerywa się leczenie tabletkami dopochwowymi, nie wolno także przeprowadzać zabiegów związanych z irygacją pochwy (płukaniem pochwy).

U kobiet utrzymujących stosunki płciowe duże znaczenie ma przestrzeganie zasad higieny współżycia płciowego. Jednakże to często nie wystarcza do przywrócenia prawidłowego stanu biologicznego w pochwie. Konieczne jest miejscowe lub ogólne podawanie preparatów, które odbywa się pod ścisłą kontrolą lekarza.

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Leczenie zapalenia pochwy

Przed podjęciem leczenia należy dokładnie określić przyczynę procesu chorobowego w celu ustalenia najskuteczniejszych sposobów leczenia zapalenia pochwy i późniejszego zapobiegania nawrotom choroby. O całym procesie decyduje lekarz.

Leczenie zależne jest od tego, co wywołało zapalenie pochwy, dlatego przed ustaleniem przez lekarza sposobu leczenia ważne jest pobranie wymazu z pochwy. Bakteryjne zapalenie pochwy oraz drożdżakowe zapalenie pochwy i sromu są często spotykane przez ginekologów położników.

Leczenie obu dolegliwości jest trudne ze względu na podobne objawy i tendencję do nawracania. W zależności od wyniku badania podaje się antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze, niekiedy zarówno doustnie, jak i dopochwowo. W niektórych przypadkach leczeniu poddany powinien zostać również partner.

Dodatkowo zaleca się stosowanie leków zawierających bakterie kwasu mlekowego.  

Podstawą leczenia bakteryjnego zapalenia pochwy jest metronidazol podawany doustnie lub miejscowo.

 Stosowanie tej substancji wiąże się jednak z możliwością wystąpienia żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych. Jeżeli wystąpią u nas takie objawy, lekarz może zdecydować o podaniu innej substancji – tynidazolu.

 Możliwe jest również stosowanie klindamycyny, jest ona jednak mniej skuteczna niż metronidazol. 

Na rynku dostępne są różne preparaty do stosowania doustnego i miejscowe, które sprawdzą się w leczeniu niepowikłanych zakażeń drożdżakami. Można je zastosować, jeżeli:

  • zakażenia nie występują często, 
  • objawy są łagodne lub umiarkowane, 
  • prawdopodobną przyczyną infekcji jest C. albicans,
  • pacjentka nie jest w ciąży. 

Niepowikłane zakażenie drożdżakami można leczyć doustnie lub miejscowo, np. przy pomocy ketokonazoluitrakonazolu.

Pamiętajmy, iż natychmiastowa diagnostyka i podjęcie leczenie są niezwykle istotne w przypadku chorób narządów płciowych. Szybkie zdiagnozowanie zapalenia pochwy prowadzi do ustąpienia nieprzyjemnych objawów. Zwlekanie z wizytą u lekarza lub w aptece może prowadzić do zaostrzenia objawów i przeniesienia zakażenia na narządy sąsiadujące.

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Objawy i leczenie zapalenia pochwy

Zapalenie pochwy dotyka w ciągu życia niemal każdej kobiety. Przeważającą większość stanowią zakażenia bakteryjne, grzybicze i pierwotniakami. Jak rozpoznać i wyleczyć stan zapalny pochwy?

Objawy infekcji pochwy

  • Zapalenie pochwy raczej nie przebiega bezobjawowo. Synptomy, które powinny nas zaniepokoić i skłonić do wizyty u lekarza, to:
  • upławy; szarozielona, żółta lub brązowa wydzielina, często krwista lub ropna, o rybim zapachu;
  • ból; zwłaszcza podczas stosunków seksualnych;
  • pieczenie, szczególnie podczas oddawania moczu;
  • silny świąd pochwy, niekiedy bardziej dokuczliwy od bólu
  • podrażnienie, obrzmienie i zaczerwienienie okolic intymnych.

Infekcje pochwy mogą mieć różne przyczyny. Często błędem jest nieprawidłowa higiena intymna lub jej brak. Przenoszeniu patogenów sprzyja także używanie cudzych ręczników, myjek czy gąbek, a także częsta zmiana partnerów seksualnych. Na stany zapalne pochwy narażone są też  kobiety w ciąży i podczas menstruacji oraz używające antykoncepcyjnych wkładek domacicznych.

Bakteryjna infekcja pochwy

Za stany zapalne o podłożu bakteryjnym w pochwie, odpowiada zbyt mała obecność ochronnych bakterii Lactobacillus oraz namnażanie się szkodliwych patogenów w jej środowisku.

Pozbawiona naturalnej ochrony pochwa, zostaje opanowana przez obce bakterie, którym towarzyszą uporczywe dolegliwości. Pomocne przy bakteryjnej infekcji pochwy są probiotyki ginekologiczne (np. inVag®).

Zawierają one żywe szczepy bakterii Lactobacillus, które zagnieżdżają się w pochwie i hamują rozwój złych mikroorganizmów, przywracając florze bakteryjnej odpowiednią równowagę biologiczną.

Probiotyk ginekologiczny powinien być dobrany indywidualnie – ze względu na różnice w rodzaju flory bakteryjnej pochwy w różnych populacjach, powinno się korzystać z produktów zawierających szczepy pochodzące od kobiet z tego samego kraju.

Grzybicza infekcja pochwy

Jeśli upławy są brązowawe, grudkowate i serowate oraz wydzielają silny zapach drożdży, prawdopodobnie mamy do czynienia z infekcją grzybiczą – kandydozą. Kandydoza jest wyjątkowo uciążliwa ze względu na silny świąd i pieczenie pochwy.

W jej leczeniu również pomocne są probiotyki, pozwalające dostarczyć mikroflorze pochwy odpowiednią ilość żywych kolonii bakterii Lactobacillus. Pełnią one funkcję ochronną przed namnażaniem się drożdżaków. Trzeba pamiętać, że probiotyki ginekologiczne można stosować nie tylko dopochwowo – są także obecne w postaci doustnych kapsułek (np.

 prOVag®), podpasek czy tamponów probiotycznych, co jest szczególnie pomocne w czasie miesiączki.

Pozostałe rodzaje infekcji pochwy

Przyczyną stanu zapalnego pochwy często jest także zakażenie pierwotniakami – na przykład rzęsistkiem pochwowym. Objawy i sposób leczenia takiego zapalenia pochwy są podobne, jak w przypadku, gdy za infekcję odpowiadają bakterie czy grzyby. Czasami stan zapalny pochwy powodują również reakcje alergiczne, lecz są to rzadsze przypadki.

Bez względu na przyczynę, wystąpienie stanu zapalnego pochwy jest wskazaniem do koniecznej wizyty u ginekologa. Lekarz dobierze odpowiedni probiotyk ginekologiczny, a w razie wyjątkowo silnej infekcji, zaleci również antybiotykoterapię.

Odpowiednie metody leczenia są niezbędne również z powodu kolejnych nawrotów choroby, które występują bardzo często po pierwszym zakażeniu i wynikającym z niego zapaleniu pochwy.

Uwaga! Trzeba pamiętać, że preparaty bez recepty to środki doraźne, które stosowane powinny być profilaktycznie – kiedy występuje większe niż zwykle narażenie na infekcję, stan zapalny dopiero się zaczął lub nie ma możliwości szybkiej wizyty u ginekologa. Jeżeli, przez parę dni, podczas stosowania środków z apteki, objawy nie zmniejszą się ani trochę, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem!

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Zapalenie pochwy – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie pochwy to częsta infekcja intymna, która atakuje błonę śluzowej pochwy, ale czasem przechodzi również na srom. Ważne jest ustalenie przyczyny zapalenia pochwy – inaczej leczy się bowiem infekcję na tle bakteryjnym, a inaczej tę wywołaną przez grzyby.

Zmiany hormonalne, choroba, antybiotykoterapia, przemęczenie, osłabienie, a także cukrzyca lub zła dieta mogą zaburzyć naturalną równowagę w mikroflorze pochwy.

Ilość pałeczek kwasu mlekowego spada, pH pochwy wzrasta, a szkodliwe drobnoustroje zamiast ginąć w naturalnie kwaśnym środowisku, namnażają się i powodują przykre dolegliwości.

To właśnie różnorodne objawy zapalenia pochwy pozwalają stwierdzić, z jakim rodzajem infekcji mamy do czynienia.

Leia também:  Jakie Sa Objawy Zapalenia Opon Mozgowych?

Czytaj również: Typy infekcji intymnych

Grzybicze zapalenie pochwy

Grzybicze zapalenie pochwy zwane popularnie grzybicą, drożdżycą lub kandydozą. Wywołuje je grzyb Candida albicans, którym można zarazić się przez kontakty seksualne, korzystając z publicznych toalet, basenów, saun i solariów. Objawy grzybicy pochwy to silny świąd okolic intymnych oraz charakterystyczne białe, serowate upławy.

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwy

Niektóre kobiety cierpiące na grzybicę pochwy skarżą się na wodniste upławy. Leczenie grzybicy pochwy polega na stosowaniu maści i globulek przeciwgrzybiczych.

Czytaj również: Wydzielina z pochwy − jak odróżnić prawidłową od nieprawidłowej?

Waginoza to częsta przypadłość u kobiet cierpiących na duże wahania hormonalne, ale może do niego dojść także w wyniku nieostrożnych kontaktów seksualnych. Upławy są w tym przypadku obfite, białawe i mają charakterystyczny rybi zapach.

  • Domowe leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy jest nieskuteczne i konieczne będzie podanie leków na receptę.
  • >> Antybiotyki a grzybica pochwy
  • >> Wkładka domaciczna a infekcje intymne

Pasożytnicze zapalenie pochwy

Wywołują je najczęściej owsiki przeniesione z odbytu do pochwy w trakcie nieprawidłowego podcierania się lub podmywania. Należy pamiętać, by robić to zawsze w kierunku od sromu do odbytu, aby niepowołane bakterie nie dostały się do pochwy. Pasożytów nie zwalczymy domowymi sposobami, konieczna jest konsultacja lekarska.

Sprawdź także: Leczenie infekcji intymnych

Atroficzne/zanikowe zapalenie pochwy

Cierpią na nie kobiety w wieku menopauzalnym. Sucha pochwa to efekt dużych zmian hormonalnych na tym etapie życia i ścieńczenia śluzówki. Staje się ona także wrażliwa na mikrouszkodzenia, w które szybko wnikają bakterie.

Zapalenie pochwy w czasie menopauzy często jest wykrywane, gdy pacjentka skarży się nie tylko na suchość pochwy i ból w trakcie stosunku, ale także ciągły dyskomfort nawet w trakcie niewielkiej aktywności, a także nietrzymanie moczu.

Leczenie zanikowego zapalenia pochwy polega na stosowaniu hormonalnej terapii zastępczej, efekty są widoczne po kilku tygodniach. Doraźnie lekarz może zalecić również specjalne preparaty na suchość pochwy, które natychmiast zwiększają poczucie komfortu.

Dowiedz się więcej: Infekcje intymne

Jak skutecznie leczyć bakteryjne zapalenie pochwy? To powinnaś wiedzieć!

Stan zapalny pochwy – objawy i leczenie zapalenia pochwyBakteryjne zakażenie pochwy to skutek zaburzenia równowagi w mikroflorze błony śluzowej narządów płciowych. Infekcja pojawia się wówczas, gdy dochodzi do rozwoju bakterii beztlenowych i tlenowych kosztem pałeczek kwasu mlekowego. Leczenie bakteryjnego zakażenia pochwy opiera się przede wszystkim na ograniczeniu szczepów patogennych i przywróceniu prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Kuracja polega na stosowaniu antybiotykoterapii, wspieranej irygacją pochwy.

Błona śluzowa pochwy jest skolonizowana przez liczną mikroflorę, którą tworzą bakterie beztlenowe i tlenowe, mykoplazmy urogenitalne oraz grzyby. Prawidłowa flora bakteryjna pochwy (o pH 4-4,7) pełni funkcję ochronną – zabezpiecza przed rozwojem infekcji. Ponieważ jednak dolny odcinek narządów płciowych, a więc srom, pochwa i szyjka macicy – jest narażony na działanie wielu szkodliwych czynników, może pod ich wpływem tracić swoje zdolności obronne, umożliwiając rozwój różnego rodzaju zakażeń.

Niedostateczna higiena osobista obojga partnerów, stosowanie antybiotyków oraz zbyt częste używanie preparatów o właściwościach antyseptycznych łatwo stwarza warunki idealne do rozwoju bakteryjnego zakażenia pochwy.

Infekcje intymne pojawiają się albo w wyniku przenoszenia chorobotwórczych drobnoustrojów drogą płciową, albo zwiększonego rozwoju bakterii endogennych, czyli tych, które tworzą naturalne, zdrowe środowisko błony śluzowej pochwy. 

Infekcje bakteryjne wywołują bakterie beztlenowe (BV – bacterial vaginosis) lub tlenowe (AV – aerobic vaginitis). W obu przypadkach dochodzi do zaburzenia równowagi ekosystemu pochwy.

Bakterie tlenowe i bakterie beztlenowe w pochwie rozwijają się kosztem pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus spp.

), co przekłada się na podniesienie poziomu pH, zmniejszenie stężenia mleczanów i zwiększenie stężenia cytokin pozapalnych w wydzielinie. 

U części kobiet bakteryjne zakażenie pochwy może przebiegać bezobjawowo. U pozostałych, w zależności od rodzaju zakażenia, wiąże się z uciążliwymi objawami.

Dolegliwości wywołane przez bakterie beztlenowe:

  • obfite, szarobiałe upławy,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy (rybi),
  • pH większe lub równe 4,5.

Dolegliwości wywołane przez bakterie tlenowe:

  • skąpe lub obfite, lepkie, ropne upławy o żółtym zabarwieniu,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy (gnilny),
  • pH powyżej 6,
  • zaczerwienienie, obrzęk,
  • możliwe drobne nadżerki,
  • bolesność śluzówek, pieczenie, świąd, dyskomfort podczas stosunku (dyspareunia).

Antybiotykoterapia i irygacja pochwy – skuteczne leczenie

Infekcje intymne o podłożu bakteryjnym są w pełni wyleczalne, choć zdarza się, że dochodzi do nawrotów. Dlatego też leczenie bakteryjnego zakażenia pochwy (wywołanej przez bakterie beztlenowe lub tlenowe) powinno składać się nie tylko z odpowiedniej antybiotykoterapii, lecz także ze sposobów wspomagających odtworzenie naturalnej mikroflory pochwy. 

Bakteryjne zapalenie pochwy leczy się objawowo i przyczynowo. Do terapii włączane są środki o działaniu łagodzącym i przeciwbólowym, preparaty odbudowujące mikroflorę bakteryjną oraz antybiotyki. Antybiotykoterapia polega na stosowaniu kremów, żelów czy maści aplikowanych bezpośrednio na skórę, globulek dopochwowych bądź tabletek doustnych. 

Schemat antybiotykoterapii przy zakażeniu bakteryjnym pochwy:

  • Klindamycyna 2% w kremie, stosowanie 5g dziennie przez 7 dni.
  • Metronidazol – 2 g doustnie jednorazowo bądź 500 mg doustnie 2x dziennie przez 7 dni.
  • Meklocyklina 35 mg dziennie, dopochwowo przez 6 dni.
  • Nifuratel 0,5 g i nystatyna 200 000 j.m. – jedna globulka dopochwowo 1x dziennie przez 7 dni.

Dobrym sposobem na złagodzenie objawów zakażenia i przyspieszenie leczenia jest irygacja pochwy. Płukanie pochwy 1-2 razy dziennie przez 3-7 dni pomaga pokonać ból, pieczenie i swędzenie pochwy, zmniejszyć obrzęk i zaczerwienienie, usunąć upławy i nieprzyjemny zapach z pochwy.

Poza tym płyny do irygacji mają szerokie spektrum działania – znieczulają, zabijają bakterie i pomagają odtworzyć naturalną mikroflorę. To prosty zabieg higieniczny, który można przeprowadzić samodzielnie w domu, przy użyciu różnych preparatów.

Dobre rezultaty przynosi irygacja pochwy kwasem mlekowym, zawierającym dobroczynne pałeczki kwasu mlekowego. Dużą skuteczność wykazuje też płukanie pochwy chlorowodorkiem benzydaminy, który stabilizuje błony komórkowe, działa antyseptycznie i znieczula miejscowo.

Benzydamina to niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy OTC (dostępny bez recepty). 

Wspieranie leczenia infekcji intymnych irygacją pochwy pozwala obniżyc poziom chorobotwórczych bakterii beztlenowych i tlenowych, a także przywrócić prawidłowe pH.

Trzeba także pamiętać, że irygacja pochwy, która polega na miejscowej aplikacji substancji czynnych, jest znacznie efektywniejsza i bezpieczniejsza od innych form farmakoterapii.

Umożliwia szybsze uzyskanie efektów terapeutycznych, a dzięki temu, że omija przewód pokarmowy, nie wywołuje ogólnoustrojowych ani żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych. 

W leczeniu bakteryjnego zakażenia pochwy najważniejsze jest, aby antybiotykoterapię stosować do końca, zgodnie z zaleceniami lekarza. Odstawienie leku zaraz po ustąpieniu objawów bardzo często prowadzi do nawrotu choroby.

Podobnie dzieje się, kiedy leczenie nie obejmuje środków, które pozwalają odbudować prawidłowy ekosystem w pochwie. Nie wystarczy ograniczyć ilości bakterii beztlenowych czy tlenowych antybiotykami, konieczne jest także stosowanie preparatów zakwaszających oraz probiotyków, zawierających pałeczki kwasu mlekowego.

Kluczowa jest także odpowiednia higiena, na którą najlepszym sposobem jest irygacja pochwy. 

Stan zapalny pochwy – przyczyny, objawy i leczenie

Co wywołuje stan zapalny pochwy?

Choć stan zapalny pochwy mogą wywołać różnego rodzaju patogeny, do najczęstszych infekcji należą właśnie te bakteryjne. Strefy intymne kobiety chroni niezwykle cienka warstwa nabłonka, co zwiększa ryzyko infekcji. Szczególnie podczas stosunków seksualnych oraz w trakcie miesiączki.

Na zaistnienie infekcji intymnej wpływ ma również sama fizjologia kobiety i usytuowanie pochwy w pobliżu cewki moczowej oraz odbytnicy, stanowiących źródła bakterii i patogenów. Dochodzi wówczas do infekcji bakteryjnych.

Z kolei te wywołane przez grzyby mogą wystąpić poantybiotykoterapii stosowanej w leczeniu chorób dróg oddechowych. Dzieje się tak ze względu na to, że antybiotyk zabija pałeczki kwasu mlekowego, które hamują rozwój grzybów. Dlatego warto stosować preparaty przeciwgrzybicze przez okres przyjmowania antybiotyku.

Infekcje wirusowe to te, które przenoszone są drogą płciową. Najpopularniejszą z nich jest wirus HPV, czyli wirus brodawczaka ludzkiego.

Leia também:  Jakie Leki Na Objawy Koronawirusa?

Stan zapalny pochwy – jak wyglądają objawy?

Do objawów towarzyszących zapaleniu pochwy należą m.in.: uczucie dyskomfortu związane z pieczeniem i swędzeniem, które może się nasilać po stosunku lub antybiotykoterapii, ból, zaczerwienienie sromu i pochwy, a także upławy i nieprzyjemny zapach. Ponadto, mogą wystąpić również plamienia między miesiączkami.

Objawów nie warto lekceważyć! Nawet jeśli infekcja intymna przebiega łagodnie należy podjąć leczenie. W przeciwnym razie, może ona doprowadzić do znacznie poważniejszych dolegliwości, w tym ukrytych i przewlekłych infekcji.

Leczenie i zapobieganie stanom zapalnym pochwy

Poza dbałością o prawidłową higienę stref intymnych, kobieta powinna dbać również o florę bakteryjną pochwy.

Warto wybierać specjalistyczne płyny do higieny intymnej o odczynie pH dopasowanym do okolic intymnych, a także zrezygnować z kąpieli z dodatkami olejków czy soli zapachowych na korzyść prysznica.

Ponadto, w trakcie miesiączki należy często zmieniać tampony, a podczas korzystania z toalety podcierać się od przodu do tyłu, zapobiegając tym samym rozwojowi bakterii oraz przenoszeniu patogenów w okolice pochwy.

Kiedy stan zapalny już wystąpi, aby do towarzyszących mu objawów dopasować skuteczne leczenie, należy skontaktować się z lekarzem, ponieważ każdy z patogenów wymaga innego rodzaju leczenia.

Nierzadko, by precyzyjnie określić rodzaj infekcji, potrzebne jest wykonanie badań laboratoryjnych, w tym cytologii, która, w przypadku infekcji wirusowych, umożliwia ich szybkie wykrycie i zapobieganie dalszym zmianom w organizmie kobiety.

W trakcie leczenia, lekarz może zalecić stosowanie leków działających przeciwzapalnie, przeciwbólowo, miejscowo znieczulająco oraz odkażająco. Jednym z takich preparatów jest Tantum Rosa: https://www.apteka-melissa.pl/produkt/tantum-rosa-0532-g-10-sasz,1718.html, którego substancją czynną jest benzydamina. Lek ten dobrze się wchłania i precyzyjnie trafia w stan zapalny, pomagając go wyleczyć.

Bakteryjne zapalenie pochwy – objawy, przyczyny, leczenie

Swędzenie pochwy, pieczenie pochwy – to mogą być objawy bakteryjnego zapalenie pochwy. Objawy te występują, jeśli bakterie zaatakowały również cewkę moczową. Przede wszystkim jednak zapalenie pochwy objawia się poprzez szaro-białe upławy i nieprzyjemny, rybi zapach. Poznaj objawy, przyczyny i metody leczenia bakteryjnego zapalenia pochwy.

Tego typu infekcje intymne powstają, gdy zaburzona zostaje flora bakteryjna pochwy, co dzieje się wskutek m.in. antybiotykoterapii, zaburzeń hormonalnych czy częstej zmiany partnerów seksualnych. Bakteryjne zapalenie pochwy może być też konsekwencją jej zbyt częstego podmywania, co powoduje zmianę odczynu pH.

Bakteryjne zapalenie pochwy

Bakteryjne zapalenie pochwy to jedna z najczęściej występujących infekcji intymnych. 6 na 10 przypadków infekcji intymnych to właśnie zapalenie pochwy (waginoza bakteryjna).

Zapalenie pochwy przytrafia się większości kobiet i potrafi mocno uprzykrzyć życie: swędzenie pochwy, upławy i brzydki zapach – to najczęstsze objawy infekcji bakteryjnej pochwy.

Dlaczego kobiety tak często cierpią na zapalenie pochwy, z czego bierze się ta choroba i jak ją leczyć?

Sprawdź: Dieta przy grzybicy pochwy (candida dieta) – co jeść?

Zapalenie pochwy – bakterie beztlenowe

Skąd się bierze bakteryjne zapalenie pochwy? To efekt zmian w tak zwanej ekologii pochwy. W pochwie bytuje wiele drobnoustrojów. Mówiąc obrazowo – można je podzielić na „dobre” i „złe”.

Do tych dobrych należą przede wszystkim pałeczki kwasu mlekowego – u zdrowej kobiety są one zdecydowanie przeważającym składnikiem flory bakteryjnej pochwy. Nadają one pochwie kwaśny odczyn pH i chronią przed szkodliwymi mikroorganizmami.

W przypadku zachwiania równowagi i zmniejszenia liczby pałeczek kwasu mlekowego, do głosu dochodzą inne drobnoustroje – głównie bakterie beztlenowe – w czasie infekcji intymnej ilość bakterii beztlenowych wzrasta nawet o 100 procent. Namnażać mogą się też pałeczki Coli czy paciorkowca.

Zapalenie pochwy – przyczyny

Zaburzenie równowagi we florze bakteryjnej pochwy i będące tego konsekwencją bakteryjne zapalenie pochwy może być wywołane wieloma czynnikami.

Jednym z najczęstszych jest antybiotykoterapia, zwłaszcza stosowana przez dłuższy czas i bez odpowiedniej osłony w postaci probiotyku.

Antybiotyki działają bowiem nie tylko na te bakterie, które mają za zadanie wyeliminować z organizmu, ale też na całą florę bakteryjną pochwy, przewodu pokarmowego itd.

  • Do zaburzeń, które prowadzą do zapalenia pochwy może też dojść na skutek niewłaściwej higieny – zbyt rzadkich, ale też zbyt częstych kąpieli – intensywne podmywanie pochwy może niekorzystnie zmieniać jej pH.
  • Innymi przyczynami zapalenia pochwy są: utrzymywanie stosunków seksualnych z wieloma partnerami, zaburzenia hormonalne, liczne podróże, szczególnie związane ze zmianą klimatu, infekcje bakteryjne innych narządów ciała.
  • Czytaj także: Grzybica pochwy – leki bez recepty i probiotyki ginekologiczne

Swędzenie pochwy, pieczenie pochwy

Swędzenie pochwy, pieczenie pochwy  – to jedne z objawów zapalenia pochwy, aczkolwiek występujące głównie wtedy, gdy choroba obejmie również cewkę moczową.

Swędzenie pochwy i  pieczenie pochwy odczuwane są wówczas w czasie oddawania moczu.

Jednak najbardziej charakterystycznym objawem bakteryjnego zapalenia pochwy jest wydobywająca się z niej wydzielina, a właściwie jej kolor i zapach. U zdrowej kobiety wydzielina z pochwy jest przezroczysta lub biała, a jej konsystencja – lepka.

W sytuacji zapalenia pochwy wydzielina staje się biało-szara i wodnista, jest też bardziej obfita. W czasie waginozy bakteryjnej czuć też charakterystyczną, nieprzyjemną woń, którą najłatwiej określić jest jako rybią.

Ale uwaga – około 50 procent przypadków infekcji bakteryjnej pochwy przebiega bezobjawowo.

Zobacz też: Swędzenie i pieczenie sromu – jak leczyć

Zapalenie pochwy – odczyn pH

Odczyn pH pochwy w normalnych warunkach powinien utrzymywać się na poziomie 3,6 – 4,5. Jest to odczyn kwaśny, wynikający z obecności dużej ilości pałeczek kwasu mlekowego.

W czasie bakteryjnego zapalenia pochwy, które spowodowane jest zaburzeniem stanu równowagi we florze bakteryjnej pochwy, odczyn pH wzrasta powyżej poziomu 4,5, niekiedy – znacznie. To ważna informacja – odczyn pH jest jednym z tych wskaźników, które pozwalają odróżnić bakteryjne zapalenie pochwy od infekcji grzybiczej.

W obu przypadkach powodem jest dojście do głosu „złych” drobnoustrojów we florze bakteryjnej pochwy, jednak w przypadku grzybicy pochwy pH nie rośnie, utrzymuje się  w przedziale 3,4 – 4,5.

Stan zapalny pochwy – leczenie

Stan zapalny pochwy w żadnym przypadku nie powinien być lekceważony, nie powinno się też stosować w tym przypadku „samoleczenia”.

Podejrzenie infekcji bakteryjnej pochwy powinno skutkować wizytą u ginekologa, który na podstawie zleconych badań zaordynuje odpowiednie leczenie.

Istotne jest bowiem nie tylko stwierdzenie stanu zapalnego pochwy, ale i określenie jego przyczyn, w tym głównie tego, które bakterie odpowiadają za infekcję.

W zależności od wyników badań, bakteryjne zapalanie pochwy najczęściej leczy się antybiotykami (na przykład klindamycyną), albo chemioterapeutykami – w tej grupie wskazać można na przykład metronidazol, lek będący pochodną nitroimidazolu, wykazujący działanie wobec bakterii beztlenowych.

Zobacz: Konsultacja lekarska online w kierunku leczenia bakteryjnego zapalenia pochwy (z e-receptą)

Globulki dopochwowe bez recepty

Wspomagająco w leczeniu stanu zapalnego pochwy można też stosować różne globulki dopochwowe – bez recepty dostaniemy je w większości aptek.

Globulki dopochwowe bez recepty zawierają pałeczki kwasu mlekowego, pomagają więc uzupełnić florę bakteryjną pochwy oraz unormować jej pH.

Łagodzą też podrażnienia, zmniejszają swędzenie pochwy i pieczenie pochwy podczas oddawania moczu oraz stosunków seksualnych. 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*