Rwa ramienna – przyczyny, objawy, leczenie

Rwa ramienna – przyczyny, objawy, leczenie

Rwa barkowa

Rwa barkowa (rwa ramienna) charakteryzuje się bólem lub mrowieniem biegnącym od szyi, aż do palców rąk. Najczęściej jest ona spowodowana uszkodzeniem korzenia nerwowego w kręgosłupie szyjnym.

Rwa barkowa – objawy

Ból

Głównym objawem jest silny ból karku, barku oraz kończyny górnej.

Umiejscowienie bólu

Ból biegnie od szyi, poprzez bark, ramię, przedramię do palców rąk. Rozmieszczenie bólu może być różne i zależy od tego, na jakim poziomie uszkodzony jest korzeń nerwowy. Rwa jest z reguły jednostronna, obustronne dolegliwości spotykane są rzadko.

Rwa ramienna – przyczyny, objawy, leczenie

Ból może pojawiać się również przyśrodkowo do łopatki. Rwa barkowa czasem przebiega z bólem tylnej części głowy, czyli potylicy.

  • Charakter bólu
  • Najczęściej ból jest odczuwany jako rwący, palący, elektryczny lub jako mrowienie bądź drętwienie palców i całej kończyny.
  • Co nasila ból w rwie barkowej?
  • Ból może nasilać się podczas odchylania głowy do tyłu i jej skrętu w bolącą stronę.
  • Co przynosi ulgę?

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Niekiedy chorzy są w stanie znaleźć odpowiednią pozycję ciała, w której ból zmniejsza się.

Objawy alarmowe

Niekiedy dołączają się bardziej niepokojące objawy wynikające z uszkodzenia korzeni nerwowych lub/i rdzenia kręgowego. W wyniku uszkodzenia korzeni powstaje tak zwana rwa barkowa ubytkowa, a jej objawy występują w kończynie górnej. Sytuację, w której uszkodzony jest rdzeń kręgowy nazywamy mielopatią szyjną. Jej objawy mogą być odczuwane od szyi w dół ciała. Objawy alarmowe to:

  • Zaburzenia czucia: osłabienie lub całkowity jego brak
  • Niedowład lub całkowity paraliż mięśni
  • Zaburzenia w kontrolowaniu oddawania moczu i stolca

Jeżeli wystąpią objawy alarmowe, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Przebieg schorzenia

Dolegliwości mogą być poprzedzone tak zwanym „zawianiem”, czyli sytuacją, w której na kark przez długi czas wieje zimne powietrze. Przykładami takich sytuacji są: siedzenie bezpośrednio przy otwartym oknie budynku, samochodu albo pociągu.

Czasem rwa barkowa poprzedzona jest intensywnym wysiłkiem fizycznym bądź urazem. Najczęściej jednak ból nadchodzi bez wyraźnej przyczyny. Z reguły zaczyna się od bólu karku, następnie objawy przenoszą się wzdłuż kończyny górnej aż do palców.

Rwa barkowa, a ból łokcia

W części przypadków rwa barkowa powoduje objawy łokcia tenisisty lub golfisty. Skuteczne leczenie bólu łokcia zależy wtedy od uprzedniej terapii rwy.

Jak długo trwa rwa barkowa?

Najczęściej czas trwania dolegliwości to 6 do 12 tygodni. W cięższych przypadkach objawy trwają miesiące lub lata. Jeżeli uszkodzenie struktur nerwowych jest znaczne, pewne objawy mogą zostać na stałe. Znacznie szybsze ustąpienie objawów możemy osiągnąć stosując zastrzyki nadtwardówkowe.

Jakie są trwałe skutki rwy barkowej?

Na szczęście u większości pacjentów dolegliwości całkowicie ustępują. W cięższych przypadkach pozostają trwałe objawy, takie jak zaburzenia czucia, przewlekły ból, niedowłady oraz zaniki mięśni.

Przyczyny rwy barkowej

Rwa barkowa zwana jest również rwą ramienną, po angielsku: cervical radiculopathy, kod ICD-10: M54.12. Jej przyczyną jest ucisk i drażnienie korzeni nerwowych w kręgosłupie szyjnym.

Korzenie te tworzą splot barkowy, z którego wywodzą się nerwy biegnące do kończyn górnych. Mechanizm powstania choroby (etiologia), jest analogiczna jak w przypadku rwy kulszowej lub udowej.

Drażnienie korzeni może być spowodowane dyskopatią lub/i zmianami zwyrodnieniowymi.

Dyskopatia

Pierścień włóknisty dysku może pęknąć. W takiej sytuacji będące w jego środku galaretowate jądro miażdżyste może zostać wyciśnięte przez szczelinę pęknięcia. Nazywamy to przepukliną jądra miażdżystego.

Rwa ramienna – przyczyny, objawy, leczenie

Zmiany zwyrodnieniowe

Kręgosłup szyjny wraz z wiekiem ulega degeneracji, czyli zwyrodnieniu. Stawy międzywyrostkowe kręgosłupa oraz więzadła żółte ulegają powiększeniu.

Na kręgach tworzą się wyrośla kostne, tak zwane „dzioby” lub osteofity. Zmiany te mogą uciskać i drażnić korzenie nerwowe biegnące do kończyn górnych, powodując ból.

Mogą one też uciskać tętnice prowadzące krew do mózgu, prowadząc do zawrotów głowy.

Rozpoznanie rwy barkowej

Do jakiego lekarza powinienem się udać?

Najważniejsze, aby badający lekarz miał doświadczenie w leczeniu rwy ramiennej. Specjaliści specjalizujący się w tej dziedzinie to lekarze rehabilitacji medycznej, neurolodzy, ortopedzi oraz neurochirurdzy.

Jakie badania dodatkowe należy przeprowadzić?

Najważniejszy jest rezonans magnetyczny kręgosłupa szyjnego. Czasami przydatna jest również elektromiografia (EMG) oraz badanie przewodnictwa nerwowego.

Jak wyleczyć rwę barkową?

Leczenie rwy barkowej zależy od jej ciężkości. W lżejszych przypadkach wystarcza przyjmowanie leków przeciwzapalnych oraz rehabilitacja.

W bólu bardziej intensywnym i długotrwałym dużą ulgę przynoszą zastrzyki nadtwardówkowe pod kontrolą fluoroskopii. W najcięższych przypadkach stosuje się leczenie operacyjne.

Znaczenie pomocnicze mają metody alternatywne, których przykładem jest akupunktura.

Leczenie farmakologiczne

W ostrej fazie rwy pomocne są niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz w niektórych przypadkach sterydy. W przewlekłym bólu można stosować leki hamujące pobudliwość nerwów. Maści rozgrzewające lub schładzające mogą zmniejszać uczucie bólu.

Rehabilitacja

Rehabilitacja ma znaczenie w zwalczaniu bólu, przywracaniu siły mięśniowej oraz zapobieganiu nawrotom. Fizjoterapia dysponuje następującymi metodami terapii:

  • Kinezyterapia pasywna
  • Terapia manualna (masaż, mobilizacja, manipulacja)
  • Ćwiczenia
  • TENS
  • Galwanizacja
  • Kienesiotaping
  • Trakcja czyli wyciąg kręgosłupa szyjnego

Zastrzyki nadtwardówkowe

Zastrzyki nadtwardówkowe (epiduralne) polegają na precyzyjnym wprowadzeniu igły w okolicę ucisku nerwu oraz podaniu tam leków. Metoda ta przynosi znaczną i szybką ulgę dzięki temu że:

  • Następuje rozcieńczenie zgromadzonych w sąsiedztwie nerwu substancji odpowiedzialnych za ból i zapalenie oraz ich rozprowadzenie na większej powierzchni, dzięki czemu mogą one być łatwiej wchłonięte przez organizm.
  • Podane leki działają silnie przeciwzapalnie, gdyż są wprowadzone bezpośrednio w źródło bólu.

Zabieg jest bardzo bezpieczny, jeśli stosuje się prawidłową technikę oraz monitorowanie metodą fluoroskopii. Jest to zabieg ambulatoryjny, po którym pacjent idzie do domu. Ulga w cierpieniu najczęściej następuje 4 dni po zabiegu.

Leczenie chirurgiczne

Zarezerwowane jest dla najcięższych przypadków, szczególnie tych przebiegających z niedowładami kończyn. W przypadku pojawienia się objawów alarmowych, operacja powinna być wykonana jak najszybciej.

Rwa barkowa (ramienna) – przyczyny, objawy, leczenie

W jednym z poprzednich tekstów na naszym blogu poruszyliśmy temat popularnego problemu jakim jest rwa kulszowa, która potocznie jest określana mianem bolesnego ataku korzonków lub postrzału (tzw. lumbago).

Objawy o charakterze rwy mogą jednak rozwijać się poza nerwem kulszowym i powodować równie uciążliwe dolegliwości bólowe. Tym razem przedstawiamy kolejną przypadłość, która jest częstym powodem do skorzystania z fachowej rehabilitacji neurologicznej.

Dowiedz się, co to jest rwa barkowa, po czym ją rozpoznać i jaką rolę w jej leczeniu odgrywa kompleksowa rehabilitacja.

Starając się stworzyć krótki opis problemu rwy barkowej (określanej również jako rwa ramienna), najłatwiej napisać o zespole chorobowym, który odznacza się dolegliwościami bólowymi promieniującymi od karku do okolicy ramienia. Stamtąd ból często biegnie wzdłuż całej kończyny górnej, a niekiedy może też obejmować przednią powierzchnię łopatki. Warto mieć świadomość, że termin rwy barkowej jest bardzo ogólny. Niezbędne jest dokładne określenie miejsca zmian zwyrodnieniowych w obrębie odcinka szyjnego, a także związanego z tym ucisku korzeni nerwowych. Z tej perspektywy rwa barkowa okazuje się nie do końca wystarczającym pojęciem i wówczas wspomina się o radikulopatii szyjnej bądź stanie zapalnym korzeni szyjnych.

Głównymi objawami rwy barkowej są oczywiście dolegliwości bólowe. Te zazwyczaj nasilają się w porze porannej, zwłaszcza po przebudzeniu ze współtowarzyszącą sztywnością. W zależności od zajętego korzenia (C5 – C8) ból promieniuje do określonych struktur (odpowiednio: m.

naramienny lub boczna, tylna bądź przyśrodkowa powierzchnia ramienia i przedramienia). W części przypadków pacjent może odczuwać nieprzyjemne parestezje (dla korzeni C6 – C8). Większość sytuacji z obecną rwą ramienną prowadzi do niedowładu mięśni: naramiennego, ramienia i przedramion.

Pacjenci często borykają się z problemami zaburzeń czucia, osłabienia odruchów czy przykurczonych mięśni karku. Przebiegowi rwy ramiennej może towarzyszyć całkowite lub częściowe uszkodzenie korzeni nerwowych, zwłaszcza dla poziomów C6 i C7.

Dokładny obraz objawów korzeniowych spowodowanych uciskiem konkretnych korzeni odcinka szyjnego prezentuje poniższa tabela (wg Dowżenki).

Krążek miedzykręgowyKorzeńPromieniowanie bóluLokalizacja parestezjiNiedowłady mięśnioweOsłabienie lub zniesienie odruchów
C4 – C5 C5 Okolice m. naramiennego Brak m. naramienny, m. dwugłowy Z m. dwugłowego
C5 – C6 C6 Boczna powierzchnia ramienia i przedramienia Kciuk, Palec wskazujący (ewentualnie) m. dwugłowy, m. ramienno-promieniowy,mm. prostowniki promieniowe nadgarstka Z m. dwugłowego
C6 – C7 C7 Tylna powierzchnia ramienia i przedramienia Wskaziciel, Palec środkowy m. trójgłowy, mm. zginacze palców (niekiedy) Z m. trójgłowego
C7 – Th1 C8 Przyśrodkowa powierzchnia ramienia i przedramienia Palec mały, Obrączkowy Krótkie mięśnie ręki Z m. trójgłowego
Leia também:  Jak Szybko Występują Objawy Salmonelli?

Oprócz przeprowadzenia wywiadu z pacjentem niezbędne jest wykonanie badania podmiotowego, które pozwoli na dokładniejszą diagnostykę aktualnego stanu poszkodowanego.

Fizjoterapeuta w trakcie jego wykonywania może stwierdzić dodatni objaw Bikelesa (obecność bólu w trakcie prostowania zgiętego przedramienia przy uprzednio uniesionej i odwiedzionej kończynie górnej), podwyższony tonus i skrócenie mięśni obrębu szyi, ograniczenie ruchomości odcinka szyjnego, osłabienie odruchów, wyraźne zaburzenia czucia wzdłuż przebiegu zajętego nerwu oraz obecność dolegliwości bólowych w dole nadobojczykowym. Badania obrazowe z zakresu MRI i RTG stanowią najlepszą metodą na potwierdzenie postawionej diagnozy o rwie barkowej.

W sytuacjach niezwykle dużego ucisku struktur nerwowych należy skorzystać z leczenia operacyjnego rwy barkowej. Wówczas pacjent decyduje się na zabieg chirurgiczny, który w większości przypadków polega na odbarczeniu drażnionego korzenia nerwowego. Przyczynami ucisku mogą być m.in.

osteofity (narośla kostne, które są wytworem postępujących zmian zwyrodnieniowych), przesunięte jądro miażdżyste (bądź wszelkie inne patologie wpisujące się w szeroki termin dyskopatii) czy obecność stanu zapalnego.

W innych sytuacjach może nastąpić wspomniane przerwanie ciągłości korzeni nerwowych. Wówczas chirurg sam decyduje o ostatecznym sposobie jej przywrócenia. Rwa barkowa nie jest jednak częstym powodem interwencji chirurgicznych.

Większość przypadków daje dobre rokowania, oczywiście przy odpowiednio szybkim wdrożeniu rehabilitacji ruchowej.

Rwa ramienna – przyczyny, objawy, leczenie

Po przebytej operacji pacjent powinien udać się na kompleksową fizjoterapię. Podobnie zresztą jak osoby z nieoperacyjną rwą barkową. Podobnie jak w przypadku rwy kulszowej, tak samo i tutaj istotne znaczenie będą miały neuromobilizacje.

Terapeuci często wykorzystują popularną Metodę McKenziego, która jest ściśle skoncentrowana na przeciwdziałaniu dolegliwości bólowych mających podłoże w strukturach kręgosłupa. Podstawą fizjoterapii są przede wszystkim ćwiczenia ruchowe.

One pozwolą na zmniejszenie ewentualnych dysproporcji w zakresie siły mięśniowej, a także umożliwią przeciwdziałanie patologicznym wzorcom ruchowym.

W roli uzupełnienia warto wykorzystać zabiegi z zakresu fizykoterapii, które przysłużą się do wstępnego złagodzenia dolegliwości bólowych.

W przypadku elektroterapii będą to prądy diadynamiczne i typu TENS, oprócz nich można dodatkowo zastosować diatermię krótkofalową oraz terapeutyczne właściwości ultradźwięków.

Podobnie jak w innych sytuacjach, tak i w przypadku rwy barkowej wymaga się odpowiedniego zaangażowania samego pacjenta w pracę nad efektami rehabilitacji. Dlatego sumiennie i systematycznie powinien realizować autoterapię w domu, po uprzedniej konsultacji z prowadzącym go fizjoterapeutą.

Jeśli problem rwy barkowej dotyczy także Ciebie, skontaktuj się z nami telefonicznie pod numerem 12 342 81 80 bądź wyślij e-maila na adres [email protected]

Centrum rehabilitacji i terapii Open Medical tworzą wysoko wyspecjalizowani lekarze, którzy nie tylko posiadają ogromną wiedzę i lata doświadczenia, a także dbają o ciepłą atmosferę.

Dołącz do grona zadowolonych pacjentów Open Medical i zacznij żyć pełnią życia!

Doświadczony rehabilitant Warszawa, Profesjonalna rehabilitacja, dorosłych, dzieci, prywatnie

Rwa ramienna inaczej nazywana jest rwą barkową. Te nazwy stosuje się wymiennie. Rwa ramienna należy do zespołu chorobowego, który charakteryzuje się silnymi dolegliwościami bólowymi w obrębie barku i całej ręki. Związane to jest z uciskiem na nerwy, które biegną od części szyjnej kręgosłupa do dłoni. Dlatego ból ma charakter promieniujący od karku wzdłuż całej kończyny górnej a czasem dochodzi do przedniej powierzchni łopatki. Termin “rwa ramienna” jest bardzo ogólny, a przy diagnostyce najważniejsze jest dokładne przyczyny ucisku nerwów. Z tych powodów najczęściej wspomina się o radikulopatii szyjnej bądź stanie zapalnym korzeni szyjnych, których rwa jest tylko objawem.

Rwa ramienna to schorzenie, które często ma duży wpływ na normalne funkcjonowanie pacjenta, uniemożliwiając mu codzienne wykonywanie obowiązków. Z tego powodu szybka diagnostyka oraz dobry plan leczenia i rehabilitacji mają kluczowe znaczenie dla dalszego rozwoju choroby.

Rwa ramienna czy inaczej rwa barkowa to schorzenie wywoływane przez tworzący się ucisk bądź stan zapalny w obrębie włókien nerwowych, które odchodzą od rdzenia kręgowego przez otwory międzykręgowe.

Włókna te tworzą nerwy, które odpowiedzialne są za przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych. Rwa barkowa związana jest często ze zmianami zwyrodnieniowymi w obrębie kręgosłupa szyjnego.

Nieleczona rwa ramienna może prowadzić do uszkodzenia i powikłań w postaci czucia.

Rwa barkowa to schorzenie, które może mieć wiele przyczyn. Pierwsza potencjalna przyczyna rwy ramiennej to dyskopatia w odcinku szyjnym. Dyski, które są ulokowane w naszym kręgosłupie, mają tendencje to przemieszczenia się, co prowadzi do ucisku na korzonki i daje dolegliwości bólowe.

Takie same objawy rwy ramiennej mogą dawać zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, których częstość nasila się wraz z wiekiem. Nie bez znaczenia pozostają wszelkie wady postawy, które stają się coraz popularniejszymi dolegliwościami całej cywilizacji.

Współcześnie wady postawy są bardzo powszechnym zjawiskiem, związanym z siedzącym trybem życia, zmniejszona aktywnością fizyczną, nieprzestrzeganiem zasad ergonomii pracy, oraz szkodliwymi pozycjami ciała w trakcie odpoczynku.

Powstające w ten sposób zmiany w obrębie kręgosłupa sprzyjają ucisku na nerwy, a co za tym idzie, mogą być przyczyną rwy barkowej.

Przyczyną rwy barkowej mogą być również przebyte urazy lub nadmierna ekspozycja karku na zimnym powietrzu, co prowadzi do stanu zapalnego nerwów.

Charakterystycznym objawem dla rwy jest ból o dużej sile, który umiejscowiony jest przy barku i biegnie aż do palców u rąk. Duża ilość pacjentów określa ból jako promieniujący, mrowiący, palący lub elektryzujący. Rozmieszczenie bólu oraz wrażenia bólowe mogą się różnić w zależności od pacjentów.

Różnice objawowe mogą wynikać z innych przyczyn rwy bądź zaawansowania uszkodzeń nerwowych. Zazwyczaj dolegliwości bólowe występują u pacjentów po jednej stronie ciała. Ból w rwie ramiennej może pojawiać się przyśrodkowo do łopatki lub może być umiejscowiony w tylnej części głowy, czyli potylicy.

Ból w rwie ramiennej czy inaczej nazwanej barkowej nasila się przy skręcie głowy w bok lub odchyleniu jej do tyłu.

Do ogólnych objawów takich jak ból, niekiedy dołączają bardziej niepokojące objawy, które wynikają z uszkodzenia korzeni nerwowych lub rdzenia kręgowego. W wyniku ich uszkodzenia powstaje tak zwana rwa barkowa ubytkowa. Jej objawy to:

  • zaburzenie czucia, jego osłabienie lub brak,
  • niedowład mięśni,
  • całkowity paraliż mięśni,
  • zaburzenia w wypróżnianiu.

Jeżeli wystąpi, którykolwiek z tych objawów pacjent niezwłocznie powinien udać się do szpitala.

Rwa barkowa to schorzenie, które rozpoznaje się na podstawie badania podmiotowego, które pozwala na ocenę aktualnego stopnia zaawansowania choroby.

Fizjoterapeuta w trakcie badania może stwierdzić objaw Bikelsa, czyli występowanie bólu w trakcie prostowania zgiętego przedramienia przy uprzednio uniesionej i podniesionej ręce, podwyższony tonus, wyraźne skrócenie mięśni szyi, ograniczenie ruchomości kręgosłupa w odcinku szyjnym, osłabienie odruchów, zaburzenia czucia, ból w dole nadobojczykowym. Najlepszą metodą potwierdzenie czy pacjent cierpi na rwę barkową, jest badanie obrazowe MRI i RTG.

Z uwagi na to, że rwę ramienną mogą wywoływać różnorodne czynniki i różne jest również nasilenie objawów jej towarzyszących, leczenie należy dobrać indywidualnie. Istotne jest określenie przyczyny rwy ramiennej.

Jest to podstawą skutecznej rehabilitacji, która jest najważniejszą częścią leczenia. Leczenie farmakologiczne, czyli leki przeciwbólowe i przeciwzapalne często są pomocne w stanie ostrym, ale należy pamiętać, że nie likwidują one przyczyny schorzenia. Kluczowa jest odpowiednia fizjoterapia, nawet po ustąpieniu objawów bólowych.

Bez pracy fizjoterapeuty rwa ramienna ma tendencję do nawrotów.

Rehabilitacja ma na celu zmniejszenie bólu i stanu zapalnego i odzyskanie funkcji kończyny górnej. Dlatego fizjoterapeuta szuka przyczyny wystąpienia rwy barkowej i w czasie terapii  wykorzystuje różne techniki, zależnie od stanu pacjenta.

  • – manualny drenaż limfatyczny – bardzo delikatne techniki, mające na celu zmniejszenie stanu zapalnego, wyciszenie podrażnienia
  • – terapia manualna, terapia powięziowa – mające na celu odbarczenie uciśniętych struktur
  • – techniki osteopatyczne – odzyskanie właściwego ułożenia struktur względem siebie i poprawa ukrwienia uciśniętych nerwów
  • – neuromobilizacje – w celu poprawy ślizgu nerwu względem otaczających struktur oraz dla poprawy funkcji nerwu
  • – ćwiczenia ruchowe – poprawa siły mięśniowej oraz zakresów ruchu, nauka prawidłowych wzorców ruchowych
  • – masaż leczniczy – jako rozluźnienie napiętych struktur, efekt przeciwbólowy
  • – kinesiotaping – uzupełnienie terapii
Leia também:  Co Łagodzi Objawy Alergii?

Rehabilitacja rwy ramiennej jest oczywiście dobierana indywidualnie, wraz z postępem leczenia zmienia się dobór technik. Fizjoterapeuta na każdym spotkaniu ocenia nasilenie objawów i postęp leczenia. Dzięki temu fizjoterapia rwy barkowej jest naprawdę skuteczna. Likwiduje ból, stan zapalny, poprawia stan tkanek a przede wszystkim zapobiega nawrotom!

Rwa barkowa – przyczyny, objawy i metody leczenia

Rwa barkowa jest chorobą wywołaną przez ucisk lub stan zapalny w obrębie korzonków, czyli włókien nerwowych odchodzących od rdzenia kręgowego przez tzw. otwory międzykręgowe.

Następnie tworzą nerwy, odpowiedzialne za przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych. Rwa barkowa jest stanem patologicznym, który obejmuje korzonki w odcinku szyjnym.

Nieleczona może prowadzić do ich uszkodzenia i niebezpiecznych powikłań w postaci zaburzeń czucia.

ZOBACZ TEŻ: Czym jest rwa kulszowa i jak sobie z nią poradzić?

Przyczyny rwy barkowej

Rwa barkowa może być spowodowana przez kilka różnych czynników. Pierwszym z nim jest dyskopatia w odcinku szyjnym. Przemieszczanie się dysku prowadzi do ucisku na korzonki i daje dolegliwości bólowe.

Kolejną przyczynę stanowią zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, których częstość występowania zwiększa się z wiekiem. Powstałe w ich wyniku deformacje kręgów również mogą powodować objawy rwy barkowej. Istotny związek z rozwojem choroby mają też wady postawy.

Obecnie jest to bardzo powszechne zjawisko, związane z siedzącym trybem życia, brakiem aktywności fizycznej, nieprzestrzeganiem zasad higieny pracy oraz przybieraniem szkodliwych pozycji w trakcie odpoczynku. Powstałe w ten sposób skrzywienia kręgosłupa sprzyjają powstawaniu ucisku na nerwy, a co za tym idzie – rwy barkowej.

Inne czynniki ryzyka to przebyte urazy lub ekspozycja karku na zimne powietrze, co skutkuje “przewianiem korzonków” i stanem zapalnym.

Umów wizytę u ortopedy

Objawy rwy barkowej

Podstawowym objawem rwy barkowej jest ból, promieniujący od odcinka szyjnego kręgosłupa przez bark i łopatkę, aż do ramienia, a nawet czubków palców. W większości przypadków występuje on po jednej stronie ciała.

Pacjenci opisują go jako silny, rwący, nasilający się przy niektórych ruchach głowy. Objawem alarmowym, wymagającym natychmiastowej konsultacji z lekarzem neurologiem jest mrowienie, drętwienie lub zaburzenia czucia, zwłaszcza w obrębie kończyny.

Może to świadczyć o uszkodzeniu nerwów, co w przypadku braku odpowiedniej interwencji skutkuje groźnymi powikłaniami

ZOBACZ TEŻ: Dyskopatia – czym się objawia i jak ją leczyć?

Rwa barkowa – leczenie

Pacjenci cierpiący na rwę barkową wymagają konsultacji z lekarzem neurologiem lub lekarzem ortopedą. Przeprowadzą oni odpowiednie badanie i w razie potrzeby zlecą dodatkową diagnostykę, np. rezonans magnetyczny kręgosłupa. Podstawą jest identyfikacja przyczyny rwy barkowej, na podstawie której dobierane jest odpowiednie leczenie.

Wizytę u wybranego specjalisty zarezerwować można bez wychodzenia z domu, za pośrednictwem portalu LekarzeBezKolejki.pl.

ZOBACZ TEŻ: Skolioza – jakie są przyczyny i metody leczenia tej wady postawy?

Farmakoterapia rwy barkowej

Leki stosowane w przebiegu rwy barkowej mają na celu złagodzić objawy bólowe. W tym celu najczęściej wybierane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Dostępne są zarówno w postaciach do stosowania zewnętrznego (maści, żele, plastry), jak i wewnętrznego (tabletki, kapsułki, zawiesiny).

Pamiętajmy, że nadużywanie doustnych NLPZ-ów prowadzić może do rozwoju choroby wrzodowej żołądka, a ich dłuższe stosowanie zawsze wymaga konsultacji z lekarzem. W aptece dostępne są również plastry rozgrzewające, zawierające substancje zwiększające przekrwienie skóry.

Stanowią one lepsze rozwiązanie od zimnych okładów, które mogą nasilać objawy, zwłaszcza gdy doszło do przewiania korzonków.

Rehabilitacja

Nieoceniona w leczeniu rwy barkowej okazuje się pomoc fizjoterapeuty. Dzięki zastosowaniu odpowiednich metod, takich jak masaż, kinezyterapia lub plastrowanie (taping), możliwe jest usprawnienie procesu leczenia oraz prowadzenie skutecznej profilaktyki schorzenia w przyszłości

Leczenie operacyjne i zastrzyki nadtwardówkowe

W bardziej zaawansowanych przypadkach rwy barkowej zastosowanie znajdują zastrzyki nadtwardówkowe, polegające na wprowadzeniu leków o działaniu przeciwzapalnym bezpośrednio w miejsce nerwu objętego stanem chorobowym. Ostatecznością jest leczenie operacyjne. Jest ono zarezerwowane dla pacjentów, u których stwierdzono powikłania rwy barkowej, np. niedowład mięśni.

ZOBACZ TEŻ: Najczęstsze urazy barku

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Promieniujący ból występujący w szyjnym odcinku kręgosłupa? To może być rwa barkowa

Rwę barkową wywołuje ucisk na korzenie nerwowe na odcinku szyjnym kręgosłupa lub też zmiany zwyrodnieniowe powstałe w efekcie długotrwałego ucisku. Zwyrodnienia dotyczą stawów międzykręgowych, wiązadeł kręgosłupa i krążków międzykręgowych. Krążki międzykręgowe odwadniają się, czego następstwem jest utrata elastyczności i podatność na uszkodzenia.

Inna wymieniana przyczyna rwy barkowej to dyskopatia, czyli wybrzuszenie krążka międzykręgowego oraz jego przemieszczanie. Doprowadza to do ucisku struktur kanału kręgowego w odcinku szyjnym kręgosłupa.

Jako inne przyczyny rwy barkowej podaje się m.in. zaburzenia hormonalne wpływające na zmiany w strukturach kości. Co więcej, schorzenie może być efektem ciężkiej pracy fizycznej lub długich godzin spędzanych przed komputerem. Wśród przyczyn wymienia się także nerwobóle oraz nowotwory.

Objawy rwy barkowej

Najczęściej pojawiającym się objawem wskazującym na rwę barkową jest ból kręgosłupa w odcinku szyjnym promieniujący przez całą kończynę górną aż do palców. Pacjenci cierpiący na to schorzenie opisują ból jako piekący. Czasami rozprzestrzenia się na łopatkę oraz klatkę piersiową. Niektóre osoby cierpiące na rwę barkową skarżą się jedynie na ból karku.

Innym objawem rwy barkowej jest osłabienie siły mięśniowej w kończynie górnej. Pacjenci skarżą się także na zaburzenia czucia, drętwotę skóry, ale również na charakterystyczne mrowienie przypominające przebiegające prądy. W zaawansowanym stadium rwy barkowej pojawia się niedowład kończyny górnej.

Leczenie rwy barkowej

Leczenie rwy barkowej zależy od oceny stopnia schorzenia. W lżejszych przypadkach wystarcza przyjmowanie leków przeciwzapalnych. W ostrej fazie pacjentom zaleca się stosowanie sterydowych środków farmakologicznych. Osoby cierpiące na rwę barkową często używają również maści rozgrzewających lub chłodzących, które zmniejszają uczucie bólu.

Istotnym elementem leczenia schorzenia jest rehabilitacja. Pomaga zwalczać ból, stopniowo przywracać siłę mięśniową, a przede wszystkim zapobiegać nawrotom. Fizjoterapię wdraża się, gdy minie faza ostrego bólu.

Rehabilitacja rwy barkowej opiera się na stosowaniu ultradźwięków, lasera, krioterapii i masaży. Pacjentom niejednokrotnie sugeruje się również noszenie kołnierza ortopedycznego. Dobre efekty w leczeniu rwy przynosi kinezjotaping.

Metoda opiera się na oklejaniu bolącego miejsca specjalnymi plastrami, co powoduje zmniejszenie dolegliwości.

Foto: Shutterstock Masaż – sposób nie tylko na rozluźnienie

Leczenie rwy barkowej polega także na podawaniu pacjentom zastrzyków nadtwardówkowych. To precyzyjne wprowadzenie igły w miejsce ucisku nerwu, a w efekcie podanie tam leku. Ta metoda leczenia charakteryzuje się szybkim odczuciem ulgi w bólu. Ponadto zastrzyk działa przeciwzapalnie.

W najcięższych przypadkach zachorowań na rwę barkową stosuje się leczenie chirurgiczne. Operacje powinno się wykonać jak najszybciej, zwłaszcza jeżeli u pacjenta pojawi się niedowład kończyny.

Dlaczego siedząca praca nam szkodzi? Znamy powody

Jak leczyć rwę kulszową?

Osoby, które dotknęła rwa kulszowa, mówią o tym „najgorszy ból w życiu”, „odczucie porażenia piorunem” lub „nóż wbity w kręgosłup”. Rwa kulszowa, często nazywana atakiem korzonków nerwowych, może zatruć życie każdemu z nas. Gdy zadomowi się na dobre, trudno z nią wygrać, dlatego najlepiej nie dopuścić do początków choroby.

Pacjenci opisują rwę jako ostry, przenikający, kłujący, a nawet piekący ból w części lędźwiowej kręgosłupa. Trudno atak rwy kulszowej pomylić z czymkolwiek innym, gdyż ostremu bólowi towarzyszy zazwyczaj:

  • tępe promieniowanie do pośladka, uda, a nawet stopy (zależnie od fragmentu uciskanego nerwu)
  • często mrowienie
  • uczucia wbijania szpilek

Ból bywa tak przejmujący, że chorzy mogą zostać unieruchomieni w niewygodnej pozycji, gdyż każde poruszenie ciała potęguje cierpienie. Dzieje się tak między innymi dlatego, że towarzyszy mu wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych, które w ten sposób próbują unieruchomić kręgosłup i ochronić go przed urazem.

Leia também:  Gruzlica Kiedy Objawy?

Jeśli chory nadal ma wątpliwości, czy dolegliwość, która go dopadła, ma związek z nerwem kulszowym, kolejnym typowym objawem jest tzw. objaw Lasègue'anarastający ból podczas podnoszenia kończyny dolnej w pozycji na wznak oraz przy pochylaniu. Ból może być obustronny, jednostronny lub skrzyżowany (uniesienie lewej kończyny wywoła ból w prawej).

U osób cierpiących na rwę kulszową zdarza się niedowład mięśni prostujących stopę i paluch, a także opadanie stopy (powłóczenie nią podczas chodzenia).

Rwa kulszowa – przyczyny

Nerw kulszowy to najdłuższy nerw w ciele człowieka. Jest połączeniem korzeni nerwowych L4 i L5 oraz S1-S3, które, biegnąc wspólnie, zaopatrują czuciowo i ruchowo kończynę dolną.

Nerw kulszowy zaczyna się w miednicy mniejszej i przebiega przez pośladek, tylną częścią uda i podudzia, aż do stopy. Nagły lub stały ucisk na nerw kulszowy zaburza jego funkcjonowanie. W zdrowym kręgosłupie kręgi i dyski tworzą linię przypominającą z boku literę S – te naturalne krzywizny zapewniają sylwetce odpowiednią sprężystość i odporność na wstrząsy.

Każdy dysk to pierścień włóknisto-chrząstkowy z galaretowatym jądrem – z różnych przyczyn dyski mogą zacząć wystawać poza oś kręgosłupa i podrażniać korzonki nerwowe.

Przyczyną ucisku na nerw kulszowy mogą być:

  • choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa (dyskopatia, skrzywienie kręgosłupa)
  • guzy nowotworowe
  • nieprawidłowa budowa miednicy
  • stany zapalne
  • tymczasowe zmiany w obciążeniu kręgosłupa (np. ciąża)

Ucisk na nerw kulszowy może mieć też związek z otyłością czy cukrzycą. Zdarza się, że nagły atak rwy kulszowej pojawia się w wyniku wychłodzenia organizmu (np. po skoku do zimnej wody w gorący dzień). Często dotyka też osoby, które – bez przygotowania organizmu – podjęły nagle duży wysiłek fizyczny, np.

zaczęły dźwigać duże ciężary, rozpoczęły intensywne treningi itp. W przypadku osób starszych bądź prowadzących siedzący tryb życia, nagłym wysiłkiem może być nawet gwałtowne wstanie z fotela. Gdy słabe mięśnie pleców i brzucha nie są w stanie utrzymać kręgosłupa, może dojść do wybrzuszenia dysków i podrażnienia nerwów.

Nie pomaga też uboga w wapń, sole mineralne i witaminy dieta.

Atak rwy kulszowej – co robić?

Nie każdy ma tyle „szczęścia”, że ból zastaje go we własnym łóżku. Bywa, że „uderzenie pioruna” dopada w czasie spaceru, jazdy samochodem, wspinaczki, biegu do autobusu.

W takich sytuacjach najważniejsze jest zadbanie o własne bezpieczeństwo – w miejscu publicznym trzeba rozejrzeć się za ławką, murkiem lub innym płaskim miejscem, w którym będzie można położyć się na wznak.

Pozycja na plecach z ugiętymi nogami w stawach kolanowych i biodrowych uważana jest za najwygodniejszą przez większość osób, które doznały ataku rwy kulszowej w przeszłości. Są jednak chorzy, którzy w trakcie najsilniejszych bólów wolą stać lub siedzieć, oszczędzając bolącą kończynę.

Niektórym pomaga oparcie głowy na poduszce (w warunkach polowych może to być torebka lub siatka z zakupami), by kręgosłup wygiął się w tzw. kołyskę.

Podczas ataku rwy kulszowej zaleca się zażycie środka przeciwbólowego i przeciwzapalnego, wielu pacjentom ulgę przynosi przyłożenie do lędźwi ciepłego termofora lub kompresu, masaż ciepłą wodą z prysznica, inni natomiast wolą schłodzić bolące miejsce.

Sprawdź ofertę Ortopedio.pl >> Terapia ciepło/zimno

Pomocne w leczeniu bólu są maści/kremy zawierające diclofenak (niesteroidowy lek przeciwzapalny). Dla wygody stosowania możemy zaopatrzyć się produkt w postaci plastra zawierającego tę substancję, dzięki czemu nie pobrudzimy odzieży kremem, a z plastra przylegającego do skóry będzie uwalniać się substancja czynna.

  • Sprawdź ofertę Apteline.pl:
  • Plastry przeciwbólowe i rozgrzewające
  • Leki na ból mięśni i stawów, leki przeciwzapalne

Rwa kulszowa – kiedy zgłosić się do lekarza?

Jeśli atak rwy jest jednorazowy, nagły i szybko przemija, chorzy bardzo rzadko rozpoczynają diagnostykę.

O bólu, który przeminął, zapomina się łatwo i chętnie, jednak jeśli źródłem problemu jest trwały ucisk na nerw kulszowy (spowodowany wybrzuszonym dyskiem, guzem lub np.

stanem zapalnym), ataki niestety będą się powtarzać. Jeśli dolegliwości nie mijają, konieczna jest wizyta u lekarza.

Podstawowe znaczenie w diagnostyce rwy kulszowej ma dokładne zebranie wywiadu, dzięki któremu lekarz jest w stanie określić (m.in. na podstawie lokalizacji, czasu trwania i nasilenia bólu) na jakim poziomie kręgosłupa doszło do uszkodzenia lub podrażnienia korzenia nerwowego.

Podstawowym badaniem diagnostycznym w przypadku rwy kulszowej jest RTG (ocena zaawansowania choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa), w wielu przypadkach wykonuje się też tomografię komputerową, a bardzo dobre rezultaty diagnostyczne daje rezonans magnetyczny.

W większości przypadków stosuje się leczenie zachowawcze polegające na farmakoterapii (niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwbólowe) oraz rehabilitacji (m.in. neuromobilizacje metodami McKenziego czy Kaltenborn-Evjenth).

W fazie ostrej pacjentowi potrzebny jest odpoczynek – gdy przychodzi atak bólu, konieczne jest wyszukanie dla siebie optymalnej pozycji nieprowokującej dolegliwości (zaleca się zmienianie pozycji co 30 minut).

Pacjenci przyjmują też leki lub smarują się maściami przeciwbólowymi, wspomagają plastrami przeciwbólowymi, oczywiście konieczne jest zaprzestanie wykonywania wszystkich obciążających kręgosłup czynności fizycznych.

W niektórych przypadkach lekarz zapisuje zastrzyki z glikokortykosteroidów. W fazie przewlekłej postępowanie ma na celu usprawnianie chorego, niedopuszczenie do trwałych uszkodzeń i zmniejszenie ryzyka kolejnych ataków. Pacjenci korzystają z indywidualnej fizjoterapii, masaży oraz wykonują zalecone ćwiczenia w domu.

Rwa kulszowa – kiedy konieczna jest operacja?

Jeśli pomimo leczenia dolegliwości bólowe nie ustają, a do tego zauważalne są deficyty neurologiczne (niedowłady, porażenia), lekarz neurochirurg bądź chirurg ortopeda może zakwalifikować pacjenta do leczenia operacyjnego.

Zazwyczaj przeprowadza się je metodą dyskektomii lub mikrodyskektomii, polegającymi na usunięciu części dysku, całego dysku lub dysków powodujących ucisk na nerw (w drugim przypadku ingerencja chirurgiczna obejmuje mniejszy fragment kręgosłupa oraz wymaga jedynie niewielkiego nacięcia na skórze).

Leczenie operacyjne przynosi zazwyczaj znaczną poprawę stanu pacjenta, przede wszystkim likwidując źródło bólu. Pacjenci po operacji muszą się jednak poddać rehabilitacji, nie zawsze też niestety powracają do pełnej sprawności.

Rwa kulszowa – jakie ćwiczenia wykonywać?

Ćwiczenia na rwę kulszową pozwalają zapobiegać atakom ostrego bólu lub jeśli wystąpi, znacznie go zmniejszają.

To nie tylko ratunek dla osób, które narażone są na zmiany zwyrodnieniowe w dolnym odcinku kręgosłupa, ale mogą również stanowić skuteczną profilaktykę.

Za pomocą odpowiednio dobranych ruchów można wzmocnić mięśnie w okolicy odcinka lędźwiowego, a dodatkowo zniwelować powstałe w nich napięcia. Rwa kulszowa często jest wynikiem ich osłabienia. Zestawy ćwiczeń obejmują m.in.:

  • koci grzbiet wykonywany w klęku podpartym, czyli naprzemienne wyginanie pleców do góry i powracanie do pozycji wyjściowej,
  • rozciąganie mięśni kulszowo-goleniowych w pozycji leżącej. Należy ugiąć nogi w kolanach i jedną z nich oprzeć na drugiej, tak aby móc przyciągnąć rękoma udo jak najbliżej do klatki piersiowej,
  • rozciąganie za pomocą skłonu baletnicy – w pozycji siedzącej z wyprostowanymi nogami należy spróbować sięgnąć palcami dłoni do stóp, tak aby nie odrywać nóg od podłoża.

Jak dbać o zdrowie kręgosłupa?

Aby zminimalizować ryzyko pojawienia się przeszywającego bólu i związanych z nim późniejszych problemów, szanuj swój kręgosłup na co dzień:

  • zainwestuj w solidny, twardy materac i naucz się spać w wygodnych, rozprostowanych pozycjach z niewielką poduszką pod głową
  • nosząc ciężkie zakupy, postaraj się rozłożyć je równomiernie do dwóch siatek i nieś je w dwóch rękach
  • plecak zawsze noś na obu ramionach, torebkę przekładaj z jednego ramienia na drugie
  • podczas siedzenia prostuj plecy i równomiernie obciążaj obydwa pośladki
  • unikaj zakładania nogi na nogę
  • jeśli musisz coś podnieść i przenieść, sprawdź czy nie da się tego przesunąć po ziemi. Jeśli konieczne jest dźwignięcie, zrób to z przysiadu z wyprostowanymi plecami
  • w czasie jazdy samochodem siedź w taki sposób, by całe uda przylegały do fotela
  • jeśli pracujesz przy biurku, co jakiś czas wstań, rozprostuj się i przejdź kilka kroków. Jeśli to możliwe, wykonaj kilka łatwych ćwiczeń (np. koci grzbiet)

Polecamy >> materac termoplastyczny oraz poduszkę profilaktyczną

Polecamy >> dysk do siedzenia

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*