Ropień jajnika i jajowodu

Ropień jajnika i jajowodu Autor: Getty images

Zapalenie jajnika nie jest samodzielną chorobą – typowo stanowi jeden z problemów, które pojawiają się przy zapaleniu narządów miednicy mniejszej. W przebiegu tego schorzenia pojawiają się zwykle dość nieprzyjemne dolegliwości, takie jak bóle podbrzusza, ale i ogólne poczucie znacznego osłabienia czy nawet zaburzenia żołądkowo-jelitowe. 

Wszystkie żeńskie narządy rozrodcze  – chociażby ze względu na pełnioną przez nie funkcję – są ze sobą ściśle powiązane. Jajnik graniczy z jajowodem, który komunikuje się z jamą macicy.

Ona z kolei ma bezpośrednie połączenie z pochwą.

Takie właśnie stosunki anatomiczne sprawiają, że kiedy u kobiety pojawia się chociażby infekcja pochwy, to występuje dość duże ryzyko tego, że zakażenie przeniesie się również i na inne narządy należące do układu rozrodczego.

W takiej sytuacji rozwijać się może choroba, którą jest zapalenie narządów miednicy mniejszej (określana czasem również jako zapalenie przydatków) – jednym z problemów, który pojawia się w jej przebiegu, jest zapalenie jajnika. Zapalenia jajnika nie wolno bagatelizować nie tylko ze względu na jego przykre objawy – zaniechanie leczenia grozi wystąpieniem powikłań, którymi mogą być m.in. ropień jajnika czy nawet bezpłodność.

Spis treści:

Jakie są przyczyny zapalenia jajnika?

Za zapalenie jajnika odpowiedzialne są patogenne gatunki bakterii. Wśród drobnoustrojów, które mogą wywoływać tę chorobę, najczęściej wymieniane są:

  • dwoinka rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae),
  • chlamydie (przede wszystkim Chlamydia tracheomatis),
  • bakterie beztlenowe,
  • Mycoplasma genitalum.

Zakażenie, doprowadzające ostatecznie do zapalenia jajnika, szerzyć się może w różny sposób. Możliwe jest wstępujące szerzenie się infekcji, to znaczy takie, gdzie pierwotnie pojawia się stan zapalny pochwy, który następnie rozszerza się na głębiej położone narządy rozrodcze.

Do zapalenia jajnika może także doprowadzić rozsiew infekcji drogą krwi, ale i przedostawanie się bakterii do jajników z takich ognisk infekcji, które to z nim sąsiadują (tutaj jako przykład można podać zapalenie wyrostka robaczkowego).

Możliwe jest także to, że proces zapalny jajników będzie stanowił konsekwencję przebycia przez pacjentkę jakiegoś zabiegu chirurgicznego.

Czytaj:

Torbiel na jajniku: przyczyny, objawy, leczenie cysty jajnika

Jajniki: funkcje. O czym świadczy ból jajników?

Torbiel czekoladowa na jajniku: przyczyny, objawy, leczenie

Jakie są czynniki ryzyka zapalenia jajnika?

Wyróżnianych jest kilka problemów, które znacząco zwiększają ryzyko rozwoju zapalenia jajników – takowymi są:

  • posiadanie wielu partnerów seksualnych,
  • wczesna inicjacja seksualna,
  • podejmowanie kontaktów płciowych w trakcie miesiączki (mechanizmy obronne organizmu kobiety są wtedy mniej wydolne, w związku z czym staje się ona bardziej podatna na zakażenia bakteryjne),
  • kontakty seksualne bez zabezpieczenia w postaci prezerwatywy,
  • posiadanie wkładki wewnątrzmacicznej,
  • częste irygacje pochwy,
  • przebycie epizodu zapalenia jajników w przeszłości.

Jakie są objawy zapalenia jajnika?

Objawów zapalenia jajnika raczej nie da się przeoczyć – są one zazwyczaj dość dotkliwe. Wśród typowych dolegliwości, które pojawiają się w przebiegu zapalenia narządów miednicy mniejszej, wymieniane są:

  • dolegliwości bólowe (ból ten jest zazwyczaj silny i umiejscowiony w obrębie podbrzusza lub śródbrzusza, nierzadkie jest również jego promieniowanie np. do pachwin),
  • pojawianie się upławów z dróg rodnych,
  • dyspareunia (dolegliwości bólowe towarzyszące kontaktom płciowym),
  • nieregularne krwawienia miesiączkowe.

Z zapaleniem jajnika powiązane bywają jednak i różne inne dolegliwości, które typowo nie są w ogóle kojarzone z chorobami narządów rozrodczych. Mogą to być bóle głowy, nudności i wymioty, ale i gorączka, znaczne osłabienie czy biegunka.

Podkreślić tutaj trzeba to, że nie każda pacjentka, u której wystąpi zapalenie jajnika, doświadcza z tego powodu jakichś dolegliwości – otóż zdarza się i tak, że kobieta choruje i nie ma w związku z tym absolutnie żadnych objawów (w takich przypadkach problem określa się jako utajone zapalenie przydatków).

Jakie mogą być powikłania zapalenia jajnika?

Zapalenie jajnika jest poważnym problemem nie tylko z powodu tego, że jego objawy mają negatywny wpływ na codzienne funkcjonowanie pacjentek – bagatelizować tych objawów nie wolno przede wszystkim ze względu na ryzyko wystąpienia jej powikłań. Wśród możliwych konsekwencji infekcji jajników wymieniane są m.in.:

  • ropień jajnika,
  • ropień jajowodu,
  • wytworzenie się zrostów,
  • ropień zagłębienia odbytniczo-macicznego.

Wszystkie z wymienionych stanowią bezpośrednie możliwe konsekwencje zapalenia jajnika, dochodzić może jednak w późniejszym terminie do występowania również i innych powikłań.

Takimi mogą być ciąża pozamaciczna oraz niepłodność – ryzyko obu problemów znacząco narasta u tych kobiet, które przebyły w swoim życiu epizod zapalenia jajnika.

Schorzenie – szczególnie przy zaniechaniu leczenia – stwarza również zagrożenie wystąpienia u pacjentek przewlekłych zespołów bólowych.

Jakie badania wykonuje się przy podejrzeniu zapalenia jajnika?

Biorąc pod uwagę powyższe nie ulega wątpliwości, że pacjentka, która może mieć zapalenie jajnika, zdecydowanie powinna odwiedzić lekarza, a dokładniej mówiąc – ginekologa.

Już podczas podstawowego badania ginekologicznego możliwe jest stwierdzenie odchyleń charakterystycznych dla zapalenia narządów miednicy mniejszej – jako przykład można wymienić występowanie bólu podczas palpacji czy poruszania szyjką macicy.

W diagnostyce zapalenia jajników – poza standardowym badaniem ginekologicznym – istotne są również:

  • badania ultrasonograficzne (zazwyczaj nie pozwalają uwidocznić procesów patologicznych, które związane są z samym stanem zapalnym jajnika, USG umożliwia jednak wykrycie ewentualnych powikłań tego schorzenia, takich jak np. ropień jajnika),
  • wymazy z dróg rodnych (są niezwykle cenne, ponieważ to właśnie dzięki nim możliwe jest stwierdzenie, jaki dokładnie patogen wywołał chorobę u pacjentki – identyfikacja drobnoustroju umożliwia zaś wybór optymalnego dla chorej i jej infekcji leczenia),
  • badania krwi (dzięki nim możliwe jest sprawdzenie, czy u pacjentki doszło do podwyższenia poziomów markerów, które ogólnie wskazują na toczenie się w organizmie stanu zapalnego).

Jak przebiega leczenie zapalenia jajnika?

Ze względu na to, że zapalenie jajników najczęściej wywołane jest przez bakterie, w jego leczeniu wykorzystanie znajdują antybiotyki.

Zazwyczaj – przez to, że choroba wywoływana jest najczęściej przez dwoinki rzeżączki i chlamydie – stosowane są takie środki przeciwdrobnoustrojowe, które są skuteczne wobec obu tych patogenów.

Antybiotykoterapia trwa zwykle kilka dni, w jej czasie pacjentce może zostać zalecone dodatkowo stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Oprócz tego w trakcie leczenia wskazany jest odpoczynek.

W niepowikłanych przypadkach zapalenia jajnika sama antybiotykoterapia umożliwia zwykle powrót do zdrowia. Wtedy jednak, gdy dojdzie do powikłań choroby, konieczne może stać się przeprowadzenie bardziej inwazyjnego leczenia – mowa tutaj chociażby o sytuacji, w której u pacjentki wytworzy się ropień, który może wymagać dokonania drenażu jego treści lub chirurgicznego usunięcia.

Warto tutaj podkreślić, że przy podejrzeniu zapalenia jajnika naprawdę nie można odwlekać wizyty u ginekologa. Wyłącznie skuteczne leczenie zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań tej choroby, próby zaś domowej terapii tego problemu są nieskuteczne – do wyleczenia po prostu niezbędna jest właściwie dobrana antybiotykoterapia.

Czy zapaleniu jajnika można zapobiegać?

Biorąc pod uwagę możliwe komplikacje zapalenia jajnika, po prostu warto podjąć się prób zmniejszenia ryzyka zachorowania. W tym celu zalecane jest:

  • ostrożne podejmowanie kontaktów płciowych (w przypadku stosunków z nieznanymi partnerami, najkorzystniejsze jest stosowanie prezerwatywy – jej użycie zmniejsza nie tylko ryzyko zapalenia jajnika, ale i ryzyko zarażenia się innymi patogenami, np. wirusem HIV),
  • unikanie częstych irygacji pochwy,
  • wczesne zgłaszanie się do lekarza przy podejrzeniu zakażeń dróg rodnych (np. zapalenia pochwy – szybkie rozpoczęcie leczenia tej choroby zmniejsza możliwość szerzenia się infekcji na inne niż pochwa narządy rozrodcze).

Czym jest zespół policystycznych jajników? WIDEO

Czym jest zespół policystycznych jajników? Ropień jajnika i jajowodu lek. Tomasz Nęcki

Czy artykuł był przydatny?

POBIERZ PORADNIK! Darmowy poradnik, z którego dowiesz się, jak zmienia się ciało kobiety w ciąży, jak rozwija się płód, kiedy wykonać ważne badania, jak przygotować się do porodu. Pobieram >

Pobieram Ropień jajnika i jajowodu

Zapalenie przydatków – przyczyny, objawy, sposoby leczenia

Zapalenie przydatków (infekcja obejmująca jajniki i jajowody z ang. pelvic inflammatory disease – PID) zwykle objawia się nasilonymi bólami podbrzusza, zaparciami, nudnościami, wymiotami, gorączką. Często dotyka młode pacjentki w wieku rozrodczym, prowadzące aktywne życie seksualne. Jakie są główne przyczyny zapalenia przydatków? Jak skutecznie leczyć tę typowo kobiecą przypadłość?

Ropień jajnika i jajowodu

Przyczyny zapalenia przydatków

Przydatki to jajniki i jajowody wraz z więzadłami macicy.

Leia também:  Hemorojdy Jakie Objawy?

Jeśli chodzi o czynniki etiologiczne, zapalenie przydatków (określane również jako zapalenie narządów miednicy mniejszej) spowodowane jest głównie zakażeniem drobnoustrojami (bakteriami beztlenowymi i tlenowymi, najczęstsze patogeny to chlamydia, gronkowiec, paciorkowiec), które przedostają się do miednicy z pochwy.

Znacznie rzadziej bakterie tworzą ogniska zapalne (docierając do przydatków poprzez układ krwionośny tzw. drogą zstępującą) w migdałkach, zatokach, zębach, czy wyrostku robaczkowym. Zakażenia pooperacyjne również mogą być przyczyną wystąpienia stanu zapalnego jajników i jajowodów. Co ciekawe, mniej narażone na chorobę są kobiety stosujące środki antykoncepcyjne.

Podstawowe czynniki ryzyka zapalenia przydatków to:

  • poród,
  • poronienie,
  • czas połogu,
  • założenie wkładki wewnątrzmacicznej,
  • wyłyżeczkowanie kanału szyjki i jamy macicy,
  • wielu partnerów seksualnych,
  • zapłodnienie pozaustrojowe,
  • histerosalpingografia (badanie HSG).

Stan zapalny przydatków może być również wynikiem zbyt wcześnie rozpoczętego życia seksualnego, u dziewcząt poniżej 16. roku życia naturalna flora pochwy nie jest jeszcze w pełni dojrzała, jak u kobiet dorosłych. 

Omawiana jednostka chorobowa może mieć postać ostrą, utajoną bądź przewlekłą. Ostre zapalenie przydatków rozwija się szybko, często jest mylone przez pacjentkę z objawami typowymi dla zapalenia wyrostka robaczkowego.

Utajone zapalenie przydatków to najłagodniejsza postać choroby, przebiega bezobjawowo.

Z kolei przewlekły stan chorobowy, jak sama nazwa wskazuje, ma tendencje do nawracania (rozwija się wolno), pacjentka ma zaburzenia miesiączkowania, może odczuwać ból przy współżyciu, pobolewanie podburza i mieć wrażenie ciężkości.

Przeczytaj również: Irygacja pochwy – na czym polega, jakie są przeciwwskazania i porady?

Objawy zapalenia przydatków

Pierwsze symptomy infekcji pojawiają się zwykle u pacjentek już po kilku dniach od zakażenia. Główne objawy zapalenia przydatków (narządów miednicy mniejszej) to:

  • bóle podbrzusza (w tym ból podbrzusza po stosunku),
  • bóle okolicy krzyżowej,
  • ogólne osłabienie organizmu,
  • upławy (szarawa, żółta lub brązowa wydzielina z pochwy),
  • nudności,
  • wymioty,
  • stan podgorączkowy lub gorączka,
  • biegunki.

Wiele kobiet lekceważy powyższe objawy lub mylnie sądzi, że są spowodowane zatruciem pokarmowym i zamiast do gabinetu ginekologicznego kieruje się do lekarza pierwszego kontaktu. Należy pamiętać, że zapalenie przydatków może przebiegać również bezobjawowo, dlatego warto wykonywać regularnie badania (w ramach profilaktyki zdrowotnej).

Zobacz także: Brązowa wydzielina z pochwy – o czym może świadczyć? Przyczyny brązowych plamień

Diagnostyka zapalenia przydatków

W rozpoznaniu zapalenia przydatków (ang. pelvic inflammatory disease – PID) wykonuje się badanie fizykalne u ginekologa, a także w razie wątpliwości diagnostycznych:

  • morfologię krwi,
  • CRP,
  • USG miednicy,
  • wymaz z pochwy i szyjki macicy.

Do rozpoznania zapalenia narządów miednicy mniejszej u pacjentki zwykle wystarcza podstawowe badanie ginekologiczne i ocena narządu rodnego z użyciem wziernika.

Jak leczyć zapalenie przydatków?

Jak wygląda leczenie tej kobiecej choroby? Ze względu na to, że zapalenie przydatków ma podłoże bakteryjne, wskazane jest podanie pacjentce doustnych antybiotyków i dopochwowych preparatów. Pomocne są również leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (zawierające w swoim składzie ibuprofen czy paracetamol).

W razie nasilonych objawów, które nie ustąpią po kilku dniach, zapalenie jajników i jajowodów może również wymagać hospitalizacji chorej i podawaniu leków drogą dożylną. Na czas choroby należy wstrzymać się od współżycia z partnerem.

Trzeba też unikać wysiłku fizycznego, najlepiej odpoczywać w łóżku (prowadzić oszczędzający tryb życia).

Zapalenie przydatków a domowe sposoby

Jeśli chodzi o leczenie zapalenia przydatków domowymi sposobami, to warto zadbać o odpowiednie nawodnienie organizmu i stosować lekkostrawną dietę (jest wskazana przy wszelkich dolegliwościach brzusznych).

Zwolennicy naturalnych metod muszą pamiętać że jest to działanie jedynie wspomagające leczenie farmakologiczne. Co jeszcze może pomóc? Kozłek lekarski wykazuje działanie rozkurczające, warto więc pić 2-3 razy dziennie napar na bazie tego dobroczynnego zioła.

Ulgę może przynieść również masaż podbrzusza z użyciem olejków eterycznych (lawendowego, eukaliptusowego, sosnowego).

Jak zapobiegać zapaleniu przydatków?

Z kolei, aby zapobiec nawrotom choroby, należy szczególnie dbać o higienę intymną (używać żeli z kwasem mlekowym, przemywać okolice intymne ginekologicznym), ograniczyć wysiłek fizyczny oraz wzmocnić ogólną odporność organizmu, stosując zbilansowaną dietę (te działania zmniejszą ryzyko wystąpienia infekcji).

Zaleca się nie korzystać często z basenu.

Warto kilka razy dziennie się podmywać, unikać współżycia w czasie menstruacji, a także natychmiastowo zwalczać wszelkie stany zapalne (nie dopuszczać do ich rozwoju – w razie wystąpienia bólu jajnika, pieczenia przy oddawaniu moczu, upławów, nieprzyjemnego zapachu z pochwy czy krwawień  między miesiączkami – natychmiast zgłosić się do ginekologa).

Powikłania po zapaleniu przydatków

Jakie są najczęstsze powikłania po zapaleniu jajników i jajowodów (ang. pelvic inflammatory disease – PID)? Nieleczone zapalenie przydatków lub niestosowanie się w 100% do zaleceń lekarza może prowadzić do przykrych konsekwencji zdrowotnych, takich jak:

  • ciąża pozamaciczna (ektopowa),
  • niepłodność (niedrożność jajowodów, jedyną szansą na ciąże jest metoda in vitro),
  • zrosty w miednicy,
  • ropień jajnika,
  • ropniak jajowodu,
  • wodniak jajowodu,
  • zapalenie otrzewnej miednicy.
  • Inne możliwe powikłania zapalenia narządów miednicy mniejszej, jakie obserwuje się u pacjentek, to zrosty, przetoki, niedrożność jelit oraz ropień zagłębienia odbytniczo-macicznego.
  • Podsumowując, zapalenie przydatków to schorzenie, które lekceważone może doprowadzić do znacznego pogorszenia stanu zdrowia, a nawet zagrażać życiu kobiety, dlatego w razie wystąpienia powyższych objawów, należy niezwłocznie udać się do gabinetu ginekologicznego. 
  • Przeczytaj: Czy biała wydzielina z pochwy to oznaka choroby?

Jak objawia się zapalenie jajników? Profilaktyka i metody leczenia

Jajniki i jajowody, zwane potocznie przydatkami, są parzystymi narządami miednicy mniejszej, znajdującymi się po obu stronach macicy. Jajnik jest gonadą, której zadaniem jest produkcja żeńskich komórek rozrodczych, a także wydzielanie żeńskich hormonów płciowych – estrogenów, progesteronu, relaksyny oraz androgenów.

Sąsiaduje on z jajowodem, który przechwytuje i transportuje komórki jajowe do macicy. Jajniki i jajowody są ze sobą ściśle powiązane, przez co często nie sposób określić, który z tych narządów objęty jest stanem zapalnym. Dlatego mówi się o zapaleniu narządów miednicy mniejszej (ang.

pelvic inflammatory disease – PID), na które, oprócz jajników i jajowodów, składa się również macica i otrzewna miednicy mniejszej.

Zapalenie jajników i jajowodów jest przypadłością diagnozowaną u kobiet młodych i aktywnych seksualnie. Szczyt zapadalności na tę dolegliwość obserwuje się w 3. i 4. dekadzie życia.

ZOBACZ TEŻ: Upławy – objaw schorzeń ginekologicznych

Zapalenie jajników – skąd się bierze?

Zapalenie jajników i jajowodów jest konsekwencją infekcji bakteryjnej. Jak patogeny dostają się do przydatków? Może to nastąpić dwojako. Najczęściej do zakażenia dochodzi tzw. drogą wstępująca, czyli bakterie dostają się do tych partii układu rozrodczego poprzez pochwę, a następnie szyjkę i jamę macicy. 

Zdecydowanie rzadziej bakterie dostają się do przydatków tzw. drogą zstępującą, czyli poprzez krew lub krążącą chłonkę. Jest to możliwe np. przy zapaleniu wyrostka robaczkowego lub poprzez zakażenia pooperacyjne.

Wśród patogenów odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego najczęściej wskazuje się Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae, rzadziej Mycoplasma genitalium, Escherichia coli, Streptococcus pyogenes czy Gardnerella vaginalis.

ZOBACZ TEŻ: Czym są kłykciny kończyste i jak przebiega ich leczenie?

Czynniki zwiększające ryzyko zapalenia przydatków

Istnieją czynniki, które znacząco zwiększają ryzyko rozwoju zakażenia. Są to typowe sytuacje, które osłabiają działanie miejscowych czynników odpornościowych. Zakażeniu sprzyjają:

  • kontakty seksualne w trakcie menstruacji,
  • poród oraz okres połogu,
  • abrazja, czyli łyżeczkowanie jamy macicy,
  • histeroskopia, czyli wziernikowanie macicy,
  • stosowanie wkładki wewnątrzmacicznej jako metody antykoncepcji.

Zapalenie jajników zdarza się również u kobiet po menopauzie, u których następują atroficzne zmiany nabłonka pochwy. Ubytki błony śluzowej ułatwiają patogenom dostęp do narządów rodnych.

Ropień jajnika i jajowodu

Jak objawia się zapalenie jajników?

Objawy zapalenia przydatków mogą być różne, w zależności od rodzaju patogenu oraz przyczyny wystąpienia stanu zapalnego.

Dominującym symptomem jest dosyć silny ból w okolicy podbrzusza, który może nasilać się podczas stosunku, jak również w trakcie menstruacji. Ból może promieniować do ud i pachwin.

Wraz dolegliwościami bólowymi pojawia się gorączka i pogorszenie samopoczucia. Przy ostrym stanie zapalnym wystąpić mogą nudności, wymioty i biegunka.

W trakcie badania ginekologicznego pacjentka może odczuwać silny ból, co dla ginekologa jest dodatkową wskazówką. Wykonując badania krwi warto przyjrzeć się wynikom wskaźników, takich jak: OB, CRP i poziom leukocytów. Przekroczenie norm wskazuje na obecność stanu zapalnego.

Zauważyłaś u siebie niepokojące objawy i podejrzewasz zapalenie przydatków? Nie zwlekaj i umów się na wizytę do ginekologa, by omówić z nim swój problem. Wizytę możesz zarezerwować on-line przez serwis LekarzeBezKolejki.pl.

Leia também:  Jakie Mogą Być Objawy Po Szczepieniu?

Jak wygląda leczenie zapalenia przydatków?

Nie istnieją domowe metody leczenia zapalenia przydatków. Doraźnie można zastosować środki przeciwbólowe i przeciwzapalne, jednak konieczna jest jak najszybsza wizyta u ginekologa. W trakcie wizyty lekarz wykona podstawowe badanie ginekologiczne, a także USG dopochwowe. Istotne jest również pobranie wymazu z pochwy, aby określić typ patogenu.

Jeżeli choroba ma łagodny przebieg, leczenie obejmuje przyjmowanie antybiotyków oraz leków przeciwzapalnych, które złagodzą nieprzyjemne dolegliwości. Zaleca się, by w czasie choroby odpoczywać i nie forsować organizmu, jeść lekkostrawnie i pamiętać o piciu odpowiednich ilości płynów. Do czasu zakończenia leczenia należy powstrzymać się od współżycia.

Ostre zapalenie przypadków wymaga hospitalizacji i podawania leków drogą dożylną, w tym antybiotyków oraz preparatów przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Jest to konieczne, aby zapobiegać możliwym powikłaniom. Przy stwierdzeniu ropnia jajowodowo-jajnikowego konieczne może być leczenie operacyjne.

ZOBACZ TEŻ: Czy torbiel jajnika jest groźna?

Nawracające zapalenia przydatków

Powtarzające się zapalenia przydatków są wyjątkowo uciążliwe, a w dłuższej perspektywie groźne dla zdrowia. Już jeden epizod choroby kilkukrotnie zwiększa ryzyko ciąży pozamacicznej. Więcej niż dwa epizody PID znacząco zwiększają ryzyko niepłodności i konieczność leczenia tego zaburzenia.

Dlatego przy wystąpieniu wczesnych objawów należy działać natychmiast, by uniknąć groźnych powikłań. Zalicza się do nich: ropnie jajnika i ropniaki jajowodu, przetoki, niedrożność jelit, a w przypadku pęknięcia wspomnianych wcześniej ropni i ropniaków ryzyko zapalenia otrzewnej.

ZOBACZ TEŻ: Kiedy warto zrobić cytologię?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Zapalenie narządów miednicy mniejszej

Zapalenie narządów miednicy mniejszej (z ang.

pelvic inflammatory disease – PID), niegdyś nazywane zapaleniem przydatków, jest chorobą narządów płciowych żeńskich – macicy, jajowodów, jajników oraz otrzewnej macicznej, w której dochodzi do rozprzestrzenienia się stanu zapalnego, czasami również poza miednicę. Najczęściej chorują aktywne seksualnie, młode kobiety między 15. a 25. rokiem życia. Nieleczone może doprowadzić do wielu poważnych powikłań, mających swoje konsekwencje w przyszłości.

Przyczyną zapalenia narządów miednicy mniejszej są bakterie odpowiedzialne za choroby przenoszone drogą płciową – najczęściej rzeżączka, chlamydia, bakterie beztlenowe. Często za proces chorobowy odpowiedzialny jest więcej niż jeden gatunek bakterii.

Do zapalenia narządów miednicy mniejszej dochodzi najczęściej poprzez szerzenie się zapalenia z dolnego odcinka układu rozrodczego – sromu, pochwy, części pochwowej szyjki macicy. Rzadziej choroba jest skutkiem przedostania się bakterii z krwi lub pobliskich struktur, np.

wyrostka robaczkowego.

Czynniki, które zwiększają ryzyko zachorowania to: duża liczba partnerów seksualnych, niestosowanie metod barierowych antykoncepcji (prezerwatyw), przebycie w przeszłości choroby przenoszonej drogą płciową. Kobiety, które w przeszłości chorowały na PID również częściej zapadają na kolejne epizody tej choroby.

Rozprzestrzenianiu się zapalenia sprzyjają stany związane z poszerzeniem ujścia zewnętrznego i kanału szyjki macicy: miesiączka, poród, poronienie lub związane z zabiegami: założeniem hormonalnej wkładki wewnątrzmacicznej (IUD), łyżeczkowaniem kanału szyjki i jamy macicy, histeroskopią, histerosalpingografią, zapłodnieniem in vitro, przerwaniem ciąży.

Nieleczone prawidłowo lub wcale zapalenie narządów miednicy mniejszej prowadzi do poważnych powikłań: powstania ropni oraz zrostów w obrębie miednicy mniejszej, zapalenia otrzewnej, niedrożności jelit, co z kolei może wywołać niepłodność, pojawienie się przewlekłych zespołów bólowych miednicy mniejszej, a w dalszej perspektywie zwiększyć ryzyko ciąży pozamacicznej. Kobiety, które przeszły PID częściej chorują na endometriozę oraz raka jajnika. Im więcej epizodów choroby, tym większe ryzyko ciężkich powikłań, dlatego tak ważne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia.

Jak często występuje zapalenie narządów miednicy mniejszej?

Szacuje się, że na PID zapada około 1,5% kobiet rocznie. Są to przypadki, w których udało się ustalić rozpoznanie, pozostaje natomiast wiele kobiet, których nigdy nie udało się zdiagnozować, ogólny procent chorujących w ciągu życia może być więc o wiele wyższy.

Jak objawia się zapalenie narządów miednicy mniejszej?

Przebieg zapalenia narządów miednicy mniejszej jest zróżnicowany. Chorobę można przejść bezobjawowo, w sposób umiarkowany lub ciężko.

Do dolegliwości mogących sugerować PID należą ból podbrzusza, zwykle po zewnętrznych stronach w okolicy przydatków, nasilający się po ucisku oraz podczas stosunku. Towarzyszyć może mu gorączka, nieprzyjemnie pachnące, o zmienionej barwie upławy, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych (po stosunku, między miesiączkami, nadmiernie obfite miesiączki).

Co robić w przypadku zapalenia narządów miednicy mniejszej?

W każdym przypadku niepokojących objawów sugerujących możliwość zapalenia narządów miednicy mniejszej należy jak najszybciej udać się na wizytę lekarską do ginekologa lub lekarza rodzinnego.

Ważne jest niezwłoczne leczenie antybiotykami w celu uniknięcia powikłań PID.

W przypadku podejrzenia ostrego stanu, ciężkiego stanu ogólnego, braku poprawy w trakcie leczenia domowego, niemożności przyjmowania leków doustnych z różnych przyczyn lekarz może wystawić skierowanie do leczenia szpitalnego.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie zapalenia narządów miednicy mniejszej?

Pewne rozpoznanie zapalenia narządów miednicy mniejszej jest trudne – brak charakterystycznych objawów może opóźniać diagnozę oraz wdrożenie leczenia, które jest tak kluczowe w zapobieganiu późniejszym powikłaniom.

Lekarz może postawić wstępne rozpoznanie już na podstawie rozmowy z pacjentką – opisywanych przez nią objawów oraz czynników ryzyka.

W badaniu ginekologicznym podczas wziernikowania pochwy ginekolog może zaobserwować nieprawidłową wydzielinę.

Podczas badania dwuręcznego, w którym jeden lub dwa palce jednej ręki wprowadza do pochwy, a drugą uciska podbrzusze, obserwuje się zwykle bolesność lub tkliwość szyjki macicy przy dotykaniu lub poruszaniu nią oraz bolesność podbrzusza.

W rozpoznaniu mogą okazać się pomocne laboratoryjne badania dodatkowe krwi (morfologia, CRP, OB), w których często występuje podwyższenie parametrów stanu zapalnego.

Zwykle w trakcie badania pobiera się wydzielinę z dróg rodnych na posiewy bakteryjne.

W niektórych przypadkach w badaniu ultrasonograficznym (USG) przezpochwowym lub przezbrzusznym widoczny jest płyn w miednicy mniejszej, czasem ropień jajowodowo-jajnikowy.

Rzadko, w wybranych przypadkach, konieczne jest wykonanie operacji, tzw. laparoskopii zwiadowczej w celu wykluczenia lub leczenia ostrego stanu, podczas której można pobrać wymazy do posiewów bakteryjnych.

Zapalenie narządów miednicy mniejszej może powodować podobne objawy jak zapalenie wyrostka robaczkowego, jelit, pęcherzyka żółciowego lub otrzewnej, choroby układu moczowego, a także skręt torbieli, jajnika, ciąża pozamaciczna, poronienie septyczne.

Podobne do PID objawy mogą dawać także nowotwory, endometrioza, zmiany zapalne i zwyrodnieniowe w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa.

W celu wykluczenia innych chorób lekarz może zlecić inne dodatkowe badania: stężenie hormonu ciążowego we krwi, badanie ogólne moczu, szczegółowe badania obrazowe.

Jakie są metody leczenia zapalenia narządów miednicy mniejszej?

W przypadku podejrzenia zapalenia narządów miednicy mniejszej konieczne jest jak najszybsze leczenie antybiotykami. Umiarkowany i łagodny przebieg choroby można leczyć w warunkach domowych.

Wykorzystuje się leki obejmujące szerokie spektrum gatunków bakterii, zazwyczaj stosuje się kilka preparatów w jednym czasie, a terapia trwa ok. 14 dni.

Dodatkowo stosuje się leki przeciwbólowe oraz przeciwzapalne.

Ciężki przebieg oraz brak reakcji na leczenie antybiotykami doustnymi należy leczyć w szpitalu za pomocą antybiotyków dożylnych. Po uzyskaniu poprawy możliwe jest przejście na leki doustne. Niektóre stany mogą wymagać leczenia zabiegowego.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie zapalenia narządów miednicy mniejszej?

Szybka diagnoza i wdrożenie leczenia zwiększa powodzenie leczenia oraz zmniejsza ryzyko powikłań.

Konieczne jest dokładne stosowanie się do zaleceń lekarskich, stawianie się na planowanych kontrolach u lekarza, nieprzerywanie terapii bez konsultacji u specjalisty mimo ustąpienia objawów.

Zapalenie narządów miednicy mniejszej może nawracać, dlatego ważne jest wyczulenie na pojawienie się pierwszych objawów i niezwłoczne poszukiwanie opieki lekarskiej.

W trakcie leczenia, aż do jej końca konieczne jest unikanie współżycia bez zabezpieczenia.

Co trzeba robić po zakończeniu leczeniu zapalenia narządów miednicy mniejszej?

Po zakończonej antybiotykoterapii z powodu zapalenia narządów miednicy mniejszej należy zaplanować kontrolę swojego stanu zdrowia po 2–4 tygodniach. Warto wykonać również badania w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową. Kobiety, u których posiewy z dróg rodnych wyszły dodatnie, powinny powtórzyć je po 6 miesiącach.

Leia também:  Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

Zaleca się wykonanie badań w kierunku rzeżączki i chlamydiozy u partnerów, z którymi kobieta współżyła w przeciągu 6 miesięcy, a w wielu przypadkach konieczne jest ich przeleczenie.

Co robić, aby uniknąć zapalenia narządów miednicy mniejszej?

Ryzyko zachorowania na zapalenie narządów miednicy mniejszej można zmniejszyć przez:

  • unikanie ryzykownych zachowań seksualnych: ograniczenie liczby partnerów seksualnych, stosowanie prezerwatyw, wypytanie o przeszłość seksualną partnera i ewentualne choroby przenoszone drogą płciową,
  • regularne kontrole ginekologiczne, badanie się w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową, szybkie stawianie się u ginekologa w przypadku dolegliwości sugerujących choroby zapalne narządów płciowych,
  • kontrole po zabiegach ginekologicznych, porodach,
  • utrzymywanie prawidłowej higieny intymnej unikając irygacji pochwy, która zaburza naturalną florę bakteryjną.

Ropień jajnika jajowodu

  • Wprowadzenie
  • Patogen
  • Zapobieganie
  • Powikłanie
  • Objaw
  • Zbadać
  • Diagnoza

Wprowadzenie

Wprowadzenie do ropnia jajnika jajowodu

Ropień jajnika jajowodu rozwija się głównie w wyniku ostrego zapalenia jajowodu. Zapalenie powoduje, że parasolowy koniec jajowodu przylega do przesmyku, a wydzieliny zapalne nie mogą zostać rozładowane, gromadząc się i tworząc jajowód. Prosty ropień jajnika występuje stosunkowo rzadko.

Ropień jajnika jest również spowodowany ostrym zapaleniem jajowodów.

Jeśli koniec jajowodu nie zostanie zamknięty, gdy wystąpi ostre zapalenie jajowodów, jego ropne wydzielanie może przepływać z końca parasola do jamy miednicy, powodując rozległe przyleganie narządów miednicy, jajowód i jajnik są przez niego otoczone i stopniowo przekształcają się w ropień jajnika jajowodu.

Podstawowa wiedza

  • Odsetek chorób: 0,03%
  • Ludzie podatni: kobiety
  • Tryb infekcji: niezakaźny
  • Komplikacje: niepłodność

Patogen

  1. Przyczyny ropnia jajnika jajowodu
  2. Zmiany patologiczne:
  3. Rodzaje przewlekłego zapalenia jajowodów jajowodów można z grubsza podzielić na cztery typy: hydrosalpinx, ropniak jajowodów, blok zapalenia aneksji i śródmiąższowe zapalenie jajowodów.
  4. 1. Hydrosalpinx i torbielowata torbiel: Hydrosalpinx i torbielowata torbiel:

Woda w jajowodzie jest powodowana przez zapalenie błony śluzowej jajnika jajowodu, co powoduje zablokowanie końca parasola, a wysięk gromadzi się w świetle. Niektóre dotyczą ropnia jajowodu, który jest częścią długoterminowego upłynnienia wchłaniania ropy, w postaci zawiesiny, i przekształcił się w hydrosalpinx. Jeśli pierwotny ropień jajników jajowodów, tworzenie torbieli jajnika jajowodów (woda).

Ponadto czasami pęknięcie pęcherzyka jest blokowane przez zapalenie jajnika, aby utworzyć torbiel pęcherzyka, lub bakterie wpadają do pęknięcia pęcherzyka, tworząc wysięk zapalny, a następnie wraz z wodą z jajowodu, aby utworzyć torbiel jajnika jajowodu.

Hydrosalpinx często nie jest bardzo duży, oba o średnicy poniżej 15 cm, podobnie jak ropień jajowodu, w kształcie zakrzywionej butelki. Średnica wody jajnika jajowodów może osiągnąć 10 ~ 20 cm. Oba są widoczne w przypadkach, w których zapalenie nie powraca przez wiele lat.

Wygląd jest gładki, a ściana rurki jest cienka i półprzezroczysta z powodu rozszerzania. Tubal-hydrops zwykle mają cienki, podobny do błony sznur i przyczepność do otrzewnej miednicy, ale są indywidualnie wolne.

Ze względu na cięższe miejsce dystalne bliższym końcem (przesmykiem) jest oś, a hydrosalpinx jest odwrócony, co jest bardziej powszechne po prawej stronie.

Hydrosalpinx jest często dwustronny.

Macica jest czasami tylko luźna i niedrożna, dlatego podczas wykonywania angiografii jodyny jajowodów macicy fluoroskopia rentgenowska lub radiografia mogą pokazać typowy obraz hydrosalpinx; kilka przypadków skarży się na sporadyczne nagłe lub przerywane niewielkie ilości wody. Wydzielina z pochwy może być spowodowana wzrostem ciśnienia w hydrosalpinx, a wysięk może być spowodowany luźno zamkniętą jajowodem. Po dużej ilości wyładowań z pochwy i badaniu miednicy pierwotna masa zniknęła.

Po drugie, ropień jajowodu, ropień jajnika jajowodu (ropień pęcherzowy i ropień jajnika):

Ropień jajowodów nie może się powtarzać przez długi czas, mogą być powtarzane ostre ataki. W szczególności jest ściśle związany z rurką jelitową miednicy, a Escherichia coli infiltruje i miesza się z infekcją.

Gdy opór organizmu jest osłabiony, pozostały ropień jajowodów może być również stymulowany przez świat zewnętrzny. Jeśli pacjent jest zbyt zmęczony, życie seksualne, badanie ginekologiczne itp., Ostry atak.

Przed miesiączką i po jej zakończeniu może również wystąpić miejscowe przekrwienie.

Z powodu nawracających epizodów ściana jajowodu jest silnie zwłókniona i pogrubiona i przylega do sąsiednich narządów (macicy, więzadła tylnego, esicy, jelita cienkiego, odbytnicy, dna miednicy lub ściany bocznej miednicy).

Jeśli po obróbce ustabilizuje się, ropa może być lepka i uformowana w hydrops cewkowe, może również stać się coraz lepsza i stopniowo zastępowana tkanką ziarninową. Można nawet znaleźć zwapnienia lub kamienie cholesterolu.

Po trzecie, blok zapalny w aneksie (zapalenie gruczołu krokowego):

Przewlekłe zapalenie jajowodów jajowodów, może być przerostem zwłóknienia zapalnego, tworząc bardziej trwałe zapalenie. Ogólnie małe, takie jak jelito, większa sieć, macica, otrzewna miednicy, pęcherz moczowy itp., Mogą tworzyć dużą masę.

Masę można również utworzyć po operacji zapalenia miednicy. W tym czasie zachowały się na nią zachowane narządy, takie jak jajnik lub część jajowodu, tkanka łączna miednicy lub pień podżegający, jelito, większa sieć itp.

Jeśli stał się przewlekłym blokiem zapalnym, trudniej jest całkowicie rozproszyć zapalenie lub całkowicie zniknąć z masy.

Po czwarte, przewlekłe śródmiąższowe zapalenie jajowodów (przewlekłe śródmiąższowe zapalenie jajowodów):

Przewlekłe zmiany zapalne pozostawione przez ostre śródmiąższowe zapalenie jajowodów często współistnieją z przewlekłym zapaleniem jajników.

Można zauważyć, że obustronne jajowody są pogrubione i zwłóknione, a w warstwie mięśniowej i podotrzewnowej mogą znajdować się niewielkie resztki ropy. Objawami klinicznymi są pogrubienie przywiązania lub pogrubienie rdzenia.

Badanie mikroskopowe jajowodów ma rozległe naciekanie limfocytów i komórek plazmatycznych.

Ponadto może powstać rodzaj przesmykowego guzkowego zapalenia jajowodu, który jest pozostałością przewlekłych zapalnych zmian jajowodu. Zmiana ogranicza się głównie do przesmyku jajowodu.

Takie przypadki mają wyraźne guzki w przesmyku, a guzki mogą czasami być duże, przypominające małe włókniste guzy rogu macicy.

Badanie mikroskopowe nieprawidłowego pogrubienia warstwy mięśniowej, fałdy podszewki światła mogą być zaangażowane w warstwę mięśniową, podobnie jak endometrioza, można wyróżnić brak zrębu endometrium, poszczególnych limfocytów warstwy mięśniowej, naciek komórek plazmatycznych.

Zapobieganie

Zapobieganie ropniowi jajnika jajowodu

Zwróć uwagę na higienę osobistą, ćwiczenia i popraw kondycję fizyczną. Kolejną ważną kwestią jest utrzymanie zdrowego życia seksualnego, oczyszczenie się i uniknięcie szkód spowodowanych niechcianą ciążą.

Powikłanie

Powikłania ropnia jajnika jajowodu Komplikacje niepłodności

Sama jajowód zostaje zaatakowany przez chorobę, co powoduje niedrożność i niepłodność, co występuje częściej w niepłodności wtórnej.

Objaw

Objawy ropnia jajników jajowodów Objawy wspólne Tkliwość dolnej części brzucha Tępy ból w podbrzuszu i gorączka bólowa

Ból brzucha

W podbrzuszu występują różne stopnie bólu, głównie ukryty dyskomfort, ból w dolnej części pleców i kostki, obrzęk i uczucie upadku, często nasilane przez zmęczenie. Z powodu zrostów miednicy może wystąpić pęcherz, ból wypełniający odbyt lub ból podczas opróżniania lub inne objawy podrażnienia odbytnicy, takie jak częste oddawanie moczu, nagłe potrzeby i tak dalej.

Nieregularna miesiączka

Najczęstsza częstotliwość miesiączki i nadmierny przepływ miesiączki mogą być wynikiem przekrwienia miednicy i zaburzeń czynności jajników. Krwotok miesiączkowy może być spowodowany zwłóknieniem macicy, niewydolnością macicy lub adhezją do macicy z powodu przewlekłego stanu zapalnego.

  • Niepłodność
  • Sama jajowód zostaje zaatakowany przez chorobę, co powoduje niedrożność i niepłodność, co występuje częściej w niepłodności wtórnej.
  • Bolesne miesiączkowanie

Z powodu przekrwienia miednicy staje się krwawym bolesnym miesiączkowaniem. W pierwszym tygodniu przed miesiączką występuje ból brzucha. Im więcej miesiączki, tym cięższy miesiączkowanie.

Inne

Takie jak zwiększone wydzielanie z pochwy, bolesne współżycie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie, wpływ na pracę lub nietrwały, objawy psychiczne i depresja.

Zbadać

Badanie ropnia jajnika jajowodu

1. Badanie ginekologiczne: Można stwierdzić, że aktywność tylnej macicy jest ograniczona. Macica może mieć masę torbielowatą po jednej lub obu stronach, ze względu na aktywność i tkliwość.

2. Badanie ultrasonograficzne B: po jednej lub po obu stronach macicy można znaleźć płynne ciemne obszary Ściana kapsułki jest gruba, a otaczająca ją granica jest niejasna.

3. Angiografia jajowodów: w połączeniu z niepłodnością należy sprawdzić zapalenie jajowodu po kontroli stanu zapalnego.

4.CA125: Identyfikacja z innymi guzami miednicy.

Diagnoza

  1. Rozpoznanie i różnicowanie ropnia jajnika jajowodu
  2. Diagnoza
  3. Diagnoza może opierać się na historii choroby, objawach klinicznych i badaniach laboratoryjnych.
  4. Diagnostyka różnicowa
  5. Różni się od innych guzów miednicy.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*