Rogowacenie ciemne – przyczyny, objawy, leczenie

Rogowacenie ciemne jest chorobą skóry. Objawia się ciemnymi plamami o gładkiej lub zmienionej fakturze, czasami w formie brodawek. Schorzenie najczęściej pojawia się w miejscach zgięciowych oraz tam, gdzie fragmenty skóry się o siebie ocierają, czyli:

  • pod pachami
  • na szyi
  • w pachwinach
  • na dłoniach
  • na czole
  • na udach.

Kogo może dotyczyć problem z rogowaceniem ciemnym?

Do końca nie wiadomo, co jest konkretną przyczyną pojawienia się rogowacenia ciemnego. Problem dotyka dzieci oraz dorosłych. Zaobserwowano współistnienie dermatozy z innymi schorzeniami, takimi jak:

  • otyłość
  • nowotwory
  • zaburzenia metabolizmu 
  • stosowanie niektórych leków
  • hiperinsulinemia
  • hierandrogenemia
  • schorzenia układu szkieletowego.

Jakie leki i substancje wpływają na pojawienie się rogowacenia ciemnego?

  • Insulina
  • Kwas nikotynowy
  • Hormony wzrostu
  • Estrogeny
  • Kortykosteroidy

Rogowacenie ciemne – przyczyny, objawy, leczenie

Leczenie rogowacenia ciemnego – badania

Aby rozpocząć skuteczną walkę z rogowaceniem ciemnym, należy przeprowadzić z pacjentem dokładny wywiad, który wskażę przyczynę. Wykonuje się szereg badań specjalistycznych, pomagających w diagnozie. 

  1. Badanie glukozy oraz insuliny we krwi. Wykonuje się również inne badania krwi – hormonalne. Jeśli są ku temu wskazania.
  2. Stwierdzenie lub wykluczenie przez specjalistę problemów z otyłością.
  3. Wzięcie pod lupę leków, jakie są przyjmowane przez pacjenta, dokładna analiza.
  4. Wykluczenie ewentualnego nowotworu.
  5. Określenie wieku, w którym miały miejsce pierwsze zmiany rogowacenia na skórze. Czy było to jeszcze w dzieciństwie, a może w wieku dojrzałym?
  6. Weryfikacja, czy członkowie rodziny również borykają się ze schorzeniem.

Czasami bywa tak, że po sumiennie przeprowadzonym wywiadzie nadal nie można określić przyczyny rogowacenia ciemnego. W terminologii medycznej nazywa się to idiopatycznym rogowaceniem ciemnym

Preparaty stosowane w przypadku rogowacenia ciemnego

Jeśli główną przyczyną rogowacenia ciemnego okaże się choroba, np. zespół policystycznych jajników, nowotwory złośliwe, cukrzyca – pacjent kierowany jest w pierwszej kolejności do lekarza specjalisty. W przypadku niewykrycia konkretnej przyczyny, włącza się leczenie objawowe, miejscowe.

  1. Miejscowo aplikuje się produkty zawierające tretynoinę, mleczan amonowy, witaminę A, tazaroten.
  2. Doustnie zaleca się stosowanie metforminy.

Rogowacenie ciemne – przyczyny, objawy, leczenie

Jeśli powyższe leki nie przynoszą rezultatów, zostaje włączona odpowiednia dieta, bogata m.in. w olej rybny. Zaleca się korzystanie z dobrodziejstw, jakie oferują gabinety kosmetyczne oraz z medycyny estetycznej.

Pomoc kosmetologa w przypadku rogowacenia ciemnego

Porada profesjonalisty w gabinecie z medycyną estetyczną i wykonanie odpowiednio dobranego zabiegu może zażegnać wizualny problem z defektem skóry w przypadku rogowacenia ciemnego. 

  • Dermabrazja to zabieg kontrolowanego ścierania naskórka. Wykorzystuje się do niego urządzenie z tzw. tarką, które wykonuje ruchy obrotowe. Można porównać go trochę do ścierania skóry na tarce. Dermabrazja wykazuje świetne rezultaty w przypadku przebarwień i blizn. Sama jednak jest dość poważną procedurą. Nieumiejętnie wykonana może wyrządzić więcej szkody niż pożytku. 
  • Złuszczanie skóry peelingami chemicznymi – możesz wykonać w gabinecie kosmetycznym. Po wstępnej analizie do twojej cery zostanie dobrany odpowiedni kwas i ilość zabiegów. W przypadku przebarwień w kosmetologii stosuje się kwasy TCA, glikolowy, roztwór Jessnera.
  • Laser (aleksandrytowy, CO2) – zasada działania lasera polega na wyłapywaniu barwnika w skórze – w tym przypadku zmian barwnikowych rogowacenia ciemnego na twarzy, szyi, pachwinach lub dłoniach.
  • Krioterapia – w zabiegu wykorzystuje się działanie zimna na tkanki. W przypadku rogowacenia ciemnego pachwin, pach, czy szyi, gdzie pierwsze skrzypce gra zwiększona obecność melaniny w danym obszarze sprawdzi się bardzo dobrze. Barwnik ten nie lubi zimna, jest na nie wrażliwy. 

Co to jest rogowacenie ciemne? Jak się objawia i o czym świadczy? Jak przebiega leczenie?

Rogowacenie ciemne – przyczyny, objawy, leczenie

Fot: mraoraor / stock.adobe.com

Rogowacenie ciemne to zaburzenie pigmentacji skóry, które prowadzi do powstawania ciemnych zmian skórnych o grubej fakturze. Mogą się one pojawić w pachwinach, pachach, na szyi, wokół sutków i pępka.

Choć samo w sobie rogowacenie ciemne nie jest groźne, świadczy ono o różnych chorobach. Często pojawia się w przebiegu cukrzycy czy insulinooproności, ale może też być skutkiem groźnego raka żołądka.

Co to jest rogowacenie ciemne?

Rogowacenie ciemne to choroba spowodowana zmianami w pigmentacji, w wyniku której powstają ciemne brązowe (a czasem czarne) plamy na skórze.

Pojawiają się one głównie w miejscach zagięć skóry – pod pachami, w zgięciach łokci, w okolicach krocza, na szyi, ale również dookoła brodawek sutkowych lub pępka.

Z czasem mogą zacząć im towarzyszyć swędzące brodawkowate zmiany na skórze.

Rogowacenie ciemne – diagnostyka

Lekarz najczęściej rozpoznaje rogowacenie ciemne dzięki charakterystycznym zmianom skórnym i brodawkowatym wykwitom.

Czasem dla potwierdzenia diagnozy pobiera się wycinek i poddaje go badaniu histopatologicznemu.

Najczęściej po zdiagnozowaniu tej dolegliwości należy wykonać dodatkowe badania, które ustalą jej przyczynę – szczególnie ważne jest określenie, czy nie doszło do rozwoju cukrzycy lub raka żołądka.

Rogowacenie ciemne – przyczyny i czynniki ryzyka

Rogowacenie ciemne może potencjalnie wystąpić u każdego człowieka, jednak część osób znajduje się w wyższej grupie ryzyka. Są to:

  • rdzenni Amerykanie, Afroamerykanie oraz osoby z ciemną karnacją,
  • cierpiący na nadwagę lub otyłość,
  • osoby chorujące na raka żołądka,
  • osoby chore na cukrzycę lub isulinooproność,
  • kobiety z policystycznym zespołem jajników,
  • osoby z niedoczynnością tarczycy,
  • osoby długotrwale stosujące niektóre leki.

Przyczyny powstawania tej choroby nie są do końca znane. Bezpośrednio na zmiany skórne wpływa nadmierny rozrost keratynocytów – komórek naskórka. Może on być stymulowany przez wiele czynników.

Rogowacenie ciemne – rodzaje

Rogowacenie ciemne może przybierać różne postaci i mieć odmienny przebieg, w zależności od przyczyny, które go wywołuje. Wyróżniono 7 typów tej choroby:

  • postać powiązana z insulioopornością – najczęstsza przyczyna rogowacenia ciemnego, może się pojawić w każdym wieku, nawet tuż po urodzeniu;
  • postać wywołana otyłością – najczęściej ustępuje w wyniku redukcji masy ciała i może pojawić się w każdym wieku;
  • postać akralna – występująca u zdrowych osób, najczęściej w okolicach łokci, kolan i grzbietowych części stóp;
  • postać jednostronna – rozwija się na początku choroby;
  • postać wywołana długotrwałym stosowaniem leków – najczęściej są to: glikokortykosteroidy, doustna antykoncepcja, insulina, statyny.
  • postać złośliwa, paraneoplastyczna – najczęściej wywołują je nowotwory przewodu pokarmowego, głównie rak żołądka, ale mogą powstać również na skutek raka jajnika czy nerki; same zmiany nie mają charakteru nowotworowego; jest to najrzadszy typ rogowacenia skórnego, często obejmuje ono większe powierzchnie ciała, zajmując również błony śluzowe;
  • postać mieszana – połączenie różnych postaci.

Rogowacenie ciemne najczęściej towarzyszy innym chorobom, bardzo rzadko zdarza się, że związane jest są z typem urody człowieka, szczególnie u rasy białej.

Rogowacenie ciemne – leczenie

Leczenie rogowacenia ciemnego koncentruje się przede wszystkim na zajęciu się jego przyczynami. Ich wyeliminowanie (lub gdy nie jest możliwe – ustabilizowanie stanu wywołanego daną chorobą) często usuwa problemy skórne.

Dodatkowo na zmiany skórne wykorzystywane są retinoidy, cyproheptadyna czy etretinat. Czasem stosowana jest także laseroterapia, a w przypadku zmian złośliwych – fotochemioterapia. Jeżeli osoba cierpiąca na tę dolegliwość odczuwa świąd, podawane są preparaty przeciwświądowe, takie jak węgiel aktywowany, paroksetyna i kapsaicyna.

Choć rogowacenie ciemne może się wycofać, to wciąż w wielu przypadkach efekty jego leczenia są mało zadowalające dla osoby nim dotkniętej.

Rogowacenie ciemne – leczenie naturalne

Jeśli tradycyjne metody lecznicze zawodzą, osoby z rogowaceniem ciemnym często szukają naturalnych metod, aby zwalczyć ten problem. Choć sięgając po nie, nie należy spodziewać się cudów, pomocne mogą być:

  • zdrowa dieta – niskowęglowodanowa i zawierająca duże ilości zdrowych tłuszczy; warto również obniżyć masę ciała;
  • aktywność fizyczna – dzięki niej stabilizuje się poziom cukru we krwi i redukuje masę ciała;
  • suplementowanie cynku;
  • olej kokosowy – smarowanie zmian skórnych dobrej jakości olejem kokosowym według medycyny ajurwedyjskiej powoduje ich zmniejszanie się, działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo oraz wyrównuje poziom pigmentacji skóry;
  • olejek z drzewa herbacianego – dodawany do kąpieli działa przeciwzapalnie i przeciwświądowo na skórę.
Leia também:  Carros 2019 com Volante com regulagem de altura a Diesel Não blindado


Czy artykuł okazał się pomocny?

Acanthosis nigricans – Wikipedia, wolna encyklopedia

Rogowacenie ciemne

Acanthosis nigricans

Rogowacenie ciemne

ICD-10

L83Rogowacenie ciemne

Acanthosis nigricans, rogowacenie ciemne – choroba skóry, która może występować w postaci łagodnej, towarzysząc insulinooporności, otyłości i innym niezłośliwym zaburzeniom endokrynologicznym lub jako zespół paraneoplastyczny występujący głównie w przebiegu raków przewodu pokarmowego, szczególnie raka żołądka.

Objawy

Charakteryzuje się obecnością pogrubionej, hiperkeratotycznej, brodawkującej i nadmiernie pigmentowanej skóry o kolorze brązowym. Zmiany są zlokalizowane w okolicy pachy, szyi i dłoni.

Może pojawiać się wokół sutków, dołu łokciowego, pępka oraz okolicy kroczowej[1][2]. Lokalizacja w obrębie dłoni jest częściej związana z zespołem paraneoplastycznym.

W 25% przypadków postaci paraneoplastycznej zajęte są jednocześnie dłonie i stopy, zajęcie dłoni jest określane jako tripe palms[2][3][4].

W ciężkiej postaci podobne zmiany mogą być obserwowane na błonie śluzowej, szczególnie jamy ustnej, nosa, krtani i sromu[2][1][4]. Zajęcie jamy ustnej jest stwierdzane w 25% przypadków choroby[3].

Rogowacenie ciemne może współwystępować z zespołem Lesera-Trélata[2]. Zespół może być związany z uogólnionym świądem[2].

Przyczyny

Zaburzenia endokrynologiczne

Postać łagodna stanowi większość przypadków rogowacenie ciemnego, stanowi około 80% wszystkich przypadków choroby[2]. Rogowacenie ciemne jest głównie związane z insulinoopornością, cukrzycą typu II, otyłością i zespołem policystycznych jajników[5].

Ponadto acanthosis nigricans bywa stwierdzany w chorobie Addisona, zespole Cushinga, akromegalii, niedoczynności tarczycy i hipogonadyzmie[5].

Rogowacenie ciemne prawdopodobnie jest czynnikiem ryzyka wystąpienia cukrzycy typu II[6][7].

Uwarunkowania genetyczne

Częstsze występowanie rogowacenia ciemnego stwierdzono w niektórych chorobach uwarunkowanych genetycznie[8][9]:

  • zespół Downa,
  • zespół Pradera-Williego,
  • Zespół Crouzona,
  • zespół Blooma,
  • zespół ataksja-teleangiektazja,
  • zespół Sjögrena-Larssona (zespół Ruda),
  • zespół Costello,
  • MORFAN (acanthosis nigricans syndrome),
  • zespół Alströma,
  • leprechaunizm,
  • zespół Capozucca,
  • zespół Lawrence'a-Seipa,
  • choroba Wilsona.

Zaburzenia polekowe

Rogowacenie ciemne może pojawić się podczas stosowania niektórych leków[8]:

  • somatotropina,
  • kortykosteroidy,
  • kwas nikotynowy,
  • doustne leki antykoncepcyjne,
  • dietylstilbestrol,
  • gemfibrozyl,
  • amprenavir,
  • palifermin.

Nowotwory złośliwe

Rogowacenie ciemne może towarzyszyć nowotworom złośliwym jako zespół paraneoplastyczny, stanowi jednak stosunkowo rzadką manifestację nowotworów złośliwych[3].

Najczęstszymi nowotworami są gruczolakoraki przewodu pokarmowego (70-90%), szczególnie rak żołądka, który towarzyszy niemal 60% przypadków postaci paraneoplastycznej[10].

Innymi nowotworami stwierdzanymi w acanthosis nigricans są rak trzustki, jelita grubego, pęcherzyka żółciowego, wątrobowokomórkowego, nerki, płuc, jajnika, piersi, szyjki macicy, pęcherza moczowego, niektóre chłoniaki[2][3].

Rogowacenie ciemne często wyprzedza rozpoznanie nowotworu złośliwego, co jest obserwowane w 17% przypadków postaci paraneoplastycznej[10]. Postać związana z nowotworami ma nagły początek, pojawia się u osób powyżej 40. roku życia, postać łagodna pojawia się w młodszym wieku i zmiany wolniej się rozwijają[2]. Często są bardziej rozległe [1].

Patogeneza

Patogeneza nie jest dokładnie poznana. Molekularną podstawą jest nadmierna proliferacja keratynocytów w odpowiedzi na różne czynniki, przede wszystkim receptor EGF (EGFR), receptor IGF (IGFR), receptor FGF (FGFR).

Wykazują one działanie proproliferacyjne i antyapoptyczne na keratynocyty. W zespołach pareneoplastycznych nowotwór może produkować czynniki wzrostowe, w tym EGF i TGF-α.

Z kolei w insulinooporności nadmiernie wydzielana insulina jest samodzielnym czynnikiem wzrostowym[11].

Leczenie

Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę zaburzenia i wykrycie choroby podstawowej. Chorzy powinni być przebadani pod kątem występowania cukrzycy i chorób nowotworowych, szczególnie raka żołądka[12].

Istnieją doniesienia o skuteczności retinoidów w leczeniu acanthosis nigricans. Tretynoina może być stosowana w postaci kremu lub żelu. Izotretynoina i acytretyna w formie doustnej mogą być skuteczne w leczeniu rogowacenia ciemnego, choć nie ma randomizowanych badań potwierdzających ich skuteczność[12].

Stosowane bywają kalcypotriol, olej rybny i laseroterapia[12]. Metformina i rozyglitazon były badane na niewielkich grupach chorych z insulinoopornością, jednak wykazały jedynie niewielką poprawę zmian w tej grupie chorych[13][12].

Rokowanie

W przypadku zespołów paraneoplastycznych rokowanie jest złe, ponieważ prawdopodobnie zespół jest związany z bardziej agresywnymi nowotworami[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d LA. Dourmishev, PV. Draganov. Paraneoplastic dermatological manifestation of gastrointestinal malignancies.. „World J Gastroenterol”. 15 (35), s. 4372-9, Sep 2009. PMID: 19764087. 
  2. ↑ a b c d e f g h JA. Silva, Kde C. Mesquita, AC. Igreja, IC. Lucas i inni. Paraneoplastic cutaneous manifestations: concepts and updates.. „An Bras Dermatol”. 88 (1). s. 9-22. PMID: 23538999. 
  3. ↑ a b c d Patterson 2014 ↓, s. 587.
  4. ↑ a b LC. Pelosof, DE. Gerber. Paraneoplastic syndromes: an approach to diagnosis and treatment. „Mayo Clin Proc”. 85 (9), s. 838-54, Sep 2010. DOI: 10.4065/mcp.2010.0099. PMID: 20810794. 
  5. ↑ a b Ostler 2004 ↓, s. 28.

Rogowacenie ciemne jako objawy cukrzycy. Plamy pojawiają się pod pachami, na kolanach i łokciach

Ciemnobrązowe plamy pod pachami, na kolanach i w pachwinie nie wyglądają estetycznie. Jest to dolegliwość, która dotyka osoby cierpiące na cukrzycę, choroby nowotworowe przewodu pokarmowego i otyłe. To sygnał ostrzegawczy od twojego organizmu.

1. Brązowe lub czarne plamy. Jak wygląda rogowacenie ciemne?

Rogowacenie ciemne ma charakterystyczne objawy. W naturalnych miejscach zagięć skóry, pod pachami, na łokciach i kolanach często można zauważyć ciemnobrązowe, a czasami nawet czarne plamy.

Rzadziej występują na karku. Zwykle towarzyszą im brodawkowate wykwity skórne. Zmianom może towarzyszyć świąd.

Jeśli zauważysz u siebie lub dziecka takie objawy, to jak najszybciej udaj się do lekarza, aby zlecił badania pod kątem cukrzycy.

Skóra cukrzyka

Skóra diabetyka jest bardziej delikatna niż zdrowej osoby. Dolegliwości skórne dotykają zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Diabetykom dokucza suchość i łuszczenie się skóry. Nadwrażliwość często prowadzi do skaleczeń, które długo się goją. Zmiany skórne są często ignorowane i mylone z brudem.

Rogowacenie ciemne związane z insulinoodpornością dotyka osoby w każdym wieku. Jest to najczęstszy typ rogowacenia ciemnego. Ciemnobrązowe plamki i brodawki mogą występować od urodzenia.

te zmiany skórne nie mają cech nowotworowych, są sygnałem ostrzegawczym. Na dolegliwość narażone są także osoby otyłe, długotrwale stosujące leki (np. antykoncepcyjne) i chorzy na raka układu pokarmowego lub raka jajnika. Osoby zdrowe, szczególnie o ciemnej karnacji, także mogą zmagać się z tym problemem.

2. Jak leczyć rogowacenie ciemne?

Rogowacenie ciemne wywołane cukrzycą powinno zacząć się od leczenia choroby podstawowej.

Zmiana nawyków żywieniowych – trzymanie się diety ułożonej dla chorych i przyjmowanie leków, powinno pomóc. Nie ma jednak gwarancji, że wyeliminuje problem.

Jeśli przebarwienia nie ustępują, choć w minimalnym stopniu, pacjenci często decydują się na laseroterapię. Efekt może zadowalać, ale nie ma 100 proc. skuteczności.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki.

Rogowacenie ciemne – przyczyny

Rogowacenie ciemne to choroba skóry charakteryzująca się ciemnymi obszarami skóry, z aksamitnymi zmianami koloru w fałdach i zmarszczkach. W tym samym czasie skóra na dotkniętym obszarze może stać się grubsza. W większości przypadków dotyka pachy, pachwinę i szyję.

Zmiany skórne spowodowane rogowaceniem ciemnym często występują u osób otyłych lub z cukrzycą. Ponadto dzieci z tą chorobą są bardziej narażone na rozwój cukrzycy typu 2.

Leia também:  Carros usados 2005 com Ar condicionado

W rzadkich przypadkach rogowacenie ciemne może być znakiem ostrzegawczym guza nowotworowego w narządzie wewnętrznym, takim jak żołądek lub wątroba.

Nie ma konkretnych metod leczenia tej choroby. Jednak leczenie nierozpoznanych zaburzeń może przywrócić normalny kolor i teksturę dotkniętym obszarom skóry.

Rogowacenie ciemne: objawy

Jedynymi objawami choroby są zmiany skórne. Ciemniejsza, grubsza i bardziej aksamitna skóra jest widoczna w fałdach i zmarszczkach ciała. Objawy te występują w pachach, pachwinie, a także na karku.

W większości przypadków zmiany skórne pojawiają się powoli. W tym samym czasie dotknięta skóra może mieć również specyficzny zapach lub może się pojawić uczucie pieczenia.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany skórne, zwłaszcza nagłe, skonsultuj się z lekarzem. Może to być niezdiagnozowana choroba, która wymaga leczenia.

Przyczyny rogowacenia ciemnego

Schorzenia związane z rogowaceniem ciemnym:

Insulinoodporność

Wiele osób cierpiących na rogowacenie ciemne jest również odpornych na insulinę. Insulina to hormon wydzielany przez trzustkę, który umożliwia organizmowi przetwarzanie cukru, a insulinoodporność ostatecznie powoduje cukrzycę typu 2.

Zaburzenia hormonalne

Rogowacenie ciemne często występuje u osób z zaburzeniami hormonalnymi. Mogą to być torbiele jajników, niedoczynność tarczycy lub problemy z nadnerczami.

Niektóre leki i suplementy

Wysokie dawki niacyny, pigułki antykoncepcyjne, prednizon i inne kortykosteroidy mogą powodować rogowacenie.

Rak

Rogowacenie ciemne może również wystąpić w przypadku chłoniaka lub gdy guz nowotworowy zaczyna rosnąć w narządzie wewnętrznym, takim jak żołądek, okrężnica lub wątroba.

Przeczytaj także: Komórki rakowe: wszystko, co musisz o nich wiedzieć

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka rogowacenia ciemnego są następujące:

  • Otyłość: im większa waga, tym większe ryzyko zarażenia się tą chorobą.
  • Rasa: badania pokazują, że w Stanach Zjednoczonych częściej występuje rogowacenie ciemnego.
  • Historia rodziny: wydaje się, że niektóre rodzaje rogowacenia ciemnego występują rodzinnie.

Diagnoza tego stanu skóry

Dermatolodzy zwykle wykonują test skórny w celu wykrycia tego schorzenia. W rzadkich przypadkach specjalista pobierze małą próbkę skóry do biopsji i prześle ją do laboratorium w celu analizy.

Jeśli przyczyna jest niejasna, lekarz może zalecić wykonanie badań krwi, prześwietlenie lub inne badania. Celem ich jest poszukiwanie możliwych nierozpoznanych przyczyn.

Leczenie rogowacenia ciemnego

W wielu przypadkach leczenie choroby podstawowej może pomóc złagodzić zmiany koloru. Niektóre sposoby mogą obejmować:

  • Utratę zbędnych kilogramów – jeśli przyczyna rogowacenia ciemnego jest otyłość, pomocne może być zmniejszenie masy ciała.
  • Odstawienie leków lub suplementów – jeśli wydaje się, ze stan ten ma związek z przyjmowanymi lekami lub suplementami, lekarz może zasugerować zaprzestanie ich przyjmowania.
  • Poddanie się operacji – jeśli przyczyną stanu jest guz nowotworowy, chirurgiczne usunięcie guza zazwyczaj powoduje ustąpienie zmiany koloru skóry.

Jak poprawić wygląd skóry?

Jeśli martwisz się wyglądem swojej skóry, zmiany stają się niewygodne lub zaczynają brzydko pachnieć, lekarz może zalecić:

  • kremy na receptę, rozjaśniające lub zmiękczające dotknięte obszary,
  • delikatnie używane mydła antybakteryjne (tarcie może pogorszyć stan skóry),
  • miejscowe antybiotyki,
  • doustne leki na trądzik,
  • laseroterapię.

Możesz być także zainteresowany: Choroby skóry — co należy o nich wiedzieć?

Testy i badania

Twój lekarz może zwykle zdiagnozować rogowacenie ciemne, po prostu patrząc na Twoją skórę. W rzadkich przypadkach może być konieczna biopsja skóry. Jeśli nie ma wyraźnej przyczyny, specjalista może zalecić inne testy. Mogą to być:

  • badanie krwi w celu sprawdzenia cukru lub poziomu insuliny we krwi,
  • endoskopia jako metoda diagnostyczna,
  • prześwietlenie rentgenowskie.

To może Cię zainteresować …

  • Del Castillo A., L., & De Bernard, C. (1997). Acantosis nigricans. Medicina Cutanea Ibero-Latino-Americana. https://doi.org/10.1016/S1134-2072(11)70198-0
  • González Fernández, P., Cabrera Rode, E., & Oti Gil, M. A. (2011). Resistencia a la insulina e historia familiar de diabetes en niños y adolescentes obesos con acantosis nigricans y sin ella. Revista Cubana de Endocrinología.
  • Gagnon, B., Lalande, R., & Fahmy, S. H. (2001). Organic matter and aggregation in a degraded potato soil as affected by raw and composted pulp residue. Soil Biology and Biochemistry. https://doi.org/10.1007/s00374-001-0428-2

ROGOWACENIE CIEMNE

Rogowacenie ciemne – opis choroby Rogowacenie ciemne twarda skórajest specyficznym objawem skórnym towarzyszącym innym, ogólnym chorobom. Istotą rogowacenia ciemnego jest […]

Rogowacenie ciemne twarda skórajest specyficznym objawem skórnym towarzyszącym innym, ogólnym chorobom.

Istotą rogowacenia ciemnego jest pojawianie się na różnych częściach ciała pogrubionych, ciemno zabarwionych zmian skórnych. Wyróżnia się kilka typów rogowacenia ciemnego.

Jeden z nich jest określany mianem zespołu paraneoplastycznego, czyli skórnej manifestacji nowotworu narządów wewnętrznych.

Rogowacenie ciemne nie jest schorzeniem infekcyjnym, co oznacza, że nie można się nim zarazić od drugiej osoby. Niezależnie od tego rozwój zmian skórnych typowych dla tej jednostki chorobowej zawsze powinien być traktowany jako sygnał ostrzegawczy.

Wyróżnia się dwie postaci rogowacenia ciemnego:

  • łagodną (80% przypadków) – towarzyszącą chorobom przebiegającym z opornością na insulinę np. cukrzycy
  • złośliwą – współistniejącą z nowotworami, głównie z rakami przewodu pokarmowego, częściej żołądka oraz płuc.

Objawy rogowacenia ciemnego

Zmiany skórne charakterystyczne dla rogowacenia ciemnego mają postać przerostowych, brodawkowatych ognisk o zabarwieniu brunatno-szarym, niekiedy czarnym. Skóra w tych miejscach staje się szorstka, wyraźnie pogrubiała.

Rogowacenie lokalizuje się głównie w naturalnych fałdach skóry, zatem w okolicach:

  • pachowych
  • pachwinowych
  • szyi
  • dołu łokciowego i podkolanowego
  • pępka
  • otoczek sutkowych
  • pod piersiami

Umiejscowienie w obrębie kończyn górnych znacznie częściej wskazuje na rozwijający się nowotwór innych narządów (płuca, żołądka).

W bardzo ciężkich postaciach rogowacenie ciemne obejmuje błony śluzowe:

  • jamy ustnej
  • nosa
  • narządów rodnych

Ciemnemu zabarwieniu zwykle towarzyszy świąd, jednak postać łagodna może pozostać niezauważona przez chorego. Specyficzną cechą rogowacenia ciemnego jest nagły wysiew zmian skórnych pojawiający się niezależnie od wieku pacjenta.

Diagnoza

Prawidłowe rozpoznanie rogowacenia ciemnego jest bardzo ważne, gdyż niekiedy tylko na jego podstawie można odpowiednimi metodami wykryć i zacząć leczyć inne poważne schorzenia. Niespodziewany wysiew licznych zmian skórnym o brunatnym zabarwieniu, szorstkich w dotyku zawsze powinien skłonić pacjenta do wizyty u lekarza.

Postawienie diagnozy nie ogranicza się do wywiadu i obejrzenia skóry chorego za pomocą dermatoskopu.

Najważniejszym krokiem diagnostycznym są bowiem dalsze badania wykluczające obecność nowotworu (RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa, endoskopia układu pokarmowego) oraz innych chorób skojarzonych z łagodną odmianą rogowacenia ciemnego (zaburzenia metaboliczno- endokrynologiczne, cukrzyca, otyłość)

Leczenie rogowacenie ciemnego

Leczenie rogowacenia ciemnego musi zostać ukierunkowane na przyczynę, czyli na chorobę podstawową.

Insulinooporoność lub cukrzycę należy kontrolować odpowiednią dietą, lekami, w ostateczności zastrzykami z insuliny.

Natomiast rogowacenie ciemnie będące pierwszym zidentyfikowanym objawem raka żołądka lub płuc niestety pogarsza rokowanie chorego, gdyż prawdopodobnie wskazuje to na bardzo agresywny przebieg nowotworu.

Prewencja

Zapobieganie rogowaceniu ciemnemu opiera się na profilaktyce otyłości, cukrzycy oraz raka przewodu pokarmowego i płuc. W pierwszych dwóch przypadkach najskuteczniejszym postępowaniem jest aktywny tryb życia połączony ze zbilansowaną dietą.

By zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka żołądka należy natomiast unikać żywności konserwowanej, bogato solonej oraz monitorować ewentualne zakażenie bakterią Helicobacter pylori zwykle kojarzoną ze wrzodami żołądka.

Najlepszą metodą zapobiegania nowotworowi płuc jest oczywiście zaprzestanie palenia papierosów, także palenia biernego.

Rogowacenie ciemne- czynniki ryzyka, objawy, leczenie

By Karolina Kulesza Last updated lipiec 4, 2017

Leia também:  Niedoczynność przytarczyc (pierwotna, wtórna, rzekoma) – przyczyny, objawy, leczenie

Rogowacenie ciemne (łacińska nazwa Acanthosis nigricans) to zaburzenie pigmentacji skóry, które jest dość często spotykane. Przypadłość ta dotyka zarówno kobiety jak i mężczyzn.

Charakterystycznym objawem tej choroby, i zarazem najbardziej widocznym, są ciemne zabarwienia skóry o specyficznej grubej, aksamitnej fakturze. Te zabarwienia najczęściej pojawiają się na szyi, pod pachami lub w pachwinie, chociaż mogą też występować na łokciach, kolanach, kostkach lub w innych miejscach zagięciach skóry.

Zdarza się też, że pojawiają się na wewnętrznych stronach dłoni, podeszwach stóp a nawet na wargach! Rogowacenie ciemne samo w sobie nie jest byt groźne, jednak należy pamiętać, że może być znakiem poważnych problemów zdrowotnych! Czym jest rogowacenie ciemne, jakie są czynniki ryzyka, objawy i leczenie tej przypadłości- dowiesz się z naszego dzisiejszego artykułu. Zapraszamy do lektury!

Czynniki ryzyka oraz przyczyny powstawania rogowacenia ciemnego

Rogowacenie ciemne może wystąpić u każdego, zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. często u kobiet jak i mężczyzn. Istnieje jedna szereg czynników ryzyka które wpływają na pojawienie się tej choroby. Są one bardzo zróżnicowane, postaramy się jednak omówić pokrótce wszystkie z nich. Pierwszym z czynników jest przynależność do grupy etnicznej.

Zaobserwowano, że rogowacenie ciemne występuje znacznie częściej u osób z ciemną karnacją niż u przedstawicieli rasy białej (tylko 1%). Najbardziej narażeni są rdzenni Amerykanie- aż 34% choruje na rogowacenie ciemne. Drugie miejsce zajmują Afro-Amerykanie- 13%. Ostatnie miejsce tego podium należy do Latynosów- 6% choruje na tą przypadłość. Jednak ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem wagi.

Niezależnie od karnacji, „szanse się wyrównują” gdy wskaźnik masy ciała znacznie przekracza dopuszczalną normę. Warto pamiętać, że znaczna nadwaga i otyłość często są kluczowym czynnikiem wyzwalającym chorobę.

Jak powiedzieliśmy na początku artykułu, rogowacenie ciemne może towarzyszyć różnym poważnym schorzeniom, takim jak nowotwory (zwłaszcza nowotwory układu pokarmowego) czy różne typy cukrzycy (lub stany przedcukrzycowe).

Rogowacenie ciemne

Rogowacenie ciemne to choroba skórna, która objawiają się zaburzeniem pigmentacji Charakterystycznym objawem tej przypadłości są ciemne (czasami wręcz czarne) zabarwienie skóry. Takie „przebarwienia” występują najczęściej na szyi, pod pachami, w pachwinie, jednak czasami występują również na stopach, dłoniach, łokciach czy kostkach.

Te brodawkowate zmiany skórne są aksamitny w dotyku. Dodatkowym, uporczywym objawem na który skarżą się pacjenci, jest świąd rozrastających się zmian.
Niestety mimo wielu przeprowadzonych badań naukowcy nie są pewni w jaki sposób powstają zmiany skórne.

Prawdopodobnie przyczyną powstawania zmian jest nadmierny rozrost komórek naskórka- kreatynocytów.

Często w przypadku rogowacenie ciemnego pobierany jest wycinek w celu przeprowadzenia badania histopatologicznego. Konieczne jest też dokładne zbadanie pacjenta w celu wykluczenia cukrzycy i chorób nowotworowych.

Typy rogowacenia ciemnego

Lekarze w oparciu o objawy rogowacenia ciemnego oraz od jego postaci zostało wyróżnili osiem typów tej przypadłości.

  1.  Typ związany z insulinoopornością. Ten typ rogowacenia ciemnego może pojawić się w każdym wieku. Bywa, że pacjent rodzi się już z ciemnym plamami oznaczającymi chorobę. Według najnowszych raportów lekarskich, cukrzyca i związaną z nią odporność na insulinę są najczęstszym typem rogowacenia ciemnego.
  2.  Typ związany z otyłością. Ten typ może dotknąć osoby w każdym wieku. Wiąże się ze znaczną nadwagą lub chorobliwą otyłością i najczęściej ustępuje wraz z powrotem do normalnej wagi.
  3.  Typ złączonych zespołów chorobowych. Ten typ rogowacenia ciemnego nie ma jednej głównej przyczyny. Powoduje go połaczenie różnych zespołów chorobowych, na przykład perandrogenizmu z insulinoopornością.
  4.  Typ bezprzyczynowy. Ten typ nazywany jest postacią akralną, oznacza to, że występuje ona u osób zupełnie zdrowych. Ta postać występuje najczęściej na stopach, kolanach oraz w okolicach łokci. Nie jest związana z żadną chorobą, jest jedynie defektem kosmetycznym skóry.
  5.  Jednostronny typ rogowacenia ciemnego. Może być początkiem choroby opisanej w punkcie pierwszym i/lub drugim. Czasami noszą one wspólne miano „klasycznej postaci rogowacenia ciemnego”. Może jednak być też związany z postacią akralną z punktu powyżej.
  6.  Typ farmakologiczny. Ten typ rogowacenia ciemnego wiąże się z długotrwałym stosowaniu leków. Pojawia się po odstawieniu lekarstw. Do leków, które mogą wywoływać powstanie zmian pigmentacji skóry zaliczamy: insulinę, glikokortykosteroidy, doustną antykoncepcję oraz leki zwalczające zbyt wysoki poziom cholesterolu.
  7.  Typ paraneoplastyczna, czyli postać złośliwa. Ta postać rogowacenia ciemnego wiąże się z chorobą nowotworową. Najczęściej chodzi tu o raka umiejscowionego w przewodzi pokarmowym, choć nie zawsze. Zmiany skórne same w sobie nie są zmianami nowotworowymi i nie mają ich cech. Jest to absolutnie najrzadszy typ rogowacenia ciemnego.
  8.  Typ mieszany. Jest to połączenie dwóch lub więcej typów przedstawionych powyżej.

Rogowacenie ciemne zazwyczaj towarzyszy jakiejś chorobie więc jeżeli zauważysz tego typu zmian u siebie, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Nie należy panikować ani snuć ciemnych scenariuszy!

Leczenie rogowacenia ciemnego

Gdy lekarz prawidłowo rozpozna typ rogowacenia ciemnego oraz jego przyczynę podstawowym leczeniem staje się leczenie choroby wywołującej zmiany skórne. Gdy przyczyną powstania zmian jest nadwaga lub otyłość zaleca się zmniejszenie masy ciała.

Gdy czynnikiem wyzwalających chorobę jest cukrzyca, należy stosować się do diety cukrzycowej, przyjmowanie odpowiednich leków lub insuliny. Jeżeli jest to złośliwy typ rogowacenia ciemnego leczenie zależy od typu nowotworu (złośliwy, łagodny z przerzutami lub bez), któremu towarzyszą zmiany skórne.

Niestety tylko w niewielkiej liczbie przypadków skuteczne leczenie choroby właściwej powoduje redukcję, zanik czy zupełne cofnięcie zmian skórnych. Na zmiany pigmentacji rogowacenia skórnego lekarze często przypisują etretinat, retinoidy lub cyproheptydynę. W leczeniu wykwitów stosowana jest również laseroterapia.

Często gdy mamy do czynienia z rogowaceniem ciemnym złośliwym lekarze kierują pacjenta na fotochemioterapię. Efekty po wyżej wymienionych terapiach pacjenci zazwyczaj określają jako „zadowalający”. Jednak nie jest to regułą.

Zmiany skórne występujące przy rogowaceniu ciemnym bardzo często uporczywie swędzą, na to lekarz przypisują pacjentom preparaty przeciwświądowe, na przykład: paroksetynę, kapsaicynę czy też węgiel aktywowany.

Lepiej zapobiegać niż leczyć

Zdrowy tryb życia jest jedynym sposobem by zapobiegać rogowaceniu ciemnemu. Oczywiście ne daje on stu procent pewności, że nie zachorujemy jednak znacznie zmniejsza szans e na to.

Zdrowy tryb życia uchroni nas przed nadwagą i otyłością a bardzo często też przed cukrzycą. Wyeliminujemy w ten sposób dwa z czynników ryzyka, które w największym stopniu wpływają na pojawienie się rogowacenia ciemnego.

Dodatkowo zmniejszymy ryzyko zachorowania na wiele innych chorób (na przykład na choroby układu krążenia).

Podsumowanie

Rogowacenie ciemne najczęściej występuje jako objaw jednej z wielu chorób. Jego leczenie nierozerwalnie wiąże się z leczeniem choroby podstawowej, niestety nie zawsze daje zadowalające efekty.

Ciemne, często prawie czarne, zmiany skórne rogowacenia ciemnego można leczyć domowymi sposobami, jednak zawsze należy najpierw przeprowadzić badania lekarskie aby wykluczyć poważne stany chorobowe- cukrzyce lub nowotwory.

Jestem absolwentką Politechniki Białostockiej na wydziale Zarządzania. Od lat interesował mnie zdrowy tryb życia, dietetyka oraz sport.

Będąc w licealnej klasie sportowej brałam udział w wielu zawodach biegowych. Obecnie poszerzam swoją wiedzę czytając pisma branżowe. Portal pieknojestwtobie.

com powstał po to, aby mogła dzielić się zdobytą wiedzą oraz zachęcać czytelników do zmiany swoich nawyków na lepsze.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*