Przepukliny brzuszne – leczenie operacyjne

  • Kliniki.pl
  • Operacje przepukliny brzusznej

Zabieg Kliniki Ceny Pytania Przepukliny brzuszne – leczenie operacyjne

Przepuklina brzuszna to sytuacja, w której dochodzi do przemieszczenia się narządów lub ich fragmentów poza jamę brzuszną człowieka, gdzie naturalnie się one znajdują. W zależności od miejsca wystąpienia przepukliny brzusznej, wyróżniamy jej kilka rodzajów, w tym m.in. przepuklinę pachwinową oraz pępkową. Wszystkie charakteryzują się, podobnymi, charakterystycznymi objawami.

Przepuklina brzuszna jest uwypukleniem otrzewnej, w której dochodzi do przemieszczania się narządów (najczęściej jelit) znajdujących się w jamie brzusznej poza jej granice.

Każda przepuklina składa się z:

  • wrót, czyli miejsca, przez które wydostaje się zawartość przepukliny
  • kanału, czyli drogi, przez którą zawartość przepukliny wydostaje się do tkanek podskórnych
  • worka (w przypadku przepukliny brzusznej jest on utworzony z otrzewnej), który otacza przedostające się do niego narządy
  • zawartości, czyli narządu, który zmienił swoje położenie (w przypadku przepukliny brzusznej jest to najczęściej jelito cienkie)

Zazwyczaj przepukliny brzuszne tworzą się w miejscach o naturalnie osłabionej wytrzymałości, takich jak kanał pachwinowy, pępek i kanał udowy, który znajduje się w trójkącie udowym.

Operacje przepukliny brzusznej – znajdź klinikę Porównaj oferty, sprawdź ceny i przeczytaj opinie o 37 placówkach wykonujących operacje przepukliny brzusznej: Pokaż placówki najbliżej mnie Pokaż placówki we wszystkich miastach

Rodzaje przepuklin brzusznych

Na liście najczęściej występujących przepuklin brzusznych znajdują się:

  • przepuklina pachwinowa, która rozwija się w obrębie kanału pachwinowego
  • przepuklina kresy białej, która powstaje w środkowym obrębie jamy brzusznej powyżej pępka
  • przepuklina pępkowa, która uwypukla się przez poszerzony pierścień pępkowy
  • przepuklina udowa, która występuje poniżej więzadła pachwinowego
  • przepuklina pooperacyjna, która powstaje po zabiegu w obrębie jamy brzusznej, może być wynikiem krwiaków w ranie, zakażenia rany, złej techniki szycia lub długiego cięcia

Jak powstaje przepuklina brzuszna?

Rozwój przepuklin brzusznych warunkuje wiele czynników, jednak najważniejszym z nich jest osłabienie ściany jamy brzusznej. Budowa brzucha warunkuje, iż w niektórych miejscach ściany jamy brzusznej są naturalnie słabsze i to właśnie w tych miejscach najczęściej powstaje przepuklina.

Dodatkowymi czynnikami, które mogą mieć wpływ na powstanie przepuklin brzusznych są przewlekłe choroby wywołujące nadmierny nacisk na tłocznię brzuszną, w tym długotrwałe choroby płuc, które wywołują uporczywy kaszel, schorzenia gruczołu krokowego oraz jelita grubego.

Ponadto wskazuje się na częstszy rozwój zjawiska u osób z nadmierną otyłością oraz palaczy tytoniu.

Na powstawanie przepukliny wpływa także zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej. Rośnie ono w trakcie wysiłku fizycznego (zwłaszcza podczas podnoszenia ciężarów), oraz przy kichaniu. W efekcie jelita mocniej napierają na ścianę jamy brzusznej od wewnątrz. Jeśli w miejscu naporu ściana jest osłabiona, może dojść do pojawienia się przepukliny.

Przepukliny brzuszne – leczenie operacyjne

W oparciu o etiopatogenezę przepukliny możemy podzielić na:

  • wrodzone (powstałe w wyniku nieprawidłowości rozwojowych)
  • nabyte (rozwijające się z powodu podwyższonego ciśnienia śródbrzusznego utworzonego przez tłocznię brzuszną czyli skurcz mięśni np. podczas dźwigania ciężarów, przy nasilonym kaszlu lub w wyniku urazu)

Przepuklina brzuszna – objawy

Objawy przepukliny brzusznej są uzależnione od stopnia zaawansowania choroby, bowiem niektóre odmiany przepukliny z początku nie wywołują żadnych dolegliwości. Na zespół symptomów charakterystycznych dla wszystkich postaci przepukliny brzusznej składają się:

  • przypominające guz uwypuklenie ciała w okolicy pępka, pachwiny, nadbrzusza lub blizny pooperacyjnej – z początku da się je odprowadzić do wnętrza ciała, jednak wraz z rozwojem przepukliny staje się to coraz trudniejsze, aż w końcu niemożliwe
  • ból, pieczenie oraz uczucie ciągnięcia w trakcie uciskania guza
  • promieniujący ból w czasie kaszlu, wysiłku fizycznego, parcia na mocz i stolec

Przepuklina brzuszna z biegiem czasu zaczyna się powiększać – wówczas nasilają się związane z nią dolegliwości. Wyjątkowo niebezpiecznym stanem jest uwięźniecie przepukliny. Przyczyną takiego stanu jest najczęściej ucisk jelit we wrotach. Prowadzi to do niedrożności mechanicznej, a w dalszej kolejności do martwicy oraz przedziurawienia jelit.

Ważna uwaga: W przypadku uwięźnięcia przepukliny konieczne jest natychmiastowe zgłoszenie się do szpitala, ponieważ jest to bezpośrednie zagrożenie życia.

Leczenie przepukliny brzusznej

Każda przepuklina brzuszna wymaga przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego, o ile nie występują bezwzględne przeciwwskazania do wykonania operacji lub znieczulenia.

W takich sytuacjach stosuje się pasy przepuklinowe brzuszne, które zapobiegają wydostaniu się przepukliny z brzucha, poprzez zewnętrzne uciskanie wrót przepukliny.

Metoda ta jest jednak bardzo rzadko stosowana i zwykle dotyczy starszych pacjentów z poważnymi schorzeniami współistniejącymi, które uniemożliwiają przeprowadzenie operacji przepukliny brzusznej.

Współcześnie wyróżnia się dwie metody leczenia operacyjnego.

Klasyczny zabieg chirurgiczny polega na wykonaniu cięcia, przez które chirurg dostaje się do jamy brzusznej, usuwa przepuklinę i zszywa miejsce, przez które narządy wydostały się na zewnątrz.

Zwykle do tego celu używa specjalnej siatki przepuklinowej wykonanej z materiału syntetycznego. Siatka zmniejsza ryzyko nawrotu przypadłości i jest niezastąpiona w leczeniu zwłaszcza dużych przepuklin.

Innym rozwiązaniem jest laparoskopowa operacja przepukliny brzusznej. W tym wariancie chirurg za pomocą kaniuli wprowadza do jamy brzusznej laparoskop, który pozwala uwidocznić przepuklinę. Następnie przez małe cięcie (znacznie mniejsze niż w przypadku klasycznej operacji) wprowadza narzędzia chirurgiczne, które służą do usunięcia przepukliny i wprowadzenia siatki.

Nietolerancja siatki po operacji przepukliny

Siatki przepuklinowe wykonuje się ze specjalnych tworzyw, które z reguły są dobrze tolerowane przez organizm. Może się jednak zdarzyć, że organizm pacjenta źle zareaguje na siatkę.

W takim przypadku w miejscu wszczepu rozwija się silny stan zapalny, rana otwiera się, czemu towarzyszy duża ilość wydobywającej się z tego miejsca wydzieliny oraz ból.

Objawy nietolerancji siatki zwykle próbuje się leczyć zachowawczo, jeśli jednak to nie pomoże, siatkę trzeba będzie usunąć operacyjnie. Na szczęście stan taki zdarza się niezwykle rzadko i dotyczy mniej niż 1% pacjentów.

FAQ, czyli najczęstsze pytania o operacje przepukliny brzusznej

  • Przepuklina brzuszna wymaga interwencji chirurgicznej, dlatego z objawami tej przypadłości należy udać się do lekarza właśnie takiej specjalizacji. Chirurg w pierwszej kolejności oceni stan pacjenta, a następnie skieruje go na operację.
  • Ból to tylko jeden z objawów przepukliny. Charakterystycznym symptomem jest uwypuklenie, które można odprowadzić do wnętrza ciała. Towarzyszący mu ból jest charakterystyczny, ponieważ opisuje się go jako uczucie ciągnięcia oraz pieczenia.
  • Każda ingerencja chirurgiczna wiąże się z możliwością wystąpienia powikłań. W przypadku operacji przepukliny brzusznej są to m.in: krwiak powstały w miejscu operacji oraz nadkażenie rany. Znacznie rzadziej dochodzi do odrzutu siatki zastosowanej w przebiegu operacji oraz poważniejszych powikłań.
  • Po zabiegu pacjent otrzyma zwolnienie lekarskie na okres od 2 do 4 tygodni. Ten czas musi poświęcić przede wszystkim na odpoczynek. Warto pamiętać także o zdrowej, bogatej w błonnik diecie, oraz ograniczaniu produktów wzdymających. Powrót do intensywnej aktywności fizycznej jest możliwy nie wcześniej niż po 3 miesiącach od operacji i warto skonsultować go z lekarzem.

Operacje przepukliny brzusznej – opinie pacjentów

Poniżej znajdują się opinie pacjentów, którzy poddali się operacji przepukliny brzusznej. Wszystkie komentarze zostały zamieszczone przez osoby, które zapisały się na zabieg za pośrednictwem naszego portalu, dzięki czemu są one w 100% rzetelne i zweryfikowane.

Operacja przebiegła bezproblemowo

Opinia o: MedPolonia, Poznań

Umów wizytę!

Jeśli zmagasz się z przepukliną brzuszną, nie wahaj się – skontaktuj się z nami jeszcze dziś! Nasz doradca bezpłatnie przedstawi Ci pełną ofertę leczenia spośród 37 klinik w Polsce wraz ze szczegółowymi cenami. Pomoże również w umówieniu wizyty konsultacyjnej u wybranego specjalisty w terminie, który będzie Ci odpowiadał.

Zadzwoń do nas: 22 417 40 77 (telefon czynny pon – pt, w godz. 8:00 – 18:00)

  • Mackiewicz Z. (red.), “Współczesne leczenie przepuklin brzusznych”, Warszawa, 2006, ISBN: 83-200-3227-X
  • Ellison C., Zollinger Jr R. M., “Atlas zabiegów chirurgicznych”, Wrocław, 2019, ISBN: 978-83-66310-30-8

Operacje plastyki przepuklin brzusznych/pachwinowych

Usunięcie przepukliny pachwinowej (hernioplastyka pachwinowa)

Definicja:Hernioplastyka pachwinowa to pojęcie z zakresu chirurgii, odnoszące się do sposobów zaopatrzenia przepuklin (uwypukleń otrzewnej) zlokalizowanych w obrębie kanału pachwinowego.

Zabieg polega na wypreparowaniu worka przepuklinowego, cofnięciu go do jamy brzusznej i zamknięciu ubytku tkankowego, poprzez załączenie protezy z materiałów sztucznych bądź tkanek własnych.

Cel zabiegu:Zabieg jest wykonywany zarówno ze względów kosmetycznych (usunięcie przepukliny widocznej w postaci uwypuklenia przy wysiłku/kaszlu), jak i zdrowotnych (wzmocnienie struktur anatomicznych w obrębie kanały pachwinowego z odprowadzeniem zawartości przepukliny, np. fragmentu jelita).

Przepukliny brzuszne – leczenie operacyjneRyc. 1 Obraz przepukliny pachwinowej 

Zawartość przepukliny może być odprowadzona na kilka sposobów:

  • poprzez zbliżenie rozciągniętych ścian kanału pachwinowego i zszycie ich zgodnie z zasadami anatomii,
  • poprzez zszycie kanału pachwinowego przez zdwojenie lub potrojenie jego ściany,
  • dzięki wstawieniu siatki polipropylenowej, umieszczonej bezpośrednio pod otrzewną i zamocowanej przy pomocy przezbrzusznych szwów lub zszywek.

Ryzyko związane z zabiegiem:Powikłania występują u ok. 0,5% pacjentów. Ryzyko nawrotu schorzenia po zabiegu oscyluje natomiast w granicach 1-2%.

Wskazania do zabiegu:

  • guz w pachwinie, widoczny w pozycji stojącej,
  • ból, ciągnięcie, pieczenie przy przemieszczaniu lub ucisku worka przepuklinowego,
  • promieniujący do jądra ból przy kaszlu, napinaniu mięśni, podnoszeniu ciężarów, defekacji, długotrwałym staniu.
Leia também:  Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Przeciwwskazania do zabiegu:

  • brak zgody pacjenta na zabieg,
  • ciężkie choroby ogólnoustrojowe,
  • ropne bądź zapalne choroby skóry i tkanki podskórnej w okolicy operowanej pachwiny.

Diagnostyka:

  • badanie podmiotowe,
  • badanie przedmiotowe, m.in. badanie palpacyjne,
  • USG/TK.

Przygotowanie do zabiegu:Przed zabiegiem pacjent odbywa rozmowę kwalifikacyjną z chirurgiem. Specjalista kieruje chorego na badania laboratoryjne. Należą do nich:

  • morfologia krwi,
  • jonogram,
  • stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy krwi,
  • podstawowe parametry układu krzepnięcia (czas protrombinowy, INR, APTT, fibrynogen),
  • badanie ogólne moczu,
  • oznaczenie grupy krwi,
  • oznaczenie poziomu HBS i HCV,
  • szczepienie przeciwko WZW typu B.

Chirurg może również zlecić oczyszczenie jelita przed zabiegiem – przy pomocy płynnej diety lub odpowiednich środków przeczyszczających.

Rodzaj znieczulenia:Znieczulenie może wystąpić w jednej z trzech postaci:

  • miejscowej nasiękowej: lignocainum hydrochloricum 2%,
  • przewodowej (podane do przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego, w odcinku lędźwiowym kręgosłupa),
  • ogólne dotchawicze – w przypadku przeciwwskazań do znieczulenia przewodowego bądź niskiej tolerancji bólowej pacjenta.

Czas trwania zabiegu: do 1,5 godziny

Opis zabiegu:

Metoda operacji przepukliny pachwinowej sp.

LichtensteinaZabieg polega na wypreparowaniu worka przepuklinowego i jego odprowadzeniu do jamy brzusznej wraz ze wzmocnieniem tylnej ściany kanału pachwinowego materiałem syntetycznym (siatką polipropylenową – wszczepioną na stałe, mocowaną do okolicznych tkanek przy użyciu niewchłanialnego szwu).Cięcie skórne przebiega w linii prostej. Jest wyznaczone między kolcem biodrowym przednim górnym, a guzkiem kości łonowej. Brzegi rany pokrywa się szwami skórnymi, usuwanymi do 10 dni po zabiegu.

Powikłania pooperacyjne

  • nawrót przepukliny pachwinowej,
  • krwiaki,
  • zakażenia rany pooperacyjnej,
  • odczyn alergiczny na szwy,
  • uszkodzenie przyległych struktur anatomicznych,
  • powikłania typowe dla znieczulenia.

Alternatywne metody leczenia:Leczenie operacyjne stanowi obecnie jedyną skuteczną formę terapii. Przepuklina powinna być zoperowana najszybciej, jak to tylko możliwe.

W przypadku przepukliny niewielkiej, zabieg naprawczy jest o wiele mniej złożony, a ryzyko powikłań i nawrotu choroby znikome.Operowana powinna być przepuklina każdej wielkości.

Zignorowanie problemu może doprowadzić do zjawiska uwięźnięcia przepukliny, bezpośrednio zagrażającego życiu pacjenta.U chorych, którzy z różnych względów nie mogą być operowani, stosuje się pasy i bieliznę przepuklinową.

Akcesoria te ułatwiają codzienne funkcjonowanie chorego. Mogą być też zakładane w ramach postępowania przygotowawczego do operacji oraz w okresie regeneracyjnym tuż po przeprowadzeniu zabiegu.

Więcej informacji chirurgicznych znajdą Państwo w innych zakładkach, poświęconych m.in. zabiegom proktologicznym i operacji usunięcia tarczycy.

Przepuklina brzuszna i pachwinowa | Centrum Medyczne Bieńkowski

Usu­nię­cie prze­pu­kliny brzusz­nejCena
Bez mate­riału syn­te­tycz­nego w znie­czu­le­niu ogól­nym + 1 doba pobytu 3850 zł
Z mate­ria­łem syn­te­tycz­nym (siatką) w znie­czu­le­niu ogól­nym + 1 doba pobytu 5027 zł

Pozbądź się uciąż­li­wego, sil­nego bólu towa­rzy­szą­cego w codzien­nych czyn­no­ściach.

Zli­kwi­duj uwy­pu­kle­nie na Twoim ciele, poczuj się pew­nie i zdrowo.

Bez mie­sięcy ocze­ki­wa­nia, bez skie­ro­wa­nia; zadzwoń i umów się na wizytę z naszym spe­cja­li­stą.

Przepukliny brzuszne – leczenie operacyjnePrze­pu­klina jamy brzusz­nej to poważna dole­gli­wość, która, nie pod­dana reduk­cji, zwy­kle poważ­nie zagraża ogól­nemu zdro­wiu orga­ni­zmu. Ważne jest, aby jak naj­szyb­ciej pod­jąć się ope­ra­cji niwe­lu­ją­cej prze­pu­klinę. Prócz tego, że wywo­łuje ona silne bóle, sta­nowi rów­nież nie­bez­pie­czeń­stwo dla życia. Jed­nym z naj­bar­dziej nara­żo­nych na powsta­nie prze­pu­kliny obsza­rów (zwłasz­cza u męż­czyzn) jest pachwina. Wynika to z tego, że w trak­cie roz­woju jądra męskie powsta­jące wewnątrz jamy brzusz­nej prze­miesz­czają się poza jej obręb do worka mosz­no­wego. Pro­ces ten nazywa się zstą­pie­niem jąder. Inną przy­czyną powsta­wa­nia prze­pu­kliny jest zwięk­szone ciśnie­nie w jamie brzusz­nej. Dzieje się tak pod­czas dużego wysiłku, np. pod­czas pod­no­sze­nia dużego cię­żaru, kich­nię­cia, sil­nego par­cia na sto­lec. Pod­nie­sione ciśnie­nie w jamie brzusz­nej powo­duje, że jelita z więk­szą siłą napie­rają na ścianę brzu­cha od wewnątrz. Jeżeli mamy jed­no­cze­śnie do czy­nie­nia z osła­bie­niem ściany jamy brzusz­nej, np. w oko­licy pier­ście­nia pachwi­no­wego głę­bo­kiego, to może dojść do „wepchnię­cia się” zawar­to­ści brzu­cha w takie miej­sce. Tak wła­śnie powstaje prze­pu­klina pachwi­nowa.

Prze­pu­klina pachwi­nowa jest jedną z naj­czę­ściej spo­ty­ka­nych odmian prze­pu­klin brzusz­nych. Jest to rodzaj prze­pu­kliny, w któ­rej  narząd lub tkanka tłusz­czowa prze­miesz­czają się w nie­pra­wi­dłowy spo­sób przez otwory w powło­kach jamy brzusz­nej.

Uwy­pu­kle­nie pachwiny, połą­czone z bólem i dys­kom­for­tem, mogą wska­zy­wać na prze­pu­klinę.  Jed­nym z symp­to­mów two­rze­nia się prze­pu­kliny jest ból w oko­licy pachwiny, odczu­walny po wysiłku fizycz­nym. Może się on nasi­lać pod­czas kaszlu, napi­na­nia mię­śni brzu­cha i pod­no­sze­nia cię­ża­rów.

Obja­wem scho­rze­nia jest rów­nież poja­wie­nie się mięk­kiego, wyczu­wal­nego guza, który jest umiej­sco­wiony w pachwi­nie. Powięk­sza­jąca się prze­pu­klina staje się widoczna, a ból może pro­mie­nio­wać do jądra. Mogą wystą­pić rów­nież pro­blemy z odda­wa­niem stolca.

W poważ­nym sta­dium cho­roby wzra­sta ryzyko uwię­zie­nia frag­mentu jelita w utwo­rzo­nym worku prze­pu­kli­no­wym, w kon­se­kwen­cji któ­rego powstaje nie­droż­ność prze­wodu pokar­mo­wego.

Powstało wiele metod lecze­nia tych scho­rzeń, jed­nak naj­sku­tecz­niej­szym spo­so­bem lecze­nia prze­pu­klin brzusz­nych jest ope­ra­cja.  Wśród metod ope­ra­cyj­nych wyróż­nia się obec­nie: ope­ra­cję kla­syczną, ope­ra­cję lapa­ro­sko­pową oraz ope­ra­cję endo­sko­pową przed­otrzew­nową.

Ope­ra­cja kla­syczna, zwana też otwartą, jest do dziś naj­czę­ściej wyko­ny­wa­nym zabie­giem napraw­czym prze­pu­klin na świe­cie.

 Odbywa się w znie­czu­le­niu i polega na prze­pro­wa­dze­niu nacię­cia skóry w oko­licy prze­pu­kliny, następ­nie wypre­pa­ro­wa­niu worka prze­pu­kli­no­wego z zawar­to­ścią, usta­wie­nia go w pra­wi­dło­wym poło­że­niu we wnę­trzu jamy brzusz­nej oraz napra­wie ubytku w ścia­nie jamy brzusz­nej w celu unik­nię­cia nawro­tów prze­pu­kliny.

W ope­ra­cji kla­sycz­nej odtwo­rze­nie ściany jamy brzusz­nej może zostać prze­pro­wa­dzone z wyko­rzy­sta­niem róż­nych mate­ria­łów syn­te­tycz­nych, np. sia­tek z two­rzywa sztucz­nego lub też bez nich – z wyko­rzy­sta­niem tkanki wła­snej pacjenta.

Nie ma jed­nej naj­do­sko­nal­szej metody kla­sycz­nej ope­ra­cji prze­pu­kliny, dla­tego też ist­nieje, zwłasz­cza w lecze­niu prze­pu­klin pachwi­no­wych, duża liczba metod sto­so­wa­nych rów­no­le­gle przez róż­nych chi­rur­gów.  Metody te dają zbli­żone wyniki lecze­nia. W naszym cen­trum wyko­nu­jemy zabiegi metodą kla­syczną i lapa­ro­sko­pową, w znie­czu­le­niu miej­sco­wym, jak i ogól­nym. Wybór metody jest uza­leż­niony od cha­rak­teru scho­rze­nia i decy­zji leka­rza.

Przy­go­to­wa­nie do zabiegu

Droga Pacjentko/Drogi Pacjen­cie, pod­czas wizyty kon­sul­ta­cyj­nej chi­rurg musi upew­nić się, czy Twój stan zdro­wia umoż­li­wia prze­pro­wa­dze­nie zabiegu, a także usta­lić, jakie są Twoje ocze­ki­wa­nia wzglę­dem final­nego efektu.

Będzie też chciał dowie­dzieć się, czy otrzymałaś/eś wszel­kie infor­ma­cje doty­czące ryzyka, które nie­sie za sobą zabieg, oraz czy wiesz, ile będzie trwał w przy­bli­że­niu okres rekon­wa­le­scen­cji.

W związku z pla­no­wa­nym zabie­giem usu­nię­cia prze­pu­kliny infor­mu­jemy, że Pacjent powi­nien zacho­wać nastę­pu­jące zale­ce­nia:

Lista nie­zbęd­nych badań do wyko­na­nia zabiegu:

  • mor­fo­lo­gia
  • płytki krwi
  • jono­gram
  • układ krzep­nię­cia (APTT i INR)
  • glu­koza
  • HBS-anty­gen
  • HCV-prze­ciw­ciała
  • USG Dopplera(już przed wizytą)
  • Zda­rza się, że lekarz zleca wyko­na­nie dodat­ko­wych badań w przy­padku obcią­żeń zdro­wot­nych, które mogłyby stać się prze­ciw­wska­za­niem do wyko­na­nia zabiegu. Zale­cana jest wtedy rów­nież kon­sul­ta­cja ze spe­cja­li­stą i ści­słe prze­strze­ga­nie wytycz­nych leka­rza pro­wa­dzą­cego. Pro­simy także, by nie odsta­wiać leków przyj­mo­wa­nych regu­lar­nie (np. w związku z nad­ci­śnie­niem, zabu­rze­niami endo­kry­no­lo­gicz­nymi czy depre­sją itp.)
  • Pacjent jest zobo­wią­zany do wyko­na­nia odpo­wied­nich badań krwi dwa tygo­dnie przed zabie­giem i dostar­cze­nie ich oso­bi­ście albo drogą mailową ([email protected]) do recep­cji Cen­trum Medycz­nego Bień­kow­ski.
  • Dwa tygo­dnie przed zabie­giem konieczne jest rów­nież wstrzy­ma­nie się od przyj­mo­wa­nia aspi­ryny i wszyst­kich jej pochod­nych, tj. acardu, polo­cardu itd. Dzień przed zabie­giem zaleca się dietę lek­ko­strawną. W dniu roz­po­czę­cia lecze­nia zaleca się zdję­cie sztucz­nych rzęs oraz udo­stęp­nie­nie paznok­cia palca wska­zu­ją­cego bez lakieru, tip­sów lub hybrydy.
  • W dniu zabiegu Pacjent/ka sta­wia się o okre­ślo­nej godzi­nie w kli­nice na czczo. Chi­rurg raz jesz­cze oma­wia z Pacjen­tem cel zabiegu i spo­sób jego wyko­na­nia oraz ana­li­zuje wyniki badań. Ane­ste­zjo­log prze­pro­wa­dza wywiad zwią­zany ze sta­nem zdro­wia i rodza­jem znie­czu­le­nia (oprócz wyni­ków badań wska­zane jest rów­nież przy­nie­sie­nie ze sobą  doku­men­ta­cji medycz­nej doty­czą­cej prze­by­tych cho­rób lub uczu­leń).
  • Pacjent pod­pi­suje oświad­cze­nie o tym, że nie jadł i nie pił mini­mum 6 godzin przed zabie­giem, a następ­nie składa pod­pisy pod: zgodą na zabieg, zgodą na znie­czu­le­nie, kartą wywiadu epi­de­mio­lo­gicz­nego – po dokład­nym zapo­zna­niu się z jej tre­ścią. Następ­nie Pacjent udaje się pod opieką pie­lę­gniarki do swo­jego pokoju, z któ­rego zosta­nie prze­ka­zany na salę ope­ra­cyjną zgod­nie z kolej­no­ścią pla­no­wa­nych zabie­gów w danym dniu. Kolej­ność zabie­gów ustala lekarz.

Zale­ce­nia poope­ra­cyjne

  • Po zabiegu Pacjent/ka zostaje na oddziale pod opieką wykwa­li­fi­ko­wa­nego per­so­nelu aż do dnia następ­nego.
  • W pierw­szej dobie po ope­ra­cji chi­rurg prze­pro­wa­dza kon­trolę poope­ra­cyjną i zmie­nia opa­tru­nek.
  • W razie potrzeby należy przyj­mo­wać zale­cone przez chi­rurga leki prze­ciw­bó­lowe oraz anty­bio­tyki.
  • Należy prze­strze­gać ter­mi­nów wcze­śniej zale­co­nych i usta­lo­nych wizyt kon­tro­l­nych.
  • Przez okres 2–4 tygo­dni Pacjent/ka zobo­wią­zana jest ogra­ni­czyć wysi­łek fizyczny. Konieczne jest też zapew­nie­nie sobie pomocy w domu i w opiece nad dziećmi.
  • Powrót do codzien­nych czyn­no­ści i wyko­ny­wa­nia lek­kiej pracy domo­wej nastę­puje naj­czę­ściej po 14 dniach od zabiegu.
  • W ciągu pierw­szego mie­siąca po ope­ra­cji należy być ostroż­nym pod­czas współ­ży­cia sek­su­al­nego.
  • Okres rekon­wa­le­scen­cji trwa około trzech tygo­dni, a od wyko­ny­wa­nia cięż­kiej pracy fizycz­nej należy się wstrzy­mać około trzech mie­sięcy.
  • Efekty uboczne: cza­sowe odczu­cie bólu, opuch­nię­cia i zasi­nie­nie, zwięk­szona wraż­li­wość na dotyk. Z cza­sem dole­gli­wo­ści zni­kają.
  • Dwa tygo­dnie po ope­ra­cji można roz­po­cząć tera­pię niwe­lo­wa­nia blizn przy pomocy spe­cja­li­stycz­nych pla­strów lub żelu, zale­co­nych przez chi­rurga.
Leia também:  Suchość pochwy – przyczyny, objawy, badania

Prze­ciw­wska­za­nia do ope­ra­cji

Cięż­kie cho­roby ogól­no­ustro­jowe, takie jak:

  • cho­roba nie­do­krwienna serca (dusz­nica bole­sna),
  • nad­ci­śnie­nie tęt­ni­cze,
  • zabu­rze­nia rytmu serca,
  • nie­wy­dol­ność krą­że­nia,
  • nie­do­krwi­stość,
  • zabu­rze­nia elek­tro­li­towe,
  • cukrzyca,
  • nie­wy­dol­ność odde­chowa

Wyżej wymie­nione pato­lo­gie wyma­gają szcze­gól­nego, cza­sem dłu­go­trwa­łego przy­go­to­wa­nia pacjenta do zabiegu, rzadko jed­nak sta­no­wią osta­teczne prze­ciw­wska­za­nie do lecze­nia ope­ra­cyj­nego.

Spo­sób przy­go­to­wa­nia do zabiegu i naj­lep­szy moment do jego wyko­na­nia powinny być usta­lone wspól­nie przez chi­rurga i leczą­cego Pacjenta na stałe inter­ni­stę (leka­rza rodzin­nego).

 Ropne lub zapalne cho­roby skóry oraz tkanki pod­skór­nej w oko­licy ope­ro­wa­nej pachwiny muszą być przed zabie­giem wyle­czone

Rodzaje przepuklin

Mianem przepukliny określa się przemieszenie narządu poza jego prawidłowe położenie. W przypadku przepukliny brzusznej dochodzi do przemieszczenia narządów lub ich części poza ich właściwą lokalizację w jamie brzusznej.

Przepukliny brzuszne – leczenie operacyjne

Autor: Justyna Krawaczyńska

Wiele osób uznaje przepuklinę za niegroźną dolegliwość i bagatelizuje jej objawy. Wynika to z przekonania, że skoro przepuklina nie daje o sobie znać, to znaczy że nie zagraża naszemu życiu i nie wymaga natychmiastowej interwencji. Nic bardziej mylnego. Nieleczona, zaniedbana przepuklina może prowadzić do martwicy jelit, co niesie ze sobą poważne konsekwencje dla zdrowia.

Jedną z metod leczenia zachowawczego przy wystąpieniu przepukliny jest stosowanie pasa przepuklinowego, który znacząco ułatwia rekonwalescencję a nawet zapobiega pogłębianiu się przepukliny.

Jak powstaje przepuklina?

Jama brzuszna jest to obszar ciała, w którym zlokalizowane są kluczowe dla zdrowia organy. Dzięki niej wszystkie narządy są chronione przed uszkodzeniem. Niestety, kiedy pojawia się nieprawidłowe napięcie powłok jamy brzusznej, dochodzi do przemieszczenia się poszczególnych organów poza ich właściwą lokalizację.

Najbardziej wrażliwe obszary predysponujące do powstania przepukliny to:

  • miejsca w których przenikają się różne struktury tj. duże naczynia, nerwy,
  • okolica powrózka nasiennego
  • okolica pępka
  • okolica kresy białej – biegnąca od mostka do spojenia łonowego

Aby narządy w jamie brzusznej mogły być ułożone w odpowiednim porządku, na straży stać muszą powłoki brzuszne.

Poza nieprawidłowym napięciem powłok jamy brzusznej na pojawienie się przepukliny maja również wpływ dodatkowe czynniki, takie jak np. zwiększone ciśnienie w obrębie brzucha, powodujące wypychanie narządów jamy brzusznej na zewnątrz.

Takie uwypuklenie wyczuwalne jest pod skórą i przybiera kształt owalnych zmian.

 Objawy przepukliny

Do typowych objawów przepukliny brzusznej zalicza się:

  • pojawienie się miękkiego guza w miejscu występowania przepukliny (okolice pępka, pachwiny, moszny)
  • guz pojawia się przy wzroście ciśnienia w jamie brzusznej (podczas parcia na stolec, podnoszenia ciężkich przedmiotów, wstawania z pozycji leżącej)
  • guz samoistnie znika po obniżeniu ciśnienia w jamie brzusznej, można go też odprowadzić ręcznie
  • guz może powodować dolegliwości bólowe (np. przy jego uciskaniu)

Inne objawy pojawiają się w przypadku przepukliny wewnętrznej. Świadczyć o niej mogą:

  • ból w klatce piersiowej
  • zgaga
  • częste odbijanie
  • kaszel, chrypka pojawiające się bez powodu

Wybierz produkty dla siebie

Komu grozi przepuklina?

Najbardziej narażeni na powstanie przepukliny są:

  • pacjenci z chorobami układu oddechowego, którym towarzyszy przewlekły
  • palacze
  • osoby otyłe
  • kobiety w ciąży
  • osoby u których występują nawykowe zaparcia

Grupą osób narażonych na wystąpienie przepukliny brzusznej są pracownicy fizyczni wykonujący ciężką pracę, szczególnie Ci którzy doznali już wcześniejszych urazów  jamy brzusznej.

Rodzaje przepuklin brzusznych

Istnieje kilka rodzajów przepuklin brzusznych. Głównym wykładnikiem podziału jest miejsce ich wystąpienia. Najczęściej wystepujące przepukliny to:

Jest to stan chorobowy, w którym jelita bądź inne narządy jamy brzusznej (np. jajnik lub pęcherz moczowy) uwypuklają się pod skórą w okolicy kanału pachwinowego i przybierają postać miękkiego guza. Przepukliny pachwinowe dzielimy na: wrodzone i nabyte lub skośne i proste.

U osób dorosłych mają one charakter nabyty, zaś u dzieci częściej spotyka się przepukliny o charakterze wrodzonym. Odsetek populacji, u której występują dolegliwości przepukliny pachwinowej stanowi 60% co powoduje, że przepuklina pachwinowa jest najpopularniejszą ze wszystkich przepuklin.

Częściej dotyka mężczyzn niż kobiet.

Wiąże się z przesunięciem narządów jamy brzusznej lub jej fragmentów przez kanał udowy w okolice górnej lub przyśrodkowej części uda. Spotykana jest częściej u kobiet niż u mężczyzn i stanowi niewielki odsetek wszystkich przepuklin.

Objawem przepukliny udowej na początkowym etapie jej rozwoju są dolegliwości bólowe w okolicy pachwiny i przyśrodkowej części uda. Ból nasila się po aktywności fizycznej, przy podnoszeniu ciężarów, przy uciążliwym kaszlu lub podczas wypróżniania.

Wtedy też przepuklina przyjmuje postać twardego guza.

Spowodowana jest przesuwaniem się elementów jamy brzusznej głównie otrzewnej pod skórą. Najczęściej występuje u noworodków na skutek niezrośnięcia pierścienia pępkowego zaraz po porodzie oraz w nielicznych przypadkach u osób dorosłych.

Jednak kiedy u dzieci przepuklina pępkowa często mija samoistnie, to u osób dorosłych jest to dolegliwość bardziej złożona.

Objawy przepukliny pępkowej u noworodków są dość subtelne i przyjmują postać wybrzuszenia, które z reguły mija do 12 miesiąca życia na skutek wzmocnienia mięśni brzucha.

U osób dorosłych na początku pojawia się ból i dyskomfort w miejscu wybrzuszenia natomiast kiedy dochodzi do uwięźnięcia przepukliny (jako powikłanie już istniejącej przepukliny) objawy te są wtedy namacalne i bardziej intensywne. Przepuklina staje się twarda, bolesna, napięta i czerwona.

Występuje wzdłuż linii środkowej ciała, łączącej mostek ze spojeniem łonowym. Kresę białą tworzą krzyżujące się włókna ścięgien mięśnia poprzecznego i skośnego brzucha.

Przepuklina w tym obrębie przybiera postać niewielkiej zmiany, bardzo często może dotyczyć osób aktywnych fizycznie. Początkowo przepuklina kresy białej, tak samo jak przy poprzednich lokalizacjach nie daje znaczących objawów.

Pojawia się delikatny ból, dyskomfort w okolicy nadbrzusza i pępka nasilający się po intensywnym wysiłku czy uporczywym kaszlu, co uwidacznia twardy guzek.

  • Przepuklina w bliźnie pooperacyjnej

Przepuklina ta może występować w każdym miejscu jamy brzusznej szczególnie w obrębie blizny po zabiegu operacyjnym, podczas którego doszło do przecięcia powięzi.

Przepuklina pooperacyjna najczęściej jest powikłaniem po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej. Typowym objawem jest pojawienie się guzka pod skórą, ból i uczucie ciągnięcia tej okolicy a także nasilony ból po wysiłku.

Trzeba pamiętać, że duża przepuklina pooperacyjna może doprowadzić nawet do zaburzeń oddychania.

Występuje dość rzadko i dotyczy okolicy brzegu bocznego mięśnia prostego brzucha. Jest to przepuklina kresy półksiężycowatej

PAMIĘTAJ – Nie lekceważ żadnych objawów i nie zwlekaj z wizytą u lekarza!

Leczenie przepukliny brzusznej

Dla pacjenta, który doświadcza objawów bólowych i dyskomfortu związanego z przepukliną najważniejszy jest temat podjętego leczenia. W tym przypadku głównym wykładnikiem jest rodzaj przepukliny:

  • Przepuklina odprowadzalna – do tego rodzaju zaliczamy przepukliny, których zawartość worka przepuklinowego wraca samoistnie do wnętrza ciała np. podczas leżenia lub można ją z powrotem wepchnąć do jamy brzusznej
  • Przepuklina nieodprowadzalna – zaliczamy tutaj wszystkie przepukliny, których nie można odprowadzić do wnętrza. Nie występują przy niej jednak zaburzenia ukrwienia i zachowana jest drożność jelit
  • Przepuklina uwięźnięta – są to przepukliny u których stopniowo dochodzi do zaburzeń krążenia, na skutek uwięźnięcia przepukliny. Pojawia się szczególnie podczas wysiłku fizycznego, wzmożonego uporczywego kaszlu lub podczas wypróżniania.
  • Przepuklina zadzierzgnięta – są to przepukliny o najwyższym stopniu zagrożenia życia pacjenta. Dochodzi tutaj do niedrożności i niedokrwienia narządu znajdującego się we wnętrzu przepukliny a w konsekwencji nawet do martwicy. Objawami są: silny ból w okolicy przepukliny, zaczerwienienie, ocieplenie oraz obrzęk skóry nad przepukliną. Stan pacjenta szybko się pogarsza.

Pacjent u którego pojawiła się przepuklina zawsze powinien trafić do lekarza, który oceni stan uwypuklenia oraz zaleci odpowiednie leczenie.

W przypadku niewielkich i powoli powiększających się przepuklin, bez żadnych dodatkowych objawów oraz z zachowaniem szerokiego światła wrót, gdzie przepuklinę można swobodnie odprowadzić do wnętrza jamy brzusznej, przyjętym postępowaniem jest obserwacja i regularna kontrola w poradni chirurgicznej.

Zaleca się wtedy pacjentowi stosowanie pasa przepuklinowego, zmianę diety, utratę masy ciała w przypadku nadwagi, porzucenie palenia tytoniu oraz unikanie forsownego wysiłku fizycznego i innych czynności, które zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej.

Nie ma żadnych leków, które zalecane byłyby do leczenia przepuklin brzusznych.

Operacja przepukliny

Podstawową metodą leczenia większości przepuklin jest zabieg operacyjny, którego celem jest zlikwidowanie przepukliny czyli odprowadzenie jej do jamy brzusznej lub całkowite usunięcie jej zawartości i wzmocnienie w tym miejscu ściany brzucha siatkami z tworzywa sztucznego tzw. metodą beznapięciową.

Operacje przepuklin pachwinowych i udowych można wykonać w znieczuleniu miejscowym, podpajęczynówkowym lub ogólnym, natomiast przepukliny kresy białej i pępkowej przeprowadza się tylko w znieczuleniu ogólnym. Przepukliny operuje się również metodą laparoskopową.

Innego podejścia wymagają przepukliny zadzierzgnięte czyli uwięzione, szczególnie te które przebiegają bezobjawowo i trwają długo. Dojść wtedy może do przyrośnięcia ściany worka do wrót przepukliny i uniemożliwić jej odprowadzenie do jamy brzusznej.

Konsekwencją takiego stanu jest ucisk pętli jelitowych oraz niedrożność przewodu pokarmowego co prowadzi do martwicy. Objawy zadzierzgnięcia przepukliny to: nagły silny ból w okolicy przepukliny, zaczerwienienie, nadmierne ocieplenie okolicy oraz obrzęk skóry nad przepukliną.

Dodatkowo pojawiają się objawy ogólne, tj: nudności, wymioty, zatrzymanie stolca. Stan pacjenta szybko się pogarsza i wymaga pilnego leczenia operacyjnego.

Leia também:  Hatch Chevrolet 2014 Preço Até R$35,900 com Freios abs

Kiedy stosować pasy przepuklinowe

Na rynku medycznym dostępnych jest bardzo wiele produktów zalecanych do stosowania przy przepuklinie jamy brzusznej. Są one zbawieniem w pooperacyjnej rekonwalescencji a także spełniają zadanie zapobiegawcze.

Pasy przepuklinowe bo o nich mowa należy jednak stosować po wcześniejszej konsultacji z lekarzem, który dokona oceny przepukliny i zaleci najodpowiedniejszy sprzęt biorąc pod uwagę stadium przepukliny jej umiejscowienie oraz rokowanie.

>> Pasy przepuklinowe

Obecnie w ofercie dostępne są pasy przepuklinowe wykonane z różnego rodzaju materiałów, są przewiewne i wygodne dla pacjenta. Doskonale można je również dopasować do budowy ciała oraz wielkości przepukliny dzięki obszernej rozmiarówce którą udostępnia producent.

O autorze: Fizjoterapeuta z doświadczeniem w branży produktów ortopedycznych i rehabilitacyjnych. Prywatnie pasjonatka zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej.

Profilaktyka przepukliny brzusznej po zabiegach operacyjnych

Autor: Katarzyna Kapturkiewicz

Każdy zabieg chirurgiczny jest zagrożony ryzykiem w postaci powikłań pooperacyjnych, czy to w okresie początkowym, czy bardziej odległym. W praktyce zauważono, że pewien odsetek pacjentów pomimo przestrzegania zalecanych wskazówek jest obarczonych w mniejszym, bądź większym stopniu, występowaniem komplikacji w okresie pooperacyjnym.

Często są to powikłania z przyczyn niezależnych od nas samych. Jedną z wielu nieprawidłowości wynikających z przeprowadzonego zabiegu jest pojawienie się przepukliny pooperacyjnej. Bagatelizowanie przez wiele osób jej objawów, może w konsekwencji prowadzić do martwicy jelit, a nawet stanu zagrożenia życia.

W związku z tym pamiętajmy, aby nie zwlekać z wizytą u specjalisty, jeśli zauważymy niepokojące nas zmiany. Wczesne wykrycie

pierwszych objawów oraz ich stałe monitorowanie, pozwoli uniknąć następstw nieleczonej przepukliny.

Ze względu na wiele rodzajów przepuklin, trudno podać jej jednolitą definicję.

W jednej z wielu przepuklina określana jest jako stan, w którym dochodzi do uwypuklenia jakiegoś narządu, tkanki, w całości lub częściowo poza swoje prawidłowe oraz anatomiczne położenie.

W skrócie, można powiedzieć, że jest to sytuacja, w której narząd lub jego część wychodzi poza jamę ciała, w miejsce w którym ten narząd nie powinien się znajdować.

Większość z nas myśląc o przepuklinie, utożsamia ją jednoznacznie z przepukliną pachwinową. Powodem tego rozumowania jest najczęstsze występowanie tej przepukliny w społeczeństwie. Granica ta waha się pomiędzy 60 a 70%.

Jednak, jak pokazują statystyki, niemały odsetek przepuklin brzusznych stanowią coraz częściej przepukliny pooperacyjne. W dobie szybkiej diagnostyki, wczesnym wykrywaniu różnorodnych schorzeń liczba osób z tego rodzaju powikłaniami wciąż wzrasta. Dotyczy to zarazem osób młodych, jak i starszych.

Związane jest to przede wszystkim z możliwościami leczenia operacyjnego już w początkowej fazie rozwoju choroby. Oczywisty jest fakt, że ryzyko opisywanego powikłania wzrasta wraz z rozległością wykonywanego zabiegu.

Jednak należy mieć na uwadze, iż każda przebyta operacja chirurgiczna w obrębie jamy brzusznej predysponuje w znacznym stopniu do pojawienia się przepukliny pooperacyjnej. W dużej mierze punktem wyjścia może stać się powstała blizna w okolicach pola operacyjnego, w wyniku przeprowadzonej laparotomii.

Bliznowata tkanka jest zdecydowanie mniej wytrzymała, niż bardziej elastyczna, nieuszkodzona tkanka zdrowa. Regeneracja i proces gojenia się blizny zależy to od wielu czynników osobniczych. Przepukliny brzuszne w bliźnie pooperacyjnej są wynikiem rozejścia się warstw mięśniowo-powięziowych powłok brzusznych.

Okres w procesie gojenia, podczas którego zachodzą przemiany wewnątrztkankowe, u każdego człowieka przebiega w sposób indywidualny. Przepukliny mogą tworzyć się już bezpośrednio po zabiegu operacyjnym, jak i po upływie nawet kilku miesięcy lub lat od operacji.

Okresem wzmożonego ryzyka jest okres pierwszych sześciu miesięcy od wykonanego pierwotnie zabiegu. W związku z tym zalecana jest profilaktyka przeciwprzepuklinowa oraz stała kontrola lekarska. Do czynników zwiększających wystąpienie opisywanego powikłania możemy zaliczyć również zakażenia rany, rodzaj cięcia, typ szwu, rodzaj materiału szewnego. Długie, podłużne cięcia

chirurgiczne, szczególnie po zabiegach u pacjentów niedożywionych, jak również u pacjentów z chorobami nowotworowymi, usposabiają do wytworzenia się przepukliny.

Szczególną grupą ryzyka są osoby z nadwagą. Prawidłowa waga ciała sprawia, że tkanki nie rozciągają się nadmiernie. U otyłych pacjentów tkanki są słabe i mało spręzyste, dlatego znika naturalna barira przeciwprzepuklinowa.

Mechaniczne obciążenia dodatkowo narażają osłabione struktury wewnątrztkankowe. Przeciążone jelita rozpychają się w coraz większym stopniu, zwiększając w ten sposób potrzebną dla nich przestrzeń.

Wytworzone ciśnienie w jamie brzusznej powoduje rozciąganie powłok brzusznych, a powiększone

jelita znajdują potrzebne dla siebie miejsce.

Znaczącym aspektem tworzenia się przepuklin są czynniki ogólnoustrojowe. Współistniejące choroby takie jak np. cukrzyca, niedobór białka w diecie czy długotrwałe przyjmowanie leków sterydowych (np. leki z grupy glikokortykosteroidów) mają kolosalny wpływ na proces gojenia się rany. Zaburzenia metaboliczne stanowią poważny czynnik upośledzający prawidłowy zrost tkanek.

Dlatego też źle odżywiona tkanka staje się słabsza i mniej podatna na bodźce mechaniczne, jakie na co dzień dostarczamy organizmowi. Wśród czynników predysponujących do powstania przepukliny pooperacyjnej należy wymienić również wiek i płeć chorego oraz liczne porody.

Tendencja wzrostowa dotyczy także osób pracujących fizycznie narażonych na przeciążenia, astmatyków, a także chorych

z przewlekłym zapaleniem oskrzeli, u których dodatnie ciśnienie w jamie brzusznej wzrasta w momencie włączenia tłoczni jamy brzusznej. Śmiech, kaszel.

Ból i dyskomfort z charakterystycznym promieniowaniem to jeden z pierwszych symptomów, z jakim najczęściej pacjent zgłasza się do lekarza. Zanim jednak się on pojawi, pierwsze objawy przepukliny można wykryć już podczas rutynowej kontroli, w trakcie badania fizykalnego.

Potwierdzeniem tworzenia się przepukliny jest dobrze widoczny i wyczuwalny guzek w okolicy miejsca operacyjnego. Na początku może on zostać zbagatelizowany. Z czasem jednak potrafi przybrać na tyle duże rozmiary, iż jedyną formą leczenia okazuje się zabieg operacyjny.

Szczególnym przypadkiem jest sytuacja, w której dochodzi do uwięźnięcia przepukliny. Charakterystyczne objawy niedrożności mechanicznej przewodu pokarmowego w postaci wymiotów i nudności pojawiają się natychmiastowo.

W zależności od poziomu, na jakim niedrożność się znajduje, objawy mogą przybierać różne nasilenie. Pojawienie się bólu brzucha o charakterze kolkowym jest zazwyczaj spowodowane nadmiernym rozdęciem jelit. Przyczyną nagłego wzrost obwodu brzucha jest najczęściej zatrzymanie stolca oraz gazów.

Zaniedbanie i nieleczenie istniejących objawów z czasem pogarsza stan chorego. Dodatkowo pojawienie się gorączki oraz zlewnych potów daje podstawy, aby podejrzewać istniejący wstrząs septyczny. W związku

z tym nie bagatelizujmy pierwszych zauważonych objawów. Ich przedłużone w czasie występowanie może prowadzić nawet do bezpośredniego zagrożenia życia.

Problem powstawania przepuklin w dzisiejszej dobie jest bardzo aktualny. Jest to przykry problem zarówno dla operowanego, jak i dla chirurga. Należy mieć na uwadze, iż każda grupa osób narażona jest na powstawanie wyżej opisanego powikłania. Przede wszystkim osoby z wrodzonym osłabieniem tkanek w okolicy operowanej, jak i osoby z wyłonioną stomią są bardziej podatne na tworzenie się przepuklin.

Duże naprężenia w okolicy jamy brzusznej spowodowane czynnościami dnia codziennego stanowią szczególne zagrożenie. Przewlekłe zaparcia, w trakcie których dochodzi do wytworzenia się nadmiernego ciśnienia, mogą spowodować mechaniczne uszkodzenie powłok brzusznych.

Długo utrzymujący się kaszel u osób z dolegliwościami oddechowymi, osłabia w znacznym stopniu naruszone w wyniku zabiegu operacyjnego struktury tkankowe. Dlatego też już w początkowym okresie pooperacyjnym należy wprowadzać profilaktykę przeciwprzepuklinową, której zaleceniem jest ograniczenie w ciągu kilku tygodni po operacji aktywności fizycznej i dźwigania ciężarów.

Prawidłowe sposoby zmiany pozycji, tak często zapominane przez pacjentów, posiadają kolosalny wpływ na zmniejszenie wytwarzanego w jamie brzusznej ciśnienia. Zbyt duże naprężenia wykonywane w trakcie przemieszczania się z łóżka, krzesła, czy pozycji kucnych, mogą stać się jedną z przyczyn powstawania nabytych przepuklin.

W związku z tym nie zapominajmy, iż nie tylko w początkowy okresie pooperacyjnym, ale i późniejszym powinniśmy zwracać szczególną uwagę na profilaktykę przeciwprzepuklinową. Polecane przez lekarzy i rehabilitantów pasy brzuszne przeciwprzepuklinowe stanowią ważny element profilaktyki.

Zakładane w pozycji leżącej, przed wstaniem z łóżka, zabezpieczają naruszone w trakcie zabiegu tkanki przed nadmiernym rozciąganiem i nieprężeniami. Powinny być one stosowane przede wszystkim przez osoby otyłe, cierpiące na zaparcia, przewlekłe schorzenia oskrzelowo-płucne oraz przez mężczyzn mających problemy z oddawaniem moczu z powodu przerostu gruczołu krokowego.

Grupą szczególnie narażoną na powikłania w postaci przepuklin są pacjenci wykonujący pracę fizyczną. Podnoszenie i dźwiganie ciężarów, nagłe zmiany pozycji wymagające natychmiastowego uruchomienia tłoczni jamy brzusznej nie są obojętne dla tkanek osłabionych w wyniku zabiegu chirurgicznego.

Wskazaniem do noszenia pasów przepuklinowych jest również wyniszczenie organizmu z dodatkowo obniżonym poziomem białka, co może w konsekwencji utrudniać proces prawidłowego gojenia się ranu pooperacyjnej i grozi wystąpieniem przepukliny pooperacyjnej. Pamiętajmy, że pasy przepuklinowe zmniejszają ryzyko wystąpienia przepukliny brzusznej, ale nie zabezpieczają przed powiększeniem się przepukliny już istniejącej. Mogą być stosowane także u pacjentów po operacjach brzusznych, jako forma

profilaktyki w miejscu blizny. Pamiętajmy, że elastyczność materiału jest ograniczona i w wyniku codziennego użytkowania właściwości takiego pasa ulegają stopniowemu pogorszeniu. W związku z tym jest ważne, aby pas wymieniać co 3-6 miesięcy.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*