Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Kiedy człowiek widzi skomplikowany termin medyczny, zaczyna rozkładać je na składniki, aby zrozumieć swoją chorobę. Dlatego, jego pierwsze pytanie jest do siebie: „Co spotyka przysadkę?”. Po dokładnym poszukiwaniu informacji dowiaduje się, że ten gruczoł wydzielania wewnętrznego, który reguluje działanie wszystkich innych gruczołów w organizmie.

Dalsze badania będą prowadzić chorego do listy produkowanych przez ich hormonów i narządów docelowych. I dopiero po tym, że zdecydował się w końcu dowiedzieć się, co oznacza wyrażenie „prolaktynoma mózgowej.” Jest to nowotwór, który wytwarza zbyt dużo hormonu, organizm może je obsłużyć. Nadmiar prolaktyny i powoduje charakterystyczne objawy kliniczne.

Ale wszystko po kolei.

Co jest przysadka mózgowa?

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Przysadka mózgowa jest odpowiedzialna za co? Przysadka mózgowa – jest częścią śródmózgowia, znajduje się na powierzchni podstawnej w tworzeniu kości, zwany „Turkish siodło”. Gruczoł wydziela hormonów regulujących wzrost ludzi, tempo przemiany materii i reprodukcji potomstwo. Przysadka mózgowa – przewód układu hormonalnego. Interakcja z podwzgórza, wspólnie kontrolują ciała, zapewniając jego funkcje życiowe.

W przysadce mózgowej są trzy części lub akcje:

  1. Przedni płat produkuje hormony tropowe. Oni są tak zwane, ponieważ wpływają one na określone narządy i chemicznie dostrojone do ich tkanek. Należą do nich: – hormon tyreotropowy (związane z gruczołu tarczowego); – hormon adrenokortykotropowy (stymuluje gruczołów nadnerczy), – hormon folikulotropowy (kontrola funkcji seksualnych, indukuje dojrzewanie oocytów); – hormon luteinizujący (stymuluje owulację); – Hormon wzrostu odpowiedzialne za wzrost;

    – luteinizację hormon lub prolaktyna (reguluje wygląd siary i mleka kobiet w ciąży, jest odpowiedzialna za instynkt macierzyński). Prolactinoma przysadki rozwija się w przednim płacie, to „psuje” praca luteinizację hormon.

  2. Płat tylny wydzielanego wazopresyny (odpowiedzialny za utrzymanie normalnego krwi i ciśnienie cieczy tkanki) oraz oksytocyny, która jest więc konieczne w czasie ciąży i do pielęgnacji dzieci. To działa na mięśnie gładkie, zmniejszając go.
  3. Średni odsetek syntetyzowanych hormonów, które stymulują komórki skóry – melanocytów.

Funkcje jak łatwo się domyślić, przysadka zróżnicowane. kontroluje podział komórki i syntetyzujące białka do tworzenia nowej tkanki. Ponadto reguluje dojrzewanie jaj i plemników, a także odpowiedź organizmu na hormony płciowe.

Zakłóca układu immunologicznego poprzez stymulację lub hamowanie funkcji tarczycy. Kontroluje poziom ciśnienia krwi w naczyniach krwionośnych, ilość tkanki tłuszczowej i jakość snu.

Przysadka mózgowa nie jest dostępny 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, przez całe nasze życie.

Prolaktyna – co to jest?

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Trochę zrozumienie anatomii i fizjologii układu hormonalnego, można przystąpić do jego bardziej szczegółowej analizy. Oczywiście, pośpiesznie, bez specjalnego szkolenia to nie będzie łatwe, ale można przynajmniej spróbować. W diagnostyce, oprócz słowa „przysadki mózgowej”, to wciąż prolaktyny. Co to jest?

Prolaktyna – jest jednym z hormonów wydzielanych przez acidofilnych komórek przedniego płata przysadki. Dzięki strukturze chemicznej odnosi się do struktur białkowych. Naukowcy pojedyncze całą rodzinę materiałów o podobnych cechach molekularnych. Należą do nich:

– prolaktyna; – proliferin (kontrole podział komórek tkanki łącznej); – hormon wzrostu;

– laktogen łożyskowy (wydzielane podczas ciąży).

Obecnie znane właściwości Prolaktyna jest bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialny za funkcję seksualną i reprodukcję. narządy docelowe są, jak sama nazwa wskazuje, gruczołów sutkowych. Hormon stymuluje produkcję siary i jego konwersję do mleka.

W okresie dojrzewania iw czasie ciąży jest odpowiedzialny za wzrost i rozwój gruczołów sutkowych, liczba zrazików i przewodów.

Ciekawostka: Receptory dla prolaktyny znajdują się w prawie wszystkich narządów i tkanek organizmu ludzkiego, ale jaki wpływ ma na nich jest nadal nieznany.

prolaktynomę przysadki powstaje w wyniku mutacji w komórkach z przedniego płata przysadki. To wywołuje nadmierne wytwarzanie prolaktyny i poprawia jego własności, co wpływa na dobre samopoczucie i wyglądu pacjenta. Na szczęście, diagnoza i leczenie tej choroby są już znane i pomyślnie przetestowane, więc diagnoza – nie zdanie.

prolaktinoma

przysadki prolaktynomę dotyczy łagodnej choroby często z przedniego płata przysadki (statystycznie 30 procent wszystkich zdiagnozowanych nowotworów). Występuje u kobiet w wieku rozrodczym. Stosunek pomiędzy silnym i płci pięknej – od 1 do 6.

Wymiary to, co do zasady, nie może przekraczać dwóch lub trzech milimetrów, ale ludzie mogą spotkać się i głównym edukacja – więcej niż centymetr średnicy. Guzy te są aktywne hormonalnie, ponieważ wytwarzają prolaktyny.

Normalnie jest on syntetyzowany w obu płci. Prolaktyna, mogą wpływać na organy sam lub w połączeniu z luteinizującego i hormon folikulotropowy. Zwłaszcza ich działanie jest wyrażona w czasie ciąży i laktacji.

Ale poza tym, że uregulowanie cyklu miesiączkowego i owulacji.

Nadmierne ilości hormonu ma odwrotny skutek. Kobieta staje się bezpłodne czyli nie może począć i urodzić dziecko. Mężczyźni, którzy mają wysokie miana prolaktyny mają problemy z potencją i znak erekcji subiektywnych i obiektywnych powiększenie piersi.

przyczyny

Naukowcy nie zorientowali się, na pewno, dlaczego dana osoba ma to nowotwór, ale zauważyłem pewne wspólne cechy, wspólne dla wszystkich pacjentów z takim rozpoznaniem.

Pierwsze pytanie, oczywiście, wrodzone zaburzenia genetyczne układu hormonalnego. Typowo, ten wieloetapowy nowotworów (czyli prawie wszystkich guzów gruczołów wydzielania wewnętrznego). Jest nadmiar wytwarzanie prolaktyny, nie tylko, ale również hormony tarczycy i przytarczyc, trzustki, nadnerczy, przysadki mózgowej i obecność owrzodzenia żołądka.

Wiadomym jest, że krewni szansa dostać tej patologii jest wyższa niż średnia dla populacji. Nowoczesne genetyka nie rezygnuje i szuka genów, które zmieniają charakterystykę przednich komórek przysadki, ale do tej pory sukces w tej dziedzinie nie jest obecny.

klasyfikacja

Gruczolak przysadki (prolactinoma) może się różnić od położenia wewnątrz Sella. Nowotwory wydzielają dwie grupy:

  1. Intrasellyarnye prolactinoma, które nie przekraczają jednego centymetra wielkości i nie wykraczają poza granice kości przysadki fossa.
  2. Ekstrasellyarnye prolactinoma z dużych i nogi poza Sella.

Wielkość guza zależy od nasilenia objawów. Odnosi się to nie tylko do konkretnego działania hormonu.

Objętościowe obrzęk ściska innych struktur w mózgu, powodując uogólnionych i ogniskowych objawów neurologicznych.

może to być utrata wzroku, utratę zapachu, brak innych nerwów czaszkowych (trójdzielnego, twarzy, okoruchowe). Typowe objawy to bóle głowy, obniżenie nastroju, niepokój, drażliwość i chwiejność emocjonalna.

Prolactinoma przysadki objawy u kobiet:

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Przez długi czas, kobieta może nie zauważyć niepokojące zmiany w swoim ciele, szczególnie jeśli ma się, a choroba miała problemy z cyklem miesiączkowym. U pacjentów zaobserwowano zmniejszenie liczby dni, w czasie menstruacji, z niedoborem wydzielania lub nawet ich nieobecności. Kobiety, które chcą mieć dziecko, jest w stanie to zrobić, ponieważ owulacja nie występuje.

Jakie inne objawy występują u kobiet? prolactinoma przysadka stymuluje produkcję siary i mleka, nawet tych z płci, którzy nie są gotowi, by stać się matkami.

Ciekłe krople mogą być uwalniane przez działanie mechaniczne ściskanie sutka lub macierzystych samodzielnie (zwykle z powodu dużej ilości mleka).

Kobiety z pojawieniem się tych objawów w pierwszej kolejności myśleć o raku piersi lub innych lokalnych zmian, ale dokładne badanie może znaleźć źródło problemu.

Leia também:  Leczenie depresji u osób starszych – jak pomóc i jakie leki stosować?

Objawy mózgowej prolaktynoma u kobiet – to nie tylko wybór z siary i mleka, ale także zwiększenie łamliwości kości do osteoporozy.

Ponadto braki w innych hormonów, takich jak estrogen powoduje zatrzymanie płynów w organizmie i szybki przyrost masy ciała.

Pozory mogą zmienić radykalnie – polimorficzny trądzik wysypka, zwiększona zmechacenie na górnej wardze i na szczytach uszu. Wszystko to powinno dotykać się na idei lekarskim guza przysadki.

Objawy u mężczyzn

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

przysadka prolactinoma u mężczyzn przejawia spadek poziomu testosteronu i tworzenia komórek zarodkowych zaburzeniami. Który jest również powodować bezpłodność. Ale z aspermia stracił erekcji, zmniejszenie popędu płciowego, siła maleje.

Ponadto, przedstawiciele silny połowa zauważyliśmy wzrost i zmiany w kształcie piersi – ginekomastię. Z reguły jest to powszechne w profesjonalnych sportowców, koncentruje się na zestawie masy mięśniowej, a osoba, która nie odbiera sterydy, powinien być niebezpieczny znak. Czasami ze względu na zwiększone piersi może wyciekać mleko.

Ponadto, ludzie w końcu zanik gruczołów płciowych, brakujące wtórnych cech płciowych, pojawia nadmiernej kruchości kości i osłabienie mięśni.

diagnostyka

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Guza przysadki (prolaktynomę) jest często określana po badaniu neuroobrazowania (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego). I to nie tylko patrząc panoramiczny strzał i poszukiwanie wpływ patologii przysadki z zastosowaniem środka kontrastowego – gadolin, tkanka Tropic neuroendokrynnych. MRI może określić wielkość i położenie guzów.

Kiedy małe ilości nowotworu, do jednego centymetra, jest to niezbędne do korzystania z tomografii komputerowej, ponieważ jest bardziej pouczające. CT wyraźnie widoczna struktura kości i ich zmiany w trakcie wzrostu gruczolaka.

Ale oprócz metod instrumentalnych, które są potrzebne, aby ostatecznie potwierdzić diagnozę i przygotować się do zabiegu, istnieją metody diagnostyki laboratoryjnej. Pierwszym z nich jest określenie poziomu prolaktyny w krwi.

Analizę należy przeprowadzić trzy razy w różnych dniach cyklu miesiączkowego wykluczyć wyniki fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemnych powodowanych przez stres lub zmian fizjologicznych.

Wynik pokazuje ponad 200 nanogramów na mililitr, prawie sto procent wskazuje na obecność guza.

Jeśli poziomy prolaktyny w zakresie od 40 do 100 ng, jest prawdopodobne, że te dane są spowodowane zmniejszeniem czynności tarczycy, uraz piersi lub zaburzenia nerek. Oczywiście, te diagnozy nie są również zachęcające.

Najbardziej owocna tyreotropiny testu. Po podaniu dożylnym w ciągu pół godziny, nie wzrasta prolaktyny. stężenie hormonu jest co najmniej dwukrotnie większa od linii bazowej.

Kiedy pacjenci prolaktinome ilość prolaktyny we krwi nie zmienia się lub nieznacznie wzrosły.

Jeśli poziom hormonu nienormalny wzrost nie jest wynikiem nowotworu, oraz innych czynników, reakcja thyroliberine będą zbliżone do normalnego.

Nie zapomnij skonsultować związanych ekspertów i starannego przesłuchania pacjenta. Podejrzewać, patologii, czasami wystarczy zadać właściwe pytania.

leczenie

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Leczenie przysadki prolactinoma zwykle leki. Terapie mające na celu zmniejszenie poziomu hormonu i jego szkodliwe skutki poziomowania. Wybór leków i ich dawkowania schematu endokrynologa wykonywane tylko pod kontrolą diagnostyki laboratoryjnej. W arsenale lekarza są takie leki jak „Bromkriptin”, „L-dopa”, „cyproheptadyny”, „kabergolina” i inne. Większość pacjentów pomaga oznaczenie „bromokryptynę”. Efekt jest widoczny w ciągu kilku tygodni. Ale on ma wiele skutków ubocznych, więc najlepszym rozwiązaniem jest “Cabergoline. Ponadto jest łatwy w użyciu (wystarczy dwie sesje w tygodniu).

Terapia zmniejszyć wielkość nowotworu, wydzielanie prolaktyny spada normalnego widzenia, zatrzymać przeciek siary. U kobiet w wieku rozrodczym ponownie miesiączki, funkcja reprodukcyjna jest przywracany. Mężczyźni przestają być sterylny, wracając libido.

Jeśli po długim czasie leczenia zachowawczego, sytuacja nie zmieniła się na lepsze, czy tam był negatywny trend, neurochirurg z endokrynologa rozważają interwencję chirurgiczną. W przypadku pacjentów z przeciwwskazaniami do zabiegu, istnieje alternatywa – radioterapia. Ale ma wady: niewydolność przysadki rozwijających się, i trzeba przez całe życie terapii zastępczej.

Dieta dla prolaktinome przysadki mającej na celu zmniejszenie nadwagi, która ukazała się na tle niewydolności hormonalnej.

Endocrinologist lub żywienia może ułatwić opracowanie wyżywienie, która zawiera wszystkie niezbędne makro i mikroelementów, a także mają dużą zawartość wapnia i fosforu konieczne dla zapobiegania osteoporozie. Prawidłowe odżywianie, można trzymać i po choroba zostanie pokonana.

Leczenie przysadki prolaktynomę środków ludowej nie jest szczególnie doceniane przez ekspertów jako wlewy i wywary nie przynieść pożądany efekt, ale w tym samym czasie hamowania funkcji tarczycy i nadnercza. Może to negatywnie wpłynąć na stan pacjenta zdrowia, jak również prognozy dotyczące odzysku. Jeśli tak bardzo chcesz się męczyć recepty babci, nie zapomnij, aby skonsultować się z lekarzem.

Przewidywanie i zapobieganie

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Czy mogę odzyskać od prolaktynoma przysadki? Skutki nadmiernej produkcji hormonów w organizmie są takie, że nawet jeśli guz zniknął, ludzie będą jeszcze długo, aby odzyskać utracone funkcje. Ponadto, lekarze nie dają żadnych prognoz dotyczących szybkości odzyskiwania i sukces leczenia.

Nawrót choroby występuje u około połowy pacjentów i po chirurgii statystyki są jeszcze niższe – tylko trzydzieści procent wyleczeń.

To diagnoza zdanie „prolactinoma przysadka?” Prognozy dać trudne. Leczenie może trwać wiele lat i nie dają żadnych rezultatów. Co kilka lat, lekarze powinni zrobić sobie przerwę pomiędzy kursami leczenia w celu złagodzenia nerki i wątrobę. Ale w tym samym czasie, usunięcie leku może powodować choroby nowotworowej i wzrost guza.

Pacjenci ustanowić obowiązkowe badania lekarskie. Każdego roku muszą dokonać obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego mózgu, okulisty, ginekologa i endokrynologa i badania na poziom prolaktyny. Taka dokładna analiza, porównanie wyników z czasem i terminowe dostosowanie leczenia pozwalają poczynić pewne założenia dotyczące odzyskiwania pacjentów.

Hiperprolaktynemia – objawy, przyczyny i leczenie nadmiaru prolaktyny

Hiperprolaktynemią nazywamy wzrost stężenia prolaktyny w surowicy krwi. Jej przyczyną mogą być stany fizjologiczne (np. ciąża), stosowanie niektórych leków, albo stany patologiczne (np.

guz przysadki). Hiperprolaktynemia może objawiać się zaburzeniami miesiączkowania, niepłodnością, spadkiem libido i mlekotokiem. Leczenie najczęściej polega na stosowaniu leków dopaminergicznych.

 

Prolaktynoma (guz prolaktynowy) – objawy i leczenie prolactinoma

Czym jest prolaktyna?

Prolaktyna to hormon polipeptydowy wydzielany przez komórki laktotropowe przedniego płata przysadki mózgowej. Jego podstawową rolą jest stymulacja laktacji, a także rozwój gruczołów sutkowych (a przede wszystkim przewodów mlecznych) w okresie dojrzewania.

Hiperprolaktynemia – objawy

Hiperprolaktynemia to zwiększone stężenie prolaktyny w surowicy krwi. Prowadzi do hipogonadyzmu hipogonadotropowego. Objawy zależą od stopnia hiperprolaktynemii oraz płci. Wzrost prolaktyny u kobiet może skutkować zaburzeniami miesiączkowania (rzadkie miesiączkowanie lub brak miesiączki), spadkiem libido, zaburzeniami owulacji i niepłodnością, mlekotokiem oraz bólem piersi.

Hiperprolaktynemia u mężczyzn objawia się głównie zaburzeniami erekcji, zmniejszeniem libido, niepłodnością i ginekomastią (czyli powiększeniem gruczołów piersiowych), ale może prowadzić także do zmniejszenia masy mięśniowej, zmniejszenia zarostu na twarzy i owłosienia łonowego.

U obu płci dochodzi do spadku gęstości mineralnej kości, przez co wzrasta ryzyko złamań. Jeśli przyczyną hiperprolaktynemii jest guz przysadki, dodatkowe symptomy zależą od jego wielkości.

Makrogruczolaki (guzy o średnicy powyżej 1 cm) często powodują bóle głowy i zaburzenia pola widzenia.

Leia também:  Carros 2020 em Santo André com Computador de bordo com final da placa 9,0

Podwyższona prolaktyna – przyczyny 

Przyczyny hiperprolaktynemii mogą być różne. Fizjologiczny wzrost wydzielania prolaktyny zachodzi pod wpływem ciąży, działania estrogenów, podczas drażnienia brodawek sutkowych, a także w czasie snu, stresu oraz wysiłku fizycznego. Patologiczne przyczyny hiperprolaktynemii obejmują:

  • gruczolaki przysadki mózgowej (prolactinoma czyli guz prolaktynowy)
  • uszkodzenie szypuły przysadki (np. pourazowe, pooperacyjne)
  • inne zmiany w mózgu (np. guzy nowotworowe, choroby naciekowo- zapalne)
  • choroby endokrynologiczne (np. akromegalia, niedoczynność tarczycy)
  • inne choroby ogólne (np. przewlekła niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka).

Pamiętaj, że hiperprolaktynemia może być także wywołana działaniem niektórych leków. Do leków zwiększających stężenie prolaktyny należą: leki antypsychotyczne (np. haloperidol), leki przeciwdepresyjne (np.

fluoksetyna), leki pobudzające perystaltykę (np. metoklopramid), leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka (np. cymetydyna), leki obniżające ciśnienie krwi (np.

labetalol), estrogeny, androgeny, progestageny i opioidy.

Diagnostyka – prolaktyna

Hiperprolaktynemia jest stosunkowo częstym zaburzeniem. Szacuje się, że nawet 1/5 przypadków wtórnego braku miesiączki może być spowodowana nadmiarem prolaktyny.

Jeśli obserwujesz u siebie niepokojące objawy koniecznie udaj się do lekarza, który w razie potrzeby zaleci oznaczenie poziomu prolaktyny w surowicy krwi. Nie staraj się jednak interpretować wyniku samodzielnie, bowiem ocena uzyskanych wartości nie zawsze jest oczywista i wymaga odpowiedniej wiedzy i doświadczenia.

Zwróć uwagę, że w reakcji na określone bodźce (np. stres) dochodzi do okresowego, nadmiernego wydzielania prolaktyny – jest to hiperprolaktynemia czynnościowa, niespowodowana żadną zmianą organiczną. Warto również wiedzieć o istnieniu wielkocząsteczkowej prolaktyny (makroprolaktyny), znacznie mniej aktywnej biologicznie.

W przypadku wyraźnie zwiększonego stężenia prolaktyny we krwi, przy braku adekwatnych objawów klinicznych- przyczyną może być właśnie makroprolaktynemia.

Podczas diagnostyki hiperprolaktynemii, koniecznie poinformuj lekarza o wszystkich lekach jakie zażywasz.

Przydatne mogą okazać się także inne badania (ocena funkcji tarczycy, nerek i wątroby oraz wykluczenie ciąży).

Przy podejrzeniu guza przysadki lub innych zmian organicznych, stosuje się metody obrazowe – głównie rezonans magnetyczny. W przypadku zaburzeń pola widzenia, konieczna może okazać się konsultacja u okulisty.

Oznaczenie stężenia prolaktyny (PRL) w surowicy krwi, a także badanie makroprolaktyny i inne potrzebne badania laboratoryjne możesz wykonać w Diagnostyce.

Ze względu na rytm dobowy wydzielania prolaktyny i szereg czynników wpływających na jej poziom w organizmie (stres, wysiłek fizyczny itd.

), przed wykonaniem badania należy zapoznać się z zasadami przygotowania.

Hiperprolaktynemia – leczenie

Formy leczenia hiperprolaktynemii zależą od jej przyczyny. Należy dążyć do wyrównania innych zaburzeń (np. niedoczynności tarczycy) i ewentualnej zmiany leków, jeśli to one są przyczyną wzrostu poziomu prolaktyny. Jeśli nie jest to możliwe, stosuje się leczenie agonistami dopaminy.

Taką terapię można rozważyć także w przypadku hiperprolaktynemii czynnościowej, o ile wywołuje ona objawy. Leki dopaminergiczne stanowią też podstawę leczenia w przypadku guzów przysadki i innych zmian organicznych.

W rzadkich przypadkach (jeśli gruczolak przysadki zaburza pole widzenia i nie reaguje na leczenie farmakologiczne), można zastosować leczenie operacyjne (zwykle usunięcie guza przez zatokę klinową).

Gruczolak prolaktynowy a ciąża

Pacjentki z gruczolakiem przysadki mogą zajść bezpiecznie w ciążę. Istotne jest optymalne przygotowanie (maksymalne zmniejszenie rozmiarów guza przed zajściem w ciążę) oraz regularne kontrole pola widzenia w każdym trymestrze. Podczas ciąży przerywa się leczenie agonistami dopaminy, ale w razie potrzeby (gdy pojawią się objawy sugerujące rozrost guza), można włączyć je ponownie.

Bibliografia:

  • Interna Szczeklika – P. Gajewski, A. Szczeklik
  • Położnictwo i ginekologia – G. H. Bręborowicz
  • „Hiperprolaktynemia” – M. Kunicki

Guzy przysadki mózgowej – objawy, rozpoznanie, leczenie

Cały czas czekamy na podpisanie umowy z NFZ w sprawie programu “Profilaktyka 40 plus”. Na obecną chwilę nie prowadzimy zapisów w celu wykonania skierowań. Jak to będzie możliwe od razu poinformujemy. Szanowni Pacjenci, w dniu 4 czerwca przychodnia czynna będzie w godzinach 8.00-17.00.

Punkt pobrań będzie zamknięty. UWAGA! od teraz osoby chcące wykonać test na Covid-19 wchodzą na stronę gov.

pl/dom i wypełniają formularz na podstawie którego kierowane są na test

Guzy przysadki mózgowej zlokalizowane są wewnątrz czaszki w okolicy kostnego zagłębienia nazywanego siodłem tureckim.

Najczęściej ujawniają się w postaci gruczolaka – łagodnego guza o bardzo wolnym tempie wzrostu, rzadko guza złośliwego, czyli raka, który może dawać odległe przerzuty.

W okolicy siodła tureckiego mogą występować również guzy wywodzące się z innych grup komórek, takie jak: chłoniak, rozrodczak, czaszkogardlak, glejak lub guz przerzutowy.
Guzy przysadki mózgowej stanowią około 10% wszystkich pierwotnych nowotworów wewnątrzczaszkowych.
Ze względu na aktywność hormonalną, wyróżnia się gruczolaki czynne (wydzielające jeden lub, rzadziej, kilka hormonów) i nieczynne hormonalnie:

  • około 80% guzów przysadki wykazuje aktywność hormonalną. Są to guzy:
    • prolaktynowy,
    • somatotropinowy,
    • kortykotropinowy,
    • tyreotropinowy,
  • pozostałe 20% to guzy nieczynne hormonalnie, które w ogóle nie wydzielają lub produkują substancje nie wywołujące objawów. Do tej grupy zalicza się guz gonadrotropinowy.

Guzy przysadki mózgowej, ze względu na wielkość, dzieli się na:

  • mikrogruczolaki o średnicy < 1cm
  • makrogruczolaki ≥ 1cm

Jakie są objawy guza przysadki mózgowej?

W przypadku dużych guzów przysadki mózgowej może wystąpić zależność gruczolak przysadki mózgowej a wzrok. Guz przysadki mózgowej znacznych rozmiarów niekiedy uciska nerwy wzrokowe i sąsiadujące z nimi naczynia krwionośne. Skutkuje to ograniczeniem pola widzenia, czasem też podwójnym i nieostrym widzeniem.

Duży gruczolak uciskający sąsiednie tkanki i naczynia może być przyczyną przewlekłych bólów i zawrotów głowy.
Gruczolak przysadki objawy daje też zależne od tego, który hormon lub hormony wytwarza. Rzadko zdarza się, by guz produkował więcej niż jeden hormon.

Najczęściej gruczolak przysadki wydala do organizmu prolaktynę – w 50 procent przypadków. Wówczas powoduje:

  • zaburzenia miesiączkowania i niepłodność,
  • nadmierne owłosienie u kobiet,
  • ginekomastię – gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn objawia się powiększeniem gruczołów sutkowych,
  • spadek libido,
  • wytwarzanie mleka w piersiach, mlekotok,
  • utrata masy kostnej i zagrożenie osteoporozą.

Guz somatotropinowy wytwarza hormon wzrostu. Tego typu gruczolak przysadki mózgowej objawia się:

  • gigantyzmem – przeważnie u dzieci,
  • akromegalią – powiększeniem dłoni, stóp, kości żuchwy oraz języka, objawy występują zwykle u dorosłych,
  • pogrubieniem głosu,
  • cukrzycą,
  • nadciśnieniem tętniczym krwi,
  • bólem stawów i utratą masy kostnej, a w konsekwencji osteoporozą,
  • osłabieniem mięśni,
  • czasem kardiomiopatią przerostową – zwykle przerostem lewej komory serca.

Gruczolak przysadki wydzielający hormon kortykotropowy wywołuje nadczynność nadnerczy, która z kolei jest przyczyną choroby Cushinga. Symptomy tej choroby to:

  • otyłość,
  • trądzik,
  • rozstępy,
  • osteoporoza,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • cukrzyca,
  • zaokrąglenie twarzy,
  • nadmierne owłosienie u kobiet,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • osłabienie mięśni,
  • bóle kości,
  • obniżona odporność organizmu.

Ten rodzaj gruczolaka przysadki może dawać objawy psychiczne pod postacią radykalnych zmian nastroju. Wahania nastroju zdarzają się też u osób z guzem tyreotropinowym.
Gruczolak przysadki mózgowej produkujący TSH, czyli tyreotropinę, powoduje dolegliwości jak nadczynność tarczycy, a więc:

  • drażliwość, nerwowość, problemy z koncentracją,
  • nadwrażliwość na wysoką temperaturę, wzmożoną potliwość,
  • osłabienie mięśni,
  • przyspieszoną akcję serca, uczucie kołatania serca,
  • spadek masy ciała mimo dopisującego apetytu,
  • drżenie rąk,
  • zaparcia i biegunki,
  • wypadanie włosów, łamliwość paznokci,
  • zaburzenia miesiączkowania, niepłodność,
  • swędzące zmiany skórne,
  • łzawienie.
Leia também:  Metody na rzucenie palenia

Guz gonadotropinowy nie jest aktywny i nie wydziela hormonów. W związku z tym jest bezobjawowy. Może powodować dolegliwości wówczas, gdy jego rozmiar zwiększy się na tyle, że guz zacznie uciskać na sąsiednie tkanki i naczynia.

Jak lekarz rozpoznaje guz przysadki mózgowej?

Powyższe informacje wskazują zatem, że podejrzenie guza przysadki mózgowej może powziąć:

  • endokrynolog – wykrywając zaburzenia hormonalne
  • neurolog – wykrywając objawy śródczaszkowego procesu chorobowego
  • okulista – wykrywając zaburzenie pola widzenia lub inne nieprawidłowości stwierdzane na podstawie wyników badania dna oka.
  • Podejrzenie schorzenia przysadki jest wskazaniem do wykonania badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI). To „cudowne” badanie całkowicie zrewolucjonizowało podejście do procesów chorobowych przysadki. Potrafi wykryć zmiany o średnicy 1 mm, a przede wszystkim dokładnie określić położenie guza i jego stosunek do “wrażliwych” narządów sąsiednich, jak na przykład wspomnianego skrzyżowania nerwów wzrokowych.

Jak wygląda leczenie guza przysadki mózgowej?

Po wykryciu guza (gruczolaka) przysadki mózgowej (niezależnie kto tego dokonał; poza naturalnym zaangażowaniem neurologów z wdzięcznością obserwuję coraz większą aktywność okulistów w tym zakresie) konieczna jest ocena endokrynologiczna, celem wykazania ewentualnej aktywności hormonalnej gruczolaka.

Dlaczego? Wynika to z faktu, że w przypadku najczęstszego wydzielającego gruczolaka przysadki – prolactinoma – doskonałe efekty przynosi farmakoterapia, a zmiana ta w zasadzie nie wymaga leczenia operacyjnego.

W przypadku innych „wydzielaczy” również istnieją leki hamujące ich wydzielanie oraz zmniejszające wielkość gruczolaka, przez to poprawiające stan pacjenta przed operacją.

Czy to oznacza, że gruczolaki „niewydzielające” wiążą się z gorszym rokowaniem, ponieważ nie ma na nie leków? Niezupełnie, po upowszechnieniu MRI często wykrywa się drobne mikrogruczolaki (czyli zmiany mniejsze niż 10 mm), nieaktywne hormonalnie i niemające znaczenia klinicznego. W języku lekarskim nazywa się je często incydentaloma. Takie zmiany poddawane są jedynie obserwacji – w ich przypadku wykonuje się okresowe badania kontrolne.

Leczenie opracyjne najogólniej rzecz biorąc przeprowadza się w przypadku zmian z potwierdzonymi w MRI cechami ucisku na sąsiednie narządy czy też przekraczających granice siodła tureckiego, zmian powiększających się, bądź zmian wydzielających (wyjątek stanowi prolactinoma). Ustalenie konkretnych wskazań do usunięcia gruczolaka wymaga szczegółowych dociekań konfrontowanych z obrazem MRI, zatem nie można przedstawić „ogólnych” rekomendacji, na dodatek „przez internet”.

Neurochirurg powinien przeprowadzić leczenie zabiegowe na wniosek endokrynologa. Dlaczego? Oczywiście dlatego, że w przypadku wielu gruczolaków wydzielających przed wdrożeniem leczenia operacyjnego należy zastosować wspomnianą wstępną farmakoterapię.
Zastosowanie promieniowania jonizujacego (radioterapii) stanowi alternatywną w stosunku do leczenia operacyjnego, ale budzącą kontrowersje metodę terapii. Radioterapia była niegdyś niechętnie stosowana ze względu na spustoszenia w napromienianej okolicy. Obecnie jednak używa się precyzyjnych (stereotaktycznych) metod ograniczających „pole rażenia”. Na udoskonalenie metod radioterapii neurochirurdzy odpowiedzieli udoskonaleniem technik operacyjnych. Obserwujemy więc ciekawą rywalizację, której można tylko przyklasnąć.

W celu umówienia się na konsultację u endokrynologa, neurologa skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: +48222902337

Szanowni Pacjenci,

Przed zapisem do onkologa bardzo prosimy o dokładne zapoznanie się z zakresem działalności danego lekarza (każdy lekarz onkolog leczy inną część ciała).

W przypadku problemu z wyborem właściwego specjalisty onkologa, prosimy o kontakt z Recepcją Onkolmed. Chętnie służymy pomocą. W celu prawidłowego zapisu do specjalisty, przeprowadzamy wywiad z Pacjentem.

Mając tę wiedzę łatwiej jest nam zaoferować konkretną pomoc i wybór odpowiedniego lekarza.

Ze względu na długą listę oczekujących w przypadku rezygnacji z wizyty prosimy o wcześniejsze jej odwołanie. 

Szanujmy się wzajemnie.

Hiperprolaktynemia – Wikipedia, wolna encyklopedia

Hiperprolaktynemia

ICD-10

E22.1

Hiperprolaktynemia – podwyższone stężenie prolaktyny we krwi. Osiowe objawy hiperprolaktynemii dają obraz wtórnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego.

Etiologia

Głównymi przyczynami hiperprolaktynemii są:

  • zmniejszenie aktywności dopaminergicznej podwzgórza
  • stosowanie leków, które bezpośrednio lub pośrednio modyfikują wydzielanie dopaminy
  • zmiany organiczne przysadki:
    • łagodne guzy (gruczolaki) przysadki mózgowej wydzielające prolaktynę (prolactinoma) lub hamujące dopływ dopaminy do przysadki
    • guzy okolicy podwzgórzowo-przysadkowej uciskające lejek przysadki
    • zespół pustego siodła
  • niewydolność nerek
  • marskość wątroby
  • ektopowe wydzielanie PRL, np. przez raki płuc lub nerek
  • pierwotna niedoczynność tarczycy

Hiperprolaktynemia może pojawiać się w stanach fizjologii:

  • podczas ciąży
  • podczas karmienia piersią
  • wskutek stresu
  • podczas snu
  • po stymulacji brodawek sutkowych lub całego gruczołu mlekowego
  • po stosunku płciowym

Rozpoznanie

O hiperprolaktynemii mówimy kiedy stężenie prolaktyny jest wyższe niż 20 ng/ml u kobiet i 15 ng/ml u mężczyzn. Hiperprolaktynemię czynnościową rozpoznaje się po teście z metoklopramidem: po podaniu 10 mg metoklopramidu powinien nastąpić 2-5 krotny wzrost stężenia PRL.

  • W gruczolakach przysadki stężenie prolaktyny często przekracza 100 ng/ml.
  • Guzy okolicy przysadkowo-podwzgórzowej czasami powodują zaburzenia pola widzenia przez ucisk na skrzyżowanie wzrokowe – konieczne jest także badanie okulistyczne.
  • Badania obrazowe mózgu: tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, rezonans magnetyczny z kontrastem.

Objawy

Objawy u kobiet:

  • wtórny brak miesiączki
  • zaburzenia płodności
  • mlekotok (30-90%)
  • osteopenia, osteoporoza

Objawy u mężczyzn:

  • zaburzenia płodności
  • zaburzenia erekcji
  • obniżenie libido
  • ginekomastia
  • osteopenia/osteoporoza

Leczenie

  1. Istnieją dwie zasadnicze metody leczenia: farmakologiczne i chirurgiczne.
  2. W pierwszym rzędzie stosuje się leki aktywujące receptory dopaminy typu D2 laktoforów – komórek wydzielających prolaktynę i/lub zmianie leków obniżających stężenie dopaminy.

  3. Stosowane leki: bromokryptyna, lizuryd, pergolid, chinagolid i kabergolina.

Bromokryptyna skutkuje u ponad 70% pacjentów, ale jej skutkiem ubocznym często są nudności. Wtedy stosuje się pergolid lub bardziej selektywne: chinagolid i kabergolinę.

Po roku, dwóch można zaprzestać podawania leków – u około 1/6 poziom prolaktyny pozostaje wtedy w normie.

W przypadku hiperprolaktynemii polekowej modyfikuje się leczenie podstawowe.

Leczenie neurochirurgiczne stosuje się, gdy leki okazują się niewystarczająco w obniżaniu stężenia prolaktyny, stwierdza się nietolerancję lub oporność na leki, stwierdza się duże guzy z pojawieniem się objawów uciskowych, stwierdza się znaczną dynamikę wzrostu guza oraz u kobiet z guzem typu macroprolactinoma planujących ciążę. W niektórych przypadkach stosuje się
radioterapię jako uzupełnienie leczenia neurochirurgicznego.

Bibliografia

Ta sekcja od 2021-06 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do wiarygodnych źródeł.(Dodanie listy źródeł bibliograficznych lub linków zewnętrznych nie jest wystarczające).Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.
  • Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot (red.) Interna Tom I – III. PZWL 2005 ​ISBN 83-200-3249-0​
  • Gerd Herold i współautorzy Medycyna wewnętrzna. Repetytorium dla studentów i lekarzy wyd. IV PZWL 2005 ​ISBN 83-200-3380-2​
  • Kałużny M., Bolanowski M. Hiperprolaktynemia: przyczyny, objawy kliniczne, i możliwości terapeutyczne. Post.Hig.Med.Dośw.(online) 2005; 59:20-27. (http://www.phmd.pl/pub/phmd/vol_59/6992.pdf)

Linki zewnętrzne

  • Artykuł z eMedicine (ang.)

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hiperprolaktynemia&oldid=63712729”

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*