Ostrość wzroku – przyczyny pogorszenia wzroku

Ostrość wzroku – przyczyny pogorszenia wzroku

Z reguły przy problemach z widzeniem ma się na myśli jakąś jedną ich przyczynę. Zwykle utożsamia się je z dojrzałym wiekiem albo złym doborem okularów. Mogą być one jednak różne i nieraz da się im skutecznie przeciwdziałać. To może być problem źle dobranych okularów. Można to rozpoznać po tym, że pomimo ich noszenia trzeba wytężać wzrok, by coś dobrze zobaczyć.

Możliwe też, że oczy będą się męczyć. W pierwszym przypadku nosi się okulary za słabe, w drugim za silne.

Przyczyny złego doboru okularów

Wydawać się może, iż rzadko się zdarza, by je źle dobrać. Okulista przecież robi to bardzo starannie. Przyczyną jednak nie jest jego pomyłka. Może być to spowodowane przez choroby oczu. Jeśli ma się zespół suchego oka albo inną chorobę, z którą wiąże się pogorszenie widzenia, to najpierw należy się nimi zająć.

W takiej sytuacji nawet najbardziej staranne dobranie okularów nie zapewni dobrego widzenia. Będzie się winić okulary, a przyczyna będzie inna. Pora wizyty u okulisty, by je dobrać, także ma znaczenie. Często idzie się do niego po pracy, kiedy oczy ma się bardzo zmęczone.

Wzrok może być chwilowo osłabiony przez to przemęczenie, dlatego mogą zostać dobrane za mocne okulary.

Problemy oczami i ich wpływ na ostrość widzenia

Często dobór okularów poprzedzany jest badaniem okulistycznym, to po to właśnie, aby się upewnić, że problem z ostrością widzenia nie wiąże się z chorobami oczu. Zespół suchego oka, często występujące schorzenie, przyczynia się do pogorszenia wzroku.

Można je łatwo rozpoznać, ponieważ odczuwa się pieczenie i światłowstręt. Słabsze widzenie to kolejny objaw. Wizyta u okulisty pozwoli potwierdzić przypuszczenia o tej chorobie oraz wdrożyć odpowiednie leczenie.

Wraz z odzyskaniem prawidłowego działania funkcji nawilżania oczu poprawi się wzrok.

Ostrość wzroku – przyczyny pogorszenia wzroku

Przyczyną złego widzenia mogą być nie tylko choroby, ale i zaburzenia akomodacji wzroku. Jeśli patrzy się na jakiś przedmiot z bliska, a później przenosi się swoje spojrzenie na dalszy, to wzrok powinien się dostosować i powinno być on widziany z odpowiednią ostrością.

W wieku dojrzałym akomodacja może ulec zaburzeniu. Powoduje to męczenie się oczu, a więc i pogorszenie widzenia. Niezbędny jest trening oka wraz z dobraniem okularów odpowiednich na taki problem.

Trening będzie polegał z kilkukrotnym przenoszeniem spojrzenia od czegoś bliższego do położonego dalej.

Inne choroby, które mogą pogarszać wzrok

Nie musi wcale chodzić o zaburzenia zdrowotne związane z oczami. Inne choroby też mogą sprawić, że będzie się widzieć słabiej. Choroby tarczycy, cukrzyca, borelioza oraz zespół Sjögrena także mogą być tego przyczyną. Cukrzyca jest jedną z chorób cywilizacyjnych, wiele osób się z nią boryka.

Charakterystyczne jest dla niej znaczne podnoszenie się poziomu cukru po zjedzeniu posiłku. Wywołuje to uczucie senności, a może także wiązać się z osłabieniem wzroku. Powikłaniem tej choroby jest retinopatia, czyli zmiany w siatkówce. Jeśli przy cukrzycy ma się problem z widzeniem, to należy zgłosić się do okulisty.

Trzeba też powiedzieć o niej, bo to będzie miało wpływ na właściwe podejście do problemów pacjenta.

Przyczyny osłabienia wzroku mogą być różne. Warto je wszystkie mieć na uwadze. W razie jakichkolwiek wątpliwości i podejrzeń warto konsultować się z okulistą. Pomoże to postawić trafną diagnozę i jeśli będzie trzeba, dobrać odpowiednie okulary.

Gdy twój wzrok nagle się pogarsza..

Ostrość wzroku – przyczyny pogorszenia wzrokuby Daniele Zedda / CC BY 2.0 (flickr)

Z dnia na dzień znacznie pogorszył ci się wzrok? Sprawdź, co może być przyczyną tego stanu.

Nagłe pogorszenie ostrości wzroku to objaw, którego nie wolno bagatelizować. Konsultacja z lekarzem okulistą jest niezbędna, ponieważ pogorszenie widzenia może mieć swoje źródło w postępującym procesie chorobowym.

Jakie schorzenia objawiają się nagłym pogorszeniem wzroku?

Lek.

Rafał Jędrzejczyk, okulista, odpowiada: „Przyczynami nagłego pogorszenia ostrości wzroku są następujące schorzenia: zator tętnicy środkowej siatkówki, odwarstwienie siatkówki, ostre zapalenie plamki żółtej, wylew krwi do plamki żółtej, neuropatie nerwu wzrokowego, wylew krwi do ciała szklistego, ostry atak jaskry, urazy gałki ocznej, ostre zapalenia rogówki, zatrucie alkoholem metylowym oraz histeria”.

Ostry atak jaskry a ostrość wzroku

W przebiegu ostrego ataku jaskry przyczyną pogorszenia ostrości wzroku jest zamknięcie drogi odpływu cieczy wodnistej z oka przez beleczkowanie spowodowane przesłonięciem kąta przesączania przez nasadę tęczówki, wyjaśnia okulista. „Może ono przebiegać według dwóch mechanizmów, tzn. z blokiem źrenicznym oraz bez bloku źrenicznego.

Najczęściej spotykanym typem ostrego ataku jaskry jest ten spowodowany blokiem źrenicznym”, dodaje lekarz. Jak rozpoznać ten stan? „Głównymi objawami są: ból i zaczerwienienie oka, ból głowy, spadek ostrości wzroku, widzenie kół tęczowych wokół źródeł światła; mogą również wystąpić nudności i wymioty.

Metoda leczenia ostrego ataku jaskry jest uzależniona od nasilenia i czasu trwania ataku”, mówi okulista Rafał Jędrzejczyk.

Ostrość widzenia w przebiegu ostrego zapalenia rogówki

W wielu przypadkach przyczyną obniżenia ostrości wzroku są ostre zapalenia rogówki.

„Są to schorzenia przebiegające z dość gwałtownym początkiem i szybko postępującym zapaleniem zrębu rogówki”, wyjaśnia lekarz.

„Niepodjęte leczenie prowadzi do uszkodzenia tkanki rogówkowej, wytworzenia owrzodzenia rogówki prowadzącego w konsekwencji do perforacji rogówki oraz przejścia zapalenia na otaczające tkanki”.

Dlaczego dochodzi do wystąpienia stanu zapalnego w obrębie rogówki? „Jest grupa pewnych czynników, które prowadzą do zapalenia rogówki lub też współistnieją z nim”, wyjaśnia lek. Rafał Jędrzejczyk.

„Są to: soczewki kontaktowe (najczęstsza przyczyna); urazy gałki ocznej; zakażone preparaty oczne; schorzenia aparatu ochronnego oka, takie jak niedomykalność powiek, zaburzenia ustawiania brzegów powiek; współistniejące schorzenia rogówki, np.

zaburzenia czucia, operacje rogówkowe, zapalenia wirusowe; oraz choroby ogólne”, wylicza okulista.

Jakie symptomy wskazują na ostre zapalenie rogówki? „Głównymi objawami ostrego zapalenia rogówki są: czerwone oko, ból gałki ocznej, światłowstręt, spadek ostrości wzroku, wydzielina w worku spojówkowym.

Leczenie ostrego zapalenia rogówki jest uzależnione od zebrania dokładnego wywiadu oraz precyzyjnej diagnostyki bakteriologicznej.

Niestety w przypadkach, kiedy proces zapalny nie reaguje na zastosowane leczenie, konieczny będzie przeszczep rogówki – są to oczywiście rzadkie przypadki”, zapewnia lek. okulista Rafał Jędrzejczyk.

Nawet niewielkie osłabienie wzroku wymaga konsultacji z lekarzem, o wyraźnym i nagłym pogorszeniu ostrości widzenia nie wspominając, dlatego specjalista gorąco namawia do poważnego traktowania niepokojących objawów: pamiętajmy, że „wszystkie przypadki prowadzące do nagłego pogorszenia ostrości wzroku są wskazaniem do pilnej interwencji okulistycznej”.

Wsparcie redakcyjne od:

Nagła utrata widzenia – przyczyny i objawy – Szkla.com

Ostrość wzroku – przyczyny pogorszenia wzroku

Nagła, bezbolesna utrata widzenia to stan, który może mieć wiele przyczyn. By je odróżnić konieczne jest wykonanie specjalistycznych badań.

   

  • Przyczyną nagłej, jednostronnej, bezbolesnej utraty wzroku lub znaczącego pogorszenia widzenia może być odwarstwienie siatkówki, zator lub zakrzep naczyń żylnych, neuropatia różnego rodzaju lub krwawienie wewnątrzgałkowe w komorze ciała szklistego. W artykule znajdziesz tabelkę z przejrzystym rozpisaniem każdej potencjalnej przyczyny i jej objawów.
  • Jak zareagować przy nagłej utracie widzenia? Natychmiast udać się do szpitalnego oddziału ratunkowego lub poradni specjalistycznej.

 

Nagła utrata i pogorszenie wzroku – przyczyny

Przyczyną nagłej, jednostronnej, bezbolesnej utraty wzroku lub pogorszenia widzenia mogą być:

 

  • odwarstwienie siatkówki – oddzielenie warstwy sensorycznej od nabłonka barwnikowego siatkówki przez płyn, który dostał się tam przez przedarcie lub otwór w siatkówce. Czynnikiem ryzyka wystąpienia odwarstwienia siatkówki są: wysoka krótkowzroczność powyżej 6 D, obwodowe zwyrodnienie siatkówki, brak soczewki w oku po operacji zaćmy lub urazie, obecność sztucznej soczewki w oku, urazy gałki ocznej i głowy, zespół Marfana, Ehlersa i Danlosa, Stricklera, istnienie odwarstwienia siatkówki w drugim oku lub u członków rodziny;
  • zator – zamknięcie, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki w zależności od miejsca gdzie dochodzi do zatoru może wystąpić w pniu głównym tętnicy środkowej, w gałęzi tętnicy środkowej lub w tętnicy rzęskowo-siatkówkowej. Zator utrzymujący się przez 1-2 godziny prowadzi do nieodwracalnej martwicy komórek siatkówki. Najczęstszą przyczyną zatoru są: zmiany miażdżycowe, zatory cholesterolowe, wapniowe, włóknikowo-płytkowe, pochodzący z serca materiał zatorowy. Choroby takie jak: nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, cukrzyca, migotanie przedsionków, koagulopatie, zapalenie wsierdzia, choroby zastawek, choroby związane z nadmierną krzepliwością, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, guzkowate zapalenie tętnic czy stosowanie doustnej antykoncepcji mogą predysponować do zatoru tętnicy środkowej siatkówki;
  • zakrzep naczyń żylnych siatkówki – spowodowany może być uciskiem żyły przez zmienioną miażdżycowo tętnicę środkową siatkówki i/lub blaszkę sitową, zaburzenia przepływu krwi w organizmie prowadzące do zastoju krwi i tworzenia skrzepu, zwyrodnienia, procesy zapalne wewnątrz naczyń żylnych, nadmierną krzepliwością krwi. Zakrzepom sprzyja: nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperlipidemia, hiperhomocysteinemia, palenie tytoniu, otyłość, zespoły wzmożonej lepkości krwi, uraz gałki ocznej, druzy i obrzęk tarczy nerwu II, przetoka tętniczo-żylna, malformacje tętniczo-żylne, jaskra;
  • neuropatia zapalna nerwu wzrokowego – odcinka pozagałkowego związanego z demielinizacją nerwu wzrokowego lub wewnątrzgałkowego (tarczy nerwu wzrokowego lub nerwu wzrokowego i siatkówki) częściej występującego u dzieci i mającego charakter obustronny, łączący się z bólem głowy. Zapalenie pozagałkowej części nerwu wzrokowego przebiega w formie remisji i nawrotów i w większości przypadków po kilku latach pojawiają się objawy stwardnienia rozsianego. Może też występować samoistnie, jako zmiana izolowana. Do przyczyn zapalenia nerwu wzrokowego zalicza się m.in.: choroby zakaźne, szczególnie wirusowe, mononukleoza zakaźna, toksoplazmoza, borelioza, odczyny poszczepienne, kiła, koklusz, ospa wietrzna, choroba kociego pazura, nagminne zapalenie ślinianek przyusznych, choroby związane z zapaleniem opon mózgowych, białaczka;
  • neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego – niedokrwienie przedniej lub tylnej części nerwu wzrokowego. Przednie niedokrwienie związane jest z częściowym lub całkowitym niedokrwieniem wewnątrzgałkowego odcinka nerwu wzrokowego spowodowane zaburzeniami przepływu przez tętnice rzęskowe tylne krótkie. W postaci tętniczej choroba ta występuje w przebiegu olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic. Najczęściej jednak występuje neuropatia w postaci nietętniczej, a jej powstawaniu sprzyja: nadciśnienie tętnicze, niskie ciśnienie tętnicze, miażdżyca, cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawek, migrena, choroby hematologiczne, hipercholesterolemia. Istotne też są nocne spadki ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia przepływu krwi w nerwie wzrokowym w czasie znieczulenia ogólnego. Tylna niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego wywołana jest zaburzeniami w ukrwieniu tego odcinka nerwu wzrokowego.
  • neuropatia toksyczna nerwu wzrokowego – związana jest z zastosowaniem substancji toksycznych, niepożądanym działaniem niektórych leków lub nieprawidłowym odżywianiem. Może wynikać z nadużywania alkoholu, tytoniu, niedoboru witamin z grupy B, kwasu foliowego, niedożywienia. Do grupy leków mogących wywołać reakcję toksyczną należą: etambutol, izoniazyd, amiodaron, tamoksyfen, izotretynoina, sulfonamidy, linezolid, chloramfenikol, chlorochina, chinina, streptomycyna, metotreksat, winkrystyna.
  • krwawienie wewnątrzgałkowe w komorze ciała szklistego – głównie jako skutek chorób naczyniowych siatkówki lub w przedniej komorze oka z powodu tępych lub ostrych urazów, wskutek przebytych zabiegów operacyjnych, niedokrwienia gałki ocznej, neowaskularyzacji tęczówki, zatoru tętnicy środkowej siatkówki, nieprawidłowej budowy ścian naczyń tęczówki w chorobach nowotworowych.
Leia também:  Zawał serca – kto jest najbardziej podatny?

Przejściowe zaniewidzenie może mieć charakter jednostronny lub obuoczny.

Może trwać od kilku sekund do kilku godzin i być spowodowane zaburzeniami siatkówki, nerwu wzrokowego lub pozostałych części drogi wzrokowej i kory wzrokowej m.in.

przez: niedokrwienie, skurcz naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, guzy w szczycie oczodołu, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, urazy, migrenę, padaczkę.

Jednooczne zaniewidzenie najczęściej jest skutkiem zaburzeń ukrwienia w obszarze zaopatrywanym ze strony tętnic szyjnych. Zaniewidzenie obuoczne jest skutkiem zaburzeń krążenia podstawno-kręgowego.

 

Przyczyna utraty widzenia Objawy
Odwarstwienie siatkówki Nagłe, bezbolesne pogorszenie widzenia i ubytki w polu widzenia w postaci ciemnej „kotary, zasłony”, które początkowo dotyczą tylko części pola widzenia. Wraz ze wzrostem obszaru odwarstwienia ubytek postępuje, po zajęciu plamki prowadzi do całkowitej utraty widzenia. Przedarcie siatkówki często poprzedza pojawienie się błysków w oku lub nowych męt w polu widzenia.
Zator tętnicy środkowej siatkówki Gwałtowne, bezbolesne zaniewidzenie. Może poprzedzać je przejściowe zaniewidzenie. W badaniu dna oka widoczne jest znaczne zwężenie naczyń tętniczych z zatrzymaniem strumienia krwi, siatkówka jest blada, matowa, obrzęknięta, występuje objaw „czerwonej wisienki”.
Niedrożność (zakrzep) naczyń żylnych siatkówki Nagłe, bezbolesne pogorszenie widzenia aż do jego całkowitej utraty. Przy nasilonych zmianach mogą wystąpić zaburzenia reakcji źrenic na światło świadczące o dużym niedokrwieniu siatkówki. Na dnie oka widoczne są kręte i poszerzone naczynia żylne, liczne krwotoki siatkówkowe, obrzęki, „kłębki waty” zajmujące obszar siatkówki.
Neuropatia zapalna nerwu wzrokowego. Pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego Nagłe zaniewidzenie połączone z bólem oka lub bólem pozagałkowym nasilającym się przy ruchach oka. Niekiedy może wystąpić ból w okolicy czołowej oraz tkliwość gałki ocznej. Do innych objawów zalicza się: zaburzenie rozpoznawania barw, mroczek centralny lub centrocekalny w polu widzenia, źrenica Marcusa Gunna.
Neuropatia zapalna nerwu wzrokowego. Wewnątrzgałkowe zapalenie nerwu wzrokowego Nagłe zaniewidzenie połączone z bólem oka lub bólem pozagałkowym nasilającym się przy ruchach oka. Na dnie oka obrzęk tarczy nerwu II z zatarciem granic, płomykowate wybroczyny, poszerzone i kręte naczynia żylne. W zapaleniu nerwu II i siatkówki widoczny jest obrzęk plamki i wysięki wokół dołka (figura gwiaździsta).
Neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego. Postać nietętnicza Nagła bezbolesna utrata widzenia bez objawów poprzedzających. Na dnie oka widoczny sektorowy obrzęk tarczy nerwu wzrokowego (szczególnie w górnych sektorach).
Neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego. Postać tętnicza W przebiegu olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic objawami są: nagłe znaczne jednostronne pogorszenie widzenia z towarzyszącym bólem wokół oka, czasami zaniewidzenie jednooczne i błyski światła. Na dnie oka widoczna jest blada, obrzęknięta, uniesiona i z zatartymi granicami tarcza nerwu II, towarzyszą jej drobne płomykowate krwotoki. Po ok 6-8 tygodniach obrzęk tarczy ustępuje, a tarcza ulega atrofii, staje się kredowobiała, płaska o wyraźnych granicach. Występują ubytki w dolnej części pola widzenia (nie przekraczające południka poziomego). Innymi objawami są: bóle żuchwy i języka podczas mówienia i żucia, bóle głowy głównie w okolicy skroniowej, osłabienie, brak apetytu, utrata masy ciała, dreszcze, gorączka, bóle wielomięśniowe.
Postać nietętniczna tylnej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego Nagle pojawiający się spadek ostrości wzroku w jednym oku, rzadziej w obu, zaburzenia odruchu źrenicznego, prawidłowy obraz tarczy nerwu II z cechami zaniku prostego nerwu wzrokowego w 4-6 tygodniu od wystąpienia pierwszych objawów, zmiany w polu widzenia o różnym charakterze, nieprawidłowy wynik badania wzrokowych potencjałów wywołanych.
Neuropatia toksyczna nerwu wzrokowego Nagłe, czasami stopniowe obustronne pogorszenie widzenia, widzenie „przez mgłę” obejmujące centralną część pola widzenia, ubytki w polu widzenia centralnego lub centrocekalnego, dyschromatopsja, obustronne rozszerzenie źrenic, osłabiona reakcja na światło, niewielki obrzęk, przekrwienie tarczy i jej zblednięcie w części skroniowej. W zatruciu alkoholem metylowym występuje osłabienie lub brak odruchu na światło często obuoczne oraz towarzyszący temu gwałtowny spadek ostrości wzroku (w wyniku toksycznego zaniku nerwów wzrokowych), ksantopsja (widzenie w kolorze żółtym), duże ubytki w polu widzenia.
Krwawienie do komory ciała szklistego Bezbolesne gwałtowne pogorszenie ostrości wzroku, pojawienie się dużej ilości mętów w polu widzenia, bywa, że zmiany te poprzedzają błyski w polu widzenia.
Krwawienie w przedniej komorze oka (krwistek) Nagłe pogorszenie ostrości wzroku gdy krew przesłania oś widzenia, menisk krwi w dole przedniej komory, niekiedy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i towarzyszący mu ból oka.
Przejściowe zaniewidzenie Zaniewidzenie jednooczne i przemijający atak niedokrwienny zaczyna się nagle, trwa ok 2-30 minut i szybko mija bez dolegliwości bólowych. W zaniewidzeniu jednoocznym występują „szare lub czarne zasłony” postępujące od obwodu do centrum pola widzenia co trwa kilka minut. Po ok. 10 do 30 minut widzenie wraca do normy.

 

Nagła utrata widzenia – Jak postępować?

Z racji tego, że utrata widzenia to stan potencjalnie zagrażający trwałą utratą wzroku w momencie wystąpienia niepokojących objawów konieczne jest natychmiastowe udanie się do szpitalnego oddziału ratunkowego lub poradni specjalistycznej.

Diagnozę stawia się na podstawie: szczegółowego wywiadu medycznego dotyczącego pojawienia się objawów, ich przebiegu, wcześniejszych chorób oczu, chorób ogólnych, zażywanych leków, ocenia się ostrość wzroku, bada: reakcję źrenic, pole widzenia, dno oka, widzenie barwne, mierzy ciśnienie wewnątrzgałkowe, ocenia gałkę oczną w lampie szczelinowej. Niekiedy badania te uzupełnia się: ultrasonografią gałki ocznej, tomografią, angiografią, badaniami neurookulistycznym i elektrofizjologicznym.

   

Artykuł powstał w oparciu o publikacje naukowe i stanowi integralną część Poradnika Optometrysty. Masz problemy ze wzrokiem? Skontaktuj się z naszym zespołem optometrystów lub poradź się swojego okulisty. Zagadnienia prezentowane w artykule, szczególnie w przypadku problemów ze wzrokiem, należy skonsultować ze specjalistą.

Realizacja – zespół optometrystów Szkla.com.

źródła informacji:

  • [1] Grosvenor T. Optometria. Wydawnictwo Elesevier Urban & Partner. Wrocław 2011
  • [2] Kański J., Bowling B. Okulistyka kliniczna. Wydawnictwo Elesevier Urban & Partner. Wrocław 2013.
  • [3] Pod redakcją Riordan-Eva P., Whitcher J. Okulistyka Vaughana i Asbury'ego. Wydawnictwo CZELEJ Sp. z o.o. Lublin 2011.

    zwyrodnienia siatkówki badanie dna oka nerw wzrokowy pogorszenie widzenia

Posted in Zdrowie oczu and Choroby oczu

Biuro ds. Osób z Niepełnosprawnościami Uniwersytetu Warszawskiego

Przyczyn prowadzących do znacznego osłabienia widzenia lub całkowitego braku wzroku jest wiele. Niekiedy trudno jest jednoznacznie i z całkowitą pewnością określić czynnik, który doprowadził do uszkodzenia wzroku. Można jednak wyodrębnić pewne grupy czynników:

Czynniki genetyczne

Można domniemywać, iż jeśli wady lub schorzenia wzroku pojawiały się w pokoleniach wcześniejszych, to przyczyna uszkodzenia wzroku uwarunkowana jest genetycznie i przekazuje się ją przez dziedziczenie. Schorzeniem dziedzicznym jest np. ALBINIZM (bielactwo).

Leia também:  Carros usados 2019 com Volante com regulagem de altura a Diesel

Zdarza się, że w oczach, a czasami również we włosach i/lub skórze brak jest barwnika. Bardzo jasna tęczówka przepuszcza światło powodując silny światłowstręt.

Osoba z albinizmem ma zazwyczaj dużą wadę wzroku, obniżoną ostrość widzenia, znaczną wrażliwość na światło, a często oczopląs.

Wady wrodzone

Wady wrodzone analizatora wzrokowego spowodowane są najczęściej chorobą płodu lub matki w czasie ciąży. Do najbardziej niebezpiecznych chorób prowadzących do uszkodzenia lub znacznego osłabienia wzroku zaliczyć należy wszystkie choroby z objawem wysokiej gorączki, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży oraz zakażenia wewnątrzmaciczne: różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza, itp.

Uszkodzenia okołoporodowe

Poród, wraz z jego terminem, czasem trwania i przebiegiem, jest sprawą niezwykle ważną. Porody przedwczesne niosą ze sobą ryzyko nieprawidłowego wykształcenia się układów organizmu (nerwowego, krwionośnego, itp.

), obniżają odporność organizmu, a także ujemnie wpływają na prawidłowe wykształcenie się narządów poszczególnych zmysłów.

Wszelkie komplikacje w trakcie trwania porodu, w tym niedotlenienia niosą ze sobą ryzyko uszkodzeń organicznych dziecka.

Jednym z najczęściej występujących schorzeń jest Retinopatia wcześniaków (ROP). Dotyczy przedwcześnie urodzonych noworodków z niską masą urodzeniową,  poddawanych leczeniu wysokim stężeniem tlenu w inkubatorach ROP stwierdza się u 5,8% dzieci urodzonych przedwcześnie.

Występuje znacznie częściej u dzieci z niską masą urodzeniową (poniżej 1500g) i urodzonych poniżej 32 tygodnia ciąży. U 0.9% pomimo leczenia dochodzi do rozwoju zmian w siatkówce, które powodują obuoczną ślepotę dziecka.

Retinopatia wcześniaków jest schorzeniem polegającym na zaburzeniu prawidłowego rozwoju naczyń siatkówki co prowadzi do powstania proliferacji włóknisto-naczyniowej w siatkówce i w ciele szklistym.

Choroby oczu

Choroby oka: jaskra, zaćma, jaglica, nowotwory oka, a w szczególności, np.: siatkówczak, mięsak, czerniak i inne, późno wykryte mogą prowadzić do ślepoty.

Choroby układowe

Każda infekcja krwi  lub układu krążenia, taka jak anemia, białaczka bądź cukrzyca, może powodować krwotoki z naczyń krwionośnych naczyniówki. Powtarzające się wylewy krwi do ciała szklistego powodują nagłe, znaczne pogorszenie widzenia. W przypadku cukrzycy może dojść do zaawansowanej postaci retinopatii cukrzycowej –  odwarstwienia siatkówki, prowadzącego do całkowitego niewidzenia.

Do innych chorób ogólnoustrojowych stanowiących zagrożenie dla wzroku należy zaliczyć: zapalenie opon mózgowych i mózgu, szkarlatynę, gościec i choroby reumatyczne, nadciśnienie tętnicze,  stwardnienie rozsiane.

Urazy

Oko jako narząd o skomplikowanej i zarazem niezwykle delikatnej budowie, narażone jest na urazy mogące być przyczyną poważnego uszkodzenia wzroku. Wyróżnia się urazy:

  • mechaniczne (rany cięte powiek i spojówki, rogówki, twardówki, urazy tępe gałki ocznej oraz uszkodzenie ścian kostnych oczodołu, a także nieusunięte ciała obce wewnątrz gałki ocznej);
  • termiczne (III i IV stopień oparzenia, może dojść do martwicy i zniszczenia wszystkich warstw oka);
  • chemiczne:  (oparzenia kwasami: siarkowym, solnym, azotowym, powodują martwicę skrzepową; oparzenia zasadami, np.: wodorotlenkiem sodu, potasu oraz szczególnie niebezpiecznym wapnem gaszonym i niegaszonym, powodującym rozpuszczanie białka tkankowego, jak również wnikanie w głąb tkanek; oparzenia rozpuszczalnikami organicznymi, detergentami, substancjami chemicznymi, które wpływają na denaturację białek i mogą wywołać objawy martwicze.

Konsekwencje związane z pogorszeniem lub utratą widzenia są także wynikiem zatrucia, zwłaszcza alkoholem metylowym, jadem kiełbasianym i grzybami.

Zmiany związane z wiekiem

Starzenie się jest fizjologicznym procesem, pojawiającym się wraz z wiekiem, polegającym na stałym zmniejszaniu się aktywności biologicznej organizmu, co przejawia się w mniejszej zdolności do regeneracji i adaptacji.

  Zmiany starcze mogące prowadzić do słabowzroczności lub niewidzenia, występują na skutek naturalnych zmian degeneracyjnych narządu wzroku pojawiających się w starszym wieku, powodujących znaczne obniżenie sprawności funkcjonowania wzroku – od częściowej do całkowitej utraty wzroku.

Schorzeniem związanym z wiekiem jest zaćma, czyli zmętnienie soczewki. Zaćmie towarzyszy postępujące obniżenie ostrości wzroku.

Awitaminoza

Niewłaściwa dieta, uboga w witaminy, zwłaszcza A, może być przyczyną pogorszenia widzenia. Konsekwencjami niedoboru tej witaminy są zaburzenia widzenia o zmierzchu (tzw. kurza ślepota). Długotrwały niedobór witaminy (awitaminoza) może prowadzić do poważnego uszkodzenia wzroku.

Źródło: portal Ośrodka Adaptacji Materiałów Dydaktycznych BON UW redagowany przez p. dr Małgorzatę Paplińską

Nagłe pogorszenie wzroku – co robić?

W przypadku stwierdzenia nagłego pogorszenia wzroku należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą. Jeżeli dolegliwości tej towarzyszy ból i zaczerwienienie oka, można podejrzewać rozwój takich schorzeń oczu jak: zapalenie rogówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej i ostre zamknięcie kąta przesączania.

1. Przyczyny pogorszenia wzroku

Gwałtowne pogorszenie wzroku, czyli osłabienie jakości widzenia, stanowi jeden z pierwszych objawów chorób oczu. Razem z pogorszeniem widzenia współwystępuje ból i zaczerwienienie oka. W przypadku odnotowania tych symptomów należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem okulistą.

Pogorszenie widzenia może oznaczać chorobę oczu (123RF)

  • Za pojawienie się wyżej wymienionych symptomów są odpowiedzialne następujące choroby oczu:
  • • jaskra,
  • • zapalenie rogówki,
  • • zapalenie wnętrza gałki ocznej.

2. Pogorszenie wzroku jako objaw jaskry

Jeżeli zaobserwujemy pogorszenie wzroku, a także ból oka i jego zaczerwienienie, istnieje podejrzenie, że doszło do ostrego zamknięcia kąta przesączania. Dolegliwość tę często niepoprawnie określa się jako ostry atak jaskry.

Przyczyną ostrego zamknięcia kąta przesączania są warunki anatomiczne oka i zablokowanie kąta przez tęczówkę, w następstwie którego droga odpływu cieczy wodnistej z oka zostaje zablokowana.

Tymczasem w oku ten płyn jest nieprzerwanie produkowany, co powoduje nagły wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W przebiegu ostrego zamkniętego kąta przesączania obserwuje się również nudności i wymioty, a także objaw „halo” wokół źródeł światła.

Jeżeli odnotowaliśmy u siebie wskazane symptomy, powinniśmy bezzwłocznie udać się do lekarza. Jedynie natychmiastowa diagnoza i leczenie przyniosą ulgę w dolegliwościach chorobowych.

Bezzwłoczna interwencja lekarza daje szansę na zachowanie zdolności widzenia.

3. Pogorszenie wzroku jako objaw zapalenia rogówki

Pogorszenie wzroku odnotowuje się również w przebiegu stanu zapalnego rogówki, która jest silnie unerwiona. Gdy rogówkę obejmie patologia, naturalnym objawem jest dolegliwość bólowa.

W przebiegu zapalenia rogówki zaczerwienienie występuje wokół tej struktury – bliżej środkowej części gałki ocznej. Sino-czerwone, jednolite zaczerwienienie oka jest nazywane zaczerwienieniem rzęskowym lub głębokim.

Objawom tym towarzyszy spadek ostrości widzenia spowodowany brakiem przejrzystości rogówki. Zapalenie rogówki jest następstwem zakażenia bakteryjnego, grzybiczego i pierwotniakami.

4. Pogorszenie wzroku jako objaw zapalenia wnętrza gałki ocznej

W przebiegu zapalenia wnętrza gałki ocznej chory również cierpi z powodu pogorszenia widzenia, bólu i zaczerwienienia oka. Przyczyną tej choroby są zakażenia, które rozwinęły się na skutek obecności ciała obcego w oku (wbitego w narząd wzroku). Mogą to być drzazgi lub opiłki.

Innym czynnikiem odpowiedzialnym za rozwój zapalenia wnętrza gałki ocznej są zakażenia pooperacyjne. W leczeniu tej choroby oczu stosuje się antybiotykoterapię w postaci zastrzyków lub podawaną bezpośrednio do oka.

W niektórych przypadkach konieczne jest przeprowadzenie zabiegu, w trakcie którego usuwa się zakażone ciało szkliste (substancję, która wypełnia tylną komorę oka).

Zaburzenie widzenia

Zespół suchego oka może też prowadzić do uszkodzenia rogówki i pogłębić wadę wzroku. W związku z tym nie należy w żadnym wypadku lekceważyć jego objawów.  

Nieleczona wada wzroku obciąża oczy

Nagłe pogorszenie jakości widzenia lub pogłębienie wykrytej wady wzroku często przebiega niezauważalnie i stopniowo.

Zamiast sięgać po nowe soczewki kontaktowe lub silniejsze szkła korekcyjne, najczęściej w pierwszej kolejności wybieramy prostsze środki.

Osoby z dalekowzrocznością odsuwają książkę lub telefon na jeszcze większą odległość, natomiast osoby krótkowzroczne mrużą oczy lub przybliżają do oczu tekst wydrukowany małą czcionką.

Nieleczone wady refrakcyjne wzroku nie tylko utrudniają codzienne funkcjonowanie, lecz również mocno obciążają oczy. Kiedy skupiamy wzrok na monitorze, ekranie telewizyjnym lub na ulicy, mrugamy znacznie rzadziej niż powinniśmy. Z tego powodu film łzowy nie jest skutecznie rozprowadzany na powierzchni oka i może ulegać uszkodzeniu, co w efekcie wysusza powierzchnia oka.  

Noszenie soczewek kontaktowych może wpływać na film łzowy

Noszenie korekcyjnych soczewek kontaktowych może niekorzystnie wpływać na poziom nawilżenia oczu, ponieważ ograniczają one rozprowadzanie filmu łzowego na powierzchni oka, a dodatkowo podrażniają rogówkę. Osoby, które cierpią na dolegliwości związane z nadmierną suchością oczu, powinni na co dzień nosić okulary korekcyjne, a po soczewki sięgać tylko okazjonalnie.  

Zespół suchego oka może wpływać na wzrok

Wady wzroku i zespół suchego oka są wzajemnie uwarunkowane: wada wzroku może być przyczyną zespołu suchego oka, a nieleczone zaburzenia filmu łzowego mogą przyczynić się do powstania wad wzroku.

Wśród pierwszych objawów przerwania ciągłości filmu łzowego wymienia się zaczerwienienie, swędzenie lub pieczenie oczu oraz uczucie ciała obcego w oku.

Leia também:  Preco Nissan Versa 2021 em Brasil

Jeżeli objawy te nawracają i nie są odpowiednio leczone, mogą doprowadzić do rozwoju przewlekłego zespołu suchego oka i późniejszego uszkodzenia narządu wzroku, w zależności od ich przyczyny. Jeżeli film łzowy wciąż ulega przerwaniu, rogówka może ulec nieodwracalnemu uszkodzeniu.

Niedostateczne nawilżenie powierzchni oka uszkadza górną warstwę komórek, które ulegają zmętnieniu i bliznowaceniu. Może to być bolesne i skutkować poważnym pogorszeniem wzroku.

Ponadto w wyniku niedoboru łez małe naczynia krwionośne mogą wrastać w rogówkę oka. Waskularyzacja może trwale uszkodzić wzrok. Kolejnym negatywnym skutkiem jest nadwrażliwość oczu na drobnoustroje.

Brak ochronnego filmu łzowego o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych sprawia, że oko stoi otworem dla bakterii i wirusów.

Zapalenie rogówki może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia oka i osłabienia widzenia.

W żadnym wypadku nie należy zatem lekceważyć objawów suchego oka i należy stosować odpowiednie leczenie. Nawilżające krople do oczu stabilizują film łzowy i zapobiegają wysuszeniu oka. Jeżeli objawy nie ustępują, należy koniecznie zasięgać opinii lekarza lub poddać się badaniu oczu w kierunku wad wzroku.

Pogorszenie widzenia, Zaniewidzenie

  • Zapalenie centralnej części siatkówki może nastąpić w wyniku infekcji: pierwotniakowej (toksoplazmozą), bakteryjnej, wirusowej, grzybiczej czy chorób autoimmunologicznych. Objawy: ból oka, pogorszenie ostrości wzroku, męty przed okiem
  • Zator tętnicy środkowej siatkówki związany jest najczęściej z : miażdżycą naczyń migotaniem przedsionków Objawy: nagła, całkowita, bezbolesna, jednostronna utrata widzenia często poprzedzona epizodami zaniewidzenia
  • Zakrzep żyły centralnej siatkówki spowodowany jest: wzrostem ciśnienia żylnego ,obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego, miażdżycą naczyń, zapaleniem naczyń, spadkiem cienienia ogólnego stosowaniem niektórych leków (diuretyki, środki antykoncepcyjne, sterydy) Objawy: bezbolesna, jednostronna utrata widzenia, wcześniejsze mogą być epizody zaniewidzenia
  • Schorzenia nerwu wzrokowego mogą nastąpić w wyniku zapalenia , zakażenia wirusowego zwyrodnienia, w cukrzycy, braku witamin, alkoholizmu schorzeń naczyń krwionośnych zatrucia- leki, trucizny występowania guzów łagodnych lub złośliwych chorób genetycznych Objawy: znaczne pogorszenie widzenia zaburzenia widzenia barw ból przy ruchach oka chwilowe zaniewidzenia
  • Wylew krwi do ciała szklistego przyczyny: wysokie ciśnienie tętnicze, żylne stany zapalne naczyń, nowotwórstwo (tworzenie) naczyń w cukrzycy, trakcyjne odwarstwienie siatkówki ,zakrzepy gałęzi żył siatkówki ,przedarcia siatkówki ,odłączenie tylne ciała szklistego, AMD, guz wewnątrzgałkowy, uraz, stosowanie leków rozrzedzających krew Objawy: nagłe pogorszenie widzenia, ciemne plamy, męty przed okiem
  • Wylew krwi do plamki może być spowodowany: schorzeniami ogólnymi- białaczka, anemia, cukrzyca lub schorzeniami okulistycznymi – AMD, zapalenie siatkówki, wysoka krótkowzroczność Objawy: bezbolesne pogorszenie ostrości wzroku, mrocek centralny
  • Odwarstwienie siatkówki może być: otworopochodne, wysiekowe, trakcyjne Objawy: gwałtowne pogorszenie widzenia jeśli odwarstwiona jest siatkówka w plamce ubytek (zasłona) w polu widzenia błyski męty przed okiem
  • Atak jaskry spowodowany jest szybko wzrastającym ciśnieniem w oku i zamknięciem kąta przesączania Objawy: pogorszenie ostrości wzroku, koła tęczowe wokół źródeł światła ,ból gałki ocznej, ból głowy, nudności, wymioty
  • Urazy
    Przyczyną utraty widzenia może być uszkodzenie: samej gałki ocznej lub nerwu wzrokowego lub ośrodkowego układu nerwowego
  • Zatrucie alkoholem metylowym/etylowym
  • Zapalenie rogówki lub tęczówki Objawy: widzenie jest rozmyte łzawienie, oczy stają się czerwone i bolące.
  • Udar mózgu w wyniku wzrostu ciśnienia krwi w mózgu następuje nagła utrata ostrości widzenia. Często występuje także jednocześnie osłabienie mięśni lub paraliż, trudności w mówieniu lub utrata świadomości.
  • Migrena przez kilka minut pacjent widzi się drgające punkty, błyski i zygzaki. Zaburzenia widzenia następują z reguły w wyniku silnego bólu głowy, mogą im też towarzyszyć nudności. Pogorszenie widzenia następuje w dłuższym okresie.

W przypadku pogorszenia widzenia należy skontaktować się z okulistą a gdy pogorszenie widzenia następuje nagle, konieczna jest natychmiastowa wizyta u lekarza.

Wzrok po 40 – dlaczego widzenie się pogarsza i jak poprawić wzrok po 40?

Starzenie organizmu to w pełni naturalny proces, który dotyka wszystkich narządów znajdujących się  w ludzkim ciele. Jednym z nich są oczy, dlatego wzrok po 40 stopniowo ulega pogorszeniu. Starczowzroczność – mimo że nie jest chorobą, może utrudniać codzienne życie,  warto więc zasięgnąć porady okulisty już na początku pojawienia się problemów z widzeniem. 

Jak zmienia się wzrok po 40 roku życia? 

Pogarszający się wzrok po 40 to problem ok. 10 mln Polaków, a  za jego najczęstszą przyczynę uznaje się starczowzroczność. Prezbiopia, bo tak brzmi fachowa nazwa tego zjawiska,  powstaje w wyniku naturalnych procesów zachodzących w ludzkim organizmie.

Z wiekiem soczewka ulega zesztywnieniu oraz osłabione są zdolności akomodacji oka. Oznacza to, że narząd wzroku traci umiejętność dostosowania ostrości do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach. Ten złożony proces, pacjenci odczuwają jako pogorszenie widzenia.

Zmiany są niestety nieuchronne – nie można ich zatrzymać, nawet poprzez zdrowy styl życia, co oczywiście nie zwalnia nikogo z dbania o tzw.

higienę oczu, na którą składa się odpowiednie oświetlenie w trakcie lektury, prawidłowa odległość oczu od tekstu czy monitora lub robienie przerw w oglądaniu telewizji i czytaniu.

Wzrok po czterdziestce pogarsza się stopniowo. W pierwszym etapie starzenia soczewki, zmiany zachodzą skokowo i są najbardziej odczuwalne.  Z czasem jednak prezbiopia rozwija się już mniej gwałtownie, co dwa – trzy lata, utrata ostrości widzenia pogłębia się o ćwierć lub pół dioptrii. 

Starczowzroczność uznawana jest przez wielu za uciążliwą, ponieważ powoduje dyskomfort i przeszkadza w prostych, codziennych czynnościach np.: czytaniu gazety czy pisaniu wiadomości SMS. Często wymusza to na pacjentach odsuwanie obserwowanego przedmiotu daleko od oczu, aby mogli dostrzec jego szczegóły – np. drobny druk.

Wzrok po 40 – pierwsze objawy starczowzroczności

Pogorszenie wzroku po 40wywołuje konkretne objawy, których nie powinno się bagatelizować. Pierwsze symptomy zauważają szczególnie pacjenci z dalekowzrocznością, ponieważ w ich przypadku jednym ze sposobów radzenia sobie z wadą jest używanie akomodacji oka.

Charakterystyczne objawy w tej grupie to m.in.: konieczność zwiększania odległości z jakiej pacjent patrzy na bliski obiekt – np. trzymanie książki coraz dalej od oczu oraz  trudności w czytaniu drobnego tekstu.

U osób krótkowzrocznych z kolei, pogarszający się wzrok po 40 może sprawić, że pacjent uzna swoje dotychczasowe okulary za zbyt „mocne”. Może również zacząć czytać bez nich, mimo że wcześniej było to niemożliwe.Złudzenie poprawy widzenia w końcu jednak mija, po czym  przychodzi  moment, kiedy trzeba zdecydować się na soczewki skupiające.

Co istotne, w przypadku prezbiopii, pogorszenie wzroku następuje stopniowo – nie pojawiają się raczej nagłe objawy takie jak ból oczu, całkowity brak ostrości widzenia lub podwojony obraz. Takie dolegliwości trzeba od razu skonsultować ze specjalistą.

Jak poprawić wzrok po 40?

Osoby ze starczowzrocznością muszą pogodzić się z faktem, że pogarszający się wzrok po 40 to naturalny proces, którego nie da się odwrócić. Dzięki postępowi medycyny można jednak skutecznie skorygować prezbiopię, tak aby przywrócić pacjentom komfort widzenia.

Obecnie stosowane w okulistyce metody leczenia prezbiopii to: 

  • Laserowa korekcja wzroku – jeszcze kilka lat temu dla osiągnięcia zadowalającego efektu, okuliści stosowali monowizję. Procedura polegała na pozostawieniu w jednym oku niewielkiego „minusa” co miało pomóc w percepcji przedmiotów widzianych z bliska. Ten sposób ograniczał jednak widzenie pośrednie oraz zaburzał widzenie przestrzenne. Udoskonaloną formą laserowego leczenia starczowzroczności jest metoda PresbyMAX. Nie porównuje się tutaj jednego oka do drugiego, a wada korygowana jest do zera na obu oczach. Podczas zabiegu  rogówka modelowana jest tak, aby dać pacjentowi możliwość widzenia z bliska i z daleka, bez potrzeby korzystania z okularów.
  • Refrakcyjna wymiana soczewki – to rozwiązanie dedykowane pacjentom, którzy z różnych powodów nie mogą poddać się zabiegowi z użyciem lasera. Procedura polega na korekcji wad oka, np. zbyt płaskiej lub zbyt cienkiej rogówki, poprzez usunięcie naturalnej soczewki i zastąpienie jej sztuczną soczewką wieloogniskową.
  • Noszenie okularów – jest to najprostsza i najpopularniejsza metoda poprawy widzenia. Należy jednak pamiętać, że zamiast kupować okulary w aptece czy drogerii, bezpieczniej i efektywniej umówić się na  wizytę u optometrysty, który dobierze szkła do indywidualnych potrzeb pacjenta. Korzystanie z okularów ma jednak niedogodności – trzeba je co jakiś czas wymieniać, ponieważ wada się pogłębia, a dla niektórych jest to po prostu niewygodne. Szczególnie osoby korzystające równocześnie z okularów i aparatów słuchowych narażone są na niedogodności i upadki jednego, bądź drugiego przyrządu.

Osoby, które zaobserwowały, że ich wzrok po czterdziestce jest coraz słabszy lub mają inne problemy z widzeniem, mogą zapoznać się ze szczegółową ofertą zabiegów laserowej korekcji wzroku oferowanych przez Voigt Klinika Oka Kraków. 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*