Obrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego

Kiedy podczas badania pacjenta stwierdzam podejrzenie uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego, zazwyczaj widzę zdziwienie w oczach. Nie jest to z pewnością najbardziej znana struktura.

🙂 Czym właściwie jest obrąbek? Zacznijmy od tego, że staw biodrowy to połączenie głowy kości udowej z panewką położoną na kości miedniczej. Obrąbek stawu biodrowego przyczepia się właśnie do panewki, otaczając ją.

Często proszę pacjentów, żeby wyobrazili sobie płotek naokoło panewki, który zbudowany jest z chrząstki. Pod względem struktury możemy porównać go z łąkotkami, znajdującymi się w stawie kolanowym. 

Obrąbek pełni istotne funkcje. Po pierwsze, stanowi przedłużenie panewki, dzięki czemu głowa leży stabilniej w stawie. Ma także wpływ na dystrybucję płyny wewnątrz stawu oraz przenoszenie sił działających na biodro.

Ze względu na powyższe, znaczne uszkodzenia obrąbka mogą doprowadzać do gorszego odżywienia, przeciążenia i wcześniejszych zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego.

Warto zaznaczyć, że część zewnętrzna obrąbka, dobrze ukrwiona, ma lepsze możliwości regeneracyjne niż część wewnętrzna.

Obrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego

Po pierwsze, musimy zdać sobie sprawę, że uszkodzenia obrąbka są bardzo powszechne. Możemy powiedzieć, że są naturalnym procesem starzenia, występują nawet u 96% osób starszych.

Oczywiście większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z ich obecności, ponieważ nie powodują bólu. Nasz narząd ruchu ma wiele “małych defektów”, które pomimo że są widoczne w nowoczesnych badaniach obrazowych, nie są istotne dla naszego funkcjonowania.

Problemem są większe uszkodzenia u osób młodych, które mogą powodować naprawdę duże dolegliwości.

Możemy wymienić podstawowe dwa mechanizmy, które doprowadzają do uszkodzeń obrąbka. Pierwszy to wszelkie urazy stawu, nawet te z pozoru niegroźne.

Najczęściej mają one miejsce w czasie poślizgnięcia, czy innego nagłego i niekontrolowanego ruchu stawu biodrowego. Możemy spotkać się także z mikrourazami obrąbka, które po latach sumują się, powodując dolegliwości bólowe.

Szczególnie narażeni są tu sportowcy tj. biegacze, gimnastycy, łyżwiarze figurowi, piłkarze, a także osoby trenujące sporty walki.

Drugi mechanizm powstawania uszkodzeń obrąbka dotyczy pewnych anomalii budowy stawu. Z pewnością warto powiedzieć tu o konflikcie udowo-panewkowym. To trudno brzmiące pojęcie mówi o pewnych deformacjach kostnych, które powodują konflikt pomiędzy kością udową a panewką.

Taki stan rzeczy może doprowadzać do ucisku obrąbka i po jakimś czasie spowodować jego uszkodzenie. Podobna sytuacja może mieć miejsce w przypadku dysplazji stawu biodrowego, czyli wrodzonej wadliwej budowy stawu.

W dzisiejszych czasach wszystkie dzieci w pierwszych miesiącach życia mają przeprowadzone badanie USG stawów biodrowych. Wszystko po to, aby wykluczyć takie anomalie i w razie możliwości wprowadzić pewne działania zapobiegające deformacji.

Dawniej nie badano dzieci lub wykonywano tylko badanie manualne, dlatego wśród pacjentów starszych częściej spotykamy osoby z biodrem dysplastycznym.

Wiecie już, że uszkodzenie obrąbka współistnieje często z innymi schorzeniami stawu biodrowego tj. dysplazja czy konflikt udowo-panewkowy.

Nie możemy zapominać także o chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego, która także wtórnie doprowadza do uszkodzeń obrąbka. Z drugiej zaś strony, wielu lekarzy i naukowców uważa, że mechanizm może być odmienny.

Wg teorii pierwotne uszkodzenie obrąbka doprowadza do nieprawidłowego odżywienia stawu i innych zaburzeń, które są podstawą do rozwinięcia się choroby zwyrodnieniowej.

Jakie są najczęstsze objawy uszkodzenia obrąbka?

Podstawowy objaw to ból pachwiny pojawiający się głównie w czasie aktywności fizycznej, ale także podczas długiego siedzenia czy stania. Rzadziej ból może lokalizować się w obrębie pośladka.

Pamiętajmy, że w przypadku podrażnienia obrąbka dolegliwości rzadziej będą umiejscawiały się po bocznej stronie biodra.

Tutaj będziemy mieli częściej do czynienia z bólem pochodzącym z odcinka lędźwiowego czy ścięgien mięśni pośladkowych i kaletki krętarzowej.

Kolejny charakterystyczny objaw w przypadku uszkodzenia obrąbka to uczucie przeskakiwania głęboko w stawie, często taki przeskok jest bolesny. Może pojawiać się także uczucie zblokowania i trudność w wykonaniu ruchu.

W konsekwencji pacjent odczuwa sztywność, ograniczenie zakresu ruchu i napięcie w obrębie mięśni. Wtórnie może wystąpić także osłabienie siły mięśniowej.

Oczywiście, jeśli cierpicie z powodu bólu biodra, warto skonsultować się z fizjoterapeutą, który po wnikliwym badaniu zdecyduje o dalszej diagnostyce.

Obrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowegoBól pachwiny i uczucie przeskakiwania w stawie to jedne z najczęstszych objawów uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego

Niestety sprawa diagnostyki nie jest taka prosta. Z pewnością podstawowe badanie obrazowe stawu biodrowego, czyli RTG może pokazać pewne anomalie stawowe np. konflikt udowo-panewkowy.

Pamiętajmy, że w takim przypadku RTG powinno być wykonane w dwóch projekcjach: AP i osiowej.

Niestety RTG nie pokazuje samego obrąbka, dlatego najbardziej wartościowym badaniem jest tu rezonans magnetyczny wykonany z kontrastem, czyli tzw. artrografia MR.

Nic nie zastąpi jednak badania klinicznego, czyli takiego, które wykonuje lekarz lub fizjoterapeuta w czasie wizyty. Odpowiednia ocena stawu, testy ruchomości i testy prowokacyjne pomagają nam stwierdzić, skąd pochodzi ból pachwiny.

Na podstawie takiej oceny możemy określić jakie badania dodatkowe będą potrzebne. Pamiętajmy, że pachwina to obszar, który może skupiać dolegliwości będące wynikiem wielu schorzeń tj.

: przepuklina pachwinowa, niestabilność spojenia łonowego, złamania zmęczeniowe czy zapalenie kaletki biodrowo-grzebieniowej. Więcej na ten temat przeczytacie w moim wcześniejszym artykule.

Blokowanie stawu także nie zawsze jest wynikiem uszkodzenia obrąbka. W trakcie diagnostyki musimy wykluczyć inne patologie np. ciało wolne wewnątrz stawu. Charakterystyczne przeskakiwanie na zewnątrz stawu możecie odczuwać także z powodu konfliktu ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego lub pasma biodrowo-piszczelowego ze strukturami kostnymi.

Leczenie uszkodzeń obrąbka (resekcja lub szycie)

Staw biodrowy stanowi połączenie pomiędzy tułowiem i kończynami. Składa się z panewki kostnej, która jest umieszczona w miednicy oraz głowy kości udowej, która jest składnikiem nasady bliższej kości udowej.

Części składowe stawu są pokryte chrząstką stawową i zamknięte przez torebkę stawową. Błona maziowa w torebce stawowej produkuje płyn, który odżywia chrząstkę, wypełnia przestrzeń stawową wytłumiając siły uderzające.

Obrąbek stawowy – tak zwana „warga stawowa” w formie obrączkowej struktury, jest połączeniem części chrzęstnej z kostną w panewce.

Obrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowegoObrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego

Obrąbek stawowy jest strukturą chrzęstno-włóknistą, która pogłębia panewkę dzięki czemu przyczynia się do ochrony głowy kości udowej przed uderzeniami o kostny brzeg panewki oraz zabezpiecza pełny ruch w stawie.

Obrąbek stawowy jest strukturą wewnątrzstawową, która jest bogato unaczyniona i unerwiona co sprawia, że uszkodzenie jej powoduje dolegliwości bólowe. Najczęstszą przyczyną uszkodzenia obrąbka stawowego  jest pojedynczy uraz lub sumujące się mikrourazy powstające podczas powtarzalnych czynności sportowych.

Ponadto obrąbek ulega uszkodzeniu w przebiegu konfliktu udowo-panewkowego oraz dysplazji stawu biodrowego.

  • bóle w okolicy pachwiny
  • przeskakiwanie wewnątrz stawu
  • utykający chód
  • ograniczenie ruchomości

Diagnozę można postawić poprzez dokładny wywiad lekarski, szczegółowe badanie kliniczne oraz diagnostykę obrazową. Badaniem obrazującym uszkodzenie obrąbka stawowego jest rezonans magnetyczny z kontrastem podanym do stawu biodrowego. W pierwszym etapie stosuje się leczenie zachowawcze obejmujące leczenie przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz odpowiednio ukierunkowaną rehabilitację.

Jeżeli ten rodzaj leczenia nie przynosi zadowalającego efektu konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego, aby nie doprowadzić do pogłębienia zmian degeneracyjnych stawu, a co za tym idzie rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego. W Sport-Klinice wykonywany jest małoinwazyjny zabieg operacyjny artroskopii stawu biodrowego z zaopatrzeniem uszkodzenia obrąbka stawowego.

Pacjent po zakwalifikowaniu przez lekarza ortopedę do leczenia operacyjnego zaopatrzenia uszkodzenia obrąbka stawowego metodą artroskopii stawu biodrowego odbywa konsultację anestezjologiczną. Przyjęcie na oddział ma miejsce dzień wcześniej lub w dniu zabiegu operacyjnego.

Po przyjęciu na oddział oraz konsultacji anestezjologicznej pacjent przygotowywany jest do zabiegu a następnie zostaje przewieziony na blok operacyjny.

Zabieg artroskopii stawu biodrowego w leczeniu uszkodzenia obrąbka stawowego przeprowadzany jest w znieczuleniu przewodowym lub ogólnym.

Artroskopia stawu biodrowego to zabieg małoinwazyjny polegający na wykonaniu 2-4 niewielkich nacięć na skórze, przez które wprowadza się kamerę oraz narzędzia operacyjne do stawu.  Artroskopia stawu biodrowego to zabieg niezwykle precyzyjny, trwający zazwyczaj od godziny do dwóch.

Uszkodzenia obrąbka stawowego najczęściej polegają na jego pęknięciu lub rozdarciu. Obrąbek stawowy dzięki bogatemu ukrwieniu posiada dobre możliwości gojenia. Wykonanie odpowiednich procedur naprawczych – szycia lub stabilizacji obrąbka techniką artroskopową umożliwiają jego prawidłowe wygojenie.

W przypadku uszkodzenia nienaprawialnego, konieczne jest usunięcie uszkodzonych fragmentów obrąbka.

  • niewielkie, praktycznie niewidoczne blizny pooperacyjne
  • krótki okres rekonwalescencji
  • możliwość szybkiego powrotu do wcześniejszych aktywności

Pionizacja pacjenta po zabiegu artroskopii stawu biodrowego w leczeniu uszkodzeń obrąbka stawowego następuje już tego samego dnia, a kolejnego dnia pacjent wychodzi do domu. Pacjent w pierwszym okresie po zabiegu artroskopii stawu biodrowego porusza się za pomocą kul łokciowych z odciążaniem operowanej kończyny.

Po około 2 tygodniach od operacji usuwane są szwy. Szczególnie ważnym etapem leczenia operacyjnego uszkodzeń obrąbka stawowego metodą artroskopową jest prawidłowo ukierunkowana fizjoterapia. Pacjent po zabiegu operacyjnym podczas wypisu ze Sport-Kliniki otrzymuje indywidualne zalecenia dotyczące dalszej rehabilitacji.

Leia também:  Wyprysk pieniążkowaty – przyczyny, objawy, leczenie

Uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego

Czerwiec 17, 2018 Obrąbek stawowy – uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego

Obrąbek stawu biodrowego jest włóknisto – chrzęstną struktur ą o trójkątnym kształcie, która stanowi przedłużenie panewki stawu biodrowego. Pełni funkcję stabilizacyjną poprzez powiększenie przestrzeni stawowej (pogłębia i zwiększa powierzchnię panewki) oraz funkcję ochronną głowy kości udowej. Dzięki niemu możliwe jest skuteczniejsze rozprowadzenie płynu stawowego i właściwe odżywienie chrząstki. Ponadto obrąbek wpływa na zmniejszenie obciążenia stawu biodrowego oraz umożliwia jego pełną ruchomość. Do uszkodzenia obrąbka stawowego dochodzi w wyniku urazu (bezpośredniego lub sumujących mikrourazów) lub występujących zaburzeń anatomicznych. Zlekceważenie symptomów prowadzi do pogłębienia dysfunkcji stawu biodrowego, w tym uszkodzenia chrząstki stawowej i następczej choroby zwyrodnieniowej.

Przyczyny

Istnieją dwie głównie przyczyny uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego: zaburzenia anatomiczne (deformacje anatomiczne) oraz urazy mechaniczne (bezpośrednie lub sumowanie mikrourazów). W pierwszym przypadku zmiany anatomiczne panewki lub kości udowej doprowadzają do konfliktu udowo – panewkowego.

W wyniku tej patologii dochodzi do rozbudowy tkanki kostnej. Nadmierna wyniosłość kostna w momencie zgięcia, rotacji wewnętrznej oraz docisku powierzchni stawowych biodra, w wyniku tarcia prowadzi do niszczenia obrąbka. Do podobnych konsekwencji mogą prowadzić inne zaburzenia anatomiczne jak: dysplazja stawu biodrowego czy hipertrofia obrąbka.

W drugim przypadku na skutek jednorazowego zdarzenia, które niekoniecznie musi być przez nas kojarzone, np. nagłego skręcenia biodra, mocnego stąpnięcia w czasie biegu lub w wyniku sumujących się przeciążeń (mikrourazów), również dochodzi do niszczenia struktury obrąbka.

Uszkodzenia powstające na tle urazowym dotyczą głównie osób aktywnych fizycznie np. biegaczy długodystansowych czy piłkarzy nożnych. Duża intensywność i objętość treningów oraz brak odpowiedniej regeneracji prowadzą do przeciążeń okolicy biodra i następczego uszkadzania obrąbka. Występowanie obu przyczyn jednocześnie tzn.

zaburzeń anatomicznych wraz z występowaniem dużych przeciążeń narządu ruchu, w sposób znaczny przyspiesza rozwój dysfunkcji stawu biodrowego.

Czynniki ryzyka

Istnieje szereg czynników ryzyka, które mogą wpływać na uszkodzenie obrąbka. Ich eliminacja może w dużym stopniu zredukować problem.

  • Konflikt – udowo panewkowy
  • Hipermobilność stawów
  • Dysplazja stawu biodrowego
  • Nierównowaga mięśniowa w okolicy miednicy
  • Występowanie tzw. zespołu skrzyżowania dolnego (skrócenie zginaczy biodra, a także prostownika grzbietu w odcinku lędźwiowym oraz osłabienie brzucha i pośladków)
  • Nadmierne przodopochylenie miednicy
  • Koślawość kolan, płaskostopie
  • Przebyte choroby: jałowa martwica głowy kości udowej, zapalenie stawu biodrowego, wypadanie głowy kości udowej,
  • Otyłość
  • Powszechne błędy treningowe: zbyt duża intensywność, brak rozgrzewki, brak regeneracji
  • Dynamiczne ruchy skrętne i wyprostne stawu biodrowego

Objawy

Podstawowym objawem uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego jest ból zlokalizowany w pachwinie lub jej obrębie (najczęściej przednia strona biodra, rzadziej boczna i tylna).

Dolegliwości nasilają się podczas dłuższego stania, chodzenia lub siedzenia oraz w przypadku sportowców, podczas wzmożonej aktywności fizycznej. Ból zazwyczaj opisywany jest, jako tępy i rozlany, czasem może mieć charakter ostry (w wyniku intensywnych aktywności), z promieniowaniem do stawów kolanowych.

Ponadto mogą pojawiać się epizody blokowania lub przeskakiwania w stawie oraz ogólna sztywność. Zmniejsza się zakres ruchomości biodra, a jego funkcjonowanie zostaje ograniczone. Dolegliwości bólowe mogą powodować utykanie podczas chodu.

Symptomatyczne jest również pojawienie się objawu Trendelenburga (opadanie miednicy po stronie przeciwnej od chorego stawu), wynikającego z osłabienia mięśni odwodzących staw biodrowy (przy badaniu fizykalnym).

Rozpoznanie

Mimo specyficznych objawów, rozpoznanie uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego nastręcza wielu trudności. Schorzenie należy różnicować między innymi z: zerwaniem więzadła obłego, uszkodzeniem przywodzicieli, dyskopatią czy strzelającym biodrem. Diagnoza opiera się na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu oraz badania klinicznego.

Lekarz powinien ocenić zakres długości i siłę mięśni oraz wykonać specyficzne testy. Test zgięcia, przywiedzenia i rotacji wewnętrznej biodra może wykryć urazy części przedniej obrąbka, natomiast wyprost i rotacja zewnętrzna uszkodzenia części tylnej.

W badaniu fizykalnym dokładne określenie rozległości zmian nie jest możliwe, dlatego niezbędna jest diagnostyka obrazowa. Istotne w tym przypadku jest badanie RTG, które pozwoli na dokładniejszą ocenę stawu. Rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa mogą być pomocne w diagnozie tkanek miękkich, zlokalizowanych wokół stawu biodrowego.

Najskuteczniejszym badaniem wydaje się być artrografia rezonansu magnetycznego, która dzięki zastosowaniu kontrastu, w sposób szczegółowy uwidoczni powstające zmiany w strukturze obrąbka.

Leczenie / Fizjoterapia

Leczenie uszkodzonego obrąbka stawu biodrowego w początkowym etapie jest zachowawcze. W przypadku osób uprawiających sport niezbędne jest czasowe zaprzestanie lub ograniczenie aktywności fizycznej. Kolejno należy wdrożyć postępowanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. W tym celu stosuje się okłady z lodu oraz ogólnodostępne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np.

ibuprofen). Po opanowaniu stanu ostrego niezbędne jest włączenie odpowiedniego programu rehabilitacyjnego, którego zadaniem będzie redukcja zaburzeń biomechanicznych, poprawa zakresów ruchu w stawie oraz wyrównanie dysbalansów mięśniowych.

W tym celu stosuje się ćwiczenia wzmacniające mięśnie osłabione, zabiegi rozluźniające tkanki miękkie w obrębie biodra, terapię manualną czy stretching. Należy również pracować nad prawidłowymi wzorcami ruchowymi, aby zmniejszyć ryzyko ponownych problemów z uszkodzonym biodrem.

Szczególna uwagę należy zwrócić na terapię czynnościowej stabilizacji stawu biodrowego poprzez ćwiczenia krótkich rotatorów w pozycjach najlepszego pokrycia głowy kości udowej przez panewkę. Cały program rehabilitacyjny powinien trwać nie krócej niż 4- 6 tygodni.

Jeśli w ciągu 3 miesięcy leczenie zachowawcze nie przynosi określonych rezultatów, zalecane jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Zbyt długie zwlekanie z podjęciem decyzji może prowadzić do poważnych zmian degeneracyjnych stawu w tym zwyrodnienia. Zabieg polegający na naprawie uszkodzonej struktury, wykonuje się technika artroskopowi lub otwarta.

Do tego usuwa się współistniejące urazy, w tym korekcję anomalii kostnych. Po operacji stosuje się rehabilitację, trwającą zazwyczaj ok. 10 – 12 tygodni. Podjęcie aktywności fizycznej możliwe jest dopiero po 6 miesiącach. Należy mieć na uwadze, że czas powrotu do pełnej sprawności jest uzależniony od wielu czynników i u każdego będzie inny.

Podsumowanie

Obrąbek stawu biodrowego, mimo iż jest mało znaną strukturą naszego organizmu, pełni w nim bardzo ważną rolę. Ten chrzęstno – włóknisty pierścień wpływa na właściwe odżywienie chrząstki, poprawia stabilizacje głowy kości udowej w panewce, a także ją ochrania.

Do uszkodzenia obrąbka dochodzi w wyniku urazu (bezpośredniego lub sumujących mikrourazów) lub występujących zaburzeń anatomicznych. Podstawowym objawem dysfunkcji jest tępy ból zlokalizowany w pachwinie (lub okolicach) nasilający się podczas aktywności fizycznej lub dłuższego stania czy siedzenia.

Ból może przybierać charakter ostry i promieniować do stawów kolanowych. Może pojawić się blokowanie i przeskakiwanie w biodrze, a także odczuwalna sztywność. Rozpoznanie schorzenia opiera się na przeprowadzeniu dokładnego wywiadu oraz badaniu klinicznym wykonywanym przez lekarza specjalistę.

Wiarygodnym badaniem w tym przypadku jest artrografia rezonansu magnetycznego, która dzięki zastosowaniu kontrastu uwidacznia powstające zmiany w strukturze obrąbka. Pomocniczo stosuje się także diagnostykę obrazową jak RTG czy USG. Leczenie uszkodzeń początkowo jest zachowawcze.

Stosuje się podstawowe środki zmniejszające stan zapalny: okłady z lodu, leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz odciąża się chorą kończynę.

Następnie wprowadza się odpowiedni program rehabilitacyjny oparty na poprawie zakresu ruchu w biodrze, wzmocnieniu i uelastycznieniu odpowiednich grup mięśniowych, a także redukcji istniejących zaburzeń biomechanicznych. Jeśli terapia nie przyniesie poprawy w ciągu kilku tygodni (do 12) zalecane jest leczenie operacyjne. Zabieg polega na naprawie uszkodzonego fragmentu obrąbka oraz zlikwidowaniu uszkodzeń współistniejących. Po operacji stosuje się rehabilitację (10 – 12 tyg.), której celem jest przyspieszenie powrotu do pełnej sprawności fizycznej.

Autor:

mgr Radosław BiałyFizjoterapeuta

Uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego – przyczyny, objawy i diagnostyka | Rex Medica Warszawa

Obrąbek stawu biodrowego to trójkątna w przekroju struktura, będąca przedłużeniem stawu biodrowego. Ochrania on głowę kości udowej oraz powiększa przestrzeń stawową, przez co pełni funkcję stabilizacyjną.

W wyniki wrodzonych zaburzeń anatomicznych lub urazów dochodzić może do uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego, co objawia się przede wszystkim bólem odczuwanym w okolicy pachwiny. W diagnostyce uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego zastosowanie znajduje m.in.

rezonans magnetyczny.

Obrąbek stawowy biodra to struktura chrzęstno-włóknista o trójkątnym kształcie, stanowiąca przedłużenie panewki biodra (jest przyczepiona podstawą do jej krawędzi). Wierzchołek obrąbka jest skierowany na zewnątrz, a jego wewnętrzna część łączy się z torebką stawową. Obrąbek stawu biodrowego pełni kilka funkcji.

Zmniejsza on codzienne obciążenia biodra, jest elementem ochronnym dla głowy kości udowej. Jest niezbędnym elementem do ruchów stawu biodrowego, pełni również funkcję stabilizacyjną.

Oprócz tego, obrąbek stawowy biodra pozwala na lepsze rozprowadzanie płynu stawowego, co pozwala powierzchniom chrzęstnym na prawidłowe funkcjonowanie.

Leia também:  Jak zwiększyć odporność – sposoby na to jak wzmocnić organizm

Uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego – przyczyny

Uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego może być efektem wrodzonych zaburzeń anatomicznych biodra albo urazu mechanicznego (nagłego lub powtarzających się mikrouszkodzeń). W grupie zaburzeń anatomicznych wywołujących uszkodzenie obrąbka stawowego biodra znajduje się:

  • konflikt udowo-panewkowy,
  • dysplazja stawu biodrowego,
  • hipertrofia obrąbka.

Jeżeli chodzi o urazy mechaniczne, może do nich dojść np.

podczas nagłego skręcenia biodra w trakcie upadku ale również powtarzających się mikrouszkodzeń pojawiających się w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, który nie jest zakończony odpowiednią regeneracją. Prowadzi to do przeciążeń stawu biodrowego oraz stopniowego uszkadzania obrąbka. Narażeni na to są m.in. biegacze oraz piłkarze.

Obrąbek stawowy biodra – objawy uszkodzenia

Głównym objawem uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego jest zlokalizowany w pachwinie ból – najczęściej w przedniej stronie biodra, rzadziej z boku lub z tyłu. Ból nasilać się może podczas długiego siedzenia, chodzenia lub stania, a w przypadku sportowców – również podczas treningu.

Z czasem ból staje się coraz ostrzejszy i bardziej intensywny, może promieniować do stawów kolanowych, pojawiać się mogą sztywność stawu biodrowego oraz ograniczenie jego ruchomości. Dość charakterystyczne dla uszkodzeń obrąbka stawu biodrowego jest także występowanie tzw.

objawu Trendelenburga, czyli opadanie miednicy po przeciwnej stronie chorego stawu, spowodowane osłabieniem mięśni.

Uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego – diagnostyka

Uszkodzenie obrąbka stawowego biodra bywa dość trudne w diagnostyce – bardzo podobne objawy dawać może bowiem m.in. zespół strzelającego biodra, uszkodzenie przywodzicieli czy zerwanie więzadła obłego. Diagnostyka obejmuje m.in.

szczegółowy wywiad lekarski oraz badania kliniczne, na które składają siętesty zgięcia, przywiedzenia i rotacji wewnętrznej biodra oraz testy wyprostu oraz rotacji zewnętrznej biodra.

Badania fizykalne muszą być jednak uzupełnione o określone badania obrazowe.

Na ocenę tkanek kostnych stawu pozwala RTG. Kompleksowe, bardzo precyzyjne zobrazowanie tkanek miękkich stawu biodrowego umożliwia z kolei rezonans magnetyczny, w tym w szczególności artrografia biodra z kontrastem, doskonała do obrazowania tkanek chrzęstnych, co pozwala na dokładne uwidocznienie zmian patologicznych zachodzących w strukturze obrąbka.

Szczegółowa diagnostyka jest niezbędna, by dobrać odpowiednie metody leczenia uszkodzenia obrąbka stawu biodrowego. Początkowo stosuje się leczenie zachowawcze – czasowe ograniczenie lub zaprzestanie aktywności fizycznej, zimne okłady, przyjmowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.

Konieczna jest także odpowiednia rehabilitacja. Jeżeli w ciągu około 3 miesięcy nie następuje poprawa, zalecane jest wykonanie operacji. W trakcie zabiegu lekarz naprawia uszkodzone struktury obrąbka i usuwa współistniejące urazy. Po operacji pacjent przechodzi około 12-tygodniową rehabilitację.

W naszej klinice RexMedica Sport w Warszawie wykonać można rezonans magnetyczny stawu biodrowego (również z kontrastem), niezbędny w diagnostyce uszkodzeń obrąbka. Wszystkie osoby wymagające tego typu specjalistycznej pomocy zachęcamy do kontaktu ->https://www.rexmedicasport.pl/kontakt/.

Biblioteka Zdrowia

W górnej części obrąbek łączy się bezpośrednio ze ścięgnem głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. 50% włókien przyczepu tego mięśnia wnika w obrąbek, pozostała część przyczepia się do guzka nadpanewkowego łopatki. Takie wzajemne przenikanie się włókien sprzyja równoczesnemu uszkodzeniu mięśnia i obrąbka.

Duża częstotliwość uszkodzeń górnej części obrąbka wynika także ze słabego ukrwienia tego rejonu. Naczynia krwionośne przedostają się tylko do jego obwodowych części połączonych z torebką stawową, stwarzając gorsze warunki do gojenia się. Górna część obrąbka jest bardziej luźna i elastyczna, co dodatkowo predysponuje do uszkodzeń.

Część dolna jest mocniejsza i silniej związana z panewką.

Najczęstszym uszkodzeniem obrąbka jest SLAP (z angielskiego: Superior Lambrum Anterior to Posterior). Jest to uszkodzenie górnej części obrąbka panewki stawu ramiennego i ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Dochodzi do niego głównie u osób aktywnych fizycznie i sportowców wykonujących rzuty oraz uderzenia nad poziomem linii barków.

Uraz powstaje najczęściej poprzez kompresję przy upadku na wyciągniętą rękę lub wielokrotnego powtarzania czynności z uniesionymi ramionami. Może być powiązany z niestabilnością stawu ramiennego oraz uszkodzeniem mięśni stożka rotatorów.

Najskuteczniejszy w diagnozowaniu jest rezonans magnetyczny, rutynowo wykonywane są zdjęcia RTG oraz przeprowadzane testy kliniczne.

Ze względu na rozległość uszkodzenia możemy podzielić SLAP na 4 typy:

  • I – zwyrodnienie lub wystrzępienie obrąbka stawowego; brak cech niestabilności stawu
  • II – oderwanie od panewki górnej części obrąbka (najczęściej spotykane)
  • III – uszkodzenie z pozostawieniem części obrąbka i mięśnia przyłączoną do panewki
  • IV – rozerwanie mięśnia dwugłowego ramienia, który ulega oderwaniu wraz z obrąbkiem

Objawy uszkodzenia obrąbka stawowego

Główne objawy uszkodzenia obrąbka to:

  • ból w okolicy barku z trudną do określenia lokalizacją
  • ból związany z ruchem powyżej linii barków
  • ból przy leżeniu na chorym boku
  • ból połączony z utratą kontroli kończyny w skrajnym ułożeniu (maksymalna rotacja zewnętrzna z odwiedzeniem) – często używane jest ang. określenie dead arm syndrome
  • zacinanie się stawu
  • uczucie przeskakiwania
  • zgrzytanie w okolicy barku
  • niestabilność stawu

Leczenie uszkodzenia obrąbka stawowego

Leczenie zachowawcze w większości przypadków jest nieskuteczne. Leczenie operacyjne uzależnione jest od stopnia uszkodzenia. W przypadku uszkodzenia typu I i III wykonuje się czyszczenie wystrzępionych części obrąbka bez konieczności ich szycia. Operacja II typu polega na zszyciu i przymocowaniu danego fragmentu za pomocą kotwic.

Leczenie IV typu uzależnione jest od rozległości uszkodzenia mięśnia dwugłowego i może polegać na usunięciu uszkodzonej części mięśnia i doczepieniu obrąbka, szyciu mięśnia oraz doczepieniu obrąbka lub szyciu mięśnia, czyszczeniu oderwanych fragmentów, tendonezie ścięgna mięśnia dwugłowego – wycięciu ścięgna i zmianie jego przyczepu na kość ramienną.

Postępowanie rehabilitacyjne zależy od rodzaju zabiegu. W stopniu I i III działania są bardziej dynamiczne. W przypadku występowania współuszkodzeń stożka rotatorów i niestabilności stawu dokonywana jest modyfikacja programów usprawniania.

Przez pierwsze kilka dni ręka powinna być umieszczona w specjalnej łusce. Bierne i wspomagane ćwiczenia wprowadzane są bezpośrednio po operacji.

Pełen bierny zakres ruchu chory uzyskuje 10-14 dni po zabiegu, a po 7-10 tygodniach może powrócić on do aktywności sportowej.

Rehabilitacja po operacji SLAP w stopniu II wymaga więcej uwagi i ostrożności. Postępowanie uzależnione jest od miejsca uszkodzenia i ilości zastosowanych kotwic (im więcej, tym program jest wolniejszy).

W czasie pierwszych 4 tygodni kończyna umieszczona jest w specjalnej łusce, a na noc w ortezie. Pełny zakres ruchu chory odzyskuje w ciągu 8-12 tyg.

Powrót do aktywności, w których bark narażony jest na urazy możliwy jest po 6 miesiącach, a start w zawodach po 9-12 miesiącach.

Po operacji SLAP typu IV rehabilitacja jest podobna do stopnia II.

Rokowanie i powikłania uszkodzenia obrąbka stawowego

Prawidłowo przeprowadzona rehabilitacja po zabiegu operacyjnym warunkuje możliwość powrotu do pełnej sprawności.

  • Dega W. red. Tom. II wyd. 4. Warszawa: PZWL;1996
  • Nowotny J. red. Podstawy fizjoterapii cz. 3: wybrane metody fizjoterapii. Kraków: Kasper 2005
  • Lewit K. Leczenie manualne zaburzeń czynności narządu ruchu. Warszawa: PZWL; 1984
  • Nowotny J. Edukacja i reedukacja ruchowa. Kraków: Kasper; 2003
  • Copeland S. Operative shoulder surgery. New York: Churchill-Livingstone; 1995
  • Nowotny J. Zarys rehabilitacji w dysfunkcjach narządu ruchu. Katowice: AWF;2000
  • McFarland E. Examination of the shoulder: the complete guide. New York: Thieme; 2005
  • Ellenbecker T. Shoulder rehabilitation: non- operative treatment. New York: Thieme;2006
  • Dziak A. Zasady diagnostyki zespołu bolesnego barku. Kraków: Medicina Sportiva;2003
  • Ciechomski J. Materiały szkoleniowe kursu: Współczesne metody diagnozy i leczenia tkanek miękkich. Sosnowiec; 2008/2009
  • Dziak A. Taymara S. Bolesny bark. Kraków: Kasper; 1998
  • www.shoulderdoc.co.uk
  • www.sportsinjuryclinic.net
  • www.stoneclinic.com
  • www.bolesnybark.pl
  • www.fizjoplaner.pl
  • www.fizjoklinika.com
  • www.orthofit.com.pl
  • www.osteoklinika.eu
  • www.sport-med.pl

Uszkodzenie obrąbka

Obrąbek w stawie biodrowym to struktura znajdująca się na brzegu panewki. Ma kształt podkowy/półksiężyca i dzięki temu zwiększa powierzchnię przylegania głowy kości udowej i panewki stawu biodrowego. Główną rolą obrąbka jest stabilizacja biodra w czasie ruchów, przez co uzyskuje się efekt ochronny.

Kiedy obrąbek się uszkadza?

Uszkodzenie obrąbka może dotyczyć pacjentów w każdym wieku, jednak najczęściej dotyczy osób młodych i aktywnych. Bardziej narażone są osoby, które w dzieciństwie leczone były z powodu dysplazji stawów biodrowych.

Obrąbek bardzo często ulega uszkodzeniu w przypadku zwichnięcia biodra. Niekiedy do uszkodzenia obrąbka może prowadzić błahy uraz, który jest bagatelizowany.

Leia também:  Kleszcze – jakie przenoszą choroby?

Do uszkodzeń obrąbka może dochodzić również w związku z postępującymi zmianami w jego strukturze i wówczas mówimy o uszkodzeniu zwyrodnieniowym.

Objawy uszkodzenia obrąbka

Do najczęstszych objawów uszkodzenia obrąbka zaliczamy:

  • ból okolicy biodra
  • ból pachwiny
  • uczucie przeskakiwania w biodrze

Diagnostyka

W przypadku podejrzenia uszkodzenia obrąbka najczęściej wymagane jest wykonanie badania MR kolana. Badanie to umożliwia poznanie morfologii uszkodzenia oraz właściwe zaplanowanie leczenia.

Zdjęcia rtg wykonywane są w celu oceny innych uszkodzeń, które współistnieją z uszkodzeniem obrąbka.

Leczenie

Leczenie uszkodzenia obrąbka zależy od typu uszkodzenia, wieku i stanu ogólnego pacjenta, poziomu aktywności fizycznej pacjenta oraz uszkodzeń towarzyszących.

  • leczenie nieoperacyjne – polega na zastosowaniu leków przeciwzapalnych oraz odpowiednich ćwiczeń pod okiem fizjoterapeuty. Niekiedy stosujemy iniekcje z leków, które wspomagają proces leczenia.
  • leczenie operacyjne – artroskopia stawu biodrowego, czyli małoinwazyjny sposób operacji. Podczas artroskopii istnieje możliwość naprawy uszkodzonego obrąbka, jego usunięcie lub rekonstrukcja.

Artroskopia biodra.

Po artroskopii biodra

Po operacji pacjent porusza się w asekuracji kul łokciowych, zazwyczaj przez okres od 2 do 6 tygodni, w zależności od zastosowanej procedury. Pobyt w szpitalu trwa 1 dzień. Rehabilitacja rozpoczyna się następnego dnia po operacji i trwa od 1 do 9 miesięcy.

Konflikt udowo-panewkowy – objawy, przyczyny i leczenie

Staw biodrowy jest stawem kulistym, składającym się z głowy kości udowej oraz panewki znajdującej się na kości miedniczej (część kości biodrowej, łonowej i kulszowej), które są pokryte mocnym, śliskim materiałem zwanym chrząstką stawową. Pozwala ona powierzchniom stawowym gładko przesuwać się względem siebie podczas ruchu bioder.

Układ anatomiczny stawu biodrowego pozwala kończynie dolnej zginać się, prostować i odwodzić, a także wykonywać rotacje wewnętrzne i zewnętrzne. Ważnym elementem stawu jest obrąbek stawowy, który otacza zewnętrzną krawędź panewki, pogłębiając panewkę. Dzięki temu staw ten jest bardziej stabilny, wstrząsy są amortyzowane, a jednocześnie daje pewną elastyczność.

Staw biodrowy jest otoczony torebką stawową z płynem maziowym, składającą się z więzadeł. Bardzo ważną rolę pełnią mięśnie obejmujące staw, które składają się z kilku przeciwstawnych grup równoważących swoje działanie.

Zatem jeśli jedna z tych grup staje się dominująca, staw biodrowy może tracić swoje właściwe ustawienie, wywołując problem, jakim jest konflikt udowo-panewkowy (to jedna z teorii tłumaczących przyczyny FAI).

Przyczyny konfliktu udowo-panewkowego

Istnieje wiele przyczyn dolegliwości bólowych stawu biodrowego, a jedną z nich jest konflikt udowo-panewkowy (FAI).

Problem ten został po raz pierwszy opisany w 2003 roku, jako powtarzający się stan nieprawidłowego kontaktu panewki z głową kości udowej, mogący prowadzić do zmian degeneracyjnych i uszkodzeń chrząstki stawowej oraz obrąbka.

Konflikt udowo-panewkowy jest spowodowany nieprawidłowym wzrostem kości, który może wystąpić w obrębie głowy kości udowej, panewki lub obu na raz. Konflikt typu Cam występuje, gdy kostna deformacja pojawia się na granicy szyjki i głowy kości udowej.

Ta guzowatość może przeszkadzać pełnemu obrotowi głowy kości udowej w panewce lub ocierać o obrąbek i chrząstkę znajdującą się wewnątrz stawu biodrowego, powodując jej uszkodzenie. Statystyki podają, że Cam najczęściej występuje u młodych mężczyzn, znacznie rzadziej u kobiet.

Konflikt typu Pincer występuje, gdy kostna deformacja wyrasta na krawędzi panewki. Wypukła guzowatość tworzy nawis pogłębiając w niektórych miejscach panewkę, co ogranicza obracanie się głowy kości udowej w panewce lub uszkadza obrąbek stawowy. Pincer najczęściej występuje u kobiet w średnim wieku. Jednak wiele osób ma konflikt mieszany, czyli współistnieje typ Cam i Pincer.

Pacjenci z konfliktem udowo-panewkowym, zgłaszając się do ortopedy, często negują uraz. Są to na ogół osoby młode, aktywne fizycznie, u których dolegliwości bólowe pojawiły się dopiero w wyniku zmiany dyscypliny sportu lub wprowadzenia specjalistycznych ćwiczeń podrażniających okolicę pachwiny.

Warto też podkreślić, że istnieje ścisły związek pomiędzy konfliktem udowo-panewkowym a chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego. Gdy głowa kości udowej i panewka nie pasują do siebie prawidłowo, chrząstka stawowa pokrywająca ich powierzchnię może podlegać nadmiernemu tarciu.

Dochodzi do dużego zużywa chrząstki, a z czasem, do jej uszkodzenia.

Jakie są objawy konfliktu udowo-panewkowego

Objawy konfliktu mogą się różnić u poszczególnych osób, ale zwykle pojawiają się stopniowo i nasilają po kilku tygodniach lub miesiącach.

Typowym objawem jest ból stawu biodrowego połączony ze zmniejszonym zakresem ruchu w stawie, szczególnie podczas obracania bioder do wewnątrz (rotacji wewnętrznej).

Czasem pacjenci opisują to jako ostry ból w pachwinie przy kucaniu lub wykonywaniu ruchów skrętnych kończyną dolną. Dolegliwości te na ogół nie są stałe, pojawiają się i zanikają.

W przypadku konfliktu udowo-panewkowego, bardzo charakterystycznym objawem jest nagły kłujący ból podczas wsiadania i wysiadania z samochodu, a także wstawania z krzesła, szczególnie po dłuższym siedzeniu. Czasami staw biodrowy może przeskakiwać lub częściowo się blokować z powodu uszkodzeń obrąbka.

Niektóre osoby zgłaszają uczucie tępego bólu po długim spacerze, który staje się na tyle silny, że utrudnia chodzenie. Ma się wrażenie ciągnięcia nogi za sobą.

Bardzo charakterystycznym objawem jest sztywność wokół bioder, zmniejszająca zakresu ruchu bioder, mogąca też zmienić naturalny chód osoby podczas wchodzenia po schodach.

Osoby starsze mogą odczuwać zmniejszoną siłę mięśni wokół bioder, wpływającą na utratę równowagi.

Jak zdiagnozować konflikt udowo-panewkowy?

Opisane powyżej objawy są na tyle charakterystyczne, że często pacjenci sami dokonują tego pierwszego rozpoznania. Natomiast należy pamiętać, że właściwej diagnostyki może dokonać jedynie ortopeda lub fizjoterapeuta.

Diagnostyka rozpoczyna się od wywiadu z pacjentem, w celu ustalenia ewentualnych wcześniejszych urazów lub operacji, a także od kiedy są objawy, jak się zaczęły i jakie ruchy powodują ból.

Następnie lekarz przeprowadza badanie fizykalne – trzy podstawowe testy, podczas których będzie próbował wywołać ból w biodrze, a także zaobserwować ograniczenia w zakresie ruchu bioder.

Test FADIR (zgięcie, przywiedzenie i rotacja wewnętrzna) – pacjent leży na plecach, lekarz podnosi kończynę dolną, aby kolano i biodro były zgięte pod kątem 90 stopni, następnie rotuje kolano wewnętrznie i przywodzi.

Test FABER (zgięcie, odwiedzenie i rotacja zewnętrzna) – pacjent leży na plecach, lekarz odwodzi kolano badanej kończyny, ze stopą położoną na nodze spoczywającej.

Test tylnego konfliktu – pacjent leży na plecach ze stawem biodrowym umieszczonym na brzegu łóżka, lekarz odwodzi, a następnie wykonuje rotację zewnętrzną. W diagnostyce konfliktu udowo-panewkowego ważną rolę pełni obrazowanie.

Zdjęcie rentgenowskie może jednoznacznie potwierdzić schorzenie, pokazując kostne deformacje na kości udowej lub/i w rejonie panewki.

Ważnym badaniem może być również rezonans magnetyczny artro (z podaniem kontrastu dostawowo), który może pokazać ewentualne uszkodzenia obrąbka stawowego.

Leczenie konfliktu udowo-panewkowego

Podstawą leczenia konfliktu jest leczenie niechirurgiczne, które w ostatnich latach zyskało na znaczeniu.

Pacjentom zaleca się modyfikację aktywności fizycznej, ze szczególnym uwzględnieniem unikania skrajnych ruchów w stawie biodrowym, aby nie doprowadzać do działań, które nasilają objawy.

Bardzo ważne jest, aby skontaktować się z fizjoterapeutą, który pomoże wzmocnić mięśnie wokół biodra i zmieni biomechanikę ruchu w stawie biodrowym.

Jeśli odpoczynek i fizjoterapia nie pomogą, lekarz może zalecić przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub podać osocze bogatopłytkowe (PRP), zastrzyki z komórek macierzystych. Dla wielu pacjentów prowadzących aktywny tryb życia, rezygnacja ze sportu wyczynowego lub nawet jego modyfikacja często nie wchodzi w grę. Dla nich jedyną formą leczenia jest interwencja chirurgiczna.

Rodzaj wykonanego zabiegu będzie zależeć od tego, co powoduje konflikt udowo-panewkowy i jaki rodzaj uszkodzenia tkanki miękkiej wystąpił. Jednym z nich jest osteochon.droplastyka ze zwichnięciem stawu, którego zaletą jest dobry wgląd w cały brzeg panewki oraz możliwość jednoczesnej rekonstrukcji uszkodzonego obrąbka.

Innym rodzajem jest osteochon.droplastyka bez zwichnięcia stawu, z małoinwazyjnym dojściem przednim, co daje niską traumatyzację mięśni i szybki powrót do sprawności. Alternatywą dla zabiegów otwartych jest artroskopia stawu biodrowego, metoda małoinwazyjna z krótszym okresem pooperacyjnym i możliwością wcześniejszej rehabilitacji.

Podczas operacji usuwa się tkanki kostne, które przyczyniają się do konfliktu udowo-panewkowego i regeneruje się uszkodzone części obrąbka stawowego. W większości przypadków zabieg chirurgiczny zmniejsza ból i poprawia funkcjonalność stawu biodrowego.

Operacja jest zwykle mniej skuteczna, gdy pacjent ma objawy artrozy stawu biodrowego lub jest w starszym wieku.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*