Nowotwory piersi – jak rozpoznać łagodne i złośliwe zmiany w piersiach?

Begin typing your search above and press return to search. Press Esc to cancel.

Od 1985 roku na całym świecie obchodzimy w październiku Miesiąc Świadomości Raka Piersi, czyli
tzw. „ Różowy październik”, (ang. Breast Cancer Awareness Month). W tym szczególnym okresie podejmujemy tematy związane z profilaktyką, diagnostyką oraz nowoczesnym leczeniem nowotworów piersi.

W ramach kampanii, 15 października przypada Europejski Dzień Walki z Rakiem Piersi, którego symbolem jest różowa wstążka.
Rak piersi to najczęstszy nowotwór u kobiet. Rocznie w Polsce notuje się około 19000 nowych zachorowań, z czego około 30% kobiet umiera.

Na świecie co roku raka piersi rozpoznaje się u blisko

1,7 miliona kobiet, a ponad 500 tysięcy umiera z tego powodu. Dziś rozmawiamy z dr n.med. Markiem Rodzeniem o tym, kiedy kobiety są bardziej narażone na zachorowanie, jak przebiega diagnostyka nowotworu raka piersi oraz, czy każda zmiana w piersi jest złośliwa.

Co składa się na badania profilaktyczne? Jak często kobiety powinny je wykonywać?

Badanie profilaktyczne to :

  • samobadanie piersi i dołów pachowych co miesiąc w 3-5 dniu po miesiączce,
  • USG piersi raz do roku,
  • mammografia co 2 lata u kobiet w wieku 50-69 lat.

Czy w Polsce nowotwory piersi występują często? Czy odbiegamy od trendu światowego?

Rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem u kobiet na świecie (25%) i najczęstszą przyczyną zgonu (14%), a chore na raka piersi stanowią 36% kobiet żyjących z nowotworami. W Polsce rak piersi stanowi 23 % nowych zachorowań na nowotwory i 13 % zgonów.

Czy to prawda, że nowotwory piersi dotyczą tylko starszych kobiet?

Nowotwory piersi u kobiet występują w każdym wieku. Najczęściej chorują kobiety między 45 a 69 rokiem życia. W grupie wieku 50 – 69 lat wykazano ponad 60% wszystkich zachorowań na nowotwory piersi.

Liczba zgonów z powodu raka piersi wzrasta po 45 roku życia, a w przedziale wiekowym 50-79 lat jest stała. Wskaźnik 5 letnich przeżyć w Polsce wynosi 77,2%, w Europie 79%.

Należy pamiętać, że na raka piersi chorują także kobiety w ciąży i mężczyźni.

Czy Pacjentka może czuć się bezpiecznie jeśli w jej rodzinie nie było przypadków nowotworów piersi? Czy ryzyko rośnie kiedy chorowała np. mama/ babcia/ siostra?

Brak zachorowań na raka piersi w rodzinie nie powoduje automatycznie, że dana kobieta nie zachoruje na raka piersi. Jednak ryzyko zachorowania jest mniejsze. Czynniki ryzyka zachorowania, które powodują wzrost zachorowania, to obecność mutacji genu BRCA1 na długim ramieniu chromosomu 17 lub BRCA2 na długim ramieniu chromosomu 13.

Inne czynniki to: palenie papierosów do 44 roku życia, palenie papierosów przez matkę w czasie ciąży, hormonoterpia zastępcza u kobiet po menopauzie, hormonalne leki antykoncepcyjne, wcześniejsze zmiany łagodne w piersi, wysoki status społeczno – ekonomiczny, duża masa urodzeniowa  – większa niż 4000g, późny wiek menopauzy, wczesny wiek pierwszej miesiączki, wiek pierwszej donoszonej ciąży (im wcześniej tym mniejsze ryzyko, im później tym większe ryzyko), wiek pacjentki (im starszy wiek tym ryzyko większe), promieniowanie jonizacyjne, styl życia – spożywanie nadmiernych ilości tłuszczu i nadwaga zwiększa ryzyko zachorowania.

Ryzyko zachorowania na raka piersi wzrasta 2 – krotnie w przypadku wystąpienia nowotworu piersi u najbliższych krewnych ( matka, siostra) i 3 – krotnie, jeżeli chorobę rozpoznano u dwóch najbliższych krewnych.

Czy każda zmiana jest złośliwa i wymaga interwencji chirurgicznej?

Nie każda zmiana w piersi jest złośliwa. Najczęściej spotykane są torbiele, które są zmianami łagodnymi – Birads 2.

Inne to tłuszczaki, gruczolakowłókniaki, węzły chłonne wewnątrzpiersiowe, typowe łagodne mikrozwapnienia, skupiska jednorodnych mikrozwapnień to również zmiany łagodne – Birads 3.

Zmiany podejrzane są często nieostro odgraniczone – to guzki spikularne, polimorficzne mikrozwapnienia , niejednorodne mikrozwapnienia.

Nowotwory piersi – jak rozpoznać łagodne i złośliwe zmiany w piersiach?

  • – BAC  – biospja asiracyjna cienkoigłowa – pozwala uzyskać jedynie zawiesinę komórek w płynie tkankowym i potwierdzić obecność komórek nowotworowych, nie pozwala ocenić zróżnicowania raka i ocenić stanu receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER2,
  • – BAG – biopsja aspiracyjna gruboigłowa –  pozwala ocenić zróżnicowanie raka, stan receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER2, określić typ histologiczny nowotworu,
  • – VACB – biopsja mammotomiczna –  zastosowanie jak BAG,
  • – wycinek z guza w przypadku owrzodzenia skóry piersi, raka zapalnego lub zmian w obrębie brodawki sutkowej.

Co powinno zaniepokoić pacjentkę w przypadku podejrzenia raka piersi?

  1. – obecność guza piersi
  2. – powiększenie węzłów chłonnych w dole pachowym po stronie guza
  3. – zaciągnięcie skóry nad guzem piersi
  4. – obrzęk skóry piersi
  5. – skórka pomarańczy na piersi (rak zapalny)
  6. – zaczerwienienie skóry piersi (rak zapalny)
  7. – zmiany w obrębie brodawki sutkowej ( wyciek z brodawki, wciągnięcie brodawki, wykwity na brodawce)

Artykuł powstał przy współpracy z dr n. med. Markiem Rodzeniem 

Rak piersi – które zmiany w piersi powinny zaniepokoić?

Rak piersi to jeden z najczęściej występujących nowotworów u kobiet. Nie każda zmiana w piersi jest złośliwym guzem – zdecydowana większość to niegroźne torbiele. Każdy guzek powinien być jednak dokładnie zdiagnozowany. Wczesne rozpoznanie raka piersi jest jednym z najistotniejszych czynników rokowniczych.

Rak piersi to nowotwór złośliwy, na który co roku zapada na świecie ponad dwa miliony kobiet. Zdecydowana większość przypadków raka piersi to nowotwory rozwijające się w efekcie sporadycznych mutacji, których powstaniu sprzyja oddziaływanie rozmaitych czynników ryzyka.

Jedynie kilka procent diagnozowanych przypadków raka piersi rozwija się u kobiet z mutacją genów BRCA1 i BRCA2. Geny te należą do genów supresorowych, co oznacza, że regulują prawidłowy przebieg podziałów komórkowych, hamując niekontrolowane podziały komórek.

W efekcie mutacji genów BRCA możliwe są niekontrolowane podziały komórkowe, co prowadzić może do rozwoju nowotworu złośliwego. Mutacje genów BRCA1 i BRCA2 zwiększają ryzyko rozwoju nie tylko raka piersi, ale także raka jajnika.

W rozwoju raka piersi mogą mieć udział także mutacje w innych genach (CHEK, ATP, TP3 czy BRIP1).

U przeważającej liczby kobiet rak piersi rozwija się w efekcie mutacji nie dziedziczonych, a pojawiających się spontanicznie w różnych okresach życia. Czynniki sprzyjające rozwojowi takich mutacji to przede wszystkim:

  • wiek powyżej 35 roku życia, ze szczytem zachorowań u kobiet w wieku 50 – 70 lat,
  • otyłość,
  • brak regularnej aktywności fizycznej,
  • dieta obfitująca w czerwone mięso i soję,
  • stosowanie antykoncepcji hormonalnej oraz hormonalnej terapii zastępczej,
  • wczesne wystąpienie pierwszej miesiączki oraz późne wystąpienie menopauzy (po 55 roku życia),
  • palenie papierosów i spożywanie alkoholu,
  • zajście w pierwszą ciążę po 30 roku życia,
  • gęstsza tkanka piersiowa, w której tkanka łączna, gruczołowa i przewody mleczne przeważają nad tkanką tłuszczową,
  • ekspozycja na promieniowanie jonizujące.

Rodzaje guzów piersi – nie wszystkie są groźne

Każde zgrubienie i guzek wykryty w piersi wymaga dalszej diagnostyki w celu określenia jego typu i charakteru. Często kobiety wyczuwają w piersiach nietypowe zmiany, takie jak torbiele.

Czy to rak? W większości przypadków zmiany wykrywane przez kobiety w samobadaniu są łagodne, zwykle spowodowane zaburzeniami stężenia hormonów (więcej estrogenów niż progesteronu). Mogą powstać w jednym fragmencie lub w całej piersi.

Najczęściej są to masy stałe, trójwymiarowe, o wyraźnym kulistym kształcie i regularnym obwodzie. Niegroźne rodzaje guzków w piersiach to:

Nazywa się je także cystami. Występują najczęściej i mogą dotyczyć nawet połowy kobiet między 30. a 40. rokiem życia. Ich przyczyną są zaburzenia endokrynologiczne, związane z wpływem hormonów na tkankę gruczołu sutkowego (prolaktyny, insuliny, androgenów i hormonów tarczycy).

W dotyku są gładkie, przesuwalne względem podłoża i niezbyt twarde, przypominają pęcherzyk wypełniony płynem. Nie są duże, ale mogą być łatwo wyczuwalne palpacyjnie przez osoby, które nie są wyszkolone w zakresie samobadania piersi.

Często pojawiają się nagle i szybko rosną – to stanowi o najważniejszej różnicy między torbielami w piersiach a rakiem. Ich rozmiar nie ma wpływu na rokowanie, jednak duże torbiele mogą sprawiać dolegliwości bólowe.

Te rodzaje guzów na piersiach, mimo że są nieagresywne, wymagają potwierdzenia histopatologicznego oraz dalszej obserwacji pod kontrolą USG i mammografii. Torbiel można nakłuć i ściągnąć z niej płyn lub usunąć chirurgicznie.

Leia também:  Gromadzenie wody w organizmie

Dotyczą głównie kobiet przed 30. rokiem życia. Ich przyczyną jest nadmierny rozrost tkanki gruczołowej piersi. Są zmianami gładkimi, twardymi, o wyraźnie zaznaczonej granicy Mają gumowatą konsystencję. Umiejscowione są zwykle w okolicy brodawki.

W jednej piersi może powstać kilka gruczolakowłókniaków jednocześnie o różnej wielkości. Niekiedy mogą spowodować zniekształcenia sutka. Ryzyko zezłośliwienia tego rodzaju guzków na piersiach jest niewielkie, jednak ich pojawienie się zawsze wymaga konsultacji lekarskiej, wykonania diagnostycznych badań obrazowych oraz dalszej obserwacji.

Lekarze uważają, że powinno się je usuwać, aby zapobiegać ich wzrostowi.

  • Brodawczaki wewnątrzprzewodowe

Pojawiają się u kobiet przed 50. rokiem życia. Ich charakterystycznym objawem jest wydzielina z brodawki sutkowej o charakterze krwistym lub surowiczym. Ryzyko zezłośliwienia jest większe, niż w przypadku pozostałych zmian.

Pierś zbudowana jest z tkanki tłuszczowej i gruczołowej podzielonej na 15–20 płatów (zrazików). W każdym z nich znajduje się przewód mleczny odpowiedzialny za produkcję mleka. Zmiany mogą pojawić się zarówno w zrazikach, jak i w przewodach.

Guz, który jest rakiem piersi, najczęściej jest twardy, nieprzesuwalny, o nieregularnym kształcie. Nie ma także wyraźnie zaznaczonej granicy. Mogą towarzyszyć mu wyciek z brodawki, owrzodzenie skóry piersi, wciągnięcie brodawki, świąd skóry.

Najczęściej występujące rodzaje raka piersi ze względu na umiejscowienie to:

  • Rak wewnątrzzrazikowy – stanowi 15 proc. wszystkich nowotworów piersi. Może ograniczać się tylko do komórek gruczołowych lub naciekać na tkankę tłuszczową i układ limfatyczny, a stamtąd drogą krwi dawać przerzuty na inne narządy;
  • Rak wewnątrzprzewodowy – ten typ nowotworu stanowi 80 proc. wszystkich przypadków raka. Ogranicza się do przewodów mlecznych, ale ma tendencję do tworzenia przerzutów na inne narządy;
  • Rak zapalny – jest to rzadki, ale bardzo agresywny rodzaj raka, najczęściej wykrywany w ostatnim stadium, kiedy szansa na wyleczenie jest niewielka. Obejmuje również skórę piersi, która jest zaczerwieniona, a jej faktura przypomina skórkę pomarańczy;
  • Rak śluzowy – umiejscowiony jest w komórkach, które produkują śluz. Jego granice są wyraźnie oddzielone od pozostałych tkanek. Daje dobre rokowania.

Nowotwór może być inwazyjny, czyli taki, który przemieszcza się do innych tkanek ciała, lub nieinwazyjny (in situ), który ogranicza się tylko do tkanki gruczołowej lub przewodów mlecznych. Drugi rodzaj guzów w piersiach daje chorej większe szanse na wyzdrowienie.

Objawy raka piersi

Objawy sugerujące możliwość rozwoju raka sutka obejmują:

  • punktowe uwypuklenie lub wgłębienie skóry piersi,
  • wielopunktowe wgłębienie skóry ujawniające się przy uniesieniu rąk do góry,
  • zaczerwienienie i wielomiejscowe wgłębienie skóry przypominające skórkę pomarańczy,
  • wyciek z brodawki i jej wciągnięcie,
  • zgrubienia pod pachą,
  • obrzęk zapalny całej piersi.

Niekiedy można zauważyć zmianę kształtu całej piersi, asymetrię, może pojawić się świąd skóry.

Rak zapalny piersi często jest mylony z zapaleniem gruczołu sutkowego. Jego rozpoznanie jest trudne, gdyż nie jest zlokalizowany w jednym miejscu, a rozsiany w całym gruczole.

Charakterystycznym objawem, jaki daje rak zapalny gruczołu piersiowego jest stan zapalny tkanki gruczołu sutkowego.

Przewody limfatyczne w piersi są blokowane przez komórki nowotworowe, w związku z tym obserwuje się opuchnięcie i zaczerwienienie piersi. Co więcej, pierś staje się twarda i gorąca w dotyku.

Objawy raka piersi u mężczyzn (typowym jest guz w okolicy piersi) mogą występować po 60. roku życia. Rak piersi u mężczyzn rozwija się w efekcie spadku poziomu testosteronu, ze wzrostem stężenia estrogenów, czyli żeńskich hormonów płciowych.

Ponadto genetycznie uwarunkowana postać raka piersi u mężczyzn uwarunkowana jest obecnością mutacji BRCA. W przypadku mężczyzn nowotwór piersi występuje jednak bardzo rzadko. Diagnostyka oraz leczenie przebiega podobnie jak u kobiet. Leczenie może polegać na operacyjnym usunięciu tkanki gruczołu sutkowego po stronie zajętej przez nowotwór.

Alternatywnie lub wspomagająco stosuje się chemioterapię, radioterapię, terapię hormonalną lub terapię lekami biologicznymi.

Jak diagnozuje się raka piersi?

W celu wykrycia zmian w piersi, zalecane jest wykonywanie samobadania piersi. Badanie to powinna wykonywać co miesiąc każda kobieta.

W ramach samobadania piersi należy dokładnie obejrzeć piersi w lustrze, a następnie zbadać piersi palpacyjnie – zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej, z jedną ręką opartą z tyłu głowy. Badanie powinno dotyczyć obu piersi, a także dołów pachowych.

Ponadto każda kobieta w wieku 50 – 69 lat powinna wykonywać badanie mammograficzne, zaś kobiety młodsze powinny wykonywać badanie USG piersi. Takie badania obrazowe piersi stanowią najskuteczniejsze badania przesiewowe.

Ponadto u kobiet obciążonych dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku raka piersi, zalecane jest wykonanie badań genetycznych w kierunku mutacji genów BRCA.

Wyniki opisywane są w skali BI-RADS. W badaniu obrazowym piersi można uzyskać następujące wyniki:

  • prawidłowy obraz piersi (nie ma potrzeby dalszej diagnostyki),
  • zmiana łagodna (nie ma potrzeby dalszej diagnostyki),
  • zmiana prawdopodobnie łagodna (prawdopodobieństwo, że zmiana jest złośliwa nie przekracza 2 proc.; wskazane jest wykonanie badania kontrolnego po 6 miesiącach),
  • zmiana podejrzana, np. obecność zwapnienia w piersiach – rak jest wówczas prawdopodobny (prawdopodobieństwo, że zmiana jest złośliwa wynosi od 2 proc. do aż 95 proc.; zalecana jest dalsza weryfikacja mikroskopowa),
  • zmiana złośliwa (prawdopodobieństwo, że zmiana jest złośliwa przekracza 95 proc.; konieczna weryfikacja mikroskopowa).

Wątpliwe wyniki badań obrazowych wymagają wykonania badania histopatologicznego, które poprzedzone jest biopsją cienkoigłową umożliwiającą pobranie tkanki do badania.

Leczenie raka piersi

Terapia raka piersi zwykle ma charakter skojarzony ‒ metody operacyjne łączy się z radioterapią lub leczeniem systemowym (chemioterapią, hormonoterapią i leczeniem biologicznym). Spośród chemioterapeutyków najczęściej stosowane są:

  • alkaloidy barwinka (np. winkrystyna, winblastyna, winorelbina)
  • leki alkilujące (np. cyklofosfamid, ifosfamid, melfalan, chlorambucyl)
  • antybiotyki antracyklinowe (np. doksorubicyna, mitoksantron)
  • taksoidy (np. paklitaksel)
  • antymetabolity (np. metotreksat, fluorouracyl).

W przypadku hormonoterapii najczęściej stosowany jest tamoksyfen, który wiąże się z receptorami estrogenowymi w gruczole sutkowym i hamuje namnażanie się komórek nowotworowych wykazujących dużą liczbę receptorów estrogenowych. W leczeniu raka piersi z nadekspresją receptora HER2 zastosowanie znalazły leki biologiczne z grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej (np. lapatynib) oraz humanizowane przeciwciała monoklonalne (np. trastuzumab).

Rak piersi ‒ jak zapobiegać?

Oprócz prac w kierunku odkrywania nowych leków o potencjalnej aktywności przeciwnowotworowej, coraz większą uwagę zwraca się na możliwość zapobiegania wystąpieniu raka piersi, czyli tzw. chemoprewencję.

Przede wszystkim poszukuje się substancji chroniących przed wystąpieniem objawów raka piersi wśród składników normalnej diety.

Przedmiotem licznych badań są związki zwane polifenolami, do których należą między innymi:

  • katechiny (obecne w zielonej herbacie),
  • resweratrol (składnik czerwonego wina),
  • antocyjany (zawarte w wielu owocach, np. pomarańczach),
  • genisteina (biologicznie aktywny związek obecny w soi),
  • kurkumina (żółtopomarańczowy barwnik obecny w ostryżu długim).

Badania wykazały, że ryzyko wystąpienia raka piersi mogą także zmniejszać karotenoidy. Najpopularniejszym przedstawicielem tej grupy związków jest likopen, występujący obficie w pomidorach, a także w czerwonych owocach (np. owocach dzikiej róży i arbuzach).

Związki o działaniu chemoprewencyjnym to przede wszystkim antyoksydanty i zmiatacze wolnych rodników, biorących udział w procesie wytwarzania komórek nowotworowych. Niektóre wykazują bardziej skomplikowane mechanizmy działania, hamujące proces karcynogenezy. Kontrolują cykl komórkowy, integralność kwasów nukleinowych lub wpływają na proces apoptozy (tzw. zaprogramowaną śmierć komórki).

Wśród kandydatów na leki zwalczające objawy raka piersi pojawiają się też mniej znane związki, np. β‒lapachon, lapachol, roskowityna.

Pomimo że świat roślinny kryje szereg potencjalnych leków o działaniu przeciwnowotworowym, ich zastosowanie często jest ograniczone ze względu na niski wskaźnik bezpieczeństwa, czyli większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych niż możliwą terapeutyczną korzyść z ich stosowania.

Bibliografia:

  1. Didkowska J., Wojciechowska U., Nowotwory piersi w Polsce i Europie – populacyjny punkt widzenia; Journal of Oncology, 2013, vol. 63, nr 2
  2. Mehrgou A. i in., The importance of BRCA1 and BRCA2 genes mutations in breast cancer developement; Med J Islam Repub Iran, 2016, May
  3. Rak piersi pod redakcją naukową prof. dr hab. n. med. Jana Kornafela, 2011

Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Leia também:  Hatch em Rio De Janeiro Quilometragem Até 38,985 km com Banco do motorista com ajuste de altura

Guzek w piersi – czy to rak? Rodzaje (łagodnych) nowotworów

Guzek w piersi – choć z reguły bardzo niepokojący – często nie ma nic wspólnego z rakiem. Znacznie częściej oznaczać może łagodne nowotwory. Jakie są rodzaje nowotworów i jakie badania pozwolą na ich wykrycie? Jak postępować z łagodnymi zmianami? Odpowiadamy na najczęstsze pytania.

Podczas samobadania piersi wykryłaś niewielki guzek, stwardnienia lub zgrubienia? Nie martw się na zapas! Nie każdy guzek w piersi to rak! Szacuje się, że nawet 8 na 10 zmian rozpoznawanych w kobiecych piersiach ma charakter łagodny i nie jest groźna dla zdrowia czy życia. Zmiany wyczuwalne w samobadaniu mogą być związane z przemianami pod wpływem hormonów w czasie trwania cyklu miesiączkowego (wówczas na ogół ustępują samoistnie).

Jeśli jednak zmiana nie jest zależna od cyklu i ma postać niewielkiego guzka lub zgrubienia, może być jednym z wielu nowotworów łagodnych. Jakie są rodzaje tych zmian i jak należy z nimi postępować?

Ważne!

 Dla własnego zdrowia i spokoju pamiętaj o regularnym samobadaniu piersi (najlepiej wykonywać je zawsze w tym samym czasie w miesiącu – kilka dni po zakończonej miesiączce, czyli pomiędzy 6. a 9. dniem cyklu.

Guzki w piersiach: jakie są ich najczęstsze rodzaje?

Istnieje bardzo wiele rodzajów łagodnych guzków w piersi. Niezłośliwe zmiany nowotworowe zawdzięczają na ogół swoje nazwy rodzajom tkanki, z jakiej powstają. Wyróżniamy zatem m.in. zmiany takie jak:

  • Włókniaki i gruczolakowłókniaki – to najczęściej dobrze odgraniczone, przesuwające się guzki w piersiach, które występują z reguły pojedynczo, najczęściej u młodych dziewcząt i kobiet. To twardy guzek, który raczej nie powoduje bólu w piersiach ani żadnych innych dolegliwości. Gruczolakowłókniak bardzo rzadko przeradza się w zmianę o charakterze złośliwym.
  • Tłuszczaki to łagodne zmiany, które powstają jak sama nazwa wskazuje w tkance tłuszczowej piersi. Zazwyczaj nie wymagają interwencji chirurga; rzadziej, gdy tłuszczak szybko się rozrasta lub stanowi bolący guzek w piersiach, wówczas z reguły zaleca się jego usunięcie.
  • Torbiele – to stosunkowo częste zmiany, które powstają w wyniku rozrostu nabłonka przewodów mlecznych i ich zarastania. Nie wpływają w wyraźny sposób na wzrost ryzyka wystąpienia raka piersi.
  • Brodawczaki wewnątrzprzewodowe – powstają w sytuacji, gdy występuje nadmierny rozrost komórek nabłonka. Brodawczaki mogą objawiać się krwistą lub surowiczą wydzieliną z sutków.
  • Guzy liściaste – słabo odgraniczone od zdrowej tkanki i “rozwarstwione” – zazwyczaj wykazują dość duże tempo wzrostu, a także charakteryzują się stosunkowo sporym (w stosunku do innych zmian łagodnych) ryzykiem zezłośliwienia.

Ważne!

Każdą zmianę koniecznie skonsultuj z lekarzem. Pamiętaj, że nawet łagodne guzki w piersi niekiedy mogą ulegać zezłośliwieniu. Wprawdzie dzieje się to rzadko, jednak nie jest niemożliwe.

Dlatego większe zmiany są zazwyczaj profilaktycznie usuwane, mniejsze natomiast mogą być pozostawione, pod kontrolą lekarza.

Decyzję o tym, czy zmianę należy usunąć, podejmuje lekarz po konsultacji z pacjentką i wykonaniu niezbędnych badań.

Diagnoza: gruczolakowłókniak

Do jednych z najczęściej diagnozowanych łagodnych guzków w piersiach należy gruczolakowłókniak. Ten guzek może osiagać rozmiar od kilku milimetrów do nawet kilku centymetrów i częściej występuje u młodych kobiet. Włókniak w piersiach na ogół dość łatwo daje się przesuwać pod palcami.

  Gruczlakołókniakami nie są bolące guzki w piersiach – te bowiem zazwyczaj nie dają żadnych nieprzyjemnych objawów. Gruczolakowłókniaki często pozostawia się “do obserwacji” jeśli jednak są duże, lekarz może zlecić tzw.

tumorektomię, czyli profilaktyczne usunięcie guzka.

Włókniak w piersiach: usuwać czy nie?

W celu oceny rodzaju zmiany niezbędne jest wykonanie badania fizykalnego oraz odpowiednich badań obrazowych.

Zależnie od wieku pacjentki wstępnie ustalonej wielkości i charakteru zmiany, lekarz może zalecić USG piersi i/lub mammografię, a także biopsję (pobranie fragmentu tkanki guza do badania histopatologicznego), która pozwoli dokładnie określić charakter nowotworu oraz wykluczyć ewentualne zmiany złośliwe.

O tym, czy dany guzek w piersi należy usunąć, czy też nie – decyzję powinien podjąć lekarz. Jeśli jednak zajdzie taka konieczność, nie obawiaj się zabiegu. Usunięcie guzka w piersi przeprowadzane jest zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym i nie wiąże się ani z bólem, ani z długotrwałą rekonwalescencją.

Masz pytania? Chętnie na wszystkie odpowiemy! Skontaktuj się z nami!

Nie każdy guz w piersi to rak. Dowiedz się więcej o łagodnych guzach piersi

Podczas samobadania wyczułaś w piersi guz? To o niczym nie przesądza. Większość guzków wykrywanych w piersiach to zmiany łagodne, a nie raki. Dowiedz się, jakie łagodne guzy piersi najczęściej diagnozuje się u kobiet, czym się charakteryzują, jak rokują, czy wymagają obserwacji. 

Większość wykrywanych w piersi guzków to guzki łagodne, czyli zmiany niezagrażające życiu i zdrowiu. Mogą to być guzki o różnych rozmiarach i różnym charakterze, niektóre z nich pomimo łagodnego charakteru wymagają jednak częstszej obserwacji. Zatem samo wyczucie w piersi guza nie świadczy o tym, że rozwija się rak. 

Należy jednak pamiętać, że każdą wyczuwalną zmianę w piersi trzeba koniecznie diagnozować. Żaden człowiek nie jest w stanie samodzielnie ocenić, czy ma do czynienia z łagodną zmianą, czy ze zmianą złośliwą. Warto zatem wykonać wszystkie niezbędne badania, na przykład USG piersi, mammografię, a czasami nawet biopsję, by potwierdzić łagodny charakter guza.

ZOBACZ: Jak samemu zbadać piersi? Wszystko o samobadaniu

Niezłośliwe guzy piersi

Szacuje się, że ponad 80 proc. wyczuwalnych podczas samobadania guzów piersi to guzy łagodne (niezłośliwe). Łagodne guzki występują u co drugiej kobiety w wieku rozrodczym. Ich powstawanie związane jest budową piersi i zmianami hormonalnymi.  

Zmiany w piersiach mogą mieć różną wielkość, od ziarnka grochu do dużej pestki, różną lokalizację. Mogą również powodować różnorakie objawy lub wcale się nie ujawniać. 

WŁÓKNIAKOGRUCZOLAK (gruczolakowłókniak) –  to najczęstszy łagodny guz piersi.

Uważa się, że jego powstawanie może mieć związek z czynnością hormonalna jajników, ponieważ częściej tego typu guzy obserwuje się u młodych kobiet.

Gruczolakowłókniak może nie dawać żadnych objawów, często jednak powoduje ból, uczucie kłucia w piersi. Jest to twardy guzek, który można wyczuć pod palcami, zwykle można go przesuwać. 

Chociaż ryzyko zezłośliwienia się gruczolaków jest niewielkie, to rozpoznanie takiego guza w badaniu jest wskazaniem do wykonania biopsji. 

TŁUSZCZAK – to łagodne zmiany występujące w tkance tłuszczowej. Tłuszczaki w piersiach zwykle nie wymagają interwencji chirurgicznej. Wskazaniem do wycięcia tłuszczaka jest szybki wzrost i dolegliwości bólowe.

BRODAWCZAK ŚRÓDPRZEWODOWY – to niewielki guz, rozwijający się wewnątrz przewodu wyprowadzającego, tuż za brodawką sutkową.

Guz jest mały, jego średnica nie przekracza zwykle kilku milimetrów i z tego powodu może nie być wyczuwalny podczas badania. Czasami niewielki guzek może być wyczuwalny tuż za otoczką lub brodawką sutkową.

 Często jedynym objawem tego guza jest żółty, surowiczy, niekiedy podbarwiony krwią, wyciek z brodawki sutkowej, który należy zbadać na obecność komórek nowotworowych.

Z łagodnego brodawczaka może rozwinąć się brodawczakorak. Dlatego guzek należy usunąć chirurgicznie. Operacja polega na usunięciu zmienionego przewodu lub fragmentu gruczołu wraz z brodawczakiem.

GUZ LIŚCIASTY – to rzadko występujący guz piersi. Choć jest to łagodna zmiana, to charakteryzuje się szybkim wzrostem, dlatego po wykryciu guza zaleca się jego jak najszybsze usunięcie.

 Zabieg chirurgiczny usunięcia guza liściastego polega na wycięciu guza w znieczuleniu miejscowym lub analgosedacji z niewielkim marginesem zdrowych tkanek. Guz wycięty uznaje się z wyleczony.

Warto jednak wiedzieć, że rozmiar guza wpływa na efekt estetyczny, im większy guz, tym większą część piersi należy usunąć. W niewielkim odsetku guzy liściaste mają postać złośliwą.

TORBIELE – większość torbieli jest bezobjawowa, czasami mogą jednak powodować ból lub tkliwość piersi. Zazwyczaj są mnogie, mogą występować obustronnie. Duże torbiele, wyczuwalne jako elastyczny guz, należy nakłuć i opróżnić, a uzyskaną treść zbadać pod kątem obecności komórek nowotworowych. Małych torbieli, szczególnie jeśli nie dają objawów, nie usuwa się. Zalecana jest obserwacja.

Badanie guza piersi

Samobadanie to nie wszystko. Jeśli wyczujesz w piersi guzek lub zgrubienie, które cię zaniepokoi, koniecznie zgłoś się do lekarza pierwszego kontaktu lub do ginekologa. Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne piersi (ręką) i jeśli potwierdzi istnienie zmian, to zleci wykonanie USG piersi (w przypadku młodych kobiet) lub mammografii (w przypadku kobiet po 40. roku życia).

Leia também:  Ropień mózgu – przyczyny, objawy, leczenie

Jeśli wynik badania jest niejednoznaczny lub nasuwa podejrzenie złośliwego charakteru zmiany, przeprowadza się biopsję piersi. 

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Zmiany łagodne w piersiach

Większość zmian, z którymi pacjentki zgłaszają się do lekarza, jest samodzielnie wykrywana w czasie badania palpacyjnego. Na szczęście zazwyczaj nie ma powodów do niepokoju, ponieważ są to zmiany łagodne. Warto jednak pamiętać, że każdy “guz” w piersi powinien być zweryfikowany przez lekarza.

1. Objawy zmian w piersiach

Zanim przystąpimy do badania piersi warto dokładnie wiedzieć jakie zmiany powinny nas zaniepokoić, a które należą do wariantu normy. Szczególnie wtedy gdy po raz pierwszy wykonujemy samokontrolę gruczołu sutkowego i jego struktury nie są nam dobrze znane.

Pod uwagę brane są wszystkie cechy piersi: konsystencja, otoczka i cała brodawka, ułożenie brodawek w stosunku do piersi, i ułożenie gruczołów względem klatki piersiowej.

Nie należy także popadać w przesadny perfekcjonizm – tylko kilka procent kobiet ma idealnie równe piersi, a nawet kilkanaście procent ma wyraźnie asymetrycznie rozmieszczone gruczoły sutkowe.

Wszystkie zmiany, które wyczujemy w piersi podczas badania – guzki, zgrubienia itp. – powinny zostać zbadane. Każda zmiana w piersi powinna spowodować konsultację lekarską w celu wykluczenia groźnych chorób.

Głównym i najbardziej niepokojącym przejawem patologii jest wyraźna zmiana w stosunku do wcześniejszej budowy gruczołu. Naszą uwagę powinny zwrócić wyczuwalne i odgraniczone od otoczenia guzy lite.

Mogą one ulegać zwłóknieniu – cechują się wtedy znaczną twardością i są mniej przesuwalne względem otoczenia.

Palpacyjnie możemy wybadać także torbiele, czyli wypełnione płynem i zamknięte nabłonkiem przestrzenie, wyczuwalne jako elastyczne, okrągłe guzy, łatwo przesuwalne pod palcami.

2. Zmiany skórne w piersiach

Oprócz tych patologii zaobserwować możemy zmiany skórne: wciągnięcie brodawki, zaczerwienienie, nierówności oraz wyciek z brodawki. Ważną informacją jest znalezienie obustronnie tych samych zmian. Świadczy to zazwyczaj o zaburzeniach ogólnoustrojowych, najczęściej hormonalnych.

Ponad 80% zmian w piersiach, wykrywanych podczas samokontroli, to zmiany łagodne. Zaliczamy do nich zmiany nienowotworowe i nowotworowe. Nowotwory łagodne piersi nie dają przerzutów, nie naciekają okolicznych tkanek, zazwyczaj nie niszczą skóry nad gruczołem. Czasami jednak mogą transformować w zmiany nowotworowe. Zalicza się do nich włókniakogruczolaka i brodawczaka.

3. Zmiany nowotworowe piersi

Zmiany nienowotworowe możemy podzielić na zapalne i niezapalne.

  • Torbiel mleczna – powstaje w okresie poporodowym, najczęściej w wyniku zastoju mleka. Może jej towarzyszyć znaczny ból, zaczerwienienie i zwiększone napięcie skóry. Zazwyczaj nie wymaga leczenia i zanika samoistnie. Czasem przechodzi jednak w ostre zapalenie gruczołu sutkowego z wytworzeniem ropnia w miejscu torbieli, do której bakterie dostały się drogą krwi lub poprzez uszkodzoną skórę piersi.
  • Przewlekłe zapalenie – zazwyczaj jest kontynuacją zapalenia ostrego. Ropień włóknieje i tworzy niebolesny, twardy, lity guzek.
  • Gruźlica piersi – obecnie bardzo rzadko spotykana. Charakteryzuje się licznymi guzkami, które mogą rozpadać się z przebiciem do skóry lub krwawieniem z brodawki. Mogą też włóknieć.
  • Torbielowate rozszerzenie przewodów z zapaleniem okołoprzewodowym – powstaje najczęściej w okresie menopauzalnym i pomenopauzalnym. Przewody wypełniają się gęstą wydzieliną bogatą w komórki odczynu zapalnego, które powodują włóknienie. Konsekwencją tego może być wciągnięcie brodawki.
  • Martwica tkanki tłuszczowej – jest konsekwencją urazu sutka, szczególnie u kobiet z dużą ilością tkanki tłuszczowej. Masy martwicze tworzą wyczuwalny przez skórę guz, który stopniowo włóknieje.
  • Zmiany zapalne wokół ciała obcego, np. silikonu – może powstać reakcja zapalna z bólem, zaczerwienieniem i zwiększonym uciepleniem skóry piersi. Zdarza się, że dochodzi do niszczenia otaczających silikon komórek gruczołu sutkowego.

4. Torbiel piersi

Są to zmiany włóknisto-torbielowate, a powstają ponieważ patologia dotyka wszystkie elementy gruczołu sutkowego: zrąb (tkankę tłuszczową i łączną), przewody wyprowadzające i samą tkankę gruczołową.

Tworzą się ogniskowe zgrubienia i zmiany rozlane: zwłóknienia, torbiele, pola o budowie włókniakogruczolaka, rozrost przewodów i samego gruczołu. Różnorodność zmian występujących obok siebie sprawiła, że patologię tę porównano do “talerza pełnego grochu”.

Guz jest ograniczony, elastyczny, twardawy, czasem bolesny (szczególnie w okresie przedmiesiączkowym, kiedy torbiele mogą się powiększać, a piersi obrzmiewać).

Przyczyną zwykle jest zachwianie równowagi hormonalnej, nasilające się zwłaszcza u kobiet pomiędzy 40 a 50 rokiem życia, wynikające z niskiego poziomu progesteronu w stosunku do estrogenów.

Część zmian (rozrost zrazików i przewodów gruczołu) zagraża transformacją w zmianę złośliwą – raka piersi. Badanie dotykowe nie pozwala odróżnić nieszkodliwych torbieli od złośliwych guzów nowotworowych.

5. Guz w piersiach

Palpacyjnie wyczulany jest jako dobrze odgraniczony, sprężysty guz. W rzeczywistości jednak z głównej masy guza promieniście rozchodzą się wypustki, docierające w głąb zdrowej, otaczającej tkanki. Najczęściej spotyka się je w górnym zewnętrznym kwadrancie. Mogą osiągać bardzo duże rozmiary (o średnicy nawet do 5 cm) oraz mogą być mnogie.

Powstaje najczęściej u młodych kobiet (przed 30 rokiem życia) wskutek dużej ilości estrogenów i rozrostu tkanki gruczołowej oraz włóknistej w piersi.

Ze względu na swoją budowę i hormonowrażliwość, w okresie przedmiesiączkowym mogą pojawiać się dolegliwości bólowe oraz obrzęk. Może dojść do wylewu w obrębie guza (np. po urazie) co spowoduje wystąpienie bólu, niezależnie od stężenia hormonów.

10% tychże zmian może przeistoczyć się w nowotwór złośliwy, częściej u kobiet po 30 roku życia.

6. Torbiele mleczne

Tworzą się w przewodach mlecznych i, jeżeli osiągną wystarczająco duże rozmiary, mogą doprowadzić do ich zaczopowania, nagromadzenia wydzieliny, rozwinięcia stanu zapalnego i, ostatecznie, do powstania ropnia. Te powikłania są bolesne i wymagają leczenia.

7. Brodawczak piersi

Brodawczaki najczęściej spotykane są u kobiet 40- i 50-letnich (przed menopauzą). Brodawczaki, w zależności od lokalizacji, dają wiele skórnych objawów.

Jeżeli rosną płytko pod naskórkiem, mogą powodować jego zanik i zmianę przypominającą owrzodzenie z sączącą się powierzchnią. Może pojawić się krwawienie z brodawki.

Często są mnogie i osiągają średnicę do 1 cm. Zmiany mnogie rosnące obwodowo zagrażają rakiem.

8. Diagnostyka zmian w piersiach

Po zaobserwowaniu zmiany w piersi bezzwłocznie powinniśmy udać się do ginekologa. Zleci on wykonanie badań hormonalnych, USG lub mammografii.

Po oznaczeniu poziomu hormonów we krwi (estrogenów, progestagenów, prolaktyny, steroidów i hormonów tarczycy) lekarz uzyskuje wskazówkę, nie tylko co do etiologii zaburzenia. W połączeniu z opisem badania mammograficznego, może wstępnie zaproponować diagnozę i ewentualnie leczenie hormonalne.

Czasem jednak, owe dane mogą nie wystarczyć do uzyskania końcowej odpowiedzi.

Jeżeli w badaniu obrazowym zostanie znaleziona torbiel, należy, poprzez jej nakłucie i wykonanie biopsji cienkoigłowej, pobrać zawarty w niej płyn na badania (skład płynu, obecność komórek nowotworowych, bakterii etc.).

Samo badanie może przynieść wstępną ulgę z powodu odbarczenia torbieli i zniesienia nacisku jaki mogła wywierać na otaczające tkanki i nerwy.

Może się zdarzyć, iż po przeprowadzeniu wywiadu, analizy badań konieczne będzie wykonanie biopsji guza na obecność komórek nowotworowych.

Nawet po wykluczeniu nowotworu konieczne może się okazać wycięcie zmiany. Niektóre z nich zagrażają czasami transformacją nowotworową.

9. Leczenie zmian w piersiach

W leczeniu objawów zmian mastopatycznych główną rolę odgrywa dieta. Ograniczenie kawy i tłuszczy zwierzęcych oraz zwiększenie ilości spożywanych warzyw, owoców i roślin strączkowych znacznie zmniejsza dolegliwości bólowe. Dopiero po niepowodzeniu tej terapii można zastanawiać się nad usunięciem patologii.

W razie zakażenia stosuje się antybiotykoterapię doustną lub miejscową (nastrzykiwanie ropnia antybiotykiem). Po wykluczeniu wszelkich innych przyczyn, można potwierdzić zaburzenia hormonalne. Po przywróceniu równowagi dolegliwości powinny minąć.

Badanie piersi powinno być naszym nawykiem, a także miłym nawykiem naszych partnerów. Choć większość “znalezisk” jest niewinna to każda zmiana, nawet ta wykryta przypadkowo, musi zostać zweryfikowana przez lekarza.

Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*