Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Znajdź lekarza w okolicy

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Wybierz termin i godzinę

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Zarezerwuj wizytę

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Przyjdź na wizytę

Umów się do lekarza na NFZ lub prywatnie.

Znajdź wolny termin wizyty teraz!

Regularne pomiary ciśnienia tętniczego krwi każdemu powinny wejść w nawyk. Kontrola ciśnienia pozwala lepiej poznać pracę organizmu oraz umożliwia szybką reakcję i wdrożenie leczenia na wczesnym etapie choroby. Kiedy ciśnienie mieści się w granicach normy, a kiedy powinno wzbudzić nasz niepokój?

Normy ciśnienia tętniczego krwi u osób dorosłych:

  • Niedociśnienie:
  • Ciśnienie prawidłowe: 120 – 129 mm Hg / 80 – 84 mm Hg
  • Ciśnienie wysokie prawidłowe: 130 – 139 mm Hg / 85 – 89 mm Hg
  • Nadciśnienie 1. stopnia: 140 – 159 mm Hg / 90 – 99 mm Hg
  • Nadciśnienie 2. stopnia: 160 – 179 mm Hg / 100 – 109 mm Hg
  • Nadciśnienie 3. stopnia: ≥ 180 mm Hg / ≥ 110 mm Hg

Hipotensja, hipotonia, niedociśnienie lub po prostu niskie ciśnienie tętnicze krwi jest przypadłością, która objawia się obniżonym ciśnienie tętniczym krwi.

Występuje, gdy ciśnienie skurczowe spada poniżej 100 mm Hg, a rozkurczowe poniżej 60 mm Hg. Występuje znacznie rzadziej, niż nadciśnienie tętnicze i dotyczy około 15% populacji.

Z hipotensją zmagają się głównie młode dziewczęta i kobiety, osoby szczupłe oraz aktywne fizycznie.

ZOBACZ TEŻ: Jakie jest prawidłowe ciśnienie krwi?

W jaki sposób objawia się hipotensja?

Objawy hipotensji bywają niecharakterystyczne, dlatego pacjenci często przypisują ich występowanie innym dolegliwościom lub prozaicznemu pogorszeniu samopoczucia.

Osoby z niskim ciśnieniem krwi czują się osłabione i senne, mają niższą wydolność i szybciej się męczą podczas wysiłku fizycznego. Przy hipotensji często występują bóle głowy o niestwierdzonej przyczynie.

Mają charakter nawracający i trudno je wyeliminować, nawet przy stosowaniu leków przeciwbólowych. Objawom tym towarzyszyć mogą zawroty głowy, szumy uszne, mroczki przed oczami, nudności.

Paradoksalnie przy niższym ciśnieniu może występować przyspieszone tętno. Niskociśnieniowcy miewają kłopoty z utrzymaniem skupienia i koncentracją, często też skarżą się na zimne dłonie i stopy, nawet w ciepłe dni. Powyższe objawy mają tendencję do narastania podczas wahań ciśnienia atmosferycznego, związanego ze zmianami pogodowymi.

Jeżeli powyższe objawy wzbudzają nasz niepokój, warto udać się na wizytę do lekarza rodzinnego, który przeprowadzi wstępną diagnostykę i pomoże znaleźć źródło naszego problemu. Wizytę u lekarza rodzinnego zarezerwujemy przez serwis LekarzeBezKolejki.pl.

Umów wizytę u kardiologa

Niskie ciśnienie i wysoki puls

Osoby, u których ciśnienie krwi jest obniżone, często zauważają u siebie przyspieszony puls. Nie jest to powód do niepokoju, ponieważ jest to naturalna reakcja.

Przy hipotensji tkanki i ograny są gorzej ukrwione i dotlenione, co dla kondycji naszego organizmu jest niekorzystne.

Dlatego uruchamiany jest mechanizm – zwiększenie tętna – który zapewnia sprawniejszy przepływ krwi.

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Rodzaje hipotensji i jej przyczyny

Wyróżnia się kilka typów hipotensji na podstawie przyczyn występowania tego zaburzenia:

  • Niedociśnienie pierwotne (samoistne) – to najczęściej występująca postać hipotensji, w przypadku której nie da się ustalić przyczyny jej występowania. U części pacjentów obserwuje się skłonność do dziedziczenia hipotensji samoistnej. Problem ten przeważnie dotyczy osób w okresie dojrzewania i w średnim wieku oraz szczupłych i wysokich kobiet.
  • Niedociśnienie wtórne – ten typ hipotensji jest konsekwencją występowania innych chorób, niekorzystnych zachowań lub przyjmowania pewnych grupy leków. Niskie ciśnienie to częsty objaw w przebiegu schorzeń układu sercowo-naczyniowego, chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego (np. kory nadnerczy, tarczycy), infekcjach o różnej etiologii. Wpływ na obniżenie ciśnienia mają również leki, a zwłaszcza preparaty o działaniu hipotensyjnym, czy leki stosowane w terapii choroby Parkinsona.
  • Niedociśnienie ortostatyczne – objawia się nagłymi spadkami ciśnienia związanymi ze zmianami pozycji ciała (po długim staniu, z leżącej na stojącą). Ten typ hipotensji występuje przede wszystkim u osób starszych, u których występują zaburzenia krążenia.

ZOBACZ TEŻ: Tachykardia – na czym polega i czy jest groźna dla zdrowia?

Czy trzeba leczyć niskie ciśnienie?

Kardiolodzy nie są zgodni co do tego, czy niedociśnienie wymaga leczenia.

Jeżeli obniżone ciśnienie krwi jest konsekwencją występującej choroby, jedynym rozwiązaniem tego problemu jest rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.

W przypadku niedociśnienia ortostatycznego wprowadza się terapię farmakologiczną. Lekarze przeważnie ordynują leczenie glikokortykosteroidami, które podnoszą ciśnienie poprzez zatrzymywanie sodu w organizmie.

Nieco inaczej wygląda sytuacja u osób, które od urodzenia mają niskie ciśnienie i nie ma to związku z żadnym schorzeniem. Takie osoby mogą próbować podnieść ciśnienie tętnicze krwi naturalnymi sposobami. Kardiolodzy zalecają częstszą aktywność fizyczną oraz nawadnianie organizmu. 

Hipotonicy, w przeciwieństwie do nadciśnieniowców, nie powinni unikać soli w diecie, za to powinni ograniczyć spożywanie czosnku, który obniża ciśnienie krwi.

Warto również sięgnąć po dobrej jakości kawę (mieloną, nie rozpuszczalną) i czarną herbatę.

Pomocne będą również działające pobudzająco preparaty apteczne na bazie kofeiny, guarany, żeń-szenia oraz środki zawierające niketamid i glukozę.

ZOBACZ TEŻ: Czym jest miażdżyca i dlaczego jest groźna dla naszego zdrowia?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Kategorie:  Kardiologia

Tagi:  hipotonia objawy hipotensji czy hipotonię się leczy jak podwyższyć ciśnienie niskie ciśnienie tętnicze krwi

Więcej artykułów

Przyczyny niskiego ciśnienia – Kredos Sklep Medyczny

ciśnienie krwi

Niskie ciśnienie to inaczej hipotonia, która występuje najczęściej u dziewcząt i kobiet, co nie oznacza, że nie ma ryzyka spadku ciśnienia u mężczyzn. Hipotonia nie zawsze wymaga leczenia, jednak w każdym przypadku należy stosować się do konkretnych zasad i zachować ostrożność. Jakie są przyczyny niskiego ciśnienia, jak się ono objawia i w jaki sposób  leczy się tę nieprawidłowość pracy układu sercowo-naczyniowego? 

Co to jest niedociśnienie? Kiedy ciśnienie jest zbyt niskie?

Niedociśnienie jest efektem zaburzeń, jakie pojawiają się w pracy układu sercowo-naczyniowego. Z niedociśnieniem mamy do czynienia w momencie, kiedy ciśnienie skurczowe spada poniżej 100-105 mm Hg, a rozkurczowe poniżej 60 mm Hg.

Każdy przypadek rozpatrywany jest jednak indywidualnie, ponieważ są to tylko ogólne wartości bez uwzględnienia płci, wieku, ewentualnych chorób towarzyszących, trybu życia i skłonności genetycznych. U osób starszych normy prawidłowego ciśnienia wzrastają, dlatego o zbyt niskim będziemy mówić już przy nieco większych wartościach.

Istnieją powody niskiego ciśnienia, które możemy zaliczyć do tych najczęstszych i najbardziej charakterystycznych. Niedociśnienie występuje zazwyczaj u osób z małą masą ciała, niedowagą i u osób regularnie uprawiających sport. Skłonność do zbyt niskiego ciśnienia mają przede wszystkim dziewczęta i kobiety.

Trzeba jednak wiedzieć, że obniżone ciśnienie tętnicze jest też charakterystyczne dla nastolatków, będących w okresie dojrzewania. 

Niedociśnienie jest tak samo niebezpieczne dla naszego zdrowia i życia, jak nadciśnienie. Towarzyszą mu często omdlenia, które mogą się pojawić np. kiedy wchodzimy po schodach, prowadzimy samochód czy przechodzimy przez ulicę. Podczas upadku może dojść do kontuzji, a jeżeli kierujemy pojazdem nawet do wypadku. 

Jak objawia się niskie ciśnienie? 

Bardzo przydatnym nawykiem jest obserwacja swojego organizmu. Jeżeli znamy go dobrze i wiemy, jak funkcjonuje, to łatwiej jest nam odczytać niepokojące sygnały, jakie nam wysyła. Niektóre z nich świadczą o spadku ciśnienia krwi do stosunkowo niebezpiecznych wartości.

Objawy są charakterystyczne dla ogólnego złego samopoczucia, dlatego nierzadko są bagatelizowane i w żaden sposób nie są utożsamiane z zaburzeniami funkcjonowania układu krążenia. Osoba z niskim ciśnieniem odczuwa ciągłe zmęczenie, jest senna i ma problemy z koncentracją.

Pojawiają się też przyspieszone tętno i zaburzenia rytmu serca. Dostrzegamy ponadto bladość twarzy oraz zimne stopy i dłonie. Przy niskim ciśnieniu charakterystyczne są ponadto mroczki przed oczami i zawroty głowy. Szczególnie w nocy może wystąpić wzmożona potliwość.

Zdarza się też, że osoba z niedociśnieniem ma nudności, a nawet może wymiotować. W okolicy czołowej występuje też nieprzyjemny ból głowy, który ma charakter rozlanego ucisku. 

Leia também:  Sedan 2019 com Ar condicionado, Ar quente

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)

Przyczyny zbyt niskiego ciśnienia 

Przyczyny spadku ciśnienia krwi są bardzo różne, jednak warto jest poznać powody, dla których nasze ciśnienie tętnicze nie jest w normie. Bardzo często niedociśnienie ma podłoże genetyczne.

Jeżeli w rodzinie problem już występuje, istnieje ryzyko, że będą się z nim zmagały kolejne pokolenia. Niskie ciśnienie tętnicze bez żadnych innych towarzyszących chorób nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia.

Trzeba jednak mieć świadomość ryzyka zasłabnięcia, do którego dochodzi niekiedy w bardzo niebezpiecznych okolicznościach. Przyczynami zbyt niskiego ciśnienia są niektóre choroby. Wśród nich są choroby serca, w tym zaburzenia jego rytmu oraz jego niewydolność.

Do obniżenia ciśnienia tętniczego może dojść na skutek niedoczynności tarczycy lub przysadki, a także niedoboru sodu w organizmie. Niedociśnienie kojarzone jest też niekiedy z chorobą Addisona. 

Nie bez znaczenia są ponadto przyjmowane leki, które mają wpływ na ciśnienie krwi, niektóre je podwyższają, a inne obniżają. Do tej drugiej grupy zaliczamy środki moczopędne, przeciwdławicowe, przeciwarytmiczne, leki na depresję i bezsenność, a także rozszerzające naczynia. 

Przyczyny niskiego ciśnienia związane są także ze stanami pozakrzepowymi, żylakami, uszkodzeniami komórek nerwowych mózgu oraz zaburzeniami w funkcjonowaniu autonomicznego układu nerwowego. 

Powody niskiego ciśnienia w ciąży 

Niskie ciśnienie występuje często u kobiet w ciąży. Trzeba wiedzieć, że nie stanowi ono zagrożenia zarówno dla matki, jak również dla dziecka. Szczególną ostrożność należy zachować, jeżeli towarzyszą mu zawroty głowy i omdlenia, które zwiększają ryzyko upadku.

Przyczynami niskiego ciśnienia w ciąży jest picie niedostatecznie dużej ilości wody, zbyt wysoka temperatura (dlatego niedociśnienie u kobiet w ciąży pojawia się zazwyczaj latem), a także długie przebywanie w pozycji stojącej.

Aby zapobiec spadkom ciśnienia w ciąży, należy pić przynajmniej 2 litry wody dziennie. Trzeba również dostosować ubiór do warunków panujących na zewnątrz, aby uniknąć przepocenia. Zwracamy uwagę na wszelkie sygnały ze strony organizmu, które mogą świadczyć, że ciśnienie jest zbyt niskie.

Są to mroczki przed oczami, ogólne osłabienie organizmu i wzmożona senność. 

Leczenie niedociśnienia 

Niedociśnienie leczymy najczęściej bez środków farmakologicznych, chociaż bardzo dużo zależy od przyczyn zbyt niskiego ciśnienia, objawów i towarzyszących chorób.

Zaleca się zwiększenie aktywności fizycznej i unikanie gwałtownych zmian pozycji, dlatego wstajemy z łóżka czy krzesła powoli. Unikamy długiego stania, a także wielogodzinnego przebywania na słońcu.

Dla niskociśnieniowców ważny jest też sen, powinni się oni dobrze wysypiać, dzięki czemu w ciągu dnia rzadziej będą odczuwać zmęczenie. Przy niskim ciśnieniu nie należy palić papierosów (ogólnie palenie nie jest wskazane nawet u osób zdrowych).

Jeżeli chodzi o dietę, to warto jest częściej jeść ryby, szczególnie wędzone, zwiększyć ilość owoców i warzyw, a ograniczyć przy tym tłuszcze zwierzęce.

Ciekawe jest również to, że przy niskim ciśnieniu ważna w diecie jest sól, która powinna się w niej pojawić, ponieważ ma ona skłonność do zatrzymywania wody. Pij ziołowe naprawy przyrządzone m.in. z lawendy, liści mięty, majeranku i korzenia lubczyku. Jeżeli problem jest zaawansowany, a ciśnienie zbyt niskie i stwarzające zagrożenie dla pacjenta, to lekarz może zalecić przyjmowanie leków na podwyższenie ciśnienia. 

Przyczyny niskiego ciśnienia związane są z genetyką, chorobami towarzyszącymi, układem hormonalnym, płcią, a także naszym stylem życia. Leczenie tylko w zaawansowanych przypadkach obejmuje środki farmakologiczne. U większości pacjentów sprawdza się zmiana nawyków, więcej ruchu i dieta bogata w warzywa, owoce i wędzone ryby. 

Niedociśnienie — jak leczyć zbyt niskie ciśnienie tętnicze?

Ostatnia aktualizacja: 19 września 2021

O zbyt niskim ciśnieniu krwi, czyli tzw. hipotensji, mówi się bardzo mało. Niewielka ilość przeprowadzonych badań klinicznych utrudnia wskazanie jednoznacznej przyczyny występowania dolegliwości.

A szkoda, ponieważ szacuje się, że problem dotyka ok. 15% społeczeństwa. Przewlekłe niskie ciśnienie tętnicze jest zwykle bardzo uciążliwe. Wiąże się najczęściej z chronicznym zmęczeniem, sennością, trudnościami w koncentracji, a nawet występowaniem zawrotów głowy [1, 2].

Czy hipotensję da się wyleczyć?

Niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)Niedociśnienie jest przyczyną przewlekłego zmęczenia, dekoncentracji, a nawet zawrotów głowy (fot. Shutterstock)

Hipotensję stwierdza się wówczas, gdy wartość ciśnienia tętniczego krwi jest niższa niż 100 mm Hg (ciśnienia skurczowego) i/lub 60 mm Hg (ciśnienia rozkurczowego). Co ważne, jednorazowy pomiar nie może być podstawą do zdiagnozowania niedociśnienia.

Aby przekonać się, czy rzeczywiście mamy do czynienia z opisywaną przypadłością, należy przeprowadzić co najmniej 2-3 pomiary na dobę przez kilka kolejnych dni.

Jeśli niskie ciśnienie tętnicze będzie się utrzymywało, warto odwiedzić gabinet lekarza rodzinnego [1].

Czy można określić przyczyny występowania hipotensji?

Rozwój niedociśnienia tętniczego przypisuje się przeróżnym stanom chorobowym. Specjaliści wymieniają m.in. niewydolność przysadki mózgowej, kory nadnerczy, a także niedoczynność tarczycy. Hipotensja może być także jednym z objawów depresji, demencji, choroby Alzheimera, a nawet zespołu Downa. Przypuszcza się również, że niedociśnienie tętnicze bywa uwarunkowane genetycznie.

Niekiedy zdarza się, że organizm produkuje zbyt duże ilości związków o właściwościach obniżających ciśnienie krwi. Mowa o medullipinie oraz bradykininie.

Pierwsza substancja to hormon wytwarzany w nerkach, a następnie przekształcany w aktywną formę, która ma zdolność obniżania ciśnienia tętniczego poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych.

Z kolei bradykinina uczestniczy w reakcji zapalnej, przez co nie tylko rozszerza naczynia, ale również zwiększa ich przepuszczalność.

Panuje powszechna opinia, jakoby niedociśnienie tętnicze — w przeciwieństwie do nadciśnienia (czytaj także: Nadciśnienie tętnicze – charakterystyka i diagnoza) było zjawiskiem korzystniejszym dla układu sercowo-naczyniowego.

Nie zmienia to faktu, że objawy towarzyszące schorzeniu są bardzo uciążliwe i wręcz utrudniające codzienne funkcjonowanie. Pacjenci skarżą się na nadmierne zmęczenie, kłopoty z koncentracją, zimne dłonie i stopy, a także silne uczucie senności.

Co ciekawe, wymienione objawy obserwuje się częściej u kobiet niż u mężczyzn [2].

Niedociśnienie pierwotne, wtórne czy ortostatyczne?

Wyróżniamy trzy rodzaje niedociśnienia:

  • pierwotne (samoistne) rozpoznajemy wtedy, gdy trudno wskazać konkretną przyczynę przewlekłej hipotensji. Ta przypadłość dotyka najczęściej nastolatków, a także osób w średnim wieku. Zauważono, że z niedociśnieniem samoistnym zmagają się częściej wysokie i szczupłe kobiety. Wśród czynników sprzyjających wymienia się przewlekły stres oraz brak aktywności fizycznej;
  • wtórne będące następstwem infekcji lub choroby przewlekłej, np. arytmii, nadciśnienia płucnego, zaburzeń hormonalnych (hipoaldosteronizmu, niedoczynności przysadki mózgowej lub kory nadnerczy). Hipotensja wtórna może być skutkiem przyjmowania niektórych leków, m.in. środków obniżających ciśnienie krwi, nitratów, psychotropów lub diuretyków;
  • ortostatyczne charakteryzujące się gwałtownym spadkiem ciśnienia wywołanym szybką zmianą pozycji (z poziomej do pionowej). W tym przypadku krew gromadzi się w centralnej i dolnej części ciała, a jej przepływ w stronę serca jest dosyć utrudniony. Hipotonii ortostatycznej może towarzyszyć prawidłowe lub zbyt wysokie ciśnienie tętnicze [3].

Środki bez recepty stosowane w niedociśnieniu tętniczym

Lista leków stosowanych w niedociśnieniu tętniczym jest dosyć krótka. Obejmuje zarówno preparaty na receptę, jak i tzw. środki OTC (dostępne bez recepty). Wśród tych ostatnich prym wiedzie Glucardiamid stanowiący połączenie niketamidu i glukozy (uwaga cukrzycy!).

Lek podwyższa ciśnienie krwi, a także pomaga znieść przewlekłe zmęczenie oraz osłabienie. Glucardiamid jest przeznaczony dla osób powyżej 12. roku życia. Podczas stosowania preparatu należy pamiętać o tym, aby nie przekraczać dziennej dawki wynoszącej 4-6 pastylek w ciągu doby.

Co ciekawe, niketamid zawarty w leku jest uznawany za środek dopingujący w sporcie [4].

Oprócz tego warto sięgnąć po preparaty na bazie żeń-szenia, który reguluje ciśnienie tętnicze. Pomogą również napary z ostrokrzewu paragwajskiego (yerba mate), a także picie umiarkowanych ilości kawy (uwaga na działanie odwadniające!). Alternatywnie można zażywać środki zawierające kofeinę i/lub guaranę.

Osobom borykającym się z niedociśnieniem tętniczym zaleca się spożywanie odpowiedniej ilości płynów (3-5 litrów na dobę), a także stosowanie soli kuchennej. Oprócz tego warto postawić na umiarkowaną, ale regularną aktywność fizyczną [1].

Leia também:  Suv Volkswagen com Sensor de estacionamento com final da placa 5,6

Leki na receptę

W przypadku przewlekłego niedociśnienia (np. hipotonii ortostatycznej) zaleca się doustne przyjmowanie następujących leków dostępnych na receptę:

  • midodryny (Gutron, tabletki) — zapobiega gromadzeniu się krwi w dolnych partiach ciała, przeciwdziała niedokrwieniu mózgu i zawrotom głowy (pobudza tzw. obwodowe receptory  α1-adrenergiczne). Zażywanie midodryny może wiązać się z nadmiernym pobudzeniem, rozdrażnieniem i niepokojem. Właśnie z tego powodu lek należy zażywać w ciągu dnia — w trakcie śniadania oraz w porze obiadowej (pokarm nie wpływa na wchłanianie substancji leczniczej). W cięższych przypadkach preparat może być zażywany również wieczorem [5];
  • etylefryny (Effortil, krople doustne) — substancja jest pochodną fenylefryny, substancji mającej zmniejszyć obrzęk błony śluzowej nosa i stanowiącej częsty dodatek do popularnych „preparatów na przeziębienie” (np. Vicks Antigrip, Polopiryna Complex czy Febrisan). Etylefryna zawarta w leku Effortil jest sympatykomimetykiem, a to oznacza, że oddziałując na receptory adrenergiczne, podnosi ciśnienie tętnicze. Co więcej, zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego i poprawia pojemność minutową serca. Preparat należy przyjmować wraz z płynem, najlepiej przed jedzeniem [6];
  • fludrokortyzonu (Cortineff, tabletki) — lek z grupy mineralokortykosteroidów, czyli hormonów wpływających m.in. na gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu. Stosowanie preparatu powoduje zwiększenie objętości krwi, co przekłada się na podwyższenie ciśnienia tętniczego. Pokarm wpływa na wchłanianie leku, dlatego należy zażywać go między posiłkami. Podczas stosowania fludrokortyzonu może dochodzić do obrzęków [7].
  1. https://www.mp.pl/pacjent/nadcisnienie/lista/106339,hipotensja (dostęp 30.03.21)
  2. W. Januszewicz, M. Sznajderman, Niskie ciśnienie krwi – norma czy choroba? Arterial Hypertension 2003, vol. 7, no 1, Via Medica, ISSN 1428–5851, s. 59-61.
  3. M. Banach; Aktualny stan wiedzy na temat hipotonii; Borgis – Medycyna Rodzinna 6/2004, s. 246-250
  4. ChPL Glucardiamid
  5. ChPL Gutron
  6. ChPL Effortil
  7. ChPL Cortineff

Możesz sprawdzić naszą bazę leków za pomocą indeksu alfabetycznego.

Przewlekłe niedociśnienie – leczyć czy nie leczyć?

Przewlekłe niedociśnienie tętnicze stosunkowo rzadko jest przedmiotem zainteresowania lekarzy. Z klinicznego punktu widzenia największe znaczenie ma niedociśnienie samoistne (konstytucjonalne) i hipotonia ortostatyczna.

Niedociśnienie samoistne występuje często, według niektórych autorów dotyczy 15% społeczeństwa, charakteryzuje się jednak dobrym rokowaniem i wymaga najczęściej jedynie leczenia niefarmakologicznego. Hipotonia ortostatyczna pojawia się u osób starszych i może dotyczyć nawet 30% osób w wieku powyżej 65 lat.

Rozpoznaje się ją, gdy skurczowe ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej spada w ciągu 3 minut o co najmniej 20 mm Hg, a ciśnienie rozkurczowe o co najmniej 10 mm Hg. W przeciwieństwie do przewlekłego niedociśnienia hipotonia ortostatyczna obarczona jest zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób układu krążenia i zgonu.

Leczenie niefarmakologiczne jest najważniejsze, natomiast terapia farmakologiczna jest postępowaniem uzupełniającym w cięższych postaciach hipotonii ortostatycznej.

Rozpoznawanie niedociśnienia tętniczego

Nadciśnienie tętnicze jest względnie dobrze scharakteryzowaną chorobą, którą rozpoznaje się, gdy wartości ciśnienia tętniczego są równe lub przekraczają 140/90 mm Hg. Brakuje natomiast jasnych kryteriów rozpoznawania niedociśnienia.

Najczęściej stosowana definicja hipotensji u dorosłych za niedociśnienie uznaje ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg, średnie ciśnienie tętnicze poniżej 60 mm Hg lub spadek tych wartości ciśnienia o ponad 40 mm Hg w odniesieniu do wartości typowych dla danego pacjenta [1].

Autorzy niemieccy zaproponowali rozpoznanie niedociśnienia samoistnego, gdy wartości ciśnienia skurczowego utrzymują się długotrwale poniżej 110 mm Hg u mężczyzn, a u kobiet poniżej 100 mm Hg oraz ciśnienia rozkurczowego poniżej 60 mm Hg dla obu płci [2]. Owens i wsp.

podjęli próbę oszacowania częstości występowania samoistnego niedociśnienia na podstawie 24-godzinnych automatycznych pomiarów ciśnienia (ambulatory blood pressure monitoring, ABPM) [3].

Za hipotonię uznali wartości ciśnienia tętniczego mieszczące się w obrębie 5 percentyla dla populacji osób zdrowych i wynoszące dla mężczyzn 115/70 mm Hg w ciągu dnia i 97/56 mm Hg w nocy, a dla kobiet odpowiednio 105/65 mm Hg i 92/52 mm Hg [3].

Objawy hipotensji mogą jednak wystąpić u chorego ze znacznie wyższymi wartościami ciśnienia tętniczego.

Jeszcze niedawno wytyczne leczenia nadciśnienia tętniczego zalecały obniżenie ciśnienia u chorych z przewlekłym niedokrwieniem serca lub cukrzycą poniżej 130/80 mm Hg, a u chorych z białkomoczem w przebiegu nefropatii poniżej 125/80 mm Hg. Wyniki dużych badań przeprowadzonych m.in. wśród chorych z cukrzycą (np. badanie ACCORD) wykazały, że u wielu tak leczonych osób zmniejszona perfuzja w naczyniach wieńcowych była przyczyną zwiększonej śmiertelności [4]. Objawy hipotonii u osób starszych z powikłaniami miażdżycowymi występują zatem już przy stosunkowo wysokich wartościach ciśnienia tętniczego, natomiast u osób młodych i dotychczas zdrowych objawy hipotonii pojawiają się przy znacznie niższym ciśnieniu tętniczym.

Podział niedociśnienia

Niedociśnienie dzieli się na samoistne (pierwotne), wtórne i ortostatyczne. Niedociśnienie może się pojawić raz w życiu przez stosunkowo krótki czas kilku lub kilkunastu godzin (np. we wstrząsie) lub występować przewlekle (np. u chorych ze znaczną niewydolnością serca).

Objawy niedociśnienia mogą pojawiać się również kilkakrotnie w ciągu doby, naprzemiennie z prawidłowym lub wysokim ciśnieniem tętniczym w postaci hipotonii ortostatycznej. Najczęściej jednak występuje tzw.

niedociśnienie konstytucjonalne, które może nie dawać żadnych objawów lub być przyczyną osłabienia, zmniejszonej tolerancji wysiłku oraz zawrotów głowy.

Niedociśnienie jest przyczyną 10% konsultacji na oddziałach ratunkowych [5]. Występuje u około połowy chorych po znieczuleniach [6], jest także częste u chorych dializowanych [7]. Sporadyczne niedociśnienie jest przedmiotem zainteresowania chirurgów i anestezjologów.

Wtórne niedociśnienie może być wywołane niewydolnością nadnerczy i przysadki mózgowej, niewydolnością serca lub występuje u osób starszych z niedomogą układu autonomicznego.

 W artykule autorzy skoncentrują się na niedociśnieniu przewlekłym (konstytucjonalnym) oraz na hipotonii ortostatycznej.

Niedociśnienie samoistne

Niedociśnienie samoistne (pierwotne) określane też jako hipotonia konstytucjonalna jest prawdopodobnie najczęstszą postacią niedociśnienia. Według cytowanego już Owensa określającego hipotonię za pomocą kryteriów ABPM samoistne niedociśnienie występuje u 16,3% mężczyzn i 14,3% kobiet [3].

Oznacza to, że w Polsce samoistna hipotonia występuje u ponad 3 milionów osób. Wśród osób z niedociśnieniem samoistnym w badaniu Owensa i wsp. było nieco więcej starszych mężczyzn, a kobiety charakteryzowały się nieco mniejszą masą ciała.

Część osób z niedociśnieniem samoistnym nie zgłaszała żadnych skarg, większość jednak, zwłaszcza kobiety, podawała zmniejszoną tolerancję wysiłku, trudności w koncentracji, uczucie ochłodzenia kończyn, czasem zawroty głowy i zmniejszenie jakości życia. Mimo tych dolegliwości rokowanie u osób z hipotonią samoistną jest bardzo dobre.

Dlatego problem ten jest zwykle pomijany w podręcznikach i monografiach. Z polskich autorów zagadnienie to analizowali prof. Banach i prof. Januszewicz [8,9]. Pojedynczy autorzy zwrócili uwagę na zależność między niskim ciśnieniem rozkurczowym (

Hipotonia czyli niedociśnienie. Przyczyny, objawy, leczenie podciśnienia

Niedociśnienie nazywane jest inaczej hipotonią lub podciśnieniem. To stan obniżonego ciśnienia krwi, na przykład do poziomu 90/60 mmHg.  Hipotonia, zwana przez niektórych eliksirem młodości, to choroba układu krążenia. Lekarze na ogół bagatelizują tę osobniczą skłonność.

Jeśli często czujesz się osłabiona, miewasz zawroty głowy i mroczki przed oczami, a byle co potrafi wyprowadzić cię z równowagi bądź dręczą cię nastroje depresyjne, sprawdź, czy nie jesteś hipotonikiem.

Nie do końca wiadomo, skąd się bierze niedociśnienie. Oprócz skłonności genetycznych, kruchej budowy naczyń czy powikłań na skutek innych chorób wymienia się także nadużywanie leków, zwłaszcza moczopędnych, rozszerzających naczynia krwionośne, a nawet przeciwdepresyjnych.

Hipotonia to wrodzony lub patologicznie uwarunkowany stan stale obniżonego ciśnienia skurczowego nieprzekraczającego wysokości ok. 90 mm Hg i ciśnienia rozkurczowego (poniżej 60 mm Hg). Są to oczywiście wartości określone dla osób w wieku ok. 40-50 lat. W miarę upływu lat wartości ulegają podwyższeniu.

Leia também:  Zapalenie rozcięgna podeszwowego – jak je leczyć?

Objawy niedociśnienia

Niedociśnienie możemy podzielić na 3 rodzaje: pierwotne, ortostatyczne oraz wtórne. Objawy są wspólne: senność, brak energii, osłabienie, trudności z koncentracją, mroczki przed oczami, zawroty głowy, skłonności depresyjne lub zaburzenia nastroju. Niektórzy pacjenci odczuwają także szum w uszach, bóle karku, skarżą się na zimne stopy i ręce.

Osoba o niskim ciśnieniu, zwłaszcza wtedy, gdy na dworze jest szaro i sennie, bo właśnie nadciąga kolejny niż atmosferyczny, czuje się po prostu koszmarnie. Odczuwa ciągłe znużenie i osłabienie, zmęczenie i zawroty głowy. Pojawiać się też mogą bóle, zwłaszcza głowy, dezorientacja i nieostre widzenie. Większym lub gwałtownym spadkom ciśnienia towarzyszyć mogą omdlenie i drgawki.

Ciśnienie skurczowe spada poniżej 110, a nawet 90 mmHg, a rozkurczowe nawet do 60, 50 mmHg z różnych powodów. Niektórzy po prostu rodzą się hipotonikami, u innych zbyt niskie ciśnienie jest skutkiem zażywania leków.

Do niedociśnienia prowadzić mogą też wymioty lub biegunki, obfite pocenie się, długotrwałe leżenie w łóżku. Oprócz niskiego spadku ciśnienia atmosferycznego sytuację pogarszać może upał, znaczny wysiłek fizyczny, głód czy… bardzo obfity posiłek.

Podciśnienie może być jednak również objawem chorób ośrodkowego układu nerwowego, zaburzeń hormonalnych lub czynnościowych układu krążenia, nawet nowotworów.

Leczenie niedociśnienia

Leczenie hipotonika zależy od przyczyny zbyt niskiego ciśnienia. Czasami jest to stan naturalny, wynikający z predyspozycji genetycznych.

Należy po prostu mieć tego świadomość i w sytuacji dużego spadku zażyć doraźnie lek podnoszący ciśnienie, wypić szklankę wody albo kawę (no, chyba, że hipotonik jest do jej picia przyzwyczajony – w takim przypadku nie może liczyć na jej dobroczynne działanie) lub zjeść słoną przekąskę. Jeśli hipotonik jest zmuszony, przez grypę lub inną chorobę do dłuższego leżenia, powinien choć na trochę siadać w łóżku.

Gdy niedociśnienie jest skutkiem wymiotów, biegunki lub potów wystarczy po prostu uzupełnić płyny. Nawadnianie, zwłaszcza w starszym wieku, jest szczególnie ważne. Powinny o tym pamiętać rodziny niskociśnieniowców, zachęcając do picia dużej ilości wody.

Obniżone ciśnienie, spowodowane zmianami w ścianach naczyń krwionośnych, pojawia się nie tylko w starszym wieku. To również przypadłość osób młodszych, zwłaszcza wysokich, szczupłych kobiet.

Nie powinny być jednak tym zmartwione, bo po pierwsze, z wiekiem te dolegliwości zmniejszają się, po drugie – hipotonicy żyją dłużej.

Hipotonia, zwana przez niektórych jest eliksirem młodości, to choroba układu krążenia.

Hipotonia ortostatyczna powstaje na ogół u osób w podeszłym wieku, objawia się zaburzeniami regulacji ciśnienia przy gwałtownym wstawaniu lub długim staniu.

Wówczas krew gromadzi się poniżej serca, co może być powodem omdleń, a w konsekwencji zaburzeń pracy serca, układu krążenia, hormonalnego i źle wpływa także na pracę nerek.

Gdy doraźne sposoby walki z niedociśnieniem nie skutkują albo gdy mamy do czynienia z niedociśnieniem ortostatycznym, trzeba się zgłosić do lekarza po środki farmakologiczne. Życie z niedociśnieniem bywa uciążliwe, ale na szczęście zdarzają się dłuższe okresy dobrego samopoczucia.

Naturalne sposoby na niedociśnienie

Najczęściej mamy do czynienia z niedociśnieniem pierwotnym. Medycy przypuszczają, że jednym z jego powodów może być wrodzona wiotkość ścian naczyń krwionośnych, które stanowią zbyt mały opór dla przepływającej krwi.

Może to obniżać jej ciśnienie, a co za tym idzie, prowadzić do niedotlenienia tkanek. Osoby z niedociśnieniem pierwotnym źle się czują w czasie upałów, a także gdy spada ciśnienie atmosferyczne. Męczy je też pokonywanie wysokości (np.

schody czy chodzenie po górach).

Nie ma jeszcze leku stabilizującego ciśnienie na stałym, pożądanym poziomie. Gdy dotyka nas hipotonia pierwotna, można sięgnąć do mądrości natury i wspomagać się np. mieszankami ziół, pobudzającymi herbatami, żeń-szeniem.

Posiłki najlepiej podzielić na więcej mniejszych, niż jadać obficie. Zaleca się też picie zielonej herbaty, kawy małymi łykami (przez 4-5 godzin), niektórym pomagają napoje z kofeiną.

Trzeba pić dużo napojów i ruszać się – aktywność pobudza krążenie, a więc dotlenia tkanki, co sprawia, że wraca energia. Gorące kąpiele wykluczone.

Gdy dołożymy do tego dobrą dietę – warzywa, owoce, ryby, gotowane mięso – rzeczywiście staniemy się, niejako przy okazji, posiadaczami recepty na długowieczność.

Niedociśnienie wtórne pojawia się w wyniku powikłań innych przebytych chorób, m.in.

przy zaburzeniach rytmu serca, chorobie Parkinsona, uszkodzeniach wegetatywnego układu nerwowego, zaburzeniach hormonalnych, cukrzycy i innych. Może być przewlekłe lub przemijające.

Hipotensja – Wikipedia, wolna encyklopedia

Ten artykuł od 2014-03 wymaga zweryfikowania podanych informacji.Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie przypisów bibliograficznych.Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Niedociśnienie tętnicze

ICD-10

I95

I95.0

Samoistne niedociśnienie tętnicze

I95.1

Niedociśnienie tętnicze ortostatyczne

I95.2

Niedociśnienie tętnicze wywołane przez leki

I95.8

Inne niedociśnienie tętnicze

I95.9

Niedociśnienie tętnicze, nie określone

Hipotensja (niedociśnienie), również hipotonia[a] – obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej 100 mm Hg ciśnienia skurczowego lub 60 mm Hg ciśnienia rozkurczowego. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa.

Hipotonia to także zmniejszenie napięcia (np. mięśni).[potrzebny przypis]

Rodzaje

Niedociśnienie pierwotne

Jest to najczęstsza postać:

  • o nieznanym pochodzeniu
  • utrzymująca się przewlekle
  • występująca częściej u osób szczupłych
  • skłonność częściowo dziedziczna.

Niedociśnienie ortostatyczne

 Osobny artykuł: Hipotensja ortostatyczna.

W tym przypadku niedociśnienie powstaje w wyniku zaburzeń regulacji ciśnienia przy gwałtownym wstawaniu lub długim staniu. Krew gromadzi się poniżej serca, co zmniejsza ilość tłoczonej przez nie krwi.

Hipotonię ortostatyczną można rozpoznać wtedy, gdy zmiana pozycji ciała z leżącej na stojącą powoduje spadek ciśnienia skurczowego o przynajmniej 20 mm Hg lub ciśnienia rozkurczowego o przynajmniej 10 mm Hg w ciągu 3-minutowego testu pionizacyjnego[1].

Hipotonia ortostatyczna jest działaniem niepożądanym wielu leków, szczególnie tych, które są stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego. Jest najczęstszą przyczyną omdleń u osób z nadciśnieniem. Odsetek ten jest większy u cierpiących na choroby krążenia i cukrzycę. Zwiększa ryzyko zgonu u chorych w starszym wieku.

Niedociśnienie wtórne

Jest to niedociśnienie występujące jako powikłanie:

  • chorób układu krążenia
  • neuropatii autonomicznej (uszkodzenia wegetatywnego układu nerwowego) np. w chorobie Parkinsona
  • niedoczynności
    • kory nadnerczy (choroba Addisona)
    • płata tylnego przysadki mózgowej
    • tarczycy
  • infekcji
  • cukrzycy
  • zmniejszenia ilości krążącej krwi (z powodu krwawienia lub odwodnienia)
  • przedawkowania leków hipotensyjnych
  • przyjmowania lewodopy i agonistów receptorów dopaminergicznych podawanych w chorobie Parkinsona
  • nadużycia alkoholu
  • długotrwałego leżenia u przewlekle chorych, kiedy dochodzi do rozluźnienia naczyń krwionośnych.

Objawy

  • zwiększona senność
  • osłabienie
  • zaburzenia koncentracji
  • bóle głowy
  • zawroty głowy i mroczki przed oczami
  • szum w uszach
  • nastroje depresyjne
  • wewnętrzny niepokój
  • ziębnięcie rąk i stóp
  • ból karku w pozycji stojącej
  • temperatura poniżej 36-37 °C

Postępowanie

Niefarmakologiczne[2]

  • picie dużej ilości płynów (2-2,5 l/dobę)
  • zwiększenie ilości spożywanej soli (10-20 g/dzień)
  • unikanie obfitych posiłków
  • regularna aktywność fizyczna
  • prysznic na przemian ciepłą i zimną wodą
  • ułożenie głowy kilkanaście cm powyżej stymuluje uwalnianie reniny i zmniejszanie produkcji moczu
  • siedzenie z nogą założoną na nogę
  • noszenie pończoch uciskowych lub elastycznych bandaży uciskowych – zmniejsza to ilość krwi zalegającej w nogach

Farmakologiczne

  • Leczenie farmakologiczne stosuje się w przypadku niedociśnienia ortostatycznego i pierwotnego, gdy postępowanie niefarmakologiczne nie przynosi zadowalających rezultatów.
  • Leczenie rozpoczyna się od podawania fludrokortyzonu – glikokortykosteroidu zatrzymującego sód.
  • W drugim rzędzie podaje się leki zwężające naczynia:
  • efedryna 25 mg/dzień
  • metylofenidat 10 mg/dzień
  • fenylopropanolamina 25 mg/dzień
  • midodryna

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*