Jak rozpoznać co jest przyczyną infekcji intymnych? Jak leczyć infekcje i im zapobiegać?

Jak rozpoznać co jest przyczyną infekcji intymnych? Jak leczyć infekcje i im zapobiegać?

Infekcje miejsc intymnych. Przyczyny, objawy oraz skuteczna profilaktyka.

Infekcje miejsc intymnych są niezwykle powszechną przypadłością, występującą u kobiet w różnym wieku i stanowiącą najczęstszą przyczynę wizyt u ginekologa.

Spośród głównych winowajców należy wymienić wirusy oraz grzyby, których obecność w okolicach pochwy objawia się w charakterystyczny i nieprzyjemny sposób.

Jakie symptomy świadczą zatem o infekcji miejsc intymnych oraz jak możemy im zapobiegać?

Czym są infekcje miejsc intymnych i jak je rozpoznać?

Infekcje miejsc intymnych są to schorzenia kobiecych dróg rodnych, najczęściej wywoływane przez bakterie oraz grzyby, a w niektórych przypadkach również wirusy i pierwotniaki.

Ich obecność w pochwie powoduje zaburzenia równowagi jej flory bakteryjnej, poprzez zmniejszenie ilości naturalnie bytujących w tych okolicach bakterii Lactobacillus, inaczej określanych jako pałeczki kwasu mlekowego.

To właśnie one odpowiedzialne są za utrzymywanie właściwego pH pochwy oraz ochronę przed różnego rodzaju infekcjami.

Infekcje intymne możemy rozpoznać po specyficznych i niezbyt komfortowych objawach, spośród których należy wymienić:

  • świąd,
  • pieczenie,
  • obrzęk,
  • zaczerwienienie warg sromowych,
  • nadmierną wydzielinę (upławy) o zmienionym zapachu, formie i barwie: grudkowatej, pienistej, brązowej, zielonkawej, żółtawej,
  • dolegliwości bólowe w trakcie współżycia

Przyczyny infekcji miejsc intymnych

Infekcje miejsc intymnych związane są z występowaniem w pochwie bakterii oraz grzybów, jednakże ich pojawieniu się sprzyja w szczególności:

  • brak odpowiedniej higieny miejsc intymnych,
  • stosowanie antybiotyków, które zaburzają naturalną florę bakteryjną,
  • korzystanie z publicznych basenów, saun, toalet
  • przyjmowanie środków antykoncepcyjnych,
  • nadmierny stres,
  • ciąża,
  • kontakty seksualne z różnymi partnerami,
  • osłabienie organizmu,
  • nieodpowiednia dieta,
  • cukrzyca

Profilaktyka. Co robić, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia infekcji intymnych?

Mądre przysłowie mówi, że lepiej zapobiegać niż leczyć, co oczywiście należy odnieść również do nieprzyjemnych dla wielu kobiet infekcji okolic intymnych. Co możemy zatem zrobić, aby nie dopuścić do pojawienia się tych uciążliwych dolegliwości?

Pamiętaj o właściwej higienie

Podstawowym elementem profilaktyki jest właściwa higiena miejsc intymnych. Co kryje się pod tym pojęciem oraz jakich błędów należy się wystrzegać?

Do mycia okolic intymnych najlepiej wybierać specjalnie przeznaczone do tego oraz bezpieczne kosmetyki, pozbawione parabenów, SLS, SLES, oraz formaldehydów, które na etykietach ukryte są pod różnymi nazwami, takimi jak Diazolidinyl urea, czy Bronopol. Używane preparaty powinny być bezbarwne oraz bezwonne, o odczynie pH 5,5.

Prawidłowa higiena nie może prowadzić także do usuwania z pochwy pożytecznych bakterii Lactobacillus. Należy zatem pamiętać, że częste przemywanie okolic intymnych wcale nie gwarantuje nam lepszego efektu. Wręcz przeciwnie, jest dokładnie na odwrót.

Podmywanie raz dziennie z wykorzystaniem specjalnego płynu w zupełności wystarczy, natomiast przy wysokich temperaturach i potrzebie częstszej pielęgnacji, wybierajmy samą wodę.

Nie stosujmy do tego gąbek, będących siedliskiem bakterii! Warto pamiętać również, że do wycierania okolic intymnych zaleca się używanie osobnego ręcznika, a w trakcie miesiączki należy zrezygnować z długich i gorących kąpieli w wannie.

Dbaj o swoje zdrowie oraz odporność

Chcąc cieszyć się dobrym zdrowiem, należy zadbać o swój organizm także od wewnątrz. Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza w okresie jesienno/zimowym, kiedy to wzrasta ryzyko zachorowań na grypę.

Ogólne osłabienie i zmęczenie w połączeniu z kuracją antybiotykami prowadzi do zaburzeń równowagi flory bakteryjnej, skąd prosta droga do infekcji miejsc intymnych.

Bardzo ważne jest zatem to, aby w zdradliwym okresie jesiennym dostarczać naszemu organizmowi cennych witamin i minerałów, nie tylko poprzez suplementację, ale przede wszystkim wraz z pożywieniem.

Ubieraj się mądrze i wybieraj przewiewną bieliznę

Ogromne znaczenie odgrywa także nasz ubiór. Chcąc ograniczyć ryzyko wystąpienia infekcji, konieczne jest noszenie przewiewnej oraz miękkiej bielizny, wykonanej z delikatnych tkanin, takich jak bawełna.

Zdecydowanie odradzane są materiały sztuczne, ciasne, nieprzepuszczające powietrze, a także ubieranie stringów. O higienę okolic intymnych dbamy również nocą, dlatego też zrezygnujmy z klasycznej piżamy, na rzecz zwiewnej koszuli nocnej.

Jeśli dodatkowo nie założymy pod spód bielizny, umożliwimy naszej skórze kilkugodzinną wentylację. Nasz codzienny strój powinien być również dobrany adekwatnie do pory roku i pogody. W ten sposób możemy uniknąć różnego rodzaju chorób, które osłabiają naszą odporność.

W chłodne dni okrywajmy dolny odcinek pleców oraz głowę, aby nie dopuścić do ich przewiania.

Pamiętaj o bezpiecznym współżyciu

Kobiety niebędące w stałych związkach, zawsze powinny pamiętać, aby w trakcie stosunku używana była prezerwatywa. Ponadto, przed każdym współżyciem warto poprosić partnera, aby dokładnie obmył swoje genitalia. Natomiast po stosunku, chcąc w naturalny sposób pozbyć się bakterii, kobieta powinna oddać mocz. 

Infekcje intymne u mężczyzn – dlaczego trzeba je wykrywać i leczyć?

Wbrew obiegowej opinii infekcje intymne, czyli urogenitalne (dotyczące układu moczowo-płciowego) występują niemal tak samo często u mężczyzn, jak i u kobiet. Niestety spora część z nich przebiega bezobjawowo, utrudniając rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych u panów, jak również u ich partnerek.

Jak rozpoznać co jest przyczyną infekcji intymnych? Jak leczyć infekcje i im zapobiegać?

Jakie są najczęstsze przyczyny infekcji intymnych u mężczyzn i jak można ich uniknąć?

Choć męska budowa anatomiczna utrudnia patogenom (czyli wirusom, bakteriom, pierwotniakom i grzybom) wnikanie do wnętrza organizmu, to i tak potrafią one znaleźć sposób, aby zasiedlić okolice cewki moczowej i doprowadzić do rozwoju zakażenia.

Wśród czynników ułatwiających im to zadanie znajdują się zarówno niewłaściwe nawyki higieniczne, jak i ryzykowne zachowania seksualne- choroby te są bowiem przenoszone głównie przez bezpośredni kontakt powierzchni skóry z wywołującymi infekcje intymne drobnoustrojami. Nieprawidłowa higiena miejsc intymnych, korzystanie z publicznych toalet, pryszniców i szatni, noszenie nieprzewiewnej bielizny, przygodny seks, szczególnie bez użycia prezerwatywy, urazy i otarcia naskórka oraz stosowanie uczulających prezerwatyw lub lubrykantów, w znaczny sposób zwiększają ryzyko zakażeń urogenitalnych. Czasami przyczyną nawracających infekcji są także dodatkowe czynniki, pochodzące z wnętrza organizmu, takie jak obniżona odporność, antybiotykoterapia, przewlekłe stany zapalne, niewłaściwa dieta, czy stres.

Aby uchronić się przed infekcjami intymnymi, a przynajmniej w znacznym stopniu zmniejszyć ich ryzyko, należy więc:

  • stosować płyny do higieny intymnej, pozwalające na zachowanie odpowiedniego pH i mikroflory w okolicach cewki moczowej (szczególnie po stosunku seksualnym lub korzystaniu z publicznej toalety)
  • nosić przewiewną bieliznę, wykonaną z naturalnych materiałów
  • ograniczyć ryzykowne zachowania seksualne
  • zadbać o ogólną, dobrą kondycję całego organizmu.

Jakie infekcje intymne występują u mężczyzn najczęściej?

Czynnikami wywołującymi infekcje intymne u mężczyzn może być ponad 30 różnych patogenów (grzybów, bakterii, wirusów i pasożytów). Wśród najczęściej diagnozowanych znajdują się zakażenia powodowane przede wszystkim przez gatunki z rodzaju:

  • Chlamydia: Infekcja przez nie wywoływana często przebiega bezobjawowo, jednak jej skutki mogą być poważne. Nieleczona chlamydioza może prowadzić m. in. do zapalenia cewki moczowej, a u partnerki zakażonego mężczyzny do zapalenia szyjki macicy i choroby zapalnej miednicy.
  • Neisseria gonorrhoeae (Dwoinka rzeżączki): Jest to choroba bakteryjna, prowadząca do groźnych powikłań- jeśli mężczyzna nie podda się leczeniu, może dojść u niego do zapalenia najądrzy, zapalenia prostaty, niepłodności, a także zapalenia stawów lub opon mózgowych. W przypadku przeniesienia zakażenia na partnerkę, ryzyko wystąpienia niepłodności wzrasta również u niej, a w przypadku kobiet ciężarnych- rośnie również ryzyko ciąży pozamacicznej. Infekcja w trakcie ciąży zwiększa natomiast ryzyko przedwczesnego porodu i grozi zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych lub infekcją oka u płodu.
  • Ureaplasma: Objawy tego atypowego, bakteryjnego zakażenia obejmują obecność śluzowej, wodnistej lub ropnej wydzieliny z cewki moczowej oraz ból i pieczenie w trakcie oddawania moczu. Nieleczone zakażenie może prowadzić do zapalenia gruczołu krokowego i innych powikłań oraz utrudnić mężczyźnie poczęcie dziecka.
  • Mycoplasma: Infekcja wywołana przez te nietypowe bakterie może przebiegać w całości bezobjawowo, w nielicznych przypadkach prowadząc do pojawienia się nieprawidłowego wycieku z cewki moczowej i bólu podczas oddawania moczu lub w trakcie stosunku. Nieleczone zakażenie może prowadzić do zapalenia najądrzy lub gruczołu krokowego oraz upośledzać płodność mężczyzny. Jeśli Mycoplasma zostanie przeniesione na kobietę ciężarną, może spowodować przedwczesne zakończenie ciąży lub przedwczesny poród. U noworodków zakażenie okołoporodowe może natomiast doprowadzić do zapalenia spojówek lub ucha środkowego.

Jakie objawy powinny skłonić mężczyznę do wizyty u lekarza?

Wielu mężczyzn pozostaje niestety nieświadomych toczącej się w ich organizmie infekcji urogenitalnej, aż do momentu zaobserwowania jej wyraźnych, zewnętrznych symptomów. Jednak nawet wtedy objawy te mogą być na tyle niespecyficzne, że postawienie odpowiedniego rozpoznania wymaga badań laboratoryjnych potwierdzających lub wykluczających zakażenie.

Do najczęściej zgłaszanych objawów, towarzyszących infekcjom intymnym u mężczyzn zalicza się:

  • pieczenie, swędzenie oraz zaczerwienie okolic intymnych
  • pojawienie się wysypki lub wykwitów skórnych
  • wystąpienie nieprawidłowej wydzieliny z cewki moczowej
  • częste uczucie parcia na pęcherz
  • ból podczas oddawania moczu lub w trakcie stosunku seksualnego
  • szczypanie lub pieczenie towarzyszące oddawaniu moczu
  • wrażenie niepełnego opróżnienia pęcherza moczowego
  • oddawanie niewielkich ilości mętnego, zagęszczonego moczu o nieprzyjemnym zapachu
  • ból w środkowej, dolnej części brzucha.
Leia também:  Jak skutecznie leczyć żylaki kończyn dolnych i zapobiegać ich objawom?

W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z objawów, zalecana jest pilna wizyta u lekarza, który pokieruje dalszymi krokami w zakresie diagnostyki i wyboru odpowiedniego leczenia.

Jest to bardzo ważne, ponieważ zignorowanie objawów może skutkować poważnymi konsekwencjami: zapaleniem gruczołu krokowego, zapaleniem najądrza lub jądra, chorobą Peyroniego (skrzywieniem penisa, praktycznie uniemożliwiającym osiągnięcie wzwodu), niepłodnością, a w skrajnych przypadkach nawet chorobą nowotworową.

Dlaczego diagnostyka infekcji przenoszonych drogą płciową jest tak ważna?

Choć w przypadku panów, infekcje intymne nie zawsze dają wyraźne objawy, to nie powinny być zostawiane bez leczenia, ponieważ mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Drobnoustroje, będące przyczyną infekcji urogenitalnych, rzadko kiedy ustępują same, bez zastosowania ukierunkowanego leczenia. Bezobjawowy nosiciel może nieświadomie zarażać innych, a potem ponownie ulegać zakażeniu, np. od partnerki.

Takie przewlekłe infekcje urogenitalne są również bardzo niebezpieczne dla kobiet ciężarnych, stanowiąc zagrożenie dla zdrowia matki oraz nienarodzonego dziecka.

Aby móc skutecznie leczyć infekcje układu moczowo-płciowego, konieczne jest prawidłowe rozpoznanie gatunku patogenu, będącego przyczyną zakażenia. Najbardziej czułą i precyzyjną metodą diagnostyczną jest w tym wypadku wykonanie testu laboratoryjnego, wykrywającego materiał genetyczny wirusa lub bakterii w moczu lub wymazie z cewki moczowej osoby badanej.

Jak wygląda badanie w kierunku zakażenia układu moczowo-płciowego? Czy jest bolesne i czy wymaga wizyty w punkcie pobrań?

Jednym z podstawowych oznaczeń, wykonywanych w diagnostyce infekcji intymnych, jest badanie bakteriologiczne, oparte na prowadzeniu hodowli pobranego materiału (wydzieliny z cewki moczowej lub moczu) na specjalnych podłożach i pożywkach, umożliwiających identyfikację patogenu.

W ramach tej metody możliwe jest także jednoczesne wykonanie antybiogramu, czyli określenie, na które antybiotyki wyhodowane bakterie są wrażliwe, a na które oporne.

Niestety, czasem zdarza się tak, że ilość patogenu w pobranym materiale jest niewystarczająca i wynik badania bakteriologicznego nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie, co było przyczyną infekcji.

W takich przypadkach z pomocą przychodzą nowoczesne techniki biologii molekularnej, które oferują możliwość wykrycia obecności materiału genetycznego szukanych patogenów w próbce, umożliwiając identyfikację nawet tych mikroorganizmów, których klasyczna hodowla jest trudna, a niekiedy wręcz niemożliwa.

Testy wykonane metodą Real-Time PCR są bardzo czułe i specyficzne i umożliwiają detekcję drobnoustrojów już w pierwszych dniach zakażenia, nawet gdy objawy infekcji nie są jeszcze widoczne.

Dzięki temu, możliwe jest szybkie rozpoznanie gatunku wywołującego chorobę oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia- opartego na antybiotykoterapii, lekach przeciwgrzybiczych lub przeciwwirusowych, co ogranicza ryzyko wystąpienia niebezpiecznych powikłań praktycznie do minimum.

Dodatkowym plusem badań molekularnych jest możliwość samodzielnego, bezbolesnego pobrania materiału przez pacjenta i odesłania go drogą pocztową, bez konieczności osobistej wizyty w laboratorium.

Bibliografia:

  1. Weidner W., Pilatz A., Diemer T., Schuppe H.C., Rusz A., Wagenlehner F. Male urogenital infections: impact of infection and inflammation on ejaculate parameters, World Journal of Urology, 31, 717–23, 2013.
  2. Rusz, A., Pilatz, A., Wagenlehner, F., et al. Influence of urogenital infections and inflammation on semen quality and male fertility, World Journal of Urology, 30, 2012.
  3. Andrzejczak-Grządko S., Dolińska I. (2019). Wykrywanie mykoplazm urogenitalnych w próbkach klinicznych, Postępy Biochemii, 65 (4), 2019.

Nieleczone prowadzą do niepłodności. Jak się przed nimi chronić?

Jak rozpoznać co jest przyczyną infekcji intymnych? Jak leczyć infekcje i im zapobiegać?
fot. fot. Adobe Stock, JustLife

Spis treści:

Przyczyny infekcji intymnych

Infekcje intymne są stanami zakażenia miejsc intymnych, do których może dojść w wyniku działania wirusów, grzybów, pierwotniaków, pasożytów, bakterii, a także z powodu zaburzenia naturalnej mikroflory okolic intymnych. Niejednokrotnie jest to problem nawracający i uciążliwy, jednak na ogół możliwy do wyleczenia.

Chociaż infekcje intymne często są przenoszone podczas współżycia (drogą płciową), to mogą rozwinąć się niezależnie od tego, również u kobiet i dziewcząt nie posiadających partnerów seksualnych.

Infekcjom intymnym sprzyjają:

  • niewłaściwa dieta (np. nadmiar cukru, brak witamin, odwodnienie),
  • ciąża,
  • cukrzyca,
  • osłabiona odporność,
  • posiadanie wielu partnerów seksualnych,
  • uprawianie seksu bez zabezpieczenia prezerwatywą,
  • nieodpowiednia higiena miejsc intymnych,
  • noszenie zbyt obcisłej, “nieoddychającej” bielizny,
  • stosowanie doustnej antykoncepcji hormonalnej,
  • korzystanie z jacuzzi, basenu i publicznych kąpielisk,
  • stosowanie antybiotyków.

Rodzaje infekcji intymnych: waginoza, kandydoza i rzęsistkowica

Najczęściej występujące infekcje intymne u kobiet to bakteryjne zapalenie pochwy (waginoza) oraz grzybica pochwy (kandydoza). Inne infekcje narządów płciowych to m.in.: chlamydioza, rzęsistkowica, kiła, zakażenia HPV, opryszczka narządów płciowych, ziarniak pachwinowy, wrzód weneryczny oraz rzeżączka. 

Bakteryjne zapalenie pochwy

U zdrowej kobiety w normalnych warunkach we florze bakteryjnej miejsc intymnych przeważają bakterie kwasu mlekowego z rodzaju Lactobacillus. To dzięki nim utrzymuje się kwaśny odczyn pH (3,5-4,5).

 Jedynie 10% powinny stanowić inne bakterie. Jeżeli skład flory bakteryjnej jest zaburzony, dochodzi do częstych infekcji.

 Nieprawidłowa mikroflora i namnażanie szczepów bakterii beztlenowych powodują bakteryjne zapalenie pochwy, czyli tzw. waginozę bakteryjną. 

Ryzyko szybkiego rozmnożenia się niekorzystnych bakterii znacznie zwiększa nagłe obniżenie odporności organizmu (związane np. ze stresem).

Zachorowaniom sprzyjają też irygacje pochwy, zmiany hormonalne spowodowane menopauzą, stosowanie antybiotyków, niewłaściwe używanie tamponów (pozostawione zbyt długo w pochwie stają się siedliskiem bakterii) i brak odpowiedniej higieny. Zwiększone ryzyko występuje też u kobiet uprawiających seks z wieloma partnerami.

Objawy: Charakterystycznym objawem bakteryjnego zakażenia pochwy jest świąd wewnątrz i wokół niej, uczucie pieczenia, ból nasilający się głównie przy oddawaniu moczu lub w czasie stosunku oraz upławy. W odróżnieniu od tych występujących przy grzybicy, są mleczne lub żółte, o nieprzyjemnym „rybim” zapachu.

Leczenie: Specjalista diagnozuje waginozę po odczytaniu wyników badania mikroskopowego lub testu sprawdzającego wartość pH. Przepisane antybiotyki zawierają metronidazol oraz klindamycynę. Kuracja trwa zwykle do 7 dni. Należy przeprowadzić ją do końca – nawet jeżeli objawy ustąpią wcześniej. Niedoleczona infekcja bakteryjna może przejść w stan przewlekły.

Skutkiem może być przewlekłe zapalenie pochwy, stan zapalny gruczołów Bartholina, nawracające zapalenia dróg moczowych oraz zapalenie przydatków lub błony śluzowej macicy, które może prowadzić do bezpłodności.

Grzybicze zapalenie pochwy

Grzybica pochwy (inaczej kandydoza lub drożdżyca) to najczęstsza ginekologiczna dolegliwość kobieca, którą wywołują głównie grzyby Candida albicans. Znajdują się one w pochwie przez cały czas. Gdy jednak spada odporność, zaczynają się rozmnażać. Szacuje się, że w ciągu całego życia u 75% kobiet wystąpi co najmniej jeden epizod infekcji grzybiczej pochwy.

Infekcja grzybicza miejsc intymnych najczęściej pojawia się u kobiet noszących zbyt obcisłą bieliznę, która prowadzi do nadmiernej wilgotności i przegrzania miejsc intymnych. Ryzyko zwiększa się też u osób chorujących na cukrzycę i ciężarnych.

Objawy: swędzenie pochwy i ból miejsc intymnych, pieczenie i zaczerwienienie czy biały nalot pojawiający się w okolicach narządów płciowych, a także linijne pęknięcia sromu oraz obrzęk. Pojawia się ból przy stosunku lub podczas oddawania moczu oraz grudkowata, twarożkowata wydzielina.

Leczenie: Grzybicę diagnozuje się po odczytaniu wyniku wymazu z pochwy. Leczenie polega na smarowaniu miejsc intymnych maściami przeciwgrzybicznymi. Przepisywane są też leki przeciwgrzybicze w formie globulek dopochwowych oraz kremów. Zwykle terapia trwa od 3 do 14 dni. Niekiedy zamiast leczenia miejscowego lekarz może zalecić też stosowanie środków doustnych (flukonazol).

Warto pamiętać, że zakażenie grzybicze często powraca. Kolejne infekcje są znacznie trudniejsze do wyleczenia.

Rzęsistkowe zapalenie pochwy

Rzęsistkowica jest najczęstszą niewirusową chorobą przenoszoną drogą płciową. Wywołuje ją pierwotniak – rzęsistek pochwowy (Trichomonas vaginalis).

Zagnieżdża się on głównie w pochwie i cewce moczowej. Częstszym powodem pojawienia się rzęsistkowego zapalenia pochwy jest nieprawidłowa higiena (np.

 wspólne korzystanie z ręczników, przyborów do mycia) bądź korzystanie z saun, jacuzzi i basenów.

Objawy: pieniste upławy o mocnym i nieprzyjemnym zapachu, w szarawym bądź żółtozielonym kolorze, dyspareunia (czyli ból podczas współżycia) i nieprzyjemne swędzenie miejsc intymnych.

Leczenie: Ginekolog diagnozuje rzęsistkowicę po zinterpretowaniu wyników z wymazu z pochwy lub badania moczu. Leczenie polega na podawaniu metronidazolu doustnie oraz dopochwowo. Terapia trwa najczęściej 5–7 dni.

Skutki: Zbagatelizowana rzęsistkowica może wywołać różne komplikacje, aż po całkowitą bezpłodność. Niedoleczone zakażenie w ciąży może prowadzić do przedwczesnego porodu oraz urodzenia dziecka z niską masą ciała.

Objawy infekcji pochwy

Poszczególne infekcje intymne mogą dawać nieco inne objawy, dlatego wszelkie symptomy powinnaś skonsultować z lekarzem, ponieważ dopiero dokładne badanie może wskazać czynnik etiologiczny. To co powinno zaniepokoić, to:

  • nieprawidłowa wydzielina z pochwy (biała, zielona bądź szara, gęsta, o konsystencji twarożku),
  • obfite żółte upławy o „rybim” zapachu,
  • obrzęk, ból lub pieczenie miejsc intymnych,
  • swędzenie okolic intymnych,
  • ostry zapach okolic intymnych,
  • zmiany skórne na narządach płciowych, np. wysypka, owrzodzenia.

Profilaktyka infekcji pochwy

Możesz obniżyć ryzyko występowania infekcji intymnych , przestrzegając kilku profilaktycznych zasad:

  • ogranicz liczbę partnerów seksualnych, szczególnie osób, o których stanie zdrowia wiesz niewiele,
  • wybieraj seks z użyciem prezerwatywy,
  • wykonuj badania kontrolne u ginekologa,
  • do mycia miejsc intymnych stosuj kosmetyki o naturalnym pH,
  • w przypadku nawracających infekcji, stosuj probiotyk dopochwowy,
  • zakładaj przewiewną, bawełnianą bieliznę,
  • raz na jakiś czas (np. przed wyjazdem na wakacje) sięgaj po środki obniżające poziom pH pochwy,
  • podczas miesiączki częściej niż zwykle bierz prysznic i zmieniaj bieliznę,
  • zrezygnuj z obcisłych dżinsów i spodni ze sztucznych materiałów,
  • nie dziel się swoim ręcznikiem i gąbką do mycia,
  • długą kąpiel w gorącej wodzie zamień na krótszy, chłodniejszy prysznic,
  • zrezygnuj z aromatyzowanych, sztucznie barwionych żelów i płynów do mycia.
Leia também:  Łuszczyca plackowata – przyczyny, objawy, leczenie

Leczenie nawracających infekcji pochwy

Każda infekcja intymna wymaga konsultacji ginekologicznej. To lekarz na podstawie badań jest w stanie skutecznie określić, jakie leczenie będzie skuteczne. Do wyboru mamy np. antybiotyki, czopki, maści i płyny do irygacji. Niektóre z nich kupimy tylko na receptę.

Leki bez recepty na infekcje intymne:

  • klotrimazol – jest substancją czynną o działaniu przeciwgrzybiczym; znajdziemy ją w kremach, płynach i tabletkach dopochwowych,
  • polikrezulen – substancja działająca przeciwbakteryjnie; występuje w globulkach dopochwowych bez recepty i roztworze do irygacji pochwy,
  • fentikonazol – substancja przeciwgrzybicza, dostępna bez recepty w postaci kapsułek dopochwowych,
  • pałeczki Lactobacillus – to probiotyk, który hamuje wiele szkodliwych bakterii; występuje w globulkach dopochwowych i kapsułkach.

Podczas leczenia infekcji intymnych należy pamiętać o odpowiedniej higienie, noszeniu przewiewnej (najlepiej bawełnianej) bielizny oraz o unikaniu stosunków seksualnych. Drobnoustroje niemal natychmiast się przemieszczają, więc ryzyko zarażenia partnera jest naprawdę duże.

Domowe sposoby na infekcje intymne

Polecane domowe środki, które mogą pomóc w leczeniu infekcji intymnych, to przede wszystkim:

  • olej z czarnuszki siewnej – działa przeciwbakteryjnie, może także pomóc w infekcji grzybiczej,
  • olejek z oregano – działa antybakteryjnie i przeciwgrzybiczo; stosujemy go w formie suplementu diety bądź bezpośrednio na zmiany skórne; pomocny w infekcjach wywołanych grzybami Candida albicans,
  • nagietek lekarski – wykazuje działanie przeciwzapalne i bakteriobójcze; kąpiel z dodatkiem naparu z nagietka lekarskiego nie tylko odkaża miejsca intymne, ale i je koi,
  • preparaty z korą dębu – działają przeciwgrzybiczo i przeciwbakteryjnie, 
  • kąpiel z sodą oczyszczoną – ma działanie ściągające i łagodzące podrażnienia.

Jeśli pomimo zastosowania naturalnych metod objawy infekcji intymnej nie ustępują lub się nasilają, należy skonsultować się z lekarzem. 

Infekcja intymna w ciąży

Na ryzyko zachorowania na infekcje miejsc intymnych szczególnie narażone są kobiety w ciąży. Właśnie wtedy w ich organizmach dochodzi do zmian w gospodarce hormonalnej. Odczyn pochwy zmienia się z kwaśnego na zasadowy. Infekcje intymne w ciąży są częste.

Niezależnie od rodzaju infekcji, należy ją jak najszybciej wyleczyć. Infekcja intymna w ciąży może prowadzić do przedwczesnego porodu i zakażenia noworodka. Lekarz najczęściej przepisuje środki, które nie wpływają negatywnie na płód.

Infekcja pochwy po antybiotyku

Przyjmowanie antybiotyków niszczy naturalną florę bakteryjną organizmu. Właśnie dlatego podczas antybiotykoterapii warto przyjmować probiotyki. Znajdziemy je m.in. w jogurtach, kefirach i kiszonkach.

Infekcja intymna a okres

Infekcjom intymne pojawiają się częściej podczas miesiączki i po niej. To przede wszystkim skutek nieprawidłowej higieny. O tym warto pamiętać, by do nie dopuścić do infekcji intymnej podczas okresu:

  • w czasie miesiączki podmywaj się podczas każdej zmiany podpaski, najlepiej pod bieżącą wodą,
  • narządy płciowe myj i wycieraj od przodu ku tyłowi (w ten sposób unikniesz przeniesienia bakterii z okolic odbytu do pochwy),
  • stosuj specjalistyczne płyny do miejsc intymnych o pH 5,5 – to odczyn zbliżony do naturalnego pH pochwy,
  • do okolic pochwy zawsze używaj osobnego ręcznika,

Infekcja pochwy a wakacje

Do infekcji intymnych częściej dochodzi latem i podczas urlopu. Jest to związane z częstszym niż zwykle korzystaniem z toalet publicznych, przesiadywaniem w mokrym stroju kąpielowym na basenowym brzegu czy z niezabezpieczonym seksem. 

Infekcje intymne u dziewczynek

Infekcje intymne u dziewczynek i nastolatek nie należą do rzadkości. Wyściełający miejsca intymne nabłonek jest wyjątkowo delikatny, a tym samym podatny na urazy i zakażenia.

Brak owłosienia łonowego i poduszeczek tłuszczowych warg sromowych sprawia, że są one znacznie słabiej chronione. Zakażeniom sprzyja również częstsze nieprzestrzeganie zasad higieny (np. nieumiejętne podcieranie się).

Infekcje miejsc intymnych mogą być także spowodowane ciałem obcym w pochwie, owsikami lub uczuleniem.

Infekcja intymna u dziewczynek zaczyna się od upławów. Mogą one mieć nieprzyjemny zapach i barwę – od białej do brązowej. Nierzadko towarzyszy im świąd i ból lub pieczenie w czasie oddawania moczu.

Infekcje intymne u dziewczynek – jak je leczyć?

Doraźnie warto zastosować ziołowe nasiadówki. To może złagodzić objawy infekcji miejsc intymnych. Konieczna będzie wizyta u lekarza, najlepiej u doświadczonego ginekologa. Można też udać się od pediatry.

Może się okazać, że objawy nie mają podłoża ginekologicznego (np. świąd wywołało uczulenie).

Specjalista powinien zlecić dziecku badanie ogólne i posiew moczu oraz przepisać odpowiednie leki (maści, tabletki, czasem preparaty dopochwowe).

Treść artykułu została pierwotnie opublikowana 25.06.2018.

Czytaj także:Swędzenie pochwy: przyczyny i leczenieUpławy – jak odróżnić prawidłową wydzielinę z pochwy od infekcji?Zapalenie cewki moczowej – jak dochodzi do zakażenia, objawy i leczeniePlamienia przed okresem i po okresie – co oznaczają, jakie badania wykonać?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Infekcje intymne u najmłodszych – przyczyny i profilaktyka

Przewijając swoje maleństwo kilkakrotnie w ciągu dnia masz pewność, że w prawidłowy sposób dbasz o jego strefę intymną. Jednak nadchodzi czas odpieluszkowania, kiedy dziecko uczy się samodzielnej higieny i kształtowania dobrych nawyków. W tym czasie Twój Maluszek jest szczególnie narażony na infekcje układu moczowo-płciowego.

Dowiedz się więcej, jak wspierać go w tym trudnym okresie, co jest najczęstszą przyczyną infekcji i jak im zapobiegać? Kiedy uda Wam się już zrezygnować z pieluszki, nadejdzie czas kształtowania dobrych nawyków, a wówczas Twoje dziecko coraz częściej będzie miało do czynienia z samodzielną higieną i zarazkami.

Sprawdź, jak zapewnić mu utrzymanie zdrowego układu moczowo – płciowego.

Przyczyny infekcji intymnych u dziewczynek i chłopców

Problemy z infekcjami intymnymi najczęściej zaczynają się po zakończonym procesie odpieluchowania.

Dzieci, które dopiero rozpoczynają samodzielne korzystanie z toalety często nie potrafią zadbać o prawidłową higienę miejsc intymnych.

Nieumiejętnie wytarte kropelki moczu wytrącają amoniak, którego alkaliczne pH podrażnia skórę powodując dyskomfort. Ponadto, wilgotna bielizna połączona z wysoką temperaturą stwarza idealne warunki do rozwoju bakterii.

Zmniejszona odporność dziecka w trakcie choroby również może być przyczyną infekcji intymnych. Pod wpływem leczenia, flora bakteryjna ulega degradacji, co sprzyja rozwojowi drożdżaków.

Po każdym przebytym przeziębieniu warto sukcesywnie wzmacniać odporność dziecka.

Codzienne spacery na świeżym powietrzu, odpowiednia dieta bogata w warzywa, produkty zbożowe, mięso oraz ryby, pomogą organizmowi zwiększyć wytwarzanie przeciwciał i uodpornić się.

Higiena intymna

Codzienna troska o higienę intymną to najlepszy sposób, aby uchronić dziecko przed wszelkimi infekcjami. W okresie, gdy maluch dopiero uczy się samodzielnego korzystania z toalety, wskazane jest wspólne mycie okolic intymnych kilka razy dziennie.

Dziewczynki i chłopcy, do okresu dojrzewania, mogą używać tego samego żelu do higieny intymnej Mustela, który został stworzony specjalnie do codziennego oczyszczania podrażnionych okolic intymnych. Zawarte w nim łagodne substancje powierzchniowo-czynne delikatnie je oczyszczają niwelując uczucie dyskomfortu.

Systematyczne używanie żelu zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu infekcji.

Odpowiednia dieta — sposób na infekcje intymne

Może się to wydać nieprawdopodobne, ale z infekcjami intymnymi często borykają się dzieci, które spożywają zbyt duże ilości cukrów prostych, będących doskonałą pożywką dla drożdżaków. Wyeliminowanie słodyczy z diety najmłodszych, pozwoli ograniczyć rozmnażanie się bakterii. Słodkości warto zastąpić jogurtami lub kefirami.

Zawarte w nich żywe kultury bakterii probiotycznych pomogą utrzymać odpowiednie pH. Bawełniana bielizna Zakładanie dziecku bielizny wykonanej z naturalnych włókien to pewny sposób na ochronę miejsc intymnych.

Wyposażając dziecko do przedszkola lub do babci, warto dać mu zapasową parę majteczek, na wypadek nieoczekiwanej “awarii” w toalecie.

Problemy z infekcjami intymnymi dziewczynek i chłopców, a wypad na basen

Jeśli Twoja pociecha ma problemy z nawracającymi infekcjami intymnymi, warto na jakiś czas ograniczyć wizyty na basenie. Niestety, chlorowana woda nie zabezpiecza całkowicie przed zakażeniami. Infekcje intymne u najmłodszych mają poważniejszy przebieg niż u dorosłych, ponieważ często zostają zauważone w późniejszym stadium rozwoju.

Pierwsze oznaki zakażenia są trudne do zarejestrowania przez rodziców, dlatego wirusy i bakterie mogą się bez przeszkód namnażać. Po skończonym procesie odpieluchowania bardzo ważna jest codzienna obserwacja maluchów.

Jeśli zauważysz, że dziecko dotyka miejsc intymnych bądź nie potrafi usiedzieć w jednym miejscu, może to oznaczać, że zaczyna doskwierać mu infekcja i należy niezwłocznie wybrać się do lekarza.

Skuteczne sposoby z apteki na infekcje intymne

Z pewnością każda kobieta kilka razy w swoim życiu przerabiała kwestię infekcji intymnych. Czasem naprawdę niewiele potrzeba, aby doszło do zakażenia.

Leia também:  Carros usados 2019 com Volante com regulagem de altura a Diesel

Podczas podróży, po antybiotykoterapii, czy po wypadzie na basen, odczuwamy pieczenie i swędzenie.

Jak ustrzec się przed zakażeniem, czy środki dostępne w aptece pomogą na infekcję, a może zawsze należy udać się do lekarza? Podpowiadamy jak radzić sobie z problemem i jak wybrać preparat. 

Sprawdź kategorie produktów: Infekcje intymne Żele intymne Globulki

Fizjologicznie wydzielina z pochwy powinna mieć odczyn kwaśny i być skolonizowana przez bakterie kwasu mlekowego (Lactobacillus). Zabezpiecza to okolice intymne przed rozwojem jakichkolwiek innych patogenów, mogących wywołać zakażenie.

Kiedy jednak dojdzie do zaburzenia naturalnej mikroflory pochwy, sprzyja to rozwojowi infekcji, która może mieć podłoże bakteryjne, bądź grzybicze.

Również spadek poziomu estrogenów, co ma miejsce w okresie menopauzy, a także przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych, sprzyja częstszym zakażeniom.

Bardzo ważne jest odpowiednie rozpoznanie patogenu wywołującego infekcję, aby właściwie dobrać leczenie. Oczywiście najlepiej, żeby ocenił to ginekolog, jednak same możemy być świadome, jakie objawy towarzyszą poszczególnym rodzajom zakażenia. 

Pojawia się, gdy miejsce „dobrych” bakterii, stanowiących naturalną florę dróg rodnych zastępują te chorobotwórcze. Dzieje się tak na skutek braku odpowiedniej higieny, ale też w przypadku zachowywania nadmiernej czystości, ponadto na skutek antybiotykoterapii, a także bogatego życia seksualnego. 

Waginoza bakteryjna – objawy:

  • białoszara albo żółta wodnista wydzielina o nieprzyjemnym zapachu,
  • obrzęk i zaczerwienienie sromu.

Osłabienie naturalnej mikroflory miejsc intymnych może doprowadzić do zakażenia drożdżakami (Candidia albicans).

Nie jest o to trudno, gdyż złapać je można na basenie, od partnera seksualnego czy korzystając z publicznych toalet, stając się tym samym nosicielem tego patogenu.

W momencie osłabienia układu odpornościowego, wywołanego przez stres, przemęczenie, przebyte choroby, a nawet ciążę i połóg może dojść do uaktywnienia drożdżaka, który wywoła infekcję. Również nieprawidłowa dieta (bogata w cukry) sprzyja tego typu zakażeniom. 

Grzybicza infekcja intymna – objawy:

  • silny świąd miejsc intymnych,
  • wydzielina z pochwy ma biały kolor i konsystencję twarogu.

Często zdarza się również, że wywołane zakażenie jest mieszane, czyli bakteryjno – grzybicze, co niewątpliwie wymaga złożonego leczenia i konsultacji lekarskiej.

Warto wiedzieć, że niewłaściwie leczona i niedoleczona infekcja intymna, może z okolic sromu i pochwy rozszerzać się na dalsze odcinki dróg rodnych, a także drogi moczowe.

Powikłania mogą być zatem bardzo groźne i doprowadzić do problemów z zajściem w ciążę czy do stanów zapalnych nerek. 

Sposoby z apteki na infekcje intymne

Na rynku aptecznym mamy wiele preparatów, w różnych postaciach, które dostępne bez recepty, mogą pomóc w profilaktyce, w początkowej fazie zakażenia, a także jako leczenie wspomagające. Jak dobrać preparat do własnych potrzeb – przedstawimy różne rodzaje produktów i tłumaczymy kiedy najlepiej je zastosować.

Płyn do higieny intymnej z apteki 

Odpowiednia higiena intymna jest bardzo ważna w profilaktyce infekcji intymnych. Dzięki odpowiednio dobranemu produktowi zachowamy odpowiednie pH okolic intymnych i przywrócimy naturalną równowagę i ochronę.

Właśnie dlatego płyn do higieny intymnej powinien być zakupiony w aptece, gdyż dzięki temu osiągniemy nie tylko efekt myjący, ale też ochronny.

Przykładem takiego produktu jest Lactacyd Pharma płyn ginekologiczny ochronny, który dzięki aktywnemu składnikowi, jakim jest wyciąg z ziela tymianku, świetnie chroni przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Alternatywą dla płynów są inne formy – pianka do higieny intymnej, np.

Baifem, która chroni przed infekcjami, zapewniając odpowiednie pH i uczucie świeżości oraz żele do higieny intymnej, jak produkt zabezpieczający przed rozwojem bakterii chorobotwórczych, a także wspomagający terapię – ProVag żel. 

Warto zwrócić uwagę również na płyny do higieny, które nie tylko działają zabezpieczająco, ale stosowane są leczniczo lub jako wspomaganie farmakoterapii zaordynowanej przez lekarza. Mowa tutaj o np.

PlivaFem B, który wykazuje działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne, a także łagodzące oraz PlivaFem F, ograniczający rozwój drożdżaków i innych mikroorganizmów.

Na rynku mamy również produkt z benzydaminą, substancją o aktywności przeciwzapalnej, miejscowo odkażającej i znieczulającej, czyli Tantum Rosa, który to proszek rozpuszczony w przegotowanej, przestudzonej wodzie, można wykorzystać do podmywania lub irygacji. 

Płyny do higieny intymnej z apteki – dla kobiet w ciąży oraz dla dziewczynek

Odpowiednia higiena okolic intymnych powinna być szczególne dobrana dla kobiet w ciąży, gdzie infekcje mogą powodować komplikacje podczas porodu, a nawet poronienie. Dlatego w tym wypadku kwestia ochrony jest szczególnie ważna, a wszelkie niepokojące objawy powinny być natychmiast konsultowane z lekarzem ginekologiem.

Dla tej grupy pacjentek mamy preparaty specjalne – płyn do higieny intymnej dla ciężarnych, np.

LaciBios femina Pregna, zawierający chlorheksydynę, o działaniu bakteriobójczym i bakteriostatycznym, a także korę dębu, która daje efekt ściągający i przyspiesza gojenie mikrourazów w okolicach intymnych, a także szereg innych składników zapewniających bardzo mocną ochronę i regenerację. 

Żel do higieny intymnej dla dziewczynek, to kolejny preparat, który powinien być odpowiednio dobrany. Musimy zwrócić uwagę, aby był on nawilżający, łagodzący i nie zawierał silnie działających składników.

Dlatego warto sięgnąć po preparat dobrany do wieku dziewczynki lub wypróbować ProVag emulsja do higieny intymnej, która sprawdza się zarówno do codziennej pielęgnacji okolic intymnych, jak i w przypadku niewielkiego pieczenia, czy swędzenia zgłaszanego przez dziecko.

To grupa produktów, która wykorzystywana jest do przywracania naturalnego środowiska w okolicach pochwy, czyli o własnościach regeneracyjnych. Zachowanie odpowiedniego nawilżenia oraz pH niewątpliwie zabezpiecza przed rozwojem patogenów.

Jest to bardzo ważny element higieny dla kobiet po menopauzie, kiedy nabłonek pochwy nie zachowuje się tak jak wcześniej i występuje nadmierna suchość okolic intymnych, a także dla tych stosujących antykoncepcję hormonalną, której efektem ubocznym jest właśnie suchość pochwy.

Warto również stosować żele nawilżające podczas stosunku, gdyż zabezpieczy to okolice intymne przed mikrourazami, a tym samym przed rozwojem infekcji.

Żele nawilżające dla mężczyzn i kobiet, które mogą być wykorzystywane podczas stosunku, łagodzące podrażnienia pochwy, to gama produktów Durex Play, np. Durex Play żel intymny nawilżający. 

Głównym składnikiem żeli nawilżających, o właściwościach mocno regeneracyjnych jest kwas hialuronowy. Stanowi on bardzo ważny składnik m.in.

błon śluzowych, dlatego dobrze sprawdza się w łagodzeniu dolegliwości, takich jak świąd, pieczenie, suchość u kobiet po menopauzie, u których występuje problem atrofii pochwy, a także do leczenia urazów po porodzie, zabiegach ginekologicznych, czy po długotrwałej terapii glikokortykoserydami.

Przykładowym jest tutaj zalecany do stosowania raz na 3 dni Mucovagin żel dopochwowy. Tego typu produkty stanowią świetną regenerację miejsc intymnych po przebytej infekcji i zabezpieczają przed nawrotami.

Natomiast zestawienie kwasu hialuronowego z propolisem, jak w preparacie Apivaginum sprawia, że jest to żel na infekcje intymne, który pomaga przy pierwszych objawach zakażenia i nie dopuszcza do jego rozwoju. Bardzo popularnym lekiem jest także Clotrimazolum o działaniu przeciwgrzybicznym, który można zastosować na zakażenia wywołane drożdżakami. 

Na rynku mamy również wiele preparatów w postaci do bezpośredniego podania do pochwy. Są to globulki na infekcje intymne bez recepty, które można wykorzystać w profilaktyce lub do zwalczania pierwszych objawów zakażenia, jak np.

Feminella Vagi C, która przywraca właściwe pH pochwy i dobrze sprawdza się jako produkt do zastosowania po antybiotykoterapii lub jako leczenie infekcji bakteryjnych.

Na rynku mamy także globulki o typowym działaniu bakteriobójczym – Albothyl oraz lek na infekcje intymne – Gynoxin Optima, o aktywności przeciwgrzybiczej. 

Naturalna flora bakteryjna pochwy bogata jest w bakterie z rodziny Lactobacillus. Dzięki ich odpowiedniej ilości nie dochodzi do kolonizacji patologicznych szczepów w obrębie okolic intymnych.

Dlatego stosowanie odpowiednio dobranych szczepów probiotycznych sprawdza się zarówno w zabezpieczaniu się przed infekcjami, a także wspomagająco podczas ich leczenia, w trakcie i po antybiotykoterapii, a także aby regenerować florę bakteryjną po przebytej infekcji. Możemy użyć preparatu w formie dopochwowej, jak np. Lactovaginal lub doustnej, np. ProVag kaps.

, gdzie bakterie po przejściu przez przewód pokarmowy kolonizują w okolicach intymnych. Warto pamiętać o tym, że jeśli po antybiotykoterapii masz skłonność do zakażeń intymnych sięgaj właśnie po tego typu  probiotyk ginekologiczny.

W celu ustalenia czy infekcja ma podłoże bakteryjne, czy grzybicze można wykonać oznaczenie pH śluzu z pochwy. Na rynku dostępny jest do tego celu odpowiedni test na infekcje intymne – Gineintima Test pH.

Prawidłowe pH pochwy to 3,8 – 4,5. W przypadku zakażeń bakteryjnych wzrasta ono, powodując zabarwienie papierka lakmusowego w teście na odcień zielono – niebieski.

Przy infekcjach o podłożu grzybiczym pH pochwy raczej się nie zmienia. 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*