Jak leczyć infekcję wirusową, a jak bakteryjną? Czy są różnice?

Jak leczyć infekcję wirusową, a jak bakteryjną? Czy są różnice? Autor: Getty images

Jesienno-zimowe infekcje mogą być wywołane zarówno przez bakterie, jak i wirusy. Objawy zakażeń spowodowanych przez odmienne patogeny mogą być do siebie bardzo nawet zbliżone, ale leczenie infekcji bakteryjnych przebiega inaczej niż leczenie infekcji wirusowych. Dlatego ważne jest odróżnienie zakażenie bakteryjne od wirusowego.

Infekcje bakteryjne i infekcje wirusowe różnią się od siebie nie tylko źródłem – patogenem, który je wywołał. Mają też inny przebieg i wymagają innego leczenia. Jednak dla laika, jakim jest przeciętny rodzic, infekcje te mogą być do siebie podobne. Jak więc odróżnić infekcję wirusową od bakteryjnej?

Spis treści:

Co wywołuje infekcje?

  • Przeziębienie, zapalenie gardła, grypa czy zapalenie oskrzeli – wymienione problemy, a także i inne jeszcze rodzaje zakażeń, jesienno-zimową porą w naszym kraju występują ze znacząco zwiększoną częstością niż w innych porach roku.
  • Część z tych schorzeń wywoływana jest przez wirusy, część zaś przez bakterie – przykładowo grypa jest chorobą wirusową, a za anginę paciorkowcową odpowiadają drobnoustroje bakteryjne.
  • Stwierdzenie tego, jaki dokładnie patogen doprowadził do pojawienia się u pacjenta nieprzyjemnych dolegliwości, jest kluczowe z tego powodu, iż dopiero po rozpoznaniu konkretnego rodzaju infekcji możliwe jest zaproponowanie mu odpowiedniego do jego problemu leczenia.

Pojawia się tutaj jednak pytanie: po czym stwierdzić, czy u chorego pojawiła się choroba wirusowa, czy też może jednak bakteryjna? Nie jest to łatwe, ogólnie jednak dokładne przyjrzenie się występującym u pacjenta odchyleniom pozwala wysunąć przypuszczenie, czy za chorobę odpowiada wirus, czy też może jednak bakteria.

Czytaj: Jak długo żyją zarazki? Dezynfekcja mieszkania po chorobie dziecka

Angina paciorkowcowa a wirusowe zapalenie gardła. Różnice, objawy, leczenie

Charakterystyczne cechy infekcji wirusowej

  1. Dla zakażeń wywoływanych przez wirusy charakterystyczne jest ogólnie to, że przed wystąpieniem ich nasilonych objawów u pacjenta – przez zwykle jedną do dwóch dób – występują niespecyficzne dolegliwości w postaci poczucia zmęczenia, osłabienia czy zmniejszenia tolerancji wysiłku.

  2. Później dopiero zauważalne zaczynają być typowe objawy infekcji wirusowej, takie jak katar (raczej wodnisty), kaszel (zwykle suchy) czy zaczerwienienie i łzawienie spojówek.
  3. U chorych występować może również i gorączka, która zwykle ma umiarkowane nasilenie i temperatura ciała zazwyczaj nie przekracza wtedy 38 stopni Celsjusza.

  4. Wśród innych dolegliwości, które mogą związane z infekcją wirusową, wymieniane są również bóle głowy, bóle mięśniowo-stawowe, ból gardła czy poczucie ogólnego rozbicia.

Wyraźnego podkreślenia wymaga tutaj to, że większość infekcji wirusowych – np.

przeziębienie czy wirusowe zapalenie gardła – rzeczywiście rozwija się powoli i ich pełnoobjawowy przebieg poprzedzony jest okresowym występowania niespecyficznych dolegliwości.

Nie zawsze jednak tak jest: można tutaj wspomnieć chociażby o grypie, która jest schorzeniem wirusowym, a w której przypadku objawy pojawiają się u chorych gwałtownie, a do tego – inaczej niż w przebiegu większości zakażeń wirusowych – pacjenci mogą mieć znacznie podwyższoną, sięgającą 40 lub więcej stopni Celsjusza, temperaturę ciała.

Czytaj: Kiedy gorączka u dziecka jest niebezpieczna?

Charakterystyczne cechy infekcji bakteryjnej

Zakażenia bakteryjne, szczęśliwie, są zdecydowanie rzadsze od zakażeń wirusowych. Szczęśliwie, ponieważ objawy infekcji bakteryjnej typowo są zdecydowanie bardziej nasilone niż dolegliwości związane z chorobami wywoływanymi przez wirusy.

  • Zwykle zakażenia spowodowane przez bakterie mają gwałtowny przebieg – u pacjentów od razu pojawia się wysoka gorączka (przekraczająca 38 stopni Celsjusza), mogą oni być wtedy znacznie osłabieni.
  • Występować mogą katar (wodnisty, choć dość często ropny), kaszel czy chrypka, pojawiają się one jednak rzadziej niż w przypadku zakażeń spowodowanych przez wirusy.
  • Wiele objawów jest wspólnych dla zakażeń bakteryjnych i wirusowych – w końcu i w przypadku jednych, jak i drugich schorzeń występować może ból gardła, zaczerwienienie gardła czy bóle głowy.
  • Ogólnie jednak w przypadku infekcji bakteryjnych objawy te mają typowo zdecydowanie większe nasilenie – pacjent z wirusowym zapaleniem gardła może skarżyć się na ból i uczucie drapania w gardle, chory na anginę paciorkowcową zgłasza raczej nasilone trudności z połykaniem.
  • Wspominając o gardle, warto zresztą nadmienić, że obecność ropnych nalotów na migdałkach wskazuje raczej na to, że do choroby u pacjenta doprowadził drobnoustrój bakteryjny.

Jak odróżnić infekcję bakteryjną od wirusowej?

Patrząc na powyższe opisy powinien nasuwać się pewien jeden, konkretny wniosek – rozróżnienie infekcji bakteryjnej od wirusowej po prostu nie jest łatwe. Z tego powodu najbezpieczniej jest z każdym zakażeniem – szczególnie u dziecka – udawać się do lekarza.

Doświadczonemu pediatrze czy lekarzowi rodzinnemu zdecydowanie łatwiej niż rodzicowi będzie stwierdzić, czy za chorobę odpowiada wirus, czy też może jednak bakteria.

Zdecydowanego podkreślenia wymaga tutaj to, że na podstawie wywiadu lekarskiego i badania przedmiotowego pacjenta wysunąć można – mniej lub bardziej pewne – podejrzenie co do tego, jaki drobnoustrój wywołał chorobę.

Pewność można uzyskać dopiero po jednoznacznym zidentyfikowaniu patogenu na drodze np. badań mikrobiologicznych (takich jak chociażby wymaz z gardła) czy – przy podejrzeniu grypy – po przeprowadzeniu testu na grypę. Tego rodzaju badania nie są jednak zlecane rutynowo – zazwyczaj wykonuje się je dopiero przy pojawieniu się dużych wątpliwości diagnostycznych.

Pomocne w odróżnianiu infekcji bakteryjnych od wirusowych bywają również badania krwi – zlecane bywają w tym przypadku takie badania, jak przede wszystkim:

  • morfologia krwi (zwykle z rozmazem),
  • badanie CRP (którego stężenie wzrasta zarówno w przypadku infekcji wirusowych, jak i bakteryjnych, bardzo jednak wysokie poziomy CRP we krwi przemawiają za infekcją bakteryjną),
  • badanie stężenia prokalcytoniny we krwi (podwyższone jej poziomy obserwowane są u chorych z jakimś zakażeniem bakteryjnym).

Czytaj: GRYPA czy PRZEZIĘBIENIE – jak odróżnić od siebie te dwie choroby?

Jak powstaje stan zapalny i jak pomóc dziecku?

Dlaczego rozróżnienie infekcji jest takie ważne?

Rozróżnianie infekcji bakteryjnych od wirusowych jest konieczne przede wszystkim z tego powodu, iż leczenie tych problemów przebiega całkowicie inaczej.

W przypadku zakażeń wirusowych najistotniejsze jest leczenie objawowe – pacjentom zalecany jest odpoczynek, zwiększone przyjmowanie płynów, a także stosowanie preparatów łagodzących występujące u nich dolegliwości (np. zażywanie leków przeciwbólowych przy nasilonych bólach mięśniowo-stawowych czy środków przeciwgorączkowych przy znacznie wzmożonej ciepłocie ciała).

W infekcjach bakteryjnych leczenie objawowe również jest zalecane, dodatkowo jednak chorzy powinni wtedy przyjmować również antybiotyk.

Teoretycznie można pomyśleć, że skoro niełatwo jest odróżnić zakażenie bakteryjne od wirusowego, to „profilaktycznie” każdy pacjent zmagający się z infekcją mógłby przyjmować antybiotyki. Takie jednak postępowanie jest całkowicie bezzasadne, a do tego może ono po prostu zaszkodzić pacjentowi.

W przypadku zakażeń wirusowych antybiotyk zdecydowanie nie pomoże – odpowiedzialne za nie patogeny nie są po prostu wrażliwe na tego typu farmaceutyki. Dodatkowo nieuzasadnione stosowanie antybiotyków skutkować może zaburzeniami składu flory bakteryjnej przewodu bakteryjnego, ale i prowadzić do wykształcenia się u pacjenta szczepów bakteryjnych opornych na działanie tych leków.

Ze względu na takie zagrożenia zdecydowanie niewskazane jest stosowanie – szczególnie u dzieci – antybiotyków na własną rękę, bez konsultacji z lekarzem, wobec czego wtedy, gdy rodzice mają podejrzenie, że ich pociecha może wymagać antybiotykoterapii, powinni oni odwiedzić wraz z nią gabinet lekarski.

Czytaj: Antybiotyki u dzieci: co trzeba wiedzieć o antybiotykach?

Jak leczyć infekcję wirusową, a jak bakteryjną? Czy są różnice? Absolwent kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Wielbiciel polskiego morza (najchętniej przechadzający się jego brzegiem ze słuchawkami w uszach), kotów oraz książek. W pracy z pacjentami skupiający się na tym, aby przede wszystkim zawsze ich wysłuchać i poświęcić im tyle czasu, ile potrzebują.
Jak leczyć infekcję wirusową, a jak bakteryjną? Czy są różnice? lek. Tomasz Nęcki

Infekcja wirusowa a bakteryjna – czym się różnią, jakiego wymagają leczenia?

Infekcje wirusowe i bakteryjne wywołują reakcję obronną układu odpornościowego człowieka i szereg objawów towarzyszących. W przypadku wystąpienia zakażenia, kluczowa jest właściwa identyfikacja czynnika etiologicznego wywołującego infekcję. To pozwoli na wdrożenie celowanego leczenia. Jakie są różnice pomiędzy infekcją wirusową a bakteryjną?

Co to jest infekcja wirusowa?

Infekcja wirusowa, jak sama nazwa wskazuje, jest wywoływana przez wirusy. Wirusy z kolei to cząsteczki, które nie są uważane za żywe organizmy, gdyż nie posiadają budowy komórkowej i nie zachodzą w nich procesy metaboliczne, takie jak np. oddychanie. Nie posiadają organelli, enzymów oraz rybosomów.

Cechą, a jednocześnie zagrożeniem, jakie niesie infekcja wirusowa, jest to, że wirusy mają zdolność do regulowania metabolizmem zakażonej komórki, która zaczyna syntetyzować składowe wirusa, zamiast dokonywać syntezy białek własnych.

Materiał genetyczny wirusa znajduje się w wironie, który jest pojedynczą jednostką wirusa. 

Infekcję wirusową można podzielić na kilka etapów:

  •     Absorpcja – przyłączenie wirusa do receptorów zlokalizowanych na powierzchni komórki.
  •     Wnikanie – wirus przenika do komórki.
  •     Eklipsa – uwolnienie kwasu nukleinowego w komórce, utajenie wirusa.
  •     Składanie – replikacja wirusa, utworzenie uformowanych kopii. 
  •     Uwolnienie – utworzone kopie wirusa są gotowe do infekowania komórek ustroju.
Leia também:  Kinesiotaping (plastrowanie) – co to jest, wskazania, czy pomaga, skuteczność

W trakcie rozwoju infekcji wirusowej przedostanie się wirusa do komórki, zachodzi poprzez reakcję chemiczną z błoną lub ścianą komórki. Wirusy mają zdolność szybkiego namnażania. 

Do objawów infekcji wirusowej można zaliczyć: ogólne osłabienie, zaczerwienienie i ból gardła, wodnisty katar, suchy kaszel, dreszcze, ból mięśni, ból głowy. Temperatura jest podwyższona, ale zwykle nie przekracza 38 stopni Celsjusza. Czas trwania infekcji wirusowej obejmuje zwykle kilka dni. 

Co to jest infekcja bakteryjna? 

Infekcja bakteryjna jest wywołana przez bakterie, które zakażają organizm człowieka. Wytwarzane przez nie toksyny są najczęściej bezpośrednią przyczyną konkretnej choroby. 

Bakterie to organizmy jednokomórkowe, które występują we wszystkich środowiskach i część z nich wykazuje korzystne, symbiotyczne działanie. Zagrożenie stanowią bakterie należące do grupy chorobotwórczych. 

Bakterie można podzielić ze względu na kształt i są to: przecinkowce, ziarniaki, pakietowce, krętki, laseczki, śrubowce, pałeczki i maczugowce. 

Namnażanie bakterii następuje wówczas, gdy dostaną się na sprzyjające rozwojowi środowisko. Bakterie mają zdolność przechodzenia w formę przetrwalnikową, kiedy warunki do rozmnażania i rozwoju nie są korzystne. 

Infekcje bakteryjne pojawiają się nagle. Charakterystyczne objawy w zależności od choroby to przede wszystkim ból głowy, ból brzucha, nadmierna senność, ustanie łaknienia. Jeżeli pojawia się katar, to jest on śluzowo-ropną wydzieliną. Zatruciom bakteryjnym najczęściej towarzyszy bardzo wysoka temperatura.

Jak leczyć infekcje wirusowe i bakteryjne 

W pierwszej kolejności należy rozpoznać, czy jest to infekcja wirusowa, czy infekcja bakteryjna. Podstawowym markerem wykorzystywanym w diagnostyce jest test CRP, który pokazuje stężenie białka C-reaktywnego, tak zwanego białka fazy ostrej. Poziom powyżej 40 mg/l świadczy o infekcji bakteryjnej, jeżeli wynik jest niższy niż 40 mg/l wówczas można podejrzewać infekcję wirusową. 

W leczeniu infekcji wirusowej wykorzystywane są leki przeciwwirusowe. Do płukania błon śluzowych używa się soli fizjologicznej. 

W infekcjach bakteryjnych konieczne jest wprowadzenie celowanej antybiotykoterapii oraz należy pamiętać o lekach działających osłonowo.

Niezależnie od rodzaju infekcji warto wspomóc nasz układ odpornościowy w walce z patogenami. Dobrze sprawdzą się tutaj leki na bazie wodnego wyciągu z aloesu drzewiastego.

Stymulują one nasz układ immunologiczny, dzięki temu infekcja będzie miała łagodniejszy przebieg.

Leki na bazie aloesu drzewiastego wykazują działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne, więc mogą być stosowane w obu typach infekcji.

Dowiedz się więcej na stronie: https://bioaronsystem.pl/

Jak leczyć infekcję wirusową, a jak bakteryjną? Czy są różnice?

Infekcja bakteryjna i wirusowa. Na czym polegają? Czym się różnią?

Zakażenie, infekcja (z łac. infectio) oznacza wtargnięcie do organizmu drobnoustrojów chorobotwórczych i ich namnażanie się. Aby to się stało, patogeny muszą pokonać odporność organizmu.

Infekcje dzieli się, biorąc pod uwagę różne kryteria. Ze względu na rodzaj patogenu, który ją wywołał, wyróżnia się zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze lub pasożytnicze, przy czym najbardziej powszechne są dwie pierwsze z nich.

Jeżeli wrota zakażenia znajdują się w pobliżu miejsca występowania infekcji, mówi się o zakażeniu miejscowym. Charakteryzuje się on występowaniem wirusa w określonym narządzie lub tkance – infekcja nie rozprzestrzenia się na cały organizm.

Gdy zakażeniu towarzyszą objawy ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, pojawia się sepsa. W sytuacji, gdy patogen był już w organizmie chorego i jego chorobotwórcze zostało jedynie aktywowane innymi czynnikami, mówi się o infekcji.

Gdy układ odpornościowy nie miał wcześniej z drobnoustrojem, stwierdza się infekcję pierwotną.

Infekcje wirusowe są wywołane przez wirusy. Wirusy (łac. virus – trucizna) to skomplikowane cząsteczki organiczne, które nie posiadają struktury komórkowej. Zbudowane są z białek i kwasów nukleinowych. Namnażają się przez infekowanie żywych komórek.

Wirusy są małe, a ich zdecydowana większość przedostaje się przez filtry mikrobiologiczne zatrzymujące bakterie. Choć zakażenie komórki przez wirusy może przebiegać na wiele sposobów, podstawowe procesy zachodzące podczas infekcji są wspólne dla wszystkich typów.

Wirusy wywołują wiele chorób, których leczenie jest często bardzo trudne, ponieważ patogeny nie mają własnego metabolizmu, który można blokować, co ma miejsce w przypadku antybiotyków i bakterii.Objawy infekcji, której przyczyną są wirusy, są lżejsze i trwają krócej niż te wywoływane przez bakterie.

Najczęściej towarzyszy im:

  • uczucie rozbicia i osłabienie, pogorszenie apetytu,
  • ból głowy, a także stawów i mięśni,
  • stan podgorączkowy, gorączka,
  • wodnisty katar, uczucie zatkania nosa,
  • zaczerwienienie i ból gardła,
  • suchy kaszel,
  • zapalenie spojówek.

Infekcje wirusowe trwają zazwyczaj kilka dni, a ich leczenie ogranicza się do walki z uciążliwymi objawami. Do leczenia nie stosuje się antybiotyków, a jedynie leki przeciwgorączkowe, przeciwzapalne czy przeciwbólowe oraz preparaty na kaszel czy katar.

Wskazany jest odpoczynek, wygrzewanie się oraz spożywanie dużej ilości ciepłych płynów. To ważne, ponieważ źle leczona bądź niedoleczona infekcja wirusowa może przerodzić się w infekcję bakteryjną.

Kaszel jest bardzo częstym objawem. Czasami nie zdajemy sobie sprawy, że dziecko ma prawo zakasłać kilka, nawet kilkanaście razy w ciągu dnia. Jest to naturalnym mechanizm, który oczyszcza drogi oddechowe. Posłuchajcie, co mówi pediatra:

Infekcje bakteryjne mają zwykle cięższy przebieg i trwają dłużej niż infekcje wirusowe. Zdarza się, że są ich następstwem (dochodzi do nadkażenia, powikłania). Zdarza się tak, ponieważ osłabiony układ immunologiczny jest bardziej podatny na zakażenie. Tym samym wyróżnia się infekcje pierwotne oraz wtórne zakażenia bakteryjne, które są wynikiem zakażenia wirusowego.

Objawami infekcji bakteryjnej może być:

  • wysoka gorączka (najczęściej ponad 38 stopni Celsjusza),
  • silny ból, tak głowy, jak i brzucha, mięśni i stawów,
  • zaczerwienienie lub obrzęk gardła,
  • mokry kaszel, z nudnościami,
  • wymioty,
  • powiększone węzły chłonne,
  • śluzowo-ropna wydzieliną z nosa (obserwuje się zmianę wydzieliny z nosa i dróg oddechowych, która z przezroczystej staje się żółto-zielona),
  • zapalenie ucha.

Objawy występujące przy infekcjach bakteryjnych zwykle są dosyć gwałtowne i intensywne, często się przeciągają. Infekcja bakteryjna jest zdecydowanie rzadsza niż wirusowa.

Cechą charakterystyczną infekcji bakteryjnych jest to, że patogeny reagują na antybiotyki. To dlatego każdy objaw wskazujący na podłoże bakteryjne zakażenia wymaga wizyty u lekarza i wdrożenia antybiotykoterapii.

Ponieważ objawy choroby wywołane przez rożne patogeny mogą być do siebie bardzo podobne, czasem aby odróżnić infekcje bakteryjną od wirusowej trzeba posiłkować się badaniami laboratoryjnymi. Wówczas należy wziąć pod uwagę wskaźnik OB oraz liczbę białych krwinek (leukocytów) we krwi.

Przy infekcji niespecyficznym markerem jest białko C-reaktywne (CRP), które wykazuje, czy w organizmie rozwija się stan zapalny. Inną metodą diagnostyczną, pozwalającą na różnicowanie infekcji bakteryjnych i wirusowych jest wymaz z ogniska zakażenia oraz posiew.

Badanie nie tylko umożliwia potwierdzenie infekcji bakteryjnej, ale i identyfikację czynnika etiologicznego.

Jak odróżnić infekcję bakteryjną od wirusowej?

Infekcja bakteryjna ma inne podłoże i inny przebieg niż infekcja wirusowa. Najczęściej zaczyna się nagle i towarzyszy jej wysoka gorączka. Jak rozpoznać infekcję na tle bateryjnym i jakie podjąć wtedy kroki?

Czym jest infekcja bakteryjna?

Zakażenie bakteryjne najczęściej rozwija się szybko. Chory zaczyna skarżyć się na osłabienie organizmu i poczucie zmęczenia. Może towarzyszyć mu ból głowy lub bóle mięśniowe. Zwykle szybko pojawia się podwyższona temperatura ciała i inne objawy ze strony organizmu świadczące o tym, że układ immunologiczny walczy z infekcją.

Infekcję bakteryjną wywołują patogeny jednokomórkowe nazywany prokariontami. Aby się ich pozbyć, trzeba wdrożyć antybiotykoterapię – leczenie objawowe nie przyniesie żadnych efektów.

Jakie choroby wywołują bakterie?

Do najczęstszych chorób na tle bakteryjnym zalicza się:

  • zapalenia uszu
  • anginę ropną
  • bakteryjne zapalenie płuc
  • zakażenie dróg moczowych

Jakie choroby wywołują wirusy?

Wirusy powodują:

  • przeziębienie (z wodnistym katarem i lekko podwyższoną temperaturą ciała)
  • infekcje górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła)
  • zapalenie oskrzeli
  • ospę wietrzną
  • odrę
  • świnkę

Infekcją wirusową jest również COVID-19.

Objawy infekcji na tle bakteryjnym

Do symptomów infekcji na tle bakteryjnym należą:

  • żółty lub zielony, ropny katar
  • powiększenie węzłów chłonnych
  • mokry kaszel
  • uczucie duszności przy nabieraniu głębszego oddechu
  • ból w klatce piersiowej
  • wysoka temperatura ciała (powyżej 38 stopni Celsjusza)
  • ból gardła
  • ból ucha

Różnice między infekcją wirusową a bakteryjną

Infekcja wirusowa charakteryzuje się:

  • łagodniejszym przebiegiem
  • niższą temperaturą ciała
  • suchym kaszlem (a nie mokrym)
  • bólem gardła i chrypką (ale bez zaczerwienienia mocnego gardła)
  • wodnistym katarem (a nie mocno zielonym)
  • bólami głowy
  • bólami mięśni

Leczenie infekcji wirusowej

Infekcja wirusowa zwykle ma łagodniejszy przebieg (wyjątkiem jest grypa, która może być bardzo gwałtowna i której towarzyszy bardzo wysoka gorączka do 40 stopni Celsjusza oraz silne bóle mięśniowo-stawowe).

Chory czuje się niewyraźnie, jest osłabiony, bolą go mięśnie, głowa, gardło, może mieć lekki katar. Jeśli przeziębieniu towarzyszy podwyższona temperatura ciała to zwykle dochodzi ona maksymalnie do 38 stopni Celsjusza.

W takiej sytuacji zalecane jest leżenie w łóżku, stosowanie diety lekkostrawnej oraz leczenie objawowe. Warto wdrożyć naturalne sposoby na wzmocnienie odporności, pić dużo ciepłych napojów (np.

z miodem, sokiem malinowym i imbirem, które rozgrzeją organizm i pomogą uporać się z chorobą).

W razie wystąpienia gorączki można zastosować leki przeciwgorączkowe, ale zaleca się do 38 stopni Celsjusza nie zbijać gorączki i pozwolić organizmowi zwalczyć infekcję.

Leia também:  Hatch 2019 em Pernambuco Não blindado

Najczęściej objawy ustępują po około 7 dniach. Warto w tym czasie zwolnić tempo życia i wyleżeć infekcję.

Leczenie infekcji bakteryjnej

Infekcja bakteryjna może trwać dłużej niż wirusowa. Zwykle ma ostrzejszy przebieg i rozpoczyna się nagle, np. nagle w nocy dziecko dostaje gorączki i zaczyna płakać. To może oznaczać zapalenie ucha lub inną chorobę na tle bakteryjnym.

Szybko pojawiają się również inne symptomy: żółty lub zielony katar, mokry kaszel, powiększone węzły chłonne. Kaszel może powodować dotkliwy ból w klatce piersiowej, a bólowi gardła mogą towarzyszyć objawy ze strony węzłów chłonnych (obrzęk i tkliwość).

W takiej sytuacji należy jak najszybciej wybrać się do lekarza, ponieważ infekcja bakteryjna wymaga antybiotykoterapii. Zwykle leczy się ją dłużej niż wirusową, nawet do 14 dni. Jest za to o wiele mniej zakaźna, a po podaniu antybiotyku objawy szybko zaczynają ustępować.

Czytaj też:5 pomysłów na nietypowe kiszonki. Zdrowie zamknięte w słoiku!

Infekcja wirusowa czy bakteryjna – różnice

Większość infekcji jest wywoływana przez wirusy. Oznacza to, że nie ma konieczności leczenia tych chorób antybiotykami. Dowiedz się, czym różnią się infekcje wirusowe od bakteryjnych, by nie stosować niepotrzebnie antybiotykoterapii i nie obniżać odporności dziecka.

  • #Co to są bakterie
  • #Jak odróżnić wirusa od bakterii
  • #Czy infekcja wirusowa może przejść w bakteryjną
  • #Jak poprawić odporność
  • #Jak chronić się przed wirusami

Co to są wirusy

  • wirusy są mikroorganizmami mogącymi namnażać się tyko w komórkach organizmów wyższych;
  • są dużo mniejsze od bakterii, to im daje łatwość przenikania przez błony śluzowe;
  • są odporne na antybiotyki;
  • mogą zajmować wiele organów naraz;
  • przenoszą się drogą kropelkową lub przez uszkodzoną skórę, krew;
  • mogą powodować choroby różnych części ciała np. płuc, gardła, układu nerwowego, skóry, przewodu pokarmowego;
  • wywołują m.in.: ospę, świnkę, różyczkę; najgroźniejsze z nich to wirus: HIV, zapalenia wątroby typu B i C, opryszczki i półpasiec;
  • istniejące szczepionki, zmniejszają ryzyko zachorowania.

Co to są bakterie

  • są żywymi organizmami komórkowymi;
  • są większe od wirusów, mogą przybierać różne kształty i łączyć się ze sobą;
  • choroby przez nie wywołane leczymy antybiotykami;
  • najczęściej spotykane bakterie to pneumokoki, E.coli, salmonella, gronkowce, helicobacter, meningokoki, prątki gruźlicy, paciorkowce;
  • szczepionki zmniejszają ryzyko zachorowania.

Aż 90 procent infekcji dróg oddechowych wywołują wirusy. O tej porze roku są to zwykle rhinowirusy , które oprócz klasycznych objawów przeziębienia, cechują się silnymi katarami (rhino – nos).

Zima i wiosna to czas coronawirusów, które wprawdzie nie powodują wielkich katarów ale za to dają się we znaki mocnym kaszlem.

Jak odróżnić wirusa od bakterii

Wirus czy bakteria? Typowy przebieg infekcji wirusowej jest następujący: dziecko skarży się na drapanie w gardle i jego ból, pojawia się niezbyt wysoka gorączka, następnie wodnisty katar, który po kilku dniach zmienia postać w gęsty, zatykający nos. Po 2-3 dniach gorączka mija.

Później dochodzi pokasływanie. Gorączka przy wirusie zwykle wynosi do 38 stopni, ale może być też dużo wyższa do 40 stopni np. przy grypie. Zakażenia bakteryjne z reguły powodują dużo wyższą gorączkę.

Jeśli jednak przy wysokiej gorączce dziecko bardzo narzeka na gardło – będzie to prawdopodobnie angina, czyli infekcja bakteryjna.

W przypadku każdej poważniejszej infekcji należy poradzić się lekarza. Angina może mieć też podłoże wirusowe, i tylko lekarz, po np. kolorze gardła, będzie w stanie je rozróżnić, są ponadto szybkie testy na paciorkowce, które w 10 min.

mogą z dużym prawdopodobieństwem potwierdzić , lub wykluczyć etiologię bakteryjną . W przypadku choroby wirusowej podejmuje się leczenie objawowe: podaje leki na obniżenie gorączki oraz ogólnie wzmacniające organizm. W przypadku zakażenia bakterią zwykle konieczne jest podanie antybiotyków.

Gdy nie ma pewności, jakie podłoże ma dana infekcja – lekarz zleci dodatkowe badania.

Czy infekcja wirusowa może przejść w bakteryjną

Warto pamiętać, że każda infekcja wirusowa może przejść w zakażenie bakteryjne, dlatego żadnego przeziębienia nie wolno zlekceważyć. Jeśli zaobserwujesz nagły wzrost gorączki po kilku dniach od początku choroby, wydzielina z nosa zmieni swoją barwę na zielonkawo-żółtą – może to oznaczać atak bakterii.

Infekcje bakteryjne bardzo często są powikłaniem po wirusie, nadkażeniem infekcji wirusowej. Wirus osłabia odporność, a wtedy zwykle niegroźne dla organizmu bakterie, mogą stać się przyczyną kolejnej choroby, tym razem na tle bakteryjnym. Jeśli więc choroba po kilku dniach nie mija, a jej objawy wręcz się nasilają – może to znaczyć, że do ataku wkroczyły bakterie.

Jak poprawić odporność

W przypadku wirusów organizm potrzebuje treningu. Z każdą przebytą wirusówką, uczy się, jak ją rozpoznawać i walczyć. Dlatego dorośli z reguły mają wyższą odporność, a jak już coś „złapią” to zwykle przechodzą to lżej niż dzieci. Na bakterie nie nabieramy takiej odporności.

Konieczne jest hartowanie dzieci i dbanie o to, by na co dzień nabierały odporności.

Podstawowe zalecenia to:

  • jak najczęściej przebywać na świeżym powietrzu;
  • dużo się ruszać;
  • nie przegrzewać organizmu;
  • nawilżać powietrze i często wietrzyć mieszkanie;
  • wysypiać się;
  • zdrowo się odżywiać (bardzo ważne dla odporności dziecka jest mleko mamy, a także dużo warzyw, owoców i zbóż w diecie);
  • suplementować witaminę D3, która wspomaga układ odpornościowy, a w okresie jesienno-zimowym trudno jest nam ją wytworzyć samodzielnie.

Jak chronić się przed wirusami

Infekcja jest wynikiem kontaktu z wirusem. Dlatego w tym najtrudniejszym okresie warto trzymać się kilku zasad. 

Staraj się unikać:

  • chodzenia z dzieckiem w zatłoczone miejsca, typu centra handlowe;
  • jeżdżenia komunikacją miejską;
  • wizyt u osób, które są chore;
  • przesadnego kontaktu dziecka z innymi (osoba przenosząca wirusy może jeszcze nie zdradzać objawów przeziębienia);
  • przebywania w przychodni w towarzystwie innych chorych (w przypadku zachorowania spróbuj umówić się z lekarzem na konkretną godzinę albo na wizytę domową).

Zawsze pamiętajmy o myciu rąk swoich i dziecka po powrocie do domu. Na spacer można zabierać żele antybakteryjne i korzystać z nich w razie potrzeby.

Sprawdzone domowe sposoby na walkę z infekcjami:

  • picie soku z malin (duża zawartość witaminy C);
  • przyjmowanie syropu z cebuli i miodu (wystarczy zalać łyżeczką miodu pokrojoną w słoiczku cebulę i pić sok, który puści);
  • używać czosnku, jeśli dziecko jest już wystarczająco duże, a także da się przekonać do jego ostrego smaku.

Infekcja wirusowa czy bakteryjna – jak odróżnić?

  • POLEĆ
  • TWEETNIJ
  • UDOSTĘPNIJ
  • Pobierz

Rys. Krzysztof “Rosa” Rosiecki

Odpowiedź na postawione wyżej pytanie jest istotna nie tylko dla lekarza, ale i dla chorego. Przede wszystkim dlatego, że zależy od niej decyzja o wyborze adekwatnego postępowania terapeutycznego.  

– Możemy to wszystko sprowadzić do bardzo prostego schematu: że infekcja wirusowa, np.

dróg oddechowych, jest zwykle trochę łagodniejsza, a bakteryjna trochę poważniejsza, że tej pierwszej generalnie się nie leczy albo leczy ją tylko objawowo, a na tę drugą bierze się antybiotyk.

Ale to byłoby zbytnie uproszczenie – mówi dr Michał Sutkowski, doświadczony lekarz rodzinny, prezes Warszawskiego Oddziału Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce i zarazem rzecznik prasowy KLRwP.  

Nie dajmy się przechytrzyć bakteriom

O ile w aptece możemy bez recepty kupić różne leki objawowe, to antybiotyki są już dostępne jedynie na receptę (ważną w tym przypadku przez siedem dni).

Jeśli lekarz zaleci antybiotyk, to należy go brać dokładnie tak, jak zalecił (długość kuracji, dawki, substancje osłonowe), bo w przeciwnym razie narażamy się m.in.

na ryzyko wyhodowania szczepu bakterii, które przestaną być wrażliwe na daną grupę antybiotyków. 

Jednak różnice między infekcją wirusową i bakteryjną są dość trudne do uchwycenia – nie tylko dla pacjenta, lecz często również i dla lekarza. 

Bolące gardło – winne wirusy czy bakterie? 

– Aby móc wskazać subtelne różnice między infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi najlepiej posłużyć się konkretnym przykładem. Przyjrzyjmy się zatem powszechnie występującemu ostremu zapaleniu gardła i migdałków (angina).

Może je wywołać ponad 200 różnych typów wirusów odpowiedzialnych za rozwój chorób przeziębieniowych, np. rynowirusy, koronawirusy czy adenowirusy.

Ale może też je wywołać bakteria, a konkretnie paciorkowce, znane jako PBHA – mówi dr Michał Sutkowski. 

Przy okazji ekspert zwraca też uwagę na fakt, że wspomnianą przypadłość może wywołać „zwykłe” podrażnienie gardła, np. występujące u osób, które np. z powodu rodzaju wykonywanej pracy muszą dużo i głośno mówić. 

Ale wróćmy do ostrego zapalenia gardła i migdałków wywoływanego przez drobnoustroje. Jakie konkretnie różnice w objawach i przebiegu infekcji można zauważyć, w zależności od tego, czy wywołały ją wirusy czy bakterie?

– Ból podczas połykania przy infekcji wirusowej jest, ale przy infekcji bakteryjnej jest większy.

Ból głowy jest tu i tu, ale najczęściej jest większy przy infekcji bakteryjnej, co ma związek z wyższą towarzyszącą jej z reguły temperaturą, choć nie zawsze ona występuje.

Bóle brzucha i nudności występują najczęściej u dzieci, także i w jednym i drugim przypadku, ale jednak częściej w przypadku infekcji bakteryjnych – podpowiada dr Michał Sutkowski. 

Leia também:  Utrudnione oddychanie w czasie snu

Na tym oczywiście nie koniec istotnych różnic. 

– Bóle kostno-stawowe występują raczej w przypadku infekcji wirusowej, a rzadziej w przypadku infekcji bakteryjnej.

Gorączka jest i tu i tu, najczęściej powyżej 38 stopni, ale koło 40 stopni raczej w przypadku anginy bakteryjnej. Zapalenie spojówek jest dosyć charakterystyczne dla adenowirusa.

Wysięk czopny (krwisto-ropny) na migdałkach jest i tu i tu, tylko że w przypadku bakterii większy – dodaje dr Michał Sutkowski. 

Co ciekawe i nieoczywiste, lekarz zaznacza, że katar, kaszel i chrypka występują bardzo często w przypadku infekcji wirusowej, lecz sporadycznie w przypadku infekcji bakteryjnej. 

Kończąc przegląd istotnych różnic w obrazie choroby warto jeszcze wspomnieć o języku, węzłach chłonnych i biegunce. 

– Taki objaw jak język malinowy, jest dużo częstszy w przypadku infekcji bakteryjnej. Powiększone węzły chłonne przednie występują częściej przy infekcji bakteryjnej, ale tylne przy infekcji wirusowej. Biegunka zdarza się i tu i tu, ale częściej przy infekcji wirusowej – mówi lekarz. 

Wiek chorego pomaga określić rodzaj infekcji  

Jak widać, odróżnienie infekcji wirusowej od bakteryjnej, nawet w przypadku zapalenia gardła, nie jest łatwe, bo wiąże się z nimi podobny zestaw objawów. Różnice między nimi są często bardzo subtelne. Na szczęście, z pomocą mogą przyjść nam jeszcze inne wskazówki i narzędzia diagnostyczne. Niektóre bardzo proste.  

– Z praktyki wiemy, że powyżej 45. roku życia bardzo rzadko przyczyną ostrego zapalenia gardła i migdałków jest infekcja bakteryjna – podpowiada dr Michał Sutkowski. 

Jeśli wspomniane wyżej objawy chorobowe nie są wystarczająco nasilone i trudno w związku z tym postawić diagnozę, to wtedy lekarz, przed ewentualnym wypisaniem pacjentowi recepty na antybiotyk, może zlecić dodatkowe badania, m.in. mikrobiologiczne. 

– Współczesna medycyna dysponuje wieloma zaawansowanymi metodami diagnostycznymi dotyczącymi zarówno infekcji wirusowych, jak i bakteryjnych.

Ale najczęściej do postawienia diagnozy wystarczy solidny wywiad i badanie przedmiotowe, ewentualnie wsparte prostymi badaniami ogólnymi (takimi jak morfologia) oraz analizą podstawowych wskaźników takich jak OB i CRP – konkluduje specjalista medycyny rodzinnej. 

Wiktor Szczepaniak, zdrowie.pap.pl 

Źródło: 

Cytowane w artykule wypowiedzi pochodzą z wykładu pt. „Infekcja wirusowa czy bakteryjna – jak odróżnić i leczyć?”, wygłoszonego w trakcie konferencji „Wirusologia 2019”, która odbyła się w maju w Warszawie. Konferencję zorganizowała Fundacja im. dr Macieja Hilgiera, w ramach Medycznego Programu Edukacyjnego.
 

Infekcja bakteryjna a wirusowa – czym się różnią?

Każdy z nas przynajmniej raz w sezonie przechodzi infekcję. Na zakażenie podatne są szczególnie dzieci, zwłaszcza przedszkolaki i maluchy ze żłobka.

Część z tych chorób da się wyleczyć stosując domowe terapie oraz preparaty dostępne bez recepty w aptece.

Czy jednak potrafimy samodzielnie ocenić, co jest przyczyną choroby i wiemy, jak prawidłowo ją leczyć? Jak odróżnić infekcję wirusową od bakteryjnej? Podpowiadamy.

Aby skutecznie wyleczyć chorobę, trzeba znać jej przyczynę. Bo zupełnie inaczej wygląda terapia zwalczająca infekcję wirusową, a inaczej gdy doszło do zarażenia bakteriami. Ma to znaczenie zarówno w przypadku leczenia domowymi sposobami, jak i gdy udajemy się po pomoc do lekarza. Dobra diagnoza jest podstawą skutecznego leczenia.

Infekcja wirusowa a bakteryjna

Oba typy infekcji wymagają innego trybu leczenia, dlatego tak ważne jest rozpoznanie przyczyny i postawienie właściwej diagnozy. Stosuje się inną terapię, opartą na innych lekach. A nietrafiony sposób leczenia nie pomoże w powrocie do zdrowia, a może nawet dodatkowo osłabić organizm. 

Wirusy w większości przenoszą się drogą kropelkową i wywołują choroby układu oddechowego.

Wywołują nie tylko kojarzone z nimi zazwyczaj przeziębienie i grypę, ale także wiele poważnych chorób, takich jak: ospa wietrzna, półpasiec, świnka, opryszczka, różyczka.

Coraz częściej pojawiają się, szczególnie wśród małych dzieci, także infekcje wywołane przez rotawirusy. Do tej grupy zalicza się także koronawirus wywołujący COVID-19.

Zakażenie bakteriami zachodzi zazwyczaj poprzez kontakt, czy to z żywnością, wodą czy produktami zawierającymi chorobotwórcze bakterie. Objawy pojawiają się zazwyczaj w pierwszej dobie od kontaktu z bakteriami, podczas gdy wirus „wylęga” się w organizmie od 2 do 6 dni. 

Jak jeszcze można odróżnić infekcję bakteryjną od wirusowej? Ta pierwsza zaczyna się znacznie wcześniej po kontakcie z patogenem oraz daje gwałtowne objawy. Przy zakażeniu wirusami, zazwyczaj narasta stopniowo i ma łagodniejszy przebieg.

Infekcja wirusowa – objawy

Ze względu na etiologię zakażenia, infekcje wirusowe zazwyczaj mają łagodniejszy przebieg i trwają krócej niż bakteryjne. Zespół objawów w dużej mierze zależy od rodzaju chorobotwórczego drobnoustroju, jednak oba typy infekcji mają pewien zestaw swoistych symptomów. Mowa tu przede wszystkim o infekcjach przeziębieniowych.

Najczęstsze objawy infekcji wirusowych to m.in.:

  • ogólne zmęczenie i uczucie osłabienia, senność
  • bóle głowy
  • stan podgorączkowy lub gorączka
  • zaczerwienienie i gól gardła, chrypka, suchy kaszel
  • wodnisty katar
  • zaczerwienione i łzawiące oczy
  • ból stawów i mięśni
  • brak apetytu.

Wirusy przeziębienia i grypy zazwyczaj atakują od jesieni do wiosny, kiedy spada nam odporność, a warunki atmosferyczne sprzyjają rozprzestrzenianiu się infekcji. 

Zwykle zaczyna się od uczucia zmęczenia, osłabienia i drapania w gardle. Czujemy się „niewyraźni”, pojawia się suchy kaszel, czasami wodnisty i bezbarwny katar. Zwykle podczas infekcji wirusowej temperatura jest nieznacznie podniesiona – to sygnał, że organizm walczy z drobnoustrojami. Zazwyczaj nie przekracza 37,5-38°C. 

Infekcja wirusowa – leczenie

W przypadku przeziębienia, infekcję wirusową trzeba po prostu przechorować. Leczy się ją zazwyczaj objawowo, łagodząc nieprzyjemne symptomy, takie jak: katar, kaszel, ból głowy. Choroba ustępuje najczęściej po 5-7 dniach.

Podczas grypy czas ten może wydłużyć się nawet do 2 tygodni. Sam przebieg choroby zależy w dużej mierze od kondycji i stanu zdrowia organizmu.

Ten sam wirus u jednej osoby spowoduje ostre objawy chorobowe, a u innych infekcja będzie miała łagodny i powolny przebieg. 

Na infekcje wirusowe nie stosuje się antybiotyków, bo one po prostu nie działają nie wirusy. Niewłaściwie stosowane wyraźnie osłabiają organizm. Lekarz może jednak zdecydować się na antybiotykoterapię, jeśli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego infekcji wirusowej. Należy wówczas pamiętać także o stosowaniu probiotyków i preparatów osłonowych.

Infekcja bakteryjna – objawy

Często już po pierwszych objawach można odróżnić infekcję bakteryjną od wirusowej. Mogą pojawić się nagłe, gwałtowne objawy, takie jak: 

  • wysoka gorączka
  • mokry kaszel
  • gęsty, ropny katar, o żółtym lub zielonkawym zabarwieniu 
  • ból głowy w części czołowej mogący oznaczać chore zatoki
  • powiększone i tkliwe węzły chłonne
  • ból gardła, widoczne w badaniu naloty na migdałkach
  • ból uszu (przy infekcjach ucha środkowego)
  • nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka.

W odróżnieniu od infekcji wirusowej, choroba wywołana przez bakterie zazwyczaj postępuje szybciej, dając bardziej nasilone objawy. Co ważne, trzeba pamiętać, że choroba bakteryjna może być następstwem zakażenia wirusem.

Osłabiony organizm, w szczególności gdy chodzi o układ oddechowy, staje się podatny na bakterie. Gdy podczas trwającego kilka dni przeziębienia nagle pojawia się wysoka gorączka, może to być sygnał, że organizm zaatakowały bakterie. Podobnie gdy wodnisty i bezbarwny dotychczas katar staje się gęsty i żółtawy.

To sygnał alarmowy, że trzeba skonsultować się z lekarzem i wdrożyć dodatkową terapię.

W leczeniu infekcji bakteryjnej stosuje się często antybiotyki, szczególnie gdy inne metody nie są skuteczne. Antybiotykoterapię najlepiej dobrać konkretnie do rodzaju bakterii, jednak nie zawsze jest to możliwe.

Gdy choroba przebiega gwałtownie i ma nasilone objawy, lekarz może zdecydować o zastosowaniu preparatu o szerokim spektrum działania, który zwalcza wiele różnych rodzajów bakterii. Ma to swoje dobre i złe strony. Lek będzie bowiem skuteczny podczas terapii, ale jednocześnie zabije wiele bakterii o dobroczynnym wpływie, które fizjologicznie bytują w naszym organizmie.

Dlatego im bardziej celowany antybiotyk, tym lepiej. Ale taki można dobrać po wykonaniu wymazu i posiewu, który pozwoli określić konkretny rodzaj patogenu, który wywołał chorobę.

Oprócz antybiotyków, w leczeniu stosuje się także preparaty łagodzące objawy choroby.

Infekcja wirusowa czy bakteryjna – morfologia

Część objawów dla obu rodzajów infekcji jest zbliżona. Ponadto możemy mieć do czynienia z mieszaną infekcją wirusowo-bakteryjną.

Jak odróżnić wówczas infekcję wirusową od bakteryjnej? Pomocne w tym będą badania laboratoryjne, a przede wszystkim ilość białka C-reaktywnego (tzw. CRP). Poziom CRP określa także nasilenie infekcji.

To wskaźnik, który mówi o nasileniu stanu zapalnego i ostrej fazie choroby. Badanie CRP pozwoli określić etiologię choroby oraz poziom jej nasilenia.

Podstawowe rozróżnienie infekcji możliwe jest na podstawie progu CRP 40 mg/L. Gdy wynik jest powyżej tej wartości, wówczas zazwyczaj mamy do czynienia z infekcją bakteryjną. Gdy poniżej 40 mg/L, wówczas oznacza to infekcję wirusową.

Czy infekcja bakteryjna jest zaraźliwa?

Odpowiedź na to pytanie zależy od wielu czynników. To, czy można zakazić się bakteriami, zależy od sposobu przenoszenia się drobnoustrojów. Gdy np. choroba przenoszona jest przez zwierzęta (np. kleszcze), wówczas nie ma możliwości zarażenia się nią od chorego człowieka. 

Treści przedstawione w serwisie mają charakter poglądowy i nie powinny być traktowane jak porada lekarska. 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*