Infekcje dróg moczowych i zapalenie pęcherza w okresie menopauzy

Zakażenie dolnych dróg moczowych to prosta w leczeniu, lecz dość kłopotliwa przypadłość, która – szacunkowo – dotyka co piątą kobietę. Wywołują ją głównie bakterie Escherichia coli, a może pojawić się w wyniku wzmożonej aktywności seksualnej i zmian hormonalnych. Choroby dróg moczowych są bardzo dotkliwe dla kobiet w okresie przekwitania. Dlaczego?

1. Zakażenia dróg moczowych to typowo kobieca przypadłość

Częsta konieczność korzystania z toalety, parcie na pęcherz i ból podczas oddawania moczu to najczęstsze objawy zakażenia dolnych dróg moczowych.

Tę przypadłość częściej odnotowuje się u kobiet niż u mężczyzn, co wynika głównie z różnic w budowie anatomicznej – o ile u kobiet długość cewki moczowej wynosi 2–5 cm, o tyle u mężczyzn jest to 15–20 cm, a krótsza jej długość stwarza dogodniejsze warunki do rozwoju patogenów wywołujących infekcję dróg moczowych. Ponadto u kobiet niewielka jest odległość cewki moczowej od odbytu, skąd mogą pochodzić czynniki wywołujące kłopoty z drogami moczowymi.

Bakterie, wędrując przez drogi moczowe, często zatrzymują się w pęcherzu, wywołując odczuwalne dolegliwości – dopiero wtedy wiele kobiet orientuje się, że coś jest nie tak. Przed dalszą ekspansją bakterii (są to w 90 proc. bakterie jelitowe Escherichia coli, nierzadko dochodzi także do zakażenia gronkowcami Staphylococcus epidermidis) chronią nas naturalne mechanizmy obronne.

Choroba najczęściej występuje u kobiet w wieku 20–50 lat, ale może dotykać również kobiety po menopauzie, u których naturalne mechanizmy ochronne są osłabione.

2. Klimakterium a układ moczowy

W okres menopauzy wchodzą zwykle kobiety w wieku 45–50 lat. Jajniki nie uwalniają jajeczek, następuje spowolnienie produkcji hormonów płciowych, zmienia się także układ moczowo-płciowy. Na rozwój zakażeń układu moczowego wpływa chociażby zmniejszenie produkcji estrogenu i progesteronu, które regulują działanie nie tylko narządów płciowych, ale i pęcherza moczowego.

U kobiet w okresie przekwitania zmienia się pochwa. O ile wcześniej była ona wyścielona przez pięćdziesiąt warstw ochronnego nabłonka, przy menopauzie liczba warstw zmniejsza się do pięciu.

Wiele kobiet cierpi wówczas na suchość pochwy, co zniechęca je do podejmowania relacji intymnych.

Już w okresie poprzedzającym menopauzę, a więc podczas klimakterium, w pochwie zanika naturalna flora bakteryjna i zmienia się odczyn pH, co sprawia, że łatwiej rozwijają się bakterie, wirusy czy grzyby. Warunki do rozwoju zakażeń dróg moczowych są zatem idealne.

Ponadto w okresie przekwitania obniża się napięcie mięśni, które znajdują się w cewce moczowej, co może objawiać się np. nietrzymaniem moczu. Ze względu na to, że cewka moczowa znajduje się niedaleko ujścia pochwy, podczas stosunku płciowego kobiety mogą odczuwać nacisk na pęcherz.

Dojrzałe kobiety powinny zatem pamiętać o tym, aby korzystać z toalety przed seksem, warto też wypić szklankę wody przed stosunkiem, i pamiętać by opróżnić pęcherz bezpośrednio po, aby wypłukać i usunąć bakterie. Profilaktycznie warto też pić sok z żurawiny lub czarnej porzeczki.

Niezwykle ważne jest przestrzeganie higieny intymnej przez mycie się płynem lub żelem specjalnie przeznaczonym do pielęgnacji miejsc intymnych.

Wydaje się, że infekcje dróg moczowych nie są poważnym problemem zdrowotnym, ale nieleczone mogą prowadzić do poważnych schorzeń nerek.

Na szczęście w prosty sposób możemy chronić swój układ moczowy przed zakażeniem. Gdy dojdzie do infekcji, można wyleczyć ją za pomocą preparatów farmakologicznych.

Warto także pamiętać, że każdy przypadek jest inny- zatem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z farmaceutą lub lekarzem.

Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza.

MEDYCYNA NATURALNA pomoże na PMS, menopauzę, zapalenie pęcherza, infekcje pochwy

Medycyna naturalna rozwijała się przez stulecia. W czasie nowiu i pełni księżyca uzdrowicielki oraz zielarki zbierały z łąk oraz lasów rośliny, aby sporządzać z nich lekarstwa.

Pomagały kobietom w pozbyciu się kobiecych dolegliwości.

Warto więc wykorzystać lecznicze siły natury, aby przy niewielkich dolegliwościach kobiecych (PMS, objawy menopauzy, zapalenie pęcherza, infekcja pochwy) sobie pomóc.

Naturalne metody leczenia przeżywają zasłużony renesans na całym świecie. Warto więc wykorzystać sposoby medycyny naturalnej, aby przy niewielkich dolegliwościach kobiecych, takich jak PMS, nieprzyjemne objawy menopauzy, zapalenie pęcherza moczowego oraz infekcje pochwy, poradzić sobie bez farmakologii.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) – objawy

Zespół napięcia przedmiesiączkowego najczęściej dopada kobiety w wieku balzakowskim. Trzydziestolatki i czterdziestolatki kilka dni przed wystąpieniem menstruacji czują się zmęczone, obolałe, grube i brzydkie. Następuje zatrzymanie się wody w organizmie, strzałka wagi skacze do góry nawet do pięciu kilogramów.

Obrzęki kostek i wzdęcia brzucha, mdłości, tkliwość piersi, wypryski skórne, włosy, które za nic nie chcą się ułożyć, łączą się z drażliwością, bezsennością i bojowym nastrojem. O konflikty z otoczeniem jest łatwo, nawet gdy mąż, dzieci, a nawet pies przezornie chowają się po kątach. Inne panie przeciwnie wpadają w czarną rozpacz.

Mają stany depresyjne połączone z płaczliwością i lękami. W pracy wydajność ofiar PMS też spada, bo o koncentrację uwagi jest trudno.Naukowcy spierają się o przyczyny PMS. Wiadomo, że winne są hormony, a raczej brak równowagi między progesteronem, estrogenami, prolaktyną. Inni wskazują na niedobory pokarmowe, głównie magnezu i witaminy B6.

Natomiast naturaliści zalecają kurację przeciążonej wątroby, która usuwa toksyny z organizmu i metabolizuje hormony.

PMS – sposoby medycyny naturalnej

Z PMS nie zawsze można wygrać do końca, ale na pewno można złagodzić naturalnymi metodami, także tymi z babcinej apteczki jego nieprzyjemne dolegliwości:

  • Ruch. Nawet jeśli masz ochotę schować się w mysią dziurę, wyjdź na spacer, potańcz przed lustrem, pływaj. Endorfiny, wydzielane wraz z ruchem, pomagają zwalczyć stres i poprawiają nastrój.
  • Zioła. Stany napięcia łagodzą delikatne preparaty ziołowe. Chmiel zwalcza bezsenność, kozłek lekarski ( waleriana) i melisa uspokajają, a dziurawiec zwyczajny walczy ze stanami depresyjnymi. Warto też wykorzystać diuretyczne właściwości pokrzywy zwyczajnej i korzenia mniszka. Zalecane są także kapsułki z olejem z wiesiołka lub ogórecznika, bogate w kwas gamma linolenowy GLA, który reguluje gospodarkę wodną organizmu.
  • Dieta. To przede wszystkim witaminy z grupy B, które znajdziesz w pełnych ziarnach zbóż, orzechach, żółtkach jaj i drożdżach piwnych. Wapń zwiększony w tygodniu poprzedzającym miesiączkę łagodzi wahania nastrojów, najlepsze źródło to jogurty, niskotłuszczowe sery i twarogi. Natomiast picie soku z marchwi doskonale usprawnia pracę wątroby i rozrzedza krew miesiączkową, łagodzi bóle menstruacyjne oraz wzdęcia brzucha.
  • Kofeinie i soli stanowcze nie. Jeśli nie wyobrażasz sobie poranka bez małej czarnej, ogranicz ją do małej filiżanki i mieszaj z kawą zbożową. Czarna herbata, cola, czekolada zaostrzają przebieg PMS, a sól powoduje zaburzenia retencji płynów w organizmie.

Menopauza – objawy

Klimakterium – to już? Ono przychodzi zawsze wcześniej, niż myślisz. Nie da się bowiem zatrzymać zegara życia. Najczęściej pierwsze oznaki premenopauzy występują około 45. roku życia. Jajniki wydzielają coraz mniej estrogenu i gestagenu. Przemiany układu hormonalnego zakłócają codzienne życie.

Serce tyka jak szalone i to w chwilach odpoczynku, kołacze – wywołując niepokój, choć jest zdrowe. Noce stają się polem bitwy o zdrowy sen. Bezsenność i stany lękowe dotykają nawet dawnych śpiochów. Bez powodu wpadasz w depresje, zaczynasz widzieć przyszłość w ciemniejszych kolorach.

Termin miesiączki i jej długość staje się grą w ruletkę. Pojawia się za wcześnie lub zbyt późno. Krwawienia są skąpe lub przeciwnie bardzo obfite. Jesz mniej, liczysz każdą kalorię, a pasek w spódniczce trudno dopiąć.

Uderzenia gorąca i następujące po nich zlewające poty uprzykrzają żywot w dzień, ale jeszcze bardziej w nocy.

Menopauza – daj szansę medycynie naturalnej

Daruj sobie głodówki. Restrykcyjne diety odchudzające nie są wskazane, bo wzrasta tempo utraty masy kostnej, co grozi osteoporozą.Uderzenia gorąca. Dieta bogata w witaminę E i picie naparu z szałwi pomaga w zwalczaniu przykrej dolegliwości.

Szerokie otwarcie okna, włożenie rąk do zimnej wody, a także seanse w grotach solnych przynoszą niektórym paniom ulgę.Fitoestrogeny, naturalne hormony roślinne odżywcze pochodzące z owoców i jarzyn, mogą pomóc w walce z objawami klimakterium.

Łagodniejszy jej przebieg obserwuje się u Azjatek, które spożywają duże ilości produktów sojowych. Pomaga też siemię lniane.

Ćwicz jogę lub tai-chi. Słynne ćwiczenia z Dalekiego Wschodu nie tylko usprawniają ciało i odmładzają, ale także pozytywnie wpływają na gospodarkę hormonalna organizmu.

Zapalenie pęcherza moczowego – objawy

Przykre niespodzianki związane z kłopotami z oddawaniem moczu dopadają niespodziewanie prawie każdą kobietę w wieku dojrzałym. Masz wrażenie, że prawie zamieszkałaś w toalecie, tak często w niej przebywasz. Z trudem rodzisz kilka kropel, co wiąże się z silnym bólem, mocz bywa mętny, a czasami nawet krwisty, a jego zapach zwala z nóg.

Zawiera bowiem wiele bakterii, białych i czerwonych krwinek. Niestety, winę za to ponosi przede wszystkim sama natura, cewka moczowa kobiety jest krótka, a więc bardziej narażona na atak bakterii z pochwy i odbytnicy. Niestety, ta dolegliwość ma tendencje do częstych nawrotów.

Bez wizyty u lekarza nie obejdzie się, ale mądra profilaktyka oparta na naturalnych metodach może w przyszłości zapobiec ponownym bolesnym zapaleniom pęcherza.

Leia também:  Trądzik po 30 (trzydziestce) – jakie ma przyczyny? Jak leczyć trądzik u dorosłych?

Zapalenie pęcherza pokonasz dzięki medycynie naturalnej

  • Pij sok żurawinowy. Sok żurawinowy utrudnia życie bakteriom atakujących pęcherz moczowy, działa diuretycznie, a w dodatku odchudza, bo przyspiesza metabolizm.
  • Nie dla wanny. Moczenie się w wodzie, szczególnie wzbogaconej płynami do kąpieli, sprzyja infekcjom układu moczowego. Lepszy jest krótki prysznic.
  • Nasiadówka przyjacielem kobiety. Ulgę w schorzeniu mogą przynieść nasiadówki. Ojciec Sroka polecał mieszankę z kory dębowej, liścia szałwi i ziela skrzypu. Sześć łyżek suszu zalewa się 2 litrami wody, gotuje się 10 minut, przecedza się odwar o temperaturze 40 C  i wlewa do miski, w której siada się  na 15 minut. Zakonnik nie zalecał też picia zimnego piwa oraz spożywania ogórków, cukru i octu.
  • Nie żałuj sobie. Jedną z przyczyn infekcji pęcherza jest wstrzymywanie oddawania moczu. Jego zaleganie zwiększa możliwość choroby. Po stosunku seksualnym również odwiedź toaletę, aby przepłukać moczem bakterie, które mogły się dostać w trakcie aktu miłosnego do dróg moczowych.
  • Ciepłe majtki babuni. Bielizna z naturalnych materiałów powinna być przewiewna. Śpij w cieple, nie marznij i nie przebywaj w wilgotnym kostiumie kąpielowym po wizycie w basenie.

Infekcje pochwy – naturalne łagodzenie dolegliwości

Przejawiają się ostrymi, piekącymi upławami, świądem pochwy i warg sromowych. Stany zapalne mogą być wywołane drożdżakami lub rzęsistkiem pochwowym. Zwalcza się je irygacjami, zakładaniem tamponów do pochwy, nasiadówkami.

Ulgę przynosi zastosowanie ziół przeciwzapalnych: rumianku, szałwi i ślazu. Można je pić w postaci herbatki lub stosować w formie nasiadówek. Wskazane są też kąpiele w odwarach igieł modrzewia z niewielka domieszką kory dębu.

Czy artykuł był przydatny?

Nawracająca infekcja dolnych dróg moczowych

Nawracające infekcje dolnych dróg moczowych to także problem licznej grupy kobiet w ciąży (zobacz więcej: Infekcje dolnych dróg moczowych w ciąży) oraz dzieci (zobacz więcej: Zakażenia układu moczowego u dzieci). Stosunkowo rzadko bakterie dostają się do układu moczowego z krwi. Ta droga zakażenia dotyczy prawie wyłącznie noworodków.

Główną przyczyną powtórnego wystąpienia zapalenia pęcherza moczowego jest ponowna infekcja (reinfekcja). Stanowi ona ok. 90 procent przypadków nawracającego zapalenia pęcherza moczowego.

Na skutek często nawracającego zapalenia pęcherza moczowego mogą rozwinąć się chroniczne infekcje dróg moczowych lub wystąpić objawy nadreaktywnego pęcherza. Z tego względu zapalenie pęcherza należy zawsze całkowicie wyleczyć, dbać o właściwą higienę i stosować profilaktyczne leczenie zakażeń układu moczowego, np. Canephron® N.

Kiedy mamy do czynienia z nawracającymi infekcjami?

O nawracającym zapaleniu pęcherza moczowego mówi się wówczas, gdy występuje ono częściej niż trzy razy w roku lub dwa razy w ciągu półrocza.

Nawracające infekcje dolnych dróg moczowych najczęściej dotyczą młodych, aktywnych seksualnie kobiet. Mechaniczne uszkodzenia śluzówki cewki moczowej oraz rozprzestrzenianie się bakterii podczas stosunku są czynnikami sprzyjającymi rozwojowi stanu zapalnego.

Stąd potoczne określenie „choroba miesiąca miodowego” (Honeymoon-Cystitis). Inną grupą pacjentów, których często dotykają nawracające infekcje dolnych dróg moczowych są kobiety w okresie menopauzy. Spadek poziomu estrogenów w organizmie i spowodowane nim zmiany w budowie nabłonka pochwy (tzw.

atrofia pochwy) ograniczają naturalną ochronę układu moczowego przed infekcjami.

Po 50 r.ż. infekcje dróg moczowych dotykają również mężczyzn w związku z chorobami prostaty, które są powszechne w tej grupie i którym często towarzyszy rozwój stanu zapalnego.

Nawracające infekcje dolnych dróg moczowych to także problem licznej grupy kobiet w ciąży (zobacz więcej: Infekcje dolnych dróg moczowych w ciąży) oraz dzieci (zobacz więcej: Zakażenia układu moczowego u dzieci).

Przyczyny nawracania infekcji

Główną przyczyną powtórnego wystąpienia zapalenia pęcherza moczowego jest ponowna infekcja (reinfekcja). Stanowi ona ok. 90 procent przypadków nawracającego zapalenia pęcherza moczowego.

Ryzyko ponownego wystąpienia zapalenia pęcherza moczowego może wzrastać w wyniku niepełnej eradykacji bakterii, będącej konsekwencją zbyt wczesnego odstawienia antybiotyków lub furaginy. Nieracjonalne stosowanie antybiotykoterapii może sprzyjać nawrotom zapalenia pęcherza oraz narastaniu antybiotykooporności.

Ryzyko infekcji dróg moczowych podnoszą niektóre schorzenia o charakterze choroby przewlekłej: kamica nerkowa, przerost prostaty, cukrzyca, wady układu moczowego utrudniające odpływ moczu, choroby autoimmunologiczne przebiegające ze spadkiem odporności, konieczność częstego lub stałego cewnikowania.

Na skutek często nawracającego zapalenia pęcherza moczowego mogą rozwinąć się chroniczne infekcje dróg moczowych lub wystąpić objawy nadreaktywnego pęcherza. Z tego względu zapalenie pęcherza należy zawsze całkowicie wyleczyć i stosować profilaktyczne leczenie zakażeń układu moczowego, np. Canephron® N.

Jak zapobiegać infekcjom dróg moczowych?

  • Pij około 2-2,5 l wody na dobę
  • Utrzymuj ciepło w okolicach dróg moczowych: unikaj siadania na zimnym podłożu, zmieniaj szybko mokry strój kąpielowy
  • Dbaj o właściwą higienę intymną: myj miejsca intymne ciepłą wodą i używaj płynów o neutralnym pH
  • Myj oraz wycieraj się w kierunku od przodu do tyłu, co zapobiega przemieszczaniu się bakterii z okolicy odbytu w okolicę ujścia cewki moczowej
  • Noś bieliznę z naturalnych włókien, zrezygnuj z noszenia stringów i obcisłych spodni
  • Myj narządy płciowe przed stosunkiem, aby usunąć z nich bakterie. O to samo poproś partnera
  • Po stosunku skorzystaj z toalety, aby wypłukać bakterie z cewki moczowej
  • Jeśli stosujesz dopochwowe środki antykoncepcyjne hormonalne lub plemnikobójcze, zmień metodę antykoncepcji w porozumieniu z lekarzem
  • Stosuj profilaktycznie środki odkażające drogi moczowe, jeśli zakażenia mają wyraźny związek z aktywnością seksualną
  • Stosuj preparaty pochodzenia naturalnego, które zapobiegają rozwojowi infekcji i wspierają prawidłowe funkcjonowanie błony śluzowej dróg moczowych, np. Canephron® N

Układ moczowy a przekwitanie

Układy moczowy i płciowy u kobiet są oddzielone. Układ moczowy tworzą nerki, moczowody, pęcherz moczowy i cewka moczowa, jest on odpowiedzialny za wytwarzanie, gromadzenie i wydalanie moczu. Nerki znajdują się w tylnej części jamy brzusznej, są odpowiedzialne za produkcję moczu oraz oczyszczanie krwi ze zbędnych substancji

Wyprodukowany w nerkach mocz płynie w dół moczowodami i jest gromadzony w pęcherzu moczowym . Pełny pęcherz wywołuje uczucie parcia, zostaje wtedy wydalony na zewnątrz przez cewkę moczową.

Jajowody, macica, pochwa i wargi sromowe tworzą żeński układ płciowy. Jajniki znajdują się na końcach każdego z jajowodów.

Zanim kobieta wejdzie w okres menopauzy, każdego miesiąca jajniki uwalniają komórkę jajową, która wędruje jajowodem do macicy.

Higiena miejsc intymnych

Okolice intymne wymagają szczególnej uwagi. Ich specyficzna budowa, która wpływa na niską tolerancję kontaktu z bakteriami z zewnątrz oraz cykliczne zmiany hormonalne powodują, że okolice intymne są wyjątkowo delikatne i narażone na infekcje. Dlatego należy o nie zadbać we właściwy sposób.

Kanka

Układy moczowy i płciowy u kobiet są oddzielone. Układ moczowy tworzą nerki, moczowody, pęcherz moczowy i cewka moczowa, jest on odpowiedzialny za wytwarzanie, gromadzenie i wydalanie moczu. Nerki znajdują się w tylnej części jamy brzusznej, są odpowiedzialne za produkcję moczu oraz oczyszczanie krwi ze zbędnych substancji

Częstą przyczyną infekcji są błędy popełniane przy codziennej higienie. Zła higiena to jedna strona medalu, a drugą jest zbyt częste mycie miejsc intymnych.

Pochwa posiada swój naturalny płaszcz ochronny, ma kwaśny odczyn dlatego jest szkodliwy dla większości bakterii. Płyny do higieny intymnej powinny zawierać kwas mlekowy i optymalne pH czyli 3,5.

W wieku okołomenopauzalnym należy zwrócić szczególną uwagę na pielęgnację miejsc intymnych, gdyż podatność na wszelkiego rodzaju infekcje wzrasta.

Atrofia

Bakterie, które gromadzą się w dolnym odcinku dróg rodnych kobiety mogą spowodować przewlekłe infekcje dolnego odcinka dróg moczowych.

Podczas menopauzy kobiety cierpią na zaburzenia nieotrzymania moczu, co jest spowodowane zmniejszeniem elastyczności cewki moczowej- atrofii nabłonka, zmniejszeniem wypełnienia okołocewkowego splotu żylnego, jest to tak zwana czynnościowa niewydolność zwieracza cewki moczowej. Skutkiem atrofii nabłonka cewki moczowej może być starcze zapalenie cewki moczowej.

Kanka

Układy moczowy i płciowy u kobiet są oddzielone. Układ moczowy tworzą nerki, moczowody, pęcherz moczowy i cewka moczowa, jest on odpowiedzialny za wytwarzanie, gromadzenie i wydalanie moczu. Nerki znajdują się w tylnej części jamy brzusznej, są odpowiedzialne za produkcję moczu oraz oczyszczanie krwi ze zbędnych substancji

Kiedy spada zawartość estrogenu w organizmie kobiety to, pochwa skraca się, traci swoją elastyczność i wilgotność. Te zmiany nie obchodzą się bez echa dla układu moczowego, który łatwo ulega wszelkim podrażnieniom, a cieńsza śluzówka pochwy narażona jest na infekcje.

W trakcie menopauzy nabłonek, który pokrywa od wewnątrz drogi moczowe łysieje, a napięcie mięśni wokół cewki moczowej słabnie. Podczas stosunku można odczuwać parcie na mocz, jest to związane z położeniem pęcherza tuż przed pochwą.

Mogą zdarzyć się sytuacje, że kobieta nie będzie mogła utrzymać moczu, przez nacisk członka na przednią ścianę pochwy, a więc pośrednio na pęcherz.

Kanka

Układy moczowy i płciowy u kobiet są oddzielone. Układ moczowy tworzą nerki, moczowody, pęcherz moczowy i cewka moczowa, jest on odpowiedzialny za wytwarzanie, gromadzenie i wydalanie moczu. Nerki znajdują się w tylnej części jamy brzusznej, są odpowiedzialne za produkcję moczu oraz oczyszczanie krwi ze zbędnych substancji

Aby ustrzec się od gwałtownych zmian zachodzących w układzie moczowym jest przyjmowanie hormonów, czyli zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej. Dzięki tej terapii mikroflora bakteryjna pochwy zostaje przywrócona do normy, co likwiduje jej suchość.

Leia também:  Carros usados em Pernambuco com final da placa 1,2 Não blindado

Kanka

Powiązane artykuły

Strefa Wiedzy

Poprzez pojęcie infekcje układu moczowego rozumiemy zakażenie jakiejkolwiek części układu moczowego, na który składa się cewka moczowa, pęcherz moczowy, moczowody. Infekcje układu moczowego, ze względów anatomicznych dotyczą częściej kobiet i mężczyzn.

Kiedy ograniczają się do cewki lub pęcherza moczowego powodują przykre, bolesne dolegliwości. Problem zaczyna się kiedy dotkną nerek, co stwarza bezpośrednie zagrożenia zdrowia i życia pacjenta. Najczęstszą metodą leczenia infekcji układu moczowego jest antybiotykoterapia, ale już teraz możesz podjąć pewne kroki, które minimalizują ryzyka powstania infekcji układu moczowego.

  • Objawy
  • Nie zawsze infekcje układu moczowego powodują dolegliwości, ale jeśli już się pojawią do możemy do nich zaliczyć: – silne, nawracające parcie na pęcherz – ból i pieczenie w trakcie oddawania moczu – częste oddawanie małych porcji moczu – mocz o mętny charakterze, niekiedy z domieszką krwi o zabarwieniu czerwony, różowym bądź brunatnym
  • – ciągły lub nawracający ból w obrębie miednicy
  • Objawy te nie są charakterystyczne dla tego schorzenia i mogą być niekiedy mylone z innymi dolegliwościami ze strony układu moczowego.

Objawy w zależności do odcinka układu moczowego Objawy mogą się różnić, w zależności od tego, który odcinek układu moczowego został zainfekowany.

Infekcje w obrębie cewki moczowejcharakteryzują się pieczeniem i bólem w trakcie oddawania moczu, zakażenia pęcherza moczowego dodatkowo cechują się bólem w obrębie miednicy oraz podbrzusza, niekiedy z obecnością krwi w moczu.

Najpoważniejsze konsekwencje niesie ze sobą infekcja w obrębie nerek, która objawia się obustronnym bólem w odcinku lędźwiowym, gorączką, drgawkami, nudnościami i wymiotami.

  1. Kiedy skontaktować się z lekarzem ?
  2. Kiedy odczuwasz wyżej opisane dolegliwości świadczące o infekcji dróg moczowych, powinieneś jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
  3. Przyczyny

Najczęstszą przyczyną infekcji układu moczowego są bakterie, które droga wstępującą (od cewki moczowej) mogą wnikać do różnych odcinków układu moczowego. Sam układ moczowy posiada wewnętrzne mechanizmy obronne, zapobiegające wnikaniu i rozwojowi drobnoustrojów chorobotwórczych, jednak w określonych sytuacjach one zanikają.

Najczęstsze infekcje układu moczowego

Najczęściej dochodzi do infekcji pęcherza moczowego, a na drugim miejscu cewki moczowej. W głównej mierze są to bakterie Eschericha Coli.

Czynniki ryzyka

Najbardziej narażone na infekcję układu moczowego są kobiety, które ze względów budowy anatomicznej (krótka cewka moczowa, położona w pobliży odbytu) częściej niż mężczyźni cierpią z powodu tego schorzenia.

Do najczęstszych czynników zwiększonego ryzyka infekcji u kobiet należą: – anatomia cewki moczowej – aktywność seksualna: kobiety o wysokiej aktywności seksualnej są bardziej narażone oraz te które często zmieniają partnerów – używanie środki antykoncepcyjne pod postacią wkładek wewnątrzmacicznych – menopauza: po okresie menopauzy ilość krążących estrogenów maleje, przez co dochodzi do pewnych zmian anatomiczny w układzie moczowym, sprzyjających rozwojowi infekcji.

Pozostałe czynniki ryzyka: – nieprawidłowości w budowie układu moczowego. Najczęściej dziedziczne, powodują zaburzony odpływ i wydalanie moczu. Przez co dochodzi do jego retencji, co – zwiększa możliwość rozwoju drobnoustrojów chorobotwórczych. – Blokada w odpływie moczu.

 Mechanizm rozwoju infekcji jest podobny, jak wyżej opisany, natomiast droga odpływu jest zaburzona głównie z powodu kamicy lub przerostu gruczołu krokowego – Osłabienie układu odpornościowego. Tak jak pisaliśmy wcześniej organizm ludzki posiada naturalne mechanizmy obronne, które w określonych sytuacjach mogą ulec załamaniu.

Do najczęstszych i najpowszechniejszych czynników obniżających odporność należy cukrzyca, szczególnie ta źle kontrolowana. Jeśli cierpisz na to schorzenie to udaj się do diabetologa celem optymalizacji leczenia. – Użycie cewnika moczowego. Zarówno przewlekle, jak i w przeszłości zwiększa ryzyko rozwoju infekcji w obrębie układu moczowego. – Wszelkie procedury urologiczne.

 Ze względu na ingerencję w układ moczowy, zawsze niosą podwyższone ryzyko infekcji. Natomiast odpowiednio wykonana procedura, przez wykwalifikowanego urologa minimalizuje to ryzyko.

Powikłania Infekcje układu moczowego leczone odpowiednio wcześnie i prawidłowo nie niosą ze sobą większego ryzyka wystąpienia powikłań. Do poinfekcyjnych powikłań zakażeń układu moczowego należą:

– Nawracające infekcji. Szczególnie późno lub źle leczone infekcje układu moczowego mają tendencje do nawracania, w szczególności u kobiet. Jeśli przebyłaś trzy lub więcej infekcji udaj się po poradę do urologa, zanim może dojść do rozwoju bardziej niebezpiecznych powikłań.

– Trwałe uszkodzenie nerek. Na skutek późno lub źle leczonych infekcji może dojść do tzw. odmiedniczkowego zapalenia nerek, które może powodować ich trwałe uszkodzenie i być przyczyną przewlekłej ich niewydolności. – U kobiet w ciąży może dojść do poronień, urodzenia dziecka z niską masą urodzeniową lub przedwczesnych porodów. – Zwężenie cewki moczowej. Powstałe na skutek częstych, nawracających infekcji cewki moczowej u mężczyzn, w szczególności w przebiegu chorób wenerycznych. – Urosepsa. Najpoważniejsze powikłanie infekcji układu moczowego, w szczególności w przebiegu odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Przygotuj się na wizytę ze specjalistą Przy częstych, nawracających infekcjach układu moczowego (więcej niż 3 infekcje) lub przebytym odmiedniczkowym zapaleniu nerek udaj się do urologa. Przygotuj się przed wizytą spisując sobie swoje objawy, robią listę przyjmowanych leków/witamin/suplementów oraz zabierając ze sobą całą dokumentację medyczną z poprzedniego leczenia.

O co może zapytać lekarz: – Od kiedy utrzymują się dolegliwości ? – Jak i czym byłeś w przeszłości leczony na infekcję układu moczowego ? – Jak bardzo nasilone są dolegliwości ? – Jak często chodzi do toalety ? – Czy objawy ustępuje po wizycie w toalecie ? – Czy gorączkujesz ? – Czy miewasz bóle w odc. Lędźwiowym kręgosłupa ? – Czy zauważyłaś upławy lub krew w moczu ? – Czy jesteś aktywny seksualnie ? – Jakich środków antykoncepcyjnych stosujesz ? – Czy istnieje możliwość, że jesteś w ciązy ? – Czy byłeś wcześniej cewnikowany ?

– Na jakie inne schorzenia cierpisz ?

Po dokładnym zebraniu wywiadu i zbadaniu lekarz urolog zleci odpowiednie badania i ustali najbardziej optymalny dla Ciebie schemat leczenia. Będą również konieczne wizyty kontrolne celem monitorowanie leczeni i ewentualnego wykonania badań kontrolnych.

Zazwyczaj leczeniem pierwszego rzutu jest antybiotykoterapia. Objawy ustępują dosyć szybko, ale należy pamiętać, żeby nie przerywać samodzielnie leczenia, bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

U kobiet w okresie klimakterium, konieczna będzie również wizyta u specjalisty ginekologacelem ewentualnego lokalnego leczenia hormonalnego.

Jak zapobiegać ? Możesz poczynić klika prostych kroków celem zminimalizowanie ryzyka infekcji układu moczowego:

– Pij dużo płynów, a w szczególności wody. Jeśli nie masz ku temu przeciwskazań zdrowotnych picie dużych ilości wody powoduje, że mocz jest bardziej rozcieńczony i bakterie są szybciej wypłukiwane.

– Pij sok żurawinowy. Chociaż nie ma bezpośrednich badań potwierdzających skuteczność soku z żurawiny to na pewno, dodatkowo ze względu na obecność antyoksydantów, stanowi od zdrowszą alternatywę dla wody. Pamiętaj jednak, aby nie był to napój sztucznie słodzony, bądź typu soft drink. – Po każdej wizycie w toalecie dbaj o higienę miejsc intymnych. Uwaga jest skierowana do kobiet. Dbanie o higienę to podstawa, a w tym wypadku zapobiega przedostawania się bakterii z regionów odbytnicy w kierunku cewki moczowej. – Po zakończeniu stosunku idź do toalety. Najlepiej wypij przed szklankę wody, pomoże to „wypłukać” ewentualne drobnoustroje chorobotwórcze z miejsc intymnych. – Unikaj potencjalnie drażniących środków kosmetycznych. Do pielęgnacji miejsc intymnych używaj odpowiednio do tego przystosowanych produktów. – Zmień metodę antykoncepcji. Jeśli masz podwyższone ryzyko infekcji bakteryjnej lub cierpisz na nawracające infekcje dróg moczowych zapytaj swojego lekarza ginekologa o alternatywne środki antykoncepcji.

Ostre zapalenie pęcherza: objawy, diagnoza, leczenie (+ profilaktyka)

  • Ból podczas oddawania moczu, ciągłe parcie na pęcherz, a niekiedy nawet krwiomocz.
  • To najczęstsze objawy ostrego zapalenia pęcherza.
  • Dotyka ono co roku ponad 150 milionów osób na całym świecie.
  • Chociaż zapalenie pęcherza dotyka najczęściej kobiet w ciąży i po menopauzie, to schorzenie dotyczy także mężczyzn i młodych kobiet.
  • Co ważne: w grupie ryzyka są też kobiety przyjmujące antykoncepcję hormonalną.
  • Samo ostre zapalenie pęcherza to choroba uciążliwa i uchodzi za wstydliwą.
  • Jedno jest jednak pewne: nie należy go bagatelizować.
  • W tym artykule przeczytasz o objawach ostrego zapalenia pęcherza moczowego, głównych przyczynach, sposobach leczenia oraz możliwych powikłaniach.
  • Spis treści:
  • Czym jest ostre zapalenie pęcherza i co powoduje tę chorobęRodzaje zapalenia pęcherzaObjawy ostrego zapalenia pęcherzaMożliwe powikłaniaDo jakiego lekarza się zgłosićLeczenie zapalenia pęcherza (leki z receptą i bez recepty)Domowe sposoby na zapalenie pęcherzaProfilaktyka (co robić, żeby nie zachorować)

Nie tylko „choroba miesiąca miodowego”: kluczowe informacje (powody, grupy ryzyka)

Ostre zapalenie pęcherza zalicza się do zakażeń układu moczowego (w skrócie ZUM).

Schorzenie to ma symbol N30.0 (według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych).

  1. Występuje ono najczęściej u kobiet, w szczególności aktywnych seksualnie (może się pojawić po stosunku).
  2. Szacuje się, że nawet 80% przypadków zapalenia pęcherza u kobiet przed menopauzą jest powiązanych z tą aktywnością.
  3. Wynika to z budowy układu płciowo-moczowego kobiet (bliskość ujścia cewki moczowej i odbytu – za zapalenie pęcherza odpowiadają bakterie pochodzące z jelita).
  4. Między innymi stąd wzięła się potoczna nazwa tego zakażenia („choroba miesiąca miodowego”).
  5. Warto dodać, że (według szacunków) zapalenie pęcherza przeszło raz w życiu od 20 do 50% kobiet.

Co ciekawe – ostre zapalenie pęcherza dotyka też mężczyzn, zwłaszcza tych po okresie andropauzy (czyli po 50. roku życia).

Leia também:  Hatch usados Automatizado com Ar condicionado

W przypadku pojawienia się objawów dojrzali panowie powinni jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Za ostre zapalenie pęcherza odpowiadają najczęściej:

  • pałeczki okrężnicy (Escherichia coli), występujące w okolicach odbytu;
  • inne bakterie jelitowe (np.: Staphylococcus, Enterococcus);
  • rzadziej – infekcje wirusowe i grzybiczne.

Wśród innych drobnoustrojów, które mogą doprowadzić do tej choroby trzeba wymienić:

  • dwoinki rzeżączki;
  • chlamydie
  • mikoplazmy.
  • Mogą one również doprowadzić do stanów zapalnych cewki moczowej.
  • Innymi słowy – ostre zapalenie pęcherza mogą powodować również drobnoustroje przenoszone drogą płciową.
  • Leczenie zapalenia pęcherza – bez powikłań i przy odpowiednio dobranych lekach – trwa do 10 (najczęściej od 3 do 5) dni.
  • W przypadku nawracających infekcji czas leczenia może się wydłużyć do 14 dni.

Różne rodzaje zapalenia pęcherza

Podobnie jak w przypadku innych chorób, również zapalenie pęcherza ma wiele odmian. Każda z nich ma inną klasyfikację oraz charakteryzuje się nieco innym przebiegiem choroby.

  1. Do grupy chorób związanych z zapaleniem pęcherza (N30) zalicza się:
  2. Mówiąc o infekcjach pęcherza i układu moczowego warto wspomnieć też o bezobjawowej bakteriurii.
  3. Jest to najłagodniejsza kliniczna forma zakażenia układu moczowego.
  4. Może rozwijać się ona bezobjawowo, jednak wymaga ona szczególnej uwagi – nie tylko podczas leczenia ale również na etapie diagnozowania.  

Kiedy pojawia się ból przy oddawaniu moczu: objawy ostrego zapalenia pęcherza

Wśród objawów ostrego zapalenia pęcherza należy wymienić:

  • częste oddawanie moczu (tak zwany częstomocz), najczęściej w niewielkich ilościach;
  • ciągłe parcie na pęcherz, nawet po oddaniu moczu;
  • nieprzyjemny zapach moczu;
  • ciemna barwa i niska przejrzystość moczu;
  • ból w okolicach pęcherza (lub okolicy nadłonowej) pod koniec oddawania moczu;
  • pieczenie i palenie w cewce moczowej;
  • krwiomocz (czyli krew obecna w moczu);
  • bóle w okolicy lędźwiowej;
  • podwyższona temperatura ciała (stany podgorączkowe lub gorączka);
  • osłabienie, zmniejszenie apetytu i drażliwość
  • u dzieci – mogą pojawić się przypadkowe moczenie w ciągu dnia i wymioty.
  • Te objawy pozwalają stwierdzić, że z pęcherzem jest jakiś problem i warto skonsultować się z lekarzem.
  • Nie tylko dlatego, że każdy z tych objawów jest uciążliwy i może znacznie obniżyć komfort życia.
  • Dla szybkiego wyleczenia choroby ważne są również szybka diagnoza oraz podjęcie leczenia.
  • I chociaż ostre zapalenie pęcherza nie ma poważnego przebiegu – wbrew nazwie – to warto jak najszybciej się z nim policzyć.
  • Przymiotnika „ostre” używa się by odróżnić ten rodzaj choroby od bezobjawowych i nawracających form zapalenia pęcherza.
  • Co ciekawe, to schorzenie określa się też jako „przeziębienie pęcherza”.
  • Wynika to z osłabienia organizmu przy przeziębieniu lub przemarznięciu, a co za tym idzie – bakterie mogą łatwiej zakazić pęcherz.

Możliwe powikłania i nietypowy przebieg choroby

  1. Ostre zapalenie pęcherza może rozwinąć się w ostre odmieniczkowe zapalenie nerek.
  2. Charakteryzuje się ono silnymi bólami w okolicach lędźwiowych i gorączką.

  3. Innym powikłaniem jest zapalenie dróg moczowych –  wymaga ono dłuższego i bardziej skomplikowanego leczenia.
  4. Wszystkie powikłania mogą mieć negatywny wpływ na jakość życia, więc należy jak najszybciej rozpocząć leczenie.

  5. Wczesna diagnoza i przyjęcie odpowiednich leków nie tylko pomoże wrócić do zdrowia, ale też przywrócić komfort życia.

Nie ma czego się wstydzić: do jakiego lekarza z ostrym zapaleniem pęcherza?

Lekarzem zajmującym się chorobami nerek i układu moczowego jest urolog.

Nie zmienia to faktu, że w przypadku pojawienia się objawów ostrego zapalenia pęcherza (parcia na mocz, bólu podczas jego oddawania, itp.) należy w pierwszej kolejności skontaktować się z lekarzem rodzinnym (pierwszego kontaktu).

  • Na podstawie wywiadu oraz objawów oceni problem i będzie w stanie rozpocząć leczenie.
  • Najczęściej występującym rodzajem zapalenia pęcherza jest to powodowane przez bakterie.
  • Oznacza to konieczność rozpoczęcia antybiotykoterapii, którą rozpocząć można po otrzymaniu recepty.
  • Dla wielu osób wizyta u lekarza z zapaleniem pęcherza może być wstydliwa lub mogą nie mieć czasu.
  • Zawsze można skorzystać z konsultacji lekarskich on-line.

Ważne: jeśli objawy zapalenia pęcherza pojawiają się u kobiet w ciąży lub mężczyzn po 50. roku życia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i rozpocząć leczenie.

Na powikłania po ostrym zapaleniu pęcherza narażone są w szczególności osoby starsze i dzieci.

Głównym powodem jest możliwość przeoczenia choroby lub pomylenia z innym schorzeniem.

Leczenie (czyli leki na receptę i bez recepty)

  1. Jak wspomniałem – ostre zapalenie pęcherza nie jest chorobą groźną, jednak dosyć uciążliwą.
  2. Dodatkowo należy jak najszybciej rozpocząć leczenie ze względu na możliwe powikłania.

  3. Leczenie tej choroby polega najczęściej na przyjmowaniu antybiotyków i chemioterapeutyków (wynika to z bakteryjnego charakteru większości infekcji pęcherza).
  4. Najczęściej przepisywane antybiotyki (dostępne na receptę) na zapalenie pęcherza to:
  • amoksycylina: jest to półsyntetyczna penicylina. Jest stosowana na ostre zapalenie pęcherza jak również w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek czy bezobjawowego bakteriomoczu. Jest to antybiotyk o bardzo szerokim zastosowaniu – pomaga również w zwalczaniu bakterii odpornych na inne antybiotyki;
  • fosfomycyna: to syntetyczny lek przeciwbakteryjny (pochodna kwasu fosfonowego). Ta substancja aktywna często jest łączona w lekach z trometamolem (substancją zwiększającą rozpuszczalność). W Polsce dostępne są leki zawierające fosfomycynę takie jak Symural 3g lub Monural 3g;
  • efaleksyna: to półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn. Ponieważ wykazuje dużą skuteczność przeciw pałeczkom okrężnicy, przepisywany jest na większość zakażeń układu moczowego, w tym na ostre zapalenie pęcherza.
  • Co ważne – należy przyjąć zawsze cała dawkę antybiotyku, nawet po pozornym wyzdrowieniu (zwłaszcza, że poprawa samopoczucia pojawia się szybko po przyjęciu pierwszej dawki).
  • W innym razie bakterie mogą się uodpornić na ten konkretny antybiotyk, a sama choroba może powrócić.
  • Drugą grupą środków stosowanych na ostre zapalenie pęcherza są chemioterapeutyki (czyli leki dostępne bez recepty).
  • Mają one silne działanie bakteriobójcze, zbliżone do antybiotyków.
  • Wśród nich należy wymienić popularne leki bez recepty (zawierające substancje z grupy chemioterapeutyków) na bazie furaginy, cyprofloksacyny i nitroksolina.
  • Pomagają one łagodzić objawy oraz przyśpieszyć proces leczenia.
  • Jeśli zapaleniu pęcherza towarzyszy gorączka lub silne bóle lekarz może zalecić przyjmowanie środków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.
  • Sam proces leczenia ostrego zapalenia pęcherza moczowego trwa do około 10 dni (najczęściej od 3 do 5).
  • Po zakończeniu leczenia lekarz może polecić wykonanie kontrolnego badania moczu – w celu określenia skuteczności terapii.

Domowe sposoby na zapalenie pęcherza: pomocne i przynoszące ulgę

  1. Nie brakuje domowych sposobów na zapalenie pęcherza.
  2. Chociaż przekazywane są one z pokolenia na pokolenie, to często nie zastąpią konsultacji lekarskiej lub przyjęcia leków – nawet bez recepty.

  3. Oczywiście – wiele z tych sposobów pomaga znacznie łagodzić przebieg choroby i przynieść ulgę zarówno przed wizytą u lekarza jak i w trakcie leczenia.
  4. Warto wymienić następujące:
  • picie dużej ilości płynów (pomaga wypłukać z pęcherza bakterie – min. 1,5 litra dziennie);
  • przyjmowanie preparatów na bazie żurawiny (również jedzenie owoców i picie soku) – działają one moczopędnie, co dodatkowo pomaga oczyszczać organizm; substancje zawarte w żurawinie blokują przyleganie pałeczek okrężnicy do błony śluzowej dróg moczowych;
  • ciepłe okłady na brzuch – pomagają rozluźnić mięśnie i zmniejszyć odczucie dyskomfortu (termofor lub koc elektryczny);
  • gorąca kąpiel – podobnie jak termofor, pomaga w łagodzeniu objawów;
  • dbanie o higienę intymną;
  • nasiadówki z ziół o działaniu antyseptycznym, np.: rumianek, skrzyp polny czy szałwię;
  • do czasu zakończenia leczenia – wstrzymanie aktywności seksualnej.

Jest również wiele „babcinych sposobów” na ostre zapalenie pęcherza: płukanek, itp. Więcej na temat domowych sposobów na zapalenie pęcherza, nie tylko ostre.

Żeby znowu nie zachorować (profilaktyka zapalenia pęcherza)

  • Ostre zapalenie pęcherza jest jedną z chorób, której można zapobiegać dzięki higienie – nie tylko intymnej, ale też życia.
  • Oznacza to, że dbanie o to, żeby nie zachorować ponownie na zapalenie pęcherza może mieć też bardzo pozytywny wpływ na samopoczucie.
  • Wśród rzecz, które warto robić, żeby uniknąć zachorowania (też ponownego) warto wymienić:
  • picie dużych ilości płynów (minimum to zalecane dla dorosłego człowieka min. 1,5 litra dziennie);
  • warto wzbogacić dietę o produkty bogate w witaminę C (cytrusy, żurawinę, itp.) – pomaga ona w zakwaszeniu moczu, dzięki czemu blokuje rozwój bakterii odpowiedzialnych za zapalenie pęcherza;
  • dbanie o higienę intymną;
  • regularne oddawanie moczu – również przed snem i po seksie;
  • wycieranie okolic krocza od przodu do tyłu, również po myciu – pomaga to zapobiec przemieszczaniu się bakterii z okolic odbytu w kierunku ujścia cewki moczowej;
  • noszenie wygodnej, nieobcisłej bielizny i odzieży (z naturalnych materiałów).
  1. Niekiedy profilaktykę można rozszerzyć o korzystanie z różnych preparatów i leków (część z nich powinna być wypisana przez lekarza).
  2. Wśród nich warto wymienić preparaty z estrogenem (dla kobiet po menopauzie) czy preparaty dopochwowe z bakteriami kwasu mlekowego.
  3. Potrzebujesz konsultacji związanej ze zdrowiem Twojego układu moczowego?
  4. Możesz ją zacząć bez wychodzenia z domu w przychodni online Dimedic.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*