Guzek na szyi – co oznacza zgrubienie na szyi? Czy guzek szyi to rak?

Do rzadko występujących, specyficznych dla narządów głowy i szyi nowotworów zalicza się przyzwojaki, nerwiaki węchowe i szkliwiaki płodowe. Liczba zachorowań w Polsce na każdy z tych nowotworów nie przekracza 100 przypadków w skali roku.

Guzek na szyi – co oznacza zgrubienie na szyi? Czy guzek szyi to rak?

Przyzwojaki (paraganglioma)

Co to są przyzwojaki?

Przyzwojaki to nieprawidłowy i nieustający wzrost komórek nowotworowych wywodzących się z  komórek chemoreceptorów (receptorów wrażliwych na różne substancje chemiczne) zlokalizowanych blisko naczyń szyjnych w formie tzw. kłębków. Zachorowania nie są związane z wiekiem.

Przyzwojaki najczęściej umiejscawiają się na szyi, w rozwidleniu tętnicy szyjnej wspólnej (kłębek szyjny) oraz w okolicy kości skroniowej, w regionie podstawy czaszki (kłębek opuszki żyły szyjnej wewnętrznej, kłębek bębenkowy, kłębek nerwu błędnego). Charakterystyczną cechą przyzwojaków jest tendencja do występowania w wielu miejscach.

Dość często stwierdzane są także zachorowania rodzinne.

Czynniki ryzyka

W części przypadków stwierdzono genetyczny związek przyzwojaków z dziedzicznymi mutacjami specyficznych genów. Tego typu zaburzenia sprzyjają również zachorowaniom na guzy chromochłonne, jak również inne nowotwory złośliwe.

Objawy

Objawy przyzwojaków są zależne od ich umiejscowienia. Guzy okolicy kości skroniowej powodują niejasne dolegliwości ze strony narządu słuchu, takie jak uczucie szumu, tętnienia czy dzwonienia w uchu lub niedosłuch.

W zaawansowanych stadiach choroby mogą pojawiać się uszkodzenia neurologiczne w zakresie nerwów czaszkowych. Podstawowym objawem guza kłębka szyjnego jest pojawienie się na szyi, w okolicy kąta żuchwy wolno powiększającego się, delikatnie tętniącego guza.

W przypadkach zaawansowanych mogą występować objawy zależne od ucisku tętnicy szyjnej wewnętrznej, w tym zaburzenia neurologiczne.

Stadia zaawansowania

  • Zwyczajowo wyróżniane są 3 kategorie:
  • ● choroba miejscowa (zwykle nowotwór łagodny),
  • ● choroba ograniczona do jednej okolicy,
  • ● choroba z przerzutami.

Typy morfologiczne

Z mikroskopowego punktu widzenia większość przyzwojaków nie wykazuje cech złośliwości. Częstość występowania przypadków z cechami złośliwości nie przekracza 5-10%. Charakterystyczną cechą wszystkich przyzwojaków jest nadzwyczaj gęste unaczynienie.

Naturalny przebieg przyzwojaków cechuje zwykle wolny, uciskający okoliczne struktury wzrost. W przypadku umiejscowienia guza w okolicy kości skroniowej może dochodzić do uszkodzenia kości w mechanizmie zajęcia chorobą, a czasem ucisku. Zajęcie i zniszczenie kości skroniowej jest cechą charakterystyczną przyzwojaków w tej okolicy.

Występują też w podobnym mechanizmie uszkodzenia neurologiczne w zakresie nerwów czaszkowych. U chorych na przyzwojaki kłębka szyjnego w zaawansowanej fazie choroby dochodzi do ucisku i zaburzeń przepływu w tętnicach szyjnych. Przerzuty do węzłów chłonnych i odległe występują rzadko, wyłącznie w złośliwych formach przyzwojaka.

Diagnostyka

Rozpoznanie przyzwojaka opiera się na badaniu lekarskim i badaniach obrazowych. Szczególnie przydatne są badania z wykorzystaniem kontrastu (środka pokazującego naczynia w badaniach obrazowych), takie jak angio-tomografia komputerowa, czy angio-rezonans magnetyczny.

W guzach kłębka szyjnego przydatne jest badanie ultrasonograficzne, z oceną przepływów krwi w naczyniach. Należy zachować szczególną ostrożność przy próbie sprawdzenia mikroskopowego przyzwojaka. Z racji nadzwyczaj bogatego unaczynienia nakłucie nawet cienką igłą grozi ciężkimi powikłaniami.

Z tego powodu można ustalać rozpoznanie tylko na podstawie charakterystycznych wyników badań obrazowych.

Leczenie

Leczeniem standardowym chorych na przyzwojaki jest chirurgia polegająca na całkowitym usunięciu guza. Należy mieć na uwadze, że usunięcia guzów kłębka szyjnego wymagają udziału chirurgów naczyniowych, natomiast operacje nowotworów kości skroniowej powinny być przeprowadzane przez doświadczone zespoły, złożone z laryngologów i neurochirurgów.

Dotyczy to szczególnie przypadków zaawansowanych. Z racji technicznych trudności zabiegu wskazane jest leczenie w ośrodkach wyspecjalizowanych. U chorych niekwalifikujących się do leczenia operacyjnego, chorobę tę można leczyć radioterapią.

Standardowo stosowane niższe dawki napromieniania niż ma to miejsce w przypadkach raków narządów głowy i szyi zapewniają najczęściej wieloletnią stabilizację lub cofnięcie się nowotworu.

Metodą wykorzystywaną u chorych na przyzwojaki jest także embolizacja (czyli wstrzyknięcie do naczyń doprowadzających krew do nowotworu środków powodujących zamknięcie się naczynia). Może być ona zastosowana przedoperacyjnie lub jako leczenie wyłączne w przypadkach niekwalifikujących się do usunięcia guza.

Po leczeniu

Rokowanie co do życia jest dobre. Istnieje jednak ryzyko nawrotów, a początkowo stwierdzane objawy zwykle nie ustępują po leczeniu. Dotyczy to głównie zaawansowanych guzów okolicy kości skroniowej.

Prewencja

Obecnie nie rekomenduje się zorganizowanych programów wczesnej diagnostyki w kierunku tego nowotworu (prewencja wtórna), niemniej jednak należy zwracać szczególną uwagę na wczesne objawy, takie jak niejasne dolegliwości ze strony narządu słuchu, uczucie szumu, tętnienia czy dzwonienia w uchu, niedosłuch, a także guz tętniący w okolicy kąta żuchwy.

Co to jest nerwiak węchowy?

Nerwiak węchowy (olfactory neuroblastoma, esthesioneuroblastoma) jest nieprawidłowym i nieustającym wzrostem komórek nowotworowych wywodzącym się z komórek odpowiadających za węch. Umiejscawia się w obszarze podstawy przedniego dołu czaszki, często w obrębie zatoki sitowej i jamy nosa. Zachorowania nie zależą od wieku, aczkolwiek często dotyczą osób przed 50. rokiem życia.

Czynniki ryzyka

Czynniki wywołujące nerwiaka węchowego pozostają nieznane.

Objawy

Wczesne objawy nerwiaka węchowego są niewielkie. Dość często pierwszym objawem są nawracające krwawienia z nosa, a także dolegliwości bólowe zbliżone do obserwowanych w przewlekłych stanach zapalnych zatok obocznych nosa. Uporczywe bóle głowy, zaburzenia widzenia czy wytrzeszcz oka świadczą o znacznym zaawansowaniu nowotworu.

Stadia zaawansowania

Brak jednoznacznie określonych stadiów zaawansowania.

Typy morfologiczne

Nowotwór jest względnie jednorodny z mikroskopowego punktu widzenia, aczkolwiek można wyróżniać stopnie złośliwości.

Naturalny przebieg nerwiaka węchowego to przede wszystkim wzrost miejscowy z zajęciem podstawy przedniego dołu czaszki oraz struktur oczodołu, a następnie wzrostem śródczaszkowym. Przerzuty do węzłów chłonnych szyi i odległe są nierzadkim zjawiskiem, szczególnie w przypadkach zaawansowanych.

Diagnostyka

Rozpoznanie nerwiaka węchowego opiera się na pobraniu chirurgicznym wycinka wykonywanym za pomocą giętkiego wziernika zakończonego kamerą oraz szczypczykami. Podstawą diagnostyki jest badanie lekarskie uwzględniające wziernikowanie jamy nosa i nosowej części gardła oraz badania obrazowe.

Celowe jest wykonywanie zarówno tomografii komputerowej, jak i tomografii rezonansu magnetycznego, ponieważ szczególnie w przypadkach zaawansowanych oba badania się uzupełniają.

Należy także wykonać badania wykluczające przerzuty odległe, takie jakrentgenogramy klatki piersiowej, ultrasonografię jamy brzusznej, a gdy występują bóle kostne, również scyntygrafię kośćca (badanie kości za pomocą pierwiastków promieniotwórczych).

Leczenie

Leczeniem standardowym u chorych na nerwiaka węchowego jest chirurgia. W bardzo wczesnym zaawansowaniu można rozważać usunięcie guza za pomocą wziernika pod warunkiem możliwości zapewnienia dostatecznego wycięcia guza.

U chorych na miejscowo zaawansowane nerwiaki konieczne są rozległe zabiegi wymagające udziału zespołu złożonego z chirurgów głowy i szyi oraz neurochirurgów. Nie ma natomiast potrzeby wykonywania profilaktycznych operacji węzłów chłonnych szyi.

Wycięcie węzłów chłonnych jest konieczne jedynie w razie stwierdzenia przerzutów w węzłach. Z uwagi na trudności techniczne leczenie operacyjne z powodu nerwiaków węchowych powinno być prowadzone w wyspecjalizowanych ośrodkach. W większości przypadków niezbędnym uzupełnieniem leczenia chirurgicznego jest radioterapia.

Wynika to z trudności uzyskania potwierdzenia całkowitego usunięcia guza przy wysokim ryzyku nawrotu miejscowego.

U chorych, którzy z racji zaawansowania miejscowego nie kwalifikują się do usunięcia guza, można rozważać radioterapię z zamiarem wyleczenia, której wyniki są jednak znacząco gorsze niż uzyskiwane po leczeniu połączonym z udziałem chirurgii i napromieniania. W nieoperacyjnych nawrotach lub przy przerzutach odległych stosowana jest chemioterapia lecząca jedynie objawy choroby nowotworowej.

Po leczeniu

Rokowanie u chorych na nerwiaka węchowego jest zależne od stopnia zaawansowania i przeprowadzonego leczenia. Odsetki wieloletnich przeżyć po leczeniu napromienianiem z udziałem chirurgii przekraczają 50-60%. W przypadkach nieoperacyjnych po wyłącznym napromienianiu odsetki czasu przeżycia są znacząco niższe i nie przekraczają 10-15%.

Prewencja

Obecnie nie rekomenduje się zorganizowanych programów wczesnej diagnostyki w kierunku tego nowotworu (prewencja wtórna), niemniej jednak na wczesne objawy, takie jak nawracające krwawienia z nosa, a także dolegliwości bólowe zbliżone do obserwowanych w przewlekłych stanach zapalnych zatok obocznych nosa, należy zwracać szczególną uwagę.

Co to jest szkliwiak płodowy?

Szkliwiak płodowy (ameloblastoma) jest nieprawidłowym i nieustającym wzrostem komórek nowotworowych wywodzących się z komórek zawiązków szkliwa zębów.

Zachorowania dotyczą przede wszystkim osób w młodszych grupach wiekowych, poniżej 40. roku życia.

Szkliwiak umiejscawia się najczęściej w okolicy wyrostka, w którym umocowane są zęby (wyrostka zębodołowego) żuchwy, rzadziej szczęki.

Leia também:  Suv Peugeot 2008 em São Paulo

Czynniki ryzyka

Brak znanych czynników ryzyka.

Objawy

Podstawowym objawem szkliwiaka jest pojawienie się guza, często niebolesnego, w zakresie wyrostka zębodołowego żuchwy lub szczęki. Nasilone dolegliwości bólowe lub złamania bez uchwytnej przyczyny świadczą o znacznym zaawansowaniu nowotworu.

Stadia zaawansowania

Brak jednoznacznie określonych stadiów zaawansowania.

Typy morfologiczne

Mikroskopowo szkliwiak jest jednolitym nowotworem, pozbawionym cech złośliwości.  W naturalnym przebiegu choroby, w części przypadków nieleczonych lub nawrotów, ulega zmianie w formy złośliwe – raki.

Naturalny przebieg szkliwiaka charakteryzuje wzrost miejscowy, początkowo o rozpierającym, a następnie zajmującym okoliczne struktury charakterze. Z racji umiejscowienia nowotwór wcześnie zajmuje żuchwę lub szczękę. Przerzuty do węzłów chłonnych i odległe nie występują, poza przypadkami przemiany w raka.

Diagnostyka

Podstawę rozpoznania szkliwiaka stanowi mikroskopowa ocena materiału pobranego przez wycięcie wycinka chirurgicznie z guza. Zaawansowanie ustalane jest na podstawie badania lekarskiego, zdjęć rentgenowskich zębów (pantomogramów) oraz tomografii komputerowej.

Leczenie

Leczeniem standardowym u chorych na szkliwiaka jest chirurgia polegająca na usunięciu guza z okolicznymi tkankami zdrowymi. W przypadkach zaawansowanych konieczne jest częściowe usunięcie żuchwy lub szczęki. Radioterapia nie ma znaczenia w tym nowotworze. U chorych ze stwierdzoną przemianą szkliwiaka w raka postępowanie jest jednakowe jak w przypadku raków jamy ustnej.

Po leczeniu

Rokowanie co do życia u chorych na szkliwiaka jest bardzo dobre, szczególnie po wykonaniu całkowitego usunięcia operacyjnie guza. Należy mieć na uwadze skłonność do nawrotów miejscowych, a także ryzyko przemiany w nowotwór złośliwy, co zdecydowanie pogarsza rokowanie.

Prewencja

Obecnie nie rekomenduje się zorganizowanych programów wczesnej diagnostyki w kierunku tego nowotworu (prewencja wtórna), niemniej jednak zwrócenie uwagi na wczesny objaw, jakim jest pojawienie się guza, często niebolesnego, w zakresie wyrostka zębodołowego żuchwy lub szczęki, jest szczególnie ważne.

Guz na szyi (guzy, gula po lewej/prawej stronie): przyczyny, badania

Guzek na szyi – co oznacza zgrubienie na szyi? Czy guzek szyi to rak?

Okolica szyi mieści na względnie niewielkiej przestrzeni wiele sąsiadujących ze sobą struktur. Pojawiający się na szyi guz może mieć związek z każdą z nich.

Bardzo istotne w tej sytuacji jest zebranie wnikliwego wywiadu przez lekarza. Z pewnością będzie chciał się dowiedzieć, kiedy pojawiła się zmiana na szyi. Jeśli zmiana narasta od jakiegoś czasu, nie warto tego ukrywać.

Mogłoby to spowodować, że pokierujemy dalszą diagnostykę na niewłaściwy tor.

Ważna jest także informacja o przebytej ostatnio infekcji lub styczności z osobami cierpiącymi na choroby zakaźne oraz kontakcie ze zwierzętami. Bardzo duże znaczenie mają objawy ogólne. Należy powiedzieć lekarzowi, czy w związku z pojawieniem się guza na szyi pojawiła się gorączka, osłabienie, utrata łaknienia.

Ważną wskazówką dla dalszej diagnostyki jest wiek chorego. U dzieci i młodych dorosłych najczęściej występują zmiany o charakterze zapalnym. Natomiast w wieku dojrzałym należy brać pod uwagę możliwość przerzutu nowotworowego.

Zdarza się, że pojawienie się guza na szyi jest pierwszym objawem nowotworu, zanim pojawią się takie dolegliwości jak chrypka, duszność czy zaburzenia połykania.

Istotne w tym przypadku są informacje na temat czynników ryzyka nowotworów rejonu głowy i szyi, czyli przede wszystkim palenia tytoniu i spożywania alkoholu. Zarówno u starszych jak i młodszych pacjentów trzeba rozważyć możliwość chłoniaka.

Co mają wspólnego skrzela i guz szyi?

Przydatne badania

Podstawowe znaczenie ma ocena palpacyjna guza. Zwraca się uwagę na jego lokalizację, wielkość, spoistość, ruchomość, bolesność i zaczerwienienie skóry nad zmianą. Dodatkowo badane są także węzły chłonne w innych okolicach. Ocenia się, czy w jamie ustnej i gardle toczy się stan zapalny.

Jeśli pacjent na przykład wymaga obejrzenia krtani, odsyłany jest do laryngologa. Ponieważ częstą przyczyną powiększenia węzłów chłonnych szyi jest próchnica, wskazana może być wizyta u stomatologa. Wielu praktycznych wskazówek może dostarczyć wykonanie morfologii krwi obwodowej.

Bardzo przydatnym badaniem, które pomaga wyjaśnić charakter zmiany i ujawnić jej stosunek do sąsiednich struktur, jest USG. W celu wykluczenia zmian zapalnych lub guza płuca, wskazane jest również rtg klatki piersiowej.

Na czym polega diagnostyka inwazyjna w laryngologii?

Potrzebne mogą się okazać badania endoskopowe górnego odcinka dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. W razie wątpliwości wykonywane są także inne badania obrazowe, jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny.

Zobacz też:Czy morfologia może wskazywać na nowotwór?Jakie badania trzeba wykonywać na czczo?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Guzek na szyi – tarczyca, nowotwory, torbiele i inne przyczyny

O guzie na szyi mówimy, gdy pod skórą pojawia się wyczuwalne dłońmi zgrubienie lub widoczne wybrzuszenie. W zależności od umiejscowienia, wielkości czy struktury guzek może być oznaką różnych chorób. Ogólnie rzecz biorąc spotyka się guzy wrodzone, zapalne, układu chłonnego, naczyniowe, pochodzenia nerwowego oraz pourazowe.

Guzy zapalne pojawiają się w wyniku powiększenia węzłów chłonnych.

U dzieci powiększenie się węzłów chłonnych może mieć źródło w toczącym się procesie zapalnym w organizmie (przewlekłe zapalenia migdałków podniebiennych, migdałka gardłowego, zapalenia gardła).

U dorosłych za powiększenie się węzłów chłonnych może też odpowiadać próchnica oraz przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych. Ponadto: zapalenia górnych dróg oddechowych, mononukleoza zakaźna i inne choroby zakaźne.

Zdecydowana większość guzów spotykanych u dzieci jest jednak wrodzona. Podobnie jest z dorosłymi do mniej więcej 40-tego roku życia, potem wzrasta ryzyko, że guzek na szyi jest skutkiem zmian nowotworowych. Najbardziej “podejrzane” są guzy lite, spoiste, bez widocznych zmian zapalnych.

W razie pojawienia się guzka ważne jest określenie okoliczności pojawienia się guza oraz umiejscowienie na szyi. Dla ułatwienia diagnozy dzieli się szyję na trójkąty odpowiadające różnych strukturom anatomicznym. Mamy zatem obszar podbródkowy, podżuchwowy, tętnicy szyjnej, mięśniowy, nadobojczykowy i potyliczny.

Na początek lekarz ustala, czy guzek jest wrodzony czy nabyty. Wskazówką jest czas pojawienia się guzka, okoliczności w jakich się pojawił, a także to, czy jest stabilny, czy nadal rośnie. Pomocna przy stawianiu diagnozy jest odpowiedź na pytanie, czy pojawieniu się guzka towarzyszyły infekcje. A także czy nie doszło do jakiegoś urazu lub czy chory kontaktował się niedawno ze zwierzętami.

Ponadto istotne są takie dodatkowe objawy jak ból, zaczerwienienie okolicy guza, gorączka oraz towarzyszące dolegliwości, w tym utrata masy ciała, powiększenie węzłów chłonnych w innych miejscach ciała, nocne poty, duszności, trudności w połykaniu.

Strukturę guza oraz zmiany zapalne można ocenić wykonując badanie USC. Niektóre guzy, szczególnie te umiejscowione w okolicy nadobojczykowej, wymagają zrobienia prześwietlenia klatki piersiowej. Ponadto pomocne są: morfologia krwi, oznaczenie CRP, badanie serologiczne wykluczające cytomegalię czy mononukleozę, toksoplazmozę, brucelozę lub chorobę kociego pazura.

Przy zmianach nowotworowych lub bardzo rozległych guzach potrzebne są badania obrazowe, robione przy użyciu rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej. Ponadto wykonuje się biopsję cienkoigłową, aby ocenić rodzaj zmiany (nowotworowa, bakteriologiczna). Guzki na węzłach chłonnych wymagają pobrania całego lub części węzła do badania histopatologicznego.

Zobacz wideo arczyca nami rządzi! Na pewno wiesz, jak pracuje ten narząd?

Przyczyn dolegliwości może być wiele. Można ogólnie powiedzieć, że są wrodzone oraz nabyte, przy czym mogą mieć charakter zapalny lub nowotworowy. Wśród pozostałych przyczyn znajdują się m.in. choroba tarczycy (wole) oraz kręcz szyi.

Wrodzone:

  • torbiel boczna szyi
  • torbiel środkowa szyi (torbiele przewodu tarczowo-językowego)
  • torbiele skórzaste
  • malformacje naczyniowe
  • malformacje limfatyczne

Malformacje to rodzaj wady wrodzonej, wywołanej przez pierwotne zaburzenie w trakcie rozwoju w okresie zarodkowym.

Zapalne:

  • zmiany zapalne węzłów chłonnych towarzyszące infekcjom wirusowym i bakteryjnym (np. odra, różyczka, adenowirusy, herpeswirusy, wirus HIV)
  • zapalenie węzłów chłonnych spowodowane przez prątki atypowe
  • zmieniona zapalnie ślinianka podżuchwowa
  • ropowice szyi i dna jamy ustnej
  • gruźlica węzłów chłonnych,
  • choroba kociego pazura,
  • promienica (infekcja bakteryjna wywołana przez bakterie beztlenowe – promieniowce)
  • AIDS
Leia também:  Ostre i przewlekłe zapalenie ślinianek

Nowotworowe:

  • łagodne nowotwory, takie jak kaszaki i tłuszczaki, guzy tkanki nerwowej, w tym nerwowłókniaki i nerwiak osłonkowy, potworniaki
  • nowotwory złośliwe – powiększenie węzłów chłonnych towarzyszące białaczce, ziarnica złośliwa (chłoniak Hodgkina), chłoniaki nieziarnicze (nowotwory pochodzące z komórek krwi i tkanki limfatycznej), złośliwy nerwiak osłonkowy, neuroblastoma (nowotwór układu współczulnego, potoczna nazwa nerwiaka zarodkowego współczulnego), mięsaki
  • przerzuty nowotworowe do węzłów chłonnych z tarczycy, nosogardła, u dorosłych także rak krtani, gardła, jamy ustnej

Inne przyczyny:

  • wole (guzki) tarczycy
  • torbiel ślinianki podjęzykowej (tzw. żabka nurkująca)
  • torbiel zewnętrzna kieszonki krtaniowej
  • fibromatoza szyi (kręcz szyi)

Metoda leczenia guza zależy od jego pochodzenia i struktury. Leczenie zachowawcze stosuje się przy niektórych zmianach zapalnych, urazowych oraz zakaźnych. Operacyjnie leczy się guzy wrodzone, a także naczyniowe, gruczołowe, nerwopochodne i nowotworowe. Przy guzach złośliwych zazwyczaj wdraża się także chemioterapię czy radioterapię.

Guz na szyi: wszystko, co musisz wiedzieć

Każdego z nas zdjąłby strach, gdyby znalazł podejrzany guzek na szyi. Pierwszą rzeczą, o której ludzie zwykle myślą w takich sytuacjach, jest rak. Istnieje jednak wiele przyczyn guzka innych niż rak. W rzeczywistości nie wszystkie tego typu zmiany są złośliwe. Na przykład może to być ograniczona infekcja, torbiel lub łagodna zmiana nowotworowa.

Główną przyczyną, która powoduje guzek na szyi, jest obrzęk węzłów chłonnych. Są to okrągłe struktury, które są częścią układu odpornościowego i są rozmieszczone w całym ciele. Pomagają ciału rozpoznać i zwalczać infekcje i często puchną. To dość powszechna ale na szczęście tymczasowa sytuacja.

Aby jednak rozwiać wszelkie wątpliwości, w tym artykule wyjaśniamy wszystko, co musisz wiedzieć na temat guzków na szyi.

Co najczęściej może powodować guzek na szyi?

Jak już wspomniano wcześniej, guzek na szyi najczęściej powstaje w konsekwencji zapalenia węzła chłonnego. Tak stan może z kolei nastąpić z różnych powodów:

  • Infekcja zlokalizowana w pobliżu węzła chłonnego. Na przykład przeziębienie lub infekcja gardła może wywołać zapalenie węzła. Sytuacje takie występują bardzo często, szczególnie u dzieci. Lekarze wskazują także na inne infekcje, takie jak mononukleoza, ropnie zębów, zapalenie migdałków itp.
  • Zakażenie samego węzła chłonnego. Nazywa się to zapaleniem naczyń chłonnych.
  • Choroby ogólnoustrojowe, takie jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV) a także gruźlica.

Z drugiej strony występują pewne zaburzenia immunologiczne, które również mogą doprowadzić do powstania guzka na szyi. Dzieje się tak, jeśli zaburzenia układu immunologicznego powodują obrzęk gruczołów chłonnych, a także infekcje w organizmie.

Najbardziej znaną chorobą tego typu jest reumatoidalne zapalenie stawów. To choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy błędnie atakuje zdrowe tkanki. Wpływa głównie na stawy.

Podobnie niektóre leki mogą powodować powiększenie węzłów. Guzek na szyi może być również torbielą, która jest wnęką wypełnioną płynem. Można je dość dobrze zidentyfikować, ponieważ wiele z nich pojawia się już od urodzenia. Inną możliwą przyczyną jest również problem z gruczołami ślinowymi.

Nie możemy jednak zapominać, że guzek na szyi może również oznaczać nowotwór złośliwy. Nowotwory złośliwe tego typu występują częściej u osób starszych. Może chodzić na przykład o  zrakowaciały węzeł chłonny, ale może to być także guz jakiegoś sąsiedniego organu, który się rozprzestrzenił. W rzeczywistości guzek może być nawet odległym przerzutem nowotworu.

Zobacz także: Diagnoza nowotworu – jak przyjąć tę wiadomość?

Symptomy i objawy alarmowe, jeśli masz guzek na szyi

Jeśli masz guzek na szyi, koniecznie idź do lekarza, aby Cię dokładnie zbadał. Bardzo ważne jest wykonanie odpowiednich testów w celu zdiagnozowania zmiany. Jednak oprócz testów uzupełniających istnieje szereg oznak, które mogą pomóc nam w określeniu natury takiego zgrubienia na szyi.

Na przykład miękka i bolesna grudka zwykle wskazuje na infekcję. Zwykle znikają one jednak po pewnym czasie. Z drugiej strony, guzek na szyi, który jest bardzo wrażliwy na dotyk to zwykle zapalenie węzłów chłonnych. Natomiast jeśli zmiana jest twarda, nieruchoma i nie boli, może niestety chodzić o guz.

Guzy mogą również powodować inne objawy, takie jak bezdech lub trudności w połykaniu. Jeśli masz guzek na szyi, który utrzymuje się i powoduje którykolwiek z tych objawów, nie zwlekaj i natychmiast idź do lekarza.

Jakie testy można zastosować do zdiagnozowania?

Istnieje wiele testów, które pomagają w diagnozie, czy zmiana wykazuje cechy nowotworowe. Jednak jeśli pacjent jest młody, zwykle nie jest to guz. Ponadto, jeśli występują oznaki bliskiej infekcji, zwykle nie wykonuje się tego rodzaju testów. Podobnie, lekarz bierze pod uwagę i analizuje konsystencję zgrubienie i to, czy powoduje ból.

W pierwszej kolejności wykonuje się badanie morfologii krwi. Można również zdecydować się na prześwietlenie klatki piersiowej. Natomiast jeśli występują oznaki ostrzegawcze lub czynniki ryzyka raka, można zastosować dokładniejsze badania. Wśród nich najczęściej wykonuje się biopsję, w której pobiera się wycinek zmiany i przekazuje do analizy histopatologicznej.

Z drugiej strony, można również przeprowadzić badania obrazowe. Najczęściej w takich wypadkach wykonuje się tomografię komputerową i rezonans magnetyczny. Czasami przydatne jest również USG.

Przeczytaj również: Szyja – 6 sposobów, by była piękna, jędrna i młoda

Podsumowując

Guzek na szyi jest zwykle węzłem chłonnym, który zwiększył swoją objętość. Najczęstszą przyczyną takiego stanu jest infekcja zlokalizowana w pobliżu węzła, która zwykle ustępuje bez większego problemu.

Musisz jednak zwrócić uwagę na inne objawy. Jeśli guzek na szyi nie jest bolesny i nie porusza się, może to być guz.

Najlepiej udać się do lekarza, aby pozbyć się wątpliwości i podjąć odpowiednie leczenie.

To może Cię zainteresować …

Nowotwory głowy, szyi i ucha – objawy, diagnostyka, leczenie

Nowotwory głowy, szyi oraz ucha ujmuje się jako jedną grupę ze względu na podobieństwo diagnostyczne i terapeutyczne nowotworów wchodzących w jej skład.

Zwyczajowo zalicza się do niej raki górnej części układu pokarmowego i oddechowego: rak jamy ustnej, rak języka, rak wargi, rak gardła, rak krtani – najczęstszy w tej grupie, rak jamy nosowej, rak zatok obocznych nosa, raka ślinianki i nowotwory ucha (narządu słuchu).

W obrębie głowy i szyi występują również nowotwory układu chłonnego, mięsaki, a także swoiste dla tej lokalizacji np. nerwiak węchowy czy szkliwiak. Guzy mózgu nie są zaliczane do tej grup, należą do kategorii nowotworów centralnego układu nerwowego.

Nowotwory regionu głowy i szyi stanowią ponad 5% wszystkich zarejestrowanych w naszym kraju nowotworów złośliwych. 90% przypadków nowotworów głowy i szyi stanowią raki płaskonabłonkowe, rzadziej występują raki gruczołowe.

We wrześniu odbywa się tradycyjnie Europejski Tydzień Profilaktyki Nowotworów Głowy i Szyi. W ramach akcji, w wielu szpitalach i przychodniach odbywają się bezpłatne badania oraz konsultacje laryngologiczne dotyczące nowotworów zlokalizowanych w regionie głowy i szyi.

Nowotwory głowy, szyi i ucha – statystyki

W Polsce, w ostatnich latach zachorowania zachorowania na nowotwór ucha czy głowy szacuje się 6000 przypadków rocznie. W Stanach Zjednoczonych w 2010 roku rozpoznano 36 500 nowych przypadków zachorowań na raka jamy ustnej i gardła oraz zanotowano 7880 zgonów z tego powodu.

Większość nowotworów głowy, szyi i ucha cechuje wzrost miejscowo-regionalny i względnie małe ryzyko wystąpienia odległych przerzutów raka (około 10% przypadków). Częstsze są natomiast przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych, które występują blisko u połowy chorych na raki narządów głowy i szyi.

Nowotwory głowy i szyi występują najczęściej u osób po 45 roku życia. Zachorowalność jest znacząco wyższa u mężczyzn niż u kobiet. Najczęstszy nowotwór tej lokalizacji to rak krtani.

Nowotwory głowy i szyi – przyczyny powstawania

Do czynników zwiększonego ryzyka zachorowania na nowotwór regionu głowy, szyi oaz ucha należą narażenia na tytoń, nadużywanie alkoholu, ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe (UV), zakażenia wirusowe oraz czynniki środowiskowe. Pewne znaczenie mają również nawyki dietetyczne – brak witamin, owoców i warzyw, a także przewlekłe drażnienie ( np. źle dopasowana proteza zębowa).

Leia também:  Wewnętrzne żylaki odbytu – hemoroidy wewnętrzne

Do innych przyczyn nowotworów głowy i szyi zalicza się stany wynikające z niedoboru np. żelaza (na podłożu zespołu Plummera-Vinsona).

Czynnikiem etiologicznym dla raka nosowej części gardła jest zakażenie wirusem Epsteistna-Barr, a dla raków zatok obocznych nosa – przewlekłe stany zapalne oraz występowanie polipów.

W ostatnich latach podnosi się również rolę wirusa brodawczaka ludzkiego HPV w etiologii tej choroby.

Nowotwory głowy, szyi oraz ucha występują blisko 6 razy częściej u palaczy. Ryzyko zgonu na raka krtani jest 20-krotnie wyższe u palących duże ilości papierosów niż u niepalących. Używanie tytoniu do żucia, tabaki, cygar i marihuany wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem zachorowania.

Palenie tytoniu i spożywanie alkoholu zdają się działać synergistycznie i negatywnie zwielokrotniać ryzyko zachorowania.

Niewielki odsetek zachorowań na nowotwór regionu głowy i szyi może być związany z ekspozycją zawodową. Kurz zwiększa ryzyko wystąpienie raka jamy nosowej, a nikiel raka płaskonabłonkowego zatoki szczękowej. Produkty ropy naftowej mogą zwiększać ryzyko raka gardła. Coraz więcej dowodów potwierdza rolę wirusa brodawczaka ludzkiego HPV w rozwoju raka ustnej części gardła.

POLECAMY: NOWOTWORY GŁOWY  I SZYI – PORADNIK DLA PACJENTÓW

Objawy rak głowy, szyi, ucha

Objawy nowotworów regionu głowy szyi oraz ucha różnią się w zależności od ich pierwotnej lokalizacji. Zwykle symptomy wskazujące na nowotwór ucha czy szyi mają charakter dolegliwości bólowych, owrzodzenia, nacieku, zaburzeń oddychania, połykania i mowy. Nowotwory głowy i szyi mogą powodować zaburzenia wzorku, węchu i smaku.

Należy zwrócić uwagę szczególnie na dysfagię, uczucie przeszkody w gardle, chrypkę, zaburzenia mowy, krwawienia z nosa, nadmierne łzawienie, bóle uszu, krwioplucie, uczucie „zatkanego” ucha i szczękościsk. Częstym pierwszym objawem raka głowy, ucha czy szyi jest powiększenie szyjnych węzłów chłonnych, spowodowane przerzutami. Nasilenie objawów może oznaczać progresję choroby nowotworowej.

Chorobie, jaką jest nowotwór ucha, głowy i szyi towarzyszą często poważne dolegliwości fizyczne, które z reguły utrudniają podstawowe czynności życiowe takie jak oddychanie, odżywianie czy mowę oraz mogą upośledzać wzrok, smak czy węch.

Zniekształcenia i ubytki powodowane terapią choroby nowotworowej regionu głowy i szyi mają często bardzo negatywne skutki psychologiczne i społeczne dla pacjentów oraz stanowią dla nich duże obciążenie.

Symptomy nowotworu głowy, szyi, ucha

  • jama ustna: owrzodzenie, naciek, dolegliwości bólowe przy jedzeniu, ograniczenie ruchomości języka
  • warga: stwardnienie, owrzodzenie
  • dziąsło: owrzodziały naciek,
  • język: owrzodzenie, naciek, unieruchomienie
  • policzek i rak ślinianki: objaw leukoplakii, owrzodzenie
  • szczęka i żuchwa: zniekształcenie twarzy, zaburzenia widzenia, objawy neurologiczne, zaburzenia drożności przewodów nosowych, bóle
  • krtań: chrypka, ból, trudności w przełykaniu, duszność
  • rak gardła: bóle przy przełykaniu, uczucie obecności ciała stałego, owrzodzenie, naciek, krwawienia, guzek na szyi
  • ucho: silny ból ucha, krwisty wyciek, niedosłuch przewodzeniowy, odbiorcze upośledzenie słuchu, zaburzenia równowagi, podrażnienie, niedowład, a niekiedy także porażenie nerwu twarzowego

ZOBACZ: JAK WYKRYĆ RAKA

Diagnostyka i wykrywanie nowotworów głowy i szyi

  • Każdy dorosły z dolegliwościami ze strony górnego odcinka dróg oddechowych i pokarmowych, które utrzymują się powyżej dwóch tygodni wymaga szczegółowego wywiadu i konsultacji z lekarzem.
  • Badanie diagnostyczne nowotworów głowy, szyi i ucha obejmuje szczegółowy wywiad, badanie przedmiotowe z oceną węzłów chłonnych, badanie laryngologiczne, w tym endoskopowe, biopsję pobranych zmian, badania obrazowe: tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz ultrasonografię węzłów chłonnych i inne badania obrazowe jak scyntygrafia kości.
  • Należy pamiętać, że powiększone węzły chłonne mogą być sygnałem choroby nowotworowej w rejonie głowy i szyi, ale w ten sposób manifestują się również chłoniaki lub ziarnica złośliwa.
  • Podstawą rozpoznania procesu nowotworowego jest biopsja podejrzanych zmian lub powiększonych węzłów chłonnych.

Leczenie nowotworów zlokalizowanych na głowie i szyi

Chorzy, u których został wykryty niezaawansowany nowotwór głowy, szyi bądź ucha (stopień I i II) mogą być leczeni pojedynczą metodą terapeutyczną, natomiast zaawansowane raki głowy i szyi w stopniu III i IV wymagają zwykle leczenia skojarzonego. Wybór najlepszej opcji terapeutycznej zależy od lokalizacji ogniska pierwotnego i typu choroby. W radykalnym leczeniu nowotworów głowy i szyi stosuje się leczenie chirurgiczne oraz radioterapię.

Podstawową zasadą leczenia chirurgicznego jest możliwie duża doszczętność wycięcia guza wraz z marginesem zdrowej tkanki, przy możliwie jak najmniejszym okaleczeniu fizycznym i czynnościowym pacjenta.

W bardziej zaawansowanych przypadkach nowotworu ucha czy głowy wykonuje się zwykle zabieg operacyjny uzupełniony radioterapią, lub stosuje się samą radioterapię. Wskazaniem do naświetlań po operacji jest wątpliwy radykalizm resekcji lub obecność przerzutów do węzłów chłonnych.

Stosowanie chemioterapii jest ograniczone niewielką chemiowrażliwością nowotworów głowy i szyi. W nawrotach raka głowy, szyi oraz ucha po wcześniejszym leczeniu miejscowym u chorych z przerzutami odległymi metoda ta pełni wyłącznie charakter paliatywny, a jej celem jest zmniejszenie dolegliwości związanych z guzem.

W wybranych przypadkach u pacjentów, u których został zdiagnozowany nowotwór ucha czy głowy, można rozważać stosowanie napromieniania śródtkankowego (brachyterapia onkologiczna), które polega na umieszczeniu źródeł promieniotwórczych bezpośrednio w obrębie guza.

Nowością w systemowym leczeniu zaawansowanych nowotworów regionu głowy i szyi jest wykorzystanie leków immunokompetentnych (niwolumab, pembrolizumab). Aktualnie immunoterapia zaawansowanych nowotworów głowy i szyi jest dostępna w Polsce w ramach programu lekowego wprowadzonego 1 września 2019 roku.

Leczenie wspomagające i rehabilitacja pacjentów z nowotworami głowy i szyi

Ważną rolę w opiece nad chorymi, u których wystąpił nowotwór głowy, szyi lub ucha odgrywa rehabilitacja onkologiczna. Obejmuje ona terapię fizykalna i zawodową, naukę mowy i przełykania oraz odpowiednie postępowanie żywieniowe.

Na przykład usunięcie nerwu dodatkowego, który zaopatruje mięsień czworoboczny, prowadzi do uniesienia łopatki oraz niemożności pełnego dowiedzenia i bólu łopatki. Objawy te można złagodzić za pomocą odpowiedniego postępowania fizjoterapeutycznego i rehabilitacji onkologicznej.

Adaptacja do utraty krtani wymaga intensywnej rehabilitacji onkologicznej oraz motywacji chorego. Obejmuje ona naukę mowy przełykowej, zastosowanie sztucznej krtani oraz wytworzenie sztucznej przetoki oskrzelowo-przełykowej.

Rokowanie w nowotworach regionu głowy i szyi oraz ucha zależy od lokalizacji danej zmiany, stopnia zaawansowania klinicznego oraz złośliwości guza nowotworowego.

We wczesnych stadiach zaawansowania odsetek przeżyć 5-letnich w nowotworach głowy i szyi waha się w przedziale 60-80%. W chorobie miejscowo rozsianej wynosi około 30%, natomiast  w przypadku raka głowy i szyi w formie rozsianej rokowanie jest niepomyślne. Najlepszy wyniki uzyskuje się generalnie w leczeniu raków krtani i wargi dolnej.

ZOBACZ: RAK TARCZYCY – OBJAWY I LECZENIE

PRZEJDŹ DO: NOWOTWORY GŁOWY I SZYI – LISTA

Pojawia się na szyi. Sygnał, że rak atakuje organizm

Powiększone węzły chłonne świadczą o tym, że organizm walczy z infekcją. To bardzo często objaw zakażenia wirusem HPV, na którego najbardziej narażeni są młodzi ludzie. HPV może zainfekować narządy płciowe, usta i gardło.

Powiększone węzły chłonne mogą wskazywać również na raka szyi. W ostatnich latach obserwuje się w Europie niezwykle szybki wzrost zachorować na nowotwory szyi i głowy. Kiedy zauważysz ten objaw u siebie – nie panikuj. Skontaktuj się z lekarzem, który postawi właściwą diagnozę.

Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów problemów z tarczycą jest jej wygląd. Tarczyca znajduje się na szyi, tuż pod skórą. Poniżej jabłka Adama, ale nad obojczykami. Problemy z tarczycą mogą przyczyniać się do pojawienia się chrypki lub zmiany głosu. Nie lekceważ tego objawu, skonsultuj go z endokrynologiem.

Guzek pojawiający się na szyi nie zawsze musi być objawem poważnej choroby, ale też nie powinno się go lekceważyć. Guzek zawsze świadczy o stanie zapalnym atakującym organizm i należy znaleźć jego przyczynę. Dentyści zwracają uwagę, że guzki mogą być wynikiem rozwijającej się próchnicy.

Pojawia się nagle i bywa nie do zniesienia. Uważaj – ból szyi może świadczyć o nieodpowiednim ułożeniu ciała podczas snu. Być może powinieneś zmienić poduszkę lub materac, na którym śpisz.

Dyskomfort pojawia się również w konsekwencji długiego siedzenia w jednej pozycji czy niewłaściwego wykonywania niektórych czynności, takich jak np. ćwiczenia fizyczne.

Warto o tym pamiętać i zadbać o prawidłową postawę ciała.

Zobacz też: Dostał dożywocie. Materiał z monitoringu mrozi krew

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*