Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej

  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja, niestrawność – przyczyny, objawy, leczenie
  • SPIS TREŚCI

█ Co to jest dyspepsja?

Dyspepsja, czyli niestrawność do dolegliwości układu pokarmowego, które mogą objawiać się dosłownie jako złe trawienie i odczuwane jako wolne przemieszczanie się pokarmu od momentu zjedzenia. To dolegliwości o złożonym charakterze, niekiedy wieloczynnikowym podłożu i specyficznym zespole objawów.

Nie bez znaczenia dla jej wystąpienia jest prowadzony styl życia (rodzaj diety i spożywany pokarm — lekko czy ciężkostrawny), aktywność fizyczna, ilość stresu). Bardzo często okazuje się, że wiele dolegliwości trawiennych jest psychosomatycznych, zatem ich nasilenie zależy właśnie od ilości stresu, lęku.

Na zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego 2 razy częściej chorują kobiety. Pod względem statystycznym sięga 20-30% ludności środkowoeuropejskiej.

Przyczyny dyspepsji

Przyczyny “złego trawienia” są bardzo zróżnicowane, niekiedy zależne od innych chorób współistniejących, szczególnie tych gastroenterologicznych (choroba wrzodowa, zapalenie błony śluzowej żołądka ze współistniejącym H.

pylori, kamica pęcherzyka żółciowego i choroba dróg żółciowych, alergie pokarmowe (na gluten / laktozę), stany zapalne jelit – WZJG, choroba Leśniowskiego-Crohna). U podłoża tych dolegliwości mogą leżeć np.

stres, obciążenia psychiczne, często połączona z ogólną drażliwością żołądka czy nadreaktywnym jelitem lub zespołem jelita drażliwego. Istotne jest również stosowanie niektórych leków — część osób nadużywa środków przeczyszczających. Nie bez znaczenia jest dieta czy sam sposób jedzenia np.

spożywanie posiłków w pośpiechu. Do czynników sprzyjającym dyspepsji wymienia się ciężkostrawne i tłuste pokarmy. Niekiedy zmiany fizjologiczne jak ciąża częściej przysparzają refluksowo-zgagowych problemów, które znikają po porodzie.

Czynnikami, które nie sprzyjają często trawieniu to chociażby stres, papierosy, nadmierne ilości kawy czy gazowane napoje. Bardzo ważna jest równowaga flory jelitowej, która może być osłabiona po stosowaniu antybiotyku. Część osób w trakcie jego stosowania odczuwa już pierwsze symptomy osłabionej flory.

Podsumowanie: jakie są przyczyny dyspepsji? Znaczenie ma dieta, nałogi (alkohol i/lub papierosy), stosowane leki, stres, a także współistniejące choroby.

█ Niestrawność i jej rodzaje

Ze względu na możliwość występowania zmian w obrębie narządów wyróżnia się kilka typów dyspepsji. Warto nadmienić, że może mieć ona różne pochodzenie, stąd w literaturze można znaleźć określenia na niestrawność typu refluks (np. czkawka, zgaga), d. wrzodowa (bóle w nadbrzuszu na czczo), zaburzenia motoryki (uczucie pełności, nudności, wzdęcia).

  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej

Dyspepsja czynnościowa

U podłoża tej dolegliwości nie leży żadna konkretna choroba. Wśród potencjalnych przyczyn wymienia się obniżoną reakcję przewodu pokarmowego na “zewnętrzne sygnały” czy zaburzenia motoryczne związane z kurczliwością mięśniówki gładkiej (np.

zbyt wczesne/późne opróżnianie żołądka, wrażliwość na rozciąganie). W przypadku postaci czynnościowej wyodrębnia się zespół bólu w nadbrzuszu i/lub zaburzenia poposiłkowe. O tej postaci mówi się, gdy zespół objawów jest obecny co najmniej 3 miesiące.

Typowe objawy dyspepsji czynnościowej to szybko pojawiające się uczucie sytości.

Dyspepsja niewrzodowa (drażliwy żołądek)

To dolegliwości związane ze środkową częścią jamy brzusznej, gdzie nie stwierdza się zaburzeń organicznych. Mogą jej towarzyszyć takie objawy jak: ucisk w żołądku występujący w momencie stresu, a także wymioty i mdłości. Osoby z wrażliwym żołądkiem bardzo często borykają się również ze stresem i dyspepsją nerwicową.

Dyspepsja organiczna

Ten rodzaj dyspepsji związany jest z niektórymi problemami żołądka, jelit i przełyku jak choroba refluksowa, wrzody i choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, a niekiedy również zmian zapalnych w obrębie dróg żółciowych czy trzustki.

Sama dyspepsja organiczna może być oznaką zmian nowotworowych np. żołądka. Dochodzi również do niej na skutek stosowania niektórych leków jak: NLPZ, antybiotyki, tabletki z żelazem czy potasem.

Niekiedy niestrawność po lekach określana jest jako dyspepsja polekowa.

Leczenie dyspepsji organicznej polega przede wszystkim na likwidacji podstawowego problemu jak zgaga czy wyżej wymienione dolegliwości przewodu pokarmowego. Ważna jest właściwe ustalenie przyczyny niestrawności.

█ Typowe objawy niestrawności

Najczęściej występuje kilka objawów towarzyszących, które składają się na zespół objawów zależny od podłoża. Poniżej wymienione zostały takie objawy dyspepsji jak:

  • uczucie pełności, ból brzucha,
  • zgaga i pieczenie w górnej części brzucha (np. tuż za mostkiem),
  • zarzucanie gorzkiej treści pokarmowej z dwunastnicy (tzw. refluks dwunastniczo-żołądkowy),
  • nudności i wymioty.

Objawy niestrawności mogą dotyczyć zarówno górnej części brzucha i dolnej. Mówi się również o niestrawności żołądka i jelit.

Nieobce w przypadku gorszego trawienia jest pieczenie w nadbrzuszu, które może towarzyszyć dyspepsji organicznej. W przypadku dyspepsji spowodowanej jelitami dochodzi często do nadprodukcji gazów jelitowych. Odbijanie po jedzeniu to dość typowy objaw przy żołądkowym podłożu.

  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej

Inne objawy dyspepsji pokarmowej

Objawy te nie występują bardzo często, ale nie należy ich lekceważyć! W przypadku dłużej trwającej dyspepsji mogą wystąpić:

  • polipy w przewodzie pokarmowym (można je zobaczyć w badaniu endoskopowym),
  • uczucie gorzkiego smaku w ustach (zarzucanie treści z jelita, do żołądka i jamy ustnej — tzw. refluks dwunastniczo-żołądkowy),
  • ból za mostkiem (na pozór to nie tylko objaw zgagi, ale również symptom zawału serca),
  • krwiste, czarne, smoliste stolce i/lub krwawe, fusowate wymioty (mogą świadczyć o krwawieniu w przewodzie pokarmowym).

█ Zioła, tabletki i leki na niestrawność

Leczenie niestrawności to niekiedy skomplikowany proces, w który angażuje się leki z bardzo różnych grup farmakoterapeutycznych. Co na niestrawność? Stosuje się leczenie objawowe i przyczynowe (jeśli możliwe jest ustalenie podłoża choroby). Jakie leki wykorzystuje się na niestrawność? Są to m.in.

leki wpływające na motorykę przewodu pokarmowego, czyli tzw. leki prokinetyczne, do których można zaliczyć trimebutynę (Tribux Bio), a także kilka ziół jak mięta/olejek miętowy. Nie bez znaczenia jest nadmierna produkcja soku żołądkowego i leki wpływające na wydzielanie kwasu solnego.

W tym przypadku mówi się o 2óch grupach leków tj.

  • antagoniści receptora H2 (nie należy ich mylić z lekami przeciwalergicznymi blokującymi receptor H1), czyli famotydyna (na receptę), ranitydyna (obecnie lek nieco już historyczny i nieosiągalny od wielu miesięcy).
  • inhibitory pompy protonowej, do której zalicza się takie leki jak pantoprazol, omeprazol. Leki te ograniczają wydzielanie kwasu solnego, dzięki czemu zgaga/refluks jest mniej dokuczliwy.

Oprócz tego stosuje się leki osłonowe na żołądek, którymi mogą być wspomniane wyżej IPP, ale także środki powlekające przewód pokarmowy od środka (np. napar z lnu, saszetki Gastrotuss).

Dyspepsji może towarzyszyć ból brzucha o charakterze skurczowym/spastycznym, dlatego zastosowanie znalazły tutaj leki rozkurczowe jak No-Spa, Deespa, Buscopan Forte, a dla nieco mniejszych — herbatka rumiankowa.

W leczeniu dyspepsji wykorzystuje się również leki przeciwdepresyjne (m.in. w postaci czynnościowej).

Pomocniczo do posiłków można dorzucać gotowe enzymy trawienne, które występują jako lek np. Kreon Travix 10 tysięcy. W obrocie aptecznym można znaleźć np. tabletki z laktazą (Lactocontrol), różne enzymy w DPP Plus.

Pomocne w leczeniu niestrawności okażą się takie środki, które stosuje się w łagodzeniu chociażby:

  • wzdęcia (olejek anyżowy / koprowy, dimetykon/simetykon, diosmektyt – Smecta)
  • zgagi — leki zobojętniające kwas solny (sole magnezowe / wapniowe, wodorowęglany, alginiany) lub zmniejszające jego produkcję (Controloc Control, Ortanol Max)
  • bólów brzucha — leki spazmolityczne (rozkurczowe) w bólach napięciowych mięśniówki gładkiej jelit.
  • Dyspepsja czynnościowa – objawy i leczenie niestrawności czynnościowej

█ Dieta w niestrawności (dyspepsji)

Nikogo nie powinna dziwić niestrawność po grzybach, fasoli, cebuli i innych produktach, które często powodują np. wzdęcia. Podobnie w przypadku frytek smażonych na głębokim oleju, szczególnie gdy towarzyszy niedostateczne wydzielanie żółci i/lub soku trzustkowego.

Objawy dyspepsji w sporej części zależą od diety, spożywanych pokarmów, a nawet “stylu” pochłaniania posiłku. Jak zlikwidować uczucie pełności? Jedzenie w pośpiechu nie sprzyja dobremu trawieniu – jedzmy powoli, małe kęsy, mniejsze porcje, ale częściej. Pomocna może okazać się również redukcja masy ciała.

Dieta to uzupełniające leczenie w chorobach pokarmowych.

Przy planowaniu diety warto pamiętać o kilku wskazówkach:

  • ostatni cięższy posiłek spożywa się minimum 3 godziny przed snem,
  • duża ilość soków owocowych może powodować wzdęcia (np. soki z cytrusów, gruszek),
  • zwróć uwagę na zawartość produktów mlecznych, które zawierają laktozę,
  • dieta powinna być bogatoresztkowa, czyli taka, w której znajduje się błonnik (nie mylić z dietą bogatą w resztki fast-foodów),
  • dbaj o jelita (mocna flora bakteryjna jelit to także źródło odporności).
Leia também:  Trądzik po 30 (trzydziestce) – jakie ma przyczyny? Jak leczyć trądzik u dorosłych?

█ Dyspepsja i niestrawność w pytaniach i odpowiedziach

Poniżej zebraliśmy dla Was jedne z częściej zadawanych pytań. Jeśli nie znalazłaś/eś odpowiedzi na swoje pytanie — zadaj je w komentarzu!

Kiedy do lekarza z niestrawnością?

Do lekarza powinniśmy się udać po 2-3 tygodniach od utrzymujących się objawów i/lub w przypadku pojawienia się nowych symptomów lub zaostrzenia istniejących. Szczególnie należy zwrócić tutaj uwagę na smoliste stolce, fusowate wymioty, nasilające się bóle, uczucie kłucia.

Niestrawność to skutek działań niepożądanych po których lekach?

Dyspepsja może wystąpić np. po antybiotykach, NLPZ, soli żelaza i związków potasu.

Czy niestrawności może towarzyszyć ból?

Tak, jest on związany ze wzmożonym napięciem mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Bóle te można złagodzić z użyciem leków rozkurczających.

Jakie są domowe sposoby na niestrawność?

Pomocne są zioła, a także masaże brzucha, które często wykonuje się u niemowląt w przypadku wzdęcia czy kolki. Oprócz tego na spastyczne dolegliwości pomocny jest ciepły okład np. z termoforem.

Niektórzy są zwolennikami sody oczyszczonej (nie stosuje się jej w diecie niskosodowej), która pomaga zobojętnić kwas solny. Pomocny może okazać się również szklanka odgazowanej coli, piwo imbirowe czy lemoniada (oczywiście bez gazu).

Zobacz również “zgaga, wzdęcia, niestrawność“.

Niestrawność w ciąży — co robić?

W przypadku ciąży nie zaleca się stosować niektórych leków. Kobiety w okresie ciąży mogą rozważyć stosowanie imbiru, tabletek zobojętniających Rennie. Więcej informacji na temat zgaga w ciąży na blogu.

Niestrawność i bóle brzucha z prawej i lewej strony — co oznaczają?

Niestrawność (dyspepsja) to ogólne zjawisko, które towarzyszy wielu gastrycznym problemom. W zależności od ulokowania bólu można przypuszczać różne choroby. Po prawej stronie znajdują się takie narządy jak trzustka, dwunastnica, pęcherzyk żółciowy. Zatem ból w prawym boku może sugerować np. zapalenie trzustki, kamicę pęcherzyka żółciowego czy wrzody dwunastnicy.

Co oznacza wczesne uczucie sytości?

Jest to jeden z charakterystycznych objawów dyspepsji czynnościowej.

Jak odróżnić zwykłą niestrawność od dyspepsji czynnościowej?

Kluczowy jest okres trwania objawów. “Zwykła” niestrawność ma często podłoże organiczne lub może być wywołane dietą. W postaci czynnościowej źródło jest niekiedy trudno do zidentyfikowania.

Czego należy unikać przy niestrawności przewodu pokarmowego?

Ważne są zarówno składniki jak i sposób ich jedzenia. Przy niestrawnościach zaleca się mniejsze, ale częstsze posiłku. Dodatkowo ograniczenie pokarmów nasilających objawy. Warto rozważyć produkty bogatoresztkowe z odpowiednią ilością wody/płynów. Niedostateczna podaż = zaparcie.

Jakie badania wykonuje się przy niestrawności?

Diagnostyka niestrawności obejmuje szczegółowy wywiad lekarski, badania laboratoryjne, USG i badania endoskopowe (np. gastroskopia).

Dyspepsja

  • Słowo dyspepsja pochodzi z języka greckiego i oznacza dosłownie złe trawienie.
  • Terminem tym oznacza się zespół objawów polegających na występowaniu więcej niż jednej z następujących dolegliwości: poposiłkowego uczucia pełności, wczesnego uczucia sytości, bólu lub uczucia pieczenia w nadbrzuszu.
  • Dyspepsję można zasadniczo podzielić na organiczną (czyli wtórną do innej choroby) i czynnościową.

Przyczynami dyspepsji organicznej są określone choroby (choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku, rzadziej przewlekłe zapalenie trzustki czy dróg żółciowych, dyspepsja może też być objawem nowotworu, szczególnie raka żołądka). Dyspepsja bywa też działaniem niepożądanym niektórych leków przyjmowanych przewlekle, jak np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwreumatycznych, preparatów żelaza i potasu, niekiedy antybiotyków.

Jeżeli nie udaje się wykryć żadnej choroby lub innego czynnika powodującego dyspepsję, lekarz ustala rozpoznanie dyspepsji czynnościowej.

Przyczyny dyspepsji czynnościowej nie są wyjaśnione. Przyjmuje się różne hipotezy (np. zaburzona kurczliwość pewnych odcinków przewodu pokarmowego, osłabiona reakcja przewodu pokarmowego na pewne bodźce zewnętrzne i inne).

Obecnie wyróżnia się dwie kategorie dyspepsji czynnościowej – zespół zaburzeń poposiłkowych i zespół bólu w nadbrzuszu.

Jak często występuje dyspepsja?

Dyspepsja występuje bardzo często, na całym świecie. Uważa się, że 20–30% populacji miewa okresowo (częściej) lub stale (rzadziej) opisywane dolegliwości. U około 40% wykrywa się konkretne (wyżej wymienione) przyczyny, a większość (ok. 60%) traktuje się jako osoby cierpiące na dyspepsję czynnościową.

Jak się objawia dyspepsja?

Dyspepsja charakteryzuje się występowaniem więcej niż jednej z następujących dolegliwości: poposiłkowego uczucia pełności, wczesnego uczucia sytości, bólu lub uczucia pieczenia w nadbrzuszu.

Objawy powyższe mają charakter przewlekły – trwają co najmniej 3 miesiące (niekoniecznie w stałym codziennym nasileniu, ale objaw musi być uciążliwy, czyli taki, który wpływa na zwykłą aktywność). Jeżeli objawy te trwają nieprzerwanie kilka godzin czy dni, nie używa się wówczas dla ich określenia pojęcia dyspepsji.

Co robić w razie wystąpienia objawów?

Ból w środkowym nadbrzuszu, względnie wspomniany wcześniej dyskomfort w tej okolicy, jest uczuciem przykrym, ale na ogół niezbyt mocno nasilonym, tak że dopiero po paru tygodniach czy miesiącach pacjent zdaje sobie sprawę, że dzieje się z nim coś niedobrego i umacnia się w nim przekonanie o konieczności pozbycia się dolegliwości. Wizyta u lekarza rodzinnego jest wówczas jak najbardziej wskazana. Na tym etapie nie mają sensu poszukiwania lekarza specjalisty (gastroenterologa), a tym bardziej wzywanie pogotowia czy zgłaszanie się do szpitala.

Jak lekarz ustala rozpoznanie dyspepsji?

Dokładnie zebrany wywiad, czyli spokojna i rzeczowa rozmowa lekarza z pacjentem, potrafi wiele wyjaśnić (choroby współistniejące, przyjmowanie leków itp.), ale na ogół nie rozstrzyga, czy mamy do czynienia z dyspepsją organiczną, czy też czynnościową.

Zwykle proponuje się badanie endoskopowe przełyku, żołądka i dwunastnicy. Należy je wykonać pilnie, jeżeli dyspepsji towarzyszą tzw.

objawy alarmowe (niezamierzona utrata masy ciała, nocne bóle brzucha, żółtaczka, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwistość, zaburzenia połykania, wymioty lub guz w nadbrzuszu) oraz u pacjentów po 45. roku życia.

Pomocne jest także badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. Badania morfologiczne i biochemiczne krwi niewiele wnoszą do rozpoznania.

Badanie serologiczne krwi na obecność Helicobacter pylori (często wykonywane przez samych pacjentów dzięki intensywnej promocji medialnej) nie jest przydatne, bo nie świadczy o aktualnym zakażeniu tą bakterią, a ponadto jej rola w powstawaniu dyspepsji nie jest wcale pewna.

U dzieci wskazaniem do pogłębienia diagnostyki jest występowanie tzw. objawów alarmujących (m.in.: zaburzeń połykania, krwawienia z przewodu pokarmowego, bólu budzącego dziecko, przewlekłej biegunki, zmian okołoodbytniczych, zahamowania tempa wzrostu, opóźnień dojrzewania itp.).

Jakie są sposoby leczenia dyspepsji?

W dyspepsji organicznej leczenie polega na wyleczeniu choroby będącej przyczyną dyspepsji lub odstawieniu leków powodujących dolegliwości.

Nie ma jednolitego schematu leczenia dyspepsji czynnościowej. Stosuje się następujące sposoby leczenia.

Tryb życia i dieta

Lekarz zwykle zaczyna od udzielenia kilku porad dotyczących trybu życia i sposobu odżywiania:

  • unikanie pośpiesznego przyjmowania obfitych posiłków, należy spożywać często małe porcje, bez pośpiechu,
  • spożywanie posiłków 3–4 razy dziennie, ostatni posiłek nie krócej niż 3 godziny przed snem
  • unikanie potraw i napojów, które wywołują lub nasilają objawy dyspepsji (np. pokarmów tłustych i ostro przyprawionych)
  • zaprzestanie palenia tytoniu.

Zalecane są także pewne leki ziołowe: siemię lniane, dziurawiec, karczochy, mięta (ale nie przy zgadze).

Leczenie farmakologiczne

We właściwej farmakoterapii zaleca się:

  • leki hamujące wydzielanie kwasu solnego (inhibitory pompy protonowej, np. omeprazol, pantoprazol, lanzoprazol i esomeprazol) lub blokery receptorów histaminowych (ranitydyna, famotydyna)
  • leki prokinetyczne (itopryd)
  • leki rozkurczowe u pacjentów, u których dominującym objawem jest ból
  • leki przeciwdepresyjne u osób, u których powyższe leczenie jest nieskuteczne.
  1. Ponadto w czynnościowej dyspepsji można stosować psychoterapię.
  2. Należy zaznaczyć, iż omówione tu leczenie jest typowym leczeniem objawowym (zmniejszającym czy łagodzącym objawy) a nie leczeniem przyczynowym – bo, jak wspomniano wyżej, przyczyny dyspepsji czynnościowej nie są znane.
Leia também:  Alergia na pyłki – jak sobie radzić z pyleniem?

Są pacjenci, którym żadne wyżej wymienione leki nie pomagają – wtedy forsowanie leczenia farmakologicznego jest bezcelowe.

Lekarz powinien jeszcze raz zastanowić się nad rozpoznaniem, a niekiedy poprzestać tylko na psychoterapii i „eksperymentach” dietetycznych. Pacjenci często sami (bez inspiracji lekarskiej) narzucają sobie bardzo rygorystyczne diety.

Twierdzą na przykład, że jedyne potrawy, które im nie szkodzą, to suche bułki i woda. Jednak racjonalnych podstaw do takich zachowań nie ma.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie dyspepsji?

U części pacjentów dolegliwości po kilku miesiącach czy latach mijają – i to często niezależnie od tego, czy przyjmowali jakieś leki. U innych trwają w różnym nasileniu przez wiele lat. Są też osoby, którym objawy dyspeptyczne towarzyszą przez całe (czasem bardzo długie) życie.

Z bardzo dużym prawdopodobieństwem można powiedzieć, że dyspepsja czynnościowa nie skraca życia i nie jest wstępem do żadnej groźnej, organicznej choroby.

Na pewno w jakiejś mierze upośledza ona jakość codziennego funkcjonowania, ale nie powinna wpływać na aktywność życiową (zawodową) i nie stanowi podstawy do ubiegania się o urlopy zdrowotne czy renty inwalidzkie.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

W wypadku utrzymywania się czy powtarzania objawów, kontakt z lekarzem rodzinnym (4–6 razy w roku) jest jak najbardziej wskazany. Dodatkowe badania kontrolne (endoskopia, USG) mogą okazać się konieczne, ale zwykle ich zbyt częste powtarzanie jest niepotrzebne.

Należy przestrzegać zaleceń lekarza, co na ogół jest pomocne.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

Nie znając przyczyn, trudno zalecać konkretny sposób postępowania. W życiu rodzinnym zaleca się nie rozmawiać o swoich dolegliwościach przy dzieciach – mogą one nieumyślnie naśladować rodziców i zgłaszać podobne dolegliwości.

Niestrawność czynnościowa, dyspepsja

To zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, które charakteryzuje wiele występujących jednocześnie, utrzymujących się w czasie dolegliwości. Zaburzenia czynnościowe wynikają m.in. z zaburzonej motoryki żołądka lub jelit i wymagają odpowiedniego leczenia.   

Razem z IBS, niestrawność czynnościowa (ang. Functional Dyspepsia), niestrawność czynnościowa jest jednym z najczęstszych czynnościowych zaburzeń pracy układu trawiennego. Niestrawność czynnościowa obejmuje szereg objawów ze strony układu trawiennego, w tym: skurcze, ból, pieczenie w nadbrzuszu, uczucie pełności i ciężkości poposiłkowej, nudności i wzdęcia.

Pacjentom z niestrawnością czynnościową często dokuczają zgaga, uczucie pełności oraz ból brzucha. Objawy te przeważnie można powiązać z konkretnymi pokarmami lub zachowaniami. Aby uzyskać rozpoznanie niestrawność czynnościowa, konieczne jest stwierdzenie przez lekarza braku oznak uszkodzenia lub innych widocznych zmian układu trawiennego.

W przypadku rozpoznawania niestrawności czynnościowej bardzo ważne jest długotrwałe monitorowanie. Aby uzyskać rozpoznanie tego zespołu, konieczne jest doświadczenie co najmniej jednego z następujących objawów w ciągu ostatnich 3 miesięcy:

  • niekomfortowe uczucie pełności po jedzeniu
  • wczesne uczucie sytości
  • ból w nadbrzuszu
  • uczucie pieczenia w górnej części brzucha

Referencje: Stranghellini V. Gastroduodenal Disorders Gastroenterology 2016;150:1380–1392

Powyższe objawy muszą występować co najmniej 6 miesięcy przed rozpoznaniem. Jeśli więc lekarz stwierdził u ciebie występowanie tego zespołu chorobowego, wypróbuj lek Iberogast®, który posiada wskazania do leczenia Niestrawności Czynnościowej. Rozważ także prowadzenie dziennika w celu gromadzenia i śledzenia objawów w czasie. Tak zebrane informacje można później pokazać lekarzowi.

Dokładna przyczyna niestrawności czynnościowej nie jest jeszcze do końca poznana. Objawy są bardzo różnorodne, podobnie jak wywołujące je przyczyny. Zbyt szybkie jedzenie i połykanie zbyt dużej ilości powietrza może przyczynić się do wystąpienia problemów żołądowych.

Jedną z przyczyn niestrawności czynnościowej są zbyt wolno pracujące mięśnie żołądka. Ta powolność sprawia, że jedzenie nie może być wystarczająco szybko transportowane do dalszych części przewodu pokarmowego.

Winę może także ponosić nadmierna czynność motoryczna żołądka – silne ruchy mięśni mogą prowadzić do ciężkiego bólu brzucha. W przypadku niektórych osób niestrawność czynnościowa jest wyzwalana przez nadwrażliwy żołądek lub ulega pogorszeniu pod wpływem zakażenia bakterią Helicobacter pylori.

Uważa się, że czynniki psychologiczne, takie jak stres i rozstrój emocjonalny, również odgrywają ważną rolę.

Referencje: Stranghellini V. Gastroduodenal Disorders Gastroenterology 2016;150:1380–1392

Naukowcy i lekarze nie znaleźli jeszcze skutecznego leku na niestrawność czynnościową, lecz istnieje kilka sposobów na zatrzymanie lub ograniczenie dolegliwości trawiennych związanych z tą chorobą. Zastosuj lek Iberogast®, aby złagodzić dolegliwości trawienne wywołane przez Niestrawność czynnościową.

Prowadzenie dziennika nastrojów, posiłków i objawów może pomóc w określeniu i unikaniu czynników wyzwalających. Ćwiczenia oddechowe, techniki relaksacyjne, a nawet psychoterapia mogą okazać się przydatne w kontroli Niestrawności czynnościowej, zwłaszcza u osób, które nie radzą sobie ze stresem.

  • unikaj tłustych potraw oraz ostrych przypraw
  • unikaj alkoholu, kawy i papierosów
  • unikaj warzyw nasilających objawy, np. fasoli, cebuli
  • unikaj owoców nasilających objawy, np. jabłek, gruszek
  • przed połknięciem dokładnie przeżuwaj pokarm
  • jedz mniej, ale częściej
  • pij dużo płynów
  • bądź aktywny fizycznie, ćwicz regularnie
  • stosuj Iberogast® w celu złagodzenia objawów

Referencje: Stranghellini V. Gastroduodenal Disorders Gastroenterology 2016;150:1380–1392 Feinle-Bisset C. Azpiroz F. Dietary and lifestyle factors in functional dyspepsia Nat. Rev. Gastroenterol. Hepatol. 10, 150–157 (2013)

Więcej o Iberogast® 

Ziołowe krople Iberogast działają na różne odcinki układu pokarmowego23, 28, 45, 79, 114, 115, 123, 149 łagodzą objawy problemów trawiennych i są dobrze tolerowane 23, 28, 114, 115, 139, 149, 187.

Dowiedz się więcej

Znajdź odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania o Iberogast®.

Dowiedz się więcej

Połączenie 9 ziół leczniczych5, 45, 98, 105 użytych w leku Iberogast® zostało przebadane i opracowane w późnych latach 50 XX wieku.

Dowiedz się więcej

Sprawdź, gdzie można kupić lek Iberogast w dobrej cenie.

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Dyspepsja (niestrawność) – objawy

Dyspepsja to inaczej niestrawność, której znacznie wywodzi się z języka greckiego i w sensie dosłownym oznacza złe trawienie.

Dyspepsją określany jest szereg przewlekłych dolegliwości ze strony układu trawienia oraz zespół objawów zlokalizowanych w nadbrzuszu środkowym.

Osoby cierpiące na niestrawność mogą odczuwać uczucie pełności, ból, pieczenie w nadbrzuszu oraz szybkiego uczucie sytości.

Rodzaje dyspepsji

  1. dyspepsja organiczna – powstaje na skutek obecności choroby refluksowej przełyku, wrzodów trawiennych żołądka lub dwunastnicy, a rzadziej przewlekłego zapalenia trzustki czy dróg żółciowych; w niektórych przypadkach dyspepsja wskazuje na występowanie nowotworu żołądka; może powstawać również wskutek działań niepożądanych niektórych przyjmowanych leków, np. leków przeciwreaumatycznych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych czy antybiotyków i preparatów żelaza i potasu.

  2. dyspepsja czynnościowa – przyczyny jej powstawania nie są do końca jasne, nie jest spowodowana przez konkretną chorobę; pod uwagę bierze się różne hipotezy, np.

    słabą reakcję przewodu pokarmowego na bodźce zewnętrzne czy nieprawidłową kurczliwość niektórych fragmentów przewodu pokarmowego; w dyspepsji czynnościowej wyodrębnić można dwie kategorie zaburzeń: zespół bólu w nadbrzuszu oraz zaburzenia poposiłkowe.

Stany przyczyniające się do powstawania niestrawności:

  1. ostre zapalenie wątroby,

  2. choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy,

  3. dolegliwości przewodu pokarmowego,

  4. zapalenie trzustki,

  5. choroba Leśniowskiego-Crohna,

  6. niedokrwienie jelita,

  7. choroby dróg żółciowych,

  8. przyjmowane leki (antybiotyki doustne, sole żelaza lub potasu),

  9. spożywanie alkoholu,

  10. zawał mięśnia sercowego,

  11. tętniak aorty brzusznej,

  12. cukrzyca,

  13. niedoczynność tarczycy i nadczynność tarczycy.

Częstotliwość występowania niestrawności

Dyspepsja to przypadłość, która występuje często u ludzi na całym świecie. U około 40 proc. wszystkich chorych wykrywa się konkretne przyczyny choroby, natomiast pozostałych pacjentów traktuje się jako osoby cierpiące na dyspepsję czynnościową.

Leia também:  Gromadzenie wody w organizmie

W związku z tym, że schorzenie jest dość popularne warto rozpocząć profilaktykę. Można to robić z pomocą suplementów diety. Na Medonet Market już teraz możesz kupić ekstrakt z kurkumy – suplement diety na stany zapalne, które są jedną z przyczyn dyspepsji.

Pomocniczo przy niestrawności można stosować herbatkę z Pączków róży.

Objawami dyspepsji (niestrawności) są dolegliwości niecharakterystyczne, które jednak są przewlekłe i trwają nawet kilka miesięcy. Należą do nich:

  1. nudności,

  2. zgaga,

  3. odbijania o przykrym zapachu i nieprzyjemnym smaku w ustach,

  4. wymioty,

  5. kłopoty w oddawaniu stolca, zwykle występujące pod postacią biegunki,

  6. obecność zbyt dużej ilości gazów fermentacyjnych w przewodzie pokarmowym.

Zespół tych objawów może występować jako samodzielna jednostka chorobowa (tzw. dyspepsja bez owrzodzenia), lub też jako zespół objawów towarzyszących wielu chorobom przewodu pokarmowego. Objawy dyspepsji najczęściej pojawiają się:

  1. po przejedzeniu się, szczególnie pokarmami ciężkostrawnymi i tłustymi,

  2. u osób cierpiących na przewlekły nieżyt żołądka (najczęściej niedokwaśny),

  3. przewlekłe stany zapalne dróg żółciowych bądź trzustki,

  4. w pozapalnych stanach upośledzonej czynności wątroby,

  5. w chorobie wrzodowej żołądka bądź dwunastnicy,

  6. w przewlekłych schorzeniach jelit,

  7. nowotworach przewodu pokarmowego, itd.

Na pierwszy plan wysuwa się przeprowadzenie wywiadu lekarskiego z pacjentem, w trakcie którego pozyskiwane są informacje na temat przyjmowanych leków oraz współistniejących chorób.

Jednak wywiad z pacjentem nie daje rozpoznania co do rodzaju niestrawności (czynnościowej, organicznej). Zazwyczaj wykonywane jest badanie endoskopowe przełyku, żołądka oraz dwunastnicy.

Wykonywane powinno być w trybie pilnym, gdy pacjent szybko traci na wadze, uskarża się na nocne bóle brzucha, ma anemię, kłopoty z przełykaniem czy krwawi z przewodu pokarmowego.

Warto też wykonać badania profilaktyczne, które pomogą określić, czy twój układ pokarmowy funkcjonuje w prawidłowy sposób. Na Medonet Market już dziś wykup Pakiet badań na choroby układu pokarmowego w wersji z pobraniem krwi w wybranej placówce albo we własnym domu.

Innym badania wykonywane w diagnostyce dyspepsji:

  1. USG jamy brzusznej,

  2. badanie biochemiczne krwi,

  3. badanie morfologiczne krwi.

U małych dzieci diagnostyka jest rozszerzana, gdy pojawiają się niepokojące objawy w postaci przewlekłej biegunki, krwawienia z przewodu pokarmowego, zahamowania tempa wzrostu czy dysfagii.

Problemy trawienne pojawiają się przede wszystkim u osób po 40. roku życia. Jeśli zatem chcesz wspomóc układ trawienny, wypróbuj suplement diety, który wspomaga jego pracę. Znajdziesz go na Medonet Market.

Pięć domowych sposobów na przejedzenie

W przypadku dyspepsji czynnościowej nie ma jednolitego schematu leczenia. Natomiast w dyspepsji organicznej należy w pierwszej kolejności odstawić preparaty wywołujące dolegliwości oraz rozpocząć leczenie choroby wywołującej objawy niestrawności.

Najpopularniejsze sposoby leczenia dyspepsji to:

1. Zmiana trybu życia i diety – pacjenci z niestrawnością powinni unikać pośpiesznego jedzenia posiłków; przyjmowanie pokarmów należy rozpocząć po krótkim odpoczynku i np. wcześniejszym ogrzaniu się (gdy jesteśmy zmarznięci). Ponadto zaleca się spożywanie 3-4 posiłków dziennie, a ostatni z nich powinien mieć miejsce około trzy godziny przed snem.

Istotne jest również unikanie ciężkostrawnych potraw, przygotowywanych w procesie smażenia. Dodatkowo dobre działanie wykazują leki ziołowe, np. mięta, siemię lniane czy dziurawiec. Zbilansowaną dietę można wesprzeć suplementami. Odpowiednio dobrane suplementy diety na trawienie usprawnią metabolizm i wspomogą pracę wątroby. Skorzystaj np.

z Syropu na robaka z tatarakiem, który wspomaga utrzymanie równowagi jelit.

Domowe postępowanie przedlekarskie

  1. Wdrożyć przez 2-3 dni dietę, która odciąża układ trawienny (suchary, gorzka herbata, później grysik na wodzie, a następnie przez kilka dni dietę łatwo strawną i nieobfitą).

  2. Wesprzeć procesy trawienne w przewodzie pokarmowym, czyli przed posiłkiem wypijać po 1/2 szklanki naparu z liści ziela dziurawca lub mięty.

  3. Zastosować między posiłkami napary z gotowych mieszanek ziołowych.

Możesz też skorzystać z naparu z Ziela piołunu albo Korzenia arcydzięgla EKO, które łagodzą objawy dyspepsji, wspierając procesy trawienne.

2. Leczenie farmakologiczne opierające się na przyjmowaniu preparatów:

  1. osłaniających błonę śluzową żołądka,

  2. hamujących wydzielanie kwasu solnego,np. omeprazol, ranitydyna, esomeprazol, pantoprazol,

  3. rozkurczowych (zwłaszcza, gdy objawem dominującym jest ból),

  4. prokinetycznych,

  5. przeciwdepresyjnych (w przypadku zaburzeń depresyjnych).

Wymienione wyżej środki są leczeniem objawowym, które łagodzi występujące symptomy. Jak wcześniej wspomniano prawdziwe przyczyny dyspepsji czynnościowej pozostają nieznane.

Oczywiście zdarzają się pacjenci, u których wymione leki nie dają żadnych efektów leczenia. Wówczas konieczne jest przeprowadzenie ponownej diagnostyki, a niekiedy poprzestaje się nad zmianą diety oraz psychoterapii.

Wielu pacjentów z niestrawnością sami narzucają sobie co powinni jeść, a czego nie.

Czy można całkowicie wyleczyć niestrawność?

U wielu pacjentów objawy dyspepsji mijają w ciągu kilku miesięcy czy lat. Natomiast u innych objawy mogą utrzymywać się przez całe życie. Mówi się jednak, że dyspepsja czynnościowa nie skraca życia i nie prowadzi do groźnej choroby.

Upośledza w pewnym stopniu jakość naszego życia, ale nie stanowi podstawy do ubiegania się o urlop zdrowotny czy rentę inwaldziką. Po zakończonym leczeniu, gdy objawy się powtarzają lub utrzymują wskazany jest okresowy kontakt z lekarzem (około cztery razy w roku).

Czasami konieczne może być wykonywanie badań kontrolnych (endoskopowych, ultrasonograficznych).

Wspomagająco w dolegliwościach związanych z niestrawnością można stosować herbatki ziołowe. Na Medonet Market można w zniżkowej cenie kupić Ginger Lemon Bio Yogi Tea albo wzmacniającą herbatę HeartWarming Bio Yogi Tea.

Czy można zapobiegać dyspepsji?

Dopóki nie znamy konkretnej przyczyny niestrawności, trudno jest zapobiegać w konkretny sposób. Ważne jest jednak rozmawianie o dolegliwościach niestrawności przy dzieciach, które potem naśladują swoich rodziców i zgłaszają podobne symptomy.

Czytaj także: Sposoby na niestrawność

Treści z serwisu medonet.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny.

Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.

Źródła

  • Domowy Poradnik Medyczny, PZWL
  • niestrawność
  • Dyspepsja
  • choroby
  • choroby układu pokarmowego
  • Jak uporać się z niestrawnością? Ta przykra dolegliwość przydarzyć się może każdemu z nas. Jedzenie zbyt dużych, ciężkostrawnych i tłustych posiłków, niedokładne żucie – te i wiele innych…
  • Raka mylimy z niestrawnością – Ten nowotwór daje bardzo subtelne objawy, głównie – aż w 80 procentach to problemy gastryczne – mówi o raku jajnika prof. dr hab. n. med. Mariusz Bidziński,… Edyta Kolasińska-Bazan
  • Dokucza ci niestrawność? To może być zawał  Co druga osoba, która doznała ataku serca, nie wzywa pomocy medycznej przez ponad godzinę po incydencie, bo sądzi, że dolegliwości są objawem niestrawności lub… Sarah Knapton | Daily Telegraph
  • Nadkwasota – przyczyny, objawy i metody leczenia Nadkwasota to dolegliwość ze strony układu pokarmowego dająca objawy takie jak zgaga, wzdęcia, nudności, zaparcia oraz odbijanie się kwaśnej treści żołądka….
  • Kozieradka – właściwości, wpływ na zdrowie, cena. Przepisy z kozieradką O kozieradce pospolitej słyszał z pewnością ten, kto zmagał się z wpadaniem włosów. Ta roślina przeciwdziała temu problemowi, a dodatkowo wzmacnia włosy. Ale to…
  • Niestrawność czy przepuklina rozworu przełykowego? Nieprzyjemny oddech po przeprowadzce? Zgaga od zajęć w klubie fitness? To możliwe. Jeśli przesadzasz z dźwiganiem, część przełyku lub żołądka może się…
    • Zespół Zollingera-Ellisona
    • Wrzody oporne na leczenie?
    • Matylda Mazur
  • Achalazja przełyku

    Achalazja przełyku to dolegliwość, którą cechuje zgaga, ból w klatce piersiowej i kaszel. Sprawdź, dlaczego dochodzi do wystąpienia tej choroby.

    Matylda Mazur

  • Choroba Leśniowskiego i Crohna – objawy, leczenie, dieta, rokowania

    Choroba Leśniowskiego-Crohna to choroba jelit, żołądka i przełyku. Zdarza się jednak, że atakuje również usta, czy wnętrze ścian przewodu pokarmowego. Główne…

    Marta Pawlak

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*