Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Dyskopatia lędźwiowa i szyjna to częste przyczyny bólu kręgosłupa. Tak zwane wypadnięcie dysku, czyli przepuklina kręgosłupa powoduje ból korzonków, rwę kulszową i rwę barkową. W artykule opisuję objawy dyskopatii oraz jej leczenie nowoczesnymi metodami, ćwiczeniami oraz rehabilitacją.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Co to jest dyskopatia?

Dyskopatia to schorzenie kręgosłupa polegające na uszkodzeniu krążka międzykręgowego, czyli dysku. Kręgosłup człowieka składa się z kręgów oraz znajdujących się między nimi sprężystych dysków.

Można je porównać do poduszek, których zadaniem jest amortyzacja. Krążek międzykręgowy składa się ze znajdującego się wewnątrz galaretowatego jądra miażdżystego, które w normalnych warunkach jest dobrze uwodnione.

Jest ono szczelnie zamknięte przez otaczający je pierścień włóknisty.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Ogniskowe uszkodzenie pierścienia włóknistego

Czasem włókna pierścienia włóknistego pękają. W rezonansie magnetycznym ogniskowe uszkodzenie pierścienia włóknistego widzimy jako jasną kropkę.

Może to powodować ból pleców, który nasila się przy schylaniu się i podnoszeniu ciężarów. Przez szczelinę co jakiś czas przedostaje się jądro miażdżyste prowadząc do zapalenia korzeni.

Objawy mogą być bardzo nietypowe i pacjenci często długo czekają na prawidłową diagnozę i skuteczne leczenie.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Organizm stara się zregenerować uszkodzony pierścień, ale wytworzona blizna jest słabsza i podatna na dalsze uszkodzenia.

Wypuklina krążka międzykręgowego

Osłabienie pierścienia włóknistego może powodować uwypuklenie tarczy międzykręgowej , czyli wypuklinę krążka międzykręgowego. Może ona wywierać ucisk na worek oponowy oraz korzenie nerwowe. W takim wypadku obok bólu kręgosłupa pojawia się również rwący ból promieniujący do nogi lub ręki.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Dyskopatia – wypuklina krążka międzykręgowego, czyli wypuklina kręgosłupa

Przepuklina kręgosłupa

Przepuklina krążka międzykręgowego powstaje, kiedy przez pęknięcie pierścienia włóknistego jądro miażdżyste zostaje wyciśnięte do kanału kręgowego. Czasem dochodzi nawet do sekwestracji krążka międzykręgowego, czyli oderwania wyciśniętego jądra miażdżystego od dysku.

Sekwestr dysku może przemieszczać się w kanale kręgowym.  Przepuklina kręgosłupa często powoduje ucisk na worek oponowy oraz ucisk na korzenie nerwowe. Najczęściej towarzyszy jej silny ból kręgosłupa wraz ze wzmożonym napięciem mięśni przykręgosłupowych.

Pojawia się nieznośny ból promieniujący do kończyn. Czasami występują objawy neurologiczne uszkodzenia korzeni. Może to być osłabienie, paraliż, zaburzenia czucia (zdrętwiała noga lub ręka) lub zaburzenia w kontrolowaniu oddawania moczu i stolca.

Są to groźne objawy i po ich pojawieniu się należy szybko skontaktować się z lekarzem.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Dehydratacja krążków międzykręgowych

Normalnie znajdujące się wewnątrz dysku jądro galaretowate jest bardzo dobrze uwodnione. Dlatego w rezonansie magnetycznym środek zdrowego dysku jest biały w obrazach T2.

Wiek, urazy i inne choroby dysku mogą doprowadzać do odwodnienia, czyli dehydratacji krążków międzykręgowych. Taki dysk traci swoją wysokość i sprężystość.

Sama dehydratacja nie boli, ale spadek sprężystości dysku prowadzi do szybszego narastania zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa.

Zwężenie krążka międzykręgowego

Zwężenie przestrzeni międzykręgowej wynika z uszkodzenia dysku, który traci swoją sprężystość, uwodnienie oraz spójność. Uszkodzony pierścień włóknisty pod wpływem ciężaru ciała uwypukla się na boki, przez co dysk obniża się.

Również jądro miażdżyste może zostać wyciśnięte na zewnątrz, przez co dysk traci swoją objętość. Dyskopatyczne obniżenie przestrzeni międzykręgowej nie powoduje bólu, ale sprawia, że choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa postępuje znacznie szybciej.

Może to prowadzić do przerostu i bólu stawów międzywyrostkowych oraz ich ucisku na worek oponowy i nerwy.

Zapalenie krążka międzykręgowego

Zapalenie krążka międzykręgowego jest wywołane infekcją dysku. Towarzyszy mu silny ból kręgosłupa oraz sztywność mięśni.

Dyskopatia – objawy

Objawy dyskopatii zależą od umiejscowienia uszkodzonego dysku  w kręgosłupie oraz od jej ciężkości.

Czy dyskopatia jest groźna?

Dyskopatia w pewnym wieku pojawia się u każdego i przeważnie nie daje objawów. Nawet wielopoziomowa dyskopatia kręgosłupa czasem nie daje żadnych objawów. O dehydratacji krążków międzykręgowych dowiadujemy się najczęściej przy okazji.

Najbardziej groźne są masywne przepukliny kręgosłupa oraz zapalenie dysku, gdyż mogą prowadzić do uszkodzenia nerwów i rdzenia kręgowego powodując groźne objawy neurologiczne.

Dyskopatia wraz ze zwyrodnieniem kręgosłupa może prowadzić do ześlizgnięcia się jednego kręgu na drugim, czyli kręgozmyku.

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Choroby kręgosłupa lędźwiowego są powszechne, gdyż jego dyski dźwigają największy ciężar. Dyskopatia lędźwiowa jest najczęstsza ze wszystkich dyskopatii. Objawy przepukliny lędźwiowej to ból lędźwiowy oraz bóle nóg od kręgosłupa.

Wypuklina lub przepuklina może uciskać worek oponowy oraz korzenie nerwowe prowadząc do bólu promieniującego do pośladka, uda, łydki i stopy. W ciężkich przypadkach mogą się dołączać objawy neurologiczne.

Przepuklina lędźwiowa najczęściej  powstaje na poziomach L5 S1 i L4 L5 prowadząc do objawów rwy kulszowej. Dyskopatia na wyższych odcinkach kręgosłupa lędźwiowego prowadzi do rwy udowej.

Silny skurcz mięśni powoduje skrzywienie kręgosłupa i spłycenie lub zniesienie lordozy lędźwiowej.

Dyskopatia L5S1 – objawy

Najczęściej ból promieniuje przez pośladek, po tylnej stronie uda, przez tylno-boczną łydkę, do kostki zewnętrznej, zewnętrznego brzegu stopy oraz małych palców. Przy znacznym ucisku na korzenie nerwowe (korzonki) może dojść do paraliżu mięśni zginających stopę i nie można wtedy stanąć na palcach.

Dyskopatia L4L5 – objawy

Z reguły ból promieniuje przez pośladek, po bocznej części uda, przez boczną i przednią łydkę, grzbiet stopy i duży palec. W cięższych przypadkach może pojawić się opadanie stopy.

Dyskopatia piersiowa – objawy

Głównym objawem dyskopatii piersiowej jest ból kręgosłupa piersiowego. Często obserwuje się  też skoliozę i kifozę piersiową.

Jeżeli korzenie nerwowe są uciśnięte przez przepuklinę ból może promieniować do klatki piersiowej i brzucha. Czasami objawy przypominają choroby serca lub kamicę pęcherzyka żółciowego.

W ciężkich przypadkach mogą dołączyć się groźne objawy neurologiczne, w tym paraliż kończyn dolnych.

Dyskopatia szyjna – objawy

Objawy dyskopatii szyjnej to ból kręgosłupa szyjnego, któremu może towarzyszyć silne napięcie mięśni przypominające kręcz szyi. Głowa może być przechylona na jedną stronę. Najczęstsza jest dyskopatia C5 C6.

Przepuklina kręgosłupa szyjnego może uciskać korzenie nerwowe i powodować ból ręki promieniujący od karku. Ma on charakter rwący, piekący i elektryczny. Takie wywołane przez przepuklinę szyjną objawy nazywa się rwą barkową.

Mogą także występować groźne objawy neurologiczne takie jak zdrętwienie ręki, niedowład lub paraliż, który najczęściej dotyczy jedynie kończyny górnej, jednak czasem wypadnięcie dysku szyjnego powoduje ucisk rdzenia kręgowego i również paraliż dolnej połowy ciała.

W takim wypadku jedynie pilna operacja kręgosłupa szyjnego może uchronić przed trwałym kalectwem.

Szumy uszne, a kręgosłup szyjny

W pewnych przypadkach dyskopatii kręgosłupa szyjnego pojawiają się szumy uszne oraz napadowe zaburzenia równowagi.

Dyskopatia – przyczyny

Przyczyny dyskopatii najczęściej są związane z nieprawidłowym obciążeniem kręgosłupa. Do najczęstszych przyczyn dyskopatii należą:

  • nieprawidłowa technika dźwigania, czyli schylanie się lub podnoszenie przedmiotów z wyprostowanymi nogami, zaokrąglonym grzbietem i rotacją tułowia – najczęstsza przyczyna przepukliny kręgosłupa
  • siedzący tryb życia
  • skolioza, czyli skrzywienie kręgosłupa
  • wady postawy
  • nadmierna, nagła aktywność fizyczna bez odpowiedniego przygotowania
  • długie marsze z ciężkim plecakiem
  • urazy kręgosłupa, szczególnie wypadki samochodowe oraz upadki z wysokości
  • ciąża
  • zaawansowany wiek

Dyskopatia – badania

Diagnostyka dyskopatii opiera się na badaniu lekarskim oraz badaniach obrazowych. Najbardziej wartościowy jest rezonans magnetyczny kręgosłupa, który dokładnie obrazuje stan kręgosłupa i schorzenia dysków.

Kiedy nie można wykonać rezonansu, przeprowadza się tomografię komputerową.

Zwykłe badanie RTG, czyli prześwietlenie kręgosłupa może pokazać dyskopatyczne zwężenie przestrzeni międzykręgowej oraz osteofity.

Dyskopatia – leczenie

Leczenie dyskopatii zależy przede wszystkim od jej ciężkości. W lekkich przypadkach wystarczą leki, rehabilitacja kręgosłupa, ćwiczenia i techniki manualne. W leczeniu przepukliny kręgosłupa bardzo dobrze działają popularne w USA zastrzyki nadtwardówkowe. Operacja kręgosłupa jest zarezerwowana dla najcięższych przypadków.

Lekarz od kręgosłupa

Pacjenci często pytają kto leczy dyskopatię. Wielu lekarzy specjalistów jest określanych jako lekarz kręgosłupa. Należy znaleźć lekarza który wie jak leczyć dyskopatię w sposób szybki i skuteczny. Dyskopatię leczą lekarze rehabilitacji medycznej, neurolodzy, ortopedzi i neurochirurdzy.

Zastrzyki nadtwardówkowe

W ciężkiej dyskopatii, zwłaszcza przy dużej wypuklinie lub przepuklinie kręgosłupa uciskającej na worek oponowy i korzenie nerwowe w zachyłku bocznym lub otworze międzykręgowym, tradycyjne leczenie może nie wystarczyć. Bardzo dobre rezultaty przynosi zastrzyk nadtwardówkowy, który jest precyzyjnie podawany bezpośrednio w okolicę ucisku nerwu w kręgosłupie. Zabieg często może wyleczyć nawet bardzo duże przepukliny.

Rehabilitacja kręgosłupa

Rehabilitacja kręgosłupa lędźwiowego, piersiowego i szyjnego pomaga leczyć dyskopatię oraz zapobiegać nawrotom. Składa się na nią wiele metod terapii.

Ćwiczenia na dyskopatię

Ćwiczenia przy dyskopatii powinny być indywidualnie dobrane dla każdego chorego. Nie każdą przepuklina kręgosłupa da się wyleczyć  przez te same ćwiczenia.

Przykładem tego są przeprosty w terapii McKenziego, które jednym pacjentom pomagają, a innym szkodzą. Dobry lekarz lub fizjoterapeuta wie jakich ćwiczeń nie wykonywać przy dyskopatii.

Również ćwiczenia na dyskopatię kręgosłupa lędźwiowego są inne niż na jego pozostałe odcinki.

Ćwiczenia izometryczne kręgosłupa oraz mięśni brzucha wraz z rozciąganiem przykurczów pomagają leczyć wady postawy, które często są przyczyną dyskopatii.

Terapia manualna

Terapia manualna to wartościowa metoda rehabilitacji kręgosłupa. Terapia tkanek miękkich pomaga leczyć powikłania dyskopatii. Neuromobilizacja jest metodą stosowaną w poważnych powikłaniach dyskopatii takich jak paraliż lub w trakcie rehabilitacji po operacjach kręgosłupa.

Fizykoterapia

Fizykoterapia oferuje zabiegi takie jak pole magnetyczne, prądy TENS, ultradźwięki lub laser.

Masaż

Często stosowany jest masaż na rwę kulszową. Pomaga on również w innych postaciach dyskopatii, szczególnie w rwie barkowej. Masaż rozluźnia mięśnie oraz zmniejsza uczucie bólu.

Leia também:  Suv Volkswagen com Sensor de estacionamento com final da placa 5,6

Chiropraktyka

Wypadniętego dysku nie da się wstawić, dlatego nastawianie kręgosłupa w ciężkiej dyskopatii nie działa. Kręgarz nie powinien wykonywać manewrów, które mogą uszkodzić nerwy lub rdzeń kręgowy.

Operacja kręgosłupa

Operację kręgosłupa wykuje się w najcięższych przypadkach. Lepsze efekty niż operacja kręgosłupa lędźwiowego daje zabieg chirurgiczny dyskopatii w odcinku szyjnym.

Metody chirurgiczne niosą ze sobą ryzyko, ale w niektórych przypadkach są konieczne, szczególnie przy pojawieniu się groźnych objawów neurologicznych takich jak paraliż.

Często stosowane metody operacyjne to discektomia i mniej inwazyja mikrodiscektomia. Czasami wszczepia się też implanty dysków.

Jak żyć z dyskopatią kręgosłupa?

Przede wszystkim dyskopatię można wyleczyć, najczęściej bezoperacyjnie. Nie oznacza to, że dyski wrócą do dawnego stanu, ale ból może całkowicie ustąpić. Najczęściej można też wrócić do pracy.

Należy pamiętać, aby nie schylać się z zaokrąglonym grzbietem oraz unikać rotacji tułowia. Należy regularnie wykonywać ćwiczenia na kręgosłup, aby wzmocnić i rozciągnąć odpowiednie mięśnie.

Wielu ludzi ma dyskopatię i nie zdaje sobie z tego sprawy, gdyż w większości przypadków nie powoduje ona dolegliwości.

Dyskopatia – co to jest, objawy dyskopatii, diagnoza, leczenie

Zaczyna się zwykle niewinnie: zaczynają pobolewać plecy po długiej jeździe samochodem, czasami po joggingu, albo spaniu na nowym łóżku. Początkowo ból szybko mija, ale z czasem staje się coraz bardziej dokuczliwy, trwa coraz dłużej, musisz sięgać po leki przeciwbólowe.

Takie objawy to ważne sygnały ostrzegawcze, jakie daje organizm – czas porozmawiać z lekarzem. Większość osób szybko znajduje wytłumaczenie, skąd biorą się ich dolegliwości. Zmęczenie, stres, zbyt duży wysiłek fizyczny. Odpocznę i samo przejdzie – myślą.

Rozwój choroby powoduje jednak, że z czasem ból staje się coraz większy, paraliżujący i może trwać nawet kilka godzin.

Wytłumaczenie zwykle jest proste – prawdopodobnie od dawna cierpisz na dyskopatię. A teraz nastąpiło zaostrzenie choroby. To co przeżywasz, to tzw. ostry zespół bólowy kręgosłupa – mówi dr n. med. Artur Zaczyński, neurochirurg z Centrum Leczenia Chorób Kręgosłupa w Carolina Medical Center.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Dyskopatia to choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego (potocznie nazywanego dyskiem), czyli elastycznego elementu oddzielającego od siebie kolejne kręgi kręgosłupa. Jest to jedno z najczęściej występujących schorzeń kręgosłupa.

Zazwyczaj jest procesem rozłożonym w czasie, przechodzi przez pewne stadia i na każdym z etapów może wywoływać określone dolegliwości. Jednym z nich jest nagły incydent bólowy, którzy chorzy często interpretują jako „wypadnięcie” dysku.

Krążek składa się z dwóch elementów: pierścienia włóknistego nadającego kształt „krążku” zbliżony do pierścienia czy owalu oraz jądra miażdżystego wykonującego rolę głównego amortyzatora znajdującego się w środku pierścienia włóknistego. Ponieważ dyski, zwłaszcza w odcinku szyjnym i lędźwiowym są elementami najbardziej ruchomymi oraz narażonymi na duże przeciążenia, najczęściej ulegają uszkodzeniom.

Mogą być one mniej lub bardziej nasilone i pociągają za sobą różnego rodzaju konsekwencje. Wystąpienie nagłego, silnego bólu może świadczyć o tym, że doszło np. do nowego pęknięcia pierścienia włóknistego. Pęknięcie to w większości przypadków samoistnie się goi i zabliźnia, a ból stopniowo się zmniejsza i postęp choroby zostaje na jakiś czas powstrzymany.

W niektórych przypadkach jednak pęknięcie się powiększa, co doprowadza do wysunięcia się krążka poza jego obręb. Może być to niewielka zmiana, ale gdy „wypadnie” duży fragment i podrażni albo uciśnie mocno korzeń nerwowy, oprócz silnego bólu mogą pojawić się także objawy neurologiczne, np.

ból korzeniowy, opadanie stopy, osłabienie siły mięśniowej nogi, zaburzenia czucia, w działaniu zwieraczy (pojawia się np. problem z trzymaniem moczu).

I to już jest bardzo niebezpieczna sytuacja, w której bez natychmiastowej pomocy neurochirurga się nie obędzie – tłumaczy dr Jurij Kseniuk, neurochirurg z Carolina Medical Center.

Niestety pacjent nie zawsze zdaje sobie sprawę z tego, że słabnie mu stopa, czeka parę tygodni i przychodzi do specjalisty dopiero, gdy objawy uszkodzenia nerwów są ewidentne. Niestety możliwości pomocy przy tak zaawansowanych objawach neurologicznych są zdecydowanie mniejsze niż kilka tygodni…

W przypadku ostrego epizodu bólowego trzeba się jak najszybciej skontaktować z lekarzem. Jest jedyną osobą, która może ocenić rozmiar szkód i zalecić dalsze działania.

Żeby zalecić odpowiednie leczenie, przede wszystkim należy przeprowadzić pełne badanie pacjenta oraz często wykonać rezonans magnetyczny kręgosłupa (najlepiej zobrazuje problem, jaki zaistniał w jego strukturach)” – mówi doktor Artur Zaczyński.– Jeżeli okaże się, że pacjentowi grożą ubytki neurologiczne, niezbędna będzie interwencja chirurgiczna.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Jeśli takich niepokojących objawów nie będzie, możemy przez około 4-6 tygodni poczekać na dalszy rozwój sytuacji. Zalecamy w tym czasie choremu zachować aktywność do granicy bólu (leżenie w łóżku nie jest metodą leczenia!), przyjmowanie leków przeciwzapalnych i ćwiczenia z rehabilitantem. Umiejętnie prowadzona fizjoterapia pomaga wzmocnić mięśnie i odzyskać większą sprawność.

W tym czasie krążek zacznie się goić, ból powinien stopniowo się zmniejszyć i wreszcie ustąpić, a chory wrócić do pełnej sprawności.

Jeśli jednak dolegliwości przeciągają się i trwają dłużej niż miesiąc, pacjenta koniecznie należy powtórnie zbadać, przeprowadzić ponownie pełną diagnostykę i dopiero wówczas indywidualnie zadecydować o dalszym postępowaniu – tłumaczy dr Artur Zaczyński.

Poznaj małoinwazyjne metody leczenia przepukliny krążka międzykręgowego.

Zobacz więcej

Poznaj neurochirurgów, ortopedów i fizjoterapeutów, specjalizujący się w leczeniu schorzeń kręgosłupa.

Zobacz więcej

Zadzwoń lub skorzystaj z formularza kontaktowego i umów się na wizytę już dziś!

Zobacz więcej

Dyskopatia: szyjna, piersiowa i lędźwiowa

Problem z „wypadnięciem dysku” nie jest niczym zaskakującym.

Dyskopatia już od kilku dobrych lat coraz częściej zaczyna dotykać osób młodszych, które z uwagi na niewłaściwy tryb życia oraz niedbałe podejście do zasad zachowania prawidłowej postawy zwiększają ryzyko pojawienia się patologicznych zmian i nieprawidłowości w obrębie krążka międzykręgowego. Niniejszy tekst poświęcamy problemowi deformacji dyskopatycznych, a także przedstawienia roli fizjoterapeuty w trakcie procesu leczenia.

Obecnie dyskopatia jest zaliczana do grona chorób cywilizacyjnych, które są nierozerwalnie związane z postępującym rozwojem technologicznym i zmianą dotychczasowego stylu życia człowieka.

Ograniczona aktywność fizyczna, brak znajomości zasad prawidłowej ergonomii miejsca pracy przy biurku i nieumiejętność zachowania właściwej postawy ciała, długotrwałe utrzymywanie pozycji siedzącej to jedynie wierzchołek góry z czynnikami ryzyka, które sprzyjają pojawieniu się zmian dyskopatycznych i wynikających z tego dolegliwości.

Problem dyskopatii jest schorzeniem odnoszącym się do stanu krążków międzykręgowych (tzw. dysków). Elementy te zlokalizowane są pomiędzy trzonami sąsiadujących ze sobą kręgów.

Krążki składają się z dwóch części – zewnętrznej (pierścień włóknisty) pełniącej rolę ochronną oraz wewnętrznej (jądro miażdżyste) zapewniającej odpowiedni stopień amortyzacji całego dysku podczas ruchu w kręgosłupie i przemieszczenia się wspomnianych trzonów.

Ciało człowieka posiada 23 dyski międzykręgowe, które w zależności od odcinka kręgosłupa różnią się od siebie wysokością.

Mianem dyskopatii określa się patologiczne zmiany krążka międzykręgowego, które w mniejszym bądź większym stopniu powodują zaburzenie stabilności jądra miażdżystego.

Proces ten zwykle rozpoczyna się od powolnej degeneracji pierścienia włóknistego, która z biegiem czasu i współtowarzyszącymi czynnikami ryzyka ulega dalszemu postępowi.

Choć większość przypadków rozpoczyna się od mniej lub bardziej uciążliwego bólu w obrębie pleców, to warto pamiętać, że takie dolegliwości mogą być efektem zupełnie innego problemu. Dlatego bez uprzedniego zdjęcia RTG trudno mówić o postawieniu jednoznacznej diagnozy.

Zmiany dyskopatyczne są w większości przypadków spowodowane postępującym procesem starzenia się organizmu i współtowarzyszącymi mu zmianami zwyrodnieniowymi, które zazwyczaj w pierwszej kolejności odbijają się na zmniejszeniu stopnia uwodnienia jądra miażdżystego – wewnętrznej warstwy dysku międzykręgowego. Dehydratacja centralnej części krążka niejednokrotnie pojawia się znacznie wcześniej u osób o niskim poziomie aktywności fizycznej, a także długotrwałym przebywaniu w pozycji siedzącej. Dyski zostają poddane dużemu uciskowi, co mniej lub bardziej zwiększa ryzyko dyskopatii.

Do innych i równie istotnych czynników ryzyka należy zaliczyć:

  • osłabione mięśnie odcinka lędźwiowego kręgosłupa,
  • słabe mięśnie brzucha i problemy z pracą przepony,
  • niewłaściwa technika treningowa i złe wykonywanie ćwiczeń,
  • nieprawidłowa postawa ciała w trakcie czynności dnia codziennego,
  • nieprawidłowa postawa ciała podczas pracy przy biurku oraz źle zorganizowane (nieergonomiczne) stanowisko pracy,
  • niewłaściwa dieta i brak składników odżywczych wspomagających kondycję struktur narządu ruchu,
  • nieskorygowane problemy ze wzrokiem prowadzące do niewłaściwego ustawienia głowy.

Deformacja krążka międzykręgowego ma postępujący charakter. Proces ten jest długotrwały i wieloetapowy, który rozpoczyna się od zewnętrznej warstwy dysku i stopniowo przenosi się do jego wewnętrznych części, aby ostatecznie zaatakować miażdżyste jądro centralne.

Wyróżniamy następujące etapy powstawania dyskopatii:

  • Uwypuklenie – osłabiona struktura zewnętrznego pierścienia włóknistego powoduje do zaburzenia stabilności jądra miażdżystego,
  • Wypuklina – wnętrze osłabionego wcześniej pierścienia powoduje stopniowe uszkodzenia w jego wewnętrznej części, powodując większą niestabilność jądra,
  • Przepuklina – wewnętrzne uszkodzenia powodują całkowitą niewydolność pierścienia, a w rezultacie przerwanie jego ciągłości. Całkowity brak stabilności dla jądra powoduje jego swobodne przemieszczanie się, co zwiększa ryzyko wydostania się na zewnątrz,
  • Sekwestracja – jądro ulega ostatecznemu uszkodzeniu, a zniszczone fragmenty mogą przedostać się do wnętrza kanału kręgowego i powodować ucisk znajdujących się tam struktur.

Dominującym objawem podczas obecnej dyskopatii jest silny ból, który w większości przypadków związany jest z konkretną czynnością ruchową i ustawieniem ciała. Aktywność i pozycja mogą powodować przesunięcie niestabilnego jądra miażdżystego wewnątrz pierścienia, co powoduje drażnienie struktur przykręgosłupowych.

Leia também:  Leczenie grzybicy stóp – jak szybko i skutecznie leczyć?

Obecność objawów o podłożu neurologicznym jest niezwykle powszechne w przypadkach dyskopatii.

Problemy z czuciem powierzchownym, spadek siły mięśniowej czy nieprzyjemne uczucie mimowolnych skurczów i drętwienia w obrębie kończyn dolnych często mogą na dobre upośledzić prawidłowe funkcjonowanie pacjenta w trakcie wykonywania codziennych czynności.

Specjaliści z zakresu ortopedii i rehabilitacji zgodnie potwierdzają, że obraz kliniczny pacjenta jest ściśle powiązany z lokalizacją występującej przyczyny.

Ogólne pojęcie jakim jest dyskopatia kręgosłupa można podzielić na konkretne rodzaje definiujące miejsce w obrębie kręgosłupa gdzie ona występuje: dyskopatia szyjna, dyskopatia piersiowa i dyskopatia lędźwiowa, odpowiadają segmentarnej budowie kręgosłupa, a poniżej prezentujemy ich krótką charakterystykę.

Dyskopatia szyjna

Najczęściej można ją rozpoznać po zwiększonej skłonności pacjenta do uczucia nudności i wymiotów.

Wielokrotnie problem dyskopatii szyjnej może doprowadzić do silnie odczuwalnych zawrotów głowy, ograniczenia zakresu ruchu w obrębie odcinka szyjnego, a także wzmożoną tendencją do drętwienia kończyn.

Nadmierne wysunięcie głowy w przód sprzyja osłabieniu mięśni karku, co zwiększa szansę na rozwój patologii w obrębie krążka międzykręgowego.

Dyskopatia piersiowa

Znamiennym manifestem dla dyskopatii tej części kręgosłupa są przede wszystkim silnie odczuwane dolegliwości bólowe w obrębie klatki piersiowej.

Osoby chorujące na dyskopatię piersiową wielokrotnie skarżą się na problemy z oddychaniem, a nawet i występowanie bólu w trakcie wdechu lub wydechu.

Niejednokrotnie ten model zmian dyskopatycznych powoduje mniejsze bądź większe zaburzenia czucia.

Dyskopatia lędźwiowa

Nikogo raczej nie zdziwi, że dyskopatia lędźwiowa stanowi największy odsetek zmian o tym charakterze. Do flagowych objawów tej postaci zalicza się przede wszystkim zwiększoną skłonność do uciążliwego i niekomfortowego mrowienia oraz drętwienia kończyn dolnych.

Pacjenci wielokrotnie wspominają, że obecne dolegliwości bólowe ulegają wyraźnemu nasileniu podczas chodu, a ich osłabienie następuje w trakcie spoczynku (zwłaszcza leżenia). Bardziej zaawansowana dyskopatia odcinka lędźwiowego może doprowadzić m.in.

do problemów z mimowolnym oddawaniem moczu lub kału, a nawet i zaburzenia czucia w okolicy krocza.

Dyskopatia – przyczyny, objawy i leczenie

Skrajne dolegliwości bólowe i powstała nadwrażliwość na ruch oraz palpację okolicy objętej zmianami dyskopatycznymi może w początkowym momencie uniemożliwić rozpoczęcie rehabilitacji.

W przypadkach bardzo dużego napięcia mięśniowego pacjent może zdecydować się na uprzednie leczenie zachowawcze, które zwykle opiera się na farmakoterapii – użycie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i środków o właściwościach miorelaksacyjnych mogą okazać się sposobem na doraźne przeciwdziałanie obecnym symptomom.

Największą rolę w procesie leczenia dyskopatii odgrywa fizjoterapia. Jej zadaniem jest oczywiście przywrócenie prawidłowych warunków anatomiczno-funkcjonalnych u pacjenta.

Terapeuta w trakcie stosowania odpowiednich technik mobilizacyjnych stara się przywrócić dysk międzykręgowy na właściwe miejsce (oczywiście w sytuacji, gdy przepuklina jest reponowalna).

Nadmiernie napięte struktury ulegają postępującej detonizacji, a osłabione mięśnie (zwłaszcza okolicy pleców i pasm przykręgosłupowych) zostają poddane odpowiedniemu treningowi w celu wzmocnienia ich siły oraz poprawy wytrzymałości.

Ruch i aktywność fizyczna stanowią podstawowe czynniki do normalizacji stanu poszkodowanego, sam proces terapeutyczny jest oczywiście dobierany indywidualnie do jego potrzeb i aktualnego obrazu klinicznego.

Jeśli powyższy problem dotyczy także Ciebie, skontaktuj się z nami telefonicznie pod numerem 12 342 81 80 bądź wyślij e-maila na adres [email protected]

Centrum rehabilitacji i terapii Open Medical tworzą wysoko wyspecjalizowani lekarze, którzy nie tylko posiadają ogromną wiedzę i lata doświadczenia, a także dbają o ciepłą atmosferę.

Dołącz do grona zadowolonych pacjentów Open Medical i zacznij żyć pełnią życia!

Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny i objawy choroby kręgosłupa

Dyskopatia lędźwiowa najczęściej objawia się tępym bólem w dole pleców, który promieniuje w kierunku kończyn aż do kolan. Dolegliwości zmniejszają się w pozycji leżącej i nasilają podczas siedzenia i chodzenia. Dyskopatia lędźwiowa to jedna z najczęściej diagnozowanych chorób kręgosłupa, wynikająca z biernego, siedzącego trybu życia. Cierpi na nią coraz więcej Polaków.

Dyskopatia obejmuje różnego rodzaju schorzenia krążka międzykręgowego. Dotyczy to najczęściej odcinka szyjnego oraz lędźwiowo-krzyżowego, sporadycznie odcinka piersiowego kręgosłupa. Często staje się pierwszym etapem choroby zwyrodnieniowej.

Mylnym jest rozumowanie, że dotyczy głównie osób starszych. Coraz częściej z powodu dyskopatii cierpią osoby młode, które spędzają dużo czasu przed komputerem, stosują niezdrową dietę i ciężko znoszą stres.

Jakie są przyczyny dyskopatii lędźwiowej?

Poza wymienionymi powyżej czynnikami, definiującymi tryb życia osoby narażonej na dyskopatię lędźwiową, często mówi się także o urazach mechanicznych, które mogą odpowiadać za niekorzystne zmiany w strukturze kostnej.

Do pozostałych czynników zwiększających ryzyko dyskopatii lędźwiowej zalicza się:

  • otyłość
  • osteoporozę
  • podnoszenie ciężarów i zbyt intensywne forsowanie organizmu
  • anatomicznie wąski kanał kręgowy
  • palenie papierosów
  • pracę zawodowego kierowcy
  • wszelkie procesy starzenia się organizmu, pojawiające się już po 20. roku życia

Specjalistom nie udało się jednak odkryć bezpośredniej przyczyny dyskopatii lędźwiowej, zwanej też przepukliną krążka międzykręgowego. Jest ona dolegliwością, która rozwija się latami i zazwyczaj obejmuje kilka etapów.

Poczytaj więcej >> Dyskopatia – etapy uszkodzenia krążka międzykręgowego

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Do najważniejszych objawów zaliczamy:

  • ból w odcinku lędźwiowym oraz lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, który zmniejsza się w pozycji leżącej, a nasila podczas chodzenia
  • drętwienie kończyn
  • zaburzenie czucianie
  • niedowład pewnych grup mięśniowych
  • niekiedy skrzywienie  kręgosłupa
  • napięcie mięśni przykręgosłupowych

Kombinacja powyższych symptomów sprawia często, że chorzy nie zwlekają z wizytą u specjalisty. Wszystko to, by uśmierzyć towarzyszący im ból. Promieniujący ucisk skutecznie utrudnia wykonywanie codziennych czynności, ale wcześnie zdiagnozowany może wymagać jedynie niewielkiej interwencji lekarza.

Jak diagnozuje się dyskopatie lędźwiową?

W celu potwierdzenia dyskopatii lędźwiowej przeprowadza się szczegółowy wywiad z pacjentem oraz zleca wykonanie badań:

  • Tomografia komputerowa
  • Rezonans magnetyczny
  • Badanie RTG

Leczenie dyskopatii lędźwiowej

Przy leczeniu dyskopatii lędźwiowej wykorzystuje się metodę zachowawczą oraz chirurgiczną.

Często wystarczające jest zastosowanie pierwszej z wymienionych dróg, która obejmuje podawanie choremu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz kilkudniowy odpoczynek. Często przeprowadza się także terapię ciepłem oraz terapię ułożeniową w tzw. trójzgięciu w stawach biodrowych oraz kolanowych.

W tej fazie choroby nie należy przeciążać kręgosłupa. Po złagodzeniu ostrego stanu warto pomyśleć o rehabilitacji poprzez ćwiczenia ruchowe oraz fizykoterapię.

Odpowiednio dobrany program ćwiczeń wzmocni mięśnie pleców, których zadaniem jest zmniejszanie wszelkich przeciążeń, na które narażony jest kręgosłup.

Ćwiczenia wpływają też na lepsze ukrwienie tkanek przykręgosłupowych i wspierają transport pożytecznych substancji do krążka międzykręgowego, co przyczynia się do szybszej rekonwalescencji.

Wybierz produkty dla siebie

Dyskopatia lędźwiowa – wskazania do leczenia operacyjnego

Stanowczym wskazaniem do przeprowadzenia operacji jest nagły ból, który przechodzi w objawy porażenia i potwierdzone zajęcie kanału kręgowego.

Potwierdzenie stanu kwalifikującego się do operacji jest możliwe tylko dzięki przeprowadzonej wcześniej diagnostyce obrazowej, czyli wykonaniu badań, takich jak rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa bądź RTG.

Operację przeprowadza zazwyczaj neurochirurg, a najczęściej stosowaną metodą jest tzw. fenestracja, czyli usunięcie dysku. Chirurg tworzy nacięcie od 1 do 3 centymetrów, odsuwa mięśnie kręgosłupa, a następnie wycina z tylnych powierzchni łuków „okno” oraz usuwa dysk.

Można też usunąć dysk za pomocą specjalnych wierteł wbijanych przez skórę. Medycyna oferuje dziś wiele mniej inwazyjnych zabiegów, które nie wymagają użycia skalpela. Zalicza się do nich między innymi:

  • przezskórną laserową dekompresję dysku (PLLD)
  • termonukleoplastykę (IDET)
  • dyscektomię mikroendoskopową (MED)

Zabiegi trwają krótko, ostatni z nich jest refundowany, a na efekty nie trzeba długo czekać.

Masz siedzącą pracę i bolą cię plecy? To pierwszy krok do dyskopatii..

Dyskopatia jest jedną z częstszych przyczyn bólu kręgosłupa. To choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, która charakteryzuje się degeneracją dysku (krążka międzykręgowego).

Może przebiegać bezobjawowo, chociaż zazwyczaj wywołuje bóle kręgosłupa. Dyskopatia jest chorobą cywilizacyjną wynikającą w dużej mierze z braku ruchu, nieodpowiedniego trybu życia, siedzącej pracy i ciągłego stresu.

Dowiedz się, jak rozpoznać objawy dyskopatii i jak leczyć tę chorobę.

Dyskopatia to zwyrodnienie kręgosłupa związane z degeneracją krążka międzykręgowego, czyli znanego wszystkim dysku. Jest najczęstszym źródłem bólu kręgosłupa.

Krążek międzykręgowy to element kręgosłupa, który łączy poszczególne trzony kręgowe, przenosi i amortyzuje obciążenia, na jakie narażony jest kręgosłup.

Dyskopatia dotyczy wszystkich części kręgosłupa posiadających dyski, najczęściej odcinka lędźwiowego i szyjnego, a rzadziej piersiowego.

Sam proces zwyrodnieniowy krążków międzykręgowych zaczyna się już w okresie dojrzewania i postępuje z biegiem czasu. Zmiany zwyrodnieniowe nasilają się jednak pod wpływem nadmiernego obciążenia kręgosłupa.

Powoduje to pękanie włókien pierścienia włóknistego i przesuwanie się jądra miażdżystego, czyli centralnej części dysku, do tyłu (przepuklina dysku), co powoduje ucisk na kanały nerwowe i ostry ból kręgosłupa.

Konsekwencją dyskopatii może być rwa kulszowa, czyli sytuacja, w której uszkodzony dysk uciska na korzenie nerwów.

Przyczyny dyskopatii

Dyski, czy krążki międzykręgowe, spełniają funkcję amortyzacyjną dla kręgosłupa. Bardzo lubią ruch i odpowiedni wysiłek fizyczny, który zapewnia im dobre „odżywienie” i prawidłowe funkcjonowanie.

Krążki międzykręgowe źle znoszą unieruchomienie, pracę siedzącą i stojącą, a także nadmierne, nieodpowiednie przeciążenia kręgosłupa.

Dyskopatia jest chorobą cywilizacyjną, wynikającą w dużej mierze z nieodpowiedniego trybu życia, choć może być także efektem urazów.

Objawy dyskopatii

Dyskopatia może przebiegać zupełnie bezobjawowo, a chory może dowiedzieć się o istnieniu choroby zupełnie przypadkiem, na przykład podczas badania po urazie. Brak objawów charakteryzuje także chorobę we wczesnym stadium.

Ból pojawia się z czasem, gdy proces zwyrodnieniowy jest zaawansowany.

Dyskopatia objawia się bólem kręgosłupa okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniującymi do jednej lub obu kończyn dolnych (w przypadku dyskopatii lędźwiowej) lub bólem w obrębie klatki piersiowej (dyskopatia w odcinku piersiowym).

Ból może mieć różny charakter, może być nagły, przewlekły lub ostry.

Leia também:  Wybroczyny na skórze – co oznaczają, przyczyny, badania, leczenie

Chorzy mogą odczuwać promieniujące bóle w zajętym odcinku kręgosłupa, a nawet zaburzenia czucia, drętwienie, mrowienie, kłucie, niedowład lub porażenie mięśni.

W ostrej fazie choroby może dochodzić nawet do osłabienia siły mięśniowej i niedowładu kończyn. Niektórzy chorzy na dyskopatię lędźwiową mają problemy z uniesieniem nogi.

Chory kręgosłup silnie oddziałuje na narządy wewnętrzne, dlatego przy dyskopatii mogą być odczuwalne dolegliwości niewskazujące bezpośrednio na problemy z kręgosłupem. Chorzy mogą odczuwać: bóle, brzucha, zgagę, niestrawność, nudności, nadkwaśność, biegunki, uczucie parcia na stolec lub uczucie niepełnego wypróżnienia.

Leczenie dyskopatii

Leczenie dyskopatii w większości przypadków jest zachowawcze, czyli nie wymaga interwencji chirurga i hospitalizacji. Dyskopatię leczy się różnymi metodami, które wzajemnie się nie wykluczają. Chorzy mogą stosować leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, które łagodzą dolegliwości dyskopatii. Zaleca się także regularne masaże mięśni, a nawet noszenie gorsetu ortopedycznego.

Podstawą leczenia dyskopatii jest fizjoterapia, która opiera się przywróceniu sprawności całemu kręgosłupowi. Rehabilitacja musi być dostosowana do stanu zdrowia pacjenta.

Zestawy ćwiczeń i ich natężenie ustala fizjoterapeuta po zapoznaniu się z wynikami badań chorego. Dobrze prowadzona rehabilitacja to jednak połowa sukcesu. Drugą część pracy musi wykonać sam pacjent po opuszczeniu placówki.

Regularne ćwiczenia i zmiana trybu życia w wielu przypadkach pozwalają uniknąć nawrotów choroby.

Ostatecznością jest operacja neurochirurgiczna, do której kwalifikuje się pacjentów z zaawansowaną postacią choroby, u których leczenie zachowawcze nie przyniosło oczekiwanych skutków.

Dyskopatia jest złożonym procesem, który nigdy się nie cofnie. Można go jednak zatrzymać, wygoić i zapobiegać nawrotom poprzez zmianę trybu życia i odpowiednie leczenie.

Jak uniknąć dyskopatii? Nie ma jednej skutecznej metody zapobiegania zwyrodnieniom kręgosłupa. Istnieje jednak kilka sposobów, które pozwalają zmniejszyć ryzyko choroby kręgosłupa i bólu pleców.

Należy unikać niepotrzebnych, zbyt mocnych obciążeń kręgosłupa, a także inwazyjnych ćwiczeń siłowych, które mogłyby doprowadzić do niepotrzebnego urazu. Wyjątkowo ważne jest także prowadzenie aktywnego trybu życia, uprawianie ćwiczeń aerobowych, wzmacniających mięśnie brzucha i przykręgosłupowe.

Tym, co pozwala zmniejszyć ryzyko występowania bólu pleców, jest również właściwa postawa ciała.

Źródło: fimedica.pl/dyskopatia-leczenie-dyskopatii-co-to-dyskopatia; poradnikzdrowie.pl/zdrowie; neurologia.mp.pl/choroby

Dyskopatia – przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyny dyskopatii

Wraz upływem czas wszystkie tkanki naszego organizmu ulegają procesom degeneracyjnym i nie inaczej jest jest z tkankami kręgosłupa. To właśnie czas i procesy niszczące tkanki kręgosłupa stanowią przyczyny dyskopatii, choć początkiem kłopotów może stać się także uraz lub kontuzja.

Rozwojowi procesów dyskopatii sprzyja także nasz, coraz częściej spotykany, siedzący tryb życia. Praca biurowa, statyczna, przebywanie wiele godzin w jednej pozycji, połączone często z brakiem aktywności fizycznej, to czynniki przyczyniające się do rozwoju wielu wielu chorób, w tym narządu ruchu.

Ludzki organizm jest stworzony do ruchu, kiedy więc go brakuje, zaczynają się kłopoty.

Czym jest dyskopatia

Dyskopatia, często nazywana jest naszą chorobą cywilizacyjną lub nawet jedną z epidemii XXI wieku.

Dyskopatia to procesy degeneracyjne zachodzące w krążku międzykręgowym, czyli łączącej dwa trzony strukturze odpowiedzialnej za przenoszenie siły, za elastyczność, za możliwość ruchu trzonów kręgów i rozpraszanie sił działających na trzony – mówi prof. dr hab. Robert Gasik, specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu. Prof.

Gasik, który przeprowadza zabiegi operacyjne w zakresie chirurgii kręgosłupa i blokady kręgów w warszawskim Szpitalu Centrum tak opisuje chorobę: Dyskopatia to proces, który niszczy krążek międzykręgowy sprawiając, że jego funkcje ulegają zaburzeniu; najczęściej dochodzi do odwodnienia centralnej części krążka a więc struktury, którą nazywamy jądrem miażdżystym. Co się wtedy dzieje? – Na skutek odwodnienia i zmian degeneracyjnych w krążku międzykręgowym może dochodzić do wypadnięcia jądra miażdżystego do kanału nerwowego i kompresji na struktury nerwowe w obrębie kanału nerwowego i otworów międzykręgowych – definiuje prof. Gasik.

Ból przy dyskopatii

W zależności od poziomu zaawansowania procesów dyskopatii, natężenie i lokalizacja bólu jest zróżnicowana.

– Początkowo, na etapie kiedy dochodzi do uszkodzenia krążka, bóle mają charakter bardziej miejscowy, pacjenci skarżą się na ból w plecach, który czasami może nieco promieniować – mówi specjalista enel-med.

Przy dyskopatii lędźwiowej promieniujący ból może być pojawiać się w okolicy pośladków, lecz w miarę postępów choroby pojawiają się dużo bardziej poważne dolegliwości.

– Kiedy dochodzi do kompresji struktur nerwowych kanału kręgowego, pojawia się zespół bólowy wynikający z uszkodzenia właśnie struktur nerwowych kanału kręgowego i korzeni nerwowych, dochodzi do zaburzeń czucia, niedowładu czy zaburzeń zwieraczy: pęcherza moczowego i odbytu – wylicza doświadczony lekarz.

Leczenie dyskopatii

Z dyskopatią można i należy skutecznie walczyć. Podstawowym sposobem są zajęcia rehabilitacyjne, fizjoterapia, fizykoterapia, wszelkie formy ćwiczeń, które pozwolą zatrzymać bądź spowolnić uleganie krążka międzykręgowego procesom degeneracyjnym.

Nawet kilka prostych ćwiczeń, wykonywanych prawidłowo i regularnie, może przynieść znaczną poprawę i zmniejszenie dolegliwości bólowych. – Czasami metody zachowawcze nie są jednak efektywne i w tych przypadkach podejmujemy decyzję o leczeniu operacyjnym – mówi prof. Gasik.

Jeśli zalecenia lekarskie wskazują właśnie na zabieg operacyjny warto pamiętać o istotnej roli jaką pełni rehabilitacja przedoperacyjna, która pozwala znacznie szybciej powrócić do zdrowia po zabiegu.

Wśród metod operacyjnego leczenia dyskopatii profesor Gasik wyróżnia sposób stabilizacji kręgosłupa metodą ALIF, gdzie zespala się sąsiadujące kręgi za pomocą implantów tak, by doszło do ich zrostu kostnego. – To sposób, który w ciekawy sposób odtwarza naturalną biomechanikę kręgosłupa – opisuje metodę lekarz.

Innym sposobem operacyjnego leczenia dyskopatii lędźwiowej jest mikrodiscectomia, zabieg polegający na usunięciu części dysku w celu redukcji ucisku na korzeń nerwowy. Przy operacji dyskopatii szyjnej z implantem sztywnym lub ruchomym, podczas zabiegu nieprawidłowy dysk usuwa się całkowicie. Niezależnie od metody jaką jest przeprowadzana operacja, możliwie szybki i udany powrót do zdrowia i sprawności zawsze wymaga indywidualnej pracy rehabilitacyjnej.

Ból pleców? To może być dyskopatia. Przyczyny i objawy choroby

Dyskopatia to choroba, której podłożem jest proces zwyrodnieniowy. Choć jest on nieuniknionym skutkiem wieloletniego przeciążania kręgosłupa, to możemy ograniczyć rozwój zmian, dbając m.in. o odpowiednią ilość ruchu. Dyskopatia to bolesne i uciążliwe schorzenie, które może całkowicie uniemożliwić normalne funkcjonowanie.

Co to jest dyskopatia?

Poszczególne kręgi, z których zbudowany jest kręgosłup, oddzielają od siebie elastyczne krążki. Są one nazywane dyskami, co ma związek z ich kształtem.

Krążki międzykręgowe pełnią bardzo ważne funkcje amortyzujące, redukując niekorzystne oddziaływanie drgań i obciążeń na kręgosłup.

Ze względu na zmianę stylu życia i zwiększone obciążenie krzyża oraz szyi, ich zwyrodnienie dotyczy najczęściej górnego lub dolnego odcinka kręgosłupa.

Dyskopatia jest stanem patologicznym, który doprowadza do wypadania dysku spomiędzy kręgów. Poprzedzone jest to jego uszkodzeniami, które samoistnie się goją.

Potocznie wypadnięciem dysku określamy jego wysunięcie się z przestrzeni międzykręgowej, co doprowadza do podrażnienia nerwów i wystąpienia dość nieprzyjemnego i uciążliwego bólu.

Dyskopatia jest chorobą o powolnym postępie, na którą „pracujemy” latami, zapominając, że nasz kręgosłup wymaga troski i uwagi.

Przyczyny dyskopatii

Ból pleców utrudnia życie niemal połowie dorosłych Polaków. Może on wskazywać na dyskopatię, która jest schorzeniem związanym z naszym stylem życia.

W toku ewolucji kręgosłup przystosował się do dźwigania znacznych ciężarów, jednak nie jest w stanie podołać nadmiernym obciążeniom. Wywołują je nie tylko praca fizyczna i uprawianie sportu, ale także z pozoru niewymagające szczególnego wysiłku czynności.

Jedną z nich jest wielogodzinne przebywanie w pozycji siedzącej i stojącej oraz nienaturalne pochylanie głowy np. przed ekranem komputera.

Brak odpowiedniej ilości ruchu, który przestał być częścią naszej codzienności oraz niewłaściwe dbanie o kręgosłup to dwie z najczęstszych przyczyn wystąpienia objawów dyskopatii.

Warto wiedzieć, że niegdyś choroba ta dotykała przede wszystkim seniorów, jednak obecnie bywa diagnozowana nawet u młodzieży.

Bezpośrednią przyczyną rozwoju dyskopatii jest stałe i nienaturalne obciążanie kręgosłupa na skutek długotrwałego stania, siedzenia, przebywania w innych pozycjach wymuszonych np. schylania się. Do wystąpienia choroby przyczyniają się też m.in.:

  • nadwaga i otyłość,
  • brak aktywności fizycznej,
  • niewłaściwa postawa,
  • uwarunkowania genetyczne,
  • przewlekły stres.

Nadmierne obciążenie kręgosłupa prowadzi do zwyrodnienia znajdujących się pomiędzy kręgami dysków. Na skutek długotrwałych obciążeń krążki międzykręgowe stopniowo przestają prawidłowo funkcjonować, tracąc niezbędną w celu amortyzacji drgań i redukcji przeciążeń elastyczność.

To skutkuje zwiększoną podatnością na uszkodzenia m.in. pęknięcia. Uszkodzenia w obrębie dysków wywołują dolegliwości bólowe, jednak goją się samoistnie.

Następstwem procesu zwyrodnieniowego jest ryzyko wypadnięcia dysku, co wiąże się z wyjątkowo silnymi dolegliwościami bólowymi i ograniczeniem sprawności ruchowej.

Dyskopatia – objawy

Objawy dyskopatii początkowo nie są szczególnie uciążliwe. Postępujący proces zwyrodnieniowy wywołuje wprawdzie ból, jednak nie jest on bardzo uciążliwy i mija po odpoczynku.

Objawy dyskopatii są zależne od tego, w jakim odcinku kręgosłupa występują nieprawidłowości. Dyskopatia szyjna może powodować uciążliwy ból karku oraz barków, który promieniuje do łopatki. Pojawia się on po dłuższym siedzeniu np.

przed monitorem komputera lub długotrwałym wpatrywaniu się w ekran smartfona. Ból nie jest jedynym objawem dyskopatii szyjnej.

Ze względu na przebywanie w nienaturalnej pozycji mięśnie stają się napięte, wywołując dodatkowy dyskomfort. Nadmierne napięcie mięśniowe jest zarówno objawem, jak i jedną z przyczyn dyskopatii.

Równie często diagnozowana dyskopatia lędźwiowa powoduje ból w okolicy krzyża i jest jedną z częstych przyczyn rwy kulszowej.

W tym przypadku proces zwyrodnieniowy ma także związek z przebywaniem w wymuszonej pozycji.

Choroba przebiega z okresami zaostrzenia objawów oraz chwilowej ulgi. W zależności od rodzaju stosowanych metod łagodzenia bólu osoba z dyskopatią może funkcjonować w określonym zakresie. Jeżeli dojdzie do wypadnięcia dysku, to normalne funkcjonowanie staje się niemożliwe – przeszywający ból uniemożliwia poruszanie się oraz siedzenie.

Czytaj też:Bolą cię plecy przez zmianę pogody – czy rzeczywiście tak jest?

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*