Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Menopauza może dotyczyć kobiet już po 40. roku życia

SPIS TREŚCI

█ Menopauza, przekwitanie, klimakterium — co to jest?

Menopauza to fizjologiczny etap w życiu kobiety, który wiąże się z zatrzymaniem miesiączki i cyklu miesięcznego. Na czym polegają zmiany hormonalne z menopauzie? Zauważalne staje się zaburzenie równowagi hormonalnej progesteronu i estrogenów (wartość ich obu spada), a rośnie poziom FSH i LH.

Te zmiany hormonalne związane są ze stopniowym wygasaniem czynności jajników. Fizjologiczną cechą jajników jest ich zdolność do produkcji estrogenów i progesteronu, Menopauza wiąże się ze spadkiem produkcji.

Warte zauważenia jest to, że w okresie menopauzy mogą pojawić się inne problemy zdrowotne jak osteoporoza, problemy z ciśnieniem (nadciśnienie, hipertensja) czy zmiany w sferze emocjonalnej.

Co pomaga w menopauzie? W zależności od nasilenia objawów pomocne mogą okazać się roślinne tabletki na menopauzę bez recepty lub środki na receptę, które zawierają mix estrogenów i progesteronu. Dodatkowo warto zadbać o zdrowy styl życia – odpowiednią dietę bogatą m.in. w wapń i witaminy, a także aktywność fizyczną.

█ W jakim wieku się pojawia menopauza i ile trwa?

Początek menopauzy jest różny, dolegliwość ta jest wieloczynnikowa. W statystycznym ujęciu klimakterium rozpoczyna się u kobiet ok. 50. roku życia.

W zależności od wieku w jakim występuje wyróżnia się wczesne klimakterium (40-45 lat i zatrzymanie miesiączki), późne klimakterium (55-60 lat).

Jaki jest związek menopauzy a miesiączki? Między 45 a 55 rokiem życia występuje zwykle ostatnia miesiączka. U niektórych kobiet może dojść do tzw. przedwczesnej menopauzy, która wiąże się ze wcześniejszym zanikiem funkcji jajników.

Można zatem uznać, że zaburzenia miesiączkowania po 45. roku życia wpisują się w normalne zmiany hormonalne kobiety (o ile nie jest to zmiana wywołana przez leczenie, np. chemioterapię).

Jak długo trwa menopauza? W literaturze medycznej najczęściej pojawia się okres 10 lat. W niektórych przypadkach kobiety mogą przechodzić menopauzę nawet przez 12 czy 14 lat.

Przekwitanie jest zależne od wielu czynników, dlatego okres trwania menopauzy jest indywidualny.

Za przykład można podać kobiety palące, których klimakterium może dopaść szybciej niż niepalące koleżanki.

█ Objawy menopauzy (klimakterium)

Pierwsze objawy menopauzy związane są zwykle z nieregularnie występującą miesiączką i zmienionym okresem jej trwania, a z czasem okresem bezowulacyjnym. Warto zapamiętać termin premenopauza, czyli okres zbliżającej się ostatniej miesiączki, który rozciąga się na kilka lat przed menopauzą.

Kolejno kobieta dotknięta przekwitaniem odczuwa uderzenia gorąca, nadpotliwość. Odnotowuje się również rumień skóry (cera czerwieni się) oraz zmiany w strefie intymnej — pojawia się suchość pochwy. Niekiedy występują również problemy ze snem, zmiany w nastroju. O nasileniu tych objawów duży wpływ ma tendencja genetyczna i czynniki środowiskowe.

Oprócz uczucia gorąca, nadpotliwości występują inne objawy związane z emocjami jak np. odczuwanie niepokoju, lęk przed nowymi sytuacjami, spadek koncentracji, gorszy sen. Niektóre kobiety cierpią w wyniku spadku estrogenów na suchość pochwy, co wiąże się z niechęcią współżycia i bolesnymi stosunkami.

Kobiety w okresie menopauzy odczuwają również niekiedy częstsze bóle głowy, kołatanie serca, przewlekłe zmęczenie. Na co skarżą się kobiety w okresie perimenopauzy po 40 i 50? Klimakterium ma wpływ na odczuwanie złego samopoczucia i depresji, wzrostem masy ciała (tyciem) czy występowanie nocnych potów.

Część kobiet w tym okresie zaczyna cierpieć na nietrzymanie moczu (problem inkontynencji wymaga noszenia np. wkładek na nietrzymanie moczu).

█ Testy na menopauzę

Do diagnostyki okresu premenopauzy wykorzystuje się oznaczanie hormonu folikulotropowego (FSH) i hormonu luteotropowego (lutropiny, inaczej LH). Badanie to może zlecić lekarz lub możemy pokusić się o domowy test na menopauzę.

Co on określa? Poziom hormonu FSH o stężeniu 25mlU/ml lub wyższym. Hormon ten wykrywa się z moczu.

Lekarz może zlecić dodatkowe badania w kierunku menopauzy jak oznaczenie profilu lipidowego i hormonów tarczycy, morfologię krwi, testy wątrobowe (konieczne przed włączeniem HTZ).

█ Leki na menopauzę — tabletki ziołowe na przekwitanie i hormony (HTZ)

W zależności od zespołu objawów leczenie opiera się na ziołowych tabletkach na menopauzę i lub środkach hormonalnych określanych często jako hormonalna terapia zastępcza.

W obu przypadkach chodzi o uzupełnienie niedoborów hormonalnych i/lub złagodzeniu efektów tego niedoboru.

Pomocna w łagodzeniu objawów menopauzy może okazać się dobrze skomponowana dieta, a także dbanie o komfort sfery intymnej – płyny do higieny o niskim pH i nawilżające żele dopochwowe.

Warto mieć na uwadze, że nie zaleca się łączenia ziołowych środków i doustnych hormonów. Wiele z tych środków nie powinny stosować kobiety cierpiące na choroby hormonozależne czy stosujące leki antyestrogenowe (wykorzystywane w leczeniu raka piersi i endometrium).

  • Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie
  • Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie
  • Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie
  • Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Tabletki na menopauzę bez recepty

Bez recepty na menopauzę dostępne są środki określane często jako fitoestrogeny (“naturalne estrogeny”). Są to związki roślinnego pochodzenia, które oddziałują z receptorami estrogenowymi.

Działają “podobnie” do estrogenów, ale są słabsze niż syntetyczne hormony płciowe.

Tabletki bez recepty na menopauzę zawierają takie składniki jak: kłącze pluskwicy, izoflawony sojowe pozyskiwane z soi, koniczyna, lignany pozyskiwane z lnu.

Kłącze i korzeń pluskwicy (Cimicifugae rhizoma) pomaga złagodzić takie objawy menopauzy jak uczucie gorąca, nadmierne pocenie się, zaburzenia nastroju i snu.Na rynku dostępny jest lek na menopauzę Remifemin.

Izoflawony sojowe, w składzie których wyróżnia się genisteinę i daidzeinę wiążą się z receptorem estrogenowym. Szacuje się, że to działanie jest słabsze o 2 do 10 tysięcy razy w porównaniu z oddziaływaniem 17-β-estradiolu na receptor.

W ulotce jednego z leków na menopauzę, czytamy, że lek ten jest wskazany w objawach jak uderzenia gorąca, wzmożona potliwość, zaburzenia snu i wzmożone napięcie nerwowe towarzyszące przekwitaniu.Dostępne na rynku tabletki z izoflawonami to np.

lek Soyfem i Soyfem Forte

Koniczyna czerwona (K. łąkowa, Trifolium pratense L.) dostępna w postaci sproszkowanego ziela lub standaryzowanego wyciągu. Tabletki z koniczyną mogą zawierać np. 200 mg wyciągu, gdzie 40 lub 80 mg stanowią izoflawonoidy.Przykładowe suplementy diety z koniczyną: Femiflamax, Doppelherz Aktiv Meno Complex.

Lignany lniane to kolejny rodzaj fitoestrogenów, które mają zdolność oddziaływania z receptorami estrogenowymi. Związki te wykorzystuje się w łagodzeniu objawów przekwitania.Na rynku dostępne są produkty zarejestrowane jako suplementy diety: Ligunin i Ligunin Termostop.

Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Co to jest menopauza — najważniejsze informacje! Materiał informacyjny apteki Galen

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)

Łagodzenie menopauzy HTZ niesie za sobą inne korzyści niż lepsze samopoczucie – zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej, osteoporozy, korzystnie wpływa na układ moczowy i ośrodkowy układ nerwowy.

Jak długo trwa leczenie HTZ? Zwykle okres ten wynosi 5 lat, jednak może dojść do jego wydłużenia i wzrostu ryzyka raka piersi (z tym może wiązać się terapia estrogenowa). Na HTZ składają się 2 hormony: estrogeny i progestageny.

 W jakiej formie dostępne jest HTZ? Lekarz może zapisać hormony w tabletkach, plastrach czy specjalnym aerozolu do podania na skórę.

Wiele kobiet może mieć wątpliwości czy warto brać hormony w okresie menopauzy. Nie można wykluczyć pojawienia się skutków ubocznych, jednak korzyść z ich stosowania wydaje się większa.

Szczególnie, że menopauza to zwiastun również innych chorób jak osteoporoza czy groźne nadciśnienie lub choroba niedokrwienna serca. W przypadku wątpliwości nie bój się pytać lekarza prowadzącego leczenie.

Leczenie menopauzy powinno odbywać się pod kontrolą ginekologa i endokrynologa.

Preparaty stosowane pomocniczo w menopauzie

Do złagodzenia innych objawów menopauzy można skorzystać z ziołowych środków uspokajających jak tabletki z melisą, chmiel w kapsułkach.

Pomocne mogą okazać się również tabletki z melatoniną, które ułatwią zasypianie. Okres menopauzy zwiększa ryzyko złamań — dlatego warto zadbać o prawidłowe ilości spożywanego wapnia, witaminy D i K.

Obecnie dostępnych jest wiele preparatów mineralno-witaminowych wspierających układ kostny.

W łagodzeniu suchości pochwy wykorzystywane są globulki i żele dopochwowe, które opierają się na kwasie hialuronowym i mlekowym. Spadek estrogenów wiąże się ze zmniejszonym wytwarzaniem śluzu, co może sprzyjać infekcjom intymnym. Dlatego warto rozważyć stosowanie odpowiednio “kwaśnego” płynu do higieny intymnej.

Andropauza – objawy i leczenie

Pomimo coraz większych zmian w społecznym postrzeganiu męskości, andropauza nadal wydaje się tematem pomijanym – zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet. Męskie przekwitanie jest bowiem czymś wstydliwym, niewygodnym, a przez niektórych przyjmowanym jako zwykły wymysł.

Jednak menopauzę i andropauzę można uznać za dwie strony tej samej monety, choć oba zjawiska biologiczne wiążą się z innymi konsekwencjami. Nie zmienia to jednak faktu, iż zaznajomienie się z tym problemem może znacząco podnieść jakość życia mężczyzn i kobiet w pewnym wieku, a także umożliwić zdrowe funkcjonowanie rodziny.

W tym tekście skupimy się zatem na wskazaniu, czym jest andropauza, jakie są jej główne objawy raz jak można je złagodzić.

Czym jest andropauza?

Nazwa andropauza pochodzi od dwóch słów: andros (mężczyzna) oraz pausis (pauza). Stanowi to swojego rodzaju kalkę językową słowa menopauza, które określa przekwitanie u kobiet. Lekarze wskazują, że nie jest to najbardziej fortunne wyrażenie, gdyż nie oddaje w pełni biologicznych aspektów tego zjawiska.

Dlatego specjaliści mogą używać także innych nazw, takich jak wiropauza, andropenia, męskie klimakterium czy PADM (partial androgen deficiency of the aging mail – częściowy niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn).

Nie ustalono do tej pory konkretnej definicji andropauzy, jednak można określić ją jako zespół objawów psychicznych i fizycznych, związanych z procesem starzenia, a dokładniej obniżeniem się poziomu hormonów – przede wszystkim androgenów.

Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Podaje się, że andropauza dotyczy najczęściej mężczyzn po 50. roku życia. Niższy poziom testosteronu, DHEA (hormonu produkowanego przez korę nadnerczy), hormonu wzrostu, melatoniny i tyroksyny znacząco wpływa na komfort życia mężczyzny.

Zależy jednak nie tylko od starzenia się organizmu ale także od innych, indywidualnych czynników, takich jak predyspozycje genetyczne czy styl życia – nałogi, stopień aktywności fizycznej.

Leia também:  Ile Trwa Leczenie Skręconego Nadgarstka?

Brak jednoznacznej definicji andropauzy związany jest także z faktem, iż – w porównaniu do menopauzy – jej objawy oraz granice czasowe nie są jednoznaczne. Jakie są zatem różnice między andropauzą a menopauzą?

Andropauza a menopauza

Najbardziej uderzającą różnicą pomiędzy tymi dwoma zjawiskami jest fakt, iż menopauza zachodzi u każdej kobiety, natomiast andropauza – według niektórych specjalistów – może dotyczyć zaledwie odsetka mężczyzn.

Nie zmienia to jednak faktu, że spadek testosteronu to naturalny proces, który może wywoływać objawy uznawane za charakterystyczne dla andropauzy.

Rozpoczęcie menopauzy oznacza także dla kobiety zatrzymanie się miesiączki, a co za tym idzie również owulacji, czyli możliwości prokreacji. Andropauza, choć wiąże się ze spadkiem czynności seksualnych, nie wiąże się bezpośrednio z ustaniem możliwości prokreacji.

Mężczyźni nierzadko nawet do śmierci zachowują możliwość spłodzenia potomstwa. Dlatego męskie przekwitanie, w przeciwieństwie do menopauzy, nie jest zjawiskiem nieodwracalnym w kwestiach prokreacyjnych.

Jak długo trwa andropauza u mężczyzn?

Andropauza jest zjawiskiem, które trwa do końca życia mężczyzny. Poziom testosteronu oraz innych hormonów obniża się z każdym rokiem, choć – jak już wspominaliśmy – nie wyklucza to aktywności seksualnej ani możliwości płodzenia potomstwa.

Warto jednak podkreślić, iż chociaż andropauza z punktu widzenia hormonalnego nie posiada etapu końcowego, możliwe jest łagodzenie jej objawów psychicznych i fizycznych. Odczuwanie konsekwencji męskiego przekwitania może zatem zostać zniwelowane.

Andropauza – objawy

Objawy andropauzy związane są bezpośrednio ze zmianami hormonalnymi, a zatem obniżeniem się poziomu między innymi testosteronu, hormonu wzrostu, DHEA, DHEA-S. Skutkuje to między innymi:

  • spadkiem masy mięśniowej i wzrostem tkanki tłuszczowej,
  • obniżonym libido,
  • problemami z erekcją,
  • nadciśnieniem tętniczym,
  • ogólnym osłabieniem organizmu,
  • zaburzeniami pamięci,
  • zmniejszeniem masy kostnej,
  • zwiększoną potliwością,
  • przerzedzonym owłosieniem,
  • powiększoną prostatą.

Nie wszystkie objawy muszą się jednak pojawić, by móc przyjąć, iż mamy do czynienia z męskim przekwitaniem. Wstępne rozpoznanie można przeprowadzić samemu, wypełniając kwestionariusz Morleya. Twierdząca odpowiedź na trzy pytania powinna skłonić do zgłoszenia się na badania hormonalne, mające stwierdzić poziom testosteronu oraz DHEA.

Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

Andropauza – objawy psychiczne

Andropauza wiąże się nie tylko z objawami fizycznymi. Podobnie jak menopauza, znacząco wpływa ona także na samopoczucie mężczyzny. Dlatego przyjmuje się, iż przekwitanie może mieć duży wpływ na komfort życia jednostki oraz rodziny, dotykając najbardziej delikatnych sfer życia – seksualności i psychiki.

Męskie przekwitanie może przynieść między innymi większą nerwowość, zazdrość i podejrzliwość, lęk przed innymi mężczyznami – młodszymi i sprawniejszymi – trudność w podejmowaniu decyzji czy hipochondrię.

Pogłębiają się one zwłaszcza w towarzystwie zaburzeń związanych z seksualnością oraz spadkiem sprawności fizycznej.

Andropauza – jak ją leczyć?

Andropauza, podobnie jak menopauza, nie jest zjawiskiem, które można wyleczyć – możliwe jest jedynie złagodzenie jej objawów. Dzieje się tak przede wszystkim za pomocą terapii hormonalnej, którą zaleca lekarz endokrynolog po wykonaniu odpowiednich badań.

Dodatkowo badania wskazują, iż osoby aktywne i prowadzące zdrowy tryb życia łatwiej przechodzą męskie przekwitanie. Na polepszenie stanu zdrowia – zarówno fizycznego jak i psychicznego – będzie mieć zatem wpływ regularna aktywność, a także odpowiednia dieta.

Te czynności pozwolą przede wszystkim na uniknięcie takich objawów jak nadciśnienie tętnicze, zwiększenie poziomu cholesterolu czy zmniejszenie tkanki mięśniowej.

Wskazane jest także regularne badanie prostaty, które umożliwiają wcześniejsze wykrycie problemów związanych z łagodnym przerostem stercza bądź nawet rakiem tego gruczołu. O przyczynach i leczeniu przerostu prostaty pisaliśmy w artykule Przerost prostaty – przyczyny, objawy, leczenie.

Powiększona prostata może skutkować nie tylko dyskomfortem związanym z oddawaniem moczu czy zaburzeniem czynności seksualnych, ale również z brakiem kontroli nad pęcherzem. Nietrzymanie moczu może znacząco nasilić objawy psychiczne andropauzy – jest bowiem problemem wstydliwym, który nierzadko trzymany jest w tajemnicy.

W sytuacjach, w których nietrzymanie moczu staje się jednym z objawów andropauzy, warto sięgnąć po wyroby chłonne przeznaczone dla mężczyzn – wkładki urologiczne. Są dyskretne i łatwe do założenia, dlatego zapewniają wysokie poczucie komfortu i pozwalają złagodzić dyskomfort związany z tym intymnym problemem.

Chociaż andropauza nie posiada ujednoliconej definicji, stanowi realny problem, utrudniając życie mężczyznom najczęściej po 50. roku życia. Przekwitanie męskie, podobnie jak menopauza, wpływa na jakość życia jednostek oraz rodzin. Dlatego tak istotne jest szybkie zorientowanie się z czym mamy do czynienia, a także jak najszybsze wprowadzenie środków łagodzących objawy.

Menopauza (klimakterium): jakie są pierwsze objawy przekwitania i w jakim wieku się pojawiają? Sprawdź, czym jest i ile trwa menopauza

Menopauza, nazywana również klimakterium i przekwitaniem, jest etapem biologicznym występującym u kobiet pomiędzy zdolnością do prokreacji a etapem starzenia się. Menopauza to także pojęcie określające ostatnią miesiączkę. Bezpośrednim następstwem przekwitania jest spadek estrogenów i bezpłodność.

Charakterystyczne objawy menopauzy to: uderzenia gorąca, nocne poty, zmiany nastroju, bezsenność, suchość i świąd skóry, niekontrolowane tycie, kołatanie serca i spadek libido. Menopauza zwykle dotyka kobiety pomiędzy 45. a 55. rokiem życia. O przedwczesnej menopauzie można mówić wówczas, gdy zachodzi ona u kobiet poniżej 40. roku życia.

Leczenie menopauzy polega przede wszystkim na łagodzeniu dotkliwości objawów. W tym celu stosuje się m.in. środki hormonalne.

Spis treści

Menopauza (też: przekwitanie, klimakterium) to medyczne pojęcie, określające ostatnią miesiączkę w życiu kobiety.

Innymi słowy, menopauza jest naturalnym etapem biologicznym w życiu każdej kobiety, występującym pomiędzy okresem prokreacji a etapem starzenia się.

Przekwitanie to także bezpośrednie następstwo wielu zmian, które rozpoczynają się w organizmie kobiety kilka lat przed całkowitym zanikiem menstruacji.

Ten etap to tzw. okres premenopauzalny, który charakteryzuje się stopniowym wygasaniem czynności hormonalnej jajników i postępującym zmniejszaniem się aktywności pęcherzyków jajnikowych.

W trakcie okresu poprzedzającego klimakterium dochodzi do zahamowania jajeczkowania, osłabienia czynności ciałka żółtego i niedoboru progesteronu, co ma bezpośrednie odzwierciedlenie w redukcji płodności u kobiet.

Z czasem liczba cykli owulacyjnych spada, by w końcu całkowicie zaniknąć. Co ważne, premenopauza poprzedza menopauzę (ostatnią miesiączkę) o ok. 4–6 lat.

Jednym z pytań, które budzi najwięcej wątpliwości jest pytanie o to, kiedy zaczyna się menopauza. Wbrew pozorom odpowiedź na tak zadane pytanie nie jest oczywista, a to dlatego, że każda kobieta okres przekwitania przechodzi w inny sposób i z innymi objawami towarzyszącymi. W 90 proc. przypadków menopauza pierwsze objawy daje pomiędzy 45. a 55. rokiem życia.

Istnieją jednak obiektywne i subiektywne czynniki, które mogą tę cezurę czasową przesunąć o kilka lat. Mowa tu m.in. o:

Biorąc pod uwagę kliniczny aspekt menopauzy, to przypada ona na pierwszy dzień po zakończeniu ostatniej miesiączki. Przy czym diagnozę o klimakterium można postawić dopiero wówczas, gdy kobieta nie miała menstruacji przez 12 miesięcy.

Czas ten pozwala określić, że u kobiety doszło do całkowitego wygaszenia czynności hormonalnej jajników, a co za tym idzie – do ustania płodności. W bardziej potocznym rozumieniu menopauzą określa się etap, w którym pojawiają się objawy charakterystyczne dla okresu premenopauzalnego.

Wówczas, gdy przyjmiemy taką perspektywę, to menopauza może trwać nawet kilka lat.

Opracowanie własne

Menopauza w potocznym rozumieniu obejmuje zarówno etap pre-, jak i pomenopauzalny. Okres przekwitania jest szczególny w życiu każdej kobiety i wiąże się on z biologicznymi i psychicznymi przeobrażeniami.

Pierwszym objawem menopauzy są zaburzenia cyklu miesiączkowego, które mogą przyjmować różną postać. Zwykle rozpoczynają się one od skrócenia menstruacji średnio o trzy dni.

Wśród innych charakterystycznych objawów menopauzy można wymienić:

  • Zaburzenia termoregulacyjne: uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, nerwowość, przygnębienie, depresję, zawroty głowy, kołatanie serca, bóle stawowo-mięśniowe i ogólne osłabienie organizmu.
  • Zaburzenia w funkcjonowaniu układu płciowo-moczowego: suchość pochwy, nawracające infekcje dróg moczowych, obniżenie narządów płciowych (niekiedy nawet wypadanie macicy), nietrzymanie moczu (zarówno wysiłkowe, jak i naglące).
  • Zaburzenia libido, przyjmujące formę osłabienia zainteresowania odbywaniem stosunków płciowych, a także niemożności osiągnięcia orgazmu.
  • Zmiany w tkance łącznej: obniżenie aktywności gruczołów potowych i łojowych, wypadanie włosów, bóle kostno-stawowe, powstawanie zmarszczek, pogrubienie naskórka.
  • Osteoporoza pomenopauzalna, której bezpośrednią przyczyną jest spadek estrogenów.
  • Zaburzenia psychiczne: nagłe zmiany nastroju, trudności w radzeniu sobie ze stresem, stany przygnębienia, rozdrażnienie, nerwowość, pogorszenie pamięci.

Przebieg menopauzy uzależniony jest od tzw. chorób towarzyszących przekwitaniu. Mowa tu w szczególności o:

  • Zaburzeniach metabolicznych np. wzroście stężenia cholesterolu we krwi, insulinooporności, cukrzycy typu 2, upośledzonej tolerancji glukozy.
  • Otyłości — zarówno w okresie przed-, jak i pomenopauzalnym zmienia się rozkład tkanki tłuszczowej, która gromadzi się przede wszystkim w obrębie piersi i brzucha.
  • Chorobach sercowo-naczyniowych: miażdżycy, chorobie wieńcowej, nadciśnieniu tętniczym, chorobie zakrzepowo-zatorowej.
  • Nowotworach: raku sutka, raku płuca, raku szyjki macicy, raku żołądka, raku jajnika i raku trzonu macicy.

Wskazaniem do wykonania badania FSH są m.in. zaburzenia miesiączkowania, problemy z płodnością, a także podejrzenie dysfunkcji układu rozrodczego.

Badanie to polega na pomiarze stężenia hormonu folikulotropowego, który wytwarzany jest przez przysadkę mózgową zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

Hormon ten pełni w organizmie wiele rozmaitych funkcji, a poziom jego wydzielania uzależniony jest przede wszystkim od wieku i płci. FSH u kobiet odpowiada za syntezę estrogenów, wytwarzanie progesteronu i dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych.

Natomiast u mężczyzn ten sam hormon ma duży wpływ na produkcję i syntezę testosteronu. W celu zbadania stężenia hormonu folikulotropowego pobiera się krew z żyły łokciowej (opcjonalnie można również przeprowadzić badanie na próbce moczu).

Normy FSH u kobiet (są one zależne od fazy cyklu miesiączkowego):

  • Faza folikularna – >12 IU/l
  • Jajeczkowanie – 20-90 IU/l
  • Faza lutealna – >10 IU/l
  • Menopauza – 40-250 IU/l
  • Ciąża – >1 IU/l
Leia também:  Jakie Objawy Daje Glista Ludzka?

Normy FSH u mężczyzn:

Wiele kobiet zupełnie niesłusznie uważa, że pierwsze symptomy menopauzy są równoznaczne z niemożnością zajścia w ciążę. Tymczasem stopniowe wygaszanie czynności jajników nie jest równoznaczne z natychmiastową niepłodnością.

Co prawda, kobietom, które weszły w fazę premenopauzalną znacznie trudniej jest zajść w ciążę, aniżeli kobietom w wieku rozrodczym. W przeważającej większości przypadków menopauza dotyka kobiety pomiędzy 45. a 55. rokiem życia.

Ginekolodzy są zgodni co do tego, że nie jest to najlepszy czas na planowanie ciąży z uwagi na duże ryzyko wad wrodzonych płodu.

Andropauza – objawy, w jakim wieku, jak długo trwa, leki i leczenie

9 przyczyn uderzeń gorąca niezwiązanych z menopauzą. Na jaki…

Leczenie menopauzy jest niemożliwe, jednakże na rynku farmaceutycznym istnieją środki, które mogą opóźnić wygaszenie czynności jajników.

Mimo że cudowny lek na menopauzę nie istnieje, to z powodzeniem można zastosować preparaty, które nie tylko opóźnią proces przekwitania, ale również złagodzą dotkliwość objawów. Stosunkowo dużą popularnością cieszy się terapia estrogenowo-progestagenowa, która obecnie budzi wiele kontrowersji.

Tego typu terapii nie można podawać bez wyraźnych pobudek medycznych, ponieważ wiąże się ona z dużym ryzykiem powikłań (m.in. raka sutka czy chorób układu krążenia).

Przedwczesna menopauza to, innymi słowy, wygaszanie czynności jajników, zachodzące przed typowym wiekiem fizjologicznym (przed 40. rokiem życia). Do rozpoznania tego typu przypadłości zazwyczaj dochodzi podczas rutynowych badań kobiet, które zgłaszają się do lekarza z problemami z zajściem w ciążę.

Pierwszym symptomem przedwczesnej menopauzy jest wtórny brak miesiączki. Przyczyną klimakterium przed 40. rokiem życia mogą być czynniki genetyczne (np. zespół Tunera). Dużą rolę przypisuje się również czynnikom autoimmunologicznym i enzymatycznym.

Leczenie przedwczesnej menopauzy jest bardzo trudne, jednakże znane są przypadki kobiet, którym przywrócono czynność jajników.

Niesłusznie uważa się, że przekwitanie w ogóle nie dotyka mężczyzn. Męski odpowiednik menopauzy nazywany jest andropauzą. Zjawisko to jest bezpośrednio związane ze spadkiem testosteronu.

Pierwsze objawy przekwitania u mężczyzn można zaobserwować już po 45. roku życia. Przy czym przypadłość ta nie dotyka w równym stopniu każdego mężczyznę. Andropauza może dawać kilka objawów.

Do najbardziej charakterystycznych należą:

  • Zaburzenia erekcji prowadzące nawet do impotencji.
  • Spadek wydolności fizycznej organizmu.
  • Spadek odporności, objawiający się częstszym łapaniem różnego typu infekcji.
  • Zaburzenia snu.
  • Uderzenia gorąca.
  • Odkładanie się tłuszczu na brzuchu.
  • Problemy z pamięcią i koncentracją.
  • Drażliwość, nerwowość i tzw. huśtawka nastrojów.

Źródła:

  1. Pertyński T., Stachowiak G., Menopauza – fakty i kontrowersje. Endokrynologia Polska. 2017; 57: 525–534.
  2. Bodera P., Poznański S., Dobrzański P.: Menopauza – fizjologiczny okres w życiu kobiety. Przewodnik Lekarza. 2005; 8: 74–77.

Jak zmienia się skóra w czasie menopauzy?

Na co wpływa andropauza u mężczyzny w średnim wieku?

Przyjęło się, że andropauza to po prostu menopauza w męskim wydaniu. Jednak to nie prawda, oba te procesy przebiegają w zupełnie innym sposób.

To naprawdę trudny moment w życiu każdego mężczyzny. Andropauza oznacza zmiany na różnych płaszczyznach i czasami trudno się do nich przystosować.

Dowiedz się, jak przebiega andropauza u mężczyzn po czterdziestce, a jak wygląda andropauza u 30-latka.

Kiedy zachodzi andropauza? Na to pytanie trudno odpowiedzieć jednoznacznie, jest to bowiem zależne od bardzo wielu czynników. Najczęściej objawy pojawiają się mniej więcej po 50 roku życia.

Jednak andropauza w młodym wieku także się zdarza. Jest to zależne przede wszystkim od kondycji, stanu zdrowia i genetyki.

A zatem w jakim wieku może pojawić się andropauza u mężczyzn? Znane są przypadki, kiedy zauważalna jest andropauza w wieku 40 lat, a nawet u 30-latków.

Nie należy jednakże mylić tutaj dwóch pojęć: andropauzy i kryzysu wieku średniego. To pierwsze jest związane z objawami fizycznymi, kiedy we krwi znacznie zmniejsza się poziom testosteronu.

Jest to oczywiście związane z różnymi problemami natury także psychicznej, ponieważ pojawia się szereg innych problemów, również w życiu seksualnym lub zawodowym.

Kryzys wieku średniego to nazwa kryzysu psychicznego, który może, ale nie musi wynikać z andropauzy.

Warto pamiętać, że andropauza to proces, który nie musi wcale nastąpić nagle. Wszystko jest zależne od testosteronu. Gdy pojawiają się pierwsze objawy, poziom tego hormonu zaczyna spadać, co ma wiele różnych objawów, które naprawdę trudno przeoczyć.

Jednym z nich są zaburzenia erekcji, ale panowie mogą zauważyć u siebie także mniejszą wydolność i siłę. Często pojawiająca się zadyszka, problemy z zasypianiem i uderzenia gorąca także powinny zwrócić uwagę. Powoli mogą zacząć się problemy z pamięcią i oddawaniem moczu, to jest jednak późniejszy etap tego procesu.

Właśnie z tego powodu andropauza nie jest męskim odpowiednikiem menopauzy – wejście w ten proces nie oznacza końca płodności. Chociaż po jakimś czasie poziom testosteronu jest coraz mniejszy, mężczyzna nie traci możliwości produkowania plemników. Funkcje jąder nie zostają wygaszone aż do końca życia, chociaż oczywiście ich praca może być nieco spowolniona.

Zupełnie innym problemem jest tutaj impotencja. Bardzo często jest to problem natury psychicznej, kiedy mężczyzna ma świadomość upływającego czasu i zmniejszających się możliwości fizycznych. Czasami jest to związane także ze zmniejszeniem libido. Oczywiście jest wiele sposobów na to, by spokojniej przejść andropauzę – co robić?

W zasadzie nie da się powstrzymać tego procesu – jest po prostu naturalny. Niektórzy mężczyźni przechodzą go ciężej, inni łatwiej. Można jednakże pomóc sobie lekami – trzeba tylko udać się do endokrynologa, który zleci badania poziomu testosteronu i DHEA, jednego z androgenów.

Pojawia się andropauza, co stosować? Bardzo szybkie efekty daje terapia hormonalna. Zarówno testosteron jak i DHEA w tabletkach świetnie regulują huśtawki nastrojów, poprawiają libido i pomagają zwiększyć mięśnie. Jeśli pojawia się problem z zasypianiem, możesz dostać odpowiednie środki, na przykład naturalną melatoninę.

Kolejną rzeczą, która może ci pomóc, jest modyfikacja menu. Wiadomo, że jedną z przyczyn powstawania “mięśnia piwnego” jest andropauza, a dieta rozwiąże i ten problem. Na dodatek może pomóc ci utrzymać odpowiedni poziom testosteronu.

Warto wiedzieć, że zbyt gwałtowne obcięcie podawanych kalorii może przynieść odwrotny skutek, dlatego mężczyznom w tym wieku polecana jest nie restrykcyjna dieta, a zmiana spożywanych produktów na pełnowartościowe, przede wszystkim: wysokobiałkowe.

Jeśli zaczyna się andropauza, a dieta jest uboga w białko, bardzo szybko następuje spadek masy mięśniowej na rzecz tkanki tłuszczowej. Dlatego w tym okresie należy do codziennego jadłospisu wprowadzić dużo ryb, chudego mleka, przetworów mlecznych, a przede wszystkim mięsa.

Przekwitanie – objawy u mężczyzn i kobiet. W jakim wieku

Menopauza i andropauza – to naturalne procesy, które zachodzą w ciele kobiety i mężczyzny około 50. roku życia.

Wiele jest podobnych objawów męskiego i żeńskiego przekwitania, ale podstawowa różnica polega na tym, że andropauza nie dotyka całej męskiej populacji, a skupia się na tych, którzy prowadzą niezdrowy styl życia, natomiast menopauza dotyczy każdej dojrzałej kobiety, bez względu na styl życia i zdrowie.

Przekwitanie – w jakim wieku się go spodziewać, czy to problem tylko kobiet, czy każdy ma takie same objawy? Odpowiedzi na te pytania wydają się być banalnie proste, ale tylko teoretycznie.

 Utarło się bowiem bardzo silne przekonanie, że przekwitanie to typowo kobiecy problem związany z upływającym czasem i wygasaniem pewnych funkcji w organizmie.

Tymczasem mimo wielu różnic w tym, jak starzeje się ciało kobiety i mężczyzny, można uznać, że przekwitanie dotyka obojga płci – u kobiet ten czas nazywany jest menopauzą, u panów andropauzą. Jeden i drugi stan jest sporym wyzwaniem i wymaga innego podejścia do pacjenta.

Sprawdź ofertę: Leki na menopauzę dostępne online

Światowa Organizacja Zdrowia uznała, że wiedza na ten temat jest niedostateczna, dlatego zdecydowała, że co roku 18 października obchodzony jest Światowy Dzień Menopauzy i Andropauzy. Ma on uświadomić wszystkim osobom to, jakie zdrowotne skutki niesie za są spadek hormonów płciowych u kobiet i mężczyzn, jakie problemy zdrowotne wiążą się z przekwitaniem i jak można sobie z nimi radzić. 

Zobacz też: Dieta w menopauzie. Co jeść w okresie klimakterium?

Przekwitanie u mężczyzn

Bardzo często dolegliwości na jakie uskarżają się dojrzali panowie mają związek z męskim przekwitaniem, czyli andropauzą. Zgodnie ze stanowiskiem Polskiego Towarzystwa Menopauzy i Andropauzy u panów około 50.

roku życia (u niektórych jeszcze później) dochodzi do obniżenia produkcji hormonów androgennych: testosteronu i dehydroepiandrosteronu, a także hormonu wzrostu i melatoniny.

Przekwitanie u mężczyzn nie przebiega tak gwałtownie, jak przekwitanie kobiet, u niektórych objawy nie są nawet w ogóle odczuwane, dlatego andropauza to wciąż temat mniej upowszechniony, a przez niektórych nawet negowany.

Tymczasem męskie przekwitanie to realny problem, który pojawia się najczęściej u panów, którzy prowadzą niehigieniczny tryb życia i są nałogowymi palaczami, nadużywają alkoholu, nie przestrzegają zasad zdrowego żywienia, nie wysypiają się, nie mają czasu na odpoczynek, stronią od aktywności fizycznej. Przekwitanie daje o sobie znać częściej pacjentom chorym na cukrzycę, miażdżycę, nadciśnienie i osób z podwyższonym poziomem cholesterolu.

Przekwitanie u mężczyzn – objawy

Menopauza u mężczyzn tym różni się od klimakterium u kobiet, że nie wszyscy panowie odczuwają skutki zaburzeń hormonalnych związanych ze starzeniem się organizmu w jednakowy sposób. Średnio przyjmuje się, że charakterystyczne objawy przekwitania u mężczyzn występują u:

  • 10-20 proc. mężczyzn w wieku pomiędzy 50. a 60. rokiem życia,
  • 20- 30 proc. mężczyzn pomiędzy 60. a 70. rokiem życia,
  • 30-40 proc. mężczyzn w ósmej dekadzie życia,
  • połowy mężczyzn po 80. roku życia.

Przekwitanie mężczyzn może objawiać się dolegliwościami somatycznymi (bóle, osłabienie organizmu, zaburzenia snu, zaburzenia apetytu), psychicznymi (kłopoty z koncentracją, wahania nastroju, stany depresyjne), naczyniowo-ruchowymi (nadmierna potliwość, uderzenia gorąca, kołatanie serca), a także seksualnymi (kłopoty z erekcją, osłabieniem libido).

Leia também:  Co Oznacza Rehabilitacja?

W trakcie przekwitania zmniejsza się też masa mięśniowa i kostna, zwiększa się za to otyłość brzuszna. Wraz z andropauzą u mężczyzn może pojawić się miażdżyca, choroba wieńcowa, cukrzyca, osteoporoza, nadciśnienie, przedwczesny wytrysk. U niektórych panów andropauzie towarzyszy przerzedzenie owłosienia, a także spadek naturalnej odporności organizmu. 

Przekwitanie u mężczyzn – leki

Leczenie męskiej menopauzy polega na uzupełnianiu poziomu testosteronu lub podawaniu pacjentom substancji stymulującej produkcję testosteronu w jądrach (tzw. gonadotropiny kosmówkowej).

W przypadku problemów z erekcją kuracja może polegać na podawaniu leków wazoaktywnych do ciał jamistych penisa i inhibitorów fosfodiesterazy.

Pomocne będą również ziołowe preparaty, które łagodzą objawy andropauzy, takie jak preparaty z żeń-szeniem i buzdygankiem ziemnym, tragankiem chińskim, miłorzębem japońskim, l-argininą, cynkiem, selenem oraz witaminą E.

 Są to jednak preparaty nielicencjonowane i  nie ma dostatecznych badań, by udowodnić ich skuteczność statystycznie. Dodatkowo niektóre z tych preparatów mogą wpływać na działanie innych ważnych leków np. acenokumarol oraz leki przeciwkrzepliwe.

Przekwitanie u kobiet

Przekwitanie kobiet wiąże się z trwałym zahamowaniem pracy jajników, które produkują żeńskie hormony płciowe, zwane estrogenami. Według Światowej Organizacji Zdrowia menopauza występuje zwykle u kobiet między 44. a 56. rokiem życia i trwa średnio 4 lata. 

Podobnie, jak w przypadku andropauzy na wcześniejsze pojawienie się menopauzy mają wpływ stan zdrowia kobiety i jakość jej życia.

Menopauza pojawi się szybciej w wyniku stresu, złej diety, palenia papierosów, zażywania leków obniżających poziom estrogenów, chorób takich, jak: cukrzyca, choroby układu immunologicznego.

Menopauzę przyspiesza też chemioterapia, terapia promieniowaniem i operacja usunięcie jajników.

Przekwitanie u kobiety objawy

Pierwszym sygnałem, że organizm przygotowuje się do menopauzy jest skracanie się cyklu miesiączkowego. Wahania hormonalne sprawiają, że między miesiączkami mogą pojawić się plamienia. Z czasem kobieta przestaje miesiączkować w ogóle i może odczuwać typowe objawy menopauzy, czyli:

  • nadmierną potliwość,
  • uderzenia gorąca
  • silne bóle piersi,
  • bóle w podbrzuszu i pleców,
  • obrzęki i bóle kończyn dolnych,
  • zwiększone ciśnienie krwi,
  • bóle głowy,
  • zawroty głowy.

Charakterystyczny dla tego okresu jest także stan ogólnego zmęczenia, przyrost tkanki tłuszczowej, osłabienie libido, suchość pochwy i skłonność do infekcji intymnych, nietrzymanie moczu, rozwój nadmiernego owłosienia.

Menopauza to także trudny moment dla kobiecej psychiki. Pojawiają się zmiany nastroju, zaburzenia snu i koncentracji. Szacuje się, że zaburzenia depresyjne dotykają nawet 57 procent kobiet w okresie menopauzy.

W końcowym etapie przekwitania całkowicie zanika podstawowa funkcja jajników, co daje pewien stan równowagi hormonalnej, kobieta staje się jednak wtedy narażona na osteoporozę i choroby układu krążenia.

Sprawdź: Przedwczesna menopauza – objawy, przyczyny, leczenie

Test na przekwitanie

W Polsce można już kupić test, za pomocą którego można sprawdzić, czy organizm wszedł już w okres menopauzy. Test opiera się na podobnej zasadzie działania, jak test ciążowy.

Wystarczy kilka kropel porannego moczu umieszczonego na płytce testu i można sprawdzić obecność hormonu folikulotropowego (FSH). To hormon, który pobudza dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych i wydzielanie estrogenów w jajnikach.

W czasie menopauzy obserwuje się podwyższony poziom FSH we krwi i w moczu.

Tymczasem pomocny w rozpoznaniu andropauzy jest tzw. test diagnostyczny, który składa się z 10 pytań. Jeśli na pytania od 1 do 7 odpowiedź brzmi twierdząco, andropauza jest bardzo prawdopodobna. Oto pytania:

  1. Czy obserwuje Pan spadek popędu płciowego?
  2. Czy odczuwa Pan brak energii?
  3. Czy obserwuje Pan spadek siły mięśniowej lub obniżenie odporności na wysiłek fizyczny?
  4. Czy odnotował Pan spadek zadowolenia z życia?
  5. Czy obniżył się Pana wzrost?
  6. Czy jest Pan smutny i/lub w złym humorze?
  7. Czy wzwody członka są słabsze?
  8. Czy zauważył Pan ostatnio obniżenie aktywności ruchowej?
  9. Czy chce się Panu spać po obfitym posiłku (obiedzie)?
  10. Czy miał Pan ostatnio trudności w wykonywaniu pracy zawodowej?

Dla pewności warto jeszcze wykonać badanie krwi i oznaczyć w nim poziomu całkowitego testosteronu. W zależności od norm danego laboratorium jeśli np. poziom jest niższy niż 350 ng/dL mamy do czynienia z przekwitaniem u mężczyzny.

Czytaj również: Witaminy i minerały dla kobiet w okresie menopauzy

Andropauza, czyli co warto wiedzieć o męskim przekwitaniu

Choć działanie hormonów i związanego z nimi wpływu na organizm człowieka kojarzone jest głównie z kobietami, nie pozostaje obojętne również na mężczyzn. W ich przypadku odpowiednikiem menopauzy jest andropauza. O tym na czym polega, jakie są jej objawy i skutki, opowiada ekspertka portalu „Twoje Zdrowie” – endokrynolog Sylwia Kuźniarz-Rymarz.

Hormony wpływają na mężczyzn w takim samym stopniu, jak na kobiety. Na obie płcie oddziałują te same związki, a różnica tkwi wyłącznie w ich proporcjach.

U kobiet przeważają estrogeny, natomiast u mężczyzn główną rolę odgrywa testosteron mający zasadniczy wpływ na całokształt ich męskości. To on najsilniej determinuje działanie układu hormonalnego.

Do zaburzeń hormonalnych u panów dochodzi wtedy, kiedy mają oni za mało testosteronu lub zbyt dużo estrogenów:

Taka konfiguracja może być poważnym problemem, ponieważ testosteron ma ogromny wpływ na kształtowanie się płci męskiej już w czasie ciąży. Przez obecność testosteronu we właściwym stężeniu determinowane są zarówno cechy fizyczne, jak i psychiczne mężczyzny – tłumaczy lek. Sylwia Kuźniarz-Rymarz, specjalista endokrynolog.

Hipogonadyzm, przez który rozumie się problem obniżonego poziomu testosteronu, dotyczy 10-15 procent męskiej populacji, najczęściej w wieku 45-60 lat. To wtedy mogą pojawić się pierwsze symptomy związane z niedoborem męskich hormonów płciowych. Z dolegliwością boryka się 50 procent panów po 80. roku życia.

Poziom testosteronu u mężczyzn ulega zmianie wraz z wiekiem, kiedy pojawiają się procesy wynikające ze starzenia, prowadzące do spadku stężenia tego hormonu.

Niestety, czasem przybiera to formę zespołu niedoboru testosteronu, co można porównać do kobiecej menopauzy – tłumaczy lek. Sylwia Kuźniarz-Rymarz. To właśnie wtedy pojawiają się zmiany w organizmie mężczyzny. Ale nie u wszystkich panów odbywa się to w jednakowym tempie i z podobnym nasileniem.

U niektórych proces ten może być bardziej zauważalny i dolegliwy.

Ten naturalny etap starzenia dotyczy całej osi podwzgórzowo-przysadkowo-gonadowej i odnosi się zarówno do hormonów produkowanych przez podwzgórze i przysadkę, czyli LH oraz FSH, jak i przez jądra (testosteron) – wyjaśnia ekspertka portalu “Twoje Zdrowie”.

Hipogonadyzm wpływa na jakość życia mężczyzny, powodując spektrum objawów podobnych do tych, z którymi zmagają się kobiety w okresie menopauzy. Jak wyjaśnia lekarka, mężczyźni ciepiący na skutek obniżonego poziomu testosteronu mogą więc borykać się w tym czasie z zaburzeniami snu, rozdrażnieniem, zmiennym nastrojem, napadami gorąca, potliwością.

Na wczesnym etapie zauważalne są również zaburzenia wzwodu, spadek libido, zmniejszenie pożądania, brak zainteresowania seksem. Podobne objawy mogą wystąpić w zespole przewlekłego zmęczenia.

Dlatego przy diagnostyce problemu warto zwracać uwagę na poziom testosteronu w organizmie. Może się bowiem okazać, że to właśnie on stoi za problemem permanentnego wycieńczenia.

Przewlekły niedobór testosteronu zmniejsza także gęstość mineralną kości, doprowadzając do osteoporozy, czego następstwem mogą być patologiczne złamania – wyjaśnia specjalistka.

Zbyt mała ilość hormonów płciowych u mężczyzn może iść w parze z tendencją do rozwoju otyłości brzusznej oraz zmiany proporcji masy mięśniowej w stosunku do masy tłuszczowej. Warto pamiętać, że otyłość brzuszna jest bardzo niebezpieczna i prowadzi m.in. do rozwoju innych chorób: sercowo-naczyniowych, nadciśnienia oraz cukrzycy.

Niedobór testosteronu zawsze prowadzi do otyłości brzusznej. Otyły mężczyzna, który wyjściowo będzie miał prawidłowy poziom testosteronu, w rezultacie i tak może mieć problemy natury hormonalnej.

W tkance tłuszczowej dochodzi do konwersji testosteronu w estrogeny, których zbyt wysokie stężenie wywołuje większą zapadalność na nowotwory estrogenozależne, czyli wynikające z oddziaływania estrogenu na organizm.

Problem ten w konsekwencji może wywołać m.in. raka jelita grubego.

Zdaniem lek. Sylwii Kuźniarz-Rymarz pacjenci coraz częściej są świadomi swoich problemów, a szukając rozwiązania, zgłaszają się z nimi do specjalistów. W sporej części przypadków medycyna jest w stanie uporać się z dolegliwościami natury hormonalnej.

Głównym hormonem produkowanym przez męski organizm jest testosteron. Sytuacja, w której dochodzi do obniżenia jego poziomu, jest poważnym problemem.

Panowie miewają jednak również inne zaburzenia endokrynologiczne, na przykład niedoczynność bądź nadczynność tarczycy. Niektóre objawy tych chorób są charakterystyczne także dla niedoboru testosteronu, na przykład zmęczenie, tycie, senność, apatia.

Zawsze powinno się zatem diagnozować pacjenta, badając szerszy panel hormonalny niż tylko poziom testosteronu – uświadamia specjalistka.

Andropauza jest odpowiednikiem kobiecej menopauzy, aczkolwiek panowie w większości przypadków przechodzą przez ten proces łagodniej niż panie. Andropauza jest zwykle procesem powolnym i stopniowym, podczas którego wraz z wiekiem obniżania się poziom testosteronu. Zazwyczaj do andropauzy dochodzi po 45. roku życia.

Jeżeli zatem u młodszego mężczyzny występują ewidentne objawy niedoboru testosteronu, jest na to jeszcze zdecydowanie za wcześnie.

Należy wtedy zbadać hormony przysadkowe LH i FSH, poziom testosteronu, DHEA-S, wolnego testosteronu, a także prolaktyny i estradiolu.

Jeżeli analizy wykazują niedobór testosteronu, a zostały wykluczone problemy urologiczne i prostata jest zdrowa, lekarz może pomyśleć o włączeniu leczenia substytucyjnego poprzez podawanie testosteronu.

Jak wygląda leczenie substytucyjne, jeżeli pacjent się na nie zdecyduje? Obecnie dysponujemy tabletkami, domięśniową iniekcją tekstosteronu lub formą żelu. Tę ostatnią metodę rekomendujemy pacjentom najczęściej – tłumaczy endokrynolog.

Moment pojawiania się andropauzy u mężczyzn, podobnie jak menopauzy u kobiet, wynika z uwarunkowań genetycznych. Również ich przebieg różni się między sobą. W przypadku mężczyzn szczególnie ważne jest jednak, aby prowadzić higieniczny tryb życia i nie dopuszczać do otyłości, która jest największym wrogiem męskości.

Samego procesu starzenia się medycyna nie jest w stanie zahamować. Jednocześnie należy jednak podążać za sygnałami wysyłanymi przez organizm i dostarczać mu tego, czego aktualnie mu brakuje. Na pewno kluczowe jest regularne uprawianie sportu oraz stosowanie zbilansowanej diety.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*